ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 77/17, 20/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A127 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 77/17 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 μετά των σχετικών τροποποιήσεων. Μεταξύ: ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ Αιτητής-Εφεσείοντας και ALPHA BANK CYPRUS LTD Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 20 Ιουλίου 2017 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή-Εφεσείοντα: κα Κ. Μένοικου για κ. Αλέξανδρο Αλεξάνδρου Για την Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: κα Α. Μιχαήλ για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ-ΕΦΕΣΗ Με την επίδικη Αίτηση-Έφεση επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος και/ή δήλωσης Δικαστηρίου ότι «Η Ειδοποίηση ημερομηνίας 8.2.2017 «ΤΥΠΟΣ Θ» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 8.2.17 «ΤΥΠΟΣ Ι» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 4.4.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΑ» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 24.4.17 «ΤΥΠΟΣ ΙΒ» των Εφεσίβλητων / Καθ' ων η Αίτηση για πώληση σε δημοπρασία των ακινήτων με Αριθμό Εγγραφής 0/3465 Φύλλο / Σχέδιο 26/45/0, τεμάχιο 152, οικόπεδο στην Αργάκα της επαρχίας Πάφου και/ή του ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 0/3466, Φύλλο / Σχέδιο 26/45/0 τεμάχιο 153 στην Αργάκα της επαρχίας Πάφου, και/ή του ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 0/4388, Φύλλο / Σχέδιο 26/45/0 τεμάχιο 340 στην Αργάκα της επαρχίας Πάφου, δυνάμει της Υποθήκης με αριθμό Υ5497/07, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου είναι κατά το νόμο και όσον αφορά τα γεγονότα εσφαλμένη και άκυρη και/ή ακυρώσιμη» (Αιτητικό Α). Ζητείται επίσης διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και/ή να παραμερίζονται οι πιο πάνω ειδοποιήσεις (Αιτητικό Β) καθώς και διάταγμα για παραμερισμό και/ή ακύρωση της προβλεπόμενης διαδικασίας για την πώληση των πιο πάνω ακινήτων με βάση την ίδια υποθήκη (Αιτητικό Γ). Με το Αιτητικό Δ και Ε ζητείται οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει ορθή και έξοδα. Οι λόγοι της Αίτησης-Έφεσης είναι οι ακόλουθοι: «
- Εκκρεμεί διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα η Aγωγή υπ' αρ. 1539/2016 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, η οποία καταχωρήθηκε την 26/10/2016 από την αιτήτρια εναντίον του καθ' ου η αίτηση και δια μέσω της οποίας διαδικασίας ο αιτητής αμφισβητεί το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος, τους τόκους και όλα τα έξοδα τα οποία αναφέρονται στην Ειδοποίηση ημερομηνίας 8.2.2017 «ΤΥΠΟΣ Θ» και/ή στην Ειδοποίηση ημερομηνίας 8.2.2017 «ΤΥΠΟΣ Ι» και/ή στην Ειδοποίηση ημερομηνίας 4.4.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΑ» και/ή στην Ειδοποίηση ημερομηνίας 24.4.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΒ» των Εφεσίβλητων / Καθ' ων η Αίτηση και/ή δια μέσω της οποίας αμφισβητεί μεταξύ άλλων την νόμιμη ισχύ της συμφωνίας δανείου ημερ. 25/2/2010 και της συμφωνίας δανείου ημερ. 9/12/2011 και της συμφωνίας υποθήκης ημερ. 27/9/07 αναφορικά με την υποθήκη υπ' αρ. Υ5497/07 οι οποίες σχετίζονται και αφορούν την Ειδοποίηση ημερομηνίας 8.2.2017 «ΤΥΠΟΣ Θ» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 8.2.2017 «ΤΥΠΟΣ Ι» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 4.4.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΑ» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 24.4.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΒ» των Εφεσίβλητων / Καθ' ων η Αίτηση. 1.1 Δεν μπορούν να συνυπάρξουν η Διαδικασία Μέρους VIA και σχετική αγωγή και/ή δεν δύναται να κινηθεί διαδικασία του Μέρους VIA ενώ εκκρεμεί διαδικασία αγωγής με την οποία αμφισβητείται το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προωθεί διαδικασία πώλησης της ενυπόθηκης περιουσίας δια μέσω της Διαδικασίας Μέρους VIA και/ή οποιασδήποτε άλλης διαδικασίας και ωσότου το Δικαστήριο αποφασίσει επί της σχετικής αγωγής. 1.2 Το ποσό που αναφέρει η υπό κρίση Ειδοποίηση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και/ή είναι το μέρος του εξ αποφάσεως χρέους που εξασφαλίζεται από την υποθήκη υπ' αριθμόν Υ5497/07, όχι το περιγραφόμενο στις ειδοποιήσεις της εφεσίβλητης δυνάμει του μέρους VIA του περί μεταβιβάσεως και υποθηκεύσεως Ακινήτου Νόμου.
- Η επίδικη ειδοποίηση και/ή διαδικασία που ακολουθείται είναι λανθασμένη και/ή παράτυπη και/ή καταχρηστική και κατά συνέπεια άκυρη. 2.1 Οι προϋποθέσεις για την προώθηση της διαδικασίας του Μέρους VIA του Ν.9/1965 είναι ουσιαστικά ανεφάρμοστες στη παρούσα περίπτωση διότι υφίσταται δικαστική διαδικασία η οποία με βάση τον ίδιο τον νόμο Ν.9/1965 Μέρος VIA απαγορεύει την πώληση της ενυπόθηκης περιουσίας. 2.2 Η ειδοποίηση και/ή διαδικασία που ακολουθείται από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητων στερείται αντικειμένου και/ή είναι ουσιαστικά αβάσιμη αφού δεν υφίσταται ενυπόθηκο χρέος και/ή οφειλόμενο ποσό και/ή ποσό που έγινε απαιτητό σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης και/ή το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο χρέος αμφισβητείται και/ή δεν έχει καθοριστεί ακόμη και/ή αναμένεται από το Δικαστήριο στην αγωγή υπ' αρ. 1539/2016 Ε. Δ. Πάφου να αποφασίσει επί του θέματος αυτού. 2.3 Δεν πληρούνται οι απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις για την προώθηση της υπό κρίση ειδοποίησης και/ή διαδικασίας». Η Αίτηση-Έφεση στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου αρ. 9 του 1965 ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα άρθρα 1, 2, 27 και 37 έως 51 και άρθρα 2, 80 και 81 του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, στον Περί Πώλησης στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1956 Καν.1 έως 10 και 13 έως 17 όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.1 Θ.2, Δ.12 Θ.1-10, Δ.40 Θ.1-19, Δ.48 Θ.1-4 και 8 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Ν.14/1960Αρ. 2, στις αρχές της επιείκειας, στις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση/Έφεση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή/Εφεσείοντα όπου επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Την 8.6.2017 καταχωρήθηκε ένσταση στην επίδικη Αίτηση/Έφεση όπου καταγράφονται 12 λόγοι ένστασης. Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 5, 27, 36, 44Α-44ΙΑΑ, 44ΚΣΤ και παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 2, 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/1960, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στους γενικούς κανόνες επιείκειας, στη διακριτική ευχέρεια, στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Σάββα Άδωνη, υπαλλήλου της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητης όπου επίσης επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Η ΑΚΡΟΑΣΗ Κατά την ακρόαση κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων, και έγινε σύντομη προφορική επιχειρηματολογία. ΚΥΡΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Αποτελεί κοινή εκδοχή ότι η Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη καταχώρισε την 26.10.2016 την αγωγή αρ. 1539/16 Ε. Δ. Πάφου εναντίον του Αιτητή και κάποιου Χρίστου Θεοδούλου (τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση). Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Καθ' ης η αίτηση είχε παραχωρήσει διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις στον Αιτητή και ανάμεσα στις εξασφαλίσεις ήταν και η υποθήκη Υ5497/07 που ο Αιτητής-Εφεσείοντας παραχώρησε (τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, λόγω ισχυριζόμενων παραβιάσεων των υποχρεώσεων του Αιτητή, ζητείται, μεταξύ άλλων, και διάταγμα εκποίησης της εν λόγω υποθήκης. Αποτελεί επίσης κοινή εκδοχή ότι ο Αιτητής (και ο άλλος εκεί εναγόμενος) καταχώρησαν την 19.5.2017 υπεράσπιση στην εν λόγω αγωγή (τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση). Την 2.3.2017 επιδόθηκε στον Αιτητή-Εφεσείοντα. Η ειδοποίηση τύπου Θ μαζί με την ειδοποίηση τύπου Ι και κατάσταση λογαριασμού αναφορικά, μεταξύ άλλων, με την υποθήκη Υ5497/07 (τεκμήριο Γ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση). Ακολούθως την 4.5.2017 επιδόθηκε στον Αιτητή-Εφεσείοντα η ειδοποίηση τύπου ΙΑ μαζί με την ειδοποίηση ΙΒ αναφορικά με την ίδια υποθήκη (τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση). Με την εν λόγω ειδοποίηση ΙΑ ενημερώθηκε ο Αιτητής ότι η Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη στις 13.9.2017 προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων της υποθήκης Υ5497/
- Όπως γενικότερα προκύπτει από την παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, οι ειδοποιήσεις Ι, Θ, ΙΑ, ΙΒ αποστάληκαν από την Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Όπως επίσης προκύπτει από την παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, ο Αιτητής απέστειλε στην Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη μέσω του δικηγόρου του επιστολή ημερ. 30.3.2017 και η Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη απάντησε με επιστολή ημερ. 3.4.2017 (τεκμήρια 4 και 5 στην εν λόγω ένορκη δήλωση). ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΟΠΩΣ ΠΡΟΝΟΕΙΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 1965 (Ν.9/1965), ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ (στο εξής θα αναφέρεται ως ο Νόμος) Το Μέρος VIA αφορά την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. Σημειώνονται ενδεικτικά τα εξής για μέρος της διαδικασίας αυτής: Α) Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος αυτό του Νόμου σε: «. περίπτωση υπερημερίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν είκοσι
(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου .» (άρθρο 44Β του Νόμου). Νοουμένου ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις του πιο πάνω άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(1)να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται σ' αυτό το Μέρος του Νόμου: « . αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού». Με την ίδια ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης και για το ενδεχόμενο πώλησης του ακινήτου σε περίπτωση μη εξόφλησης. Επιπρόσθετα αυτή η ειδοποίηση συνοδεύεται και από την ειδοποίηση τύπου Θ [άρθρο 44Β
(2)(β)]. Ακολούθως σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της πιο πάνω ειδοποίησης τύπου «Ι», τότε ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί « . να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό∙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου» (άρθρο 44Γ
(2)του Νόμου). Το άρθρο 44Δ του Νόμου αφορά τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου και στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας προνοείται η επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη της ειδοποίησης τύπου «ΙΒ». Για σκοπούς της παρούσας απόφασης δεν χρειάζεται σ' αυτό το σημείο αναφορά σε άλλες πρόνοιες του Μέρους αυτού του Νόμου. Κρίνεται τώρα χρήσιμο να γίνει ειδικότερη αναφορά στο περιεχόμενο των πιο πάνω ειδοποιήσεων τύπου «Θ», τύπου «Ι», τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» όπως τη συναντούμε στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου: Με την ειδοποίηση τύπου «Θ» ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης για τη δυνατότητα αναδιάρθρωσης του χρέους και ενημερώνεται, μεταξύ άλλων, ότι αν δεν βρεθεί κοινή αποδεκτή λύση, θα ενεργοποιηθούν οι διαδικασίες πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ακολούθως με την παράγραφο 5 της ίδιας ειδοποίησης πληροφορείται για τη δυνατότητα του να αμφισβητήσει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση χρέους: «5. Εάν έχετε επαρκείς λόγους να πιστεύετε ότι δεν οφείλετε στον δανειστή σας το απαιτούμενο ποσό ή εάν έχετε επαρκείς λόγους να πιστεύετε ότι ο δανειστής σας δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο, ενδεχομένως να έχετε το δικαίωμα να προσφύγετε στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους∙ οποιαδήποτε πράξη πρέπει να αρχίσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης σε εσάς για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου σας σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014. [Ν.142(Ι) του 2014]». Όσον αφορά το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου «Ι»: Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση ο ενυπόθηκος οφειλέτης ειδοποιείται ότι έγινε απαιτητό το ενυπόθηκο χρέος. Με την ίδια ειδοποίηση καλείται όπως το καταβάλει εντός 30 ημερών πλέον τόκους και έξοδα και ότι σε αντίθετη περίπτωση ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στο Μέρος VIA για το ενυπόθηκο ακίνητο. Τέλος, στην ίδια ειδοποίηση δίδεται ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη, σε περίπτωση που έχει διαφορετική γνώμη να πληροφορήσει για τούτο γραπτώς τον ενυπόθηκο δανειστή εντός 30 ημερών από την παραλαβή της συγκεκριμένης ειδοποίησης. Όσον αφορά το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ»: με αυτή πληροφορείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο και ότι το ενυπόθηκο ακίνητο θα πωληθεί με πλειστηριασμό σε καθορισμένη ημερομηνία. Η ειδοποίηση τύπου «ΙΒ» από τον ενυπόθηκο δανειστή προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη αφορά το θέμα διορισμού εκτιμητή [άρθρο 44Δ
(2)]. Β) Από το κείμενο του Νόμου προκύπτει άμεσα ή έμμεσα ότι ο Νομοθέτης με σκοπό την επιτάχυνση των εκποιήσεων ακινήτων, θέλησε να παρέχει την ευχέρεια στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρεί ο ίδιος με τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του Νόμου, όπως περιληπτικά περιγράφεται πιο πάνω χωρίς όμως να αγνοείται, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης όπου ο τελευταίος αμφισβητεί ότι οφείλει το απαιτούμενο ποσό ή αμφισβητεί το δικαίωμα πώλησης του ακινήτου∙ νοουμένου όμως ότι, μεταξύ άλλων, τέτοια αμφισβήτηση «εκφραστεί» από τον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά κανόνα πριν την επίδοση προς αυτόν της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Η επίδικη ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» Το άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου προνοεί τα εξής αναφορικά με το δικαίωμα έφεσης μετά από παραλαβή ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». «
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις∙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί∙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή∙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)». Είναι αναγκαίο να εστιαστεί η προσοχή του Δικαστηρίου στην ερμηνεία της συγκεκριμένης πρόνοιας του Νόμου. Κύριοι ερμηνευτικοί κανόνες Νόμων έχουν ως εξής: · Ένας Νόμος πρέπει να ερμηνεύεται στο σύνολο του. · Ένας Νόμος δεν μπορεί να ερμηνεύεται με τρόπο που οδηγεί σε άδικα, παράδοξα, παράλογα ή άτοπα αποτελέσματα. Όμως δεν είναι έργο του Δικαστηρίου ούτε έχει εξουσία να αποκαταστήσει τυχόν παραλείψεις, κενά ή σφάλματα στο Νόμο. · Ο σκοπός για τον οποίο έχει θεσπιστεί ο νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για σκοπούς της ορθής ερμηνείας του. · Δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις όταν αυτές είναι σαφείς. (Ρόναλτ Γουοτς κ.α. ν. Γιάννη Λαουρή κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 319/08 ημερ. 7.7.2014, Κυριακίδης κ.α. ν. Δικηγοροπούλου κ.α.,
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1164, Διοικητικό Συμβούλιο Ταμείου Συντάξεως Δικηγόρων ν. Κλαύδιου Αντωνιάδη
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1915) Κατ' αρχήν η φράση του άρθρου 44Γ
(3)(δ) «για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)» παραπέμπει στην ειδοποίηση τύπου Ι του Δεύτερου Παραρτήματος. Ως προς το ερώτημα σε τι είδους αγωγή αναφέρεται ο νομοθέτης στο άρθρο 44Γ
(3)(δ), η απάντηση έχει ως εξής: πρόκειται για αγωγή που εγείρεται από τον οφειλέτη ο οποίος θεωρεί ότι δεν οφείλει στον δανειστή το απαιτούμενο ποσό ή θεωρεί ότι ο δανειστής δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο∙ και προσφεύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους (για τούτο το δικαίωμα του πληροφορείται με την ειδοποίηση τύπου «Θ» η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση τύπου «Ι», και ακόμα συνοδεύει και τις ειδοποιήσεις υπερημερίας όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα). Σκοπός του άρθρου 44Γ
(3)(δ) είναι στην ουσία η αποφυγή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου πριν να ακουστεί, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης μέσω της αγωγής που τυχόν αποφασίσει να εγείρει αμφισβητώντας το χρέος. Το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», ενεργοποιείται μόνο όταν δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης τύπου «Ι». Εάν όμως εκκρεμεί η αγωγή με την οποία αμφισβητείται το χρέος κ.λ.π. όταν αυτή εμπίπτει στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) τότε δεν δικαιούται ο ενυπόθηκος δανειστής να ορίσει ημερομηνία πώλησης του ακινήτου και να επιδώσει στον οφειλέτη την ειδοποίηση τύπου «ΙΑ». Γι' αυτό και σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί σε επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», παρόλο που εκκρεμεί η αγωγή του οφειλέτη ως το άρθρο 44Γ
(3)(δ), τότε τέτοια αγωγή αποτελεί λόγο έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» αφού εσφαλμένα ο ενυπόθηκος δανειστής θεώρησε για σκοπούς πώλησης του ακινήτου ότι η μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση τύπου «Ι» του έδωσε το δικαίωμα για επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Γι' αυτό και η φράση στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) «εκκρεμεί η αγωγή για την ειδοποίηση.» τύπου «Ι», αναφέρεται στην ουσία σε αγωγή που έχει ως συνέπεια την παγοποίηση ή την εμπόδιση της δημιουργίας των συνεπειών από τη μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση τύπου «Ι». Το άρθρο 44Γ
(3)(δ) αναφέρεται σε αγωγή που εκκρεμεί η οποία διακόπτει ή εμποδίζει την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων του δανειστή σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την ειδοποίηση τύπου «Ι». Με βάση την πιο πάνω ανάλυση είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι μετά την παραλαβή της ειδοποίησης τύπου «Ι», ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει αγωγή αμφισβητώντας, μεταξύ άλλων, το ενυπόθηκο χρέος, με αποτέλεσμα ο ενυπόθηκος δανειστής, εάν καταχωρηθεί στο κατάλληλο στάδιο η αγωγή από τον ενυπόθηκο οφειλέτη, να μην δικαιούται να προχωρήσει στην ειδοποίηση τύπου «ΙΑ». (Το τι τυχόν περαιτέρω περιπτώσεις καλύπτει το άρθρο 44Γ
(3)(δ) του Νόμου δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης). ΌΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Ι ΚΑΙ Θ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΗΚΗ Υ5497/07 Σε σχέση με τις ειδοποιήσεις αυτές, με βάση τα πραγματικά γεγονότα η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη (άρθρο 44ΙΓ του Νόμου). Η επίδικη Αίτηση-Έφεση καταχωρήθηκε πέραν των 30 ημερών από τη σχετική επίδοση. ΌΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΙΑ ΚΑΙ ΙΒ · Με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα, πριν την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ είχε αποσταλεί στην Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη μέσω του δικηγόρου του Αιτητή η επιστολή ημερ. 30.3.2017 (τεκμήριο 4 στην ένσταση). «Θέμα: Ειδοποίηση Τύπος «Θ» προς τον πελάτη μου ΘΕΟΔΟΥΛΟ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ ΑΔΤ 621007 Κατ' εντολή και για λογαριασμό του πιο πάνω πελατών μου, και αναφορικά με τις δύο Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» ημερ. 8/2/2017 που του έχετε αποστείλει και οι οποίες αφορούν δύο λογαριασμούς με πρωτοφειλέτη τον ίδιο και την εταιρεία LCN DEVELOPERS LTD και ενυπόθηκο οφειλέτη τον ίδιο τον πελάτη μου, παρακαλώ όπως σημειωθεί ότι παράνομα και παράτυπα έχουν αποσταλεί από πλευράς σας οι εν λόγω ειδοποιήσεις ενόψει του γεγονότος ότι για τους εν λόγω λογαριασμούς εκκρεμούν αγωγές ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και συγκεκριμένα η Αγωγή υπ' αρ. 1539/2016 και η Αγωγή υπ' αρ. 1154/2016, μέσα από την οποία διαδικασία μάλιστα ο πελάτης μου αμφισβητεί την ισχύ των εν λόγω λογαριασμών και/ή το ισχυριζόμενο οφειλόμενο υπόλοιπο. Με βάση τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 αρ. 44Γ δεν νομιμοποιήστε στην προώθηση των πιο πάνω ειδοποιήσεων και της διαδικασίας πλειστηριασμού ενυπόθηκης περιουσίας. Ως εκ τούτου, καλείστε όπως αποσύρετε γραπτώς τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» ημερ. 8/2/2017». Πουθενά όμως στο Νόμο δεν αποτελεί λόγω παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ η αποστολή οποιασδήποτε επιστολής. · Επισημαίνεται επίσης ότι πριν την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ εκκρεμούσε μόνο η αγωγή αρ. 1539/16 της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητης. Η έκθεση υπεράσπισης του Αιτητή στην εν λόγω αγωγή δεν ήταν καταχωρημένη πριν την επίδοση της ειδοποίησης ΙΑ. (Η σχετική ειδοποίηση ΙΑ μαζί με τη ΙΒ επιδόθηκαν την 4.5.2017 και η έκθεση υπεράσπισης στην πιο πάνω αγωγή καταχωρήθηκε την 19.5.2017). Ακόμα και αν η καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης σε αγωγή θα είχε τυχόν κάποια σημασία για σκοπούς παραμερισμού της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, στην προκειμένη περίπτωση ουδεμία σημασία έχει η συγκεκριμένη υπεράσπιση και μόνο από το γεγονός ότι ούτως ή άλλως, ήταν ανύπαρκτη πριν την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Βλ. παράγραφο 5 της ειδοποίησης τύπου Θ: «. οποιαδήποτε πράξη πρέπει να αρχίσει πριν την επίδοση της ειδοποίησης σε εσάς για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου σας σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014. [Ν.142(Ι) του 2014]». (Θα ήταν παράδοξο ο Νόμος να έδιδε την ευχέρεια «δημιουργίας» συνθηκών παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ, μετά την επίδοση τέτοιας ειδοποίησης. Τούτο αναφέρεται χωρίς να σημαίνει κατ' ανάγκη ότι η έκθεση υπεράσπισης αποτελεί λόγω παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ). · Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο από μόνη της η αγωγή της Καθ' ης η αίτηση που εκκρεμούσε κατά το χρόνο της επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ μπορεί να εμπίπτει στον ορισμό της αγωγής με βάση το άρθρο 44Γ
(3)(δ) του Νόμου. Η απάντηση θεωρώ πως είναι έκδηλα αρνητική. Εξάλλου η συγκεκριμένη αγωγή από μόνη της προφανώς δεν περιέχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση του περιεχομένου της ειδοποίησης τύπου Ι, αλλά το αντίθετο. · Στη σελ. 5 της αγόρευσης εκ μέρους του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή-Εφεσείοντα παρατίθεται η εξής επιχειρηματολογία: «Το άρθρο 44Α
(4)του Νόμου προνοεί ότι «καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου». Άρα λοιπόν καθίσταται ρητά και ξεκάθαρα ότι η διαδικασία του μέρους VIA αφορά περιπτώσεις προτού εγερθεί αγωγή και εξασφαλιστεί δικαστική απόφαση για το χρέος και διάταγμα εκποίησης υποθήκης. Το λεκτικό του άρθρου αυτού καταδεικνύει το πνεύμα του νομοθέτη ο οποίος είχε κατά νου ότι αυτή η διαδικασία του ΜΕΡΟΥΣ VIA ακολουθείται εφόσον δεν εκκρεμεί πολιτική αγωγή που να σκοπεί στην έκδοση διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Έχοντας όμως κατά νου τι συνιστά καταχρηστική προς το Δικαστήριο συμπεριφορά, ακριβώς για να μην επιτρέψει την εκμηδένιση του ρόλου του Δικαστηρίου, αλλά αυτό το ρόλο να μπορέσει να εξισορροπήσει με την ανάγκη ταχύτερης προώθησης της διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον δανειστή, επέτρεψε σε αυτόν να προωθήσει την καταχώρηση αγωγής αναφέροντας αυτό ρητά στον Νόμο. Όχι μόνο από το γράμμα του Νόμου, αλλά και έχοντας υπόψη τη νομολογία των Δικαστηρίων, προκύπτει ότι εάν ο νομοθέτης ήθελε επιτρέψει την καταχώρηση αγωγής προς εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου, και κατόπιν αυτής, την προώθηση τη διαδικασίας του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου ενώ ακόμα εκκρεμεί προς εκδίκαση η σχετική αγωγή, θα το ανέφερε ρητώς, όπως ακριβώς έπραξε και με την περίπτωση όπου κινείται η διαδικασία του ΜΕΡΟΥΣ VIA και κατόπιν αυτής καταχωρείται αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι ολοφάνερο ότι από το περιεχόμενο του Μέρους VIA του Νόμου και των ειδοποιήσεων Τύπος Θ, Τύπος Ι και Τύπος ΙΑ ότι η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου αναφέρεται συγκεκριμένα στις περιπτώσεις όπου υφίσταται τρέχουσα συμβατική σχέση μεταξύ ενυπόθηκου δανειστή και ενυπόθηκου οφειλέτη και προκύπτει υπερημερία. Δεν αναφέρεται και δεν αφορά περιπτώσεις όπου η υπόθεση άχθηκε ενώπιον Δικαστηρίου και εκκρεμεί προς εκδίκαση αγωγή και για το θέμα εκποίησης της υποθήκης. Είναι παράλογο και αντινομικό ενόσω εκκρεμεί δικαστική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου για τις ίδιες θεραπείες να προωθεί η Εφεσίβλητη/Καθ' ης η αίτηση την ίδια διαδικασία κάτω από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου». Σε αυτό το σημείο είναι χρήσιμο να παρατεθεί αυτούσιο το άρθρο 44
(1)του Μέρους VI του Νόμου αναφορικά με τη δυνατότητα του ενυπόθηκου δανειστή να εγείρει αγωγή είτε πριν είτε μετά την αίτηση προς το Διευθυντή του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το άρθρο 37 του Νόμου. «44.
(1)Ουδέν των εν τω παρόντι Νόµω διαλαµβανοµένων επενεργεί ώστε ν' αποκλείση οιονδήποτε ενυπόθηκον δανειστήν από του να επιδιώξη διά πολιτικής αγωγής την πώλησιν του ενυποθήκου ακινήτου προς εξόφλησιν του διά της υποθήκης εξασφαλιζοµένου ποσού· τοιαύτη δε αγωγή δύναται να εγερθή οποτεδήποτε, προ ή κατόπιν αιτήσεως προς τον ∆ιευθυντήν δυνάµει των διατάξεων του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι οσάκις το ∆ικαστήριον θεωρεί ότι η τοιαύτη διαδικασία, αντί της υπό του παρόντος Μέρους προνοουµένης, δεν ήτο λογικώς αναγκαία διά την επίτευξιν του δ' αυτής επιδιωκοµένου σκοπού, το ∆ικαστήρον δύναται να διατάξη όπως άπαντα τα έξοδα της αγωγής, περιλαµβανοµένων και των εξόδων του εναγοµένου, πληρωθώσιν υπό του ενάγοντος». Είναι επίσης χρήσιμο να παρατεθούν αυτούσιες οι πρόνοιες του άρθρου 44Α του Μέρους VIA του Νόμου αναφορικά με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή. «
(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.
(2)Καμία διάταξη του Μέρος VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.
(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.
(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου». Είναι γεγονός ότι το αντίστοιχο λεκτικό στο άρθρο 44 διαφέρει από το λεκτικό του άρθρου 44Α
(4). Στο άρθρο 44Α
(4)δεν υπάρχει ρητή πρόνοια αντίστοιχη με αυτή του άρθρου 44 ότι δηλαδή η αγωγή από τον ενυπόθηκο δανειστή μπορεί να εγερθεί οποτεδήποτε πριν ή κατόπιν τη χρήση της διαδικασίας του Μέρους VIA. (Στην περίπτωση της αίτησης προς το διευθυντή του Κτηματολογίου, ο Νομοθέτης προνόησε ρητά ότι ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να καταχωρήσει αγωγή πριν ή μετά την αίτηση προς τον διευθυντή). Το πιο πάνω σημείο επισημαίνεται. Όμως θα ήταν πιστεύω σφάλμα να κατέληγε το Δικαστήριο ότι ενόσω εκκρεμεί αγωγή του ενυπόθηκου δανειστή με την οποία επιδιώκει διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, ότι εμποδίζεται ο συγκεκριμένος δανειστής από το να προχωρήσει μεταγενέστερα στη διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου. Πουθενά δεν υπάρχει τέτοια ρητή πρόνοια στο Νόμο. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με νομοθετική ρύθμιση εκτός της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Εξάλλου αφού ο Νομοθέτης επέτρεψε την έγερση πολιτικής αγωγής από τον ενυπόθηκο δανειστή με την οποία να επιδιώκει διάταγμα εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, μετά την έναρξη της διαδικασίας του Μέρους VIA του Νόμου (όπου είναι εφικτό κατά τη διάρκεια και εφόσον αρχίσει η διαδικασία του VIA), πώς θα μπορούσε να επιχειρηματολογηθεί με επιτυχία ότι στην περίπτωση που τέτοια αγωγή εκκρεμεί πριν την έναρξη της διαδικασίας του Μέρους VIA, τότε τούτο αποτελεί κώλυμα στην προώθηση της διαδικασίας του Μέρους VIA; · Έχω εξετάσει κάθε λόγο έφεσης, δεν έχει καταδειχθεί ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για παραμερισμό είτε της ειδοποίησης ΙΑ είτε της ειδοποίησης ΙΒ ή για έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος για ακύρωση της σκοπούμενης πώλησης. Δεν ικανοποιείται οποιαδήποτε προϋπόθεση παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι η ειδοποίηση ΙΑ έχει επιδοθεί μετά τη λήξη της προθεσμίας των 30 ημερών που δίδεται με την ειδοποίηση τύπου Ι (δεν έχει τεθεί σχετικό παράπονο, ούτε παράπονο ότι η επίδοση έγινε σε λάθος πρόσωπο). Επιπρόσθετα δεν έχει υποδειχθεί με ποιο τρόπο ο τύπος της ειδοποίησης ΙΑ δεν είναι ορθός. Κατά τα άλλα θίγονται θέματα από την πλευρά του Αιτητή-Εφεσείοντα, όπως π.χ. η αμφισβήτηση χρέους τα οποία δεν θα ήταν ορθό να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ότι ειδικότερα για την ειδοποίηση ΙΒ ουδεμία συγκεκριμένη θέση ή επιχειρηματολογία έχει αναπτυχθεί. Με βάση όλα τα πιο πάνω η επίδικη Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η επίδικη Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον του Αιτητή-Εφεσείοντα όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil / General / Final Αναφορικά: Έφεση-Αίτηση για παραμερισμό ειδοποίησης πλειστηριασμού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο