Σπύρος Πρωτόγερος ν. Σάββα Μάριος κ.α., Αρ. Αγωγής: 80/2016, 11/7/2017

Σπύρος Πρωτόγερος ν. Σάββα Μάριος κ.α., Αρ. Αγωγής: 80/2016, 11/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A117 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 80/2016 Μεταξύ: Σπύρος Πρωτόγερος Ενάγοντα - και -

1. Σάββα Μάριος
2. Χαράλαμπος Χαραλάμπους Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10/1/2017 για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Κλήσης για Οδηγίες που προνοεί η νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Ημερομηνία: 11 Ιουλίου 2017 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κα Ε. Θεοχάρους για Σ. Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε Για τους εναγόμενους - καθ΄ων η αίτηση: κα Η. Κωνσταντινίδου για Μ. Βασιλειάδης Δ.Ε.Π.Ε -------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Παραθέτω μέρος του ιστορικό της παρούσας υπόθεσης για σκοπούς κατανόησης. Ο ενάγοντας καταχώρησε αίτηση για απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 στις 20/12/2016 λόγω της παράλειψης τους να καταχωρήσουν την έκθεση υπεράσπισης τους. Στην πιο πάνω αίτηση του ενάγοντα, καταχωρήθηκε ένσταση στις 28/12/2016, από τους εναγόμενους, με την οποία προβάλλουν ως κύριο λόγο ένστασης, το ότι η αίτηση είναι ανυπόστατη και κακώς καταχωρήθηκε εφόσον η έκθεση υπεράσπισης τους έχει ήδη καταχωρηθεί από τις 13/3/2016 (η αναφορά 13/3/2016 προφανώς είναι λάθος). Πράγματι στο φάκελο του Δικαστηρίου βρίσκεται καταχωρημένη η έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων 1 και 2, η οποία φέρει ημερομηνία 13/9/2016 και σφραγίδα με την οποία βεβαιώνεται ότι καταχωρήθηκε στις 13/9/
3. Επειδή η αγωγή καταχωρήθηκε στις 20/1/2016 και συνεπώς εφαρμόζεται η νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτική Δικονομίας, προκύπτουν δικονομικά ζητήματα καθότι ο χρόνος καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης των εναγομένων 1 και 2 και ο χρόνος συμπλήρωσης των δικογράφων, είναι ουσιώδης ως προς την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης του ενάγοντα. Είναι η θέση του ενάγοντα, ότι η έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων 1 και 2 και το γεγονός της καταχώρησης της, ουδέποτε περιήλθε σε γνώση του και σε γνώση των δικηγόρων του πριν τη λήψη της πιο πάνω ειδοποίησης ένστασης των εναγομένων. Επειδή, το αποτέλεσμα των πιο πάνω, ήταν να διαρρεύσει ο χρόνος για την έκδοση κλήσης για οδηγίες από τον ενάγοντα δυνάμει της Δ.30, και άρα να προκύψουν δραστικές υπό τις περιστάσεις συνέπειες στην περαιτέρω πορεία της υπόθεσης του, ο ενάγοντας καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά άδεια για παράταση του χρόνου καταχώρησης της κλήσης για οδηγίες από την ημέρα που ήρθε στην αντίληψη των δικηγόρων του η καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης των εναγομένων 1 και
4. Η πιο πάνω αίτηση του ενάγοντα υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Μ. Πουλλά, στην οποία η ενόρκως δηλούσα αφού κάνει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, στις παραγράφους 5 μέχρι 11 της ένορκης της δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα: «
5. Στις 3/1/2017 μόλις λάβαμε την ειδοποίηση ένστασης των Εναγομένων επικοινωνήσαμε τηλεφωνικώς με το Δικηγόρο όπου μας πληροφόρησε ότι έχει καταχωρηθεί η Έκθεση Υπεράσπισης. Αμέσως η κα Ευαγγελία Πουλλά επικοινώνησε με το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για να δει εάν όντως είχε καταχωρηθεί η Έκθεση Υπεράσπισης, όπου και την πληροφόρησαν ότι έχει καταχωρηθεί στις 13/9/
7. Μετά την καταχώρηση της αίτησης στις 4/1/2017 λάβαμε από το Πρωτοκολλητείο αντίγραφο της Υπεράσπισης και αφού την μελέτησα αντιλήφθηκα ότι στην Υπεράσπιση αναφέρεται ότι έχει επιδοθεί την ίδια ημέρα στους Δικηγόρους του Ενάγοντα φ/δι το Δικ. Γραφείο της κ. Ευαγγελίας Πουλλά. Στο φάκελο του Δικαστηρίου δεν υπάρχει σχετικό επιδοτήριο και εμείς ουδεμία επίδοση και/ή αντίγραφο της Υπεράσπισης δεν έχουμε λάβει.
8. Σύμφωνα με τους Περί Πολικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.30 μόλις τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα, ο Ενάγων υποχρεούται όπως εντός 30 ημερών εκδώσει κλήση για οδηγίες. Αυτό έχει ως συνέπεια, εάν τα δικόγραφα θεωρηθούν συμπληρωμένα από την ημέρα που καταχωρήθηκε η Έκθεση Υπεράσπισης και/ή Απάντηση στην υπεράσπιση και δεν έχει καταχωρηθεί η Αίτηση Κλήσης Οδηγιών, ότι η προθεσμία για καταχώρηση έχει παρέλθει και η εν λόγω αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορριφθεί.
9. Η Δ.30 Κ.2(β) , αναφέρει ότι σε περίπτωση που καταδειχτεί ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος, η προθεσμία μπορεί να παραταθεί από το Δικαστήριο.
10. Θα ήταν άδικος για τον Ενάγοντα να μην παραταθεί η προθεσμία καταχώρησης της αίτησης κλήσης οδηγιών από την ημέρα που ήρθε στην αντίληψη των Δικηγόρων τους και ειδικά των Δικηγόρων του γραφείου επίδοσης η ύπαρξη της Έκθεσης Υπεράσπισης, ειδικά την στιγμή που αναφέρει ότι έχει επιδοθεί η Ε/Υ ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει και ούτε υπάρχει σ επιδοτήριο στον φάκελο του Δικαστηρίου.
11. Η Δ.30 Κ.1(γ) προνοεί ότι σε περίπτωση που ο Ενάγων παραλείψει να καταχωρήσει την εν λόγω κλήση για οδηγίες, ο Εναγόμενος εκδίδει ειδοποίηση προς τον Ενάγοντα και τον ενημερώνει για την παράλειψη αυτή και τον καλεί εντός 30 ημερών από την ημέρα που του επιδόθηκε η ειδοποίηση, να καταχωρήσει αίτησης για οδηγίες. Οι Εναγόμενοι δεν έπραξαν οτιδήποτε και ούτε ενημέρωσαν τον Ενάγοντα ώστε να προχωρήσει με την καταχώρηση της αίτησης για οδηγίες.
12. Θα ήταν εύλογο και δίκαιο, και κανένα συμφέρον των Εναγόμενων δεν θα πληγεί, εάν το Δικαστήριο εκδώσει το σχετικό Διάταγμα και δοθεί άδεια στον Ενάγοντα για παράταση της προθεσμίας για καταχώρηση της αίτησης κλήσης οδηγιών από την ημέρα που ο τελευταίος και/ή οι Δικηγόροι του πληροφορήθηκαν την ύπαρξη της Έκθεσης Υπεράσπισης. Μόνο σε εαυτή την επίπτωση η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί ως εγκαταλεισθείσα με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα». Στην πιο πάνω αίτηση, καταχωρήθηκε ένσταση από τους εναγόμενους 1 και 2 με την οποία προβάλλουν, τη θέση, με τους λόγους της ένστασης τους, ότι η σκοπούμενη παράταση χρόνου έκδοσης κλήσης για οδηγίες δεν είναι δικαιολογημένη και εύλογη, και ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση των εναγομένων 1 και 2 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Χρυσοβαλάντως Ιωάννου, που είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των εναγομένων 1 και
13. Η ενόρκως δηλούσα στην ένσταση δηλώνει πως διαφωνεί με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση του ενάγοντα και αναφέρει τα ακόλουθα (καταγράφονται αυτούσια): «2........................................... (α) Στις 20/01/2016 ο Ενάγοντας καταχώρησε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και στις 30/06/2016 καταχώρησε την Έκθεση απαίτησης του, έπειτα από Αίτηση μας για απόφαση ημερ. 10/06/
14. (β) Στις 13/09/2016 καταχώρησα στο Δικαστήριο την Υπεράσπιση των Εναγόντων και εγώ προσωπικά έβαλα αντίγραφο της Υπεράσπισης στη θυρίδα της κ. Ευαγγελίας Πουλλά, η οποία ενεργεί ως Γραφείο Επιδόσεως των Δικηγόρων του Ενάγοντα. Το γεγονός ότι στην Ένσταση των Εναγομένων ημερ. 28/12/2016, εκ παραδρομής αναγράφηκε η ημερ. 13/03/2016 αντί 13/9/2010, ουδόλως επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης καθ΄ ότι η Υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 13/09/2016 όπως φαίνεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. (γ) Οι Δικηγόροι του ενάγοντα, καταχώρησαν Αίτηση για Απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης στις 20/12/2016 και με την παρούσα Αίτηση ημερ. 10/01/2017 οι Δικηγόροι του Ενάγοντα ζητούν παράταση χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες, καθ΄ ότι έχουν συμπληρωθεί τα δικόγραφα και παρέλθει η προθεσμία χωρίς να έχουν συμμορφωθεί με την Δ.30 θ.1(α). (δ) Η σκοπούμενη παράταση χρόνου καταχώρησης Αίτησης Κλήσης για Οδηγίες δεν είναι δικαιολογημένη και εύλογη καθ΄ότι η Υπεράσπιση, καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας και αντίγραφο μπήκε στην θυρίδα του Γραφείου Επιδόσεων των Δικηγόρων του Ενάγοντα, όπως γινόταν και με άλλα Δικόγραφα, επομένως είναι ανυπόστατος ο ισχυρισμός ότι δεν έλαβαν γνώση. (ε) Περαιτέρω υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση από την πλευρά του Ενάγοντα στην προώθηση της Αγωγής, ενόψει του ότι καταχώρησαν Έκθεση Απαίτησης στις 30/06/2016 και στη συνέχεια καταχώρησαν Αίτηση για Απόφαση στις 20/12/2016 δηλαδή 6 μήνες μετά. (στ) Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω λέγω ότι οι Δικηγόροι των Εναγόντων, μέσω και του Γραφείου Επιδόσεως τους, μπορούσαν να ελέγξουν το φάκελο του Δικαστηρίου για να διαπιστώσουν εάν όντως καταχωρήθηκε Υπεράσπιση ή όχι. (ζ) Στην Ένορκη Δήλωση της κας Μαρίας - Ευσταθίας Πουλλά ημερ. 10/01/2017, που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση, γίνεται αναφορά ότι στην Υπεράσπιση των Εναγομένων γράφει ότι αντίγραφο επιδόθηκε στην Ευαγγελία Πουλλά, ενώ στο φάκελο του δικαστηρίου δεν υπάρχει σχετικό επιδοτήριο. Στο σημείο αυτό είναι άξιο αναφοράς ότι και στην Έκθεση Απαίτησης γράφει ότι αντίγραφο επιδόθηκε στον κ. Μιχάλη Βασιλειάδη ενώ τέτοια επίδοση δεν υπάρχει στον φάκελο του Δικαστηρίου. (η) Από την ημερομηνία συμπλήρωσης των δικογράφων έχουν παρέλθει πέραν των 3,5 μηνών. Στην προκειμένη περίπτωση η Αγωγή θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα.
15. Ενόψει των πιο πάνω είναι η θέση μας ότι δεν καταδείχθηκε στο Δικαστήριο ότι υπάρχει αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με την προθεσμία που θέτει ο Νόμος, ούτε άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση του και ως εκ τούτου δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νομός για να εκδοθεί το αιτούμενου Διατάγματος». Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων της αίτησης και της ένστασης, υποστηρίζοντας με σχετικές αγορεύσεις η κάθε πλευρά τη θέση της. Η αίτηση των εναγομένων για αντεξέταση της ενόρκως δηλούσας στην ένσταση έχει απορριφθεί με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 1.6.
16. Το περιεχόμενο της αίτησης, της ένστασης και των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο. Επίσης έχει μελετηθεί και το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων που κατάθεσαν κατά την ακρόαση της αίτησης στις οποίες προβάλουν τις θέσεις και τα επιχειρήματα τους για την αποδοχή της αίτησης από τη μια και την απόρριψη της από την άλλη. Νομική πτυχή του θέματος - Η νέα Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: Η Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει τα ακόλουθα: «
17. (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός τριάντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, επιδίδεται ειδοποίηση προς τον ενάγοντα που εκδίδει ο εναγόμενος στον συνημμένο τύπο με την οποίαν τον ενημερώνει για την παράλειψη και τον καλεί όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης καταχωρήσει την αίτηση για οδηγίες. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες η αγωγή ή η ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα είναι η περίπτωση. ......................................... 2.(α)........................................ (β) Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται ανωτέρω στους Θεσμούς 1(α) και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός αν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» Σχετική με το υπό εξέταση ζήτημα είναι και η Δ.57 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως και η σχετική επί του θέματος νομολογία που αφορά την παράταση προθεσμιών που καθορίζονται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς. Η Δ.57 Θ. 2 προβλέπει τα εξής: "Ένα δικαστήριο ή Δικαστής θα έχει την εξουσία να επεκτείνει ή να μείωση τον χρόνο που καθορίζεται από αυτούς τους κανονισμούς ή ορίζεται από οιονδήποτε διάταγμα επεκτάσεως του χρόνου για να γίνει κάτι ή να αρχίσει κάποια διαδικασία, υπό τοιούτους όρους (αν υπάρχουν) που το δίκαιο της περίπτωσης θα απαιτεί και οιαδήποτε τέτοια επέκταση του χρόνου μπορεί μετά την λήξη του χρόνου που ορίστηκε ή επετράπηκε νοουμένου ότι όταν ο χρόνος για την παράδοση οιουδήποτε δικογράφου ή εγγράφου ή καταχώρησης οιασδήποτε ενόρκου δηλώσεως, απαντήσεως ή εγγράφου ή τελέσεως οιασδήποτε πράξεως ή καθωριστεί οπό οιονδήποτε των κανονισμών ή από οιανδήποτε οδηγία η διάταγμα του Δικαστηρίου ή Δικαστού, τα έξοδα οιασδήποτε αιτήσεως για παράταση του τοιούτου χρόνου και οιουδήποτε διατάγματος θα καταβάλλονται από τον διάδικο που κάμνει την τοιαύτη αίτηση εκτός αν το Δικαστήριο η Δικαστής διατάξει διαφορετικά". Μέσα από τη Νομολογία προκύπτουν οι ακόλουθες αρχές σχετικά με την τήρηση των προθεσμιών που καθορίζονται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς: Προεξέχουσα αρχή είναι ότι η εξουσία του Δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα διακριτικής ευχέρειας (βλ. Loizou v. Konteatis