CREATIVE TOURS LIMITED ν. HADJIEFTATHIOU BROS TOURIST ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αγωγής 536/2017, 7/7/2017

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι ενάγοντες ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση με σκοπό να απαντήσουν και διευκρινίσουν μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κάποιους από τους ισχυρισμούς και τις θέσεις του ενόρκως δηλούντα στην ένσταση των εναγομένων. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, οι ισχυρισμοί και θέσεις που χρήζουν απάντησης, μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι οι ακόλουθοι: «i. Ο ισχυρισμός ότι οι Αιτητές έχουν αποτύχει, κατά παράβαση του καθήκοντος τους για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, να κάνουν αναφορά στην υποχρέωσή τους να πληρώσουν στους καθ΄ων η αίτηση την 20.5.2017 το ποσό των €30,000 (παρ. 18 και 52 (

1. vi)της Ένορκης δήλωσης του κ. Τηλεμάχου) το οποίο σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές έχουν αποτύχει να πληρώσουν κατά παράβαση τόσο της Συμφωνίας όσον και των προνοιών του Διατάγματος. ii. Ο ισχυρισμός ότι οι Αιτητές κατά παράβαση του όρου 3. (
2. a)της Συμφωνίας προχώρησαν σε 4 περιπτώσεις σε κρατήσεις δωματίων του υπερβαίνουν το συμφωνηθέν αριθμό των 25 δωματίων (παράγρ. 19 και 52 (vii) της Ένορκης Δήλωσης του κ. Τηλεμάχου) iii. Ο ισχυρισμός ότι οι μετεγκαταστάσεις έλαβαν επίσης χωρά το 2015 και το 2016 ένεκα υπερκρατήσεων (παράγρ. 12 και 52 (
3. ii)της Ένορκης Δήλωσης του κ. Τηλεμάχου) iv. Ο ισχυρισμός ότι υπάρχουν παρόμοια και/ή ισάξια ξενοδοχεία με το 'Akti Beach Village' στη Πάφο με τα οποία οι Αιτητές θα μπορούσαν να καταρτίσουν ξεχωριστές συμφωνίες (παράγρ. 7 στην Ένορκη Δήλωση του κ. Τηλεμάχου). v. Ο ισχυρισμός ότι έχει εφαρμοστεί παύση πωλήσεων ('stop-sales') και το 2015 και το 2016 (παράγρ. 15 και 52 (
4. i)της Ένορκης Δήλωσης του κ. Τηλεμάχου) vi. Ο ισχυρισμός ότι οι Αιτητές ακύρωσαν την κράτηση των 20 δωματίων για την περίοδο από 29.10.2017 μέχρι 05.11.2017 (παράγρ. 26 Ένορκης Δήλωσης του κ. Τηλεμάχου) που προβλέπεται από το Διάταγμα. vii. Ο ισχυρισμός ότι κατά την διάρκεια των τηλεφωνικών συνομιλιών μεταξύ των δικηγόρων των Αιτητών και των δικηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση, οι πρώτοι υπενθυμίζονται από τους τελευταίους σχετικά με την 3η δόση προπληρωμής που κατέστη πληρωτέα, την πληρωμή της οποία εκ μέρους των Αιτητών επιβεβαίωσαν οι δικηγόροι των τελευταίων (παράγρ. 26 Ένορκης Δήλωσης του κ. Τηλεμάχου). viii. Ο ισχυρισμός ότι οι 'Plein Vent/Fram GROUP' δεν είχαν προχωρήσει σε οποιεσδήποτε κρατήσεις πριν την 20.01.2017 (παράγρ. 52(
5. ix)της Ένορκης Δήλωσης του κ. Τηλεμάχου).» Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, οι πιο πάνω ισχυρισμοί των καθ΄ ων η αίτηση θα πρέπει να απαντηθούν για να αποκρυσταλλωθεί η πραγματική εικόνα των γεγονότων, όσο και για να εξαλειφθεί οποιοδήποτε ενδεχόμενο αποπροσανατολισμού του Δικαστηρίου. Υποστηρίζει επίσης, η ενόρκως δηλούσα, ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και αποτελούν προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων των καθ΄ ων η αίτηση στην προσπάθεια τους να πείσουν το Δικαστήριο πως οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά τα χέρια και παραπλάνησαν το Δικαστήριο με την απόκρυψη τάχα ουσιωδών γεγονότων. Η δε προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Christophe Charillaou επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην αίτηση. Στην υπό κρίση αίτηση, οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση με την οποία προβάλλουν συνολικά 10 λόγους ένστασης. Οι λόγοι αυτοί σχετίζονται, αφορούν και καλύπτουν τις προϋποθέσεις παροχής άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και άλλων συναφών ζητημάτων που έχουν να κάνουν με την δικαιολόγηση του αιτήματος ως αυτή δίδεται ή δεν δίδεται μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και της αποκάλυψης καλού λόγου ώστε να επιτραπεί το αίτημα των αιτητών για παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το περιεχόμενο της αίτησης, της ένστασης και των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο. Επίσης έχει μελετηθεί το περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που οι ενάγοντες επιθυμούν να καταθέσουν, καθώς επίσης και το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων που κατάθεσαν κατά την ακρόαση της αίτησης στις οποίες προβάλουν τις θέσεις και τα επιχειρήματα τους για την αποδοχή της αίτησης από την μια και τη απόρριψη της από την άλλη. Νομική πτυχή του θέματος: Η Διαταγή 48 Θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόασης αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών». Ο Κανονισμός 4 της Διαταγής 48, τέθηκε σε εφαρμογή την 23.12.1999, με σκοπό να διευκολύνει τη διαδικασία και να ανατρέψει τη νομική θέση που ίσχυε προηγουμένως, όπως έχει νομολογηθεί στις υποθέσεις Stylianou v. Stylianou

(1998)1 AAΔ.520, Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 και Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas

(1989)1 A.A.Δ. 750. Μετά την τροποποίηση της Δ.48 Θ.4

(2), το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια για «καλό λόγο» να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Το εάν θα δοθεί άδεια σε διάδικο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στη βάση των προνοιών της Δ.48, κ. 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι θέμα που άπτεται αποκλειστικά της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας πρώτα και κύρια υπόψη, τη φύση της ενδιάμεσης θεραπείας ή του διατάγματος που επιδιώκεται, θα κρίνει, έχοντας ως γνώμονα τα γεγονότα που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του προς υποστήριξη της αίτησης και το τι πρωτογενές προκύπτει από την προβαλλόμενη ένσταση όσον αφορά τα ισχυριζόμενα γεγονότα και εάν αυτά καθιστούν αναγκαία την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Τι συνιστά καλό λόγο επαφίεται στο Δικαστήριο να καταλήξει. Δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί κατά γενικό τρόπο για κάθε ενδιάμεση αίτηση. Εξαρτάται από το είδος της και τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έγκριση της. Επομένως το βασικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί για να μπορεί το Δικαστήριο να εξασκήσει τη διακριτική του εξουσία υπέρ της χορήγησης της άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι τι είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι αποτελεί καλό λόγο. Η αποκάλυψη του καλού λόγου θα πρέπει να πηγάζει από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης εκείνου που αιτείται την άδεια. Στην περίπτωση που εξετάζεται, η κυρίως αίτηση αφορά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων τα οποία εκδόθηκαν μονομερώς μετά από σχετικό αίτημα. Στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λίμιτεδ, Πολιτικές Εφέσεις 312/2010 και 351/2011, ημερομηνίας 17.7.2014, το Εφετείο πραγματεύτηκε τη δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων στα πλαίσια αίτησης αυτής της φύσης Παραθέτω το ακόλουθο σχετικό απόσπασμα από την υπό αναφορά απόφαση: «....σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου. ......... η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Tου πλοίου LIRA

(2001)1 Α.Α.Δ. 1220) είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Aρ. 1)

(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Ιnjunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατη που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Υπό τις περιστάσεις, λόγω της φύσης της αίτησης, είναι με αυτό το σκεπτικό και κάτω από αυτό το πρίσμα, που θα πρέπει να αντιμετωπίσει το αίτημα των εναγόντων και το κατά πόσο εξυπηρετούνται οι άμεσες ανάγκες της κυρίως αίτησης με το να επιτραπεί η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Κρίνω, έχοντας υπόψη μου το τι οι Ενάγοντες - Αιτητές επιδιώκουν με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, πως δεν αποκαλύπτουν «καλό λόγο» ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Από το περιεχόμενο τη ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της οποίας επιδιώκεται η καταχώρηση (Τεκμήριο Α στην αίτηση) αλλά και από το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων των Εναγόντων - Αιτητών διαφαίνεται ότι επιδιώκεται η καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, μεταξύ άλλων, ώστε να αντικρουστούν ψευδείς (ισχυρισμοί που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα) και παραπλανητικοί ισχυρισμοί των καθ΄ων η αίτηση και για να παρασχεθούν διευκρινίσεις και απαντήσεις επί κάποιων αναφορών της ένστασης που φέρουν τα πιο πάνω χαρακτηριστικά. Επιδιώκεται επίσης με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, να απαντηθούν και διευκρινιστούν, ισχυρισμοί των Εναγομένων - Καθ΄ων η Αίτηση και να δοθεί στο Δικαστήριο πιο ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Από τα πιο πάνω, που έχουν εκτεθεί και αφορούν τη νομική πτυχή του θέματος, έχει ήδη διαφανεί, ότι σε περιπτώσεις όπου η κυρίως αίτηση αφορά τη μονομερή έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, δεν επιτρέπεται να προσκομιστεί μεταγενέστερα επιπρόσθετη μαρτυρία από τους Αιτητές. Αυτό διότι για την έκδοση ενός μονομερούς, προσωρινού διατάγματος, το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του όταν επιλαμβάνεται της κυρίως αίτησης. Στη βάση αυτής της μαρτυρίας η οποία είναι, εκ των πραγμάτων και στο στάδιο εκείνο, αναντίλεκτη, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος και είναι στη βάση εκείνης της μαρτυρίας που πρέπει να αποφασίσει την οριστικοποίηση ή όχι του διατάγματος. Στην κρινόμενη περίπτωση, είναι οι Ενάγοντες - Αιτητές που έχουν το βάρος απόδειξης των προϋποθέσεων για έκδοση συντηρητικού διατάγματος (δηλαδή των προϋποθέσεων που τίθενται στο Άρθρο 32 του Ν. 14/60 και των άρθρων 4 και 5 του Κεφ. 6) και συνεπώς τα θέματα που επιζητούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση τους θα πρέπει να εξεταστούν με αναφορά στη σχετικότητα τους με την αίτηση της για έκδοση ενδιάμεσου συντηρητικού διατάγματος και την διατήρηση τους στην προκειμένη περίπτωση. Να αναφερθεί ότι στη διαδικασία αυτή, ισχύει απόλυτα ο κανόνας καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης «πρωθύστερα» έτσι ώστε να μεταβληθεί ή να αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο Δικαστήριο (Βλ.Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA

(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1976, Ιnterpartemental Concern "URALMETROM" - v - Besuno Ltd, Πολιτική Έφεση 11524 ημερομηνίας 24/02/2004). Επίσης, είναι καλά νομολογιακά θεμελιωμένη αρχή ότι ο αιτητής που εξασφαλίζει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα οφείλει πλήρως και ειλικρινώς να αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου με την πρόθεση για κάτι τέτοιο να είναι άνευ σημασίας (βλέπε Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Castoral v Daventree Resources Ltd Π.Ε. 9/07 ημερ. 10.07.2008, United Perlite Industries Ltd v Sayakhat Air Company

(2002)1 Α.Α.Δ. 938, Χαραλάμπους v Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.

(2004)1 Α.Α.Δ. 1953, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Δήμος Πάφου v. Βοσκού

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1168). Συνεπώς, τυχόν υιοθέτηση της θέσης αυτής θα ισοδυναμούσε με παροχή δεύτερης ευκαιρίας για να παρουσιαστούν γεγονότα και στοιχεία που μπορούσαν ή όφειλαν οι αιτητές να αποκαλύψουν από την αρχή. Πέραν των πιο πάνω, σε αιτήσεις για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, το Δικαστήριο δεν ασχολείται με την ουσία της επίδικης διαφοράς, δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ούτε και σε διερεύνηση και κατάληξη επί αμφισβητούμενων γεγονότων. Ο σκοπός της διαδικασίας της κυρίως αίτησης είναι συγκεκριμένος και η προσέγγιση της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης της γίνεται με πλήρη επίγνωση των περιορισμών και ορίων της διαδικασίας αυτής. Υπενθυμίζω ότι το τι συνιστά «καλό λόγο» για παροχή άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης πρέπει να αποφασίζεται υπό το πρίσμα και σε συνάρτηση με τη φύση και τις ανάγκες της κυρίως αίτησης. Επί του προκειμένου, μαρτυρία που οι Ενάγοντες - Αιτητές είχαν στη διάθεση τους κατά το χρόνο καταχώρησης της κυρίως αίτησης και επέλεξαν να μην θέσουν τότε ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε γιατί δεν την θεώρησαν σχετική είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο, δεν μπορεί να παρουσιαστεί μετά την έκδοση των μονομερών διαταγμάτων. Εφόσον το Δικαστήριο δεν την είχε υπόψη του όταν εξέδιδε το μονομερές διάταγμα, δεν μπορεί να την λάβει υπόψη ούτε όταν αποφασίζει εάν η ισχύς του πρέπει να συνεχίσει. Η επιλογή ενός διαδίκου να αποταθεί στο Δικαστήριο μονομερώς, ενέχει αυτό τον κίνδυνό αλλά και περιορισμό. Ο ουσιώδης χρόνος κατά τον οποίο το Δικαστήριο πρέπει να έχει ολοκληρωμένη εικόνα όλων των σχετικών γεγονότων είναι ο χρόνος κατά τον οποίο αποφασίζει την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Οι θέσεις των διαδίκων έχουν ήδη διατυπωθεί και δεν βλέπω πως θα ωφελήσει η προσκόμιση απαντητικής/αντικρουστικής μαρτυρίας από την στιγμή που στο παρόν στάδιο δεν γίνεται αξιολόγηση της εκδοχής των μερών (βλ. Jonitexo Ltd ν. Adidas

(1984)1 CLR 263). Υπό τις περιστάσεις, καταλήγω πως δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εκτιμώντας παράλληλα πως τυχόν χορήγηση τέτοιας άδειας θα οδηγούσε σε παρεκτροπή από το πλαίσιο εντός του οποίου εκδικάζονται αιτήσεις ενδιάμεσων διαταγμάτων. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 18.5.2017, δηλαδή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της πιο πάνω αίτησης τα οποία όμως, επίσης κρίνω δίκαιο να μη βαρύνουν τους εναγομένους - καθ΄ων η αίτηση. Η αίτηση και το διάταγμα ημερομηνίας 18.5.2017 ορίζονται για ακρόαση στις 20.7.2017 και ώρα 10:30. (Οι συνήγοροι των διαδίκων δηλώνουν ότι η ακρόαση θα είναι με γραπτές αγορεύσεις). Το διάταγμα παραμένει σε ισχύ. (Υπ.) ....... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Etisι/simpliromatiki enorki dilosi/Interim Judgment (Αναφορά: Πολιτική Δικαιοδοσία/Πολιτική Δικονομία/Αίτηση/Αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής Ένορκης δήλωσης/Ενδιάμεση Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο