Anthony Opperman ν. James B. Wilson, Αρ. Αγωγής: 913/15, 17/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 913/15 Μεταξύ: Anthony Opperman Ενάγοντας και James B. Wilson Εναγόμενος - - - - - - - - - - - - - - Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 16.06.17 Ημερομηνία: 17.07.2017 Για τον Ενάγοντα: κα. Βασιλείου Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την καταχώριση της παρούσας αγωγής αποτέλεσαν οι ισχυριζόμενες δυσφημιστικές δηλώσεις του Εναγόμενου σε βάρος του Ενάγοντα. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, ο τελευταίος μέσω της εταιρείας "J & T Property Services Ltd" ορίστηκε ως υπεύθυνος και/ή διαχειριστής του συγκροτήματος κατοικιών με την επωνυμία «Walnut Grove 1» για την περίοδο 01.05.07 μέχρι το τέλος του
- Ο Εναγόμενος κατά ή περί τον Μάρτιο του 2012 αγόρασε διαμέρισμα στο προαναφερόμενο συγκρότημα και έκτοτε επέδειξε εχθρική συμπεριφορά προς το πρόσωπο του Ενάγοντα προβαίνοντας σε άκρως προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, συκοφαντικές δηλώσεις και κατηγορίες. Ο Εναγόμενος απέστειλε και συνεχίζει να αποστέλλει μέχρι την καταχώριση της παρούσας αγωγής συκοφαντικά, δυσφημιστικά, κακόβουλα, κακοπροαίρετα, και/ή ψευδή και/ή αναληθή γεγονότα και κατηγορίες εναντίον του Ενάγοντα μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων στους λοιπούς κατοίκους του συγκροτήματος κατοικιών «Walnut Grove 1». Συγκεκριμένα: · Αποκαλεί τον Ενάγοντα με τον προσβλητικό χαρακτηρισμό "Dirty Cleaner", "Dirty Tony Opperman" και "the Lazy South African". · Διαδίδει ότι ο Ενάγοντας μαζί με άλλους ενοίκους του συγκροτήματος «Walnut Grove 1» εκφοβίζει και ασκεί τρομοκρατία στους λοιπούς ενοίκους του εν λόγω συγκροτήματος, καθώς και ότι παρουσίαζε βίαιη, εχθρική, απειλητική και επιθετική συμπεριφορά. · Κατηγορεί τον Ενάγοντα και την αποβιώσασα σύζυγο του ότι υπερχρέωναν και/ή δημιουργούσαν αναληθείς υπερβολικές χρεώσεις επί των κοινοχρήστων. Το περιεχόμενο των πιο πάνω αναφερόμενων δηλώσεων προκαλεί ζημιά στην προσωπικότητα, την υπόληψη, την τιμή, φήμη, ακεραιότητα, ψυχική και πνευματική υπόσταση του Ενάγοντα και έπληξε τον τελευταίο σε προσωπικό, οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελματικό επίπεδο. Ως εκ των ανωτέρω ο Ενάγοντας αξιώνει την έκδοση διαταγμάτων και αποζημιώσεων εναντίον του Εναγόμενου. Το κλητήριο ένταλμα και η έκθεση απαίτησης επιδόθηκαν στον Εναγόμενο δια θυροκολλήσεως στις 23.09.16 δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14.09.16 που επέτρεπε την υποκατάστατη επίδοση στον Εναγόμενο με τον προαναφερόμενο τρόπο. Σημειώνεται ότι προηγουμένως εξασφαλίστηκε διάταγμα ιδίας ημερομηνίας με το οποίο ανανεώθηκε η ισχύς του κλητηρίου εντάλματος για περίοδο 6 μηνών από της εκπνοής του. Ο Εναγόμενος παρέλειψε να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης εντός της περιόδου των 30 ημερών που προέβλεπε το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης. Η υπό κρίση μονομερής αίτηση καταχωρήθηκε στις 16.06.17 και με αυτήν ο Ενάγοντας ζητά την έκδοση απόφασης εναντίον του Εναγόμενου ενόψει της παράλειψης του τελευταίου να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα και σε αυτήν, πέραν της επανάληψης των δικογραφημένων ισχυρισμών του, επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 αριθμό ηλεκτρονικών μηνυμάτων που καλύπτουν τη χρονική περίοδο από τον Μάιο του 2012 μέχρι και τον Απρίλιο του
- Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται επίσης ότι περί το τέλος του 2012, οπότε και έληξε η συμφωνία διαχείρισης του συγκροτήματος «Walnut Grove 1», δεν ανανέωσε την εν λόγω συμφωνία για ένα επιπρόσθετο χρόνο αφενός λόγω της εχθρικής και απαράδεκτης συμπεριφοράς του Εναγόμενου και αφετέρου λόγω του αιφνίδιου θανάτου της συζύγου του. Οι δυσφημιστικές δηλώσεις του Εναγόμενου, οι οποίες έγιναν τόσο προφορικά όσο και μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων, κλόνισαν την υγεία του και του δημιούργησαν έντονη ψυχική και σωματική αναστάτωση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο Ενάγοντας καταθέτει επίσης ως Τεκμήρια 3 και 4, αντίγραφα επιστολών των προηγούμενων δικηγόρων του, ημερομηνίας 05.05.14 και 23.06.14 αντίστοιχα μαζί με τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης, με τις οποίες καλείτο ο Εναγόμενος να σταματήσει να διαδίδει δυσφημιστικά σχόλια σε βάρος του προσώπου του. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα κλήθηκε να αγορεύσει ως προς το ύψος των αποζημιώσεων που διεκδικεί ο πελάτης της και στην επιμελή αγόρευση της, αφού παραθέτει και σχετική επί του θέματος νομολογία, εισηγείται την επιδίκαση αποζημίωσης για το ποσό των €2.
- Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος περιόρισε την απαίτηση του Ενάγοντα στην επιδίκαση αποζημιώσεων και στην έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει στον Εναγόμενο να προβεί σε οποιαδήποτε δήλωση και/ή αναφορά στο πρόσωπο του Ενάγοντος. Νομική πτυχή Ο ορισμός του αστικού αδικήματος της δυσφήμησης δίδεται στο άρθρο 17 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 και έχει ως ακολούθως: «17.-
(1)Η δυσφήμηση συvίσταται στη δημoσίευση από oπoιoδήπoτε πρόσωπo με έvτυπo, γραπτό, ζωγραφιά, oμoίωμα, χειρovoμίες, λόγια ή άλλoυς ήχoυς, ή με κάθε άλλo μέσo oπoιασδήπoτε φύσης, περιλαμβαvόμεvης και της εκπoμπής με ασύρματη τηλεγραφία, δημoσιεύματoς τo oπoίo- (α) απoδίδει σε άλλo πρόσωπo έγκλημα͘ ή (β) απoδίδει σε άλλo πρόσωπo αvάρμoστη συμπεριφoρά σε δημόσια θέση͘ ή (γ) εκ φύσεως τείvει στo vα βλάψει ή vα επηρεάσει με δυσμέvεια τηv υπόληψη άλλoυ πρoσώπoυ στo επάγγελμα, επιτήδευμα, τηv εργασία, απασχόληση, ή τη θέση τoυ͘ ή (δ) εvδέχεται vα εκθέσει άλλo πρόσωπo σε γεvικό μίσoς, περιφρόvηση ή χλεύη͘ ή (ε) εvδέχεται vα πρoκαλέσει τηv απoστρoφή ή απoφυγή oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ από άλλoυς. Για τoυς σκoπoύς τoυ εδαφίoυ αυτoύ "έγκλημα" σημαίvει πoιvικό αδίκημα ή άλλη αξιόπoιvη πράξη βάσει oπoιoυδήπoτε voμoθετήματoς πoυ ισχύει στη Δημoκρατία, καθώς και πράξη πoυ τελέστηκε oπoυδήπoτε η oπoία, αv τελείτo στη Δημoκρατία, θα ήταv αξιόπoιvη σε αυτή.
(2)Η ευθύvη τηv oπoία υπέχει τo πρόσωπo για δυσφημηστική δήλωση δεv είvαι μικρότερη για μόvo τo λόγo ότι- (α) πρoβαίvει σε αυτή υπό μoρφή επαvάληψης ή φημoλoγίας (hearsay)͘ ή (β) αvαφέρει έγκαιρα ή μεταγεvέστερα τηv πηγή στηv oπoία στηρίζεται η δήλωση πoυ έγιvε͘ ή (γ) τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τωv άρθρωv 19, 20 και 21, πιστεύει τη δήλωση ως αληθιvή͘ ή (δ) δεv σκόπευε στηv πραγματικότητα vα πρoβεί σε αυτή ή vα δημoσιεύσει αυτή για τov εvάγovτα και ότι αφoρoύσε αυτόv͘ ή (ε)τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 22, αγvooύσε τηv ύπαρξη τoυ εvάγovτα. Νoείται ότι τo Δικαστήριo δύvαται vα λάβει υπόψη αυτές ή παρόμoιες περιστάσεις κατά τηv επιδίκαση απoζημίωσης.
(3)Χωρίς απόδειξη ειδικής ζημιάς δεv είvαι δυvατή η έγερση αγωγής για δυσφήμηση η oπoία εvεργήθηκε με χειρovoμίες, με λόγια ή άλλoυς ήχoυς, με εξαίρεση τηv εκπoμπή με ασύρματη τηλεγραφία, εκτός όταv oι χειρovoμίες, τα λόγια ή άλλoι ήχoι- (α) Απoδίδoυv έγκλημα πoυ δύvαται vα επισύρει στov εvάγovτα σωματική πoιvή ή φυλάκιση σε πρώτη καταδίκη͘ (β) σκoπεύoυv στo vα βλάψoυv ή vα επηρεάσoυv με δυσμέvεια τηv υπόληψη τoυ εvάγovτα στo επάγγελμα, επιτήδευμα, εργασία, απασχόληση ή τη θέση τoυ͘ (γ) απoδίδoυv στov εvάγovτα μεταδoτική ή μoλυσματική vόσo͘ (δ) απoδίδoυv σε γυvαίκα ή κoρασίδα μoιχεία ή ασέλγεια.
(4)Δυσφήμηση διαπράττεται και αv ακόμη τo δυσφημηστικό της vόημα δεv εκφράζεται ευθέως ή πλήρως͘ αρκεί αv τo vόημα αυτό, και η αvαφoρά τoυ σε αυτό πoυ φέρεται ότι είvαι δυσφημoύμεvo δύvαvται vα συvαχθoύv είτε από αυτή τηv ίδια τηv δυσφημηστική δήλωση είτε από εξωτερικές περιστάσεις, είτε μερικά από τo έvα και μερικά από τo άλλo.» Από τη διατύπωση του άρθρου 17 του Κεφ.148 προκύπτει ότι για να πετύχει ο Ενάγοντας σε αγωγή για δυσφήμηση, θα πρέπει να αποδείξει (α) ότι το δημοσίευμα ήταν δυσφημιστικό, (β) ότι το δημοσίευμα αναφερόταν σε αυτόν και (γ) ότι δημοσιεύτηκε. Περαιτέρω, το εν λόγω άρθρο δημιουργεί δύο κατηγορίες δυσφήμησης. Συγκεκριμένα τον λίβελο, που συνίσταται σε δημοσίευμα που γίνεται με μόνιμη μορφή και την προφορική δυσφήμηση (slander) η οποία έχει παροδική μορφή. Η παροδική μορφή περιλαμβάνει μόνο χειρονομίες, λόγια, ή άλλους ήχους, εκτός εκπομπές με ασύρματη τηλεγραφία. Η διάκριση έχει ουσιαστική σημασία, διότι στην περίπτωση προφορικής δυσφήμισης πρέπει να αποδεικνύεται ειδική ζημιά για να πετύχει ο Ενάγοντας, εκτός όπου το δημοσίευμα, ανάμεσα σε άλλα, σκοπεύει στο να βλάψει ή να επηρεάσει με δυσμένεια την υπόληψη του Ενάγοντα στο επάγγελμα, επιτήδευμα, εργασία, απασχόληση ή τη θέση τoυ͘ (βλ. άρθρο 17
(3)του Κεφ.148). Επισημαίνεται ότι η σύγχρονη τάση καταδεικνύει διεύρυνση της έννοιας της «δυσφήμησης» σε συνάρτηση με τις σύγχρονες αντιλήψεις για θέματα υπόληψης, κοινωνικής υπόστασης και φήμης. (βλ. Το σύγχρονο δίκαιο της δυσφήμισης, Πολύβιος Γ. Πολυβίου, Έκδοση 2013, σελ. 143) Συμπεράσματα Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα ημερομηνίας 16.06.17 (Τεκμήριο Α), το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί αναντίλεκτη μαρτυρία, οι ισχυριζόμενες δυσφημιστικές δηλώσεις έγιναν τόσο γραπτά μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων (βλ. Τεκμήριο 2), όσο και προφορικά. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω κατά την ανάπτυξη της νομικής πτυχής, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο οι δηλώσεις ήταν δυσφημιστικές, στη συνέχεια κατά πόσο αυτές αναφέρονταν στον Ενάγοντα και τέλος κατά πόσο δημοσιεύτηκαν. Ως προς το κατά πόσο ένα δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό ή όχι δεν εξαρτάται από την πρόθεση του προσώπου που έχει προβεί στην δυσφήμηση, αλλά από το τι μεταδίδουν οι λέξεις στον μέσο συνηθισμένο άνθρωπο, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την Ελευθέριος Γαληνιώτης ν. Εκδοτικός Οίκος Διας Λτδ κ.α.
(2011)1Α Α.Α.Δ. 474: "Είναι οφειλόμενη όμως η παρατήρηση σε αυτό το στάδιο, ότι σε αγωγές για δυσφήμιση το θέμα κρίνεται από το Δικαστήριο ως πραγματικό ζήτημα αποδίδοντας στις λέξεις και φράσεις που χρησιμοποιούνται τη συνηθισμένη και φυσική τους έννοια, χωρίς να ενέχει σημασία για την εξαγωγή του συμπεράσματος ως προς το δυσφημιστικό ή όχι του κειμένου είτε η γνώμη του ιδίου του ενάγοντος, είτε η τυχόν μαρτυρία που προσφέρεται από διάφορα άτομα ως προς την ερμηνεία, νόημα ή γενική έννοια του κειμένου." Αν ένα δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό ή όχι κρίνεται με βάση την αντικειμενική και πραγματική εξέταση των λέξεων ή φράσεων και της φυσικής και συνήθους έννοιας που αποδίδουν σ' αυτές ο μέσος λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος. Το νόημα που αποδίδεται σ' ένα δημοσίευμα δεν αποφασίζεται από τον συντάκτη του ή από το άτομο που το δημοσίευσε και στο τι σκοπούσε να αποδώσει, αλλά ούτε και στην έννοια που του αποδίδουν τα πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται το δημοσίευμα. Δεν έχει σημασία εάν το άτομο προς το οποίο στρέφεται το δημοσίευμα το θεωρεί δυσφημιστικό, αλλά η εντύπωση από το μέσο λογικό πολίτη συνήθους νοημοσύνης (Σύγγραμμα Αστικά Αδικήματα Τόμος 1 των κκ. Αρτέμη και Ερωτοκρίτου σελ.62). Στην προκείμενη περίπτωση δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι δηλώσεις που έγιναν από τον Εναγόμενο ήταν προσβλητικές προς το πρόσωπο του Ενάγοντα. Οι χαρακτηρισμοί του Ενάγοντα από τον Εναγόμενο ως "Dirty Cleaner", "Dirty Tony Opperman" και "the Lazy South African", οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου ότι ο Ενάγοντας μαζί με άλλους ενοίκους του συγκροτήματος «Walnut Grove 1» εκφόβιζαν, απειλούσαν και συμπεριφέρονταν απειλητικά σε άλλους κατοίκους του εν λόγω συγκροτήματος, καθώς και ότι γίνονταν υπερβολικές χρεώσεις επί των κοινοχρήστων, συνιστούν δηλώσεις που θίγουν την προσωπικότητα του Ενάγοντα. Πρόκειται δε για δηλώσεις που μπορούσαν να προκαλέσουν την αποστροφή προς το πρόσωπο του Ενάγοντα, αφού αποδίδουν σε αυτόν τη διάπραξη αδικημάτων, την επίδειξη ανεντιμότητας και αδιαφορίας κατά την εκτέλεση των επαγγελματικών καθηκόντων του μέσω της εταιρείας του "J & T Property Services Ltd" και κακοδιαχείρισης του συγκροτήματος κατοικιών με την επωνυμία «Walnut Grove 1». Οι προαναφερόμενες δηλώσεις ξεκάθαρα απευθύνονταν στο πρόσωπο του Ενάγοντα, αφού σε αυτές γίνεται ρητή αναφορά στο όνομα του. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι αυτές, τόσο οι προφορικές όσο και οι γραπτές (βλ. Τεκμήριο 2), δημοσιεύτηκαν προς τρίτα πρόσωπα. Αναφορικά με τις προφορικές δυσφημιστικές δηλώσεις του Εναγόμενου σημειώνω ότι δεν απαιτείται η απόδειξη ειδικής ζημιάς, αφού στην προκείμενη περίπτωση συντρέχει τουλάχιστον μία από τις εξαιρέσεις που καθιερώνει το άρθρο 17
(3)του Κεφ.148 και συγκεκριμένα η εξαίρεση ότι οι δυσφημιστικές δηλώσεις σκοπεύουν στο να βλάψουν ή να επηρεάσουν τη φήμη του Ενάγοντα στην εργασία του. Έχοντας αποφασίσει ότι ο Εναγόμενος διέπραξε το αστικό αδίκημα της δυσφήμησης, θα πρέπει στη συνέχεια να εξεταστεί το ύψος της αποζημίωσης που δικαιούται ο Ενάγοντας. Στην υπόθεση Ηνωμένοι Δημοσιογράφοι ΔΙΑΣ Λτδ κ.ά ν. Ναθαναήλ
(1993)1 Α.Α.Δ 893 τονίστηκε ότι: « Η υπόληψη του πολίτη, ως ανεξάρτητη και αυτοτελής ανθρώπινη ύπαρξη, απέκτησε σήμερα, και πολύ ορθά αυξημένη εκτίμηση, που διασφαλίζεται και στο γραπτό δίκαιο. Τραυματισμός αυτής της υπόληψης επιφέρει την ανάλογη αποκατάσταση της.» Επίσης στην υπόθεση Δαμιανού ν. Ιωακείμ
(2006)1Α Α.Α.Δ 219 λέχθηκαν τα εξής: «Η υπόληψη κάθε προσώπου στην κοινωνία είναι σεβαστή και προστατεύεται. Η προσβολή της τιμωρείται και ενίοτε, μέσω της τιμωρίας επιτυγχάνεται η αποκατάσταση της.» Αναφορικά με τους παράγοντες που προσμετρούν στον καθορισμό της αποζημίωσης σχετικά είναι όσα ειπώθηκαν στην Χατζηπαναγιώτου ν. Δρουσιώτη, Εμπορευόμενου και υπό την Εμπορική Επωνυμία Εκδόσεις ΑΛΦΑΔΙ κ.α
(2009)1 Β Α.Α.Δ 1321: «Αναφορικά με το ύψος της αποζημίωσης, σε περιπτώσεις δυσφήμισης, καθοδηγητικά είναι τα όσα αναγράφονται στο σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander, 10η έκδοση, Κεφ. 9, σελ. 228-
- Οι αποζημιώσεις είναι η πρωταρχική θεραπεία, σε περιπτώσεις δυσφημίσεων. Ο σκοπός της επιδίκασης αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση του ενάγοντα από τα αποτελέσματα της δυσφημιστικής δήλωσης. Οι γενικές αποζημιώσεις, στην περίπτωση της δυσφήμισης, εξυπηρετούν τρεις βασικούς στόχους: (α) τη θεραπεία του ενάγοντα από τη βλάβη που υπέστη εξαιτίας της δημοσίευσης της δήλωσης, (β) την αποκατάσταση της ζημιάς στην πληγείσα φήμη του ενάγοντα και (γ) τη δικαίωσή του. Οι αποζημιώσεις, σε περιπτώσεις δυσφήμισης όπως η παρούσα, δεν υπολογίζονται με αναφορά σε οποιοδήποτε μαθηματικό τύπο. Το δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του όλους τους σχετικούς παράγοντες, μεταξύ των οποίων, τη συμπεριφορά του ενάγοντα, τη θέση και την υπόληψή του, τη φύση της δυσφήμισης, τον τρόπο και το βαθμό της δημοσίευσης, την απουσία ή την άρνηση του εναγομένου να απολογηθεί και να αποκαταστήσει τη φήμη του ενάγοντα και τη συμπεριφορά του εναγόμενου από το χρόνο της δημοσίευσης της δυσφήμισης μέχρι την απόφαση.» Καθοδηγούμενος από τις πιο πάνω αρχές, λαμβάνω υπόψη μου από τη μία τη φύση των δυσφημιστικών δηλώσεων οι οποίες στρέφονται εναντίον του Ενάγοντα τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, καθώς και ότι ο Εναγόμενος μέχρι σήμερα δεν έχει απολογηθεί στον Ενάγοντα και συνεχίζει τις δυσφημιστικές δηλώσεις προς το πρόσωπο του τελευταίου. Από την άλλη λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι οι δημοσιεύσεις έγιναν σε περιορισμένο κύκλο προσώπων (κατοίκους του συγκροτήματος «Walnut Grove 1»), καθώς και ότι η μη ανανέωση της συνεργασίας της εταιρείας του Ενάγοντα "J & T Property Services Ltd" με το συγκρότημα κατοικιών «Walnut Grove 1» δεν οφείλεται στις δυσφημιστικές δηλώσεις του Εναγόμενου ή τουλάχιστον μόνο σε αυτές, θεωρώ ότι το ποσό των €2.500 αποτελεί υπό τις περιστάσεις δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Το τελευταίο ζήτημα που απομένει να εξεταστεί είναι η έκδοση διατάγματος που να απαγορεύει στον Εναγόμενο να προβαίνει σε οποιαδήποτε δήλωση και/ή αναφορά στο πρόσωπο του Ενάγοντα. Στο σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander 10η έκδοση σελ.258 παρ.9.26 επ. αναφέρεται ότι το Δικαστήριο διαθέτει την εξουσία χορήγησης τελικού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται οποιαδήποτε μελλοντική ή περαιτέρω δημοσίευση των δυσφημιστικών λέξεων ή άλλων παρόμοιων. Η δυνατότητα έκδοσης διηνεκών διαταγμάτων προβλέπεται και στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Κεφ.14/
- Στο σύγγραμμα Διατάγματα των κκ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμη στη σελ.82 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι για την έκδοση ενός διηνεκούς διατάγματος θα πρέπει η παραβίαση να είναι συνεχής και η ζημιά που προκαλείται ανεπανόρθωτη, ώστε να μην είναι εύκολη η αποκατάσταση της με την παραχώρηση αποζημιώσεων ή άλλης θεραπείας. Επίσης στη σελ.81 του προαναφερόμενου συγγράμματος αναφέρεται ότι σκοπός της έκδοσης ενός διηνεκούς διατάγματος είναι η αποτροπή επανάληψης της παραβίασης ή η διαρκής παρεμπόδιση της παραβίασης των δικαιωμάτων του επιτυχόντα διαδίκου. Περαιτέρω, αποτρέπεται η συχνή επίκληση των διαδικασιών του Δικαστηρίου με την καταχώριση νέων αγωγών. Εν προκειμένω θεωρώ ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως προς τη χορήγηση του διηνεκούς διατάγματος. Όπως ήδη αναφέρθηκε ο Εναγόμενος εξακολουθεί να προβαίνει σε δυσφημιστικές δηλώσεις (βλ. Τεκμήριο 2) και επομένως η παραβίαση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα είναι συνεχής. Από την άλλη, η φύση της προσβολής που δέχεται οποιοδήποτε πρόσωπο στην προσωπικότητα του και οι συνέπειες που μπορούν να προκληθούν από αυτήν την προσβολή είναι τέτοιες που, κατά την άποψη μου, δύσκολα μπορούν να αποτιμηθούν και να επανορθωθούν με την επιδίκαση της οποιασδήποτε αποζημίωσης. Κατά συνέπεια η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για την έκδοση διηνεκούς διατάγματος, θεωρώ ωστόσο ότι το αιτούμενο διάταγμα είναι διατυπωμένο με γενικό τρόπο και ως εκ τούτου είναι απαραίτητη η διαμόρφωση του, πράγμα που γίνεται πιο κάτω. Έχοντας επομένως μελετήσει την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα (Τεκμήριο Α), καθώς και τα Τεκμήρια που τη συνοδεύουν, θεωρώ ότι ο τελευταίος έχει αποδείξει στα πλαίσια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι δικαιούται στην έκδοση απόφασης εναντίον του Εναγόμενου. Συνεπώς εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €2.500 πλέον νόμιμο τόκο από τις 28.05.17 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τα δικηγορικά έξοδα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, εκδίδεται διηνεκές απαγορευτικό διάταγμα εναντίον του Εναγόμενου με το οποίο απαγορεύεται στον τελευταίο να προβαίνει, σε σχέση με το πρόσωπο του Ενάγοντα, στη δημοσίευση των δηλώσεων που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης, ήτοι στη δημοσίευση των εκφράσεων "Dirty Cleaner", "Dirty Tony Opperman", "the Lazy South African" και εκφράσεων με τις οποίες να αποδίδεται στον Ενάγοντα ότι, κατά τον χρόνο που ασκούσε μέσω της εταιρείας "J & T Property Services Ltd" καθήκοντα διαχειριστή στο συγκρότημα κατοικιών με την επωνυμία «Walnut Grove 1», προέβαινε σε ενέργειες και/ή πράξεις εκφοβισμού κατοίκων του συγκροτήματος κατοικιών «Walnut Grove 1» και/ή ότι επέβαλλε υπερχρεώσεις και/ή αναληθείς χρεώσεις επί των κοινοχρήστων και/ή οποιαδήποτε άλλη δυσφημιστική δήλωση παρόμοιου περιεχομένου. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/FinalΑναφορά: Απόδειξη - Δυσφήμηση-επιδίκαση αποζημιώσεων-έκδοση διηνεκούς διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο