Αίτηση υπό: Linda Rosemary Schofield ν. Αναφορικά με τον Michael William Schofield, Αρ. Αίτησης: 202/2009, 8/6/2017

(1)(α) και (β), 53, 57 και 58 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο (Κεφ.189), στους περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1955 (1/1955) και στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-13 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με την Αιτήτρια δικαιολογούν την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος περιέχονται σε ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 13.10.16, στην οποία επισυνάπτονται 13 τεκμήρια. Συνοπτικά αυτό που καταγράφεται είναι ότι η Αιτήτρια είναι η εν ζωή μοναδική κληρονόμος του αποβιώσαντα, η οποία μαζί με τον Καθ' ου η αίτηση κατονομάζονται στη διαθήκη ως εκτελεστές της. Σύμφωνα με την ίδια, ο Καθ' ου η αίτηση την ξεγέλασε προτείνοντας της να μην διοριστεί εκτελέστρια της διαθήκης παρόλο ότι αυτή ήθελε προκειμένου να αποφύγει την άσκοπη ταλαιπωρία, εισήγηση την οποία ακολούθησε με αποτέλεσμα στις 13.08.09 ο Καθ' ου η αίτηση να διοριστεί από το Δικαστήριο ως μόνος εκτελεστής της διαθήκης (Τεκμήριο 1). Η Αιτήτρια δηλώνει πως από το θάνατο του αποβιώσαντα μέχρι σήμερα ο Καθ' ου η αίτηση παρέλειψε να προβεί στα αναγκαία διαβήματα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα και να μεταβιβάσει επ' ονόματι της το μερίδιο της περιουσίας που της αναλογεί. Πιστοποιητικό θανάτου του αποβιώσαντα επισυνάπτεται ως Τεκμήριο

1. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά και ως μοχλό πίεσης απαιτώντας εκβιαστικά από την ίδια την πληρωμή χρημάτων εις διπλούν καθώς και χρήματα που δεν σχετίζονται με την παρούσα διαδικασία αλλά με άλλα ζητήματα, αρνούμενος να μεταβιβάσει την ακίνητη περιουσία εκτός εάν εξοφληθεί η κατάσταση λογαριασμού που περιέχει τιμολόγια, τα οποία θεωρεί ότι αφορούν την παρούσα υπόθεση διαχείρισης (Τεκμήρια 3 και 4). Τούτο παρόλο ότι η αμοιβή του Καθ' ου η αίτηση πιστοποιήθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο (Τεκμήρια 5 και 6). Σύμφωνα πάντοτε με την Αιτήτρια, ο Καθ' ου η αίτηση προέβηκε σε χρεώσεις για διαχειρίσεις περιουσιακών στοιχείων των γονέων της στην Αγγλία και στο Isle of Man την στιγμή που ο ίδιος ουδεμία υπηρεσία πρόσφερε και με την ίδια να είναι η μοναδική εκτελέστρια των διαθηκών στα μέρη εκείνα. Αντίγραφο διατάγματος του High Court of Justice που τη διορίζει ως τη μοναδική εκτελέστρια διαθήκης της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα της στο Ηνωμένο Βασίλειο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
2. Η Αιτήτρια επίσης επικαλείται σύγκρουση συμφερόντων του Καθ' ου η αίτηση με την καταχώρηση από μέρους του της αγωγής υπ' αριθμό 2237/14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, η οποία στρέφεται εναντίον της (Τεκμήριο 7). Όπως η Αιτήτρια σημειώνει, οι προσπάθειες που κατέβαλε για διευθέτηση της υπόθεσης μέσω του δικηγόρου της προσέκρουσαν στην άρνηση του Καθ' ου η αίτηση (Τεκμήρια 8-11 και 13). Καταλήγοντας η Αιτήτρια σημειώνει ότι η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του Καθ' ου η αίτηση έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα επειδή με τις ενέργειες του θίγονται τα συμφέροντα της. Ο Καθ' ου η Αίτηση αντέδρασε στις 08.12.16 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί των λόγων που διατυπώνονται στο σώμα της, οι οποίοι, αφού ομαδοποιηθούν ανάλογα με το στοιχείο που πραγματεύονται, είναι οι εξής:

(1)Η αίτηση νοσεί νομικά και/ή είναι λανθασμένη και/ή αντικανονική επειδή δεν συνάδει με τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας και/ή τον περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο και/ή τον περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικό Κανονισμό του 1955.

(2)Η αίτηση στερείται νομικής βάσης και/ή ουσιαστικής αιτιολογίας και/ή είναι ελλιπής.

(3)Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 52

(1)του Κεφ.189 που θα επέτρεπαν την αντικατάσταση του Καθ' ου η αίτηση από εκτελεστή-διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα.

(4)Η αίτηση είναι εκδικητική, καταπιεστική και κακόβουλη.

(5)Το περιεχόμενο της αίτησης δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

(6)Η διαχείριση είναι συμπληρωμένη με εξαίρεση την πληρωμή της αμοιβής του Καθ' ου η αίτηση και έτσι η παρούσα αίτηση είναι εκπρόθεσμη.

(7)Ο Καθ' ου η αίτηση είναι ένας από τους κατονομαζόμενους εκτελεστές της διαθήκης και η επιθυμία του αποβιώσαντα δεν μπορεί να ανατραπεί. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στα άρθρα 52 και 53 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου (Κεφ.189), στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-7 και στη Διαταγή 55 Κανονισμούς 1-4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1955 (1/1955), επί της πρακτικής του Δικαστηρίου, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί της νομολογίας. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 08.12.16 του Καθ' ου η αίτηση, στην οποία περιέχονται γεγονότα και επισυνάπτονται τέσσερα τεκμήρια που κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση σημειώνεται η αναφορά ότι στην τελευταία διαθήκη του αποβιώσαντα ημερομηνίας 16.06.98 κατονομάζονται ως εκτελεστές ο Καθ' ου η αίτηση και η Αιτήτρια. Αυτό που επίσης σημειώνεται είναι ότι επειδή η Αιτήτρια δεν επιθυμούσε να αναλάβει καθήκοντα εκτελεστή-διαχειριστή αποποιήθηκε το ρόλο της αυτό δυνάμει σχετικού εγγράφου που υπέγραψε (Τεκμήριο 'Α'). Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση η παρούσα υπόθεση διαχείρισης καταχωρήθηκε στις 14.07.09 και το σχετικό διάταγμα εκδόθηκε στις 13.08.09, κάτι για το οποίο η Αιτήτρια έλαβε γνώση κατόπιν επιστολής ημερομηνίας 06.10.09 (Τεκμήριο 'Β'). Σύμφωνα ακόμη με τον Καθ' ου η αίτηση, ο ίδιος στις 30.09.09 καταχώρισε απογραφή περιουσίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και στις 10.06.10 καταχώρησε συμπληρωματική απογραφή ενώ περί τις 02.09.10 έλαβε τα πιστοποιητικά απαλλαχτικών από το γραφείο του Εφόρου Φορολογίας (Τεκμήριο 'Γ'), κάτι για το οποίο η Αιτήτρια έλαβε γνώση κατόπιν επιστολής ημερομηνίας 07.09.10 (Τεκμήριο 'Δ'). Επίσης ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι μετά από νομικές υπηρεσίες που πρόσφερε η Αιτήτρια εισέπραξε όλη την κινητή περιουσία των γονέων της στην Αγγλία και στο Isle of Man, πλην όμως αρνείται να πληρώσει τα υπολογισμένα έξοδα της παρούσας διαχείρισης. Ο Καθ' ου η αίτηση απορρίπτει ότι διέπραξε ατασθαλία ή κατάχρηση και δηλώνει υπεύθυνη, πιστή, ανεπηρέαστη και έντιμη διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα. Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν υφίσταται ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ του ιδίου και της Αιτήτριας επειδή η διαχείριση είναι συμπληρωμένη και το μόνο θέμα που εκκρεμεί είναι η πληρωμή της αμοιβής του και η μεταβίβαση του ½ του μεριδίου ενός ακινήτου της ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα που αναλογεί στην Αιτήτρια, αφού πρώτα πληρωθούν όλοι οι σχετικοί φόροι και τέλη. Σε σχέση με την αμοιβή του στις 07.12.12 ο Καθ' ου η αίτηση αποτάθηκε στην αρμόδια επιτροπή του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για τον υπολογισμό της, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση η Αιτήτρια έχει ήδη εισπράξει το ποσό του κοινού λογαριασμού υπ' αριθμό 511-03-436106-01 που διατηρούσε μαζί με τον αποβιώσαντα στην Ελληνική Τράπεζα Λίμιτεδ καθώς επίσης στις 03.07.13 μεταβιβάστηκε στο όνομα της το όχημα του αποβιώσαντα τύπου Mercedes 190E με αριθμούς εγγραφής QU754. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Το καθήκον ενός προσωπικού αντιπροσώπου (διαχειριστής ή εκτελεστής διαθήκης) είναι να διαχειριστεί δεόντως και πιστά την περιουσία του αποβιώσαντα και να τη διαμοιράσει στους κληρονόμους σύμφωνα με τη νομοθεσία εκτός βέβαια αν οι κληρονόμοι συμφωνήσουν διαφορετικά μεταξύ τους. Θα πρέπει ακόμη να σημειωθεί ότι ο προσωπικός αντιπρόσωπος θεωρείται καταπιστευματοδόχος (trustee) της περιουσίας του αποβιώσαντα και οφείλει να ετοιμάσει απογραφή και τελικούς λογαριασμούς της περιουσίας (Ioannou v. Demetriou and Others

(1983)1(B) C.L.R. 892). Σχετικά είναι τα άρθρα 40 και 45 του Κεφ.189 στα οποία και παραπέμπω. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 41 του Κεφ.189 ο προσωπικός αντιπρόσωπος προχωρεί με τη διαχείριση της κληρονομιάς ως ακολούθως: (α) συλλέγει και συναθροίζει την κληρονομιά με κάθε εύλογη ταχύτητα, (β) καταβάλλει τις δαπάνες κηδείας και τις δαπάνες που προέρχονται από διατάξεις τελευταίας βούλησης και κάθε νόμιμο χρέος του αποθανόντος σύμφωνα με την τάξη προτεραιότητας που καθορίζεται στο άρθρο 42, (γ) προβαίνει σε αποτίμηση του εναπομείναντος μέρους της κληρονομιάς που, αν φαίνεται αναγκαίο να πράξει αυτό και εκτελεί τις διατάξεις της διαθήκης σύμφωνα με το νόμο, μειώνοντας κατ' αναλογία τις κληροδοσίες αν φαίνεται ότι ο διαθέτης με τη διαθήκη διάθεσε περισσότερο από το διαθέσιμο μέρος της κληρονομιάς, (δ) διανέμει σύμφωνα με το νόμο το εκ του νόμου μη διαθέσιμο μέρος της κληρονομιάς και το αδιάθετο μέρος της κληρονομιάς. Ο προσωπικός αντιπρόσωπος προβαίνει στην καταβολή χρεών με τη σειρά προτεραιότητας που αναφέρεται μέσα από το περιεχόμενο του άρθρου 42 του Κεφ.189. Ειδικότερα πληρώνει τις δαπάνες κηδείας καθώς και τα έξοδα που είναι συναφή με την αποδοχή και την άσκηση του λειτουργήματος του εκτελεστή ή του διαχειριστή. Μετά καταβάλλει την αμοιβή του προσωπικού αντιπροσώπου και ακολούθως τα νόμιμα χρέη με την ακόλουθη σειρά: (α) τις δαπάνες ιατρικής νοσηλείας του αποθανόντος κατά τη διάρκεια της τελευταίας του ασθένειας και οι οφειλόμενοι μισθοί του οικιακού υπηρετικού προσωπικού αυτού, οι οποίοι δεν υπερβαίνουν μισθούς έξι μηνών, (β) τα χρέη που καλύπτονται με ασφάλεια σύμφωνα με την τάξη προτεραιότητάς τους, (γ) οποιοδήποτε άλλο χρέος. Ο προσωπικός αντιπρόσωπος πρέπει να ανοίγει λογαριασμό σε συγκεκριμένη Τράπεζα για την κληρονομιά που διαχειρίζεται. Κάθε χρηματικό ποσό που λαμβάνεται από προσωπικό αντιπρόσωπο κατατίθεται στο λογαριασμό αυτό και δεν διενεργείται καμιά καταβολή από αυτόν παρά μόνο με τραπεζική επιταγή (άρθρο 43 του Κεφ.189). Για συγκεκριμένες περιπτώσεις που η σχετική νομοθεσία ρητά επισημαίνει, ένας προσωπικός αντιπρόσωπος μπορεί να παυθεί και να αντικατασταθεί από το Δικαστήριο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να παύει πρόσωπο που ενεργεί ως προσωπικός αντιπρόσωπος και να διορίζει άλλο άτομο εις αντικατάσταση του διέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 52

(1)του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο (Κεφ.189). Σε ελεύθερη μετάφραση το εν λόγω άρθρο ρητά προνοεί τα εξής: "52.—

(1)Το Δικαστήριο δύναται αυτεπάγγελτα ή με αίτηση οποιουδήποτε προσώπου που έχει συμφέρον στην κληρονομιά— (α) να παύσει οποιοδήποτε εκτελεστή ή διαχειριστή για εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομιάς· (β) να χορηγήσει έγγραφο διαχείρισης σε κάποιο πρόσωπο για να διεξαγάγει τη δέουσα διαχείριση της κληρονομιάς στη θέση εκτελεστή ή διαχειριστή που παύθηκε, απεβίωσε ή κατέστη ανίκανος να ενεργεί.

(2)'Οταν χορηγείται το εν λόγω έγγραφο διαχείρισης, όλα τα δικαιώματα, καθήκοντα και εξουσίες εκτελεστή ή διαχειριστή επάγονται στο νέο διαχειριστή." Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου αλλά και έχει επισημανθεί στην υπόθεση Ευστρατίου v. Χ' Σάββα

(1997)1 Α.Α.Δ. 751, το άρθρο 52 του Κεφ.189 παρέχει τέτοια εξουσία για τους λόγους που εξειδικεύει. Οι λόγοι που το εν λόγω άρθρο αναγνωρίζει ότι θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε παύση του προσωπικού αντιπροσώπου είναι η επίδειξη 'εσκεμμένης παράλειψης' ή η διάπραξη παραπτώματος σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομιάς. Οι αντίστοιχες αγγλικές φράσεις που περιέχονται στο αρχικό αγγλικό κείμενο της νομοθεσίας πριν από την μετάφραση του στην ελληνική γλώσσα είναι οι 'wilful neglect' και 'misconduct'. Ωστόσο με βάση την αγγλική υπόθεση In the Goods of Galbraith [1951] 2 All E.R. 470 μπορεί να λεχθεί ότι η περίπτωση φυσικής αδυναμίας του προσωπικού αντιπροσώπου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ως αποτέλεσμα ασθένειας ή προχωρημένης ηλικίας δεν αποτελεί είτε 'εσκεμμένη παράλειψη' είτε διάπραξη 'παραπτώματος'. Το Κεφ.189 δεν ερμηνεύει τις φράσεις 'wilful neglect' και 'misconduct'. Στο σύγγραμμα Words and Phrases Legally Defined, 2nd Ed., Vol. 5, σελ., 338 & 339, οι πιο πάνω φράσεις ερμηνεύονται ως εξής σε ελεύθερη μετάφραση: (α) 'εσκεμμένη παράλειψη' ('wilful neglect'), σημαίνει την εκ προθέσεως πράξη ή παράλειψη από πρόσωπο το οποίο είναι επιφορτισμένο με κάποιο καθήκον και το οποίο γνωρίζει ή όφειλε αν δεν είναι απερίσκεπτα αδιάφορος να γνωρίζει, ότι η πράξη ή παράλειψη θα εξισώνεται με παράβαση αυτού του καθήκοντος, (β) 'εσκεμμένο παράπτωμα' ('wilful misconduct'), σημαίνει την συνειδητή εκ προθέσεως και όχι τυχαία εσφαλμένη ή με απερίσκεπτη αδιαφορία πράξη ή παράλειψη από πρόσωπο χωρίς το πρόσωπο αυτό να νοιάζεται για τα αποτελέσματα της πράξης ή παράλειψης του. Με βάση το άρθρο 36 του Κεφ.189 προσωπικός αντιπρόσωπος που ενεργεί καλόπιστα προστατεύεται από οποιοδήποτε ελάττωμα στο οποίο υπέπεσε ή από περίσταση που επηρεάζει το κύρος της αντιπροσώπευσης. Στα πλαίσια άσκησης της κρίσης του Δικαστηρίου ως προς τα βαθμό καταλληλότητας του προσωπικού αντιπροσώπου το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη στοιχεία που περιλαμβάνονται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης διαχείρισης. Σχετική είναι η υπόθεση Θεμιστοκλέους v. Λεωνίδου

(2005)1Α Α.Α.Δ. 417 στην οποία και παραπέμπω. Κατά την εξέταση μιας αίτησης για παύση του προσωπικού αντιπροσώπου με βάση το άρθρο 52 του Κεφ.189 το Δικαστήριο φροντίζει να διασφαλίσει τη διαχείριση της περιουσίας και τα συμφέροντα των κληρονόμων (In the Goods of Galbraith [1951] 2 All E.R. 470). Εάν το μοναδικό παράπονο στην αίτηση είναι η μη έγκαιρη καταχώρηση απογραφής και λογαριασμών το Δικαστήριο δεν προχωρεί σε παύση και αντικατάσταση του προσωπικού αντιπροσώπου (In the Estate of Cope [1954] 1 All E.R. 698). Σε σχέση με τη διαχείριση περιουσίας του αποβιώσαντα, πέραν του ζητήματος παύσης και αντικατάστασης προσωπικού αντιπροσώπου, μπορεί να προκύψουν και άλλα θέματα. Τα θέματα αυτά που εξειδικεύονται μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 53 του Κεφ.189 δύναται να επιλυθούν με εναρκτήρια κλήση (originating summons). Τέτοια ζητήματα είναι: (α) οποιοδήποτε ζήτημα που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα του προσώπου που αξιώνει ότι είναι πιστωτής, κληροδόχος, ο πλησιέστερος συγγενής ή εκ του νόμου κληρονόμος, (β) τη διακρίβωση οποιασδήποτε τάξης πιστωτών, κληροδόχων, πλησιέστερων συγγενών ή άλλων, (γ) την παροχή οποιωνδήποτε συγκεκριμένων λογαριασμών από τους εκτελεστές ή τους διαχειριστές και όταν είναι αναγκαίο, τα αποδεικτικά στοιχεία των εν λόγω λογαριασμών, (δ) την καταβολή στο Δικαστήριο οποιωνδήποτε χρημάτων που βρίσκονται στα χέρια των εκτελεστών ή των διαχειριστών, (ε) την έκδοση διαταγών προς τους εκτελεστές ή τους διαχειριστές για να διαπράξουν ή να απέχουν από τη διάπραξη οποιασδήποτε συγκεκριμένης πράξης υπό την ιδιότητά τους ως εκτελεστών ή διαχειριστών, (στ) την έγκριση οποιασδήποτε πώλησης, αγοράς, συμβιβασμού ή άλλης συναλλαγής, (ζ) την επίλυση οποιουδήποτε ζητήματος που προκύπτει κατά τη διαχείριση της κληρονομιάς. Σε περιπτώσεις όμως κληρονομικών διαφορών περιλαμβανομένης και της αναγνώρισης κληρονομικών δικαιωμάτων καθώς και διορισμού προσωπικού αντιπροσώπου συνεπεία δόλου ή ψευδών παραστάσεων, ο ενδεδειγμένος δικονομικός τρόπος επίλυσης τους είναι μόνο με το ένδικο μέσο της κληρονομικής αγωγής (probate action). Αυτά υποδείχτηκαν στην υπόθεση Ευστρατίου v. Χ' Σάββα

(1997)1 Α.Α.Δ. 751. Η δικονομική πτυχή επιτυγχάνεται με διαδικαστικούς κανονισμούς που έχουν εκδοθεί για το σκοπό αυτό. Στις περιπτώσεις όμως που η σχετική νομοθεσία δεν έχει ειδική πρόνοια τότε σύμφωνα με το άρθρο 58 του Κεφ.189 εφαρμόζεται η αγγλική δικονομία και πρακτική (Ευστρατίου v. Χ' Σάββα

(1997)1 Α.Α.Δ. 751). Σχετικό ακόμη με τα υπό εξέταση ζητήματα της παρούσας αίτησης αποτελεί το κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Κυπριακό Κληρονομικό Δίκαιο' του Αχιλλέα Κ. Αιμιλιανίδη, 3η έκδοση, σελίδες 230-238, στις οποίες και παραπέμπω. Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Παράλληλα στα πλαίσια ολοκληρωμένης διαφώτισης άντλησα πληροφόρηση αναφορικά με την πορεία της διαχείρισης από το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, στο περιεχόμενου του οποίου ανάτρεξα. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου από τον πρώτο λόγο ένστασης με τον οποίον ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση νοσεί νομικά, είναι λανθασμένη και αντικανονική επειδή δεν συνάδει με τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας, το Κεφ.189 και τους σχετικούς κανονισμούς διαχείρισης. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση, όπως διατυπώνεται στο σώμα της ένστασης του, η υπό κρίση αίτηση έπρεπε να είχε καταχωρηθεί ως εναρκτήρια κλήση (originating summons). Στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου όμως παρατηρείται διαφοροποίηση της θέσης του αφού προέβαλε την τοποθέτηση ότι το ορθό δικονομικό μέτρο για την έναρξη της διαδικασίας παύσης και αντικατάστασης του προσωπικού αντιπροσώπου είναι η καταχώρηση κληρονομικής αγωγής (σελίδες 9 και 10 της γραπτής αγόρευσης του Καθ' ου η αίτηση). Αντίθετη είναι η θέση της Αιτήτριας, η οποία υποστήριξε ότι ορθά η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε ως ενδιάμεση στα πλαίσια της διαχείρισης. Μελετώντας τις διατάξεις του άρθρου 52

(1)(α) του Κεφ.189 που πραγματεύεται το ζήτημα της παύσης και αντικατάστασης προσωπικού αντιπροσώπου, παρατηρώ ότι αυτό που δικονομικά προβλέπεται για την εξέταση του εν λόγω θέματος, εκτός βέβαια στην περίπτωση που το Δικαστήριο ασχοληθεί με το ζήτημα αυτεπάγγελτα, είναι η καταχώρηση αίτησης από οποιονδήποτε πρόσωπο που έχει συμφέρον από την κληρονομιά. Συνεπώς εφόσον η αίτηση υποβάλλεται με το σκεπτικό ότι ο Καθ' ου η αίτηση διέπραξε 'εσκεμμένη παράλειψη' ή 'παράπτωμα' σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομιάς τότε το ορθό δικονομικό μέτρο είναι η αίτηση και όχι η κληρονομική αγωγή όπως ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε. Ως προς το κατά πόσο τέτοια αίτηση θα πρέπει να είναι πρωτογενής φύσεως ή ενδιάμεση παραπέμπω στο άρθρο 53 του Κεφ.189, το οποίο προνοεί ρητά ότι για τα ζητήματα που απαριθμεί και εξειδικεύει πρέπει να καταχωρείται πρωτογενής αίτηση. Επειδή το ζήτημα της παύσης και αντικατάστασης προσωπικού αντιπροσώπου δεν είναι ένα από τα ζητήματα που περιλαμβάνονται στις διατάξεις του άρθρου 53 του Κεφ.189 καθίσταται αντιληπτό ότι η αίτηση που υποβάλλεται δύναται να είναι ενδιάμεση. Αν για την εξέταση ζητήματος παύσης και αντικατάστασης προσωπικού αντιπροσώπου το ένδικο μέσο ήταν η καταχώρηση εναρκτήριας κλήσης τότε η πρόθεση αυτή του νομοθέτη θα αποτυπωνόταν με ρητή αναφορά στο άρθρο 52 του Κεφ.189 που πραγματεύεται το θέμα αυτό ή διαζευκτικά το θέμα αυτό απλά θα περιλαμβανόταν στα ζητήματα που το άρθρο 53

(1)της ίδιας νομοθεσίας απαριθμεί ως εκείνα για τα οποία ρητά προνοείται δικονομικά η καταχώρηση πρωτογενής αίτησης (άρθρο 53

(2)του Κεφ.189). Προς επίρρωση της θέση του αυτής ο Καθ' ου η αίτηση παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Ευστρατίου v. Χ' Σάββα

(1997)1 Α.Α.Δ. 751, η οποία όμως διαφοροποιείται από την προκειμένη περίπτωση αφού εκεί προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ο προσωπικός αντιπρόσωπος είχε διοριστεί συνεπεία δόλου ή ψευδών δηλώσεων του. Στα δε νομικά συγγράμματα που βασίστηκε ο Καθ' ου η αίτηση δεν αναφέρεται ότι το ζήτημα, με το οποίο ασχολείται το άρθρο 52

(1)του Κεφ.189, εξετάζεται με το ένδικο μέσο της κληρονομικής αγωγής, όπως αφήνει να εννοηθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση ενδιάμεση δια κλήσεως αίτηση μέσα από την οποίαν προβάλλει ισχυρισμούς που κατά τη γνώμη της αποδεικνύουν ότι ο Καθ' ου η αίτηση υπό την ιδιότητα του εκτελεστή της διαθήκης και διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας, διέπραξε 'εσκεμμένη παράλειψη' ή 'παράπτωμα' σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομιάς, η εξέταση των οποίων ζητημάτων εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 52 του Κεφ.189. Η παρούσα αίτηση εδράζεται νομικά, ανάμεσα σ' άλλα, στο άρθρο 52 του Κεφ.189, στους περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1955 (1/1955) και στη Διαταγή 48 Κανονισμό 4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ενώ παράλληλα συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Σύμφωνα με το πιο πάνω σκεπτικό και έχοντας υπόψη τα δεδομένα της παρούσας αίτησης κρίνω ότι ορθά η Αιτήτρια επέλεξε να καταχωρήσει ενδιάμεση δια κλήσεως αίτηση δυνάμει της Διαταγής 48 Κανονισμό 4, η εκδίκαση της οποίας διεξάγεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, τηρουμένου του δικαιώματος αντεξέτασης που στην προκειμένη περίπτωση δεν ασκήθηκε από οποιοδήποτε μέρος. Κατά συνέπεια ο πρώτος λόγος ένστασης κρίνεται ότι δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον δεύτερο λόγο ένστασης ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η αίτηση στερείται νομικής βάσης και/ή ουσιαστικής αιτιολογίας και/ή είναι ελλιπής. Το αν η παρούσα αίτηση στηρίζεται σε μαρτυρικό υλικό που την αιτιολογεί επαρκώς επί της ουσίας της είναι ζήτημα που θα κριθεί κατά την ανάλυση των κριτηρίων και προϋποθέσεων που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου προκειμένου να αποφασίσει αν δικαιολογείται η θέση της Αιτήτριας για παύση του Καθ' ου η αίτηση ως προσωπικού αντιπροσώπου και αντικατάσταση του με την ίδια. Επ' αυτού υπάρχει ξεχωριστός και συνάμα εξειδικευμένος για το ζήτημα αυτό λόγος ένστασης (τρίτος λόγος) που θα εξεταστεί στη συνέχεια. Σε ότι αφορά τη θέση ότι η υπό κρίση αίτηση στερείται νομικής βάσης και/ή η νομική βάση της είναι ελλιπής, δεν παρέχεται εξήγηση, με συγκεκριμένη αναφορά μέσα από σχετική νομοθεσία, συναφείς κανονισμούς νομολογία, που αυτή νομικά πάσχει ή γιατί θεωρείται από τον Καθ' ου η αίτηση ελλιπής ή ανεπαρκής. Ούτε και μέσα από την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση σχολιάζει τους λόγους που πιστεύει ότι η υπό κρίση αίτηση νομικά μειονεκτεί. Με βάση το δεδομένο αυτό θεωρώ ότι η πτυχή αυτή του λόγου ένστασης έχει εγκαταλειφθεί από τον Καθ' ου η αίτηση. Ανεξαρτήτως όμως αυτού, η υπό κρίση αίτηση διαθέτει νομική βάση, στο περιεχόμενο της οποίας παρατηρώ ότι περιλαμβάνεται το άρθρο 52

(1)(α) και (β) του Κεφ.189 και η Διαταγή 48 Κανονισμοί 1-4, 8 και 9. Αυτό δημιουργεί το ορθό, επαρκές και κατάλληλο νομικό υπόβαθρο που προσδίδει εγκυρότητα στο δικονομικό μέτρο που προωθείται για την εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Συνεπώς, κρίνω ότι το κομμάτι αυτού του λόγου ένστασης είναι αβάσιμο και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Μέσα από τον τρίτο λόγο ένστασης ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει τη θέση ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 52

(1)(α) του Κεφ.189 που θα επέτρεπαν την αντικατάσταση του από εκτελεστή-διαχειριστή της περιουσίας της αποβιώσασας. Αντίθετη είναι η άποψη της Αιτήτριας, η οποία προς υποστήριξη της προβάλλει συνολικά έξι λόγους για τους οποίους ζητεί την παύση του Καθ' ου η αίτηση και αντικατάσταση του από την ίδια. Πρώτος λόγος της Αιτήτριας είναι ότι ο Καθ' ου η αίτηση με δόλο την ώθησε να αποποιηθεί το διορισμό της ως μία εκ των δύο κατονομαζομένων εκτελεστών της διαθήκης ξεγελώντας την ότι αν διοριζόταν θα ταλαιπωρείτο άσκοπα και χωρίς λόγο. Η Καθ' ης η αίτηση είναι άτομο με σώας τα φρένα, μορφωμένο και με υψηλό επίπεδο αντίληψης και νοημοσύνης. Παρόλο ότι η Αιτήτρια συγκέντρωνε και συνεχίζει να διαθέτει αυτά τα χαρακτηριστικά εντούτοις επέλεξε να μην ζητήσει είτε διευκρινίσεις είτε λεπτομέρειες από τον Καθ' ου η αίτηση ή από άλλο άτομο σχετικά με την ισχυριζόμενη αναφορά του. Επίσης η ίδια επέλεξε να μην μεριμνήσει να ενημερωθεί για τα καθήκοντα και υποχρεώσεις που θα είχε ως εκτελέστρια της διαθήκης προκειμένου να διαμορφώσει η ίδια προσωπική άποψη για το ζήτημα αυτό και παράλληλα να διασταυρώσει την αλήθεια της ισχυριζόμενης αναφοράς του Καθ' ου η αίτηση. Ενώ μπορούσε και συνάμα όφειλε να ερευνήσει σοβαρά και υπεύθυνα εφόσον το όνομα της καταγραφόταν στην τελευταία διαθήκη της αποβιώσασας ως μία εκ των δύο κατονομαζομένων εκτελεστών της, εντούτοις δεν αισθάνθηκε είτε την ανάγκη είτε την επιθυμία να το πράξει προβαίνοντας σε γραπτή αποποίηση στις 03.07.

1. Η Αιτήτρια ουδεμία εξήγηση έδωσε ως προς το πότε, ποια και κάτω από ποιες συνθήκες περιήλθαν στην αντίληψη της δεδομένα τέτοια που την οδήγησαν να σχηματίσει την άποψη που εξέφρασε για πρώτη φορά με την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, δηλαδή μετά από 7 χρόνια και 3 μήνες περίπου. Με βάση το σκεπτικό αυτό δεν εντοπίζω οτιδήποτε που να ενισχύει την εν λόγω θέση της Αιτήτριας, η οποία, υπό τις περιστάσεις, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ως δεύτερο λόγο η Αιτήτρια επικαλείται σύγκρουση συμφερόντων με τον Καθ' ου η αίτηση, ζήτημα που θεωρεί ότι προέκυψε συνεπεία της αγωγής υπ' αριθμό 2237/14 που ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε εναντίον της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης). Από την άλλη ο Καθ' ου η αίτηση απορρίπτει τη θέση αυτή λέγοντας πως η διαχείριση είναι συμπληρωμένη και ότι το μόνο που υπολείπεται είναι η πληρωμή της αμοιβής του όταν αυτή υπολογιστεί από την αρμόδια επιτροπή του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου και η μεταβίβαση του μεριδίου του ακινήτου που αναλογεί στην Αιτήτρια από την περιουσία του αποβιώσαντα. Ένα από τα ουσιώδη καθήκοντα του Καθ' ου η αίτηση ως εκτελεστής της διαθήκης-διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα είναι να προστατέψει τα συμφέροντα της Αιτήτριας ως της μοναδικής νόμιμης εν ζωή κληρονόμου με τη μεταβίβαση του μεριδίου αυτής της περιουσίας που της αναλογεί εις το όνομα της εφόσον πρώτα βέβαια πληρωθούν όλα τα χρέη, έξοδα, δαπάνες που καθορίζονται μέσα από το Κεφ.
2. Η κατοχύρωση των δικαιωμάτων των νομίμων κληρονόμων της μέσω της μεταβίβασης της περιουσίας της μετά το θάνατο της αποτελούσε επιθυμία της αποβιώσασας, γεγονός που καθίσταται αντιληπτό από το περιεχόμενο της τελευταίας διαθήκης της. Είναι προς επίτευξη του στόχου αυτού που ο αποβιώσαντας κατονομάζει τους εκτελεστές της διαθήκης του. Όπως φαίνεται όμως από το επισυνημμένο Τεκμήριο 7, στις 13.10.14 ο Καθ' ου η αίτηση, υπό την προσωπική του ιδιότητα, καταχώρησε την αγωγή υπ' αριθμό 2237/14 εναντίον της Αιτήτριας προσωπικά αξιώνοντας την πληρωμή συγκεκριμένου ποσού που ισχυρίζεται ότι του οφείλεται μέσα από την παροχή διαφόρων νομικών υπηρεσιών. Επιπλέον ο Καθ' ου η αίτηση, υπό την προσωπική του ιδιότητα, καταχώρησε την αγωγή υπ' αριθμό 1647/16 εναντίον της Αιτήτριας προσωπικά αξιώνοντας την πληρωμή ποσού που ισχυρίζεται ότι του οφείλεται μέσα από την παροχή διαφόρων άλλων νομικών υπηρεσιών που όπως ο ίδιος λέει παρείχε στην Αιτήτρια αναφορικά με την περιουσία του αποβιώσαντα στο εξωτερικό. Αυτές οι αστικές διαμάχες που μέχρι σήμερα εκκρεμούν αναδεικνύουν σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις του Καθ' ου η αίτηση με την Αιτήτρια που γίνεται αντιληπτό ότι χρονολογούνται από το έτος 2011 και εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι σήμερα. Η ρήξη στις σχέσεις του Καθ' ου η αίτηση με την Αιτήτρια θέτει σε αμφιβολία την διεκπεραίωση του πιο πάνω καθήκοντος του Καθ' ου η αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων ο Καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν υφίσταται ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων. Είναι ακόμη η θέση της Αιτήτριας ότι ο Καθ' ου η αίτηση σκόπιμα παραλείπει μέχρι σήμερα να προβεί στα αναγκαία διαβήματα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα και να μεταφέρει επ' ονόματι της το μερίδιο της περιουσίας που της αναλογεί επειδή: (α) προέβηκε σε αυθαίρετες και αδικαιολόγητες χρεώσεις που δεν σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση διαχείρισης. (β) απαιτεί πληρωμή ποσών για υπηρεσίες που ισχυρίζεται ότι πρόσφερε για διαχειρίσεις των γονέων της στο εξωτερικό τη στιγμή που αυτή ήταν η μοναδική εκτελέστρια των διαθηκών. (γ) αρνείται να μεταβιβάσει το ακίνητο εκτός αν τακτοποιηθούν χρεώσεις που δεν σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση διαχείρισης. (δ) αρνείται να μεταβιβάσει το ακίνητο παρά το ότι η Αιτήτρια προσφέρθηκε να του πληρώσει τη αμοιβή που θα ψηφιστεί από το κλιμάκιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. (ε) χρησιμοποιεί την διαδικασία της διαχείρισης ως μοχλό πίεσης εις βάρος της για να εισπράξει ποσά που δεν δικαιούται. Από την άλλη ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η διαχείριση έχει ολοκληρωθεί και το μόνο που υπολείπεται είναι η πληρωμή της αμοιβής του όταν αυτή υπολογιστεί καθώς και η καταβολή των σχετικών με προς μεταβίβαση ακίνητα φόρων και δημοτικών τελών. Ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της διαχείρισης παρατηρώ ότι στις 13.08.09 επικυρώθηκε ο διορισμός του Καθ' ου η αίτηση ως εκτελεστής της διαθήκης και του παραχωρήθηκε η διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντα. Έκτοτε ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε απογραφή στις 30.09.09, συμπληρωματική απογραφή στις 10.06.10, ενδιάμεσους λογαριασμούς στις 14.11.12, 21.01.13, 03.06.13, 30.09.13, 20.11.13, 02.04.14, 05.06.14, 02.10.14, 09.12.14, 23.04.15, 11.09.15, 15.01.16, 16.09.16, 20.10.16 και 30.01.17 ενώ εξασφαλίστηκαν και πιστοποιητικά από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Από την απογραφή της περιουσίας του αποβιώσαντα καταδεικνύεται ότι εκτός από ακίνητη περιουσία υπήρχε κινητή περιουσία σε χρήματα μέσα από ένα κοινό λογαριασμό υπ' αριθμό 511-03-436106-01 που διατηρούσε μαζί με τον αποβιώσαντα στην Ελληνική Τράπεζα με υπόλοιπο €1.895,85 στον οποίον το μερίδιο προς μεταβίβαση είναι το ½ καθώς και ένα όχημα τύπου Mercedes 190E με αριθμούς εγγραφής QU
3. Επίσης αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι η περιουσία του αποβιώσαντα είναι απαλλαγμένη από χρέη. Ωστόσο η πληρωμή φόρων και δημοτικών τελών που εκκρεμεί σε σχέση με ακίνητη περιουσία καθώς και η μεταβίβαση του μεριδίου του ακινήτου που αναλογεί στην Αιτήτρια που επίσης υπολείπεται καθιστά αδύνατη την κατάθεση τελικών λογαριασμών δυνάμει του άρθρου 45 του Κεφ.
4. Αυτό σημαίνει ότι η διαχείριση δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει προχωρήσει με την πληρωμή των σχετικών ακίνητης ιδιοκτησίας φόρων και δημοτικών τελών και δεν έχει δώσει οποιαδήποτε εξήγηση γι' αυτό. Αν αυτό δεν μπορούσε να είχε γίνει από την περιουσία της αποβιώσασας επειδή δεν υπήρχε η απαιτούμενη κινητή περιουσία ο Καθ' ου η αίτηση θα έπρεπε να είχε καλέσει την Αιτήτρια να τα καταβάλει αφού πρώτα την ενημέρωνε για το ύψος τους. Τέτοια πληροφόρηση και κάλεσμα πληρωμής προς την Αιτήτρια δεν έγινε μέχρι σήμερα από τον Καθ' ου η αίτηση. Αντίθετα ο Καθ' ου η αίτηση δεν προχωρεί στη μεταβίβαση του μεριδίου από την περιουσία του αποβιώσαντα που αναλογεί στην Αιτήτρια επειδή το συνδέει με τη μη πληρωμή αμοιβής του. Μελετώντας το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης διαχείρισης αλλά και το μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει τόσο την υπό κρίση αίτηση όσο και την ένσταση δεν έχω εντοπίσει γνωστοποίηση του Καθ' ου η αίτηση στην Αιτήτρια του ύψους της αμοιβής του που αφορούν αποκλειστικά και μόνο την παρούσα διαχείριση. Αυτό όμως που διαπιστώνω είναι τον Καθ' ου η αίτηση να συνδέει την αμοιβή του της διαχείρισης αυτής με υπηρεσίες που ενδεχομένως να πρόσφερε αλλά δεν σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση διαχείρισης, όπως για παράδειγμα με ισχυριζόμενες υπηρεσίες για διαχειρίσεις εξωτερικού ως αποτέλεσμα διαθήκης του αποβιώσαντα ημερομηνίας 09.01.98, άλλης από την τελευταία διαθήκη του αποβιώσαντα ημερομηνίας 16.06.98 που αφορά αποκλειστικά τη διαχείριση αυτή. Μάλιστα ο Καθ' ου η αίτηση κοινοποίησε γραπτώς στην Αιτήτρια την πρόθεση του να μην προχωρήσει στη μεταβίβαση του μεριδίου ακινήτου που αναλογεί στην Αιτήτρια εκτός εάν τακτοποιηθούν όλοι οι λογαριασμοί του γραφείου του, πρακτική την οποία εφάρμοσε εγκλωβίζοντας έτσι τη διεκπεραίωση της παρούσας διαχείρισης αφού προκάλεσε την αντίδραση της (επιστολή ημερομηνίας 13.02.11 σελίδα 2 σημείο (δ) που είναι μέρος του Τεκμηρίου 11 επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης). Ο Καθ' ου η αίτηση ακολούθως ελίχθηκε και αποτάθηκε για υπολογισμό της αμοιβής του από την αρμόδια επιτροπή του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου με την απόφαση του οργάνου να εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Η Αιτήτρια ωστόσο πρότεινε στον Καθ' ου η αίτηση να του καταβάλει ως αμοιβή στη διαχείριση αυτή το ποσό των €8.222,84 πλέον Φ.Π.Α., το οποίο θεωρεί ότι είναι το ποσό που η αρμόδια επιτροπή θα ψηφίσει ως έπραξε με τη διαχείριση υπ' αριθμό 201/09 που αφορά ιδίας περίπου αξίας περιουσίας. Διευκρινίζεται ότι η παρούσα διαχείριση που αφορά την περιουσία του αποβιώσαντα πατέρα της Αιτήτριας έπεται της διαχείρισης υπ' αριθμό 201/09 που αφορά την περιουσία της προγενέστερα αποβιώσασας μητέρας της. Το ακίνητο που φέρνει τις δύο διαχειρίσεις στο ίδιο περίπου επίπεδο αξίας είναι το ίδιο αφού το ½ μερίδιο του αποβιώσαντα πατέρα της Αιτήτριας που θα του μεταβιβαστεί με τη διαχείριση υπ' αριθμό 201/09 θα μεταβιβαστεί τώρα στην Αιτήτρια με την παρούσα διαχείριση. Είναι με αυτό το σκεπτικό που η Αιτήτρια πρότεινε την πληρωμή του πιο πάνω ποσού (επιστολή ημερομηνίας 25.07.16 που είναι μέρος του Τεκμηρίου 11 επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση της υπό κρίση αίτησης). Ο Καθ' ου η αίτηση δεν ανταποκρίθηκε στην πρόταση της Αιτήτριας καθότι όχι μόνο προφανώς σκοπεύει να διεκδικήσει χρεώσεις που δεν φαίνεται να εμπίπτουν στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης διαχείρισης αλλά επειδή έντεχνα δεν αποκάλυψε ακόμη στην Αιτήτρια ότι επιπλέον διεκδικεί αμοιβή και ως δικηγόρος για δικηγορικές υπηρεσίες που ισχυρίζεται ότι το δικηγορικό γραφείο του έχει προσφέρει σε σχέση με την παρούσα διαχείριση και έχει υπολογίσει μέσω του Πρωτοκολλητή στις 27.11.13 ότι ανέρχεται σε €6.598,68 πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €5.895,
5. Ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της παρούσας υπόθεσης διαχείρισης παρατηρώ ότι η δικηγόρος Χρυσταλλένη Μαυρικίου η οποία φαίνεται να εργαζόταν στο δικηγορικό γραφείο του Καθ' ου η αίτηση ζήτησε βασικά τον καθορισμό ύψους δικηγορικών εξόδων με τον Πρωτοκολλητή να ανταποκρίνεται στο αίτημα. Για την ενέργεια αυτή η Αιτήτρια δεν φαίνεται να είχε ενημερωθεί. Πρόκειται για ενέργεια που ουσιαστικά ανάγεται σε εσωτερικό θέμα του εν λόγω δικηγορικού γραφείου και όχι αποτέλεσμα διαφωνίας διαδίκου για να θεωρείται ότι ψηφίστηκε δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 59 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ούτε μπορεί να εκληφθεί ότι η πιο πάνω ενέργεια έχει τη νομική ισχύ ενός πιστοποιητικού ψήφισης δικηγορικών εξόδων δυνάμει των διατάξεων του Κανονισμού 17 της Διαταγής
6. Αν λάβουμε υπόψη την υπόθεση διαχείρισης υπ' αριθμό 201.09 όπου προέκυψε το ίδιο θέμα με την Αιτήτρια να αντιδρά, τότε αναμένεται η αμφισβήτηση του εάν και εφόσον τέτοιο ποσό κοινοποιηθεί στην Αιτήτρια. Εφόσον το εν λόγω ποσό αναμένεται να αμφισβητηθεί από τη νόμιμη κληρονόμο θεωρώ εύλογο και δίκαιο ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη από τη Διαταγή 59 διαδικασία με την Αιτήτρια να έχει την ευκαιρία εάν επιθυμεί να παραστεί ενώπιον του Πρωτοκολλητή κατά τη ψήφιση καταλόγου δικηγορικών εξόδων του Καθ' ου η αίτηση, ως έγινε με την ψήφιση της αμοιβής του Καθ' ου η αίτηση για εξωδικαστηριακές υπηρεσίες του από το κλιμάκιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου στην υπόθεση διαχείρισης υπ' αριθμό 201/09 καθώς και με την υπό εξέλιξη διαδικασία ψήφισης από το ίδιο όργανο σε σχέση με την παρούσα υπόθεση διαχείρισης. Ο Καθ' ου η αίτηση γνωρίζει από προηγούμενη εμπειρία του στην υπόθεση διαχείρισης υπ' αριθμό 201/09 ότι όταν κοινοποιήσει ανάλυση της αμοιβής που διεκδικεί τόσο ως προσωπικός αντιπρόσωπος όσο και ως δικηγόρος ένα από τα σημεία που θα προκαλέσει την αντίδραση της Αιτήτριας είναι το μέρος που υπολογίστηκε από τον Πρωτοκολλητή για τις ενδεχόμενες δικηγορικές του υπηρεσίες. Επιπροσθέτως ο Καθ' ου η αίτηση γνωρίζει ότι η ενέργεια του αυτή θα προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της παρούσας διαχείρισης, όπως έγινε και στην υπόθεση διαχείρισης υπ' αριθμό 201/
7. Η απραξία του Καθ' ου η αίτηση για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς μέχρι σήμερα να έχει κοινοποιήσει στην Αιτήτρια ανάλυση της αμοιβής που αξιώνει και συνάμα η αδικαιολόγητη άρνηση του να μην προχωρήσει και να ολοκληρώσει τη διαδικασία λόγω της επιμονής του να πληρωθεί ποσά που ισχυρίζεται ότι δικαιωματικά του οφείλονται αλλά γνωρίζει ότι δεν σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση διαχείρισης καθώς και να αξιώνει αμφισβητούμενο ποσό χωρίς να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία που θα το καθιστούσε δικαιωματικά οφειλόμενο, αποτελεί εσκεμμένη παράλειψη από μέρους του που εμπίπτει εντός της σφαίρας εφαρμογής των προνοιών του άρθρου 52

(1)(α) του Κεφ.189. Ουσιαστικά με τη συμπεριφορά του ο Καθ' ου η αίτηση έθεσε την παρούσα διαχείριση υπό ομηρία αφού με τις απαιτήσεις του κατέστησε τη διαδικασία ολοκλήρωσης της αδρανή, ανεξαρτήτως αν ακόμη αναμένεται η απόφαση της αρμόδια επιτροπή του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Στη βάση των πιο πάνω ο τρίτος και έκτος λόγος ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι. Επίσης όσα έχουν λεχθεί προηγουμένως καλύπτουν και την ουσία του πέμπτου λόγου ένστασης. Με τον τέταρτο λόγο ένστασης ο Καθ' ου η αίτηση παραπονιέται ότι η αίτηση είναι εκδικητική, καταπιεστική και κακόβουλη. Σχετικά με τον ισχυρισμό αυτό δεν έχω εντοπίσει οποιοδήποτε στοιχείο που να τον θεμελιώνει και ως εκ τούτου απορρίπτεται ως ανυπόστατος. Με τον έβδομο λόγο ένστασης ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να παυθεί επειδή είναι ένας από τους κατονομαζόμενους εκτελεστές της διαθήκης. Δεν συμμερίζομαι τη θέση αυτή. Οι πρόνοιες του άρθρου 52 του Κεφ.189 παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο για τους λόγους που εξειδικεύονται να παύσουν ένα διορισμένο εκτελεστή διαθήκης και να τον αντικαταστήσουν με άλλο άτομο. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Έχοντας συνεκτιμήσει και σταθμίσει όλα τα ενώπιον μου δεδομένα και παραμέτρους στη βάση του συνόλου των στοιχείων και της μαρτυρίας που έχουν προσκομιστεί, κρίνω ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 52

(1)(α) και (β) του Κεφ.189 με αποτέλεσμα να δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Συνακόλουθα η αίτηση επιτυγχάνει. Ως εκ τούτου, με βάση τις εξουσίες που μου παρέχουν οι πρόνοιες του Κεφ.189, εκδίδεται διάταγμα παύσης του Καθ' ου η αίτηση από εκτελεστή της διαθήκης και διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα. Παράλληλα εκδίδεται διάταγμα διορισμού της Αιτήτριας ως νέας διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα, η ισχύς του οποίου όμως αναστέλλεται μέχρις ότου: (α) πληρωθούν το ποσό ή τα ποσά που η αρμόδια επιτροπή του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου υπολογίσει και ψηφίσει ως αμοιβή για τις εξωδικαστηριακές υπηρεσίες του Καθ' ου η αίτηση υπό την ιδιότητα του δικηγόρου-εκτελεστή διαθήκης και διαχειριστή περιουσίας της αποβιώσασας και απόδειξη πληρωμής του ποσού ή των ποσών κατατεθεί στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και (β) πληρωθεί το ποσό που τυχόν προκύψει ως οφειλόμενο συνεπεία τελεσίδικης απόφασης που θα καταστεί μετά από διαδικασία που ο Καθ' ου η αίτηση προωθήσει εντός 30 ημερών από σήμερα με σκοπό τη ψήφιση του ποσού που υπολογίστηκε από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στις 27.11.13, δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 59 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών. Απόδειξη πληρωμής τυχόν τέτοιου ποσού να κατατεθεί στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Σε περίπτωση που τέτοια διαδικασία δεν προωθηθεί εντός του καθορισμένου χρονικού διαστήματος, θεωρείται ότι ο Καθ' ου η αίτηση εγκαταλείπει την αξίωση του για πληρωμή τέτοιου ποσού. Με την υλοποίηση όλων των πιο πάνω ενεργοποιείται η ισχύς του διατάγματος διορισμού της Αιτήτριας ως νέας διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα, η οποία υποχρεούται να ολοκληρώσει τη διαχείριση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ.189 και τις διατάξεις των περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1955 (1/1955). Σε τέτοια περίπτωση η Αιτήτρια να παράσχει εγγύηση ύψους €20.000. Ο Πρωτοκολλητής να θέσει το φάκελο της παρούσας διαχείρισης ενώπιον του Δικαστηρίου όταν ενεργοποιηθεί η ισχύς του διατάγματος διορισμού της Αιτήτριας ως νέας διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα. Με γνώμονα ότι δεν δικαιολογείται παρέκκλιση από το γενικό κανόνα που ισχύει για την επιδίκαση εξόδων (άρθρο 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 μετά των συναφών τροποποιήσεων (Ν.14/60), Διαταγή 59 Κανονισμός 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, Arto Estates Ltd

(1993)1 Α.Α.Δ. 12, Ιωάννα και άλλη v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Ύψωνα-Λόφου

(2009)1Β Α.Α.Δ. 875 και Χρυσοστόμου v. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού, Πολιτική Έφεση Αρ. 341/2010 ημερ. 15.10.15), τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. (Υπ.) ..................................... Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Cap.189/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση παύσης διαχειριστή περιουσίας αποβιώσαντα/Κεφ.189/ Ενδιάμεση Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο