Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ ν. Γρηγορία Ευαγόρου κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης 397/2014, 20/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A91 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Γενικής Αίτησης 397/2014 Μεταξύ: Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, από την Πάφο Αιτητών Και
- Γρηγορία Ευαγόρου, από την Πάφο
- Μαρίνος Ευαγόρου, από την Πάφο Καθ΄ ων η αίτηση ------------------------ Ημερομηνία: 20 Ιουνίου 2017 Αίτηση ημερομηνίας 29.12.2014 για εγγραφή διαιτητικής απόφασης Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Ν. Ιωάννου Για τους καθ΄ων η αίτηση: κ. Ν. Τσιαπαλής (για να ακούσει απόφαση κα Α. Χριστοδούλου) ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ H Στις 17.1.2013 εκδόθηκε εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση διαιτητική απόφαση, που είναι το Τεκμήριο Α στην αίτηση και οι αιτητές με την υπό κρίση αίτηση, επιδιώκουν την εγγραφή της. Οι καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ο καθένας τους ξεχωριστή ένσταση στην αίτηση για εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης. Η καθ΄ ης η αίτηση 1, με την ένσταση της, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) Οι αιτητές αποκρύβουν ουσιώδη γεγονότα και/ή προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. (β) Η Διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα και παράνομα και κατά παράβαση του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και των Περί Διαιτησίας Κανονισμών και/ή κατά παράβαση της φυσικής Δικαιοσύνης. (γ) Η Διαιτητική απόφαση εδράζεται επί παράνομης και/ή ανυπόστατης και/ή άκυρης και/ή ακυρώσιμης συμφωνίας. (δ) Η συμφωνία δανείου επί της οποίας εξεδόθη η διαιτητική απόφαση είναι παράνομη και/ή ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή ακυρώσιμη. (ε) Η διαιτησία πραγματοποιήθηκε εν αγνοία της καθ΄ ης η αίτηση και/ή η καθ΄ ης η αίτηση ουδέποτε ειδοποιήθηκε και/ή κλητεύθηκε νομότυπα για να εμφανιστεί στη διαιτησία. Η καθ΄ ης η αίτηση 1, στην ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση της, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «
- Σύμφωνα με όσα πιστεύω και γνωρίζω, η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση πρέπει να απορριφθεί αφού δεν πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εγγραφή της επίδικης διαιτητικής απόφασης για τους λόγους που εξηγούνται πιο κάτω.
- Γεννήθηκα στις 12.6.1989 και ο καθ΄ου η αίτηση 2 είναι ο πατέρας μου. Αντίγραφο δελτίου ταυτότητας κατατίθεται σαν Τεκμήριο «Α».
- Όταν υπογράφτηκε η συμφωνία δανείου επί της οποίας εκδόθηκε η επίδικη διαιτητική απόφαση ήμουν 17 ετών και χωρίς να γνωρίζω για το τι επρόκειτο. Ο πατέρας μου, μου είχε ζητήσει να πάω μαζί του στα γραφεία της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς, όπως ήταν τότε, και μου είπε ότι πρέπει να υπογράψω κάποια χαρτιά για να «ανοίξουμε ένα λογαριασμό». Πράγματι συνόδευσα τον πατέρα μου στα γραφεία της Συνεργατικής και ενώπιον των υπαλλήλων της, έγινε η ίδια συζήτηση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες έγραψα το όνομα μου σε ένα έγγραφο που μου παρουσίασε ένας εκ των υπαλλήλων της, αφού ούτε περισσότερες εξηγήσεις μπορούσα να ζητήσω ούτε φυσικά να αρνηθώ. Το γεγονός ότι ήμουν ανήλικη το γνώριζε φυσικά ο πατέρας μου αλλά και οι υπάλληλοι της Συνεργατικής της οποίας σημειωτέον ούτε ήμουν ούτε μπορούσα να είμαι μέλος.
- Μέχρι τον Αύγουστο του 2012 διέμενα με τους γονείς μου στην Πάφο στην οδό Καβάλας 11Α και μέχρι τότε δεν έλαβα οποιαδήποτε ειδοποίηση ή επιστολή σχετικά με την ισχυριζόμενη συμφωνία δανείου και ειλικρινά αγνοούσα ότι υπήρχε τέτοια συμφωνία.
- Αργότερα, τον Φεβρουάριο 2013 όταν μου επιδόθηκε κάποιο έγγραφο το οποίο όπως εκ των υστέρων μου έχει εξηγηθεί από τον δικηγόρο μου ήταν η γνωστοποίηση της διαιτητικής απόφασης, επειδή μου προκάλεσε έκπληξη αφού αναφερόταν σε χρέος μου στη Σ.Π.Ε Περιφέρειας Πόλης Χρυσοχούς αποτάθηκα στην εν λόγω Συνεργατική και μου ανάφεραν ότι ήταν κάποιο χρέος μου στη ΣΠΕ Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς και ο υπεύθυνος μου είπε ότι είναι κάτι που αφορά τον πατέρα μου και να μην ανησυχώ. Το ίδιο με διαβεβαίωσε και ο πατέρας μου όταν του ανάφερα το θέμα και θεώρησα το θέμα λήξαν.
- Όταν μου επιδόθηκε η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση επισκέφθηκα για συμβουλή τον δικηγόρο κ. Ν. Τσιαπαλή, ο οποίος μετά από σχετική έρευνα που έκανε μου εξήγησε τι και πότε είχε συμβεί.
- Όπως φαίνεται, η κλήση για εμφάνιση στη διαιτησία είχε επιδοθεί στην μητέρα μου τον Δεκέμβριο του 2012, όμως ποτέ δεν έλαβα γνώση αφού τον Αύγουστο 2012 μέχρι και το τέλος Γενάρη 2013 λόγω σοβαρών διαφωνιών και τσακωμών, είχα εγκαταλείψει το σπίτι των γονιών μου και διέμενα με τον σύντροφο μου στην οδό Δωδεκανήσου 12 στη Πάφο και κατά την περίοδο αυτή δεν είχα καμία σχέση ή επαφή με τους γονείς μου. Κατά συνέπεια η μη παρουσία μου στη διαιτησία οφείλεται στο γεγονός ότι δεν κλήθηκα νομότυπα σε αυτήν και ως εκ τούτου σε σχέση με εμένα δεν υπάρχει νόμιμα εκδοθείσα διαιτητική απόφαση η οποία να εγγραφεί. Η αναφερόμενη κλήση κατατίθεται σαν Τεκμήριο «Β».
- Οι αιτητές ενημερώθηκαν πλήρως σε σχέση με το γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση με επιστολή του δικηγόρου μου ημερομηνίας 16.02.2015, παρ' όλα ταύτα επιμένουν στην προώθηση της αίτησης, παραβλέποντας πλήρως το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η σύμβαση επί της οποίας στηρίζουν την απαίτηση τους είναι παράνομη και εξ υπαρχής άκυρη αφού κατά τον χρόνο σύναψης της όχι μόνο δεν ήμουν μέλος της Σ.Π.Ε Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς αλλά ήμουν και ανήλικη, ενώ χωρίς δική μου ευθύνη ουδέποτε έλαβα ουσιαστική γνώση των πραγματικών γεγονότων πριν την έρευνα που έκανε ο δικηγόρος μου στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Η αναφερόμενη επιστολή κατατίθεται σαν Τεκμήριο «Γ».
- Εξ άλλου όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου η παραχώρηση δανείου σε μη μέλη με βάση το άρθρο 23 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου επιτρέπεται μόνο με ασφάλεια δικών της καταθέσεων ή με την έγκριση του Εφόρου Υπηρεσίας και Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση.
- Επίσης σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχω πάρει αφ΄ ής στιγμής κατά τη σύναψη του δανείου δεν ήμουν ούτε μπορούσα να είναι μέλος της Σ.Π.Ε Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς, η παραπομπή της υπόθεσης σε διαιτησία είναι παράνομη και ο διαιτητής δεν έχει εξουσία να επιληφθεί της υπόθεσης και να εκδώσει την επίδικη απόφαση
- Εν όψει των ανωτέρω ειλικρινά πιστεύω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση των αιτητών για εγγραφή διαιτητικής απόφασης με έξοδα εναντίον τους.» Ο καθ΄ου η αίτηση 2, με την ένσταση του, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: (α) Οι αιτητές αποκρύβουν ουσιώδη γεγονότα και/ή προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. (β) Η συμφωνία εγγύησης ως παρεπόμενη της συμφωνίας δανείου είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη. (γ) Η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα και παράνομα και κατά παράβαση του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και των Περί Διαιτησίας Κανονισμών και/ή κατά παράβαση της φυσικής Δικαιοσύνης. (δ) Η Διαιτητική απόφαση εδράζεται επί παράνομης και/ή ανυπόστατης και/ή άκυρης και/ή ακυρώσιμης συμφωνίας. Ο καθ΄ου η αίτηση 2 στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του, αναφέρει μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «
- Συμφώνα με όσα πιστεύω και γνωρίζω, η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αίτηση πρέπει να απορριφθεί αφού δεν πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την εγγραφή της επίδικης διαιτητικής απόφασης για τους λόγους που εξηγούνται πιο κάτω.
- Η καθ΄ης η αίτηση 1 είναι κόρη μου, η οποία γεννήθηκε στις 12.06.
- Κατά ή περί τον Ιούλιο 2006 αποτάθηκε στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς για εξασφάλιση ή παραχώρηση τραπεζικής - πιστωτικής διευκόλυνσης ύψους Λ.Κ.25000 για την αξιοποίηση ακινήτου που είχα στην Αγία Μαρίνα.
- Στην συνομιλία που είχα με υπάλληλο της αναφερόμενης Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας μου ανέφερε ότι λόγω των υφιστάμενων εκκρεμοτήτων που είχα δεν θα μπορούσε το δάνειο να είναι στο όνομα μου και ως εκ τούτου μου εισηγήθηκε να γίνει στο όνομα τρίτου προσώπου και εγώ να παράσχω ενυπόθηκες εξασφαλίσεις.
- Υπέδειξα στον υπάλληλο ότι η σύζυγος μου διαφωνούσε με την εν λόγω ανάπτυξη και ως εκ τούτου ήταν αδύνατο να αποδεχτεί και το μοναδικό άλλο πρόσωπο ήταν η κόρη μου Γρηγορία η οποία όμως ήταν κάτω των 18 ετών. Αυτός τότε μου είπε «Φέρτην μιτσιάν να υπογράψει τζ' εν να τα κανονίσουμεν».
- Μετά από αυτή την συνομιλία έδωσα τα στοιχεία της κόρης μου στην Συνεργατική για να ετοιμάσουν τα έγγραφα και όταν ειδοποιήθηκε σχετικά, είπα στην κόρη μου - καθ΄ ης η αίτηση 1 να πάει μαζί μου στα γραφεία της Συνεργατικής για να υπογράψει, πράγμα που έγινε.
- Τον Δεκέμβριο 2012 μου επιδόθηκα μέσω της συζύγου μου ειδοποίηση για να παρουσιαστώ σε διαιτησία. Επειδή δεν ήξερα τι εσήμαινε, επικοινώνησα με τα γραφεία της Σ.Π.Ε και μου είπαν ότι είναι μια τυπική διαδικασία και δεν χρειάζεται να κάνω τίποτε ενώ αργότερα το Φεβρουάριο του 2013 μου επιδόθηκε η διαιτητική απόφαση οπότε επικοινώνησα και πάλι με την Σ.Π.Ε για να μου πουν και πάλι ότι είναι κάτι τυπικό και να μην ανησυχώ.
- Στις 07.01.2015 όταν μου επιδόθηκε η με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό γενική αίτηση επισκέφθηκα για συμβουλή τον δικηγόρο κ. Ν. Τσιαπαλή.
- Σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχω λάβει, η συμφωνία δάνειο με βάση την οποία εκδόθηκε η επίδικη διαιτητική απόφαση, είναι εξ υπαρχή άκυρη κατ' επέκταση δε και η συμφωνία εγγύησης η οποία είναι παρεπόμενη της συμφωνίας δανείου και όχι αυτοτελής επίσης άκυρη. Επίσης σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχω πάρει αφ΄ ής στιγμής η κόρη μου κατά τη σύναψη του δανείου δεν ήταν ούτε μπορούσε να είναι μέλος της Σ.Π.Ε Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς, η παραπομπή της υπόθεσης σε διαιτησία είναι παράνομη και ο διαιτητής δεν έχει εξουσία να επιληφθεί της υπόθεσης και να εκδώσει την επίδικη απόφαση.
- Εν όψει των ανωτέρω ειλικρινά πιστεύω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση των αιτητών για εγγραφή διαιτητικής απόφασης με έξοδα εναντίον τους.» Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των διαδίκων παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους θέτοντας η κάθε πλευρά τα επιχειρήματα της ενώπιον του Δικαστηρίου για την αποδοχή της αίτησης ενόψει της τήρησης των προϋποθέσεων που τάσσει ο νόμος και η νομολογία ως προς το θέμα της εγγραφής διαιτητικής απόφασης από την μια μεριά και από την άλλη, τους λόγους που συνηγορούν στην απόρριψη της αίτησης και σχετίζονται με τους λόγους της ένστασης. Τα όσα έχουν αναφέρονται από τους δικηγόρους των διαδίκων στις γραπτές τους αγορεύσεις λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στο σύνολο τους χωρίς ανάγκη επανάληψης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση των αιτητών στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η διαδικασία εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης, είναι διαδικαστικής μορφής διαδικασία. Το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων που καθορίζονται στο άρθρο 52.2 και δεν υπεισέρχεται σε θέματα ουσίας που σχετίζονται με την εγκυρότητα της διαιτητικής απόφασης. Τέτοια ζητήματα θα μπορούσαν να εξεταστούν μόνο στα πλαίσια έφεσης κατά της διαιτητικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 52.4 του Νόμου 22/
- Στην υπόθεση Πιττάκα ν. Γ. & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 1895, λέχθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με τη δυνατότητα εγγραφής διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης δυνάμει του άρθρου 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου (Κεφ. 4). Το λεκτικό του άρθρου 21 είναι ακριβώς το ίδιο με εκείνο του άρθρου 26
(1)της Αγγλικής Arbitration Act, 1950. Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, παρ. 713 «Το Δικαστήριο θα χορηγήσει άδεια για εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης εκτός αν υπάρχει πραγματικός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης ή εκτός αν η διαιτητική απόφαση δεν είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεσθεί ως απόφαση.» Στην υπόθεση Σ.Π.Ε. Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 716 λέχθηκαν τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να «εγγραφεί» δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε ήθελαν, με αναφορά ασφαλώς μόνο το επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Στην απόφαση Μ. Χριστοφή v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση 87/11, ημερ. 20.6.2014, κρίθηκε πως αίτηση που καταχωρήθηκε για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης, ενώ είχε καταχωρηθεί και ένσταση κατά της εγγραφής διαιτητικής απόφασης, ουσιαστικά αποτελούσε παλινδρόμηση της διαδικασίας. Υπογράμμισε δε το εξής υιοθετώντας σχετικό απόσπασμα από την υπόθεση Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς Πολιτική Έφεση 357/2008 ημερ. 11.4.2012: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει οτιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Στην προκειμένη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο ενήργησε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του και ορθά εφάρμοσε τις προαναφερόμενες νομικές αρχές.» Η απόφαση αυτή υιοθέτησε ουσιαστικά τις αρχές που έθεσε η υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρία Αγίας Νάπας ν. Α. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 716, όπου αναφέρθηκε ότι «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου». Επιβεβαιώνεται με τις ανωτέρω αποφάσεις ότι το Δικαστήριο ουσιαστικά δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς ούτε εκδικάζει τη διαφορά που προέκυψε, απλά ελέγχει αν τηρήθηκαν οι τύποι και τα προαπαιτούμενα που θέτει η νομολογία για να διατάξει την εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης. Στην υπόθεση Σολωμού v. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 687, τονίστθηκε πως στον όρο κακή συμπεριφορά του διαιτητή δεν εμπίπτει και η λανθασμένη ερμηνεία εγγράφων από το διαιτητή. Συνεπώς τα έγγραφα τα οποία έδει να αποκαλυφθούν είναι όσα σχετίζονται με την επίδειξη από τον διαιτητή κακής συμπεριφοράς ή το παράτυπο της έκδοσης διαιτητικής απόφασης, ιδιότητα την οποίαν δεν έχουν τα έγγραφα δανείου και υποθήκης. Έχω πιο πάνω επί λέξει παραθέσει τους λόγους ένστασης των καθ΄ων η αίτηση καθώς και τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στις ένορκες δηλώσεις τους, κρίνοντας, υπό τις περιστάσεις, ότι ήταν αναγκαίο τούτο για να διαφανούν τα όσα ζητήματα εγείρουν και επιζητούν μέσω αυτής της διαδικασίας την επίλυση τους. Επίσης έχω πιο πάνω παραθέσει τη σχετική επί του θέματος νομολογία που άπτεται της διαδικασίας που έχει να κάμει με την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και τα όρια που επεκτείνεται και αφορά η εξουσία του δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης αίτησης για εγγραφή διαιτητικής απόφασης, ώστε να διαφανεί η διάσταση που προκύπτει μέσα από αυτά που οι καθ΄ων η αίτηση επιζητούν να αποφασιστούν. Στην υπό κρίση περίπτωση, είναι παραδεκτό ότι επιδόθηκε η επίδικη διαιτητική απόφαση στους καθ΄ων η αίτηση, οι οποίοι δεν έχουν καταχωρήσει έφεση δυνάμει του άρθρου 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, σύμφωνα με το οποίο, «Οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από την απόφαση οποιουδήποτε διαιτητή ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο εντός είκοσι και μιας ημερών
(21)από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της απόφασης». Τα όσα αναφέρουν οι καθ΄ ων η αίτηση στις ενστάσεις τους και στις ένορκες τους δηλώσεις που τις υποστηρίζουν σχετικά με τη διαδικασία έκδοσης της διαιτητικής απόφασης, ειδικότερα ότι αυτή εκδόθηκε παράτυπα και παράνομα, ότι εδράζεται επί παράνομης συμφωνίας και ότι η καθ΄ης η αίτηση 1 δεν έλαβε γνώση της διαδικασίας της διαιτησίας αποτελούν ζητήματα ουσίας, τα οποία μπορούσαν να ελεχθούν μόνο με έφεση δυνάμει του άρθρου 52
(4)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Το ίδια ισχύουν και ως προς το ζήτημα της ιδιότητας της καθ΄ης η αίτηση 1 ως μέλος της Σ.Π.Ε., όπως η ίδια το προβάλλει στην ένορκη της δήλωση. Όλα τα πιο πάνω, άπτονται της ουσίας της διαιτητικής απόφασης και της διαδικασίας που προηγήθηκε της έκδοσής της και σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας η οποία αφορά την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης Όλα όσα οι καθ΄ων η αίτηση επικαλούνται τώρα, στο στάδιο αυτό, με βάση τις δικές τους θέσεις και ισχυρισμούς, ίσχυαν κατά το στάδιο και το χρόνο που η επίδικη απόφαση τους επιδόθηκε και το μόνο ένδικο μέσο να τα προβάλουν και να επικαλεστούν ήταν μέσω της διαδικασίας που αναφέρεται πιο πάνω στο χρονικό πλαίσιο που καθορίζεται από το πιο πάνω άρθρο. Το άρθρο 52
(5)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου έχει ως ακολούθως: «52
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Το άρθρο 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου, όπως και πιο πάνω ανφέρεται, καθορίζει με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους μια διαιτητική απόφαση μπορεί να παραμεριστεί. Συγκεκριμένα το άρθρο 20 του Κεφ. 4 προβλέπει τα ακόλουθα: «20.-
(1)Όταv o διαιτητής ή o επιδιαιτητής επιδεικvύει κακή συμπεριφoρά ή χειρίζεται κακώς τηv υπόθεση, τo Δικαστήριo δύvαται vα τov απoμακρύvει.
(2)Όταv o διαιτητής ή o επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφoρά ή χειρίστηκε κακώς τηv υπόθεση ή όταv η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, τo Δικαστήριo δύvαται vα ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση.» Οι ισχυρισμοί περί ακυρότητας των συμφωνιών (δανείου και εγγύησης) που οι καθ΄ων η αίτηση προβάλλουν θα έπρεπε να εγερθούν ενώπιον του διαιτητή. Ο ισχυρισμός για μη επίδοση ειδοποίησης περί διεξαγωγής της διαιτησίας θα έπρεπε να προβληθεί με το ένδικο μέσο της Έφεσης που προβλέπει το άρθρο 52
(5)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, αφού αυτή η περίπτωση αφορά το παράτυπο της διεξαγωγής της διαδικασίας, μεταξύ άλλων, που γίνεται αναφορά στο πιο πάνω άρθρο. Συνεπώς, τίποτα από αυτά που οι καθ΄ων η αίτηση προβάλουν δεν εμπίπτουν στα υπό εξέταση ζητήματα κατά την εξέταση αίτησης για εγγραφή διαιτητικής απόφασης, όπως είναι η παρούσα περίπτωση. Υπό τις περιστάσεις το δικαστήριο δεν μπορεί παρά να αγνοήσει τους ισχυρισμούς των καθ΄ων η αίτηση για τους πιο πάνω λόγους, όπως θα ήταν η ανάλογη περίπτωση που κατά το στάδιο εκτέλεσης της απόφασης, ένας εναγόμενος εγείρει διάφορα ζητήματα που άπτονται στης ουσίας της διαφοράς, αλλά δεν καταχώρησε υπεράσπιση στον κατάλληλο χρόνο ώστε να τα προβάλει. Κατά συνέπια, τα όσα κατά την άποψη μου προβάλλονται ως λόγοι που εμποδίζουν την εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης δεν δύναται να εξεταστούν και συνεπώς οι λόγοι που οι καθ' ών η αίτηση προβάλουν στις ενστάσεις τους απορρίπτονται. Ενόψει της απόρριψης των λόγων ένστασης που αφορούν την ουσία της διαιτητικής διαδικασίας και αφού μελέτησα με προσοχή όλο το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, κρίνω ότι οι αιτητές έχουν αποδείξει όλες τις προϋποθέσεις για την εγγραφή της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης αφού αυτή: - Εκδόθηκε νόμιμα από διαιτητή που διορίστηκε δυνάμει του άρθρου 52.2 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85. - Έχει γνωστοποιηθεί στους καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι παρέλειψαν να καταχωρήσουν έφεση κατά της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης στο Επαρχιακό Δικαστήριο εντός της προθεσμίας των 21 ημερών που καθορίζει το άρθρο 52.4 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, προκειμένου να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα της διαιτητικής διαδικασίας. - Ως αποτέλεσμα, η πιο πάνω διαιτητική απόφαση κατέστη τελική δυνάμει του άρθρου 52.5 του ιδίου Νόμου και μπορεί να εκτελεστεί κατά τον ίδιο τρόπο ως να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. - Η αίτηση καταχωρήθηκε μετά την εκπνοή της πιο πάνω προθεσμίας. - Η υπό κρίση απόφαση έχει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης. Συνεπακόλουθα, καταλήγω στην έγκριση της αίτησης και για αυτό εκδίδεται διάταγμα που επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 7.1.2013 εναντίον των καθ΄ων η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Etisι Eggrafis Dietitikis apofasis/FinalJudgments (Αναφορά: Πολιτική Δικαιοδοσία/Αίτηση εγγραφής διαιτητικής απόφασης/Τελική Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο