AVEROF G. STYLIANIDES (ENGINEERING) LTD ν. ALPHA PANARETI PUBLIC LTD, Αρ. Αγωγής: 1444/16, 30/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A103 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1444/16 Μεταξύ: AVEROF G. STYLIANIDES (ENGINEERING) LTD (Αρ. Εγγραφής 15262), εκ Λεμεσού Ενάγουσα -και- ALPHA PANARETI PUBLIC LTD (Αρ. Εγγραφής 34103), εκ Πάφου Εναγόμενη Αίτηση ημερομηνίας 12/12/16 Ημερομηνία: 30.06.2017 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Εναγόμενη: κα. Χριστοφόρου για ΕπαμεινώνδαςΚορακίδης Δ.Ε.Π.Ε Για Καθ' ης η αίτηση/Ενάγουσα: κα. Παπούτσα για Συμεού & Κονναρής Δ.Ε.Π.Ε ---------------------- E N Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα (στο εξής «Καθ' ης η αίτηση») εξασφάλισε στις 16.11.16 απόφαση ερήμην της Εναγόμενης (στο εξής η «Αιτήτρια»), καθώς η τελευταία, παρά το γεγονός ότι η αγωγή της επιδόθηκε στις 20.10.16, δεν καταχώρισε έγκαιρα και εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας σημείωμα εμφάνισης. Η απόφαση είναι για το συνολικό ποσό των €167.787,00 πλέον τόκοι και δικηγορικά έξοδα, το οποίο αποτελεί χρεωστικό υπόλοιπο για την πώληση και εγκατάσταση ανελκυστήρων και/ή υπόλοιπο τιμολογίων και/ή καταστάσεων λογαριασμού. Από το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό οι €83.324,00 αφορούν ταυτόχρονα και ποσό που κατακρατήθηκε δυνάμει παραβίασης συμφωνίας ακύρωσης της συμφωνίας αντιπαροχής ημερομηνίας 03.09.
- Η Αιτήτρια στις 12.12.16 καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση αξιώνοντας τον παραμερισμό της προαναφερόμενης απόφασης. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου, εκ των διευθυντών της Αιτήτριας, ο οποίος αναφέρει ότι μετά την επίδοση της αγωγής και συγκεκριμένα την εβδομάδα μετά την 24.10.16 συναντήθηκε με τον διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση με τον οποίο συζήτησαν την πιθανότητα εξεύρεσης λύσης. Ο διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση, κ. Στυλιανίδης, πρότεινε όπως του παραχωρηθεί ένα διαμέρισμα για το ποσό που εκκρεμούσε προς πληρωμή από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω, κατά τη συνάντηση αναγνώρισε ότι οι ανελκυστήρες που προμήθευσε η Καθ' ης η αίτηση παρουσιάζουν πάρα πολλά προβλήματα. Η συνάντηση έληξε με τη συμφωνία ότι θα διερευνούσε ο διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση κατά πόσο η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος θα ενέκρινε την εισήγηση του για να παραχωρηθεί ακίνητο αντί χρήματα και ότι θα επιδιορθώνονταν όλοι οι ανελκυστήρες με δικά του έξοδα. Ενόψει των πιο πάνω δεν δόθηκαν οδηγίες για την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. Στις 16.11.16 ο διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση επισκέφθηκε τον ενόρκως δηλούντα και τον πληροφόρησε ότι μπορούσε να προχωρήσει με την υλοποίηση της προαναφερόμενης συμφωνίας, νοουμένου ότι θα γινόταν εκτίμηση του διαμερίσματος που θα παραχωρείτο από ανεξάρτητο εκτιμητή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Επίσης συμφωνήθηκε ότι σε περίπτωση που παρέμενε οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό η εξόφληση του θα γινόταν μετά την παράδοση των εννέα ανελκυστήρων, των οποίων εκκρεμούσε η παράδοση, και μετά την επιδιόρθωση εκείνων που υπολειτουργούσαν. Επειδή θα υπήρχε καθυστέρηση μέχρι την ολοκλήρωση των εκτιμήσεων, οι δικηγόροι της Αιτήτριας συμβούλεψαν τον ενόρκως δηλούντα ότι θα έπρεπε να καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης. Στις 17.11.16 υπογράφηκε σχετικό διοριστήριο και στις 24.11.16 οι δικηγόροι της Αιτήτριας καταχώρησαν το σημείωμα εμφάνισης (Τεκμήριο Α της αίτησης), το οποίο όμως επιστράφηκε από το Πρωτοκολλητείο την επόμενη ημέρα διότι είχε ήδη εκδοθεί απόφαση. Ο ενόρκως δηλών αρνείται ότι η Αιτήτρια οφείλει στην Καθ' ης η αίτηση το ποσό της απόφασης και ισχυρίζεται ότι οι ανελκυστήρες παρουσίαζαν προβλήματα από την πρώτη μέρα της λειτουργίας τους, τα οποία εντάθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Ανάμεσα στα προβλήματα που παρουσίαζαν οι ανελκυστήρες ήταν ο εγκλωβισμός ατόμων, η ανώμαλη μετάβαση από όροφο σε όροφο, τραντάγματα, θόρυβοι και σκουριά σε διάφορα σημεία. Η Καθ' ης η αίτηση ήταν ενήμερη των προβλημάτων, αφού προς τον σκοπό αυτό στάλθηκαν επιστολές από την Αιτήτρια προς την Καθ' ης η αίτηση (Τεκμήριο Β της αίτησης), ενώ έγιναν και αρκετές συναντήσεις και τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση κατά τις οποίες ενημερώθηκε για τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι ανελκυστήρες. Παρά τις προσπάθειες που έγιναν για επιδιόρθωση τους δεν υπήρξε αποτέλεσμα και η Αιτήτρια έχει αναθέσει σε σύμβουλους μηχανολόγους μηχανικούς την ετοιμασία έκθεσης για τα προβλήματα των ανελκυστήρων και για το κόστος επιδιόρθωσης τους, το οποίο υπολογίζεται προκαταρκτικά στις €150.000 - €200.
- Σχετικές εκθέσεις της εταιρείας TUV CYPRUS (TUV NORD) LTD, η οποία είναι αδειούχος εταιρεία πιστοποίησης ελέγχου καταλληλότητας, στις οποίες καταγράφεται ότι οι ανελκυστήρες δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις των σχετικών Κανονισμών επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Γ και Δ. Τα ποσά της απόφασης αφορούν ανελκυστήρες που εγκαταστάθηκαν στο έργο της Αιτήτριας με την ονομασία «Άγιος Γεώργιος», οι οποίοι είναι ελαττωματικοί και δεν έχουν επιδιορθωθεί παρά τις οχλήσεις της Αιτήτριας. Επιπρόσθετα στα ποσά της απόφασης έχουν συμπεριληφθεί έξοδα για ανελκυστήρες που δεν έχουν παραδοθεί στην Αιτήτρια. Αναφορικά με τη συμφωνία αντιπαροχής, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι είναι η Καθ' ης η αίτηση που επιθυμούσε την ακύρωση της εν λόγω συμφωνίας. Η Αιτήτρια ζήμιωσε από την ακύρωση της συμφωνίας αντιπαροχής, καθώς η έπαυλη που αποτελούσε το αντικείμενο της, πωλήθηκε σε χαμηλότερη τιμή και πέραν τούτου επωμίστηκε και έξοδα διαφήμισης για την πώληση της ύψους €87.100,00 (Τεκμήριο Ε της αίτησης). Καταληκτικά ο ενόρκως δηλών εκφράζει την πίστη, στη βάση και της πληροφόρησης που έτυχε από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, ότι η τελευταία διαθέτει καλή υπεράσπιση και ότι δικαιολογείται ο παραμερισμός της εκδοθείσας απόφασης. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε στις 20.02.17 ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επικαλούμενη έντεκα λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψισθούν στο ότι δεν υπάρχει καθόλου και/ή επαρκής μαρτυρία που να καταδεικνύει την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, στο ότι η επίδοση της αγωγής έγινε νομότυπα, στο ότι δεν αποκαλύπτεται εύλογη αιτία για την παράλειψη της Αιτήτριας να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης, καθώς και στο ότι υπήρξε καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης. Η ένσταση υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις των Αβέρωφ Στυλιανίδη και Δήμου Δημοσθένους. Ο κ. Στυλιανίδης, εκ των διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση, στην ένορκη του δήλωση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι οι ισχυρισμοί που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας είναι εντέχνως κατασκευασμένοι και αποσκοπούν στην παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι όντως την εβδομάδα μετά την 24.10.16 επισκέφθηκε τα γραφεία της Αιτήτριας, όχι όμως για να συζητήσει τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής αλλά ζητήματα που αφορούσαν την εταιρεία Asty Elevators Ltd στην οποία επίσης είναι ένας εκ των διευθυντών της. Η εν λόγω εταιρεία ασχολείται με τη συντήρηση και επιδιόρθωση ανελκυστήρων που έχουν εγκατασταθεί στα κτιριακά συγκροτήματα της Αιτήτριας. Κατά τη συνάντηση αυτή ο κ. Ιωάννου αναφέρθηκε στην αγωγή και ο ενόρκως δηλών τον πληροφόρησε ότι για τα θέματα της παρούσας αγωγής θα πρέπει να επικοινωνήσει με τους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση. Σε σχέση με την πρόταση για παράδοση διαμερίσματος από την Αιτήτρια προς εξόφληση των υποχρεώσεων της προς την Καθ' ης η αίτηση, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη πρόταση έγινε το 2015 (Τεκμήριο 1 της ένστασης) και δεν υλοποιήθηκε καθώς η Αιτήτρια διαφώνησε με την εκτιμημένη αξία των δύο εκ των τριών διαμερισμάτων (Τεκμήριο 2 της ένστασης) που προτάθηκαν για αντιπαροχή. Το εν λόγω ζήτημα έληξε περί τον Μάιο του 2015 και δεν το επανέφερε ο ίδιος στη συνάντηση του Οκτωβρίου του
- Ο κ. Στυλιανίδης αρνείται ότι είχε νέα συνάντηση με τον κ. Ιωάννου στις 16.11.16, λέγοντας ότι καθ' όλη τη διάρκεια της εν λόγω ημέρας βρισκόταν στα γραφεία της Καθ' ης η αίτηση στη Λεμεσό. Σε κάθε περίπτωση θα ήταν αδύνατο να αποκρύψει την έκδοση της απόφασης, αφού αυτή εκδόθηκε στις 16.11.16, όχι στις 14.11.16 όπως ισχυρίζεται ο κ. Ιωάννου, και πληροφορήθηκε για την έκδοση της από τους δικηγόρους της Αιτήτριας το απόγευμα της 16.11.
- Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι ανελκυστήρες που πωλήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στα κτιριακά συγκροτήματα της Καθ' ης η αίτηση ήταν αποδεκτής ποιότητας, ελεγμένοι και πιστοποιημένοι από εταιρεία πιστοποίησης ελέγχου και καταλληλότητας ανελκυστήρων (Τεκμήριο 3 της ένστασης). Η Αιτήτρια ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε, είτε γραπτά είτε προφορικά, για τυχόν προβλήματα και οι επιστολές που επικαλείται ο κ. Ιωάννου ουδέποτε περιήλθαν στη γνώση της Καθ' ης η αίτηση. Αναφορικά με τις εκθέσεις της TUV CYPRUS (TUV NORD) LTD, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια επιχειρεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο ως προς το πραγματικό νόημα τους. Καταρχάς οι πλείστες των εκθέσεων του Τεκμηρίου Δ της αίτησης αφορούν ανελκυστήρες που εγκαταστάθηκαν σε άλλα κτιριακά συγκροτήματα από αυτά που εγκαταστάθηκαν οι επίδικοι, ενώ έχουν επισυναφθεί και εκθέσεις που αφορούν ανελκυστήρες που εγκαταστάθηκαν από άλλη εταιρεία. Σε κάθε περίπτωση οι εκθέσεις που αφορούν τους ανελκυστήρες που εγκαταστάθηκαν στο συγκρότημα «Άγιος Γεώργιος» περιορίζονται στην καταγραφή παρατηρήσεων σε επουσιώδη σημεία και δεν καταγράφεται οπουδήποτε σε αυτές ότι οι ανελκυστήρες είναι ελαττωματικοί και/ή ακατάλληλοι για χρήση. Όσον αφορά τη συμφωνία αντιπαροχής ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ήταν επιθυμία της Αιτήτριας η ακύρωση της. Μάλιστα, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Ε της αίτησης, η Αιτήτρια είχε συμφωνήσει για την πώληση της οικίας από τον Απρίλιο του 2013 ενώ η συμφωνία ακύρωσης της αντιπαροχής υπογράφηκε με την Καθ' ης η αίτηση στις 03.09.
- Ο κ. Δημοσθένους στη δική του ένορκη δήλωση αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι είναι εκ των διευθυντών της TUV CYPRUS LTD, η οποία είναι αδειούχος εταιρεία πιστοποίησης ελέγχου και καταλληλότητας ανελκυστήρων. Μετά από εντολή της Αιτήτριας διενεργήθηκαν κατά ή περί το έτος 2015 περιοδικοί έλεγχοι για ανελκυστήρες οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε κτιριακά συγκροτήματα της. Σχετικές εκθέσεις περιοδικού ελέγχου (Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης Δημοσθένους) έχουν παραδοθεί τόσο στην Αιτήτρια όσο και στην Καθ' ης η αίτηση. Στις εν λόγω εκθέσεις έχουν καταγραφεί παρατηρήσεις για ορισμένα σημεία μερικών ανελκυστήρων, ώστε να υπάρξει συμμόρφωση με τις πρόνοιες των περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (Λειτουργία, Συντήρηση και Έλεγχος Ανελκυστήρων) Κανονισμών του 2012 οι οποίοι τέθηκαν σε εφαρμογή την 31.08.
- Στις εκθέσεις δεν αναφέρεται ότι οι ανελκυστήρες είναι προβληματικοί και/ή ελαττωματικοί και/ή ακατάλληλοι για χρήση. Περαιτέρω, μέσα από τις εκθέσεις δεν εξάγεται συμπέρασμα για ευθύνη της εταιρείας που έχει πωλήσει και εγκαταστήσει τους ανελκυστήρες σχετικά με τη μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των προαναφερόμενων Κανονισμών. Καταληκτικά ο κ. Δημοσθένους αναφέρει ότι ουδείς εκ των διαδίκων διόρισε την εταιρεία του για να διεξάγει πραγματογνωμοσύνη σε σχέση με τις μεταξύ τους διαφορές. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των αγορεύσεών τους ανέπτυξαν την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους με παραπομπές σε σχετική νομολογία. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί στο σύνολό τους και ειδική αναφορά σε αυτές θα γίνει εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο. Νομική πτυχή Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται επί της Δ.17 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου έχουν διατυπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες υιοθέτησαν την αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 ή
(1937)Α.C. 473. Ο παραμερισμός απόφασης που λήφθηκε νομότυπα και ερήμην του Εναγόμενου επαφίεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου (Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 941). Το Δικαστήριο δεν θέτει και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει άκαμπτους κανόνες που να αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Η αρχή που έχει διατυπωθεί είναι ότι, εκτός και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της υπόθεσης ή τη συναινέσει των δύο πλευρών, το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα και την ευχέρεια να παραμερίσει απόφασή του όταν αυτή είναι αποτέλεσμα της παράλειψης τήρησης κάποιου δικονομικού κανόνα (Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Co.
(1961)1 CLR 317 και Ζήνωνας Μερκής v. Yiannoukas Holiday Inns κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 736). Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με έναν άλλο λόγο, επίσης, σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν ο διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απολεσθούν με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. Το απαύγασμα της νομολογίας είναι ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, αν η διαγωγή του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό της εναντίον του εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει απόφαση (Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη ανωτέρω). Πρωταρχικής ωστόσο σημασίας για το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι το κατά πόσο ο Αιτητής έχει καταδείξει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση (ΒΙΚΑ ΠΙΚΑ ΝΤΙΣΚΟ ΛΤΔ κ.α ν. ΧΑΠΥ ΣΤΡΗΤΣ ΝΤΙΣΚΟ ΛΤΔ
(1997)1Α Α.Α.Δ 28 και Evans v. Bartlam ανωτέρω). Η πιο πάνω αρχή επιβεβαιώθηκε και στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Δανιήλ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ Πολ. Έφεση αρ.340/10 ημερομηνίας 17.01.17. Το βάρος απόδειξης είναι στον Αιτητή, όχι για να αποδείξει την υπεράσπισή του, όπως θα έπραττε αν η υπόθεσή του εκδικαζόταν, αλλά για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή και εύλογη υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Ο Αιτητής θα πρέπει, επίσης, να δώσει ικανοποιητική εξήγηση για την μη εμφάνισή του στη διαδικασία, όπως και για τυχόν καθυστέρησή του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Ο λόγος που θα δοθεί είναι ένας από τους παράγοντες που επενεργούν σοβαρά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Eros Travel & Tours (Limassol-Paphos) Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd
(1997)1Β Α.Α.Δ. 712). Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του Εναγόμενου να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρησή του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματός του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματά της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του Εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή (Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26). Στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου) (ανωτέρω) τονίσθηκε, επίσης, ότι η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγοντας που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεσή του. Συμπεράσματα Όπως ήδη αναφέρθηκε ένας από τους λόγους ένστασης που επικαλείται η Καθ' ης η αίτηση είναι ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος προς την Αιτήτρια ήταν νομότυπη. Σύμφωνα με την νομολογία μας, κακή επίδοση συνιστά θεμελιακό ελάττωμα (fundamentalvice) που δημιουργεί υποχρέωση για ex debito justitiae παραμερισμό μιας ερήμην απόφασης (Μανώλη ν. Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ. Έφεση αρ.413/11, ημερομηνίας 03.02.17). Στην προκείμενη περίπτωση τέτοιο ζήτημα δεν τίθεται. Η Αιτήτρια ουδόλως αμφισβητεί τη νομότυπη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Αντιθέτως ο διευθυντής της στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση ρητά παραδέχεται ότι του επιδόθηκε στο κλητήριο ένταλμα στις 20.10.16. Προχωρώ επομένως στην εξέταση του κατά πόσο η Αιτήτρια έχει καταδείξει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Σύμφωνα με τη νομολογία που παρατέθηκε πιο πάνω κατά την ανάπτυξη της νομικής πτυχής, η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για τον παραμερισμό απόφασης. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση σε σχέση με την υπεράσπιση της Αιτήτριας έχουν ήδη παρατεθεί. Επί της ουσίας η υπεράσπιση που επικαλείται η Αιτήτρια εντοπίζεται στον ισχυρισμό ότι οι επίδικοι ανελκυστήρες που τοποθετήθηκαν στο κτιριακό συγκρότημα με την ονομασία «Άγιος Γεώργιος» ήταν από την εγκατάσταση τους ελαττωματικοί και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να παρουσιάζουν προβλήματα, παρά τις οχλήσεις που κατά καιρούς έγιναν από την Αιτήτρια, τόσο γραπτά όσο και προφορικά. Απόρροια των προαναφερόμενων ισχυρισμών είναι η αμφισβήτηση του χρεωστικού υπολοίπου για το οποίο εκδόθηκε η απόφαση. Στην αντίπερα όχθη η Καθ' ης η αίτηση αμφισβητεί τους πιο πάνω ισχυρισμούς, λέγοντας ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για ισχυριζόμενα ελαττώματα και ουδέποτε έλαβε οποιεσδήποτε επιστολές. Σε σχέση δε με τις εκθέσεις της TUV CYPRUS (TUV NORD) LTD δίδει τη δική της ερμηνεία παρουσιάζοντας και σχετική ένορκη δήλωση του εκ των διευθυντών της εν λόγω εταιρείας Δήμου Δημοσθένους. Στην Αγγλική απόφαση Day v. RAC Motoring Services Ltd
(1999)1 All ER 1007, ο Ward Lord Justice προβαίνοντας σε μια ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή των κριτηρίων που κατά καιρούς τέθηκαν από τα Αγγλικά Δικαστήρια σε αιτήσεις για παραμερισμό απόφασης, κατέληξε ότι το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει πραγματική πιθανότητα ότι ο Εναγόμενος θα πετύχει στην υπεράσπισή του, αλλά, απλώς, ότι με βάση την κοινή λογική έχει μια συζητήσιμη υπεράσπιση η οποία φέρει κάποιο βαθμό πειστικότητας (an arguable case which carries some degree of conviction). Το Δικαστήριο στα πλαίσια της διαδικασίας για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του Εναγόμενου δεν απαιτεί απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση (Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 528). Εξετάζει μόνο κατά πόσο τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιόν του στοιχειοθετούν εξ αντικειμένου υπεράσπιση επί της ουσίας της αξίωσης ή διαφορετικά δημιουργούν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην οποία το Δικαστήριο να μπορεί να δώσει σημασία (Γιαννάκης Χρυσάνθου και άλλοι v. Mariala Construction Ltd
(1996)1B A.A.Δ. 1129). Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην παρούσα υπόθεση, θεωρώ ότι αποκαλύπτεται εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Η Αιτήτρια δεν περιορίζεται στην προβολή μίας γενικόλογης υπεράσπισης, αλλά προβάλλει συγκεκριμένους ισχυρισμούς περί ελαττωματικότητας των ανελκυστήρων. Η απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση, όπως ήδη αναφέρθηκε, βασίζεται σε χρεωστικό υπόλοιπο που προέκυψε από τη συμφωνία πώλησης και εγκατάστασης ανελκυστήρων για λογαριασμό της Αιτήτριας και σε ποσό που παρακρατήθηκε δυνάμει συμφωνίας αντιπαροχής η οποία και πάλι σχετίζεται με την πώληση και εγκατάσταση των ανελκυστήρων. Η Αιτήτρια με τους ισχυρισμούς που προβάλλει αμφισβητεί ακριβώς την ποιότητα των πωληθέντων ανελκυστήρων και συνακόλουθα το αξιούμενο χρεωστικό υπόλοιπο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η προβαλλόμενη από την Αιτήτρια υπεράσπιση αποτελεί αναγνωρισμένη εκ του Νόμου υπεράσπιση (βλ. άρθρα 12,13 και 60 του περί Πώλησης Αγαθών Νόμου, Ν.10(Ι)/94). Δεν παραβλέπω ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλει η Αιτήτρια αντικρούονται από την Καθ' ης η αίτηση, ωστόσο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην αξιολόγηση της ενώπιόν του μαρτυρίας (Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδη ανωτέρω). Επίσης δεν παραγνωρίζω ότι έγινε αρκετός λόγος για τις εκθέσεις της TUV CYPRUS (TUV NORD) LTD. Δεν θεωρώ ότι οι εν λόγω εκθέσεις έχουν να διαδραματίσουν ρόλο στην έκβαση της υπό κρίση αίτησης. Όπως έχω ήδη αναφέρει η υπεράσπιση που επικαλείται η Αιτήτρια εστιάζεται στο ότι οι ανελκυστήρες ήταν κατά την παράδοση τους ελαττωματικοί και παρουσίαζαν συγκεκριμένα προβλήματα τα οποία αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Ο κ. Ιωάννου δεν επικαλείται τις εκθέσεις της εν λόγω εταιρείας προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών του, αφού όπως αναφέρει στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του η Αιτήτρια έχει αναθέσει σε συμβούλους μηχανολόγους μηχανικούς την ετοιμασία έκθεσης για τα προβλήματα που παρουσιάζουν οι ανελκυστήρες. Επίσης ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση στην επιμελή αγόρευση του εισηγείται ότι είναι αντιφατικό από τη μία η Αιτήτρια να ισχυρίζεται ότι συμφώνησε με την Καθ' ης η αίτηση την παραχώρηση διαμερίσματος προς εξόφληση του υπολοίπου και από την άλλη να αναφέρει ότι οι ανελκυστήρες παρουσιάζουν προβλήματα, το κόστος επιδιόρθωσης των οποίων υπολογίζεται προκαταρκτικά μεταξύ των €150.000 - €200.
- Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω εισήγηση καθώς αυτή παραγνωρίζει τον ισχυρισμό που προβάλλεται στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης του κ. Ιωάννου, ότι δηλαδή η Καθ' ης η αίτηση θα αναλάμβανε την ευθύνη επιδιόρθωσης όλων των ανελκυστήρων με δικά της έξοδα. Το επόμενο ζήτημα που θα πρέπει να τύχει εξέτασης είναι το κατά πόσο η συμπεριφορά που επέδειξε η Αιτήτρια είναι περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων της Καθ' ης η αίτηση (Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη, ανωτέρω). Σε περίπτωση που διαπιστωθεί τέτοια διαγωγή εκ μέρους της Αιτήτριας, τότε, ακόμα και αν έχει καταδειχθεί συζητήσιμη υπεράσπιση, το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια δύναται να αρνηθεί τον παραμερισμό της απόφασης. Εν προκειμένω, για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω, θεωρώ ότι δεν επιδείχθηκε περιφρονητική συμπεριφορά ή αδιαφορία από μέρους της Αιτήτριας. Σημειώνω ότι είναι κοινά αποδεκτό το γεγονός ότι μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος υπήρξε συνάντηση μεταξύ των διευθυντών των διαδίκων. Ο μεν διευθυντής της Αιτήτριας ισχυρίζεται ότι κατά την εν λόγω συνάντηση συζητήθηκε η παρούσα αγωγή και συμφωνήθηκε συγκεκριμένος τρόπος εξώδικης διευθέτησης, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι έγινε και νέα συνάντηση στις 16.11.16 όπου και τροχοδρομήθηκε η υλοποίηση της συμφωνίας. Από την άλλη πλευρά ο διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση αρνείται ότι κατά τη συνάντηση συζητήθηκε η αγωγή, καθώς και ότι υπήρξε δεύτερη συνάντηση στις 16.11.
- Τα γεγονότα που έχουν περιγραφεί αμέσως πιο πάνω παρουσιάζουν ομοιότητα με αυτά της υπόθεσης Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδη, ανωτέρω. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικρότησε την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου το οποίο δεν υπεισήλθε στην εκδηλωθείσα διαφωνία ως προς τα γεγονότα που μεσολάβησαν μετά την επίδοση της αγωγής. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Ο εφεσίβλητος, μόλις του επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα, επισκέφθηκε το δικηγόρο της εφεσείουσας. Συζήτησαν την υπόθεση με προοπτική την εξώδικη διευθέτηση της και ορίστηκε ημερομηνία για συνάντηση των διαδίκων, στο γραφείο του δικηγόρου. Ο εφεσίβλητος παρουσιάστηκε, όχι όμως και η εφεσείουσα. Όπως εξηγεί, είχε αρρωστήσει το παιδί της. Διαφωνούν οι δυο πλευρές αναφορικά με το αν ακολούθησε και άλλη επίσκεψη του εφεσίβλητου στο γραφείο του δικηγόρου για τον ίδιο σκοπό, χωρίς αποτέλεσμα, ενόψει της μη προσέλευσης της εφεσείουσας ή λόγω κωλύματος του δικηγόρου της. Και ισχυρίστηκε ο εφεσίβλητος πως όταν επισκέφθηκε εκ νέου το δικηγόρο της εφεσείουσας για να πληροφορηθεί για την ημερομηνία της νέας συνάντησης που είχε αναλάβει να διευθετήσει, έμαθε με έκπληξή του πως εκδόθηκε απόφαση εναντίον του, αφού είχε παραλείψει να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης. Η εφεσείουσα ισχυρίστηκε πως δεν πραγματοποιήθηκε άλλη επίσκεψη του εφεσίβλητου στο δικηγόρο της μετά τη ματαίωση της πρώτης. Συζητήθηκε η υπόθεση στην απουσία της, ο εφεσίβλητος ήταν αδιάλλακτος, φάνηκε πως δεν υπήρχε περιθώριο συμβιβασμού και εγκατέλειψε το γραφείο χωρίς άλλα. Ενημερώθηκε, έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο της να προχωρήσει, και στις 23.1.96 καταχωρίστηκε αίτηση για απόφαση.................................... Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν υπεισήλθε στη διαφωνία ως προς τα γεγονότα. Έκρινε πως από τα δεδομένα δεν ήταν δυνατό να θεωρηθεί πως ο εφεσίβλητος επέδειξε αδιαφορία. Αναφέρθηκε στην Phylactou v. Michael (ανωτέρω) και στην Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ κ.ά. ν. Χάπυ Στρήτς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28 και έκρινε πως, αφού υπήρχε εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση θα έπρεπε να δοθεί στον εφεσείοντα η ευκαιρία να τη συζητήσει. Δεν διαπιστώνουμε σφάλμα στην προσέγγιση του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Ακολουθώντας την πιο πάνω προσέγγιση, θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπεισέλθω στη διαφωνία που υπάρχει μεταξύ των διαδίκων ως προς το τι συζητήθηκε στη συνάντηση και κατά πόσο υπήρξε προκαταρκτική συμφωνία για εξώδικη διευθέτηση και έγινε εν τέλει και δεύτερη συνάντηση. Το σημαντικό είναι ότι έγινε συνάντηση μετά την επίδοση της παρούσας αγωγής. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη συνάντηση είχε ήδη προγραμματιστεί πριν την επίδοση της αγωγής. Περαιτέρω, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η έκδοση της απόφασης δεν περιήλθε στη γνώση της Αιτήτριας από την Καθ' ης η αίτηση ή από τη λήψη μέτρων εκτέλεσης, αλλά από το ενδιαφέρον που η ίδια εκδήλωσε με την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης το οποίο όμως επιστράφηκε από το Πρωτοκολλητείο ενόψει της έκδοσης της απόφασης. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 12.12.16, σε διάστημα δηλαδή μικρότερο από ένα μήνα από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης καταδεικνύει, κατά την άποψη μου, ότι δεν υπήρξε καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας από μέρους της Αιτήτριας. Ο χρόνος που μεσολάβησε από την επίδοση της αγωγής, την έκδοση της απόφασης και την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης απαντά και στο επιχείρημα ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρισης της τελευταίας. Δεν θεωρώ ότι οι 26 μέρες που μεσολάβησαν από την έκδοση της απόφασης μέχρι την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης συνιστούν υπέρμετρη καθυστέρηση. Όπως ήδη αναφέρθηκε η Αιτήτρια μέσα από δικές της ενέργειες πληροφορήθηκε για την έκδοση της απόφασης με την προσπάθεια της να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης στις 24.11.16 (βλ. Τεκμήριο Α της αίτησης). Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητείται από την Καθ' ης η αίτηση, ούτε και προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι είχε περιέλθει ενωρίτερα σε γνώση της η έκδοση της απόφασης. Συνεπώς το διάστημα που μεσολάβησε από τις 24.11.16 μέχρι τις 12.12.16 θεωρώ ότι είναι εντός λογικών πλαισίων. Κλείνοντας σημειώνω ότι τα γεγονότα της παρούσας, σαφώς διακρίνονται από εκείνα της Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη (ανωτέρω), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση και δεν επέτρεψε τον παραμερισμό της απόφασης παρά την απόδειξη εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμης υπεράσπισης, διότι έκρινε ότι υπήρξε καταφρόνηση της διαδικασίας. Επισημαίνεται ότι στην προαναφερόμενη υπόθεση και στα πλαίσια διαπίστωσης της περιφρονητικής συμπεριφοράς που υποδείχθηκε από την εφεσείουσα, λήφθηκε υπόψη και το γεγονός ότι της επιδόθηκε η αίτηση για απόφαση λόγω μη εμφάνισης και παρά ταύτα δεν καταχωρήθηκε και πάλι σημείωμα εμφάνισης. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη στην υπό κρίση υπόθεση. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της απόφασης που εκδόθηκε στις 16.11.16. Κατά τον παραμερισμό απόφασης, η οποία εκδόθηκε κανονικά αλλά διαπιστώνεται ότι υπήρξε υπαιτιότητα του Εναγόμενου, η συνήθης πρακτική είναι να επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα τα έξοδα της αίτησης και τα έξοδα που σπαταλήθηκαν (costs thrown away) λόγω της παράλειψης του Εναγόμενου να καταχωρήσει εμφάνιση (Έλλη Κ. Χατζηνικολάου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1179). Κατά συνέπεια, και εφόσον η Αιτήτρια ευθύνεται για τη μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης, τα έξοδα που έχουν σπαταληθεί λόγω της παράλειψής της να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση, καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα πιο πάνω αναφερόμενα έξοδα να πληρωθούν εντός 20 ημερών από την ημερομηνία που θα κοινοποιηθεί στην Αιτήτρια το ποσό των εξόδων, η πληρωμή των οποίων αποτελεί όρο για την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης και Υπεράσπισης. Η Αιτήτρια θα έχει το δικαίωμα να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης και Υπεράσπιση εντός 14 ημερών από την πληρωμή των εξόδων της Καθ' ης η αίτηση. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Aναφορά: Παραμερισμός απόφασης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο