ΣΑΒΒΑ ΜΑΚΑΡΙΟΥ κ.α. ν. RAFTIS DEVELOPMENTS LTD, Αρ. Αγωγής: 2161/1992, 13/6/2017

(1)Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.

(2)Ενώ το αρχικό ποσό της απόφασης ήταν μικρότερο, το ποσό που απαιτούν οι Αιτητές εκτροχιάστηκε σε μεγάλο βαθμό λόγω της αδράνειας και αδιαφορίας τους.

(3)Οι Αιτητές επέδειξαν αδικαιολόγητη αδράνεια και δεν έχουν δικαιολογήσει τη συμπεριφορά τους.

(4)Το οφειλόμενο χρέος δεν είναι ξεκαθαρισμένο καθ' ότι έχουν ισχύ τα άρθρα 3 και 6

(1)του Ν.2/77 και ο συνολικός τόκος που μπορεί να χρεωθεί δεν μπορεί να υπερβαίνει το αρχικό ποσό της οφειλής.

(5)Το διάταγμα ημερομηνίας 15.06.15 για άδεια εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης λόγω παρέλευσης 10 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της δεν έχει ισχύ επειδή δεν έχει επιδοθεί μέχρι σήμερα στην Καθ' ης η αίτηση όπως και η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 29.05.12 βάση της οποίας έχει εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα.

(6)Το ένταλμα κινητής περιουσίας ημερομηνίας 05.08.16 που εκδόθηκε βάση του διατάγματος ημερομηνίας 15.06.15 είναι άκυρο ή ακυρώσιμο επειδή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του.

(7)Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα επειδή έχουν περάσει περισσότερα από 10 χρόνια από την έκδοση της δικαστικής απόφασης στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.

(8)Οι Αιτητές δεν έλαβαν κανένα μέτρο μέχρι σήμερα για να θεραπεύσουν τις προαναφερόμενες παρατυπίες, οι οποίες παραμένουν αθεράπευτες.

(9)Δεν είναι εμφανώς δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε πασιφανή αδικία εναντίον της Καθ' ης η αίτησης.

(10)Οι Αιτητές δεν ήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και η αίτηση τους έγινε με κακή πίστη.

(11)Η αίτηση είναι καταχρηστική επειδή ζητεί την πώληση ακίνητης περιουσίας, η αξία της οποίας υπερβαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το εξ' αποφάσεως χρέος.

(12)Δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη χορήγηση των αιτουμένων διαταγμάτων.

(13)Η υπό κρίση αίτηση δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στη Διαταγή 9, στη Διαταγή 40, στη Διαταγή 42, στη Διαταγή 43Β, στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-4 και στη Διαταγή 64 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 9, 14

(4), 22-25, 28, 33, 53, 54 και 57 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα άρθρα 3

(1)και 6

(1)του Ν.2/77, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στις αρχές φυσικής δικαιοσύνης και επί των συμφυών και γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Σάββα Ράφτη που κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν διευθυντής της Καθ' ης η αίτησης, στην οποία περιέχονται γεγονότα και επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 δέσμη πιστοποιητικών έρευνας των επίμαχων ακινήτων που κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, εκτός του ότι επαναδιατυπώνονται οι λόγοι ένστασης, ο ενόρκως δηλών αναφέρει η επίμαχη ακίνητη περιουσία είναι επιβαρυμένη και υποθηκευμένη. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών, οι Αιτητές ενέργησαν κακόπιστα και δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια επειδή εξασφάλισαν δικαστικό διάταγμα για εκτέλεση της απόφασης και χωρίς να το επιδώσουν ή να ενημερώσουν την Καθ' ης η αίτηση για την εξέλιξη αυτή και προχώρησαν και βάση αυτού ενέγραψαν τη δικαστική απόφαση επί της επίμαχης ακίνητης περιουσίας, ζήτησαν την έκδοση εντάλματος πώλησης κινητής περιουσίας και καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση για πώληση της ακίνητης περιουσίας καταλαμβάνοντας την Καθ' ης η αίτηση εξ' απροόπτου και αποστερώντας της το δικαίωμα να ενστεί στην άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης λόγω παρέλευσης 10 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Με τον πρώτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι ουδεμία εξήγηση παρέχεται που να καθιστά σαφές που ακριβώς η παρούσα αίτηση νομικά πάσχει. Ούτε και μέσα από την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτησης σχολιάζει τους λόγους που πιστεύει ότι η υπό κρίση αίτηση νομικά μειονεκτεί ή που κατά τη γνώμη του την καθιστούν παράτυπη, ότι είναι αντίθετη με τους διαδικαστικούς κανονισμούς, με ποιον συγκεκριμένα κανονισμό θεωρεί ότι έρχεται σε σύγκρουση ή με ποιο τρόπο ότι έρχεται σε αντίθεση με την πρακτική του Δικαστηρίου. Με αυτά τα δεδομένα εκλαμβάνω ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει εγκαταλείψει τη θέση του αυτή. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, η υπό κρίση αίτηση διαθέτει νομική βάση, στο περιεχόμενο της οποίας παρατηρώ ότι περιλαμβάνονται τα άρθρα 22, 23, 24, 27, 53, 54 και 57 του Κεφ.6 που είναι τα κατ' εξοχήν άρθρα που παρέχουν το δικαιοδοτικό πλαίσιο εξέτασης της αίτησης αυτής. Επίσης η νομική βάση περιέχει τη Διαταγή 42 και τη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-4, 8 και 9 που αποτελεί το δικονομικό πλαίσιο εξέτασης της παρούσας αίτησης. Συνεπώς διαπιστώνω ότι υπάρχει το ορθό και κατάλληλο νομικό υπόβαθρο που επιτρέπει προώθηση, εκδίκαση και εξέταση της παρούσας αίτησης χωρίς να τίθεται υπό αμφιβολία το καθεστώς εγκυρότητας της. Με αυτό το σκεπτικό κρίνω ότι αυτός ο λόγος ένστασης είναι αβάσιμος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με το δεύτερο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι ενώ το αρχικό ποσό της απόφασης ήταν μικρότερο, το ποσό που απαιτούν οι Αιτητές εκτροχιάστηκε σε μεγάλο βαθμό λόγω της αδράνειας και αδιαφορίας τους. Είναι άνευ σημασίας ο εν λόγω ισχυρισμός. Αυτό που έχει σημασία είναι η έκδοση δικαστικής απόφασης και η μη εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους. Η Καθ' ης η αίτηση ουσιαστικά δεν αμφισβητεί τόσο την έκδοση δικαστικής απόφασης εναντίον της όσο και το ότι δεν έχει μέχρι σήμερα αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος και έξοδα. Κατ' ακρίβεια η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει αναφέρει την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού μέχρι σήμερα επαληθεύοντας έτσι τη θέση των Αιτητών ότι ουδεμία πληρωμή έγινε μέχρι σήμερα από την Καθ' ης η αίτηση ως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Τα δε έγγραφα που αποτελούν το Τεκμήριο 'Α' που είναι επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση αποδεικνύουν την ορθότητα της θέσης των Αιτητών για ύπαρξη σε ισχύ δικαστικής απόφασης. Η μη αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους και εξόδων από την Καθ' ης η αίτηση παρέχει δικαίωμα στους Αιτητές να προχωρήσουν με τη λήψη μέτρων που αποσκοπούν στην εκτέλεση της εν λόγω δικαστικής απόφασης. Ένα από τα διαθέσιμα από τη σχετική νομοθεσία ένδικα μέσα είναι με την πώληση ακίνητης περιουσίας (άρθρο 14(β) Κεφ.6) με τον τρόπο και τη διαδικασία που προνοούν οι διατάξεις του Μέρους V του Κεφ.6. Επομένως η ύπαρξη εξ' αποφάσεως χρέους παρέχει ευχέρεια στους Αιτητές να ενεργοποιήσουν τις διατάξεις του άρθρου 14 του Κεφ.6, πράγμα που έπραξαν με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Στη βάση αυτών των δεδομένων ο εν λόγω λόγος ένστασης απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Με τον τρίτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι οι Αιτητές επέδειξαν αδικαιολόγητη αδράνεια. Με αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι στις 15.06.15 οι Αιτητές εξασφάλισαν άδεια από το Δικαστήριο για εκτέλεση της δικαστικής απόφασης και με αναντίλεκτο δεδομένο ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 14.01.16 δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε αδράνεια ή ολιγωρία από τους Αιτητές στην προώθηση του συγκεκριμένου διαβήματος. Ως εκ τούτου ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Μέσα από τον τέταρτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι το οφειλόμενο χρέος δεν είναι ξεκαθαρισμένο καθ' ότι έχουν ισχύ τα άρθρα 3 και 6

(1)του Ν.2/77 και ο συνολικός τόκος που μπορεί να χρεωθεί δεν μπορεί να υπερβαίνει το αρχικό ποσό της οφειλής. Δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση αυτή της Καθ' ης η αίτησης. Μελέτη του περιεχομένου της δικαστικής απόφασης καθιστά σαφές ότι το εξ' αποφάσεως χρέος, η πληρωμή ολόκληρου του οποίου διεκδικείται με τον συγκεκριμένο τρόπο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης εφόσον καμία καταβολή έγινε μέχρι σήμερα, είναι εκκαθαρισμένο. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον πέμπτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι το διάταγμα ημερομηνίας 15.06.15 για άδεια εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης λόγω παρέλευσης 10 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της δεν έχει ισχύ επειδή δεν έχει επιδοθεί μέχρι σήμερα στην Καθ' ης η αίτηση όπως και η μονομερής αίτηση βάση της οποίας έχει εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα. Το Δικαστήριο ασχολήθηκε λεπτομερώς με το ζήτημα αυτό μέσα από την ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 21.10.16 . Για τους λόγους που εξηγούνται κρίθηκε ότι η θέση αυτή δεν έχει έρεισμα και γι' αυτό απορρίφθηκε. Μνεία επί του ιδίου θέματος έγινε και σε δεύτερη ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 17.03.17. Η εμμονή της Καθ' ης η αίτηση να ασχοληθεί το Δικαστήριο για τρίτη φορά με το ίδιο θέμα αγγίζει τα όρια καταχρηστικής συμπεριφοράς από μέρους της, η οποία ανακόπτεται χωρίς οποιοδήποτε περαιτέρω σχολιασμό. Τα όσα έχω αναφέρει αμέσως προηγουμένως καλύπτουν απόλυτα τον έκτο και έβδομο λόγο ένστασης, οι οποίοι απορρίπτονται αφού στερούνται ερείσματος. Το σκεπτικό της κατάληξης του Δικαστηρίου στον πέμπτο, έκτο και έβδομο λόγο ένστασης συμπαρασύρει σε αποτυχία τον όγδοο λόγο ένστασης όπου η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν έλαβαν κανένα μέτρο μέχρι σήμερα για να θεραπεύσουν τις επικαλούμενες παρατυπίες. Με τον ένατο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι δεν είναι εμφανώς δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ότι τυχόν έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα οδηγήσει σε πασιφανή αδικία εναντίον της Καθ' ης η αίτησης. Θα πρέπει να λεχθεί ότι ουδεμία εξήγηση παρέχεται που να δικαιολογεί τη θέση αυτή, η οποία παρέμεινε μετέωρη και συνεπώς απορρίπτεται. Με το δέκατο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι οι Αιτητές δεν ήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ότι η αίτηση τους έγινε με κακή πίστη προβάλλοντας ως εξήγηση την εξασφάλιση δικαστικού διατάγματος για εκτέλεση της απόφασης και ότι χωρίς να το επιδώσουν ενέγραψαν τη δικαστική απόφαση επί της επίμαχης ακίνητης περιουσίας, ζήτησαν την έκδοση εντάλματος πώλησης κινητής περιουσίας και καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση για πώληση της ακίνητης περιουσίας καταλαμβάνοντας, ως ισχυρίζεται, την Καθ' ης η αίτηση εξ' απροόπτου και αποστερώντας της το δικαίωμα να ενστεί στην άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης λόγω παρέλευσης 10 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της. Επαναλαμβάνω τα όσα έχω αναφέρει σχετικά με τον πέμπτο, έκτο, έβδομο και όγδοο λόγο ένστασης επειδή ισχύουν και εδώ. Στη βάση αυτών των στοιχείων ο εν λόγω λόγος ένστασης στερείται ερείσματος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον ενδέκατο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική επειδή ζητεί την πώληση ακίνητης περιουσίας, η αξία της οποίας υπερβαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το εξ' αποφάσεως χρέος. Όπως έχει ήδη λεχθεί, δυνάμει του άρθρου 14

(1)(β) του Κεφ.6 η επιβάρυνση ακίνητης ιδιοκτησίας με εγγραφή της δικαστικής απόφασης αποτελεί μία από τις μεθόδους που νομοθετικά προνοείται στα πλαίσια εκτέλεσης δικαστικής απόφασης που εκδίδεται και περιλαμβάνει πληρωμή χρημάτων με σκοπό την ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους από τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή. Στις διατάξεις του άρθρου αυτού κατέφυγαν οι Αιτητές επιβαρύνοντας τα ακίνητα που σημειώνονται στο σώμα της αίτησης προκειμένου να εκτελέσουν τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε προς όφελος τους και εναντίον της Καθ' ης η αίτησης. Το δικαίωμα επιβάρυνσης ακίνητης περιουσίας με εγγραφή δικαστικής απόφασης παρέχεται από το άρθρο 53 του Κεφ.

1. Δυνάμει του άρθρου αυτού ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής μπορεί, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης έχει συμφέρον (is beneficially interested) και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ως εγγύηση για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Προσεκτική μελέτη του εν λόγω άρθρου καθιστά αντιληπτό ότι δεν υφίσταται όριο στην αξία της ακίνητης περιουσίας που υπόκειται σε εγγραφή. Αν σκοπός του νομοθέτη ήταν να καθορίσει ανώτατο όριο στην αξία ακίνητης περιουσίας του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, η οποία θα δεσμευόταν με την εγγραφή δικαστικής απόφασης, αυτό θα διατυπωνόταν κατά τρόπο σαφή και ρητό μέσα από τις πρόνοιες του άρθρου 53 και γενικότερα στις διατάξεις του Κεφ.
2. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει. Ένεκα της απουσίας αντίθετης ρύθμισης ή πρόνοιας στις διατάξεις του Κεφ.6 είναι λογικό να λεχθεί ότι ο νομοθέτης δεν επιθυμεί τον προσδιορισμό ύψους για την αξία της περιουσίας που δεσμεύεται. Επεκτείνοντας το σκεπτικό αυτό θα έλεγα ακόμη ότι η χρήση της φράσης 'οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία' που περιέχεται στις πρόνοιες του άρθρου 53 φανερώνει έκδηλα την πρόθεση του νομοθέτη να μην καθορίσει οποιοδήποτε μέτρο στην αξία της ακίνητης περιουσίας που δεσμεύεται. Αυτό που οι πρόνοιες του άρθρου αυτού προσπαθούν να εξυπηρετήσουν είναι η επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας να λειτουργήσει ως εγγύηση για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Εδώ οι Αιτητές απλά άσκησαν το δικαίωμα που τους παρέχουν οι διατάξεις των πιο πάνω άρθρων με επιβάρυνση των επίμαχων ακινήτων δια της εγγραφής της εκδοθείσας δικαστικής απόφασης και ακολούθως αξίωση πώλησης αυτής. Κατά συνέπεια δεν διαπιστώνω καταχρηστική συμπεριφορά των Αιτητών στην καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης με αποτέλεσμα ο εν λόγω λόγος ένστασης να απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Επιπλέον μέσα από τη γραπτή αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτησης προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ο πελάτης του είναι ανύπαρκτο πρόσωπο αφού δεν είναι υπάρχει εγγεγραμμένη εταιρεία στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών με την επωνυμία που σημειώνεται στην παρούσα αίτηση. Προσεκτική ανάγνωση του περιεχομένου του σώματος της αίτησης καταγράφει ως θέση των Αιτητών ότι υπήρξε αλλαγή στην επωνυμία της Καθ' ης η αίτησης. Δεν πρόκειται για σύσταση και εγγραφή νέας εταιρείας. Ούτε και υπήρξε διαγραφή της εταιρείας που αρχικά είχε την επωνυμία Raftis Development Ltd αλλά απλά μετονομασία του ονόματος της σε S.S.R. Developments Ltd, κάτι που επιβεβαιώνεται από το αρχείο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου με την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 28.01.16 στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Πρόκειται για την ίδια εταιρεία ως νομική οντότητα, η οποία ουδέποτε έπαυσε να υφίσταται έχοντας τον ίδιο αριθμό εγγραφής (ΗΕ 14677). Η θέση αυτή των Αιτητών όχι μόνο δεν αντικρούστηκε από την Καθ' ης η αίτηση αλλά επιβεβαιώνεται με το διορισμό δικηγόρου, οποίος εκπροσωπώντας την Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε δύο άλλες αιτήσεις καθώς και ένσταση στην παρούσα αίτηση. Θα εξετάσω μαζί τον 12ο και 13ο λόγο ένστασης επειδή αμφότεροι άπτονται των κριτηρίων και γενικά παραμέτρων που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Είναι η θέση της Καθ' ης η αίτησης ότι δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις. Μεταξύ άλλων η Καθ' ης η αίτηση επικαλούμενη το άρθρο 28 του Κεφ.6 ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση δεν επιδόθηκε στους ενυπόθηκους οφειλέτες ως ενδιαφερόμενα και επηρεαζόμενα πρόσωπα που είναι. Αντίθετη είναι η θέση των Αιτητών, οι οποίοι θεωρούν ότι πληρούνται όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις. Το ζήτημα πώλησης ακίνητης περιουσίας στα πλαίσια εκτέλεσης δικαστικής απόφασης με σκοπό την ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους και εξόδων διέπεται δικονομικά από τη Διαταγή 42 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ενώ δικαιοδοτικά και ουσιαστικά από το Μέρος V του Κεφ.
3. Μέσα από το περιεχόμενο τους καταγράφονται συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται και συνάμα χαρακτηριστικά που πρέπει να παρουσιάζονται προκειμένου ένα τέτοιο αίτημα να επιτύχει. Το δε λεκτικό που χρησιμοποιείται είναι τέτοιο που καθιστά τις πρόνοιες των εμπλεκομένων άρθρων και κανονισμών επιτακτικές. Ειδικότερα η κατ' επανάληψη χρήση της λέξης 'shall' μέσα από το περιεχόμενο των Κανονισμών 1-3 της Διαταγής 42 σε συνάρτηση με τον τρόπο που αυτή κάθε φορά χρησιμοποιείται συντακτικά καθώς επίσης η μορφή διατύπωσης των άρθρων 22, 23 και 24 του Κεφ. 6 προσδίδουν επιτακτικό χαρακτήρα στις πρόνοιες τους. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρέστη v. Ερμογένους (Κοκόνα)

(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1844, μη συμμόρφωση με αυτές τις πρόνοιες σε συνδυασμό με παράλειψη του διαδίκου που έχει το βάρος εκπλήρωσης τους να προβεί σε κατάλληλα και επαρκή διορθωτικά μέτρα αποκλείει θεραπεία ως αποτέλεσμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Διαταγής

1. Το δικονομικό πλαίσιο περίπτωσης όπως την παρούσα απαιτεί, δυνάμει της Διαταγής 42 Κανονισμών 1-3, την υπό κρίση αίτηση να παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά: (α) να είναι δια κλήσεως, (β) στο σώμα της να δίδεται περιγραφή της ακίνητης περιουσίας που θα πωληθεί και συγκεκριμένα ο αριθμός εγγραφής, η τοποθεσία, το είδος της περιουσίας και η έκταση της, (γ) στο σώμα της να καταγράφονται τα κονδύλια που δημιουργούν το ποσό που θα αναληφθεί και να επισυνάπτονται σχετικές αποδείξεις ή μαρτυρία για υποστήριξη τους, (δ) να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση, (ε) στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης να επιβεβαιώνεται ότι το ποσό της δικαστικής απόφασης παραμένει οφειλόμενο καθώς επίσης να αναφέρονται όλα τα ποσά που θα απαιτηθούν ως δαπάνες ένεκα της εκτελέσεως, (στ) στην περίπτωση που ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο θα πρέπει στην ένορκη δήλωση να παρατίθενται με λεπτομέρεια ο αριθμός των μελών της οικογένειας του, η οικία που διαμένει καθώς και η γη που θα εξαιρεθεί σαν αναγκαία για τη συντήρηση του χρεώστη και της οικογένειας του, (ζ) να επισυνάπτονται επίσημο αντίγραφο της δικαστικής απόφασης και πιστοποιητικά από το κτηματολόγιο που καταδεικνύουν ότι η ακίνητη περιουσία που πρόκειται να πωληθεί είναι εγγεγραμμένη εις το όνομα του εξ' αποφάσεως χρεώστη, (η) αντίγραφο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει να επιδοθούν στον εξ' αποφάσεως οφειλέτη. Στρεφόμενος στην προκειμένη περίπτωση παρατηρώ ότι η υπό κρίση καταχωρήθηκε δια κλήσεως, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση και τα έγγραφα αυτά έχουν επιδοθεί στην Καθ' ης η αίτηση. Σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης των εγγράφων βρίσκεται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης. Η έκδοση δικαστικής απόφασης υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η αίτησης που αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός προσδίδει στους Αιτητές την ταυτότητα των εξ' αποφάσεως πιστωτών και στην Καθ' ης η αίτηση αυτής του εξ' αποφάσεως οφειλέτη. Αντίγραφο της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 18.12.95 καθώς και άδεια που δόθηκε στις 15.06.15 από το Δικαστήριο για εκτέλεση της δικαστικής απόφασης λόγω παρέλευσης 10 ετών επισυνάπτονται στην υπό κρίση αίτηση. Εφόσον εδώ η Καθ' ης η αίτηση είναι νομικό πρόσωπο το ποιο πάνω σημείο (στ) δεν εφαρμόζεται. Μελετώντας την υπό κρίση αίτηση παρατηρώ ότι στο σώμα αυτής καταγράφονται αναλυτικά όλα τα κονδύλια που συνθέτουν το ποσό που ζητείται να αναληφθεί. Η αναφορά του Αιτητή 1 για ουδεμία πληρωμή έναντι του εξ' αποφάσεως ποσού και εξόδων εξυπακούει ότι ολόκληρο το εξ' αποφάσεως ποσό και έξοδα παραμένουν οφειλόμενα και είναι αυτά που αξιώνονται να ανακτηθούν με την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Αυτό καθιστά σαφές ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για να επισυναφθούν και επομένως η επισύναψη της δικαστικής απόφασης αποτελεί επαρκή μαρτυρία προς υποστήριξη της θέσης αυτής, η οποία ας σημειωθεί ότι δεν έχει αντικρουστεί με θετική μαρτυρία από την Καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω επισυνάπτεται έγγραφο του κτηματολογίου που καταδεικνύει ότι η σκοπούμενη προς πώληση ακίνητη περιουσία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της Καθ' ης η αίτησης, όπως αυτή βέβαια έχει μετονομαστεί. Επίσης παρατηρώ ότι στο σώμα της υπό κρίση αίτησης υπάρχει περιγραφή του είδους των ακινήτων που ζητείται η πώληση τους, ο αριθμός εγγραφής τους και η τοποθεσία τους. Ωστόσο αυτά που δεν σημειώνονται και είναι ουσιώδη είναι η σκοπούμενη προς πώληση έκταση κάθε ενός από τα επίμαχα ακίνητα καθώς και το προς πώληση μερίδιο επί κάθε ενός από αυτά τα ακίνητα, λεπτομέρειες που απαιτούνται να καταγραφούν από τις διατάξεις του Κανονισμού 1 της Διαταγής
2. Ακολούθως μελετώντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης παρατηρώ ότι σ' αυτό επιβεβαιώνεται ότι το εξ' αποφάσεως ποσό παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο (παράγραφοι 2 και 3 της ένορκης δήλωση της υπό κρίση αίτησης) αλλά ουδεμία αναφορά υπάρχει ως προς τις δαπάνες που θα απαιτηθούν συνεπεία της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι δεν πληρούνται τα κριτήρια υπό τα σημεία (β) [μέρος] και (ε) [μέρος]. Το δικαιοδοτικό και ουσιαστικό πλαίσιο περίπτωσης όπως την παρούσα απαιτεί, δυνάμει του Μέρους V του Κεφ.6, να ικανοποιούνται σωρευτικά οι πιο κάτω προϋποθέσεις:

(1)Εξασφάλιση συναίνεσης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη εκτός αν (άρθρο 22): (α) το ένταλμα πώλησης κινητής περιουσίας του οφειλέτη επιστράφηκε στο Δικαστήριο ανεκτέλεστο ή (β) φαίνεται ότι ο οφειλέτης δεν έχει πράγματι στην κατοχή του κινητή περιουσία.

(2)Η ακίνητη περιουσία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη η οποία δύναται να πωληθεί με εκτέλεση να περιλαμβάνει μόνο εκείνη που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη στα βιβλία του επαρχιακού κτηματολογικού γραφείου (άρθρο 23).

(3)Όταν η ακίνητη περιουσία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη τέτοια στέγαση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι' αυτόν και την οικογένεια του (άρθρο 23).

(4)Όταν ο οφειλέτης είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι' αυτόν και την οικογένεια του (άρθρο 23).

(5)Να έχει καταχωρηθεί αίτηση, η οποία να έχει διαβιβαστεί στον εξ' αποφάσεως οφειλέτη (άρθρο 24).

(6)Όταν ακίνητη περιουσία που ζητείται να πωληθεί και βαρύνεται με υποθήκη ο εξ' αποφάσεως πιστωτής δεν πληρώσει ή δεν προσφέρει στον ενυπόθηκο δανειστή όλα τα ασφαλισμένα με την υποθήκη χρήματα, τότε ο πρώτος θα πρέπει να γνωστοποιήσει στο δεύτερο την πρόθεση του να ζητήσει από το Δικαστήριο έκδοση εντάλματος πώλησης της ακίνητης περιουσίας. Ακολούθως ο εξ' αποφάσεως πιστωτής θα πρέπει να παράσχει ασφάλεια που ικανοποιεί το ∆ικαστήριο για τα έξοδα τα οποία θα προκύψουν κατά την πώληση ή σε σχέση µε αυτήν και το Δικαστήριο θα ορίσει επιφυλαχθείσα προσφορά για την εξασφάλιση των χρημάτων τα οποία οφείλονται ή θα οφείλονται δυνάμει της υποθήκης (άρθρο 28(γ)). Ερχόμενος στην υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να λεχθεί ότι τα πιο πάνω σημεία

(3)και

(4)δεν χρήζουν εφαρμογής επειδή η Καθ' ης η αίτηση είναι νομικό πρόσωπο. Παράλληλα έχει ήδη λεχθεί ότι η παρούσα αίτηση μαζί με τα επισυνημμένα σ' αυτή έγγραφα έχουν επιδοθεί στην Καθ' ης η αίτηση με αποτέλεσμα να ικανοποιείται και η προϋπόθεση υπό το σημείο

(5). Επιπλέον η μη αποκάλυψη στην αίτηση του προς πώληση μεριδίου επί κάθε ενός από τα επίμαχα ακίνητα δεν ξεκαθαρίζει αν η ακίνητη περιουσία που ζητείται η πώληση της με την υπό κρίση αίτηση είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της Καθ' ης η αίτησης στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Επίσης κοιτάζοντας την ειδοποίηση του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας διαπιστώνω μέσα από σχετική ρητή σημείωση ότι αυτό επιστράφηκε ανεκτέλεστο όχι επειδή η Καθ' ης η αίτηση στερείται κινητής περιουσίας, ως ισχυρίζονται οι Αιτητές, αλλά επειδή η Καθ' ης η αίτηση εγκατέλειψε τη διεύθυνση που είχε δοθεί στον Πρωτοκολλητή για την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος και βρίσκεται σε άλλη πλην όμως άγνωστη στο παρόν στάδιο διεύθυνση. Μάλιστα στην εν λόγω ειδοποίηση διαγράφεται η σημείωση ότι η Καθ' ης η αίτηση στερείται κινητής περιουσίας καταδεικνύοντας έτσι ότι δεν αποκλείεται η Καθ' ης η αίτηση να διαθέτει κινητή περιουσία που μπορεί να εντοπιστεί σε κάποια άλλη διεύθυνση της. Την ίδια στιγμή δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι η Καθ' ης η αίτηση έχει συναινέσει στην έκδοση εντάλματος πώλησης των επίμαχων ακινήτων. Αντίθετα η καταχώρηση ένστασης από μέρους της κάθε άλλο παρά τέτοια συναίνεση φανερώνει. Στη συνέχεια μελέτησα με προσοχή τις εκθέσεις λεπτομερειών των επίμαχων ακινήτων όπως αυτές διαβιβάστηκαν στο Δικαστήριο από το κτηματολόγιο. Αυτό που αβίαστα προκύπτει είναι ότι η εν λόγω ακίνητη περιουσία επιβαρύνεται με υποθήκες, η εγγραφή των οποίων προηγείται του memo των Αιτητών. Είναι γι' αυτό που το κτηματολόγιο ζητεί εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 28(γ) του Κεφ.6 για την προστασία των συμφερόντων των ενυπόθηκων δανειστών. Ενώπιον μου δεν τέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι οι Αιτητές έχουν προσφέρει ή επιθυμούν να πληρώσουν στους ενυπόθηκους δανειστές όλα τα ασφαλισμένα με τις υποθήκες χρήματα με τις οποίες επιβαρύνεται η επίμαχη ακίνητη περιουσία της Καθ' ης η αίτησης. Την ίδια στιγμή δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι οι Αιτητές έχουν διαβιβάσει την παρούσα αίτηση και τα έγγραφα που τη συνοδεύουν στους ενυπόθηκους δανειστές, οι οποίοι ως επηρεαζόμενα και συνάμα ενδιαφερόμενα πρόσωπα θα έπρεπε να είχαν λάβει γνώση για την πρόθεση των Αιτητών να προχωρήσουν με την υπό κρίση αίτηση που αποσκοπεί στην πώληση των επίμαχων ακινήτων. Περαιτέρω η απουσία αναφοράς ως προς τις δαπάνες που θα απαιτηθούν συνεπεία της εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης σε συνδυασμό με την μη αποκάλυψη της αξίας των υποθηκών σε κάθε ένα από τα επίμαχα ακίνητα που επιβαρύνονται δεν παρέχουν τα εχέγγυα στο Δικαστήριο για να καθορίσει επιφυλαχθείσα προσφορά πώλησης οποιουδήποτε επίμαχου ακινήτου. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις υπό τα σημεία

(1),

(2)και

(6). Η μη ικανοποίηση όλων των απαιτουμένων κριτηρίων και προϋποθέσεων της Διαταγής 42 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και των διατάξεων του Μέρους V του Κεφ.6 μπροστά στην ανάγκη για αυστηρή συμμόρφωση με τις πρόνοιες αυτές, μοιραία οδηγούν την υπό κρίση αίτηση σε αποτυχία. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Με γνώμονα ότι δεν δικαιολογείται παρέκκλιση από το γενικό κανόνα που ισχύει για την επιδίκαση εξόδων (άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 μετά των συναφών τροποποιήσεων (Ν.14/60), Διαταγή 59 Κανονισμός 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, Arto Estates Ltd

(1993)1 Α.Α.Δ. 12, Ιωάννα και άλλη v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ύψωνα-Λόφου

(2009)1Β Α.Α.Δ. 875 και Χρυσοστόμου v. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, Πολιτική Έφεση Αρ. 341/2010 ημερ. 15.10.15), τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης-Καθ' ης η αίτησης και εναντίον των Εναγόντων 1 και 2-Αιτητών 1 και 2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Sale of Immovable Property/Cap.6 & Order 42/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Πώληση ακίνητης περιουσίας/Κεφ.6 & Διαταγή 42/Ενδιάμεση Απόφαση/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο