M. MAKAROUNAS PET LAND LIMITED ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1425/2016, 15/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1425/2016 Μεταξύ: M. MAKAROUNAS PET LAND LIMITED Ενάγουσα Και ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγόμενη --------------------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 13/03/2017 Ημερομηνία: 15/03/2017 Εμφανίσεις Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κα Γιατρού για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex - tempore) Στις 13.3.17 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση η οποία ορίστηκε σήμερα 15.3.17 ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς, η Ενάγουσα - Αιτήτρια εξαιτείται μεταξύ άλλων: · προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγομένη να θέσει την Ενάγουσα υπό διαχείριση και να διορίσει παραλήπτη - διαχειριστή · προσωρινά διατάγματα με τα οποία να απαγορεύεται στην Εναγομένη και/ή σε οποιοδήποτε άτομο που ενεργεί προς όφελος και στη βάση οδηγιών της να προχωρήσει στην πώληση και/ή αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της Ενάγουσας, καθώς επίσης και · προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στα προαναφερόμενα πρόσωπα να επεμβαίνουν στις καθημερινές συνήθεις λειτουργίες της επιχείρησης της Ενάγουσας. Οι θεραπείες που ζητούνται με την υπό κρίση αίτηση είναι σε μεγάλο βαθμό ταυτόσημες με τις θεραπείες τις οποίες η Ενάγουσα ζήτησε με την αίτηση της ημερ. 6.10.16, η οποία επίσης αφορούσε την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Λέω, σε μεγάλο βαθμό διότι το προσωρινό διάταγμα το οποίο περιγράφηκε πρώτο στη σειρά πιο πάνω είναι ταυτόσημο με το διάταγμα που ζητείτο με την παράγραφο Α της αίτησης ημερ. 6.10.
- Το δεύτερο ωστόσο διάταγμα διαφοροποιείται σε κάποιο βαθμό εφόσον στην υπό κρίση αίτηση γίνεται αναφορά στο σύνολο της περιουσίας της Ενάγουσας, κινητής και ακίνητης και όχι μόνο στην ακίνητη περιουσία της. Επίσης με την υπό κρίση αίτηση ζητείται επιπρόσθετα και διάταγμα που να απαγορεύει την επέμβαση στις καθημερινές λειτουργίες της επιχείρησης της Ενάγουσας, διάταγμα ωστόσο που θεωρώ ότι συμπεριλαμβάνεται στο ζήτημα της απαγόρευσης διορισμού παραλήπτη - διαχειριστή. Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της υπό κρίση αίτησης και αφού είχε την ευκαιρία να μελετήσει τις ένορκες δηλώσεις και τα τεκμήρια που την υποστηρίζουν, κάλεσε την ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας να τοποθετηθεί σε δύο ζητήματα. Το πρώτο ζήτημα, έχοντας ως δεδομένο ότι προηγήθηκε η καταχώρηση της αίτησης ημερ. 6.10.16 σε σχέση με την οποία το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στις 26.11.16 με την οποία και απέρριψε την προαναφερόμενη αίτηση, συνίσταται στο κατά πόσο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία όπως επιληφθεί της παρούσας στην απουσία της άλλης πλευράς. Το δεύτερο ζήτημα αφορά το ζήτημα της συνδρομής του στοιχείου του κατεπείγοντος εφόσον η παρούσα, όπως έχω ήδη αναφέρει, καταχωρήθηκε μονομερώς. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση, δεν έχουν διαφοροποιηθεί από αυτούς που περιλαμβάνονταν στην προηγηθείσα αίτηση ημερ. 6.10.16 και οι οποίοι καταγράφονται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 26.11.
- Ως εκ τούτου δεν θεωρώ σκόπιμο να τους επαναλάβω και υιοθετώ όσα αναφέρονται στην εν λόγω απόφαση. Oι μόνες ουσιαστικές αλλαγές που διαπιστώνονται είναι το ότι στην υπό κρίση αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις που την υποστηρίζουν δίδονται κάποια επιπρόσθετα στοιχεία σε σχέση με τον επίδικο τρεχούμενο λογαριασμό και συγκεκριμένα στο ότι η Αιτήτρια έχει υποστεί ζημιά καθώς η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε μονομερώς στην αύξηση του περιθωρίου κέρδους. Αν και δεν δίδονται συγκεκριμένα στοιχεία και αριθμοί, όπως συμβαίνει με τους επίδικους λογαριασμούς πολυνομισματικών δανείων, εντούτοις ειδικότερα στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Τάλλη αναφέρεται ότι λόγω της αύξησης του περιθωρίου κέρδους ο συγκεκριμένος λογαριασμός έχει επιβαρυνθεί με τεράστιες υπερχρεώσεις, το ποσό των οποίων αναμένεται να είναι αντίστοιχο με τις υπερχρεώσεις, που κατά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, έχουν χρεωθεί οι επίδικοι λογαριασμοί των πολυνομισματικών δανείων. Περαιτέρω όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, μετά την έκδοση της απόφασης ημερ. 26.11.16, έχει καταχωρηθεί τόσο Έκθεση Απαίτησης από μέρους της Αιτήτριας όσο και Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση από μέρους της Καθ' ης η αίτηση. Το άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 δίδει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να εκδώσει μονομερώς ένα διάταγμα εφόσον ο Αιτητής αποδείξει το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο αυτό. Όταν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται στο άρθρο 9 δικαιολογείται η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 ΑΑΔ 598). Το Ανώτατο Δικαστήριο κατ' επανάληψη τόνισε την ανάγκη όπως η μονομερής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αναλαμβάνεται με φειδώ καθώς τα κριτήρια για την ικανοποίηση του όρου του κατεπείγοντος είναι αυστηρά. Όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω η κα Γιατρού κλήθηκε να τοποθετηθεί σε δύο ζητήματα. Θεωρώ ορθό να ασχοληθώ κατά προτεραιότητα με το ζήτημα του κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να επιληφθεί της υπό εξέταση αίτησης στην απουσία της άλλης πλευράς έχοντας ως δεδομένο την εκδήλωση ενδιαφέροντος που έχει επιδειχθεί από την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος αναφέρομαι στο γεγονός της καταχώρησης ένστασης στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερ. 6.10.16, στο γεγονός της έκδοσης απόφασης στις 26.11.16 στα πλαίσια της προαναφερόμενης αίτησης με την οποία η τελευταία απορρίφθηκε, αλλά και στο γεγονός της καταχώρησης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από μέρους της Καθ' ης η αίτηση στις 2.3.17. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α.
(2005)1Β Α.Α.Δ. σελ. 1178, το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μονομερώς διέταξε όπως ο Ενάγων καταθέσει εγγύηση ύψους ΛΚ300.000. Κατά την έκδοση του διατάγματος είχε εμφανιστεί δικηγόρος εκ μέρους της Τράπεζας ο οποίος και έλαβε γνώση τόσο της έκδοσης του διατάγματος όσο και του ύψους της εγγύησης που διατάχθηκε να καταθέσει ο Ενάγοντας. Την επομένη της έκδοσης του διατάγματος και μετά από μονομερή αίτηση του Ενάγοντα, το Δικαστήριο διαφοροποίησε τον όρο που έθεσε σε σχέση με την εγγύηση. Η Εναγομένη Τράπεζα με αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος (certiorari) ζήτησε ακύρωση τόσο της εγγύησης όσο και του παρεμπίπτοντος διατάγματος διότι, μεταξύ άλλων, το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέβη τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης καθότι δεν διέταξε επίδοση της μονομερούς αίτησης για διαφοροποίηση των όρων της εγγύησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εγκρίνοντας την αίτηση και εκδίδοντας προνομιακό ένταλμα certiorari ανάφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Το διάταγμα της 5.7.2005, που εκδόθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο μετά από μονομερή αίτηση του καθ' ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, χωρίς να επιδοθεί η αίτηση στην άλλη πλευρά παρά το ότι την προηγούμενη μέρα 4.7.2005 είχε εμφανιστεί δικηγόρος εκ μέρους των αιτητών στην παρούσα διαδικασία και συγκεκριμένα ο κ. Πολυβίου, εκδόθηκε, κατά την εκτίμηση μου, κατά παράβαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης και συγκεκριμένα του κανόνα που επιβάλλει όπως ακουστεί και η άλλη πλευρά, αναφορικά με κάποιο θέμα που την αφορά. Εφόσον το πρωτόδικο δικαστήριο γνώριζε πως οι αιτητές στην παρούσα διαδικασία θα επηρεάζονταν από το διάταγμα που εζητείτο στις 5.7.2005 και εφόσον γνώριζε ότι για τους αιτητές στην παρούσα διαδικασία ενδιαφερόταν και εμφανιζόταν δικηγόρος, ήταν ορθό και δίκαιο να δοθούν οδηγίες για επίδοση της μονομερούς αιτήσεως του καθ' ου η αίτηση στην παρούσα διαδικασία, ημερ. 5.7.2005, και στους αιτητές στην παρούσα διαδικασία. Η στέρηση του δικαιώματος των αιτητών να ακουστούν αναφορικά με την αίτηση της 5.7.2005 συνιστά, κατά την εκτίμηση μου, σοβαρή παράβαση του προαναφερόμενου κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης». Στην υπόθεση State Machinery Import Co v. Limassol Licensed Porters Association
(1978)1 CLR 122 οι Ενάγοντες είχαν καταχωρήσει μονομερή αίτηση για δέσμευση μηχανημάτων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η αίτηση επιδοθεί και μετά την επίδοση της όπως οι Εναγόμενοι καταχωρήσουν ένσταση. Ενώ εκκρεμούσε η διαδικασία οι Ενάγοντες καταχώρησαν και δεύτερη μονομερή αίτηση με όμοιο αιτητικό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τη δεύτερη αίτηση θεωρώντας ότι θα ήταν άδικο να εκδώσει μονομερώς το δεύτερο διάταγμα ενώ οι Εναγόμενοι ανέμεναν την εκδίκαση της πρώτης αίτησης. Το Εφετείο επιβεβαίωσε ως ορθή την πρωτόδικη προσέγγιση. Σχετική επίσης με το ζήτημα που εξετάζεται θεωρώ ότι είναι και η απόφαση στην Πολιτική Αίτηση 52/14 Αναφορικά με την αίτηση των FBME CARD SERVICES LTD ημερ. 7.7.
- Στην εν λόγω υπόθεση το Πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε εναντίον της Ενάγουσας απαγορευτικό διάταγμα ημερ. 27.8.13 το οποίο και κατέστη απόλυτο μετά από ακροαματική διαδικασία με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 17.9.
- Ακολούθως στις 4.3.14 εκδόθηκε και πάλι μονομερώς νέο διάταγμα εναντίον της Ενάγουσας στη βάση αιτήσεως που καταχώρησαν οι Εναγόμενοι 1 και 5 -
- Η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος (certiorari) και το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνοντας το δεύτερο διάταγμα, το προσωρινό διάταγμα δηλαδή ημερ. 4.3.14, ανέφερε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο οφείλει να μην δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της Ενάγουσας. Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Εξετάζοντας σφαιρικά όλα τα ζητήματα που έχουν τεθεί ενώπιον μου κρίνω υπό τας περιστάσεις, ότι στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο με την αποδοχή της μονομερούς αίτησης των εναγομένων, χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά και ενώ είχε εκδοθεί και βρισκόταν σε ισχύ διάταγμα ημερ. 27.8.2013 και ενώ ήδη είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον των εναγομένων 2-4, ενήργησε έξω από τα πλαίσια των αρχών που θέτει η φυσική δικαιοσύνη και παραβίασε τις αρχές της δίκαιης δίκης. Από τη στιγμή που το ζήτημα εκκρεμούσε και που οι διαφορές των μερών φαίνονταν να συνεχίζουν για τους λοιπούς εναγόμενους, πλην των εναγομένων 2-4, όφειλε να διατάξει την επίδοση του διατάγματος ώστε να ακουστεί η άλλη πλευρά, και να εξετάσει τις θέσεις και ενστάσεις όλων των εμπλεκομένων μερών πριν εκδώσει το νεότερο διάταγμα». Η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση στην αγωγή με αριθμό 595/13 ημερ. 7.6.13, υποδεικνύοντας ότι το ζήτημα της καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης μονομερώς, παρά το γεγονός ότι έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από την άλλη πλευρά, δεν συνιστά κώλυμα στο να της επιληφθεί το Δικαστήριο. Μελετώντας την προαναφερόμενη πρωτόδικη απόφαση, στην οποία σημειώνω ότι δεν έγινε κάποια αναφορά στην νομολογία που έχω ήδη παραθέσει πιο πάνω, διαπιστώνω ότι το όλο ζήτημα στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης εξετάστηκε στη βάση της κατάχρησης της διαδικασίας ενόψει της καταχώρησης αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος ενώ είχε προηγηθεί η καταχώρηση άλλων αιτήσεων. Τα γεγονότα επομένως σαφώς διαφοροποιούνται πέραν του ότι, όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά στις προαναφερόμενες αποφάσεις του Δικαστηρίου οι οποίες θέτουν το όλο ζήτημα όχι στη βάση του ενδεχομένου ύπαρξης κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας αλλά στη βάση της παραβίασης του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης. Συνεπώς έχοντας υπόψη μου τις αρχές όπως αυτές προκύπτουν από τη νομολογία που έχω παραθέσει πιο πάνω και εφαρμόζοντας τις αναλόγως στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, θεωρώ ότι το Δικαστήριο σε περίπτωση που εκδώσει τα διατάγματα σε μονομερή βάση όπως έχει δηλαδή καταχωρηθεί η αίτηση και όπως την προώθησε η ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας, θα απόληγε σε παράβαση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει την παραχώρηση του δικαιώματος στην πλευρά της Καθ' ης η αίτηση όπως ακουστεί σε μια αίτηση η οποία την αφορά και ασφαλώς επηρεάζει τα έννομα δικαιώματα της. Παρά το γεγονός ότι η προαναφερόμενη μου κατάληξη προδικάζει και το αποτέλεσμα της υπό κρίση αίτησης, εντούτοις αναφέρω επιπρόσθετα ότι από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν θεωρώ ότι ικανοποιείται το στοιχείο του κατεπείγοντος όπως αυτό καθορίζεται στο άρθρο 9
(1)του Κεφ.
- Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα στερείτο δικαιοδοσίας για να επιληφθεί της παρούσας αίτησης και στη βάση της έλλειψης του στοιχείου του κατεπείγοντος. Το ότι η Τράπεζα, δηλαδή η Καθ' ης η αίτηση, κατά την εισήγηση της κας Γιατρού εκδήλωσε την πρόθεση της για διορισμό παραλήπτη - διαχειριστή δεν καθιστά κατά την κρίση μου το όλο ζήτημα ως επείγον. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει οτιδήποτε το οποίο να καταδεικνύει κατά τρόπο αντικειμενικό ότι ο παραλήπτης - διαχειριστής με το διορισμό του θα ενεργήσει κατά παράβαση του νόμου ή με κακή πίστη ή προς βλάβη των συμφερόντων της Αιτήτριας. Οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στις παραγράφους 31 και 32 της ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Δημητρίου είναι εντελώς υποθετικοί. Σε κάθε όμως περίπτωση, όπως είχα αναφέρει και στην απόφαση ημερ. 26.11.16, ο παραλήπτης - διαχειριστής αν και εφόσον διοριστεί δεν δρα ανεξέλεγκτα αλλά οφείλει να ενεργεί στη βάση των προνοιών των άρθρων 89 και 300 του Κεφ.
- Παραπέμπω στην υπόθεση Τάκης Νικολάου ν. Δημήτρη Μανναρή υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτη/διαχειριστή της εταιρείας Priamos Hotels Ltd, Π.Ε. Αρ. 226/10 ημερ. 10.7.
- Το Ανώτατο Δικαστήριο μάλιστα στην εν λόγω υπόθεση επεσήμανε ότι δεν πρέπει να παρεμβάλλονται (από το Δικαστήριο) ανεπίτρεπτα εμπόδια στο έργο του παραλήπτη - διαχειριστή, ανεξάρτητα αν αυτός αντιπροσωπεύει την εταιρεία ή τον ομολογιούχο που τον διόρισε. Επαναλαμβάνω ότι σε κάθε περίπτωση αν και εφόσον διοριστεί διαχειριστής - παραλήπτης ο τελευταίος ενεργεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 300 του Κεφ.
- Κατά συνέπεια και για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω και προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση ημερ. 13.3.17 δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Καμιά διαταγή όσον αφορά τα έξοδα. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Δεύτερη αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα