ΣΥΜΕΩΝ ΣΠΥΡΟΥ κ.α. ν. Σ.Τ. ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 64/17, 12/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A118 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 64/17 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:
- ΣΥΜΕΩΝ ΣΠΥΡΟΥ, εκ Πάφου
- ΣΑΒΟΥΛΛΑ ΣΠΥΡΟΥ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ, εκ Πάφου
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΛΙΑ ΣΠΥΡΟΥ, εκ Πάφου
- ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΗΛΙΑ ΣΠΥΡΟΥ, εκ Πάφου
- ΗΛΙΑΣ ΣΠΥΡΟΥ, εκ Πάφου Αιτητών - Εφεσειόντων και Σ.Τ. ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων ----------------- Ημερομηνία: 12.7.2017 Για Αιτητές-Εφεσείοντες: κ. Π. Αγγελίδης για Π. Αγγελίδης & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ων η αίτηση-Εφεσίβλητους: κ. Φ. Κυπριανίδης για ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΛΟΥΚΑ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με σύμβαση υποθήκης Υ5296/08 υποθηκεύθηκε προς όφελος των Εφεσιβλήτων το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/6024 στον Πωμό δια εξασφάλιση πιστωτικής διευκόλυνσης της οποίας έτυχαν ο Αιτητής αρ. 1-ενυπόθηκος οφειλέτης είναι ο Αιτητής αρ.
- Εναντίον των Αιτητών εκδόθηκε διαιτητική απόφαση στις 11.12.2012 (Τεκμήριο Α) η οποία εγγράφηκε στις 9.1.2014 ως απόφαση Δικαστηρίου στα πλαίσια Γενικής Αίτησης με αρ. 302/13 (Τεκμήριο Β ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης έγινε εκ συμφώνου, με τους Αιτητές να συναινούν δια του δικηγόρου ο οποίος τους εκπροσωπούσε. Με την εν λόγω απόφαση, καθοριζόταν ότι από την εκποίηση της επίδικης υποθήκης θα εξοφλείτο το χρέος. Παρών κατά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης ήταν ο Αιτητής
- Η εν λόγω διαδικασία δεν έχει εφεσιβληθεί και οι εφεσίβλητοι ξεκίνησαν τη διαδικασία δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/
- Τα ανωτέρω προκύπτουν από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα των ενόρκων δηλώσεων και των επισυνημμένων σε αυτές τεκμηρίων. Η κρινόμενη αίτηση αμφισβητεί την εγκυρότητα των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» οι οποίες απεστάλησαν προς τους Αιτητές, δυνάμει των προνοιών των άρθρων 44Γ
(2)και 44Δ
(2)αντίστοιχα του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου. Αιτήματα υπάρχουν και για έκδοση άλλων διαταγμάτων με τα οποία επιζητείται κυρίως η αναστολή και/ή ακύρωση της διαδικασίας πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Με την αίτηση/έφεση προβάλλεται ως κύριος λόγος έφεσης η ύπαρξητης αγωγής 168/16 την οποίαν οι Αιτητές κατεχώρησαν εναντίον των Εφεσιβλήτων (Τεκμήριο 6 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση). Τόσον με τους λόγους έφεσης όσο και με την επιχειρηματολογία την οποίαν ανέπτυξαν δια του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, προτείνουν πως αφενός δεν μπορεί να συνυπάρξει η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 με πολιτική αγωγή και αφετέρου η αγωγή αυτή ενόσω εκκρεμεί αποτελεί προϋπόθεση ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Παρέπεμψε δε ο συνήγορος σε αποφάσεις τόσο του παρόντος Δικαστηρίου (Κάτια Ορφανίδου, Αίτηση Έφεση 197/16, ημερ. 15.12.2016), όσο και σε αποφάσεις άλλων πρωτόδικων Δικαστηρίων που πραγματεύονται το θέμα τούτο. Εισηγείται δε πως στην παρούσα υπόθεση πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 44Γ
(3)(δ) και ως εκ τούτου πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Σε αντίθετη περίπτωση, η αγωγή υπ΄ αρ. 168/16 θα καταστεί άνευ αντικειμένου και θα υπάρχει παραβίαση του δικαιώματος των Αιτητών/Εφεσειόντων για πρόσβαση στο Δικαστήριο και/ή αποτελεσματική θεραπεία και θα παραβιάζονται τα συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών. Οι Καθ΄ ων η αίτηση προτού αναπτύξουν τους λοιπούς λόγους ένστασης, προέβαλαν ως σημαντικό τον λόγο με τον οποίον καταλογίζουν στους Αιτητές ότι δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αποκρύβοντας το γεγονός της έκδοσης διαιτητικής απόφασης και της εγγραφής της στο Δικαστήριο. Θεωρούν ότι αυτός είναι σημαντικός τόσο ως αυτοτελής λόγος ένστασης όσο και στη γενική εικόνα και προθέσεις των Αιτητών και ειδικότερα της καταχώρησης της αγωγής 168/16. Αποτελεί γενική αλλά και νομολογιακή αρχή ότι εκείνος ο οποίος προσέρχεται στο Δικαστήριο αξιώνοντας μια θεραπεία, οφείλει να προσέρχεται με καθαρά χέρια, αποκαλύπτοντας όλα τα ουσιώδη γεγονότα, τα οποία θα επηρεάσουν και θα διαμορφώσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Αυτή η υποχρέωση και καθήκον επιβάλλεται κυρίως, σε μονομερείς αιτήσεις, όπου το Δικαστήριο αποφασίζει ακούοντας μόνο τον ένα διάδικο. Στην κρινόμενη περίπτωση, το Δικαστήριο θα αποφασίσει, έχοντας ακούσει αμφότερες τις πλευρές, με όσα γεγονότα η κάθε μια έθεσε ενώπιον του. Εκείνο το γεγονός που δεν αποκαλύφθηκε από τους Αιτητές έχει τεθεί από τους Εφεσίβλητους και όση σημασία έχει θα εξεταστεί από το Δικαστήριο. Αναπτύσσοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσιβλήτων την προϋπόθεση 44Γ
(3)(δ), ήτοι την περίπτωση όπου εκκρεμεί αγωγή για την ειδοποίηση Τύπου «Ι», παρέπεμψε και εκείνος στην ίδια απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου (Κάτια Ορφανίδου, Αίτηση Έφεση 197/16, ημερ. 15.12.2016), με το σκεπτικό της οποίας δηλώνει ότι συμφωνεί. Θεωρεί όμως πως στην παρούσα περίπτωση όπου έχει εκδοθεί ήδη διαιτητική απόφαση, η οποία εκ συμφώνου ενεγράφη ως απόφαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο και ακολούθως οι Αιτητές καταχώρησαν την αγωγή 168/16 εναντίον των Εφεσιβλήτων, αυτό διαφοροποιεί την κατάσταση αφού όλα τα θέματα τα οποία αφορούν την οφειλή των Αιτητών προς τους Καθ΄ ων η αίτηση, αλλά και το θέμα της υποθήκης, έχουν τελεσίδικα και εκ συμφώνου αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Παραπέμπει προς επίρρωση της θέσης του στην απόφαση Φιλελεύθερος Λτδ v. Α. Σοφοκλέους
(2003)1 Α.Α.Δ. 549, όπου λέχθηκε πως: «απόφαση Δικαστηρίου η οποία εκδίδεται μετά την ακρόαση της υπόθεσης ή εκ συμφώνου, δημιουργεί δεδικασμένο το οποίο αποσβαίνει το αγώγιμο δικαίωμα και συναρτά μετά ταύτα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των διαδίκων με την εκδοθείσα δικαστική απόφαση». Είναι η άποψη του πως με την έκδοση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, το περιεχόμενο της οποίας κατέστη δικαστική απόφαση, είχε ως αποτέλεσμα την απόσβεση του οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος των Αιτητών που αφορούν κατά κύριο λόγο το οφειλόμενο υπόλοιπο αλλά και την εγκυρότητα της υποθήκης. Ακόμα και αν υπάρχει αγωγή σε εκκρεμότητα, όπως η παρούσα περίπτωση, θα πρέπει η ύπαρξη της αγωγής, για να μπορεί να αποτελέσει γνήσιο και νομικά βάσιμο λόγο παραμερισμού της διαδικασίας εκποίησης, να στηρίζεται σε αγώγιμο δικαίωμα ζωντανό ή εκκρεμές όπως μάλιστα είναι και η έκφραση που χρησιμοποιεί ο νομοθέτης. Για τούτο, συμπεραίνει πως η αγωγή 168/16 δεν συνιστά αγωγή εντός της έννοιας και του πνεύματος της προστασίας που επιθυμούσε ο νομοθέτης να προσδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Αν σκοπός του νομοθέτη ήταν να παρέχει τη δυνατότητα στον οφειλέτη να καταχωρεί αγωγή για θέματα τα οποία έχουν αποφασιστεί από το Δικαστήριο και το γεγονός αυτό να αποτελεί ικανοποιητικό λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού, δεν θα συνιστούσε επέμβαση της νομοθετικής εξουσίας στη δικαστική; Εκφράζει περαιτέρω την εισήγηση πως θα επρόκειτο για παρέμβαση, καθώς με τον τρόπο αυτό θα αναβίωναν τα αγώγιμα δικαιώματα τα οποία έχουν αποσβεστεί και θα επαναφέρονταν ή επανάρχιζαν διαφορές οι οποίες έχουν αποκρυσταλλωθεί και για τις οποίες ήδη έχει αποφασίσει το Δικαστήριο. Δεν θεωρεί ότι ο σκοπός του άρθρου 44Γ
(3)(δ) είναι να καταστήσει την οποιαδήποτε αγωγή λόγο ένστασης, αλλά μόνο αγωγές με εν ζωή αγώγιμα δικαιώματα που αναζητούν γνήσια θεραπεία. Σε αντίθετη περίπτωση ο εν λόγω λόγος ένστασης θα απέληγε σε κατάχρηση και στην καταχώρηση τυπικών αγωγών με ανεπιθύμητα και άδικα αποτελέσματα τόσο για τον ενυπόθηκο δανειστή όσο και το θεσμό της δικαιοσύνης η οποία, πέραν της απονομής της, πρέπει να παράγει και αποτέλεσμα. Έχοντας εξετάσει με προσοχή τα επιχειρήματα και θέσεις των διαδίκων και των συνηγόρων τους σημειώνονται τα ακόλουθα: Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ακυρώνεται για τους πιο κάτω λόγους οι οποίοι κατ΄ εξαντλητικό τρόπο παρατίθενται στο άρθρο 44Γ
(3): «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Εκείνο που προωθείται ως λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης είναι η προϋπόθεση (δ). Η εκκρεμότητα αγωγής έχει σχολιασθεί και αναλυθεί και σε προγενέστερη απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, πως η αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι», δεν μπορεί να σημαίνει ή να εκλαμβάνει τίποτα άλλο, πέραν της αμφισβήτησης του περιεχομένου της, την εγκυρότητα των δανείων και των συμβάσεων υποθήκης δυνάμει των οποίων δίδεται το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να κάνει χρήση των διαδικασιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/
- Έχουν ανωτέρω καταγραφεί οι θέσεις των διαδίκων. Είναι αποδεκτό ότι ο Αιτητής 1 κατεχώρησε στις 5.2.2016 την υπ΄ αριθμό 168/16 αγωγή εναντίον των Εφεσιβλήτων, αφού είχαν επιδοθεί στους Αιτητές οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» (Τεκμήριο Γ ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Με την αγωγή αυτή επιζητείται απόφαση και/ή διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι τα εμφαινόμενα στους λογαριασμούς δανείων υπόλοιπα είναι μικρότερα. Ότι υπάρχουν κεφαλαιοποιήσεις και χρεώσεις πέραν του επιτρεπόμενου. Διάταγμα ότι οι υποθήκες Υ1724/03 και Υ5296/08, η επίδικη, είναι παράνομες και άκυρες. Αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός (α) η έκδοση διαιτητικής απόφασης ημερ. 11.12.2012, εναντίον των Αιτητών τόσο για το οφειλόμενο ποσό όσο και την εκποίηση της υποθήκης και (β) η καταχώρηση και εγγραφή της για εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στις 9.1.
- Η εγγραφή αυτή έγινε εκ συμφώνου με παρουσία της συνηγόρου των νυν Αιτητών. Είναι μη αμφισβητούμενο γεγονός πως η εγγραφή της, δεν έχει εφεσιβληθεί, και δεν ζητήθηκε ο παραμερισμός της. Με την αγωγή 168/16, δεν γίνεται καμία μνεία είτε στη διαιτητική απόφαση είτε στην εγγραφή της, ούτε επιζητείται ο παραμερισμός της εκ συμφώνου απόφασης, ένεκα κάποιων λόγων (Παναγιώτης Ανδρέου v. P. & D. Crystal Line Co Ltd
(2001)1 (Γ) A.A.Δ. 1521). Συνεπώς, δεδομένου ότι ούτε επιζητείται ακύρωση του διατάγματος εγγραφής η απόφαση αυτή, η οποία ήδη κατέστη τελεσίδικη, είναι απόφαση την οποίαν οι Εφεσίβλητοι δικαιούνται να εκτελέσουν. Η ύπαρξη απόφασης παρέχει το δικαίωμα σε οποιοδήποτε πιστωτή να προωθήσει και να επιδιώξει την εκτέλεση της. Η διαδικασία του Μέρους VIA του Ν.9/65 δεν αποτελεί εμπόδιο στον εξ΄ αποφάσεως οφειλέτη να διεκδικήσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ούτε τον εμποδίζει να καταχωρήσει αγωγή για εξασφάλιση του λαβείν του. Η έκδοση δικαστικής απόφασης και σχετικού διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου παρέχει δικαιώματα στον εξ΄ αποφάσεως δανειστή για προσπάθεια εκτέλεσης της απόφασης που εξασφάλισε. Στην απόφαση Χρίστος Χριστοφόρου v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 708, στη σελ. 712, επισημάνθηκε η αξία και η σημασία της ύπαρξης και λήψης μέτρων για εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων το οποίο όπως ανέφερε το Ανώτατο Δικαστήριο αποτελεί: »ύψιστο βέβαια ζήτημα που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης γιατί αν οι αποφάσεις των Δικαστηρίων δεν εκτελούνται τότε η δικαιοσύνη θα απονέμεται επί ματαίω». Δεν επιθυμώ στο παρόν στάδιο και σε αυτή τη διαδικασία να υπεισέλθω ή να αποφασίσω την τύχη της αγωγής 168/
- Όμως δεν μπορώ να παραγνωρίσω την ύπαρξη της απόφασης εναντίον των Αιτητών, την οποία αποδέχθηκαν και εκ συμφώνου ενεγράφη. Ουσιαστικά αποδέχθηκαν τόσον το οφειλόμενο ποσό όσο και την εγκυρότητα της υποθήκης. Για τούτο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται σε εκκρεμότητα ή υπό αμφισβήτηση το δάνειο ή η σύμβαση υποθήκης και η υποθήκευση του επίδικου ακινήτου. Πρόσθετος λόγος ο οποίος συνηγορεί ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν αμφισβητεί την υποθήκη, αποτελεί το γεγονός πως εκείνος, δηλαδή ο Αιτητής 5 που συνήψε τη σύμβαση υποθήκης με τους Εφεσίβλητους, δεν την αμφισβητεί, αφού δεν κατεχώρησαν αγωγή εναντίον τους. Ενάγων εμφανίζεται μόνον ο Αιτητής 1 ο οποίος συνήψε τα δάνεια. Εάν το επίδικο πωληθεί στη διαδικασία πλειστηριασμού, η αγωγή δεν καθίσταται άνευ αντικειμένου, αφού εάν πετύχει σε αυτήν ο Αιτητής 1 και αποδείξει ότι οφείλει λιγότερα, θα μπορεί να τα διεκδικήσει. Πρόσθετος λόγος έφεσης που προωθούν οι Αιτητές, ότι στον λογαριασμό και υπόλοιπα δανείων υπάρχουν παράνομες χρεώσεις και ανατοκισμοί, δεν αφορούν και δεν μπορούν να εξετασθούν στην παρούσα διαδικασία. Δεν υπάρχουν λόγοι αλλά ούτε και παρέχεται μαρτυρία για το παράτυπο ή τον παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» δεδομένου πως όλοι οι λόγοι και επιχειρηματολογία αναπτύχθηκε γύρω από την «εκκρεμοδικία» της αγωγής 168/
- Συνακόλουθα η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εφεσιβλήτων-Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των Εφεσειόντων-Αιτητών όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο