Σεργιάνα Σεργίου ν. Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, Αρ. Αγωγής: 351/2016, 352/2016, 353/2016, 16/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 351/2016 Μεταξύ: Σεργιάνα Σεργίου, εκ Πάφου Ενάγουσας και Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, εκ Πάφου Εναγομένης Αρ. Αγωγής: 352/2016 Μεταξύ: Σεργιάνα Σεργίου, εκ Πάφου Ενάγουσας και Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, εκ Πάφου Εναγομένης Αρ. Αγωγής: 353/2016 Μεταξύ: Σεργιάνα Σεργίου, εκ Πάφου Ενάγουσας και Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου, εκ Πάφου Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 05.12.16 για συνένωση και συνεκδίκαση αγωγών Ημερομηνία: 16.06.17 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη-Αιτήτρια: κα Κ. Στιβαρού για κ.κ. Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. (η κα Κ. Χριστοφόρου για ν' ακούσει απόφαση) Για Ενάγουσα-Καθ' ης η αίτηση: κος Μ. Μιχαηλίδης (η κα Ε. Τσαντικίδου μαζί με κα Ε. Θεοφίλου για ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 351/16 ζητείται η έκδοση διατάγματος που να διατάζει τη συνένωση και συνεκδίκαση της αγωγής αυτής με τις αγωγές υπ' αριθμό 352/16 και 353/16. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Διαταγή 14 Κανονισμούς 2-5, στη Διαταγή 30 Κανονισμό 3(β) και στη Διαταγή 48 Κανονισμοί 2 και 9(
- e)των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Στο σώμα της υπό εξέταση αίτησης, η οποία δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, γίνεται αναφορά ότι υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και/ή επιθυμητή την συνένωση και συνεκδίκαση των πιο πάνω αγωγών. Όπως επίσης προκύπτει από το σώμα της αίτησης η πιο πάνω θέση της Εναγομένης (στο εξής η 'Αιτήτρια'), ότι δηλαδή υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα, στηρίζεται στα εξής σημεία: (α) οι τρεις αγωγές αφορούν όμορα τεμάχια ιδιοκτησίας του ιδίου ατόμου (Ενάγουσα) τα οποία επηρεάζονται από την ίδια επίδικη γραμμή και όλα του φύλλου/σχεδίου 45/37 στην τοποθεσία 'Βαθειά' στην Τσάδα, (β) ακολουθήθηκε ενιαία διαδικασία από την Καθ' ης η αίτηση για την τοποθέτηση της επίδικης γραμμής που ήταν μέρος εναέριας γραμμής μεταφοράς Ανατολικό-Στρουμπί, (γ) στις τρεις αγωγές χρήζει εξέτασης το ίδιο νομικό θέμα και ειδικότερα κατά πόσο υφίσταται υποχρέωση της Εναγόμενης για καταβολή αποζημίωσης λόγω δυσμενούς επηρεασμού από την εγκατάσταση της συγκεκριμένης ηλεκτρικής εναέριας γραμμής στα όμορα τεμάχια ιδιοκτησίας της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα (στο εξής η 'Καθ' ης η αίτηση') αντέδρασε με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης στις 08.06.17 επί σωρεία λόγων, οι οποίοι καταγράφονται στο σώμα της ένστασης και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν. Στη συνέχεια που θα εξεταστούν θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης βασίζεται στη Διαταγή 13 Κανονισμούς 1, 6 και 7, στη Διαταγή 14 Κανονισμούς 2-5, στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-9 και στη Διαταγή 30 Κανονισμό 3(β) των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 4-9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), στα άρθρα 29 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 23 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις αρχές επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στη νομολογία και στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας Μιλένα Καρίμποβα, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου που χειρίζεται νομικά τις εν λόγω υποθέσεις εκ μέρους της Καθ' ης η αίτησης, στην οποία απλά επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης, οι οποίοι κατά τη γνώμη της δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Το θέμα της συνένωσης δύο ή περισσοτέρων αγωγών με σκοπό τη συνεκδίκαση τους διέπεται δικονομικά από τη Διαταγή 14 Κανονισμό 2 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Από το λεκτικό του εν λόγω κανονισμού γίνεται αντιληπτό ότι η συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε μεταξύ των ιδίων είτε μεταξύ διαφορετικών διαδίκων, είναι δυνατή όταν σ' αυτές εντοπίζονται κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα θέματα έτσι που να τις καθιστούν επιθυμητές για συνένωση. Η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων, αποτελεί το ουσιώδες και καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών και τούτο λέχθηκε στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876. Η νομική θέση αυτή επιβεβαιώθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962. Η δυνατότητα εξέτασης ενός τέτοιου ζητήματος παρέχεται με την προώθηση δια κλήσεως αίτησης από οποιονδήποτε διάδικο οποιασδήποτε των σκοπούμενων προς συνένωση αγωγών με γνωστοποίηση του περιεχομένου της προς τους υπόλοιπους διαδίκους των αγωγών αυτών, των οποίων η συνένωση ζητείται (Κανονισμός 3 Διάταξης 14). Όπως επισημαίνεται στον Κανονισμό 9(e) της Διάταξης 48, μία αίτηση, ως η παρούσα, δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση εφόσον όλα τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται φαίνονται μέσα από το φάκελο της διαδικασίας. Σε σχέση με το χρόνο καταχώρησης τέτοιας αίτησης, στη σελίδα 1186 της Ετήσιας Δικονομικής Πρακτικής 1961 (The Annual Practice 1961) σημειώνεται πως θα πρέπει να υποβάλλεται το συντομότερο δυνατό, χωρίς όμως να προσδιορίζεται οποιαδήποτε συγκεκριμένη χρονική προθεσμία ή όριο πέραν του οποίου να απαγορεύεται η καταχώρηση της. Με την πτυχή αυτή του ζητήματος πραγματεύεται και το αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37 όπου στην παράγραφο 70 της σελίδας 61, αφού επιβεβαιώνει την πιο πάνω θέση, αναφέρει πως τέτοια αίτηση μπορεί να υποβληθεί μόλις γνωστοποιηθεί πρόθεση του εναγομένου να προβάλει υπεράσπιση, αν και αυτό μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί στο στάδιο κλήσεως της υπόθεσης για οδηγίες μετά την συμπλήρωση των έγγραφων προτάσεων. Ούτε όμως στο σύγγραμμα αυτό καθορίζεται συγκεκριμένη χρονική προθεσμία ή όριο πέραν του οποίου να απαγορεύεται η προώθηση της. Κατά κανόνα, όπως εξάλλου λέχθηκε στις υποθέσεις Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 και Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (Αρ. 1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416, η αίτηση συνένωσης μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Παρόλα αυτά στην υπόθεση Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371 τονίστηκε ότι ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι στοιχείο που πρέπει να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα για τη συνένωση ή μη συνένωση των αγωγών. Στην υπόθεση αυτή ένας από τους λόγους που το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε διάταγμα συνένωσης που εκδόθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο ήταν η έναρξη ακροαματικής διαδικασίας στη μία από τις δύο ενεχόμενες αγωγές στην οποία προσκομίστηκε μαρτυρία και πραγματοποιήθηκε επιτόπια εξέταση του επιδίκου χώρου από το εκδικάζον δικαστήριο, γεγονότα που κρίθηκαν ότι τελικά θα περιέπλεκαν παρά να συντόμευαν τη δικαστική διαδικασία. Αντίθετα στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721 κρίθηκε ότι το γεγονός ότι κατά το χρόνο εξέτασης αίτησης συνένωσης αγωγών εκκρεμούσε αίτηση για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες δεν αποτελούσε σοβαρό λόγο απόρριψης της εφόσον η δικογραφία και των δύο σκοπουμένων προς συνένωση αγωγών ήταν ήδη συμπληρωμένη. Η συνένωση αγωγών με σκοπό την συνεκδίκαση τους ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371). Στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις παραμέτρους που έχουν διαχρονικά διαμορφωθεί μέσα από την κυπριακή νομολογία. Η αποφυγή πολλαπλότητας δικαστικών διαδικασιών, η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, ο περιορισμός εξόδων, η εξυπηρέτηση συμφερόντων της δικαιοσύνης και η επιτάχυνση της απονομής της, το κατά πόσο θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων είναι παράγοντες που μαζί με το στοιχείο της καθυστέρησης στην υποβολή σχετικής αίτησης προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος αυτού (Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546, αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 69, σελίδα 60). Αντίθετα, στο προαναφερόμενο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 69 καταγράφεται συγκεκριμένα μία περίπτωση όπου δεν θα ήταν επιθυμητή ή δυνατή ή πρακτικά εφαρμόσιμη η συνένωση αγωγών. Ειδικότερα, σημειώνονται επί λέξει τα εξής: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action." Μία ακόμη κλασσική περίπτωση μη συνένωσης αγωγών τονίστηκε στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση C & S Beton Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2011, ημερομηνίας 20.03.14 στην οποία κρίθηκε ότι η ανάγκη προσκόμισης διαφορετικής μαρτυρίας και διαφορετικών εγγράφων ανάμεσα στις εμπλεκόμενες αγωγές καθώς και η ανάγκη στήριξης των εναγομένων σε διαφορετικά γεγονότα προκειμένου να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους σε συνδυασμό και με την ύπαρξη διαφορετικών διαδίκων στις διάφορες αγωγές, ανεξάρτητα από την καταχώρηση πανομοιότυπων εκθέσεων υπεράσπισης και ανταξιώσεων, δημιουργούσε την ανάγκη εκδίκασης μη κοινών πραγματικών και νομικών ζητημάτων. Άλλες δε περιπτώσεις όπου δεν ενδείκνυται η συνένωση αγωγών παραθέτονται με σαφήνεια στη σελίδα 1186 της Ετήσιας Δικονομικής Πρακτικής 1961 (The Annual Practice 1961). Θα πρέπει ακόμη να διευκρινιστεί ότι με τη συνένωση και συνεκδίκαση των αγωγών δεν πετυχαίνεται συγχώνευση των ξεχωριστών απαιτήσεων, ούτε και παύουν αυτές να περιέχουν αυτοτελείς αξιώσεις. Ούτε ένα τέτοιο εγχείρημα συνεπάγεται εξομοίωση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μια από τις αγωγές που συνενώνονται, αλλά το Δικαστήριο εκδικάζει τις αγωγές μαζί αντί ξεχωριστά λόγω του κοινού νομικού ή πραγματικού σημείου που υφίσταται μεταξύ τους (Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). Εξυπακούεται ότι η μαρτυρία που θα χρειαστεί για την απόδειξη των πραγματικών και νομικών ζητημάτων που εγείρονται σε κάθε υπόθεση δεν πρέπει να είναι διαφορετική. Περαιτέρω τυχόν συνένωση αγωγών δεν πρέπει να περιπλέκει την όλη διαδικασία ενώ, όπως προαναφέρθηκε, ο χρόνος επίλυσης όλων των θεμάτων σε μια δίκη που περιλαμβάνει συνενωμένες αγωγές θα πρέπει να είναι συντομότερος από αυτόν που θα χρειαστεί για την επίλυση των ζητημάτων που εγείρονται σε κάθε αγωγή ξεχωριστά (Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371, Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546). Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι η κυπριακή νομολογία προσεγγίζει την ερμηνεία της Διαταγής 14 κατ' ανάλογο τρόπο προς την ερμηνεία της αντίστοιχης αγγλικής διάταξης (Order 49, r.8) από τα αγγλικά δικαστήρια, τα οποία στο πλαίσιο συνεκδίκασης αγωγών δέχονται την ύπαρξη ευχέρειας διαχωρισμού της εκδίκασης συγκεκριμένου θέματος από τη εκδίκαση των υπολοίπων. Στην υπόθεση Πάφος Στόουν Σ. Εστέιτς και άλλων v. Βαλαωρίτη και άλλου
(1997)1 Α.Α.Δ. 220 παρόλο ότι διατυπώθηκε επιφύλαξη για την ορθότητα της πιο πάνω προσέγγισης δεδομένου ότι η Διαταγή 14 δεν παρέχει ρητή εξουσία για την τμηματική εκδίκαση ενός ή περισσοτέρων των επιδίκων θεμάτων εντούτοις το ζήτημα παρέμεινε ανοικτό χωρίς να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για διαφοροποίηση. Προτού εξετάσω τους λόγους ένστασης, θεωρώ ορθό και χρήσιμο να αναφερθώ πρώτα σε ορισμένα, κατά τη γνώμη μου, σημαντικά για την παρούσα περίπτωση γεγονότα που φαίνονται μέσα από τους δικαστηριακούς φακέλους των σκοπούμενων προς συνένωση αγωγών, καθώς επίσης να εξετάσω στην όψη τους και μόνο τις σχετικές εκθέσεις απαιτήσεως, πάντοτε για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης. Όπως διαπιστώνεται από το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, η αγωγή υπ' αριθμό 351/16 καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση και στρέφεται κατά της Αιτήτριας. Μέσα από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης η Καθ' ης η αίτηση επικαλείται γεγονότα σύμφωνα με τα οποία η Αιτήτρια, αφού πρώτα εξασφάλισε υπό όρους τη συγκατάθεση του Επάρχου Πάφου μετά που η Καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε να συναινέσει, περί τα έτη 2009-2011 τοποθέτησε ηλεκτρικούς πυλώνες και εναέριους αγωγούς μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας 132KV (υψηλή τάση ηλεκτροφόρων καλωδίων) διαμέσου και/ή άνωθεν του ιδιοκτησίας της Καθ' ης η αίτησης τεμαχίου υπ' αριθμού 930 με αριθμό εγγραφής 13837, φύλλο/σχέδιο: 45/37, τοποθεσία 'Βαθειά' στην Τσάδα της επαρχίας Πάφου. Σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση η τοποθέτηση των πυλώνων και η διέλευση των εναερίων ηλεκτροφόρων καλωδίων-αγωγών υψηλής τάσης σε συνδυασμό με τον εξοπλισμό που φέρουν προκαλούν δυσμενή επηρεασμό υπό την έννοια μείωση στην αξία του τεμαχίου και κατ' επέκταση περιορισμό δυνατότητας αξιοποίησης του ενώ παράλληλα προκαλούν κίνδυνο στην υγεία της Καθ' ης η αίτησης, αντικειμενική οχληρία στο εν λόγω ακίνητο, περιβαλλοντική οχληρία, περιβαλλοντική ηλεκτρομαγνητική ρύπανση, αντιαισθητική εικόνα και ακαλαισθησία με αποτέλεσμα τη διατάραξη της σωματικής και ψυχικής κατάσταση της Καθ' ης η αίτησης. Επίσης η Καθ' ης η αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η Αιτήτρια με τη συμπεριφορά και τις πράξεις της επεμβαίνει παράνομα στο επίμαχο ακίνητο προκαλώντας της ζημιές. Στη βάση των πιο πάνω η Καθ' ης η αίτηση αξιώνει την επιδίκαση ειδικών και γενικών αποζημιώσεων καθώς και την έκδοση διαφόρων προστακτικών διαταγμάτων. Στην υπεράσπιση της η Αιτήτρια, αφού εγείρει διάφορες προδικαστικές ενστάσεις που αφορούν νομικές θέσεις ότι η καταχώρηση αγωγής είναι πρόωρη, ότι το Δικαστήριο στερείται καθ' ύλην δικαιοδοσία να αποφασίσει το ζήτημα της παράνομης επέμβασης αλλά και το θέμα του δυσμενούς επηρεασμού επειδή δεν ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη από τη σχετική νομοθεσία διαδικασία και ότι η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται ενεργητικά να προωθεί την αγωγή αυτή επειδή δεν ήταν εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του τεμαχίου κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο, παραθέτει τα γεγονότα που η ίδια θεωρεί ότι περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Η Αιτήτρια, ανάμεσα σ' άλλα, σημειώνει ότι οι εργασίες εγκατάστασης της επίδικης εναέριας γραμμής 'Ανατολικό-Στρουμπί' στο εν λόγω τεμάχιο έγιναν περί τα έτη 2001-2002 και αποτελούνταν από την τοποθέτηση ηλεκτρικού διχτύου υπεράνω του τεμαχίου. Περαιτέρω η Αιτήτρια αρνείται όλες τις θέσεις της Καθ' ης η αίτησης, περιλαμβανομένων των ισχυρισμών για δυσμενή επηρεασμό και μείωση της αξίας του επίμαχου τεμαχίου, μείωση της ευκαιρίας εκμετάλλευσης του, επικινδυνότητας της επίδικης γραμμής, πρόκληση οχληρίας, ρύπανσης και ακαλαισθησίας. Παράλληλα η Αιτήτρια απορρίπτει όλες τις θεραπείες που η Καθ' ης η αίτηση αξιώνει. Η αγωγή υπ' αριθμό 352/16, όπως διαπιστώνεται από το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, καταχωρήθηκε πάλι από την Αιτήτρια και στρέφεται κατά της Καθ' ης η αίτησης. Όπως και στην πιο πάνω αγωγή, η Καθ' ης η αίτηση εκθέτει γεγονότα σύμφωνα με τα οποία η Αιτήτρια, αφού πρώτα εξασφάλισε υπό όρους τη συγκατάθεση του Επάρχου Πάφου μετά που η Αιτήτρια αρνήθηκε να συναινέσει, περί τα έτη 2009-2011 τοποθέτησε ηλεκτρικούς πυλώνες και εναέριους αγωγούς μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας 132KV (υψηλή τάση ηλεκτροφόρων καλωδίων) διαμέσου και/ή άνωθεν του ιδιοκτησίας της Καθ' ης η αίτησης τεμαχίου υπ' αριθμού 927 με αριθμό εγγραφής 13834, ιδίου φύλλου/σχεδίου και τοποθεσίας όπως το ακίνητο στην αγωγή υπ' αριθμό 351/
- Μέσα από την έκθεση απαίτησης η Καθ' ης η αίτηση προβάλλει τους ίδιους ισχυρισμούς και διεκδικεί ιδίας φύσεως θεραπείες. Στην υπεράσπιση της η Αιτήτρια εγείρει τις ίδιες προδικαστικές ενστάσεις, αρνείται όλες τις δικογραφημένες θέσεις της Καθ' ης η αίτησης, επικαλείται τα ίδια γεγονότα και ότι αυτά σχετίζονται με την επίδικη εναέρια γραμμή 'Ανατολικό-Στρουμπί' που διασχίζει το εν λόγω τεμάχιο και ακολούθως απορρίπτει τις αξιούμενες θεραπείες. Τα όσα έχουν σημειωθεί πιο πάνω αποτυπώνονται και στην αγωγή υπ' αριθμό 353/16, η οποία αφορά το τεμάχιο υπ' αριθμού 929 με αριθμό εγγραφής 13836, ιδίου φύλλου/σχεδίου και τοποθεσίας όπως τα ακίνητα στις αγωγές υπ' αριθμό 351/16 και 352/
- Πρόκειται για ακόμη μία αγωγή που η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε εναντίον της Αιτήτριας. Μελέτη του δικαστηριακού φακέλου της υπόθεσης αυτής καθιστά αντιληπτό ότι η Καθ' ης η αίτηση στην έκθεση απαίτησης της παρουσιάζει τους ίδιους ισχυρισμούς και τις ίδιες θέσεις ενώ αξιώνει ιδίας φύσεως θεραπείες, όπως και στις δύο προαναφερόμενες αγωγές. Στη δε υπεράσπιση της η Αιτήτρια εγείρει πάλι τις ίδιες προδικαστικές ενστάσεις, αρνείται πάλι όλες τις δικογραφημένες θέσεις της Καθ' ης η αίτησης, επικαλείται πάλι τα ίδια γεγονότα και ότι αυτά σχετίζονται με την ίδια επίδικη εναέρια γραμμή 'Ανατολικό-Στρουμπί' που διασχίζει το εν λόγω τεμάχιο και ακολούθως απορρίπτει τις διεκδικούμενες θεραπείες. Μέσα στο πιο πάνω νομικό και πραγματικό πλαίσιο προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Όπως φαίνεται από την πιο πάνω περιγραφή αλλά και από τους δικαστηριακούς φακέλους των ενεχομένων υποθέσεων, η παρούσα περίπτωση αφορά τρεις αγωγές με τους ίδιους διαδίκους. Τα τρία επίμαχα τεμάχια είναι γειτονικά, έχουν κοινό φύλλο/σχέδιο και βρίσκονται στην ίδια τοποθεσία. Το περιεχόμενο των εκθέσεων απαιτήσεων και στις τρεις αγωγές είναι πανομοιότυπο. Κατ' ακρίβεια αυτό που διαφέρει είναι ο αριθμός τεμαχίου και το ύψος των ειδικών αποζημιώσεων που απαιτούνται και απλά αποτελεί μία εκ των διαφόρων θεραπειών που αξιώνονται. Συγκεκριμένα στην αγωγή υπ' αριθμό 351/16 το επίμαχο ακίνητο φέρει αρ. εγγραφής 13837 και αφορά το ακίνητο 930 για το οποίο, μεταξύ άλλων, διεκδικούνται ειδικές αποζημιώσεις ύψους €64.
- Στην αγωγή υπ' αριθμό 352/16 το επίμαχο ακίνητο φέρει αρ. εγγραφής 13834 και αφορά το ακίνητο 927 για το οποίο, μεταξύ άλλων, διεκδικούνται ειδικές αποζημιώσεις ύψους €67.
- Στη δε αγωγή υπ' αριθμό 353/16 το επίμαχο ακίνητο φέρει αρ. εγγραφής 13836 και αφορά το ακίνητο 929 για το οποίο, μεταξύ άλλων, διεκδικούνται ειδικές αποζημιώσεις ύψους €27.
- Το λεκτικό που χρησιμοποιείται στο περιεχόμενο των εκθέσεων απαίτησης είναι ουσιαστικά σε όλη την έκταση του το ίδιο και στις τρεις αγωγές. Μία απλή ματιά στο περιεχόμενο των εκθέσεων απαίτησης αρκεί για να πείσει για την ορθότητα του συλλογισμού του Δικαστηρίου. Σε όλες τις εκθέσεις απαιτήσεις προβάλλονται οι ίδιοι ισχυρισμοί, παρουσιάζονται κοινές θέσεις και αξιώνονται ιδίας φύσεως και ιδίου είδους θεραπείες. Η εκδοχή που η Καθ' ης η αίτηση παρουσιάζει και στις τρεις περιπτώσεις, ως ιδιοκτήτρια ισάριθμων ακινήτων, είναι η ίδια και ουσιαστικά είναι δυσμενής επηρεασμός της αξίας των επίμαχων ακινήτων καθώς και πρόκληση οχληρίας σ' αυτά, περιβαλλοντικής οχληρίας, περιβαλλοντικής ηλεκτρομαγνητικής ρύπανσης, αντιαισθητικής εικόνας, ακαλαισθησίας και κίνδυνο στην υγεία της. Τα πιο πάνω συνθέτουν το πλαίσιο των νομικών ζητημάτων που χρήζουν εξέτασης, το οποίο προκύπτει να είναι κοινό και στις τρεις αγωγές. Σαν πηγή των ισχυριζόμενων προβλημάτων σε όλες τις περιπτώσεις εμφανίζεται η τοποθέτηση από την Αιτήτρια ηλεκτρικών πυλώνων και εναέριων αγωγών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας 132KV (υψηλή τάση ηλεκτροφόρων καλωδίων) διαμέσου και/ή άνωθεν των τριών γειτονικών ακινήτων. Αυτό που η Καθ' ης η αίτηση διεκδικεί σε όλες τις αγωγές είναι την επιδίκαση γενικών και ειδικών αποζημιώσεων καθώς και διάφορα διατάγματα κυρίως προστακτικής φύσεως. Ως, εκ πρώτης όψεως, προκύπτει από πρόχειρη μελέτη των δικογράφων πρόκειται για την ίδια επίδικη εναέρια γραμμή 'Ανατολικό-Στρουμπί' που διασχίζει και τα τρία τεμάχια που βρίσκονται στην ίδια τοποθεσία. Επίσης η σύνταξη του δικογράφου της υπεράσπισης και στις τρεις αγωγές είναι πανομοιότυπη. Το λεκτικό που χρησιμοποιείται στο περιεχόμενο των υπερασπίσεων είναι βασικά σε όλη την έκταση του το ίδιο και στις τρεις αγωγές. Μία απλή ματιά στο περιεχόμενο αυτών των υπερασπίσεων αρκεί για να πείσει για την ορθότητα του συλλογισμού του Δικαστηρίου. Το πλαίσιο υπεράσπισης και στις τρεις περιπτώσεις είναι το ίδιο. Προβάλλονται κοινές προδικαστικές ενστάσεις. Οι ισχυρισμοί και οι θέσεις που παρουσιάζονται και στις τρεις αγωγές από την Καθ' ης η αίτηση χαράσσουν κοινή γραμμή υπεράσπισης. Τα δε έγγραφα, τα οποία κάθε διάδικος έχει σε κάθε μία αγωγή ενόρκως αποκαλύψει και προφανώς σκοπεύει να τα καταθέσει κατά την εκδίκαση τους προς ενίσχυση της εκδοχής του, στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι τα ίδια, όλα εν πάση περιπτώσει αποκαλυφθέντα έγγραφα της μίας περίπτωσης είναι ιδίας φύσεως με αυτά που αποκαλύφθηκαν στις υπόλοιπες δύο αγωγές. Μία γρήγορη ματιά στα έγγραφα αυτά καθιστά αντιληπτό ότι το παράπονο της Αιτήτριας και στις τρεις αγωγές εστιάζεται στην ίδια εναέρια γραμμή 'Ανατολικό-Στρουμπί' που διασχίζει και τα τρία τεμάχια που βρίσκονται στην ίδια τοποθεσία. Φαίνεται ακόμη ότι για την εγκατάσταση αυτής της ηλεκτρικής γραμμής η Αιτήτρια ακολούθησε την ίδια διαδικασία αναφορικά και με τις τρεις περιπτώσεις. Σε αντίθεση με την προβαλλόμενη θέση της Καθ' ης η αίτησης, η παρούσα περίπτωση είναι από αυτές που οι σκοπούμενες προς συνένωση αγωγές περιέχουν κοινά πραγματικά αλλά και νομικά ζητήματα. Προς απόδειξη της εκδοχής της Καθ' ης η αίτησης θα προσκομιστεί ίδια μαρτυρία και στις τρεις αγωγές και θα κατατεθούν κοινά έγγραφα. Οι μάρτυρες, όπως για παράδειγμα η Καθ' ης αίτηση, που θα κληθούν στην αγωγή υπ' αριθμό 351/16, είτε είναι μάρτυρες γεγονότων είτε είναι εμπειρογνώμονες, θα χρειαστούν και στις αγωγές υπ' αριθμό 352/16 και 353/
- Μέσα από την ίδια επιτόπια εξέταση, ο ίδιος εμπειρογνώμονας μπορεί να ετοιμάσει την έκθεση του και για τις τρεις αγωγές και ακολούθως να χρειαστεί μόνο μία φορά για να τις καταθέσει αλλά και για να τις εξηγήσει. Ενόψει δε του γεγονότος ότι ακολουθήθηκε η ίδια διαδικασία από την Αιτήτρια σε σχέση και με τα τρία επίμαχα ακίνητα, είναι αυτονόητο ότι η μαρτυρία που θα παρουσιαστεί εκ μέρους της θα είναι κοινή για όλες τις περιπτώσεις και προφανώς το άτομο που θα την προσκομίσει θα είναι το ίδιο. Η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι η Αιτήτρια ολιγώρησε στην προώθηση της παρούσας αίτησης και ότι τέτοια καθυστέρηση ισοδυναμεί με αποποίηση του δικαιώματος της. Δεν συμμερίζομαι τη θέση αυτή της Καθ' ης η αίτησης. Έχω ήδη αναφέρει τις νομικές αρχές που ρυθμίζουν το συγκεκριμένο ζήτημα και σίγουρα σημείο ένδειξης δείγματος καθυστέρησης δεν είναι το χρονικό σημείο καταχώρησης των ενεχομένων αγωγών, ήτοι 08.03.
- Δεν μου διαφεύγει ότι και οι τρεις αγωγές διέπονται από τις πρόνοιες της νέας Διαταγής
- Το παράρτημα του εντύπου Τύπου 25 που έκαστο μέρος καλείται να συμπληρώνει και να καταχωρείται ώστε να εξετάζεται στο στάδιο που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου η αίτηση κλήσεως για οδηγίες περιλαμβάνει τα σημεία που μπορούν να εξεταστούν Ένα από αυτά είναι το ζήτημα της συνένωσης αγωγών (σημείο 5 έντυπο Τύπου 25). Αυτό καθιστά ως καταλληλότερο σημείο να τεθεί προς συζήτηση θέμα συνένωσης αγωγών στο στάδιο κλήσης για οδηγίες. Στην προκειμένη περίπτωση τότε ήταν που η Αιτήτρια εκδήλωσε ενδιαφέρον για συνένωση της αγωγής υπ' αριθμό 351/16 με τις άλλες δύο αγωγές. Σε αντίθεση με τη λανθασμένη θέση της Καθ' ης η αίτησης όπως αυτή διατυπώνεται στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης της, όλες οι αγωγές βρίσκονται στο στάδιο κλήσης για οδηγίες και δεν έχουν ακόμη οριστεί για ακρόαση προκειμένου πρώτα να ξεκαθαρίσει το θέμα αυτό. Το Δικαστήριο έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες για το εν λόγω ζήτημα όταν επιλήφθηκε την αίτηση κλήσης για οδηγίες της Καθ' ης η αίτησης. Αυτό αποτυπώνεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.10.
- Συμμορφούμενη με τις συγκεκριμένες οδηγίες του Δικαστηρίου η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση στις 05.12.
- Ως εκ τούτου ουδεμία καθυστέρηση ή ολιγωρία παρατηρείται από μέρους της Αιτήτριας. Αντίθετα αν μπορούσε να λεχθεί ότι κάποιος έχει επιδείξει ολιγωρία ή καθυστέρηση στη διαδικασία αυτή ενδεχομένως να είναι η Καθ' ης η αίτηση που ενώ η υπό κρίση αίτηση της επιδόθηκε στις 05.12.16 και ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης στις 18.01.17, τελικά το έπραξε στις 08.06.
- Είναι ακόμη η θέση της Καθ' ης η αίτησης ότι η τυχόν συνένωση των εν λόγω τριών αγωγών θα προκαλέσει επιπλοκή, σύγχυση, ταλαιπωρία και δαπάνη δικαστικού χρόνου. Δεν συμφωνώ με τη θέση αυτή. Η εκδίκαση των κοινών πραγματικών και νομικών ζητημάτων, όπως αυτά αναδύονται μέσα από την έκθεση απαίτησης των εν λόγω υποθέσεων, σε μία δικαστική διαδικασία όπου οι μάρτυρες θα προσέλθουν μόνο μια φορά και το μαρτυρικό υλικό θα κατατεθεί επίσης μια φορά κάθε άλλο θα περιπλέξει την κατάσταση. Αντίθετα θεωρώ ότι θα την απλουστεύσει και παράλληλα θα επιταχύνει την εκδίκαση τριών αγωγών οδηγώντας σε εξοικονόμηση πολύτιμου δικαστικού χρόνου και εξόδων που δεν θα μπορούσαν να είχαν γίνει αν διεκπεραιώνονταν τρεις διαφορετικές ακροαματικές διαδικασίες. Με αυτό τον τρόπο επιταχύνεται η απονομή της δικαιοσύνης και εξυπηρετούνται με καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα της. Την ίδια στιγμή προκύπτει όφελος μέσα από πιθανή συνένωση και συνεκδίκαση των εν λόγω αγωγών επειδή με την επιτάχυνση που επιτυγχάνεται στην εκδίκαση τους ενισχύεται η κατοχύρωση του συνταγματικού δικαιώματος των διαδίκων για αποπεράτωση της ακρόασης εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Κατά συνέπεια η εν λόγω θέση της Καθ' ης η αίτησης απορρίπτεται ως ανεδαφική. Περαιτέρω η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι άδικη, κακόβουλη, κακόπιστη, παραπλανητική, παραπειστική, καταχρηστική, εκδικητική, πεισματική και άσχετη. Δεν συμμερίζομαι τη θέση αυτή της Καθ' ης η αίτησης. Ενώπιον μου δεν έχει τεθεί καμία μαρτυρία που να θεμελιώνει οποιοδήποτε μέρος του ισχυρισμού αυτού, ως όφειλε να έπραττε η Καθ' ης η αίτηση έχοντας το βάρος απόδειξης του. Ούτε και ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτησης μέσα από την αγόρευση του ανάφερε οτιδήποτε που να υποστηρίζει τον εν λόγω ισχυρισμό της πελάτισσας του. Το ότι η μορφολογία και τα χαρακτηριστικά των τεμαχίων δεν είναι πανομοιότυπα μεταξύ τους δεν είναι παράγοντες που διαδραματίζουν οποιοδήποτε σχετικό ρόλο, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα των προαναφερόμενων δεδομένων που περιβάλλουν την παρούσα περίπτωση. Συνεπώς η θέση αυτή της Καθ' ης η αίτησης απορρίπτεται ως ανεδαφική. Συνοψίζοντας θα έλεγα ότι η προκειμένη περίπτωση είναι από αυτές που μέσα από την ακρόαση κοινών πραγματικών και νομικών ζητημάτων αποφεύγεται η πολλαπλότητα δικαστικών διαδικασιών, επιταχύνεται η εκδίκαση όλων των αγωγών μέσω μιας κοινής διαδικασίας, εξοικονομείται δικαστικός χρόνος, περιορίζεται η δαπάνη εξόδων και γενικότερα εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των διαδίκων και της απονομής της δικαιοσύνης. Τα πιο πάνω είναι παράγοντες που καθιστούν τη συνένωση και συνεκδίκαση των τριών αγωγών επιθυμητή και πρακτικά εφικτή. Έχοντας συνεκτιμήσει και σταθμίσει όλα τα ενώπιον μου δεδομένα και παραμέτρους στη βάση του συνόλου των στοιχείων και της μαρτυρίας που έχουν προσκομιστεί και με γνώμονα το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης, κρίνω ότι η άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας κλίνει υπέρ της έγκρισης της υπό κρίση αίτησης. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση επιτυγχάνει. Αντίθετα, για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η ένσταση κρίνεται αβάσιμη και απορρίπτεται στην ολότητα της. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα συνένωσης και συνεκδίκασης των αγωγών υπ' αριθμό 351/16, 352/16 και 353/16 αναφορικά με όλα τα επίδικα θέματα. Ως προς το ποια αγωγή θα είναι η οδηγός εκφράστηκαν διιστάμενες αναφορές από τους συνηγόρους των μερών. Η μεν ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας ευσεβάστως υπέβαλε ότι οδηγός πρέπει να είναι η αγωγή υπ' αριθμό 351/16 επειδή συγκεντρώνει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά που συγκεφαλαιώνονται στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Amsteco Electric Ltd, Πολιτική Αίτηση Αρ. 177/2014 ημερομηνίας 07.11.14 στην οποίαν με παρέπεμψε, ενώ ο δε ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτησης ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι οδηγός θα έπρεπε να είναι η αγωγή υπ' αριθμό 352/16 επειδή είναι σοβαρότερη φύσεως. Η καταχώρηση αίτησης συνένωσης στην αρχαιότερη αγωγή αποτελεί σύνηθης και συχνή πρακτική χωρίς όμως αυτό να είναι άκαμπτος κανόνας, παρέκκλιση από τον οποίον να ισοδυναμεί με υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, πλάνη περί το νόμο ή έκδηλη παρανομία. Εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει το οποίο έχει ευρεία διακριτική εξουσία στο θέμα αυτό. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Odgers' Principles of Pleading and Practice 12η έκδοση ρητά καταγράφεται η απεριόριστη ουσιαστικά δυνατότητα του Δικαστηρίου ". in his discretion order consolidation, subject to any special directions which he may think fit to give..". Όταν δίδονται ειδικοί λόγοι δεν ακολουθείται κατ' ανάγκη κάποια αριθμητική σειρά προτεραιότητας (Αναφορικά με την αίτηση της Amsteco Electric Ltd, Πολιτική Αίτηση Αρ. 177/2014 ημερομηνίας 07.11.14). Στην προκειμένη περίπτωση παρατηρώ ότι οι αγωγές υπ' αριθμό 351/16 και 352/16 φέρουν την ίδια κλίμακα εξόδων €50.000-€100.000 σε αντίθεση με την αγωγή υπ' αριθμό 353/16 που φέρει μικρότερη κλίμακα €10.000-€50.
- Με βάση αυτό το δεδομένο αλλά και με γνώμονα τη φύση και το ύψος των θεραπειών που διεκδικούνται, αμφότερες οι αγωγές υπ' αριθμό 351/16 και 352/16 κατατάσσονται στο ίδιο επίπεδο σοβαρότητας. Καμία πρακτική διαφορά υπάρχει ως προς το ποια από τις δύο αγωγές θα επιλεγεί ως οδηγός. Ωστόσο η αγωγή υπ' αριθμό 351/16, ως η υπόθεση που φέρει μικρότερο αριθμό, θεωρείται η αρχαιότερη. Τυχόν επιλογή της αγωγής υπ' αριθμό 351/16 ως η οδηγός ουδεμία βλάβη ή ζημιά προκαλεί στην Καθ' ης η αίτηση. Ούτε μέσα από μια τέτοια ενδεχόμενη επιλογή επηρεάζονται δυσμενώς οποιαδήποτε συμφέροντα ή δικαιώματα της Καθ' ης η αίτησης. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων αποφασίζω όπως η αγωγή υπ' αριθμό 351/16 είναι η οδηγός αγωγή. Με γνώμονα ότι δεν δικαιολογείται παρέκκλιση από το γενικό κανόνα που ισχύει για την επιδίκαση εξόδων (άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 μετά των συναφών τροποποιήσεων (Ν.14/60), Διαταγή 59 Κανονισμός 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12, Ιωάννα και άλλη v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ύψωνα-Λόφου
(2009)1Β Α.Α.Δ. 875 και Χρυσοστόμου v. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, Πολιτική Έφεση Αρ. 341/2010 ημερ. 15.10.15), τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης-Αιτήτριας και εναντίον της Ενάγουσας-Καθ' ης η αίτησης και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας. Οι συνενωμένες αγωγές ορίζονται για οδηγίες στις 26.06.17 και ώρα 08:30 π.μ. Εκείνη την ημέρα θα εκδοθούν οδηγίες ως προς τη μαρτυρία που θα προσαχθεί από κάθε διάδικο σύμφωνα με τις πρόνοιες της νέας Διαταγής 30. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Application for Consolidation of Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση Συνένωσης Αγωγών/Διάταξη 14 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο