Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία GREEN AIR MECHANICAL INSTALLATION LTD, Αρ. Αίτησης 37/2016, 23/6/2017

(1)Αίτηση στο Δικαστήριο για εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται, μεταξύ άλλων από πιστωτή ή πιστωτές. Το δικαίωμα πιστωτή να ζητήσει εκκαθάριση εταιρείας προκύπτει μεταξύ άλλων από το άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, το οποίο ορίζει ότι εταιρεία μπορεί να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Το άρθρο 212 εξειδικεύει το άρθρο 211(ε) σε σχέση με το πότε μια εταιρεία λογίζεται ως ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Pan - Aman Hotels Ltd ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2002)1 ΑΑΔ 1796). Στην υπόθεση Pan-Aman Limited (πιο πάνω) αποφασίστηκε ότι το Άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές αλλά εξειδικεύει το Άρθρο 211(ε) και δεν παρέχει «άλλους τρεις» λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Το Άρθρο 212(α) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου Άρθρου 211(ε) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση όπου, σύμφωνα με το Νόμο η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Με βάση το Άρθρο 211 παρέχονται επτά ξεχωριστές βάσεις σε κάθε μια από τις οποίες μπορεί να εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης. Στην περίπτωση του Άρθρο 212 (α), το οποίο έχει συμπεριληφθεί στην υπό κρίση αίτηση μετά την τροποποίηση της, εάν αποδειχθεί ότι επιδόθηκε προς την εταιρεία απαίτηση πληρωμής και έχει παρέλθει χρονικό διάστημα τριών εβδομάδων και το χρέος δεν έχει εξοφληθεί, τότε τεκμαίρεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης της. Τέτοια απαίτηση πληρωμής θα πρέπει να επιδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Το Άρθρο 212(α) του Κεφ. 113, προνοεί τα ακόλουθα: «212. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή·» Στην περίπτωση του Άρθρου 212 (α), εάν αποδειχθεί ότι επιδόθηκε προς την εταιρεία απαίτηση πληρωμής και έχει παρέλθει χρονικό διάστημα τριών εβδομάδων και το χρέος δεν έχει εξοφληθεί, τότε τεκμαίρεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης της. Τέτοια απαίτηση πληρωμής θα πρέπει να επιδίδεται στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Το Άρθρο 212 (α) καθορίζει ρητά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Και αυτό είναι με την παράδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Στην C Phasarias (Automοtive Centre) Ltd ν. Eταιρεία Σκυροποιίας "Λεωνίκ" Λτδ,

(2009)1 Α.Α.Δ. 1457 λέχθηκε πως, το Άρθρο 212 (α) σαφώς αναφέρει ως μόνο τρόπο δημιουργίας των προϋποθέσεων για καταχώρηση αίτησης διάλυσης μιας εταιρείας, την επίδοση της απαίτησης στο εγγεγραμμένο της γραφείο. Όπως ειδικότερα αναφέρεται στην αίτηση, το αίτημα για εκκαθάριση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι αυτή είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, αφού οφείλει στην αιτήτρια το ποσό των €100.301,15 σε σχέση με το οποίο, η αιτήτρια επέδωσε ειδοποίηση απαίτησης, δυνάμει των προνοιών των άρθρων 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, με την οποία καλούσε την καθ' ης η αίτηση εταιρεία όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός 21 ημερών. Η καθ' ης η Αίτηση εξακολουθούσε μετά την παρέλευση του εν λόγω χρονικού διαστήματος και μέχρι την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης να παραλείπει να εξοφλήσει το χρέος της. Η δε παράλειψη εταιρείας να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση του άρθρου 212(α) του Κεφ.113 δεν συνιστά αφ' εαυτής αμέλεια, όταν υπάρχει εύλογη αιτία για την παράλειψη. Τέτοια εύλογη αιτία αποτελεί η καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης. Στην In London and Paris Banking Corporation L.R 19 Eq. 444 αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: «The omission of a joint stock company to comply with a statutory notice requiring payment of a debt, served by a creditor on the company under the Companies Act, 1862, s. 80, sub-s. 1, is not "neglect" within the meaning of that sub-section, unless there is no reasonable cause for the omission. A creditor who has served such a notice is not entitled to a winding-up order if the company bona fide disputed the debt, and there is no evidence of the insolvency of the company (other than the noncompliance with the notice), and insolvency is denied on the part of the company.». Με την ικανοποίηση του άρθρου 212 (α), η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση. (βλ. Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) ν. Hellenic Bank Puplic Company Limited ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολιτική Έφεση 368/2009 ημερ. 20.11.2014). Πιστωτής, ο οποίος έχει λόγο να πιστεύει ότι η εταιρεία θα εγείρει μια εύλογη υπεράσπιση, είναι σοφότερο να εναγάγει την εταιρεία προηγουμένως, ούτως ώστε, εφόσον εξασφαλίσει δικαστική απόφαση υπέρ του, τότε η εταιρεία να εμποδίζεται δυνάμει της απόφασης από το να αμφισβητήσει την αίτηση εκκαθάρισης επί της ουσίας της. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennigton's Company Law 4η έκδοση, σελ. 679: «if a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits..» Η αίτηση για εκκαθάριση δεν αποτελεί το κατάλληλο πλαίσιο για εκδίκαση αμφισβητούμενης οφειλής, ούτε πρέπει να χρησιμοποιείται καταχρηστικά ως μοχλός πίεσης σε εταιρεία για να καταβάλει χρήματα, τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edition, Volume 3

(2), par. 185 αναφέρεται ότι: «If a petition is presented by a creditor, not bona fide with the view of obtaining an adjudication, but for some collateral purpose or with a view to putting pressure of the debtor, it may be dismissed as an abuse of the process of the court» Στα πλαίσια αίτησης εκκαθάρισης το Δικαστήριο δεν αναμένεται να υπεισέλθει στην ουσία της υπεράσπισης που προβάλλει η εταιρεία. Αρκεί να διαπιστώσει ότι υφίσταται καλόπιστη και ουσιαστική υπεράσπιση και σε τέτοια περίπτωση απορρίπτει την αίτηση ως καταχρηστική. Σχετικά με το πότε, η προώθηση αίτησης διάλυσης μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά κατάχρηση διαδικασίας παραπέμπω στη Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd

(2010)1 (B) Α.Α.Δ. 991, 1000 όπου λέχθηκε ότι δεν είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Εάν το Δικαστήριο εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει απλά να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε ασφαλώς δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης. Σκοπός όλων των πιο πάνω νομοθετικών προνοιών είναι να οδηγείται σε εκκαθάριση μία εταιρεία η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Επομένως όταν υφίσταται αμφισβητούμενη οφειλή, τότε αίτηση για εκκαθάριση στη βάση τέτοιων προνοιών δεν συνιστά ενδεδειγμένο μέτρο και ούτε, βεβαίως, θα πρέπει μια τέτοια αίτηση να καταχωρείται καταχρηστικά ως μοχλός πίεσης σε μία εταιρεία για να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει. Πρέπει να επισημάνουμε ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας αίτησης για εκκαθάριση δεν πρέπει και ούτε αναμένεται να υπεισέλθει στην ουσία ("merits") της υπεράσπισης που προβάλλεται από μέρους της εταιρείας. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκεί δηλαδή όπου προβάλλεται μία καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση της απαίτησης, το Δικαστήριο θα απορρίψει την αίτηση ως καταχρηστική και τίθεται θέμα καταχώρησης και εξέτασης νέας αίτησης μόνο μετά από επιτυχή έκβαση της σχετικής αγωγής εναντίον της εταιρείας. Για να δικαιούται μια εταιρεία σχετικής προστασίας, θα πρέπει αυτή να καταδείξει, εκ πρώτης όψεως, ότι αμφισβητεί το ισχυριζόμενο χρέος καλόπιστα και κατά τρόπο ουσιαστικό. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω), αν το Δικαστήριο εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει, απλώς, να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε, ασφαλώς, δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης. Όπως επισημαίνεται στο Σύγγραμμα Pennington's Company Law, 4η έκδοση στη σελ. 679 δεν απορρίπτεται μια αίτηση εκκαθάρισης για το λόγο και μόνο ότι η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει υπεράσπιση στην απαίτηση του πιστωτή εκτός εάν αποδείξει ότι η υπεράσπιση είναι πιθανό να επιτύχει νομικά και προσαγάγει τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως απόδειξη των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η υπεράσπιση. Στο εν λόγω Σύγγραμμα το ζήτημα τίθεται ως εξής: "But the court will not dismiss a petition merely because the company alleges that it has a defence to the creditor's claim, unless it also shows that the defence is likely to succeed in point of law, and adduces at least prima facie proof of the facts on which the defence depends." Eίναι ξεκάθαρο λοιπόν με βάση τη σχετική νομολογία και όλες τις σχετικές επί του θέματος αυθεντίες ότι για να απορριφθεί μια αίτηση εκκαθάρισης θα πρέπει (α) να υπάρχει καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους και (β) η αμφισβήτηση αυτή να είναι ουσιαστική. Εξέταση της αίτησης και των λόγων της ένστασης: Αρχικά από την παράθεση των πιο πάνω, η εισήγηση του συνηγόρου της καθ΄ης η αίτηση εταιρείας ότι απαιτείται δικαστική απόφαση για την προώθηση αίτησης διάλυσης, δεν ευσταθεί. Στην υπό κρίση περίπτωση έχει αποδειχτεί ότι ειδοποίηση απαίτησης δυνάμει του άρθρου 212 (α) έχει επιδοθεί στο εγγραμμένο γραφείο της καθ΄ης η αίτησης εταιρείας, τούτο βεβαιώνεται από την ένορκη δήλωση επίδοσης του ιδιώτη επιδότη, που είναι επισυνημμένη ως Τεκμήριο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Την επίδοση της πιο πάνω ειδοποίησης η ίδια η καθ΄ης η αίτηση την παραδέχεται. Περαιτέρω το περιεχόμενο της ειδοποίησης απαίτησης που γίνεται αναφορά πιο πάνω, και όπως αναφέρω είναι Τεκμήριο στην αίτηση, συνάδει με τις πρόνοιες του άρθρου 212 (α). Η προθεσμία που δόθηκε (3 βδομάδες - 21 ημέρες) με την εν λόγω απαίτηση ημερομηνίας 27/7/2016 που δεόντως έχει επιδοθεί στην καθ΄ης η αίτηση εταιρεία στις 2/8/2016, για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού που αναφέρεται σε αυτή, παρήλθε, χωρίς η καθ΄ης η αίτηση εταιρεία να συμμορφωθεί με το περιεχόμενο της αφού κανένα ποσό δεν έχει καταβάλει στην αιτήτρια μέχρι την καταχώρηση της αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε στις 18/10/2016 και ούτε η καθ΄ης η αίτηση να εξασφαλίσει αυτό ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση των αιτητών. Με βάση τα πιο πάνω, το Τεκμήριο του άρθρου 212 (α), έχει ικανοποιηθεί και είναι η καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία που φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση της διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση. (βλ. Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) (ανωτέρω)). Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό, ότι η καθ΄ ης η αίτησης εταιρεία είναι φερέγγυα και ικανή να πληρώνει τα χρέη της, που ο διευθυντής της προβάλλει με την παρ. 8 της ένορκης του δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση της, χωρίς όμως να θέτει κάποιο άλλο απτό στοιχείο προς υποστήριξη του, από μόνος του δεν είναι ικανός να καταρρίψει το πιο πάνω τεκμήριο του άρθρου 212(α), το οποίο έχει υπό τις περιστάσεις ικανοποιηθεί. Το ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο η καθ΄ ης η Αίτηση εταιρεία έχει, με την μαρτυρία που προσκόμισε ενώπιον του Δικαστηρίου, προβάλει μια καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους. Τέτοια καλή τη πίστει ουσιαστική υπεράσπιση πρέπει να αποδεικνύεται με την προσαγωγή εκ πρώτης όψεως απόδειξης των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η Υπεράσπιση. Το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας αίτησης για εκκαθάριση δεν πρέπει και ούτε αναμένεται να υπεισέλθει στην ουσία της Υπεράσπισης που προβάλλεται από μέρους της εταιρείας. Είναι αρκετό να διαπιστώσει ότι υφίσταται καλή τη πίστει ουσιαστική Υπεράσπιση. Όπως καταγράφει το σύγγραμμα Pennington's Company Law (ανωτέρω), στη σελ. 679, δεν απορρίπτεται μια αίτηση εκκαθάρισης για το λόγο και μόνο ότι η εταιρεία ισχυρίζεται ότι έχει υπεράσπιση στην απαίτηση του πιστωτή εκτός εάν αποδείξει ότι η υπεράσπιση είναι πιθανό να επιτύχει νομικά και προσαγάγει τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως απόδειξη των γεγονότων επί των οποίων στηρίζεται η υπεράσπιση. Το ζήτημα τίθεται ως εξής: «But the court will not dismiss a petition merely because the company alleges that it has a defence to the creditor's claim, unless it also shows that the defence is likely to succeed in point of law, and adduces at least prima facie proof of the facts on which the defence depends.» Στην προκειμένη περίπτωση η θέση που προβάλλεται δια μέσου της ένστασης της καθ' ης η αίτηση εταιρείας είναι ότι όλες οι επιταγές, που δόθηκαν έναντι του οφειλόμενου πόσου είναι ξοφλημένες και είχαν εξοφληθεί με σχετικά τραπεζικά εμβάσματα. Στην ένορκη δήλωση του διευθυντή της, ο ισχυρισμός είναι ότι οι επιταγές έχουν εξοφληθεί με άλλες επιταγές και εμβάσματα. Πέραν της διάστασης που παρατηρείται στον τρόπο εξόφλησης σύμφωνα με τις θέσεις της καθ΄ης η αίτηση, ο ισχυρισμός της εξόφλησης δεν έχει ενισχυθεί. Περαιτέρω ενώ από τη μια γίνεται παραδοχή ότι οι επιταγές ύψους €93,000 δόθηκαν σε σχέση με το οφειλόμενο προς τους αιτητές ποσό, αμφισβητείται το ίδιο το οφειλόμενο προς τους αιτητές ποσό χωρίς η καθ΄ης η αίτηση να θέτει κάποια στοιχεία προς ενίσχυση της θέσης της αυτής. Με άλλα λόγια θεωρώ ότι δεν έχει προσκομιστεί σχετική μαρτυρία επί των οποίων βασίζεται η αμφισβήτηση που προβάλλει που να αποδεικνύει, στο βαθμό που χρειάζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, μια ουσιαστική και καλόπιστη αμφισβήτηση, που έχει να κάνει με την εξόφληση των επιταγών και το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Συνεπώς καταλήγω ότι η καθ΄ης η αίτηση εταιρεία δεν έχει παραθέσει οποιαδήποτε στοιχεία και λεπτομέρειες που να πείθουν το Δικαστήριο για την καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση του ισχυριζόμενου χρέους. Το ζήτημα της καταχώρησης ποινικής υπόθεσης σε σχέση με τις επιταγές η οποία εκκρεμεί στην οποία δηλώθηκε μη παραδοχή, επίσης δεν ικανοποιεί τα πιο πάνω στοιχεία. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω, κρίνεται ότι από την προσαχθείσα μαρτυρία αποδείχθηκαν όλες οι τυπικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τη νομοθεσία (άρθρα 211(ε) και 212(α) του Κεφ. 113) και ειδικότερα τα πιο κάτω: 1) Η ύπαρξη χρέους πέραν των €5.000. 2) Απαίτηση της πληρωμής υπογραμμένη από τους αιτητές για πληρωμή του χρέους και η νομότυπη επίδοση της στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ΄ης η αίτηση. 3) Πάροδος τριών εβδομάδων από τις 02.8.2016 οπότε επιδόθηκε η απαίτηση πληρωμής χωρίς η καθ΄ ης η αίτηση να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό ή να εξασφαλίσει αυτό ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση των αιτητών. 4) Δημοσίευση της αίτησης τόσο στην επίσημη εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και σε μια εφημερίδα παγκύπριας κυκλοφορίας και καθημερινής έκδοσης (βλέπε ένορκη δήλωση ημερομηνίας 16/2/2017 και τεκμήρια 1 και 2). Εν όψει όλων των πιο πάνω κρίνεται ότι οι αιτητές έχουν αποδείξει ότι δικαινούται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθ΄ ότι η καθ΄ ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της Εταιρείας. Οι πιστωτές - αιτητές να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του άρθρου 219

(1)του Κεφ. 113 ήτοι να παραδώσουν αµέσως και εν πάση περιπτώσει όχι σε αργότερα από τρεις

(3)εργάσιμες ημέρες από σήμερα, αντίγραφο του διατάγματος εκκαθάρισης στον Επίσημο Παραλήπτη, στον Έφορο Εταιρειών, στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον Φ.Π.Α., όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των πιστωτών - αιτητών και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση εταιρείας. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/etisi ekkatharisis Eterias/Final Judgments (Αναφορά: Πολιτική Δικαιοδοσία/Αίτηση Εκκαθάρισης Εταιρείας/Τελική απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο