Σωτήρη Ν. Βαλέρκου κ.α. ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, (πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Περιφέρειας Πόλης Χρυσοχούς), Αρ. Γενικής Αίτησης: 53/2013, 31/3/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 53/2013 Επί τοις αφορώσι τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (Νόμο αρ. 22 του 1985 και 68 του 1987) και τους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς Και Επί τοις αφορώσι την απόφαση του διαιτητή κου Ανδρέα Κωνσταντινίδη ημερομηνίας 17.02.2013 Μεταξύ:
- Σωτήρη Ν. Βαλέρκου, από Πάφο
- Χρύσως Βαλέρκου, από Πάφο
- Γεωργίου Ν. Βαλέρκου, από Πάφο
- Νίκου Γ. Βαλέρκου, από Πάφο
- Χριστάκη Μ. Θεοχάρους, από Πάφο Αιτητές/Εφεσείοντες Και Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, (πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Περιφέρειας Πόλης Χρυσοχούς), από Πάφο Καθ' ης η Αίτηση / Εφεσίβλητης --------------------- Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 7/11/2016 Ημερομηνία: 31/3/2017 Εμφανίσεις Για την Αιτήτρια - Εφεσίβλητη: κα Κωνσταντινίδου για Χρ. Λουκά & Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η αίτηση - Εφεσείοντες: κα Τσαντικίδου για Α. Χρ. Δημητριάδη ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 07.11.16 η Εφεσίβλητη - Καθ' ης η αίτηση (στο εξής η «Αιτήτρια») αιτείται την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η παρουσία του κ. Σωτήρη Ν. Βαλέρκου, Αιτητή 1, εκ Πάφου, ενόρκως δηλούντα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση / έφεση που καταχωρήθηκε στις 13/03/2013, ούτως ώστε να αντεξεταστεί, κατά τη δικάσιμο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης / έφεσης και/ή σε οποιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη ημερομηνία ήθελε διατάξει το σεβαστό Δικαστήριο σε ότι αφορά το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής του ημερομηνίας 13/03/2013». Στο σημείο αυτό ανοίγω μία παρένθεση για να αναφέρω ότι στις 07.11.16 καταχωρήθηκε και από μέρους των Εφεσειόντων - Αιτητών, Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα, παρόμοια αίτηση με την οποία αιτούνταν την αντεξέταση της Γεωργίας Κούσουλου αναφορικά με την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 24.01.
- Το Δικαστήριο με απόφαση του που εκδόθηκε νωρίτερα σήμερα επέτρεψε μερικώς την προαναφερόμενη αίτηση. Επανέρχομαι στην υπό κρίση αίτηση η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Βασίλη Βασιλείου, λειτουργού στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Αιτήτριας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση - έφεση προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί την αλήθεια των οποίων αμφισβητεί η Αιτήτρια. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια επιθυμεί όπως αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση 1 σε σχέση με τις παραγράφους 2 - 5 και 23 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 13.03.13 αναφορικά με την ορθή και νόμιμη επίδοση της ειδοποίησης για διαιτησία. Επίσης η Αιτήτρια επιθυμεί όπως αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση 1 σε σχέση με τους ισχυρισμούς που προβάλλει ως προς την παραχώρηση του επίδικου δανείου στις παραγράφους 6 - 8, 15, 16, 18, 19 και 26 - 29 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 13.03.
- Τέλος, η Αιτήτρια ζητεί να αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση 1 σε σχέση με τις παραγράφους 9 - 12 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης του και ειδικότερα αναφορικά με τους ισχυρισμούς ως προς το τι λέχθηκε κατά τη διαδικασία της διαιτησίας και μεταγενέστερα. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στις 24.01.17 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην οποία εγείρονται 6 λόγοι ένστασης. Οι λόγοι ένστασης που επικαλούνται οι Καθ' ων η αίτηση μπορούν να συνοψιστούν στο ότι αφενός η υπό κρίση αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αστήρικτη και αβάσιμη και αφετέρου στο ότι η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει είναι αόριστη καθώς δεν εξειδικεύονται τα συγκεκριμένα θέματα επί των οποίων επιθυμεί η Αιτήτρια να αντεξετάσει, ούτε και συνδέονται αυτά με παραγράφους της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση
- Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μάρθας Αρκαδίου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ζητείται η αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 1 είναι η αμφισβήτηση του συνόλου των ισχυρισμών που προβάλλει στην ένορκη δήλωση του ημερ. 13.03.13 σε μια προσπάθεια της Αιτήτριας να πλήξει την αξιοπιστία του. Ειδικότερα, όσον αφορά την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση 1, η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική καθώς το περιεχόμενο της προαναφερόμενης παραγράφου είναι παραδεκτό στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης της Αιτήτριας ημερομηνίας 24.01.
- Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων μέσω των αγορεύσεων τους να επιχειρηματολογούν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Νομική πτυχή Η Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας εδράζεται η υπό κρίση αίτηση, έχει ως εξής: "
- Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination." Σύμφωνα με τη Δ.39 θ.1 παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα να διατάξει την παρουσία οποιουδήποτε προσώπου που έχει προβεί σε ένορκη δήλωση για σκοπούς αντεξέτασής του. Στο Annual Practice του 1956, σελ. 677 κ.ε, όπου αναλύεται η Διαταγή 38 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών που είναι αντίστοιχη με τη δική μας Δ.39, επεξηγούνται οι τρόποι άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου. Τονίζεται συγκεκριμένα, ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης, αλλά είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική του ευχέρεια, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση. Επίσης στην Πολιτική Αίτηση υπ' αριθμό 18/2008 Αναφορικά με την Αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χ'' Λοΐζου
(2008)1Α A.Α.Δ 280, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη Δ.39 θ.1: "Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ΄ ου η αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ. 39 Θ. 1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της." Συμπεράσματα Όπως ανέφερα και στην απόφαση που εκδόθηκε νωρίτερα σήμερα στην αντίστοιχη αίτηση για αντεξέταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση, το ουσιαστικό κριτήριο στη βάση του οποίου το Δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια συνίσταται στο κατά πόσο η αιτούμενη αντεξέταση είναι αναγκαία για την επίλυση των ζητημάτων που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Επομένως εάν η επιδιωκόμενη αντεξέταση καλύπτει ζητήματα τα οποία είτε εκφεύγουν των επιδίκων θεμάτων, είτε γενικότερα δεν χρήζουν αντεξέτασης, τότε η αιτούμενη άδεια δεν θα παραχωρηθεί. Συνεπώς είναι αναγκαίο να γίνει μία σύντομη αναφορά στο περιεχόμενο τόσο της αίτησης - έφεσης όσο και της ένστασης. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση - έφεση, περί τα μέσα Δεκεμβρίου 2012 επιδόθηκαν στον Αιτητή 1 επιστολές του διαιτητή Ανδρέα Κωνσταντινίδη με τις οποίες οι Αιτητές καλούνταν να προσέλθουν στα γραφεία της Καθ' ης η αίτηση για να παραστούν στη διαδικασία της διαιτησίας για επίλυση της διαφοράς τους με την Καθ' ης η αίτηση. Ο Αιτητής 1 δεν διαμένει με τους Αιτητές 3,4 και 5 και επομένως η επίδοση που έγινε στο πρόσωπο του για λογαριασμό των προαναφερόμενων Αιτητών πάσχει. Αναφορικά με τον επίδικο λογαριασμό προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Καθ' ης η αίτηση ζήτησε από τους Αιτητές να συνάψουν δάνειο για το ποσό των Λ.Κ.16.000 για να εξοφληθεί λογαριασμός του Αιτητή 3 ο οποίος παρουσίαζε καθυστερήσεις. Η συνεννόηση ήταν ότι μόλις επέστρεφε η σύζυγος του Αιτητή 3 θα παραχωρείτο δάνειο στο όνομα της προκειμένου να εξοφληθεί το προαναφερόμενο δάνειο των Λ.Κ.16,
- Οι εν λόγω παραστάσεις της Καθ' ης η αίτηση ουδέποτε υλοποιήθηκαν και κατά παράβαση αυτών η τελευταία προχώρησε στην έναρξη της επίδικης διαιτητικής διαδικασίας. Το επίδικο δάνειο των Λ.Κ.16.000 ημερομηνίας 02.01.13 και η συμφωνία εγγύησης είναι προϊόν δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων. Στις 17.01.13 ο Αιτητής 1 παρευρέθηκε στη διαδικασία διαιτησίας και ήγειρε τα πιο πάνω αναφερόμενα ζητήματα. Όταν όμως αντιλήφθηκε ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν θα τηρούσε τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει, ζήτησε αναβολή της διαδικασίας για να διορίσει δικηγόρο και αποχώρησε από τα γραφεία της τελευταίας με την πεποίθηση ότι η διαιτησία θα αναβαλλόταν. Παρά ταύτα ο διαιτητής αυθαίρετα προχώρησε και έκδωσε απόφαση εις βάρος των Αιτητών. Η απόφαση του διαιτητή δεν είναι αιτιολογημένη και δεν έχουν τηρηθεί πρακτικά της διαιτητικής διαδικασίας. Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η επιβολή τόκου προς 9% έγινε κατά παράβαση των προνοιών των επίδικων συμφωνιών, αλλά και των προνοιών του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου, Ν.93(Ι)/
- Επίσης προβάλλεται η θέση ότι μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και των Αιτητών υπήρχε εμπιστευτική σχέση, με αποτέλεσμα η Καθ' ης η αίτηση να έχει απορρέοντα καθήκοντα και υποχρεώσεις προς τους Αιτητές τα οποία επηρεάζουν θεμελιωδώς και ουσιαστικά τη συμβατική σχέση μεταξύ των διαδίκων. Ενόψει δε των ισχυρισμών για παρανομίες, απάτη, δόλο, ψευδείς παραστάσεις και για κατάχρηση της εμπιστευτικής σχέσης, η διαφορά των διαδίκων δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/85, για παραπομπή σε διαιτησία. Στην αντίπερα όχθη η Καθ' ης η αίτηση με την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει αρνείται τους ισχυρισμούς που προβάλλουν οι Αιτητές. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι στον Αιτητή 1 επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις για παραπομπή σε διαιτησία που αφορούσαν μόνο τον ίδιο, τη σύζυγο του - Αιτήτρια 2 και τον πατέρα του - Αιτητή
- Στον Αιτητή 3 η επίδοση έγινε προσωπικά, ενώ στον Αιτητή 5 η επίδοση έγινε στη σύζυγο του. Το επίδικο δάνειο υπογράφηκε με την ελεύθερη βούληση των Αιτητών και ουδέποτε ζητήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση η υπογραφή του για να εξοφληθεί άλλος λογαριασμός που παρουσίαζε καθυστερήσεις και οποίος ήταν επ' ονόματι του Αιτητή
- Επίσης ουδέποτε έγινε παράλληλη συμφωνία για παραχώρηση δανείου στη σύζυγο του Αιτητή 3 προκειμένου να εξοφληθεί το επίδικο. Στη διαδικασία της διαιτησίας παρευρέθηκαν οι Αιτητές 1 και 5 και, εξ' όσων πληροφορείται η ενόρκως δηλούσα από τις κκ. Γιαννούλα Χαραλάμπους και Βάσω Μαυρομμάτη, οι Αιτητές δεν έθεσαν ενώπιον του διαιτητή τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην αίτηση - έφεση. Το μοναδικό ζήτημα που τέθηκε ήταν ο ισχυρισμός ότι έγινε προφορική συμφωνία για ανανέωση του επίδικου δανείου και παράταση της χρονικής διάρκειας του με τον πρώην γραμματέα της Καθ' ης η αίτηση. Οι εκπρόσωποι της Καθ' ης η αίτηση ανέφεραν στον διαιτητή ότι υποβλήθηκε μεν πρόταση από τον Αιτητή 1 για ανανέωση του δανείου και παράταση της διάρκειας του, πλην όμως η εν λόγω πρόταση απορρίφθηκε από την Καθ' ης η αίτηση. Ο διαιτητής, αφού άκουσε και την πλευρά της Καθ' ης η αίτηση, απέρριψε τον προαναφερόμενο ισχυρισμό και στη συνέχεια ρώτησε τους Αιτητές 1 και 5 κατά πόσο είχαν να αναφέρουν οτιδήποτε άλλο σε σχέση με την υπογραφή του δανείου και των εγγυήσεων, αλλά και το ύψος το ποσού που απαιτούσε η Καθ' ης η αίτηση. Οι Αιτητές 1 και 5 αποδέχθηκαν ότι υπέγραψαν τα έγγραφα και ότι όφειλαν το ποσό που διεκδικούσε η Καθ' ης η αίτηση. Ακολούθως ο διαιτητής πληροφόρησε τους Αιτητές 1 και 5 ότι στη βάση των αποδεικτικών στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του, θα προχωρούσε στην έκδοση απόφασης εναντίον τους. Ουδέποτε ζητήθηκε από τους Αιτητές 1 και 5 αναβολή της διαδικασίας της διαιτησίας για να διορίσουν δικηγόρο. Καταληκτικά, προβάλλεται η θέση ότι το επιδικασθέν ποσό είναι το νομίμως οφειλόμενο και όλες οι χρεώσεις τόκων έγιναν νομότυπα στη βάση των προνοιών της συμφωνίας των διαδίκων και του περί της Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου, Ν.160(Ι)/
- Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να παρεμβάλω τις νομοθετικές διατάξεις που διέπουν την έφεση εναντίον απόφασης διαιτητή και οι οποίες μνημονεύονται στη νομική βάση της παρούσας αίτησης - έφεσης. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στα άρθρα 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/85, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος») και 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4 ως επίσης έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των άρθρων 52
(2)(β) και
(4), καθώς και του άρθρου 20
(2)του Κεφ.4: "52
(2)Ο Έφορος δύναται, με τη λήψη της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) ............................... (β) να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία, η οποία διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις των Θεσμών που εκδίδονται δυνάμει του εδαφίου
(6)ή, μέχρι την έκδοσή τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Διαιτησίας Νόμου και τις διατάξεις των Θεσμών 78 και 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών του 1987 έως 2012. ...............................
(4)Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι και μιας ημερών
(21)από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης." ............................... "20
(2)Όταv o διαιτητής ή o επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφoρά ή χειρίστηκε κακώς τηv υπόθεση ή όταv η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, τo Δικαστήριo δύvαται vα ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση." Από το συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 52
(2)(β) του Νόμου και του άρθρου 20
(2)του Κεφ. 4 συνάγεται πως οι διαιτητικές αποφάσεις δεν μπορούν να ακυρώνονται για οποιοδήποτε λόγο, αλλά για συγκεκριμένους λόγους όπως αυτοί προκύπτουν μέσα από τη διάταξη του άρθρου 20
(2)του Κεφ.4. Πιο συγκεκριμένα οι λόγοι για τους οποίους μπορεί μία διαιτητική απόφαση να ακυρωθεί είναι οι ακόλουθοι: (α) H κακή συμπεριφορά του διαιτητή. (β) O κακός χειρισμός της υπόθεσης από το διαιτητή. (γ) H παράτυπη διεξαγωγή της διαιτησίας. (δ) H απόφαση του διαιτητή να εκδόθηκε παράτυπα. Σύμφωνα με τη νομολογία, ο διαιτητής οφείλει να συμμορφώνεται με τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης [βλ. Galatis v. Savvides a.o
(1966)1 C.L.R. 87]. Οι υποχρεώσεις του όμως δεν σταματούν εκεί. Με δεδομένο ότι ασκεί οιονεί δικαστικό καθήκον, οφείλει να ενεργεί στα πλαίσια των όρων εντολής του και όχι έξω από αυτούς και η συμπεριφορά του να είναι τέτοια όπως αναμένεται από άτομο το οποίο λειτουργεί δικαστικά [Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd κ.ά.
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 717]. Οφείλει επίσης να συμμορφώνεται με τις βασικές αρχές του δικαίου, όπως π.χ. τους κανόνες αποδοχής μαρτυρίας [Panikos Harakis Ltd v. The Official Receiver
(1978)1 C.L.R. 15, 23]. Παράβαση των πιο πάνω υποχρεώσεων του διαιτητή, συνιστά κακό χειρισμό της υπόθεσης (misconduct), που δικαιολογεί την ακύρωση της διαιτητικής απόφασης από το Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 20
(2)του Κεφ. 4. Κλασικές περιπτώσεις κακού χειρισμού ή συμπεριφοράς είναι οι περιπτώσεις προκατάληψης ή δωροδοκίας του διαιτητή ή ακόμα ύπαρξης μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επιπρόσθετα, η έννοια του όρου misconduct επεκτείνεται και στις περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας, στην εσφαλμένη αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία σύμβασης, στην παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα που κλονίζει το θεμέλιο της διαδικασίας, αλλά και γενικότερα στην πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή [Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 687, 697]. Περιλαμβάνει επίσης τις περιπτώσεις όπου ο διαιτητής παραλείπει ή αποτυγχάνει να αποφασίσει επί όλων των διαφορών που παραπέμφθηκαν ενώπιον του, καθώς και τις περιπτώσεις που παραβιάζει τις αρχές φυσικής δικαιοσύνης με το να ακούει ή απλά να συζητεί τις θέσεις ενός μόνο μέρους στην απουσία του άλλου (Halsbury's Laws of England, 3rd ed., vol. 2, p. 57 - 59). Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να περιοριστούν και όχι να διευρυνθούν οι λόγοι ακύρωσης μιας διαιτητικής απόφασης. Στην υπόθεση Σολωμού v. Laiki Cyprialife (ανωτέρω) ειπώθηκε ότι η Αγγλική νομολογία έχει σταδιακά περιορίσει αντί να επεκτείνει τις περιστάσεις που αποτελούν απρεπή συμπεριφορά (misconduct), με εξαίρεση βέβαια τις περιπτώσεις παραβίασης των αρχών φυσικής δικαιοσύνης. Στη βάση επομένως των πιο πάνω αρχών θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω τα ζητήματα επί των οποίων επιθυμεί η Αιτήτρια να αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση 1 επί της ένορκης δήλωσης του ημερ. 13.03.
- Θα ακολουθήσω τη σειρά με την οποία παρατίθενται, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, οι παράγραφοι της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση 1 επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση του. Η Αιτήτρια ζητά την αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 1 σε σχέση με τους ισχυρισμούς που προβάλλει ως προς την ορθή και νόμιμη επίδοση της ειδοποίησης για διαιτησία στις παραγράφους 2 - 5 και 23 της ένορκης δήλωσης ημερ. 13.03.
- Το ζήτημα της ορθής και νόμιμης επίδοσης αφορά άμεσα την διαδικασία της διαιτησίας και τη νομότυπη διεξαγωγή της. Συνεπώς θεωρώ ότι θα πρέπει να δοθεί άδεια για αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 1 σε σχέση με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις παραγράφους 2 - 4 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 13.03.
- Όσον αφορά την παράγραφο 5 θεωρώ ότι δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό η αντεξέταση του, αφού το περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου γίνεται παραδεκτό στην παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης της Γεωργίας Κούσουλου ημερ. 24.01.
- Επίσης θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση σε σχέση με την παράγραφο 23, καθώς στην εν λόγω παράγραφο επαναλαμβάνονται ουσιαστικά οι ισχυρισμοί των παραγράφων 2 - 4 για τις οποίες θα παραχωρηθεί σχετική άδεια αντεξέτασης. Το επόμενο ζήτημα επί του οποίου η Αιτήτρια ζητά την αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 1 αφορά τους ισχυρισμούς αναφορικά με την παραχώρηση του επίδικου δανείου, οι οποίοι προβάλλονται στις παραγράφους 6 - 8, 15, 16, 18, 19 και 26 - 29 της ένορκης δήλωσης του. Η αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 1 θα πρέπει, κατά την κρίση μου, να επιτραπεί μόνο σε σχέση με το περιεχόμενο των παραγράφων 6 - 8 καθώς στις εν λόγω παραγράφους προβάλλονται ζητήματα τα οποία κατ' ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση τέθηκαν στη διαιτητική διαδικασία και τα οποία αμφισβητούνται από την Αιτήτρια. Σημειώνω άλλωστε ότι σχετική άδεια για αντεξέταση της Γεωργίας Κούσουλου επί της ένορκης δήλωσης της ημερ. 24.01.14 δόθηκε σε σχέση με τους αντίστοιχους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Όσον αφορά τις υπόλοιπες παραγράφους επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 1 και καλύπτουν την προαναφερόμενη ενότητα δεν θα πρέπει, κατά την άποψη μου, να δοθεί άδεια για αντεξέταση. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στις παραγράφους 15 και 18 θεωρώ ότι καλύπτονται από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις παραγράφους 6 - 8 για τις οποίες θα δοθεί άδεια αντεξέτασης. Οι ισχυρισμοί τώρα που προβάλλονται στις παραγράφους 16 και 26 - 29 άπτονται ζητημάτων που δεν τέθηκαν ενώπιον του διαιτητή και επομένως εκφεύγουν των επίδικων θεμάτων της παρούσας αίτησης - έφεσης, αφού το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει πρωτογενώς ζητήματα που δεν προωθήθηκαν στη διαιτητική διαδικασία (Κούλλουρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αθηαίνου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 987 και Πολ. Έφεση αρ.304/2010 Κλεοβούλου ν. Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Επαγγελματικού Κλάδου και Επιχειρηματιών Κύπρου (ΣΤΕΚΕΚ) Λτδ, ημερομηνίας 10.07.15). Ειδικότερα όσον αφορά την παράγραφο 16 σημειώνω ότι το γεγονός της κατάθεσης του ποσού των €10.000 στον επίδικο λογαριασμό δανείου είναι παραδεκτό στην παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης της Γεωργίας Κούσουλου ημερ. 24.01.
- Η τελευταία παράγραφος της παρούσας ενότητας για την οποία ζητείται αντεξέταση είναι η παράγραφος
- Θεωρώ ότι δεν υπάρχει σκοπιμότητα αντεξέτασης επί της συγκεκριμένης παραγράφου, διότι σε αυτήν εκφράζονται απλώς τα συμπεράσματα του Καθ' ου η αίτηση 1 και δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός για να αντεξεταστεί επ' αυτού. Το επόμενο και τελευταίο ζήτημα επί του οποίου επιθυμεί η Αιτήτρια να αντεξετάσει τον Καθ' ου η αίτηση 1 αφορά τους ισχυρισμούς του που περιλαμβάνονται στις παραγράφους 9 - 12 σε σχέση με τα λεχθέντα στη διαδικασία της διαιτησίας και μετά από αυτήν. Κατά την κρίση μου θα πρέπει να δοθεί άδεια για αντεξέταση του Καθ' ου η αίτηση 1 σε σχέση με τις παραγράφους 9, 10 και 12 της ένορκης του δήλωσης καθώς, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω αναφορικά με τις παραγράφους 6 - 8 της ένορκης δήλωσης του, αφορούν ζητήματα τα οποία τέθηκαν κατ' ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση στη διαιτητική διαδικασία. Όσον αφορά όμως την παράγραφο 11, θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να δοθεί άδεια για αντεξέταση αφού σ' αυτήν προβάλλονται ισχυρισμοί που αφορούν χρόνο μεταγενέστερο της διαιτητικής διαδικασίας και κατά συνέπεια εκφεύγουν των επίδικων ζητημάτων της αίτησης - έφεσης. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, η υπό κρίση αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα σύμφωνα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η αίτηση 1 Σωτήρης Ν. Βαλέρκος όπως παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για σκοπούς αντεξέτασης του επί του περιεχομένου των παραγράφων 2 - 4, 6 - 10 και 12 της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 13.03.13 κατά την δικάσιμο της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτησης - έφεσης ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία ήθελε διατάξει το Δικαστήριο. Αναφορικά με τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης και ενόψει της μερικής επιτυχίας της, αυτά επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα όμως κατά το ήμισυ, και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης - έφεσης. (Υπ.) ................ Μ. Αγιομαμίτης, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για αντεξέταση