Θεόδουλος Θεοδούλου ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, Αίτηση/Έφεση :- 78/2017, 16/6/2017

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου, δηλαδή η ειδοποίηση Τύπου «Ι», σύμφωνα δηλαδή και με την παράγραφο (δ) του εδαφίου

(3)του ίδιου άρθρου, στο εξής θα καλείται η «προϋπάρχουσα αγωγή». 12 Παρατηρείται πως δύο από τις δέκα θεραπείες (εξαιρουμένων της αξίωσης για χρηματικά ποσά) οι οποίες αξιώνονται στην προϋπάρχουσα αγωγή εναντίον του εφεσείοντα, ως ενός από τους εναγόμενους, είναι για εκποίηση των υποθηκών Υ3664/11 και Υ2051/12 για πώληση του ίδιου ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο αποτελεί και το ενυπόθηκο ακίνητο προς πώληση με πλειστηριασμό βάσει και της επίδικης στην έφεση υπό εξέταση ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Επιπλέον, εφτά από τις υπόλοιπες θεραπείες έχουν σχέση με ενυπόθηκα ακίνητα, μεταξύ αυτών και του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου σε αυτή την έφεση. 13 Η προϋπάρχουσα αγωγή καταχωρίσθηκε στις 26/10/2016 (λανθασμένα αναφέρεται εντός της έφεσης ως ημερομηνία καταχώρισης η ημερομηνία 10/8/2016) από άλλο δικηγόρο από τους δικηγόρους οι οποίοι εκπροσωπούν την εφεσίβλητη σε αυτή την έφεση. Δίχως βεβαίως αυτό να επηρεάζει το γεγονός πως η εφεσίβλητη είναι επίσης η ενάγουσα στην προϋπάρχουσα αγωγή. 14 Ο εφεσείων, μαζί με τον συνεναγόμενο του, καταχώρισαν από κοινού έκθεση υπεράσπισης στην προϋπάρχουσα αγωγή την ίδια ημερομηνία κατά την οποία καταχώρισε την έφεση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Παρά και την ύπαρξη κοινής έκθεσης υπεράσπισης από τους εναγόμενους παρατηρείται πως δίδεται έμφαση εντός του συγκεκριμένου δικογράφου στην προβολή κυρίως των θέσεων του εναγόμενου 1, δηλαδή του εφεσείοντα. Παραδείγματος χάριν, παραθέτοντας λεπτομέρειες δόλου και εξαπάτησης του από την ενάγουσα. 15 Βεβαίως το χρονικό δεδομένο πως οι εναγόμενοι καταχώρισαν από κοινού έκθεση υπεράσπισης στην αγωγή την ίδια ημερομηνία κατά την οποία ο εφεσείων καταχώρισε την έφεση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση αυτό δεν αλλοιώνει ή επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο το γεγονός ότι η προϋπάρχουσα αγωγή της ενάγουσας εκκρεμούσε πριν από την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». 16 Αξίζει επίσης να σημειωθεί και το εξής. Παρά και τους ισχυρισμούς εντός της έκθεσης υπεράσπισης ως προς την ύπαρξη δόλου και εξαπάτησης του εφεσείοντα ως εναγόμενου, εντούτοις με την έκθεση υπεράσπισης δεν εγείρεται ταυτόχρονα και ανταπαίτηση εναντίον της ενάγουσας. Έτσι ώστε δηλαδή ενδεχομένως να παρεχόταν η δυνατότητα μία τέτοια ανταπαίτηση να μπορούσε να θεωρηθεί ως μία ξεχωριστή αγωγή από τον εναγόμενο εναντίον της ενάγουσας ή ουσιαστικά του εφεσείοντα εναντίον της εφεσίβλητης. 17 Επί του συγκεκριμένου θέματος όμως αυτό το οποίο διαπιστώνεται στη συνέχεια από το Δικαστήριο είναι πως κυρίως σημασία έχει η απόρριψη με την έκθεση υπεράσπισης της ύπαρξης οποιουδήποτε οφειλόμενου υπολοίπου βάσει οποιουδήποτε δανείου από την ενάγουσα ως επίσης και άρνηση της νομιμότητας ή εγκυρότητας οποιασδήποτε συμφωνίας με την ενάγουσα συμπεριλαμβανομένης και οποιασδήποτε σύμβασης υποθήκης. 18 Όπως αναφέρεται και πιο πάνω η βασική θέση του εφεσείοντα είναι πως η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου δεν μπορεί να συνυπάρξει με την προϋπάρχουσα αγωγή. Επιπρόσθετες αναφορές εντός της έφεσης, όπως παραδείγματος χάριν ότι η «επίδικη ειδοποίηση» είναι, μεταξύ άλλων, καταχρηστική ή ότι το κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο χρέος αμφισβητείται στην προϋπάρχουσα αγωγή έχουν ως υπόβαθρο αυτή τη βασική θέση. 19 Βεβαίως με τους λόγους ένστασης απορρίπτεται αυτή η θέση ως αβάσιμη έχοντας ως κύριο άξονα τη γενικότερη αμφισβήτηση ως προς τη δυνατότητα να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο η προϋπάρχουσα αγωγή ως νέα ξεχωριστή αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι» «...όπως επιτάσσει η Νομοθεσία...» (λόγος ένστασης 4) ή ότι η αγωγή αποτελεί αγωγή εν τη έννοια του σχετικού Νόμου (λόγος ένστασης 7) ή ότι η ύπαρξη προγενέστερης πολιτικής αγωγής εμποδίζει την εφεσίβλητη ως προς το να προχωρήσει με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου ή πώλησης του με οποιονδήποτε τρόπο επιλέξει (λόγος ένστασης 6) ή ότι το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο παρέχει τη δυνατότητα στην εφεσίβλητη να ασκήσει τα δικαιώματα της δίχως να είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι υπάρχει οποιαδήποτε κατάχρηση της διαδικασίας (λόγος ένστασης 8). 20 Ουσιαστικά η εφεσίβλητη προβάλει τη θέση ότι η προϋπάρχουσα αγωγή αποτελεί ανεξάρτητη και διακριτή διαδικασία χωρίς να επηρεάζεται από την πορεία «και/ή» έκβαση της διαδικασίας πλειστηριασμού (λόγος ένστασης 11) και η έφεση είναι «νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη» (λόγος ένστασης 1) δίχως να στοιχειοθετούνται οι λόγοι παραμερισμού της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπου «ΙΑ» οι οποίοι προβλέπονται από το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου (λόγος ένστασης 2) και τυχόν έγκριση της θα αποστερήσει την εφεσίβλητη από την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων της (λόγος ένστασης 9) ενώ γενικότερα ο εφεσείων παρερμηνεύει τις διατάξεις του σχετικού Νόμου (λόγος ένστασης 3). 21 Αξίζει να σημειωθεί πως οι ευπαίδευτοι δικηγόροι της εφεσίβλητης, έχοντας υπόψη και την ανυπαρξία οποιασδήποτε σχετικής νομολογίας, στήριξαν την επιχειρηματολογία τους σε πρωτόδικες αποφάσεις το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του ενδεχομένως προς καθοδήγηση του, δίχως όμως αυτό βεβαίως να είναι και δεσμευτικό. 22 Αντιθέτως ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα στήριξε την επιχειρηματολογία του κυρίως σε ερμηνεία του σχετικού Νόμου με αναφορά σε νομολογία μόνο ως προς το θέμα της κατ΄ ισχυρισμό ύπαρξης κατάχρησης στη διαδικασία. 23 Σημαντικό στοιχείο διαφοροποίησης της περίπτωσης υπό εξέταση από ορισμένες από αυτές οι οποίες εξετάστηκαν με άλλες πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψαν ως μέρος της επιχειρηματολογίας τους οι ευπαίδευτοι δικηγόροι της εφεσίβλητης είναι το γεγονός, σε εκείνες τις περιπτώσεις, της ύπαρξης ήδη εκδοθείσας δικαστικής απόφασης σε σχέση τόσο με το οφειλόμενο ποσό όσο και αναφορικά με οποιεσδήποτε επίδικες υποθήκες με την έκδοση ήδη σχετικού διατάγματος εκποίησης. 24 Παραδείγματος χάριν, οι αποφάσεις στην Αίτηση-Έφεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου 195/2016 μεταξύ

1. Χριστοφή Κούνουνα κ. ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνία έκδοσης 7/11/2016 ή στην Αίτηση-Έφεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου 195/2016 μεταξύ Costas Economou Ltd ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνία έκδοσης 26/10/
2. 25 Βεβαίως στην περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση εκκρεμεί ακόμη η εκδίκαση της αγωγής την οποία η ίδια η εφεσίβλητη καταχώρισε δίχως μέχρι και την επιφύλαξη αυτής της απόφασης να έχει εκδικαστεί η αγωγή και εκδοθεί απόφαση. Συνεπώς, η περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση διαφέρει ως προς αυτό το βασικό δεδομένο. 26 Η βασική θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου του εφεσείοντα κρίνεται βάσιμη δίχως όμως παράλληλα το Δικαστήριο να κρίνει απαραίτητο όπως οδηγηθεί και σε συμπέρασμα αναφορικά με την ύπαρξη κατάχρησης της διαδικασίας. 27 Κυρίως αυτό το οποίο γίνεται δεκτό από το Δικαστήριο είναι η ύπαρξη του λόγου ο οποίος αναφέρεται στην παράγραφο (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου. Ότι δηλαδή εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του ίδιου άρθρου, δηλαδή για την ειδοποίηση Τύπου «Ι». 28 Απορρίπτεται δηλαδή η θέση της εφεσίβλητης (λόγος ένστασης 4) ότι όφειλε ο εφεσείων να είχε καταχωρίσει νέα αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Ο λόγος είναι απλός. Κρίνεται πως ήδη εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου αναφορικά με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι». 29 Υπενθυμίζεται ότι εντός της ειδοποίησης αυτής ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι έγινε απαιτητό το ποσό το οποίο αναφέρεται στην επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού το οποίο οφείλει σύμφωνα με συγκεκριμένη δήλωση σύμβασης υποθήκης και ότι εάν αυτό δεν εξοφληθεί εντός της σχετικής προθεσμίας των τριάντα ημερών τότε ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει στη διαδικασία πλειστηριασμού σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου και τη μεταβίβαση του στον αγοραστή. Ενώ, όπως προνοείται από το εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου, αυτή συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του. 30 Αναφέρεται μεν εντός της ειδοποίησης Τύπου «Ι» πως εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει διαφορετική γνώμη τότε μπορεί να πληροφορήσει σχετικά τον ενυπόθηκο δανειστή γραπτώς εντός της ίδια προθεσμίας. Δεν αναφέρεται όμως πως εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης διαφωνεί τότε μπορεί - ή ακόμη ότι πρέπει - να καταχωρίσει αγωγή αναφορικά με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» εντός αυτών των τριάντα ημερών έτσι ώστε κατ΄ επέκταση να μπορούσε να θεωρηθεί, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη και οποιουσδήποτε άλλους κρινόμενους ως σχετικούς παράγοντες, πως αυτός είναι και ο μόνος τρόπος να κριθεί πως όντως έχει εγερθεί και θα μπορούσε να θεωρηθεί πως εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση Τύπου «Ι». 31 Επιπλέον, εφόσον ήδη εκκρεμεί η προϋπάρχουσα αγωγή, ουσιαστικά αναφορικά με τα ίδια θέματα, ενώπιον Δικαστηρίου, όχι μόνο η καταχώριση αγωγής αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας της επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «Ι» θα ήταν μία δικονομική ενέργεια εκ του περισσού αλλά παράλληλα θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εφόσον ο εφεσείων θα επιδίωκε παράλληλα με την υπεράσπιση του στην αγωγή και την καταχώριση μίας νέας αγωγής την αμφισβήτηση ουσιαστικά των όσων ήδη αμφισβητεί στην προϋπάρχουσα αγωγή η οποία ήδη έχει καταχωρισθεί εναντίον του. 32 Βεβαίως εντός της ειδοποίησης Τύπου «Θ», η οποία σύμφωνα με την παράγραφο (β) του εδαφίου 2 του άρθρου 44Β θα συνοδεύει και την ειδοποίηση Τύπου «Ι», αναφέρεται συγκεκριμένα πως εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει επαρκείς λόγους να πιστεύει ότι δεν οφείλει στον δανειστή του το απαιτούμενο ποσό ή εάν έχει επαρκείς λόγους να πιστεύει ότι ο δανειστής του δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο, ενδεχομένως να έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους προσθέτοντας επίσης την εξής σημαντική αναφορά. Ότι οποιαδήποτε πράξη πρέπει να αρχίσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου του σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(2)του σχετικού Νόμου, δηλαδή πριν από την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». 33 Έστω όμως και διατηρώντας υπόψη αυτή τη ρητή αναφορά στην ειδοποίηση Τύπου «Θ» δεν παύει να ισχύει βεβαίως η ίδια παρατήρηση του Δικαστηρίου πιο πάνω αναφορικά με την περίπτωση υπό εξέταση όπου ήδη εκκρεμεί η προϋπάρχουσα αγωγή και η οποία όπως κρίνεται από το Δικαστήριο, ερμηνεύοντας τον σχετικό Νόμο, αποτελεί αγωγή η οποία είναι εύλογα επιτρεπτό να θεωρηθεί ως αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου, δηλαδή η ειδοποίηση Τύπου «Ι». 34 Το όλο θέμα βεβαίως εξαρτάται από την ερμηνεία η οποία είναι δυνατό να δοθεί στο λόγο (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου. Η ερμηνεία η οποία δίδεται από το Δικαστήριο στηρίζεται στη διατύπωση του συγκεκριμένου λόγου, έστω και εάν αυτή δεν είναι ιδιαίτερα σαφής, αλλά και γενικότερα τόσο στο γράμμα όσο και στο όλο πνεύμα του σχετικού Νόμου όπως επεξηγείται πιο κάτω. 35 Υπενθυμίζεται σε σχέση με μία από τις δύο διαδικασίες ή επιλογές του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο οι οποίες υπήρχαν για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου, πριν από την ψήφιση του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμο του 2014 (Ν.142(Ι)/2014)με την προσθήκη του Μέρους VIA στο βασικό Νόμο, το εξής. 36 Σύμφωνα με το άρθρο 44 τίποτε εντός του Νόμου επενεργούσε ώστε να αποκλείσει οποιονδήποτε ενυπόθηκο δανειστή από το να επιδιώξει με πολιτική αγωγή την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφληση του εξασφαλιζομένου από την υποθήκη ποσού ενώ τέτοια αγωγή ήταν επιτρεπτό όπως εγερθεί οποτεδήποτε, δηλαδή είτε πριν είτε μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος (στο εξής θα καλείται ο «Διευθυντής») δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VI. Εννοώντας δηλαδή την αίτηση η οποία μπορούσε να υποβληθεί δυνάμει του εδαφίου

(2)του άρθρου 37 του σχετικού Νόμου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου λόγω υπερημερίας. Υπάρχει όμως και η εξής σημαντική επιφύλαξη στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44 του σχετικού Νόμου σύμφωνα με την οποία νοείται ότι «...οσάκις το Δικαστήριον θεωρεί ότι η τοιαύτη διαδικασία, αντί της υπό του παρόντος Μέρους προνοουμένης, δεν ήτο λογικώς αναγκαία διά την επίτευξιν του δ' αυτής επιδιωκομένου σκοπού, το Δικαστήριον δύναται να διατάξη όπως άπαντα τα έξοδα της αγωγής, περιλαμβανομένων και των εξόδων του εναγομένου[1], πληρωθώσιν υπό του ενάγοντος». 37 Επιφύλαξη η οποία αναδεικνύει και το εξής σημαντικό. Παρά και το γεγονός ότι ο ενυπόθηκος δανειστής έστω και εάν δικαιωματικά έχει εγείρει αγωγή είτε προ είτε κατόπιν της προβλεπόμενης αίτησης προς τον Διευθυντή εντούτοις θα αντιμετώπιζε ενδεχομένως την καταδίκη του σε όλα τα έξοδα της αγωγής εάν επεδίωκε την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου διά πολιτικής αγωγής αντί με αίτηση προς τον Διευθυντή. 38 Βεβαίως αυτό το ενδεχόμενο, εντός του πλαισίου του Μέρους VI του σχετικού Νόμου, δεν απέκλειε την παράλληλη ύπαρξη ή ακόμη και προώθηση ουσιαστικά δύο εκκρεμμουσών διαδικασιών η μία ως μέρος δικαστικής διαδικασίας και η άλλη βάσει αίτησης προς τον Διευθυντή. Καθότι βεβαίως δεν αποκλειόταν - ή ακόμη και σήμερα δεν αποκλείεται με εφαρμογή του Μέρους VI του σχετικού Νόμου - η έγερση αγωγής για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου έστω και εάν έχει προηγηθεί αίτηση για τον ίδιο σκοπό προς τον Διευθυντή ή η υποβολή αίτησης προς τον Διευθυντή έστω και εάν έχει προηγηθεί η έγερση αγωγής έχοντας το ίδιο αντικείμενο. 39 Βεβαίως με το εδάφιο

(2)του άρθρου 44Α καμία διάταξη του Μέρους VI του σχετικού Νόμου δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου όπως επίσης, σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του ίδιου άρθρου, καμία διάταξη του Μέρους VIA δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας του Μέρους VI του σχετικού Νόμου. Ενώ όπως επίσης αναφέρεται στο εδάφιο

(4)του ίδιου άρθρου καμία διάταξη του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. 40 Εμφανής διαφοροποίηση παρατηρείται ως προς την απουσία του ίδιου ενδεχομένου έκδοσης διαταγής εξόδων εις βάρος του ενυπόθηκου δανειστή παρόμοια με αυτή η οποία προνοείται στην επιφύλαξη του εδαφίου

(1)του άρθρου 44 του Μέρους VI του σχετικού Νόμου. 41 Παράλληλα όμως δεν εντοπίζεται οτιδήποτε στον σχετικό Νόμο βάσει του οποίου η αγωγή την οποία επιλέγει να εγείρει ο ενυπόθηκος δανειστής να μην είναι δυνατό να θεωρηθεί ως αγωγή η οποία εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση η οποία προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου, δηλαδή την ειδοποίηση Τύπου «Ι», όπως αναφέρεται συγκεκριμένα στο λόγο (δ), στο εδάφιο

(3)του ίδιου άρθρου, για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, δηλαδή την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». 42 Μάλιστα επί του συγκεκριμένου θέματος δεν είναι πραγματικά δυνατό να αγνοηθεί ως άσχετη ή να θεωρηθεί ως αβάσιμη η όλη επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου του εφεσείοντα ως προς το ότι εφόσον ήδη εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου μεταξύ των διαδίκων σε αυτή την έφεση, εάν δεν παραμεριστεί η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου, τότε ο εφεσείων θα στερηθεί του δικαιώματος ακρόασης ενώπιον του Δικαστηρίου έτσι ώστε να ακουστεί ως προς τις θέσεις τις οποίες προβάλλει με την έκθεση υπεράσπισης του σε σχέση είτε με το επίδικο με την αγωγή κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό είτε αναφορικά με την νομιμότητα ή εγκυρότητα των συμβάσεων υποθήκης. 43 Βεβαίως θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παράδοξο ή ακόμη και παράλογο από την μία να επιτρέπεται η έγερση αγωγής, καθότι καμία διάταξη του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου και από την άλλη η παράλληλη ύπαρξη αυτής της αγωγής να είναι δυνατό να θεωρηθεί ως αγωγή η οποία να αποτελεί λόγο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Όμως το γεγονός ότι προσφέρεται η επιλογή έγερσης αγωγής από τον ενυπόθηκο δανειστή για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου δεν είναι δυνατό να αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο. 44 Προσφέρεται και η εξής επιλογή στον ενυπόθηκο δανειστή. Είτε, δίχως να καταχωρίσει αγωγή, να εφαρμόσει πρώτα τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο ως ενυπόθηκος δανειστής σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου είτε να καταχωρίσει αγωγή για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Δίχως βεβαίως αυτό να αποκλείει παράλληλα την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο ως ενυπόθηκος δανειστής. 45 Μάλιστα η έγερση αγωγής στην παρούσα περίπτωση όπου υπάρχει και συνεναγόμενος ως εγγυητής του εφεσείοντα εκ πρώτης όψεως έχει και τη δική της πρακτική σημασία. Όμως τίποτε δεν απέκλειε τη δυνατότητα ενεργοποίησης της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου και αναλόγως και με το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας στη συνέχεια της έγερσης πολιτικής αγωγής εάν αυτό κρινόταν αναγκαίο. Παραδείγματος χάριν, σε περίπτωση κατά την οποία είτε δεν επιτυγχάνεται η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε το τίμημα πώλησης του δεν καλύπτει το ενυπόθηκο χρέος ή το οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο για το οποίο ο συνεναγόμενος 2 είναι εγγυητής. 46 Αξίζει να σημειωθεί ως μία γενική παρατήρηση αναφορικά με την επιλογή η οποία προσφέρεται προς τον ενυπόθηκο δανειστή (βλ. σχετικά την παράγραφο 44 αυτής της απόφασης) πως έχοντας υπόψη τις σχετικές προθεσμίες σε σχέση τόσο με τις προβλεπόμενες ειδοποιήσεις και την καταχώριση αλλά και εκδίκαση έφεσης όσο και της διεξαγωγής της διαδικασίας πλειστηριασμού σε σύγκριση με τον αναμενόμενο χρόνο εκδίκασης μίας αγωγής πως ουσιαστικά προσφέρεται η πρακτική δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να προωθήσει πρώτα, δηλαδή προ της καταχώρισης αγωγής, τη συντομότερη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο ως ενυπόθηκος δανειστής. Δεν αποκλείεται δηλαδή αυτή η δυνατότητα να αποτελούσε και μέρος του σκοπού του νομοθέτη ως προς την ψήφιση του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2014 (Ν.142(Ι)/2014)με την προσθήκη του Μέρους VIA στο βασικό Νόμο. Η απλοποίηση δηλαδή αλλά και επίσπευση της διαδικασίας πώλησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή και όχι τον Διευθυντή δίχως και πάλι να είναι απαραίτητη και η καταχώριση πολιτικής αγωγής. 47 Στη συγκεκριμένη περίπτωση η εφεσίβλητη καταχώρισε αγωγή στις 26/10/2016 μετά και από τερματισμό, με επιστολές ημερομηνίας 10/5/2016, των επίδικων συμφωνιών λόγω «...παράλειψης των εναγομένων να συμμορφωθούν με το περιεχόμενο των ... επιστολών και να πληρώσουν τις καθυστερημένες δόσεις των δανείων και/ή να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για αναδιάρθρωση του χρέους τους και σύμφωνα με το άρθρο 44Β

(2)του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 μέχρι 2014...» (παράγραφος 25 της έκθεσης απαίτησης στην προϋπάρχουσα αγωγή) ενώ σε χρονικό διάστημα λιγότερο των τεσσάρων μηνών στις 8/2/17 συνέταξαν τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «Ι» και τις οποίες στη συνέχεια επέδωσαν στον εφεσείοντα. 48 Επέλεξε ουσιαστικά η εφεσίβλητη σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα τόσο να καταχωρίσει αγωγή εναντίον του εφεσείοντα με το οποίο να επεδίωκε επίσης και την εξασφάλιση διατάγματος του Δικαστηρίου για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου όσο και να ενεργοποιήσει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. 49 Λογικά δεν αναμένεται πρόθεση της εφεσίβλητης να ήταν η ανατροπή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου εξαιτίας της προηγηθείσας έγερσης αγωγής εναντίον του εφεσείοντα. Όμως στην πορεία των πραγμάτων, έχοντας υπόψη τόσο την καταχώριση εμφάνισης και υπεράσπισης από τον εφεσείοντα στην αγωγή όσο και την καταχώριση της έφεσης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση αυτό είναι και το συμπέρασμα στο οποίο οδηγείται το Δικαστήριο σύμφωνα και με το σκεπτικό το οποίο παρατίθεται πιο πάνω. 50 Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 24/4/2017 ενώ βεβαίως εξυπακούεται πως με αυτό τον παραμερισμό εκθεμελιώνεται το οποιοδήποτε μεταγενέστερο βήμα στην προβλεπόμενη διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/2561, Φύλλο/Σχέδιο/Τμήμα 26/37/0, τεμάχιο 476 στην Αργάκα της επαρχίας Πάφου δυνάμει των υποθηκών με αριθμούς Υ3664/2011 και Υ2051/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου την οποία έχει αρχίσει η εφεσίβλητη και ως εκ τούτου εκδίδεται επίσης και διάταγμα παραμερισμού και ακύρωσης της όλης διαδικασίας πώλησης του επίδικού ενυπόθηκου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού όπως αυτή προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. 51 Τέλος, διατηρώντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης της έφεσης δεν διαπιστώνεται να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος βάσει του οποίου τα έξοδα αυτής να μην επιδικαστούν υπέρ του εφεσείοντα. Συνεπώς, τα έξοδα της έφεσης επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα και εις βάρος της εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. __________________________ Μάνθος Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject :- General Application/Final (Αναφορά: Αίτηση Παραμερισμού Ειδοποίησης Πλειστηριασμού Ενυπόθηκου Ακινήτου) [1] O τονισμός των γραμμάτων, ως επίσης και η οποιαδήποτε υπογράμμιση ή άλλη μορφοποίηση του κειμένου εντός αυτής της απόφασης, γίνεται σε κάθε περίπτωση από το Δικαστήριο ενώ τα οποιαδήποτε αποσπάσματα είτε από τα δικόγραφα ή άλλα έγγραφα ή από τη νομοθεσία ή νομολογία παρατίθενται με κυρτά γράμματα (italics). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο