Ανδρέα Αναστασίου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αριθμός Έφεσης/Αίτησης :- 126/2017, 28/8/2017

(3)του άρθρου 44Γ των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμοι του 1965 έως (Αρ. 11) του 2015 (στο εξής θα αναφέρεται ως ο «σχετικός Νόμος») και συγκεκριμένα του λόγου (δ), ότι δηλαδή εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)και συγκεκριμένα την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». 2 Όπως διαπιστώνεται και από σχετική μελέτη των συγκεκριμένων λόγων το γεγονός της παράθεσης 21 λόγων έφεσης και 68 λόγων ένστασης δεν αλλοιώνει ή περιπλέκει με οποιοδήποτε τρόπο αυτό το δεδομένο. Ανεξάρτητα και από την επιβαλλόμενη αναγκαιότητα ανάλωσης χρόνου του Δικαστηρίου προς μελέτη όλων αυτών των λόγων έφεσης και ένστασης, σε συνάρτηση με τη μαρτυρία προς υποστήριξη τόσο της έφεσης όσο και της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης. 3 Παρατηρείται επιπλέον και η συμπερίληψη στους λόγους ένστασης θέσεων οι οποίες έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα των αγωγών οι οποίες εκκρεμούν μεταξύ των διαδίκων παρά με τη διαδικασία αναφορικά με την οποία έχει καταχωρισθεί η έφεση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. 4 Όπως διαπιστώνεται η πληθώρα είτε των λόγων έφεσης είτε των λόγων ένστασης δεν απαιτεί την αναλυτική εξέταση του καθενός ξεχωριστά προς απάντηση του κύριου ερωτήματος το οποίο πραγματικά τίθεται προς εξέταση και η απάντηση στο οποίο ουσιαστικά καθορίζει το αποτέλεσμα εκδίκασης της έφεσης ή τουλάχιστον - όπως αποκαλύπτεται πιο κάτω εξαιτίας της ταυτόχρονης έκδοσης και επίδοσης τόσο της ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» όσο και της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» - το υπόβαθρο του αποτελέσματος εκδίκασης της έφεσης και επί του οποίου στη συνέχεια καθορίζεται και η συνέχιση ή διακοπή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου την οποία η εφεσίβλητη έχει θέσει σε εφαρμογή με την έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης τύπου «Ι». 5 Το κύριο αυτό ερώτημα είναι κατά πόσο εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση η οποία προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου, δηλαδή την ειδοποίηση τύπου «Ι». 6 Όσο και να εκτιμάται πραγματικά από το Δικαστήριο η απαιτητική μελέτη και κοπιώδης προεργασία από τους ευπαίδευτους δικηγόρους των διαδίκων η οποία προηγήθηκε της καταχώρισης τόσο της έφεσης όσο και της ένστασης - ιδιαίτερα έχοντας υπόψη την έκταση της ένστασης και του μαρτυρικού υλικού το οποίο επισυνάπτεται σε αυτή - ως επίσης και το νομικό ενδιαφέρον το οποίο αναμφίβολα παρουσιάζουν τα παρεμφερή και συναφή θέματα τα οποία εγείρονται από τους συγκεκριμένους λόγους, αυτό δεν δικαιολογεί παρέκκλιση από την επιβαλλόμενη νομικά ορθή αλλά και πρακτική αντιμετώπιση του προαναφερόμενου ερωτήματος. Ιδιαίτερα δε διατηρώντας υπόψη τα χρονικά περιθώρια τα οποία ισχύουν σε σχέση με τη διαδικασία υπό εξέταση με αυτή την απόφαση τόσο εξαιτίας του σχετικού περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2015 όσο και τον καθορισμό ημερομηνίας διεξαγωγής του πλειστηριασμού. 7 Οφείλει βεβαίως το Δικαστήριο να προσθέσει διευκρινιστικά πως εάν τίθετο υπόψη του το οποιοδήποτε σημείο εντός όλων αυτών των λόγων, είτε έφεσης είτε ένστασης, το οποίο σαφώς θα καθόριζε ή θα επηρέαζε το αποτέλεσμα εκδίκασης της έφεσης τότε θα αφοσιωνόταν όλος ο απαραίτητος χρόνος έτσι ώστε αυτό να εξεταζόταν επαρκώς και στη συνέχεια ασφαλώς αυτό θα συνιστούσε βασικό αλλά και καθοριστικό μέρος αυτής της απόφασης. 8 Υπενθυμίζεται σχετικά πως σύμφωνα με το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου προνοείται η δυνατότητα εφαρμογής διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή. Η δυνατότητα εφαρμογής αυτής της διαδικασίας δεν απαιτεί τη συμμετοχή του Διευθυντή[1] ενώ σε περίπτωση μη αμφισβήτησης από τον ενυπόθηκο οφειλέτη η διαδικασία δεν προϋποθέτει την αναγκαιότητα είτε να προηγηθεί είτε να συμβαδίζει παράλληλα οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία. 9 Η δυνατότητα εφαρμογής αυτής της διαδικασίας προσφέρθηκε για πρώτη φορά σε ενυπόθηκους δανειστές ως αποτέλεσμα της ψήφισης του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμου του 2014 (Ν.142(Ι)/2014)ο οποίος δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 9/9/2014 και τέθηκε σε ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσης του[2] (στο εξής θα καλείται ο «τροποποιητικός Νόμος»). 10 Η εφαρμογή του τροποποιητικού Νόμου είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μίας νέας κατηγορίας υποθέσεων για τα πρωτόδικα Επαρχιακά Δικαστήρια καθότι σε ορισμένες περιπτώσεις η δυνατότητα αυτή αμφισβητείται με την καταχώριση εφέσεων βάσει είτε του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης Τύπου «ΙΑ» είτε του άρθρου 44ΙΓ σε σχέση με άλλες περιπτώσεις. 11 Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή προβλέπεται από το άρθρο 44ΙΓ του σχετικού Νόμου, σύμφωνα και με τις διατάξεις του Μέρους VIA, η εξής δυνατότητα καταχώρισης έφεσης. Ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του Μέρους VIA, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο στην επαρχία όπου βρίσκεται το ενυπόθηκο ακίνητο. 12 Έχοντας υπόψη ότι στην περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση η βασική ειδοποίηση για την οποία οι εφεσείοντες ζητούν την έκδοση διατάγματος ακύρωσης ή παραμερισμού της είναι η ειδοποίηση τύπου «ΙΑ», η άμεσα σχετική νομική βάση της παρούσης έφεσης είναι το άρθρο 44Γ του σχετικού Νόμου. 13 Βεβαίως ζητείται παραμερισμός και της ειδοποίησης τύπου «ΙΒ» όμως το θέμα αυτό ανεξαρτήτως και από το αίτημα παραμερισμού της συγκεκριμένης ειδοποίησης, όπως επεξηγείται πιο κάτω, εξετάζεται από το Δικαστήριο εντός του πλαισίου εφαρμογής της διαδικασίας η οποία προνοείται από το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου και κυρίως σε συνάρτηση με το γεγονός, στην παρούσα περίπτωση, της ταυτόχρονης έκδοσης και επίδοσης τόσο της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όσο και της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ». 14 Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση η οποία προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου, δηλαδή την ειδοποίηση τύπου «Ι», μπορεί να δοθεί μόνο μετά από ερμηνεία του σχετικού Νόμου. Η οποία - όπως κρίνεται από το Δικαστήριο - ασφαλώς δεν περιορίζεται μόνο σε ερμηνεία της παραγράφου (δ) - ή ουσιαστικά του λόγου (δ) - του εδαφίου

(3)του ίδιου άρθρου, όσο βεβαίως και εάν αυτό αναμφίβολα αποτελεί το επίκεντρο αυτής, αλλά ερμηνείας σε συνάρτηση τόσο με το υπόλοιπο άρθρο 44Γ αλλά και του σχετικού Νόμου ιδωμένου στο σύνολο του. 15 Κατ΄ αρχάς το Δικαστήριο δίχως να υπεισέρχεται σε αχρείαστες λεπτομέρειες ως προς τα επίδικα θέματα στις αγωγές 1324/13, 1325/13 και 1374/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (στο εξής θα καλούνται οι «σχετικές αγωγές») διατηρεί υπόψη του τόσο την καταχώριση των σχετικών αγωγών από την εφεσίβλητη εναντίον των εφεσειόντων όσο και την καταχώριση εκθέσεων υπεράσπισης και ανταπαίτησης από τους εφεσείοντες. Διατηρεί υπόψη του επίσης στο βαθμό στον οποίο κρίνεται απαραίτητο και το περιεχόμενο των δικογράφων στις σχετικές αγωγές. 16 Επιπλέον, διατηρεί υπόψη του το Δικαστήριο το εξής νομικό δεδομένο. Σύμφωνα και με το άρθρο ερμηνείας (άρθρο 2) του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60όπως αυτός τροποποιήθηκε) «αγωγή» σημαίνει «.πολιτικήν διαδικασία αρχομένην διά κλητηρίου εντάλματος ή κατά τοιούτον άλλον τρόπον καθορίζεται υπό διαδικαστικού κανονισμού». Η δε έννοια της ανταπαίτησης εκτός και από άλλες σχετικές αναφορές διασαφηνίζεται πλήρως και από την πιο πρόσφατη αναφορά εντός των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας δηλαδή στη νέα Διαταγή 30 σύμφωνα με την οποία η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο και αναλόγως την ανταπαίτηση. Δεν θεωρείται απαραίτητη η παράθεση άλλων σχετικών αναφορών σε σχέση με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας, όπως, παραδείγματος χάριν, τη Δ.1 («''action'' means a civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules») ή τις Διαταγές 19, 20, 21 και 33. 17 Θέτοντας το πολύ απλά το Δικαστήριο θεωρεί ως αυτονόητο ότι η έννοια της αγωγής συμπεριλαμβάνει και ανταπαίτηση έτσι ώστε δηλαδή οι ανταπαιτήσεις των εφεσειόντων επίσης να αντιμετωπίζονται ως αγωγές. Σε σχέση δηλαδή με το ερώτημα κατά πόσο εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση η οποία προβλέπεται στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμο. 18 Εξετάζοντας τη διατύπωση του λόγου (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ αυτό το οποίο αμέσως διαπιστώνεται είναι η απλότητα αυτής αλλά παράλληλα και η έλλειψη οποιασδήποτε βοηθητικής διευκρίνισης. Καθότι πέραν και από το θέμα της εκκρεμότητας αγωγής και της χρονικής διάστασης αυτού του μέρους του λόγου (δ) προκύπτει επίσης και συγκεκριμένη αναφορά στην ειδοποίηση τύπου «Ι» με χρήση μόνο της πρόθεσης «για», με απλή αναφορά δηλαδή μόνο στην ειδοποίηση δίχως οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση. 19 Ουσιαστικά η εύλογη γραμματική έννοια αυτής της πρόθεσης κρίνεται από το Δικαστήριο να εκδηλώνει την ύπαρξη μίας δεδομένης σχέσης μεταξύ της αγωγής και της ειδοποίησης τύπου «Ι». Δηλαδή, θα πρέπει να εκκρεμεί προς εκδίκαση μία αγωγή σχετικά με την ειδοποίηση τύπου «Ι». 20 Δεν θα ήταν αρκετό απλώς να εκκρεμούσε μία οποιαδήποτε αγωγή καθότι εάν αυτή ήταν η έννοια της συγκεκριμένης πρόνοιας τότε ο λόγος (δ) θα είχε διατυπωθεί διαφορετικά. Δηλαδή, θα περιοριζόταν με αναφορά σε εκκρεμότητα αγωγής ενδεχομένως όμως καθορίζοντας πως διάδικοι σε αυτή θα έπρεπε να ήταν ο ενυπόθηκος δανειστής και ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλο ενδιαφερόμενο μέρος. 21 Βεβαίως η αντίληψη της διατύπωσης του λόγου (δ) με την απλή γραμματική έννοια αυτού δεν θα ήταν εύλογο να οδηγούσε σε τέτοια υπεραπλούστευση του όλου θέματος υπό την έννοια δηλαδή να ενθάρρυνε και να επέτρεπε καταστρατήγηση του σχετικού Νόμου απλά και μόνο με το να μπορούσε να καταχωρισθεί μία αγωγή μετά την επίδοση της ειδοποίησης τύπου «Ι» και με την οποία απλώς αυτό το οποίο να επιδιωκόταν να ήταν η συμμόρφωση με τον λόγο (δ) του εδαφίου

(3). Υπό την έννοια ουσιαστικά μίας ονομαστικής σχέσης και μόνο μεταξύ της αγωγής και της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Καθώς δηλαδή, μετά και από την επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», η προηγούμενη καταχώριση και κατ΄ επέκταση δεδομένη πλέον ύπαρξη τέτοιας αγωγής, η οποία θα είχε καταχωρισθεί εξαιτίας της επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «Ι», θα μπορούσε να προταθεί ως μία επίπλαστη ασπίδα εναντίον της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου η οποία θα είχε ήδη αρχίσει με την έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης τύπου «Ι». 22 Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει το συγκεκριμένο θέμα και σε άλλες αποφάσεις του ως επίσης και να μελετήσει αποφάσεις άλλων πρωτόδικων Δικαστηρίων καθώς δεν υπάρχει μέχρι σήμερα οποιαδήποτε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου από την οποία να αντλείται σχετική καθοδήγηση επί του συγκεκριμένου θέματος. Ως αποτέλεσμα αυτής της γενικής εξέτασης και μελέτης αλλά διατηρώντας υπόψη παράλληλα και την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα, διαπιστώνεται η ορθότητα και σε αυτή την περίπτωση της εφαρμογής της γραμματικής ερμηνείας της σχετικής πρόνοιας. 23 Το θέμα το οποίο καθορίζει την έκβαση αυτής της απόφασης είναι αυτό της εκκρεμότητας αγωγής για την ειδοποίηση Τύπου «Ι». Ανεξαρτήτως και του δεδομένου ότι οι σχετικές αγωγές καταχωρίσθηκαν πριν από την έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή. 24 Βεβαίως, σύμφωνα με την ερμηνεία η οποία δίδεται από το Δικαστήριο στην αναφορά σε εκκρεμότητα αγωγής για την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αυτή γίνεται αντιληπτή ως αναφορά σε αγωγή η οποία να έχει όντως σχέση με τη συγκεκριμένη ειδοποίηση. 25 Ως προς την τήρηση δηλαδή της προϋπόθεσης της παραγράφου (δ) του εδαφίου 3 του άρθρου 44Γ, η σχέση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» με αγωγή θα πρέπει να είναι όντως υπαρκτή. Δηλαδή όχι απλώς ονομαστικά με αναφορά σε αυτή αλλά σε σχέση με την ουσία και το περιεχόμενο της ιδιαίτερα δε όπου αυτό τίθεται υπό αμφισβήτηση. 26 Πρόθεση του Δικαστηρίου ως προς την ερμηνεία του σχετικού Νόμου δεν είναι να προσθέσει οτιδήποτε το οποίο δεν εμπεριέχεται ήδη εντός αυτού. Όταν όμως ο Νομοθέτης παραπέμπει στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» εύλογα ως θέμα ερμηνείας αναμένεται όπως ληφθεί υπόψη τόσο η πρόνοια του σχετικού Νόμου η οποία προβλέπει την έκδοση και επίδοση αυτής αλλά και το ίδιο το περιεχόμενο της συγκεκριμένης ειδοποίησης. 27 Συνεπώς, αναφορικά με την ερμηνεία και ως προς την ορθή εφαρμογή της παραγράφου (δ) διαπιστώνεται πως τα στοιχεία του λόγου (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ είναι τα ακόλουθα. 27.1 Κατ΄ αρχάς η εκκρεμότητα αγωγής σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο, δηλαδή ασφαλώς πριν από την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». 27.2 Η εκκρεμότητα παραπέμπει σε ύπαρξη αγωγής η οποία μέχρι και την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δεν έχει εκδικαστεί ακόμη. 27.3 Προνοείται δηλαδή προς ικανοποίηση της συγκεκριμένης προϋπόθεσης τόσο η ύπαρξη αγωγής όσο και η εκκρεμότητα της. Έτσι ώστε, παραδείγματος χάριν, η απλή ύπαρξη πολιτικής αγωγής αλλά στην οποία να έχει ήδη εκδοθεί απόφαση ασφαλώς να μην ικανοποιεί τη συγκεκριμένη προϋπόθεση. 27.4 Διευκρινίζεται πως όσο αυτονόητο και να θεωρείται, αυτό το δεδομένο έχει τη δική του σημασία υπό την εξής έννοια. Η εκκρεμότητα από μόνη της δεν προϋποθέτει αποκλειστικά την καταχώριση αγωγής εξαιτίας της προηγούμενης επίδοσης της ειδοποίησης τύπου «Ι» και μετά την επίδοση αυτή αλλά προ της επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Δεν αποκλείεται δηλαδή η ύπαρξη ήδη μη εκδικασθείσας και συνεπώς εκκρεμούσας αγωγής ακόμη και κατά την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης τύπου «Ι». 27.5 Περιορίζοντας δηλαδή το όλο θέμα σε εξέταση του λόγου (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ, και θέτοντας το διαφορετικά, ως προς το θέμα δηλαδή της εκκρεμότητας, δεν αναφέρεται στο λόγο (δ) ότι θα πρέπει να έχει καταχωρισθεί αγωγή για την ειδοποίηση τύπου «Ι» μετά και από την επίδοση της έτσι ώστε αυτή στη συνέχεια να εκκρεμεί κατά την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». 27.6 Εύλογα θα μπορούσε να τεθεί τότε το εξής ερώτημα. Είναι δυνατό να εκκρεμεί προς εκδίκαση αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση τύπου «Ι» πριν ακόμη καν αυτή εκδοθεί και επιδοθεί; Ή, ουσιαστικά, πριν ακόμη καν αρχίσει και ενεργοποιηθεί η διαδικασία πώλησης από ενυπόθηκο δανειστή βάσει του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου; 27.7 Αναδεικνύεται από αυτό το ερώτημα η δυνατότητα ικανοποίησης του λόγου (δ) ανεξάρτητα και από το γεγονός ότι η αγωγή προϋπήρχε της έκδοσης και επίδοσης της ειδοποίησης τύπου «Ι». 27.8 Μάλιστα αυτή κρίνεται να είναι και η ορθή ανάγνωση της σχετικής πρόνοιας με αναφορά όχι απλώς στην ύπαρξη αλλά και στην εκκρεμότητα αγωγής. Αν και η ανάγνωση αυτή δεν αποκλείει την καταχώριση αγωγής μετά από την επίδοση της ειδοποίησης τύπου «Ι» αλλά ασφαλώς πριν από την επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Έτσι ώστε αυτή να εκκρεμεί κατά την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». 27.9 Σχετικό δηλαδή χρονικό σημείο κατά το οποίο λήγει το ενδεχόμενο ύπαρξης και συνεπώς εκκρεμότητας αγωγής για την ειδοποίηση τύπου «Ι» κρίνεται από το Δικαστήριο να είναι ασφαλώς πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ή το χρονικό σημείο κατά το οποίο λαμβάνει γνώση με την επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο το γεγονός της έκδοσης της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». 27.10 Το δεύτερο στοιχείο του λόγου (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ είναι η σύνδεση της εκκρεμούσας αγωγής με την ειδοποίηση τύπου «Ι». Η σύνδεση αυτή, όπως κρίνεται από το Δικαστήριο, δεν απαιτείται και μάλιστα λογικά αποκλείεται να συνδέεται με την ειδοποίηση τύπου «Ι», απλά και μόνο ονομαστικά. Με απλή αναφορά δηλαδή στην ειδοποίηση τύπου «Ι». Παραδείγματος χάριν, με την καταχώριση μίας πολιτικής αγωγής με την οποία η μόνη θεραπεία η οποία να ζητείται να είναι η ακύρωση ή ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Αυτό το οποίο λογικά αναμένεται είναι η σύνδεση της αγωγής με την ειδοποίηση τύπου «Ι» υπό την έννοια της σχετικότητας της αγωγής με την ουσία της ειδοποίησης τύπου «Ι», δηλαδή με το ίδιο το περιεχόμενο της και ότι αυτό συνεπάγεται. 27.11 Το περιεχόμενο αυτό ασφαλώς καθορίζεται από το εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ και τον τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος του σχετικού Νόμου. 28 Αναφορικά με την περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς τη χρονική πτυχή του λόγου (δ). Υπό την έννοια δηλαδή ότι το γεγονός πως οι σχετικές αγωγές προϋπήρχαν ακόμη και της ψήφισης και έναρξης της ισχύς του σχετικού Νόμου δεν αλλοιώνει το δεδομένο πως αυτές εκκρεμούσαν κατά το χρονικό σημείο επίδοσης της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Το δεύτερο ερώτημα αναφορικά με τις σχετικές αγωγές είναι κατά πόσο είναι δυνατό να κριθεί πως εκκρεμεί αγωγή η οποία έχει σχέση με την ειδοποίηση τύπου «Ι». 29 Αυτό το οποίο αποκαλύπτεται από προσεχτική εξέταση του περιεχομένου της ειδοποίησης τύπου «Ι» είναι πως ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται εντός προθεσμίας 30 ημερών να καταβάλει το ποσό το οποίο οφείλεται σύμφωνα με δήλωση σύμβασης υποθήκης ενώ παράλληλα ενημερώνεται πως εάν αυτό δεν εξοφληθεί τότε ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού η οποία προβλέπεται από το Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. Σαφώς δηλαδή καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης να εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος, παρέχεται σχετική προθεσμία προς το σκοπό αυτό και ενημερώνεται ταυτόχρονα πως σε περίπτωση παράλειψης του να εξοφλήσει το ποσό αυτό τότε ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει με τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. 30 Εξετάζοντας το βασικό ερώτημα προς εξέταση με αυτή την απόφαση και λαμβάνοντας υπόψη και την ύπαρξη ανταπαίτησης σε όλες τις σχετικές αγωγές κρίνεται πως όντως ικανοποιείται η προϋπόθεση της ύπαρξης εκκρεμούσας αγωγής ως ένα από τα δύο στοιχεία τα οποία τίθενται ως απαραίτητα από την παράγραφο (δ) του άρθρου 44Γ του σχετικού Νόμου. Συνεπώς αυτό το οποίο απομένει προς εξέταση είναι κατά πόσο υπάρχει επίσης η απαραίτητη σύνδεση μεταξύ των ανταπαιτήσεων στις σχετικές αγωγές και της ειδοποίησης Τύπου «Ι». 31 Προσεχτική εξέταση του περιεχομένου των εκθέσεων υπεράσπισης και ανταπαίτησης στις σχετικές αγωγές αποκαλύπτει πως αυτή η σύνδεση υπάρχει. Οι λόγοι βάσει των οποίων το Δικαστήριο καταλήγει στο συγκεκριμένο συμπέρασμα παρατίθενται πιο κάτω. 31.1 Αναμφίβολα η ειδοποίηση Τύπου «Ι» έχει σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Όπως αναφέρεται σχετικά στο εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ «.ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού.». 31.2 Δηλαδή, αν και η ειδοποίηση Τύπου «Ι» θα πρέπει να επιδοθεί και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης όπως εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος, παρέχοντας του σχετική προθεσμία και ενημερώνοντας τον πως σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού το οποίο καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του σχετικού Νόμου. 31.3 Συνεπώς, το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι» έχει σχέση με την υποθήκη από την οποία προκύπτει και η ύπαρξη του ενυπόθηκου χρέους του οποίου ζητείται η εξόφληση. 31.4 Επομένως, αυτό το οποίο απομένει προς εξέταση στη συνέχεια είναι κατά πόσο όντως υπάρχει η απαιτούμενη σύνδεση μεταξύ της ανταπαίτησης σε καθεμία από τις σχετικές αγωγές με την ειδοποίηση Τύπου «Ι». 31.5 Ασφαλή ένδειξη επί του προκειμένου γενικά θα μπορούσε να διαπιστωθεί από τις θεραπείες οι οποίες ζητούνται με την ανταπαίτηση στην κάθε περίπτωση. Αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν διεκδικεί την οποιαδήποτε θεραπεία σχετική με το ενυπόθηκο χρέος όπως, παραδείγματος χάριν, έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η επίδικη υποθήκη, δηλαδή η υποθήκη με αριθμό Υ5490/2006. 31.6 Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί πως με την υπεράσπιση στην κάθε έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης στις σχετικές αγωγές όλοι οι εναγόμενοι αρνούνται τις αξιώσεις και θεραπείες τις οποίες ζητά η ενάγουσα. Μεταξύ των οποίων βεβαίως είναι και η έκδοση διατάγματος εκποίησης της επίδικης υποθήκης. 31.7 Επιπλέον, διαπιστώνεται πως στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης στις σχετικές αγωγές δεν προβάλλεται ισχυρισμός ως προς την ακυρότητα της επίδικης υποθήκης. Προβάλλεται από τους εναγόμενους γενική άρνηση του συνόλου του περιεχομένου της έκθεσης απαίτησης με εξαίρεση οποιωνδήποτε ρητών παραδοχών εντός του δικογράφου τους. Βεβαίως στην αγωγή 1324/13 ο ενυπόθηκος οφειλέτης, δηλαδή ο εναγόμενος 2, ισχυρίζεται στην παράγραφο 14 πως είχε κληθεί από την ενάγουσα να υπογράψει διάφορα έγγραφα με συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις από την ενάγουσα και μεταξύ των οποίων υπάρχει και αναφορά σε υποθήκες. Δίχως όμως και πάλι να προβάλλεται σαφής ισχυρισμός αναφορικά με την επίδικη υποθήκη. Αντιθέτως στην αγωγή 1325/13 ο ενυπόθηκος οφειλέτης στην παράγραφο 3 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης παραδέχεται τις επικαλούμενες από την ενάγουσα συμφωνίες σχετικά με τις εμπράγματες εξασφαλίσεις. Αν και δεν αποκλείεται η αναφορά στους εναγόμενους στον πληθυντικό να έγινε εκ παραδρομής, έχοντας υπόψη τόσο τη χρήση του ρήματος «παραδέχεται» στον ενικό όσο και την αναφορά σε μη επηρεασμό των δικαιωμάτων οποιουδήποτε άλλου εναγόμενου εντός της ίδιας παραγράφου. 32 Πραγματικά παρά και την αοριστία με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης προβάλει τις θέσεις του ως προς την επίδικη υποθήκη δεν είναι δυνατό να αγνοηθεί από το Δικαστήριο πως είναι δυνατό να εξαχθεί όπως και εξάγεται βεβαίως η ύπαρξη επαρκούς σύνδεσης μεταξύ των σχετικών αγωγών και της ειδοποίησης Τύπου «Ι». 33 Αξίζει όμως να σημειωθεί και το εξής. Ακόμη και αν το Δικαστήριο δεν κατέληγε σε συμπέρασμα πως δεν θα έπρεπε να γινόταν δεκτός ο λόγος ο οποίος αναφέρεται στην παράγραφο (δ) του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ εντούτοις και πάλι η διαδικασία πώλησης δεν θα πραγματοποιείτο ανεξάρτητα και από τον μη παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ο λόγος θα ήταν η ταυτόχρονη έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» μαζί με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Εξαιτίας της οποίας αναπόφευκτα θα διατασσόταν ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» ενώ στη συνέχεια δεν θα παρεχόταν επαρκής χρόνος για επίδοση εκ νέου της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» και τήρηση των σχετικών προθεσμιών μέχρι και την προγραμματισμένη ημερομηνία του πλειστηριασμού την 1/9/

1. Σχετικό σκεπτικό επί του θέματος παρατίθεται στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (με την ίδια σύνθεση) στην Αίτηση/Έφεση 54/17 μεταξύ Δημήτρη Ανδρέα Ευσταθίου και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία ημερομηνίας 3/5/
2. 34 Επομένως, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού και ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 24/5/2017 ενώ βεβαίως εξυπακούεται πως με αυτόν τον παραμερισμό και ακύρωση εκθεμελιώνεται το οποιοδήποτε ενδεχόμενο λήψης μεταγενέστερου βήματος στην προβλεπόμενη επίδικη διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/32428, Φύλλο/Σχέδιο 0/2-148-349, Τμήμα 2, Τεμάχιο 967 το οποίο βρίσκεται στην Ενορία Αγίου Θεοδώρου του Δήμου Πάφου της επαρχίας Πάφου δυνάμει της υποθήκης με αριθμό Υ5490/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου και ως εκ τούτου, εκδίδεται επίσης διάταγμα ακύρωσης της όλης διαδικασίας πώλησης του επίδικού ενυπόθηκου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού όπως αυτή προβλέπεται στο Μέρος VIA του σχετικού Νόμου. 35 Τέλος, διατηρώντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης της έφεσης δεν διαπιστώνεται να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος βάσει του οποίου τα έξοδα αυτής να μην επιδικαστούν υπέρ των εφεσειόντων. Συνεπώς, τα έξοδα της έφεσης επιδικάζονται υπέρ των εφεσειόντων και εις βάρος της εφεσίβλητης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. __________________________ Μάνθος Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:- Civil/General Application/Final (Αναφορά:- Αίτηση/Έφεση Παραμερισμού Διαδικασίας Πλειστηριασμού Ενυπόθηκου Ακινήτου) [1] Σύμφωνα με το άρθρο ερμηνείας (άρθρο 2) του σχετικού Νόμου «"Διευθυντής" σημαίνει τον Διευθυντήν του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος του Υπουργείου Εσωτερικών, περιλαμβάνει δε Επαρχιακόν Κτηματολογικόν Λειτουργόν και οιονδήποτε έτερον λειτουργόν διοριζόμενον υπό του Διευθυντού δι' άπαντας ή τινα των σκοπών του παρόντος Νόμου, είτε γενικώς είτε δι' ειδικόν τινα σκοπόν». [2] Με εξαίρεση της περίπτωσης όπου το ενυπόθηκο ακίνητο αποτελεί την κύρια κατοικία για την οποία τέθηκε σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου του
3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο