T & A CAR REFINISHES LTD ν. ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΛΑΣΚΑ, Αρ. Αγωγής: 415/2011, 13/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 415/2011 Μεταξύ: T & A CAR REFINISHES LTD, από την Λεμεσό Εναγόντων Και ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΛΑΣΚΑ, από την Πάφο Εναγόμενος ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Ιουλίου 2017 Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 12.7.2017 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Μ. Παπαδημήτρη για Μ. Σ. Παπαδημήτρη Δ.Ε.Π.Ε ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αίτηση: Με την υπό κρίση αίτηση, η αιτήτρια ζητά την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «α). Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η διαδικασία πώλησης του μηχανήματος και/ή φούρνου με στοιχειό TYPO: STEALTH 2007, No: 936407 και/ή άλλης κινητής περιουσίας η οποία είναι ορισμένη στις 14/07/
- β). Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ο πλειστηριασμός και/ή η σκοπούμενη πώληση του μηχανήματος και/ή φούρνου με στοιχειό TYPO: STEALTH 2007, No: 936407 και/ή άλλης κινητής περιουσίας η οποία είναι ορισμένη στις 14/07/
- γ). Προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει στους Ενάγοντες και στον αρμόδιο δημοπράτη να πωλήσουν μέσω πλειστηριασμού και/ή άλλως πως το μηχάνημα και/ή φούρνο με στοιχειό TYPO: STEALTH 2007, No: 936407 και/ή άλλη κινητή περιουσία.» Η αιτήτρια καταχώρησε την ίδια ημέρα και δια κλήσεως αίτηση με την οποία ζητά τα ίδια διατάγματα η οποία ορίστηκε στις 12/9/
- Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση και που σύμφωνα με την αιτήτρια δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων, αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Καταγράφω τις θέσεις και τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, σύμφωνα με την ένορκη της δήλωση. «
- Στις 30/05/2017 επιδόθηκε στον Εναγόμενο στην πιο άνω αγωγή Ένταλμα Κατάσχεσης και Εκποίησης Κινητής Περιουσίας με αρ.298/17ορισμένο στις 14/7/
- Είμαι η θυγατέρα του Εναγομένου ο οποίος βρίσκεται στις κεντρικές φυλακές και δεν έχω συνεχή επικοινωνία μαζί του. Ωστόσο μόλις πληροφορήθηκα από την ίδιο για την ημερομηνία εκτέλεσης του ως άνω εντάλματος έδωσα οδηγίες στους δικηγόρους μου για καταχώρηση της παρούσας αίτησης ως καλόπιστος τρίτος καθότι αγόρασα από τον Εναγόμενο το ειρημένο αντικείμενο από το 2011 δυνάμει συμφωνίας πώλησης ημερ. 14/06/2011 και κατέβαλα το ποσό των Ευρώ 4.000 ως αντίτιμ., Αντίγραφο της συμφωνίας επισυνάπτεται ως Τεκμ.
- Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα θα επιφέρει τεράστια αδικία και/ή ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν μπορεί να θεραπευτεί σε μεταγενέστερο στάδιο καθότι δεν μπορώ να προχωρήσω σε ανάκτηση της περιουσίας ούτε θα μπορώ να αξιώσω οιεσδήποτε αποζημιώσεις.
- Είναι επείγον να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα καθότι έχει οριστεί πλειστηριασμός στις 14/07/2017 και σε περίπτωση που αυτός λάβει χώρα θα είναι αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη και θα υποστώ ανεπανόρθωτες ζημιές καθότι θα απολέσω το ειρημένο αντικείμενο.
- Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα επιφέρει στους Ενάγοντες/Καθ΄ ων η αίτηση οποιουσδήποτε κινδύνους ή απώλειες ή πιθανές ανεπανόρθωτες ζημιές.
- Ενόψει των ανωτέρω πιστεύω ότι είναι ορθόν και δίκαιον, και προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής της δικαιοσύνης όπως ακυρωθεί η διαδικασία πώλησης του ως άνω αντικείμενου.» Το Δικαστήριο, προς περαιτέρω δικαιολόγηση του αιτήματος κάλεσε τον συνήγορο της αιτήτριας να αγορεύσει και ουσιαστικά, ως προς την αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, επανέλαβε τα όσα αναφέρονται και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς κατ΄ επίκληση του άρθρου 9
(1)του Κεφ.6, το οποίο όμως δεν περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης (περιλαμβάνεται το εδάφιο 4 του άρθρου 9). Η αίτηση όπως έχει υποβληθεί, παρά την πιο πάνω διαπίστωση, θα εξεταστεί στην βάση του άρθρου 9
(1), το οποίο προνοεί ότι: «Kάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς προειδοποίηση στον άλλο». Σύμφωνα με τη νομολογία, το στοιχείο του 'κατεπείγοντος' είναι ο κατ' εξοχήν παράγοντας στη βάση του οποίου καταχωρείται μονομερώς μία αίτηση που αποσκοπεί στην έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, στη σελ. 604 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του - (In Re Stavrou Hotel Apartments Ltd (Aίτηση Αρ. 76/94 - 29/12/94), In Re B.P. CYPRUS LTD - (Αίτηση Αρ. 143/96 - 1/8/96)), το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το Άρθρο 9 του ΚΕΦ. 6." Στην υπόθεση Κούππα v. Πούλλας Τσαδιώτης Λίμιτεδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10 ημερομηνίας 17.07.14, τονίστηκε ότι θα πρέπει να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του προκειμένου να κρίνει αν με αυτό ικανοποιείται εκ πρώτης όψεως η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας υπέρ του αιτήματος στην απουσία της άλλης πλευράς. Περαιτέρω στην πιο πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Astarti Development Plc κ.α. v. Χριστοδουλίδη κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 160/2015 ημερομηνίας 13.01.16, υποδείχτηκε πως το κατεπείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου, στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Ακόμη, λέχθηκε ότι, προς απόδοση μονομερώς θεραπείας θα πρέπει να προβληθούν συγκεκριμένοι και σαφείς ισχυρισμοί που να διαφοροποιούν τα πράγματα από τη «συνήθη περίπτωση» και να δικαιολογούν την ύπαρξη του κατεπείγοντος με τέτοια ένταση, ώστε να μην μπορεί να δοθεί ο χρόνος λίγων ημερών για να κοινοποιηθεί η αίτηση στην άλλη πλευρά. Το Ανώτατο Δικαστήριο κατ' επανάληψη τόνισε την ανάγκη όπως η μονομερής δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αναλαμβάνεται με φειδώ. Για να εκδοθεί ένα διάταγμα μονομερώς τα πράγματα πρέπει να είναι τόσο επείγοντα και τόσο πιεστικά που το Δικαστήριο να μην έχει άλλη επιλογή παρά να εκδώσει το διάταγμα (βλ. Έλενα Κυριάκου
(2010)1Β Α.Α.Δ. 1332 και Βαλεντίνα Θεοφάνους
(2010)1Α Α.Α.Δ. 234). Από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, η υπό κρίση περίπτωση δεν είναι από αυτές όπου τα πράγματα είναι τόσο επείγοντα και τόσο πιεστικά που το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα στη βάση μονομερούς αίτησης. Η συμφωνία που ισχυρίζεται η αιτήτρια ότι έγινε με τον εναγόμενο πατέρας της, φέρει ημερομηνία 14/6/2011, να σημειωθεί ότι αυτή δεν είναι δεόντως χαρτοσημασμένη και δεν υπάρχει αποδεικτικό στοιχειό πληρωμής του τιμήματος που αναφέρει, ενώ η απόφαση που εκκρεμεί προς ικανοποίηση των εναγόντων εναντίον του εναγομένου εκδόθηκε στις 30.3.2011 και προηγήθηκαν και άλλες προσπάθειες κατάσχεσης και πώλησης των επίδικων αντικειμένων χωρίς να προβληθεί ανάλογη θέση από μέρους της αιτήτριας. Σύμφωνα με τα ενώπιον μου στοιχεία, το ίδιο αντικείμενο είχε κατασχεθεί και προηγουμένως και είχε επιδοθεί γνωστοποίηση για τον πλειστηριασμό του που θα λάμβανε χώρα στις 30/5/2017, στον εναγόμενο στις 4/5/2017, ο οποίος πλειστηριασμός του τελικά δεν έγινε και αποσύρθηκε το σχετικό ένταλμα. Να σημειωθεί ότι όμοιοι ισχυρισμοί που σήμερα προβάλλονται από την αιτήτρια δεν έχουν προηγουμένως διατυπωθεί με οποιοδήποτε τρόπο είτε από τον εναγόμενο είτε από την αιτήτρια. Η μη εξόφληση του πόσου της απόφασης, τέτοιο στοιχείο ή ισχυρισμός δεν υπάρχει και δεν προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, δημιουργούσε σοβαρό το ενδεχόμενο επαναφοράς τους αιτήματος για κατάσχεση της ίδιας περιουσίας και του κινδύνου που σήμερα η αιτήτρια επικαλείται. Η αιτήτρια όφειλε, συνεπώς, να προβεί σε διαβήματα για την προστασία της περιούσιας επί της οποίας σήμερα υποστηρίζει ότι απόκτησε από το έτος 2011, εφόσον ο κίνδυνος υπήρχε καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους και ήταν ορατός. Το επείγον που σήμερα επικαλείται, συνεπεία του ορισμού ημερομηνίας πλειστηριασμού, δεν είναι αρκετό από μόνο του και δεν καθιστά την περίπτωση της από αυτές που πιο πάνω αναφέρονται. Συνεπώς, ο ισχυρισμός ότι η προκειμένη περίπτωση περιέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν ευσταθεί. Υπό τις περιστάσεις η καταχώρηση μονομερούς αίτησης δεν δικαιολογείται αφού δεν ικανοποιείται το στοιχείο του 'κατεπείγοντος'. Περαιτέρω δεν έχει καταδείξει και πείσει η αιτήτρια ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η αιτήτρια δεν εξηγεί με την ένορκη της δήλωση ποιες είναι οι ανεπανόρθωτες ζημιές που θα υποστεί από την απώλεια του αντικειμένου που δεν μπορούν να αποκατασταθούν χρηματικά. Τελειώνοντας, να επισημάνω ότι το αίτημα της, αφορά ακύρωση του πλειστηριασμού και όχι αναστολή του επί της βάση αξίωσης δικαιώματος επί της περιουσίας και άρα τα αιτούμενα διατάγματα δεν θα μπορούσαν να εκδοθούν και για αυτό τον λόγο, υπό μορφή δηλαδή προσωρινών διαταγμάτων. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση δεν δικαιολογείται και απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.)....... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/General Applications/Interim Judgments (Αναφορά: Πολιτική Δικαιοδοσία/Αίτηση/Αίτηση για έκδοση προσωρινού Διατάγματος/Ενδιάμεση Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο