POLYDEFKIS GEORGHIOU DEVELOPERS LIMITED ν. L.D. BLUE BREEZE DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 284/2017, 30/8/2017

(2), στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στα άρθρα 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα άρθρα 29, 30, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), στους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας στο σύνολο τους συμπεριλαμβανομένων αλλά μη περιορισμένων στη Διαταγή 28 Κανονισμούς 1-4, στη Διαταγή 39 και στη Διαταγή 48 Κανονισμούς 1-9, στη σύμφυτη εξουσία και δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, στις αρχές επιείκειας και στις αρχές που η νομολογία καθιέρωσε σε παρόμοιας φύσεως αιτήσεις. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με την Αιτήτρια δικαιολογούν τη συνέχιση της ισχύος του διατάγματος περιέχονται σε πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του διευθυντή της, Ζήνωνα Γεωργίου, στην οποία επισυνάπτονται σωρεία εγγράφων ως τεκμήρια. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση μπορεί να λεχθεί ότι περί τον Ιούλιο 2015 η Αιτήτρια συμφώνησε με τον Εναγόμενο 2 να σχεδιάζει και να κατασκευάζει έργα επί τεμαχίων γης που θα ανήκαν σε εταιρείες του τελευταίου και θα πωλούνταν σε ξένους αγοραστές. Μία εκ των εταιρειών που ανήκει στον Εναγόμενο 2 είναι η Καθ' ης η αίτηση που αρχικά ονομαζόταν σε Li Dongqing Co Ltd προτού αλλάξει επωνυμία τον Ιούλιο

1. Ο δε Εναγόμενος 2 μαζί με τους συνεργάτες του θα χρησιμοποιούσαν τα γραφεία της Αιτήτριας για τους επαγγελματικούς τους σκοπούς, κάτι που έγινε από τον Σεπτέμβριο
2. Σχετική πινακίδα με τις επωνυμίες της Αιτήτριας και οργανισμού που φέρεται να ανήκει στον Εναγόμενο 2 τοποθετήθηκαν στην είσοδο των γραφείων. Σχετικά πρακτικά συνάντησης ημερομηνίας 14.09.15 καθώς και φωτογραφία που καλύπτουν τα πιο πάνω επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 5 και
3. Στα πλαίσια της προαναφερόμενης συνεργασίας η Καθ' ης η αίτηση αγόρασε τα τεμάχια 318, 155, 156 και 157 στην κοινότητα Τρεμιθούσας της επαρχίας Πάφου με την προοπτική την ανάπτυξη τους. Συμφωνητικά έγγραφα αγοράς των εν λόγω τεμαχίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 8-
4. Η Καθ' ης η αίτηση ανέθεσε στην Αιτήτρια τη μελέτη και την κατασκευή έργου στα τεμάχια 318, 155 και 156 που θα γινόταν σε δύο φάσεις. Έγγραφο τέτοιας ανάθεσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
5. Η πρώτη φάση θα περιλάμβανε 14 κατοικίες στο τεμάχιο 318 και club house εμβαδου 950 τ.μ. στο τεμάχιο 156 που στη θέση του προτού αποφασιστεί γι' αυτό αρχικά υπήρχε σκέψη για 7 μεζονέτες και μετά για 4 κατοικίες. Σχετικά πρακτικά συναντήσεων Αιτήτριας-Καθ' ης η αίτησης ημερομηνίας 16.08.16 και 25.08.16 όπου η Καθ' ης η αίτηση δίδει οδηγίες στην Αιτήτρια επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 13 και
6. Η δεύτερη φάση θα περιλάμβανε 11 επιπλέον κατοικίες. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών η Αιτήτρια προέβηκε σε εκπόνηση διαφόρων μελετών, όπως αρχιτεκτονική, στατική, ηλεκτρολογική, μηχανολογική, τοπιοτέχνηση και τοπογραφία, στην ετοιμασία δελτίου ποσοτήτων εργασιών, επιμέτρησης για προκαταρκτικό υπολογισμό κόστους κατασκευής και σε σχεδιασμό και υποβολή αίτησης για οικοπεδοποίηση του τεμαχίου
7. Ανάλυση των υπηρεσιών που ο ενόρκως δηλών θεωρεί ότι η Αιτήτρια παρείχε στην Καθ' ης η αίτηση αναφορικά με τα τεμάχια στην Τρεμιθούσα παρέχεται στις παραγράφους 34-38 της ένορκης δήλωσης του και σχετικά προς αυτές έγγραφα επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 15-35 και 37-
8. Σύνοψη αυτών των υπηρεσιών αποστάληκαν στη δικηγόρο της Καθ' ης η αίτησης από τον ενόρκως δηλών με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 27.12.16, το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
9. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών, για περισσότερο από ένα χρόνο η Αιτήτρια απασχολείτο κυρίως από τις απαιτήσεις της Καθ' ης η αίτησης, ενώ από τον Αύγουστο 2016 μέχρι τον Ιανουάριο 2017 όλο το προσωπικό της Αιτήτριας ήταν πλήρως απασχολημένο για τις απαιτήσεις της Καθ' ης η αίτησης μη επιτρέποντας της να αναλάβει άλλες εργασίες. Με ηλεκτρονικό μήνυμα της ημερομηνίας 20.01.17, το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1, η Καθ' ης η αίτηση, δια της δικηγόρου της, διέκοψε τη συνεργασία της με την Αιτήτρια και αφού αναγνώρισε ότι η τελευταία πρόσφερε υπηρεσίες προς όφελος της, δήλωσε προθυμία να της καταβάλει εύλογη αμοιβή ποσό που αμφότερες οι πλευρές θα συμφωνούσαν. Ακολούθησαν συζητήσεις μεταξύ των πλευρών για να υπάρξει συμφωνία στο ποσό που θα θεωρείτο εύλογη αμοιβή, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Προβαίνοντας σε υπολογισμούς ο ενόρκως δηλών Γεωργίου θεωρεί ότι η Αιτήτρια εκτέλεσε υπηρεσίες στην Καθ' ης η αίτηση εύλογης αξίας €178.781,
10. Επίσης υπολόγισε ότι τα λειτουργικά έξοδα και το κόστος που αναλογούν στην Καθ' ης η αίτηση από τη χρήση των γραφείων της Αιτήτριας για την περίοδο από 15.09.15 μέχρι Ιανουάριο 2017 ανέρχονται σε €57.
11. Επιπλέον ο ενόρκως δηλών Γεωργίου εκτιμά ότι για την αλλαγή και επανατοποθέτηση της πινακίδας χωρίς πλέον την επωνυμία της εταιρείας του Εναγομένου 2, η Αιτήτρια θα επωμιστεί κόστος ύψους €3.
12. Κατά τη γνώμη του ενόρκως δηλών Γεωργίου, ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν τη συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι εκτός εάν παραμείνει σε ισχύ το εν λόγω απαγορευτικό διάταγμα, η Καθ' ης η αίτηση θα πωλήσει το τεμάχιο 318 και θα μεταφέρει τα χρήματα στο εξωτερικό. Παράλληλα αναφέρει ότι το πιο πάνω τεμάχιο αποτελεί τη μοναδική περιουσία της Καθ' ης η αίτησης, η οποία δεν έχει ούτε χρήματα και έτσι αν αυτό τελικά αποξενωθεί η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού δεν θα είναι σε θέση να εκτελέσει δικαστική απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ της με αποτέλεσμα η απονομή δικαιοσύνης να είναι αδύνατη. Βασίζει τον κίνδυνο μεταφοράς χρημάτων που θα εισπραχτούν από τυχόν πώληση του τεμαχίου 318 σε προγενέστερη συμπεριφορά που ο Εναγόμενος 2 επέδειξε αλλά και στο χαρακτήρα του. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος 2: (α) Αποκρύπτει την πραγματική οικονομική του κατάσταση και τα εισοδήματα του τόσο από τις κινεζικές όσο και από τις κυπριακές αρχές. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό επισυνάπτεται έγγραφο ως Τεκμήριο
13. (β) Έχει επανειλημμένως χρησιμοποιήσει εικονικά δικαιολογητικά και συμφωνίες για μεταφορά χρημάτων μέσω άλλων εταιρειών του εξωτερικού. Σε σχέση με το θέμα αυτό επισυνάπτονται έγγραφα ως Τεκμήρια 53-
14. (γ) Η Καθ' ης η αίτηση πώλησε 4 κατοικίες στο τεμάχιο 318 σε ζημιογόνα τιμή, κάτι που όπως πληροφορήθηκε από το δικηγόρο της Αιτήτριας αποτελεί ένδειξη ξεπλύματος μαύρου χρήματος. (δ) Ο Εναγόμενος 2 δεν έχει μόνιμους δεσμούς με την Κύπρο και ούτε ενδοιασμούς για να την εγκαταλείψει. (ε) Ο Εναγόμενος 2 έχει εξωθήσει άλλη εταιρεία του (Blue Breeze Developers Limited) να παραβεί σύμβαση με την Αιτήτρια στην οποία είχε αναθέσει την κατασκευή κατοικίας σε άλλο έργο στη Λεμεσό μη επιτρέποντας την εξόφληση χρέους. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών Γεωργίου η Καθ' ης η αίτηση έχει ήδη ακυρώσει την αγορά των τεμαχίων 155, 156 και
15. Το δε τεμάχιο 3128 που είναι το μοναδικό που παρέμεινε ως περιουσία εκτιμήθηκε από ιδιώτη εκτιμητή ακινήτων και η αγοραία αξία του ανέρχεται στα €825.000 ενώ η αξία καταναγκαστικής πώλησης του ανέρχεται στα €620.
16. Έκθεση εκτίμησης του ακινήτου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
17. Το διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 27.03.17, ημερομηνία κατά την οποίαν η Καθ' ης η αίτηση, δια δικηγόρου, ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση, πράγμα που έπραξε στις 03.04.
18. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης παραπέμπει σε 10 λόγους που καταγράφονται στο σώμα της, οι οποίοι, αφού ομαδοποιηθούν ανάλογα με το στοιχείο που πραγματεύονται, είναι οι εξής:

(1)Υπάρχει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από τους Αιτητές και παράλληλα αναφορά σε ψευδή στοιχεία.

(2)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν τη συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος.

(3)Η Αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο στην προσπάθεια της να ικανοποιήσει το στοιχείο του 'κατεπείγοντος'.

(4)Η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια και στήριξε την αίτηση της σε γεγονότα αναληθή και/ή διαστρεβλωμένα αλλά και σε συμπεράσματα πλήρως αναιτιολόγητα και αστήριχτα.

(5)Τυχόν παραμονή σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος αποτελεί υπέρμετρα δυσμενές και ιδιαίτερα επαχθές μέτρο επειδή εμποδίζει την πώληση ακινήτων που θα προκύψουν από το διαχωρισμό του τεμαχίου 318 στον οποίον η Καθ' ης η αίτηση προτίθεται να προχωρήσει, ως εξ' αδιαιρέτου μερίδιο που είναι, αναστέλλοντας έτσι το σκοπό ίδρυσης της.

(6)Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε εκδικητικά προκειμένου να ασκηθεί πίεση στην Καθ' ης η αίτηση να συζητήσει με την Αιτήτρια και να αποδεχθεί συμβιβασμό στην παρούσα αγωγή. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στη Διαταγή 48 Κανονισμό 4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 31 και 32

(2)και

(3)του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60), στα άρθρα 4

(1),

(2),

(3), 7, 9

(1),

(2)και

(3)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις αρχές επιείκειας. Η ένσταση συνοδεύεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του διευθυντή της, Zhao Huaien, στην οποία περιέχονται γεγονότα και επισυνάπτονται σωρεία εγγράφων ως τεκμήρια που κατά τη γνώμη του τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την ακύρωση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος, καθώς επίσης και από ένορκη δήλωση του Εναγομένου 2 που απλά εκφράζεται συμφωνία με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης Huaien. Συνοπτικά καταγράφεται επιβεβαίωση ότι τον Ιούλιο 2016 η εταιρεία Li Dongqing Co Ltd μετονομάστηκε σε L.D. Blue Breeze Developers Limited (Καθ' ης η αίτηση) και παράλληλα διαφωνία ότι μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της είναι το τεμάχιο

1. Επ' αυτού γίνεται αναφορά στην αγορά των τεμαχίων 155 και 156, των οποίων τα συμβόλαια αγοράς του είναι κατατεθειμένα στο μητρώο του κτηματολογίου, για τα οποία πληρώθηκε έναντι του τιμήματος τους με την εξόφληση του υπολοίπου ποσού των €429.131 να παρατείνεται όχι λόγω έλλειψης ρευστότητας όπως η Αιτήτρια ισχυρίζεται αλλά λόγω αυστηρών περιορισμών που η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έχει θέσει στην εξαγωγή συναλλάγματος. Παράλληλα γίνεται αναφορά για ύπαρξη πιστωτικού υπολοίπου €174.316,53 σε λογαριασμό της Καθ' ης η αίτησης στην Τράπεζα Κύπρου χωρίς μεταφορά οποιουδήποτε ποσού στο εξωτερικό καθ' όλο το διάστημα που δηλώνεται η κίνηση του λογαριασμού. Κατάσταση κίνησης του εν λόγω λογαριασμού για την περίοδο από 02.02.17 μέχρι 23.03.17 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
2. Ακολούθως προβλήθηκε ισχυρισμός ότι ο ενόρκως δηλών Γεωργίου παρέλειψε να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου διάφορα ουσιώδη γεγονότα ενώ παράλληλα αναφέρει γεγονότα που είναι ψευδή ή που είναι διαστρεβλωμένα. Συγκεκριμένα, εξ' όσον μπορεί να γίνει αντιληπτό από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης Huaien: α) Δεν αναφέρθηκε ότι στο συμβόλαιο εργολαβίας για την ανέγερση δεύτερης κατοικίας στη Λεμεσό η Αιτήτρια εισέπραξε το ποσό των €150.
3. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό επισυνάπτονται έγγραφα ως Τεκμήριο
4. β) Υπάρχει απόκρυψη επιστολής της δικηγόρου της Καθ' ης η αίτησης ημερομηνίας 24.01.17 με την οποίαν ζητούσε από την Αιτήτρια να ξεκαθαρίσει τις απαιτήσεις της, κάτι που αυτή δεν έπραξε και προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και της υπό κρίση αίτησης. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
5. γ) Υπάρχει παράλειψη αναφοράς ότι έναντι των υπηρεσιών της Αιτήτριας η Καθ' ης η αίτηση στις 04.10.16 πλήρωσε ποσό €22.000, πράγμα που παραδέχεται η Αιτήτρια σε ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 10.01.17 και 11.01.17 που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 41, καθώς επίσης περί τις 22.10.16 ή 23.10.16 κατέβαλε ποσό €10.000 που εισπράχτηκε ως έναντι τιμήματος πώλησης μιας κατοικίας επί του τεμαχίου
6. δ) Υπάρχει απόκρυψη του λόγου που ιδρύθηκε η Καθ' ης η αίτηση και είναι για να προστατευτεί η συνεργασία με τη σύζυγο του ενόρκως δηλών Γεωργίου (Gemma Georgiou) η οποία τότε εργαζόταν σε άλλη εταιρεία του Εναγομένου 2 (Blue Breeze Developers Limited), την απομάκρυνση της οποίας ζητούσε επίμονα η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 318 και όχι για να είναι μία καινούργια αφερέγγυα εταιρεία ως παρουσιάστηκε από τον ενόρκως δηλών Γεωργίου. ε) Υπάρχει απόκρυψη του γεγονότος ότι η Αιτήτρια εισέπραξε από την εταιρεία Blue Breeze Developers Limited το ποσό των €728.925,00 στα πλαίσια της μεταξύ τους συνεργασίας. στ) Τα όσα παρουσιάζονται σχετικά με το χαρακτήρα και την οικονομική κατάσταση του Εναγομένου 2 δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. ζ) Υπάρχει εξαπάτηση όταν γίνεται αναφορά πως εκτός από το τεμάχιο 318 η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει άλλο περιουσιακό στοιχείο. ι) Η αναφορά ότι εκδόθηκε άδεια για οικοπεδοποίηση του τεμαχίου 318 είναι ψευδής. Σε ότι αφορά το συμβόλαιο εργολαβίας για την ανέγερση δεύτερης κατοικίας στη Λεμεσό αυτό που επιπλέον λέχθηκε είναι ότι είχαν δοθεί οδηγίες στην Αιτήτρια να σταματήσει αμέσως τις εργοληπτικές εργασίες μόλις διαπιστώθηκε ότι όλο αυτό το διάστημα η κατασκευή προχωρούσε χωρίς να καλύπτεται από την έκδοση πολεοδομικής άδειας. Ο ενόρκως δηλών Huaien ισχυρίζεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν παραμονή σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος. Ο ίδιος αναφέρει ότι ουδεμία συμφωνία υπογράφτηκε μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η αίτησης με την οποίαν η δεύτερη να είχε αναθέσει στην πρώτη συγκεκριμένο έργο ή υπηρεσία με συγκεκριμένο τίμημα στη βάση συγκεκριμένων όρων. Επίσης ανάφερε ότι με δεδομένο πως η Καθ' ης η αίτηση ιδρύθηκε τον Ιούλιο 2016, η εν λόγω εταιρεία δεν συμφώνησε έναντι τιμήματος με την Αιτήτρια να χρησιμοποιεί τα γραφεία της τελευταίας για επιχειρηματικούς σκοπούς από τον Σεπτέμβριο
7. Σύμφωνα ακόμη με τον ενόρκως δηλών Huaien η Αιτήτρια προέβηκε σε αίτηση για διαίρεση του τεμαχίου 318 σε δύο οικόπεδα αλλά ουδέποτε εκδόθηκε σχετική άδεια, σε αντίθεση με την παραπλανητική αναφορά του ενόρκως δηλών Γεωργίου. Εξ' όσον ο ενόρκως δηλών Huaien πληροφορήθηκε από την αρμόδια αρχή, τέτοια αίτηση θα απορριπτόταν λόγω σχεδίου του προγραμματιζόμενου οδικού δικτύου που δεν περιλάμβανε δρόμο στο τεμάχιο
8. Κατά τον κύριο Huaien, τέτοια εξέλιξη θα άλλαζε το κυρίως σχέδιο του συγκροτήματος, τα εμβαδά και τον προγραμματισμό όλων των σπιτιών και των οικοπέδων. Περαιτέρω ο κύριος Huaien θεωρεί την αναφορά της Αιτήτριας περί πώλησης κατοικιών του τεμαχίου 318 σε ζημιογόνες τιμές πρόωρο και συνάμα αστήριχτο συμπέρασμα που βασίζεται σε τιμές που ο ενόρκως δηλών Γεωργίου έδωσε, σε σχέδια που ο ίδιος ετοίμασε και σε υπολογισμούς που ο ίδιος έκανε. Ως παράλογο και αστήριχτο συμπέρασμα χωρίς νομικό και πραγματικό έρεισμα θεωρεί και την αναφορά της Αιτήτριας ότι η πώληση ακινήτων σε ζημιογόνες τιμές αποτελεί ένδειξη ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Ο ενόρκως δηλών Huaien απορρίπτει τη θέση της Αιτήτριας ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι εταιρεία με ημερομηνία λήξης. Με βάση τα λεγόμενα του ιδίου, πρόκειται για ενεργή εταιρεία που θα συνεχίσει τις επαγγελματικές της δραστηριότητες στην Κύπρο χωρίς πρόθεση να μεταφέρει τα χρήματα που θα εισπράξει από την ανάπτυξη του τεμαχίου 318 στο εξωτερικό. Προκειμένου να γίνει πειστικός επισημαίνει τα εξής: (α) Η Καθ' ης η αίτηση ενοικίασε δυνάμει συμφωνητικού εγγράφου υποστατικό που θα αποτελεί την επαγγελματική της στέγη για την περίοδο από 01.03.17 μέχρι 29.02.20 καταβάλλοντας ενοίκια μέχρι τον Μάιο
9. Αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 32 και αντίγραφο απόδειξης πληρωμής ενοικίων επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
10. (β) Το πιο πάνω υποστατικό συνδέθηκε με την Α.Η.Κ. και την Α.Η.Κ. κατόπιν υποβολής σχετικών αιτήσεων από την Καθ' ης η αίτηση, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 34 και
11. (γ) Η Καθ' ης η αίτηση προέβηκε σε αγορά εξοπλισμού που εγκατέστησε στο εν λόγω υποστατικό. Αντίγραφο τιμολογίου αγοράς εξοπλισμού επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
12. (δ) Η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε στη σύναψη συμφωνίας με δύο συμβούλους για την οικονομική μελέτη και τεχνική ανάπτυξη του τεμαχίου 318 εκδίδοντας γι' αυτό δύο επιταγές, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 37 και
13. (ε) Αναζητείται προσωπικό που υα εργοδοτηθεί και θα στελεχώσει την Καθ' ης η αίτηση. (στ) Η Καθ' ης η αίτηση έχει εγγραφεί στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και στο Φ.Π.Α. Όπως ακόμη ο ενόρκως δηλών Huaien είπε, σκοπός της Καθ' ης η αίτησης από την πρώτη στιγμή αγοράς του τεμαχίου 318 ήταν η ανάπτυξη του με την ανέγερση επαύλεων και πώληση αυτών με απώτερο στόχο την αποκόμιση κέρδους. Γι' αυτό, κατά τη γνώμη του, τυχόν παραμονή σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος θα εμποδίσει την Καθ' ης η αίτηση να πωλήσει τα ακίνητα που θα προκύψουν από το διαχωρισμό στον οποίον προτίθετο να προχωρήσει αφού το μερίδιο που δεσμεύεται είναι εξ' αδιαιρέτου χωρίς συμφωνία διανομής για να προσδιορίζεται ποιο μέρος του τεμαχίου αντιστοιχεί στο μερίδιο που είναι δεσμευμένο. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλών Huaien, τυχόν τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε μέτρο υπέρμετρα δυσμενές με ολέθριες οικονομικές συνέπειες για την Καθ' ης η αίτηση αφού δεν θα μπορεί να συνεχίσει την επένδυση της στο τεμάχιο
14. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους στη βάση γραπτών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων είναι καταγραμμένο στα πρακτικά και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Πριν από την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης προωθήθηκε από την Αιτήτρια αιτήσεις για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα Γεωργίου και με την Καθ' ης η αίτηση να υποβάλλει αντίστοιχα ισάριθμες ενστάσεις εις αντίκρουση του περιεχομένου των αιτήσεων. Κατόπιν εκδίκασης τους, οι αιτήσεις αυτές απερρίφθησαν για τους λόγους που καταγράφονται στις ενδιάμεσες δικαστικές αποφάσεις ημερομηνίας 26.04.17 και 19.05.
15. Στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου από τον πρώτο λόγο ένστασης με τον οποίον η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα όταν το Δικαστήριο ασκούσε την κρίση του για μονομερή έκδοση του διατάγματος, η συνέχιση της ισχύος του οποίου μέχρι την εκδίκαση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή τελεί υπό εξέταση με την παρούσα διαδικασία. Τούτο επειδή αν διαπιστωθεί ότι ο λόγος αυτός ευσταθεί καθίσταται αχρείαστη η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης ενώ παράλληλα το προσωρινό διάταγμα παύει να ισχύει. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η πλήρης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία, αντικειμενικά κρινόμενα, μπορούν να επενεργήσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παράσχει θεραπεία αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή που καταφεύγει στην χορήγηση θεραπείας με μονομερή αίτηση (Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1179, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited

(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Δήμος Πάφου v. Βοσκού

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1168). Τούτο επειδή το Δικαστήριο στην απουσία του άλλου μέρους, εναντίον του οποίου ζητείται μονομερώς η αξιούμενη θεραπεία, προχωρεί στη λήψη απόφασης βασιζόμενο μόνο στα στοιχεία και γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Γι' αυτό, στα πλαίσια εξέτασης αίτησης όπου ο Καθ' ου η αίτηση δεν λαμβάνει μέρος και δεν έχει την ευκαιρία στο στάδιο εκείνο να ακουστεί κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, η ένορκη δήλωση του Αιτητή πρέπει να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα που γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε και που είναι σχετικά και μπορούν να επηρεάζουν την κρίση του, το οποίο καλείται να αποφασίσει χωρίς παραπλάνηση και παραπληροφόρηση. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο προχωρεί στην ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Η πρόθεση για απόκρυψη είναι άσχετη και δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος. Ως πρώτο ουσιώδες, κατά τη γνώμη της Καθ' ης η αίτησης, γεγονός που δεν αναφέρθηκε στην ένορκη δήλωση Γεωργίου είναι το ότι η Αιτήτρια εισέπραξε το ποσό των €150.000 σχετικά με τις εργασίες που εκτέλεσε στα πλαίσια ανέγερσης δεύτερης κατοικίας σε έργο στη Λεμεσό δυνάμει εργοληπτικού συμβολαίου. Θα πρέπει εδώ να λεχθεί ότι αποτελεί κοινό έδαφος των διαδίκων πως συμμετοχή στην ανάπτυξη του έργου στη Λεμεσό με την ανέγερση δεύτερης κατοικίας η Καθ' ης η αίτηση δεν είχε, εναντίον της οποίας εκδόθηκε μονομερώς το επίμαχο προσωρινό διάταγμα, αλλά μια άλλη ξεχωριστή εταιρεία, ήτοι η Blue Breeze Developers Limited, μαζί με την Αιτήτρια. Η πιο πάνω αναφορά φαίνεται να ενισχύεται από το Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση Γεωργίου που είναι το συμβόλαιο κατασκευής δεύτερης κατοικίας στο έργο της Λεμεσού στο οποίο συμβαλλόμενα μέρη σημειώνονται να είναι η Αιτήτρια και η προαναφερθείσα εταιρεία που όμως δεν είναι η Καθ' ης η αίτηση. Είναι ακόμη κοινό έδαφος των διαδίκων ότι η Καθ' ης η αίτηση ουδεμία σχέση έχει με το συγκεκριμένο έργο. Όλα αυτά τα δεδομένα ήταν στο μυαλό του Δικαστηρίου όταν εξέταζε μονομερώς την υπό κρίση αίτηση και εξέδιδε το επίμαχο διάταγμα. Σαφώς η μη αναφορά για πληρωμή ποσού €150.000 στην Αιτήτρια αναφορικά με το έργο αυτό στο οποίο η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι εμπλεκόμενο μέρος δεν είναι ουσιώδες γεγονός για το έργο στην Τρεμιθούσα όπου συμμετοχή είχε η Καθ' ης η αίτηση και είναι σε σχέση με αυτό που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και αξιώνονται θεραπείες αλλά και προωθήθηκε η υπό κρίση αίτηση. Αν γινόταν αναφορά σε πληρωμή του εν λόγω ποσού αυτό δεν θα διαδραμάτιζε οποιοδήποτε ρόλο στην κρίση του Δικαστηρίου. Τα όσα ανάφερα πιο πάνω ισχύουν για τη θέση της Καθ' ης η αίτησης ότι υπάρχει απόκρυψη του γεγονότος είσπραξης €728.925,00 που κατ' ισχυρισμό η εταιρεία Blue Breeze Developers Limited πλήρωσε στην Αιτήτρια. Το επικαλούμενο γεγονός δεν αφορά την Καθ' ης η αίτηση αλλά άλλο διαφορετικό και συνάμα ξεχωριστό οργανισμό, πράγμα που καθιστά την μη αναφορά του τουλάχιστο επουσιώδες γεγονός, αν όχι άσχετο γεγονός, που σε κάθε περίπτωση η αποκάλυψη του δεν θα προσμετρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου. Με γνώμονα ότι το διάταγμα που ζητείται οριστικοποίηση στρέφεται μόνο εναντίον της Καθ' ης η αίτησης εταιρείας και έχοντας υπόψη τη νομική αρχή στο κυπριακό νομικό σύστημα ότι μία εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών, η οποία έχει νόμιμα συσταθεί και εγγραφεί στο μητρώο του εφόρου εταιρειών σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ.113) που είναι η κατ' εξοχήν νομοθεσία που διέπει το εταιρικό δίκαιο, ως είναι η Καθ' ης η αίτηση, αποτελεί ανεξάρτητη και αυτοτελή νομική οντότητα ξεχωριστή από τους μετόχους της (Καλησπέρα v. Δρυάδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 867, Σολωμού v. Εταιρεία Vineyard View Tourist Enterprises Ltd

(1998)1Α Α.Α.Δ. 300), τα όσα έχουν αναφερθεί σχετικά με το χαρακτήρα και την οικονομική κατάσταση του Εναγομένου 2 δεν θεωρούνται ουσιώδη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και για το σκοπό που αυτή επιτελεί για να μπορούσαν έτσι να διαδραματίσουν οποιοδήποτε ρόλο στην κρίση του Δικαστηρίου. Άλλη παράλειψη ουσιώδους, κατά τη γνώμη της Καθ' ης η αίτησης, γεγονότος είναι η απόκρυψη επιστολής της δικηγόρου της Καθ' ης η αίτησης ημερομηνίας 24.01.17 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 39 στην ένορκη δήλωση Huaien. Το εν λόγω έγγραφο, το οποίο αποκαλύφτηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, φαίνεται να αποστάληκε μετά που η Καθ' ης η αίτηση αποφάσισε να τερματίσει τη συνεργασία της με την Αιτήτρια, γεγονός που φαίνεται να γνωστοποιήθηκε με την αποστολή σχετικού ηλεκτρονικού μηνύματος που αποκαλύφθηκε στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας με το Τεκμήριο

1. Από μια γρήγορη ματιά του Τεκμηρίου 39 φαίνεται ότι ζητείται επιβεβαίωση κατά πόσο το ύψος των οικονομικών απαιτήσεων της Αιτήτριας είναι αυτό που αναλύεται μέσα από το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου καθώς επίσης ζητείται η αποστολή στοιχείων που να αποδεικνύουν την εκτέλεση των υπηρεσιών που η Αιτήτρια επικαλείται και περιλαμβάνονται στο ίδιο έγγραφο. Είναι ένα έγγραφο που η όποια τυχόν σημασία μπορεί να έχει σχετίζεται μόνο με την ουσία της αγωγής και όχι με το σκοπό της παρούσας διαδικασίας. Κατά συνέπεια δεν πρόκειται για απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος, όπως ισχυρίζεται η Καθ' ης η αίτηση. Επόμενη μη αποκάλυψη ουσιώδους, σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση, γεγονότος είναι η παράλειψη αναφοράς περί πληρωμής ποσού €32.000 έναντι των υπηρεσιών της Αιτήτριας. Η αναγνώριση από μέρους της Καθ' ης η αίτησης ότι η Αιτήτρια της πρόσφερε διάφορες υπηρεσίες και ταυτόχρονα η προθυμία της να πληρώσει εύλογο ποσό ως αμοιβή για τις υπηρεσίες αυτές, όπως αυτό φαίνεται με το Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση της Αιτήτριας, σε συνδυασμό με την τοποθέτηση της ότι το πιο πάνω ποσό καταβλήθηκε ως έναντι των εν λόγω υπηρεσιών που της προσφέρθηκαν (βλέπε παράγραφο 29 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση), καθιστούν το γεγονός της πληρωμής του ποσού μη επουσιώδες, η αναφορά του οποίου δεν θα διαδραμάτιζε οποιοδήποτε ρόλο στη διαμόρφωση της κρίσης του Δικαστηρίου. Επιπλέον η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο ενόρκως δηλών Γεωργίου εξαπατά όταν αναφέρει πως εκτός από το τεμάχιο 318 η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει άλλο περιουσιακό στοιχείο. Προς τούτο επικαλέστηκε το δικαίωμα της να εγγραφεί ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 155 και 156 καθώς και την ύπαρξη πιστωτικού υπολοίπου €174.316,53 σε τραπεζικό λογαριασμό. Δεν συμμερίζομαι τη θέση αυτή της Καθ' ης η αίτησης. Είναι προφανές ότι ο ενόρκως δηλών Γεωργίου αναφερόταν σε περιουσιακά στοιχεία ακίνητης ιδιοκτησίας ως αποτέλεσμα σχετικής έρευνας που προέβηκε. Ο ενόρκως δηλών Γεωργίου έκανε αναφορά στο τεμάχιο 318 και ακολούθως αποκάλυψε τα γεγονότα που περιβάλλουν τα τεμάχια 155 και
2. Είναι κοινό έδαφος των διαδίκων ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια αυτών των ακινήτων αλλά τα αγόρασε δυνάμει σχετικών συμβάσεων, οι όροι των οποίων θα πρέπει πρώτα να τιμηθούν. Το υπό προϋποθέσεις δικαίωμα της Καθ' ης η αίτησης να εγγραφεί ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 155 και 156 δεν την καθιστά εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια αυτών των ακινήτων, η οποία φαίνεται να περιορίζεται στο να είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του τεμαχίου
3. Σε ότι αφορά το ποσό των €174.316,53 που βρίσκεται κατατεθειμένο προς όφελος της Καθ' ης η αίτησης σε τραπεζικό λογαριασμό της, είναι προφανές ότι ήταν κάτι που δεν ήταν αλλά και δεν θα μπορούσε να περιερχόταν σε γνώση της Αιτήτριας για να το αποκαλύψει. Συνεπώς ουδεμία απόκρυψη από μέρους της Αιτήτριας παρατηρείται στο συγκεκριμένο θέμα. Μία άλλη απόκρυψη γεγονότος που η Αιτήτρια επικαλείται είναι μη αναφορά του λόγου για το οποίο ιδρύθηκε η Καθ' ης η αίτηση που σύμφωνα με την ίδια είναι για να προστατευτεί η συνεργασία με τη σύζυγο του ενόρκως δηλών Γεωργίου (Gemma Georgiou) η οποία τότε εργαζόταν σε άλλη εταιρεία του Εναγομένου 2 (Blue Breeze Developers Limited), την απομάκρυνση της οποίας ζητούσε επίμονα η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 318 και όχι για να είναι μία καινούργια αφερέγγυα εταιρεία ως παρουσιάστηκε από τον ενόρκως δηλών Γεωργίου. Με κάθε σεβασμό στην Καθ' ης η αίτηση ούτε αυτό το ζήτημα θα προσμετρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου. Είναι άνευ σημασίας ο λόγος που η Καθ' ης η αίτηση ιδρύθηκε. Είναι ακόμη άνευ σημασίας ο προβαλλόμενος λόγος ίδρυσης της εν λόγω εταιρείας. Σημασία έχει ότι ιδρύθηκε, ότι ως νομική οντότητα είναι ξεχωριστή από την εταιρεία Blue Breeze Developers Limited και το αν είναι ή όχι αφερέγγυος οργανισμός στα πλαίσια εξέτασης των κριτηρίων και προϋποθέσεων για τη συνέχιση ή όχι της ισχύος του προσωρινού διατάγματος, είναι θέμα που θα διαφανεί μέσα από τα στοιχεία και δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Επίσης η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια ψευδώς ανάφερε ότι εκδόθηκε άδεια για οικοπεδοποίηση του τεμαχίου
4. Αυτό είναι ζήτημα που παραπέμπει σε διαφωνία των μερών, τα οποία διατυπώνουν διαφορετικές εκδοχές. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν ασχολείται με αμφισβητούμενα γεγονότα και θέσεις, όπως αυτό που εγέρθηκε, τα οποία θα εξεταστούν λεπτομερώς κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Το αποτέλεσμα τέτοιας ενασχόλησης αφορά μόνο την ουσία της υπόθεσης και παράλληλα το ύψος της ισχυριζόμενης απαίτησης και συνεπώς μόνο τότε μπορεί να εξεταστεί. Στη βάση των πιο πάνω ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως ανεδαφικός. Προχωρώ στην εξέταση του δεύτερου λόγου ένστασης, ο οποίος άπτεται των κριτηρίων και γενικά παραμέτρων που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να δικαιολογείται η έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος. Είναι βασικά η θέση της Καθ' ης η αίτησης ότι δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ενώ αντίθετα η Αιτήτρια θεωρεί ότι αυτές ικανοποιούνται. Από το νομικό καθεστώς της υπό κρίση αίτησης παρατηρώ ότι η Αιτήτρια επικαλείται ότι η συνέχιση της ισχύος του αιτουμένου διατάγματος δικαιολογείται στη βάση των προνοιών του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60)καθώς και των διατάξεων του άρθρου 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6). Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/60) μετά των συναφών τροποποιήσεων αποτελεί το γενικό δικαιοδοτικό υπόβαθρο που παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει απαγορευτικά και προστακτικά διατάγματα καλύπτοντας τόσο τα διηνεκή όσο και τα παρεμπίπτοντα. Επομένως στη βάση του άρθρου αυτού δύναται να εκδοθούν όλα τα είδη διαταγμάτων. Όταν επιζητείται διάταγμα που να δεσμεύει ακίνητη περιουσία του καθ' ου η αίτηση σε περιπτώσεις που εκκρεμεί εναντίον του αγωγή για χρέος ή αποζημιώσεις για χάριν εκτέλεσης δύναται να συμπεριληφθεί στη νομική βάση και το άρθρο 5 του Κεφ.6. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 καλύπτει όλες τις περιπτώσεις ενώ το άρθρο 5 εφαρμόζεται στην ειδική περίπτωση που έχει αναφερθεί αμέσως προηγουμένως στα πλαίσια έκδοσης μόνο παρεμπίπτοντος διατάγματος (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Διατάγματα' των κ.κ. Γιώργου Ερωτοκρίτου & Πέτρου Αρτέμη, 2026, σελίδες 38-41 και 101-197). Στην προκειμένη περίπτωση το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει εξουσία να εκδικάσει την υπό κρίση αίτηση αλλά δεν είναι το μόνο από το οποίο πηγάζει τέτοια εξουσία. Επειδή ζητείται συνέχιση της δέσμευσης του επίμαχου ακινήτου για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικής απόφασης που τυχόν εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας στα πλαίσια της παρούσας αγωγής έρεισμα έχει και το άρθρο 5 του Κεφ.6, οι ειδικές περιπτώσεις του οποίου θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο βαθμό που δεν συμπίπτουν με αυτές του άρθρου 32 του Ν.14/60 (Lakatamitis v. Theodorou

(1983)1B C.L.R. 520). Όπως έχει ήδη λεχθεί ένα απαγορευτικής φύσεως διάταγμα εκδίδεται εφόσον πληρούνται τα κριτήρια που απαιτούνται και περιέχονται στο άρθρο 32 του Ν.14/60. Το εν λόγω άρθρο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Το θέμα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης σε σωρεία κυπριακών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις, οι οποίες πρέπει να συντρέχουν. Αυτές είναι:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση.

(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας.

(3)Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση/οριστικοποίηση του αιτουμένου διατάγματος. Στην προσπάθεια του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλέπε Άκης Γρηγορίου κ.α. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1802) τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την τεθείσα μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων αλλά περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 799). Το πρώτο κριτήριο του άρθρου 32 ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση της καταχωρημένης δικογραφίας. Η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης έχει σχέση με τη νομική αξίωση της απαίτησης και καθιστά μια πρωταρχική ανάλυση της νομικής θέσης, επιβεβλημένη ώστε να τοποθετηθεί η υπόθεση στο ορθό νομικό πλαίσιο και να επισημανθεί το νομικό της υπόβαθρο. Δηλαδή να θεμελιώνεται νομικά και μόνο η αξίωση με βάση τα όσα περιέχονται στις έγγραφες προτάσεις. Η πρώτη προϋπόθεση είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετη και συνήθως εξετάζεται σε συνδυασμό με το δεύτερο κριτήριο, το οποίο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα και συνίσταται στην παρουσίαση ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση/δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας (Κυτάλα κ.α. v Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 τονίστηκε ότι δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το αρχικό στάδιο της διαδικασίας να προσπαθήσει να αποφασίσει δύσκολα νομικά σημεία τα οποία χρειάζονται λεπτομερή επιχειρηματολογία και ώριμη εξέταση. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από τη μαρτυρία είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγοντας έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Η τρίτη προϋπόθεση, ήτοι να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα της θεραπείας που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (Παναγίδης v. Παναγίδης

(2001)1 Α.Α.Δ. 396). Το κριτήριο αυτό ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Τέτοια περίπτωση υπάρχει όταν ο ενάγοντας δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Προς ενίσχυση των πιο πάνω χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το νομικό σύγγραμμα Commercial Injunctions του Steven Gee Q.C., 5η έκδοση, σελίδα 44, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "The first question is whether if the claimant were correct at trial, an award of damages would be an adequate remedy. If damages in the measure awarded at common law would be an adequate remedy, and the defendant would be in a financial position to pay them, then, however strong the claimant's case appeared to be, no injunction should 'normally' be granted." Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Παπαστράτης ν. Πιερίδης

(1979)1 Α.Α.Δ. 231, Κυρισάββα ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία (M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co

(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Στην υπόθεση Ninemia Maritime Corporation v. Trane Schiffahrts-gesellschaft Gmbh (Niedersachsen, The)

(1983)1 W.L.R. 1412 τονίστηκε ότι το σχετικό κριτήριο είναι κατά πόσο, λαμβανομένης υπόψη της μαρτυρίας στο σύνολό της, υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντα θα παραμείνει ανικανοποίητη. Δεν είναι απαραίτητο να επιδειχθεί άνομη πρόθεση, παρόλο ότι αν αποδειχθεί τέτοια πρόθεση το Δικαστήριο θα χορηγήσει το διάταγμα με περισσότερη ετοιμότητα. H απουσία πρόθεσης για αποξένωση περιουσίας έχει αναγνωρισθεί επανειλημμένα από τη δική μας νομολογία. Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιΐα «Λεωνίκ» Λτδ

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 785, η οποία αφορούσε την έκδοση προσωρινού διατάγματος απαγορευτικού της αποξένωσης ακινήτου, το οποίο δεν αποτελούσε το αντικείμενο της αγωγής, έγινε επισκόπηση της σχετικής επί του θέματος νομολογίας. Αναφέρεται στις σελίδες 789-790: "Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (βλ. Lakatamitis, ανωτέρω, στη σελ. 525) ... Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου, Π. στη Ζεμενίδης v. Ζεμενίδου (Αρ. 1),

(1992)1 Α.Α.Δ. 54 εκδίδεται το διάταγμα ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων. Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη v. Στυλιανίδη

(1992)1 Α.Α.Δ. 782. Όπως αναφέρεται στην απόφαση του κ. Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στη σελ. 785, εκείνο που απαιτείται είναι 'η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» «Όπου λοιπόν ενδέχεται να υπάρχει οτιδήποτε το αρνητικό στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, εναπόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με μόνο τη γενικότερη εικόνα για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας. Και αυτό η εφεσίβλητη κατά τη γνώμη μας το έπραξε. Δεν είναι δυνατό να αναμένεται η ανάληψη ανιχνευτικού έργου από τον εξ αποφάσεως πιστωτή σε σχέση με την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη για να παρουσιάσει ο πρώτος στοιχεία τα οποία βασικά ενδιαφέρουν τον δεύτερο και τα οποία μπορεί ο ίδιος να παρουσιάσει αν επιθυμεί. Επρόκειτο για αίτηση δια κλήσεως. θα το θεωρούσαμε δε αδιανόητο να ήταν αλλιώς." Το θέμα όμως δεν ολοκληρώνεται με την σωρευτική εκπλήρωση των πιο πάνω κριτηρίων. Αναγνωρίζεται πως αφότου ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλέπε Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Οι παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι διάφοροι. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση, μέσα από πρόχειρη ανάγνωση του περιεχομένου του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος αλλά και της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, παρατηρώ πως οι Αιτητές βασικά απαιτούν από την Καθ' ης η αίτηση την πληρωμή εύλογης αμοιβής για υπηρεσίες που ισχυρίζονται ότι πρόσφεραν στην Καθ' ης η αίτηση κατόπιν οδηγιών της τελευταίας μέσα από εκπόνηση αρχιτεκτονικών σχεδίων, άλλων συναφών μελετών, συμπλήρωση σχετικών εντύπων/εγγράφων καθώς και επιμέτρηση εργασιών για τις οποίες η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι δεν έχει πληρωθεί ενώ η Καθ' ης η αίτηση δεσμεύτηκε να το πράξει, τις οποίες αναλυτικά περιγράφει στις παραγράφους 34-38 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου. Επ' αυτού παραπέμπω στα Τεκμήρια 15-35, 37-42 και

1. Επιπλέον η Αιτήτρια διεκδικεί από την Καθ' ης η αίτηση καταβολή ποσού ως αποζημίωση για τα λειτουργικά έξοδα και το κόστος που της αναλογεί λόγω ισχυριζόμενης χρήσης των γραφείων της από 15.09.15 μέχρι Ιανουάριο
2. Εξηγώντας το σκεπτικό της χρηματικής πτυχής των πιο πάνω μέσα από τις παραγράφους 42-65 της ένορκης δήλωσης Γεωργίου, η Αιτήτρια υπολόγισε η εύλογη αξία των υπηρεσιών που ισχυρίζεται ότι πρόσφερε μαζί με τα έξοδα και ζημιές που επικαλείται ότι επωμίστηκε λόγω χρήσης των γραφείων της από την Καθ' ης η αίτηση και γενικότερα μέσα από την επαγγελματική συνεργασία που είχαν, ανέρχεται συνολικά στα €238.781,
3. Στο κυπριακό δίκαιο παρέχεται δικαίωμα επιδίκασης αποζημιώσεων επί τη βάσης λογικής αμοιβής (quantum meruit) όταν σημειώνεται παράβαση σύμβασης παροχής υπηρεσιών (Βασιλάρας και άλλη v. Αδελφοί Θράσου & Συνεργάτες

(2003)1Γ Α.Α.Δ. 1754, Χατζηπαναγιώτου v. Cyprus Airways (Duty Free Shops) Ltd

(2009)1A A.A.Δ. 173 και G. Roditis & Partners v. Σταύρου Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 179/2005, 180/2005 ημερ. 18.04.08). Το άρθρο 73

(1)του Περί Συμβάσεων Νόμου μετά των συναφών τροποποιήσεων (Κεφ.149) παρέχει σε συμβαλλόμενο δικαίωμα αποζημίωσης από το υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο για απώλεια ή ζημιά που υπέστη λόγω παράβασης σύμβασης από το μέρος αυτό, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί διεκδικούνται ειδικές αποζημιώσεις. Από ότι φαίνεται οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι υπέστηκαν ζημιές συνολικού ύψους €14.925 και θεωρούν την επιδίκαση τέτοιου ποσού ως αποζημιώσεις ότι θα τους αποκαταστήσει τη χρηματική απώλεια που επωμίστηκαν (Αλπάν (Α/φοι Τάκη) Λτδ v. Θέλμας Τρυφωνίδου

(1996)1 ΑΑΔ 679 και Bettabilt Services Ltd κ.α. v. Judy Dowes, Πολ.Εφ. 11422, ημερ. 21/4/04 και Καλησπέρας v. Δρυάδη και άλλης

(1998)1 Α.Α.Δ. 867). Εναλλακτικά το άρθρο 70 του Περί Συμβάσεων Νόμου μετά των συναφών τροποποιήσεων (Κεφ.149) δημιουργεί νομοθετική υποχρέωση σε πρόσωπο που προσπορίζεται όφελος από μη χαριστική πράξη. Στην παρούσα υπόθεση η Αιτήτρια επικαλείται το δικαίωμα αποζημίωσης στη βάση εύλογης αμοιβής για υπηρεσίες που θεωρεί ότι παρείχε στην Καθ' ης η αίτηση μετά από μεταξύ τους συνεννόηση. Μέσα από την εκδοχή της Αιτήτριας γίνεται αντιληπτό ότι οι εν λόγω υπηρεσίες δεν προσφέρθηκαν στα πλαίσια χαριστικής πράξης, η παροχή των οποίων οδήγησε την Καθ' ης η αίτηση στην αποκόμιση οφέλους που η Αιτήτρια έχει αποτιμήσει δυνάμει υπολογισμού. Από τα πιο πάνω κρίνω ότι έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση αφού υπάρχουν σοβαρά ζητήματα τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέτοια νομικά ζητήματα που έχουν αποκαλυφθεί είναι κατά πόσο υπήρξε σύμβαση παροχής υπηρεσιών μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η αίτησης, ποιες ακριβώς υπηρεσίες προσφέρθηκαν, εάν η Αιτήτρια επωμίστηκε οποιαδήποτε έξοδα και ζημιές από τυχόν συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτησης, κατά πόσο η Αιτήτρια δικαιούται σε πληρωμή επί της βάσης εύλογης αμοιβής ή γενικότερα στα πλαίσια του δικαίου της επιείκειας και αποκατάστασης και ποιο το ύψος τέτοιας αποζημίωσης. Έπεται ότι η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Εξετάζοντας το δεύτερο κριτήριο θα πρέπει να σημειωθεί ότι από την ενώπιον μου καταχωρημένη δικογραφία αλλά και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση και ένσταση αντίστοιχα μαζί με τα επισυνημμένα έγγραφα, προκύπτει ότι η Αιτήτρια προωθεί την απαίτηση της επικαλούμενοι κατά κύριο λόγο στην ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ της ιδίας και της Καθ' ης η αίτησης για παροχή υπηρεσιών που θα οδηγούσαν στην ανάπτυξη των τεμαχίων στην Τρεμιθούσα και κατά δεύτερο λόγο σε συνεννόηση ότι θα προσφέρονταν τέτοιες υπηρεσίες άνευ χαριστικής πρόθεσης. Το επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση Τεκμήριο 12, το οποίο φαίνεται να είναι υπογραμμένο από την Αιτήτρια και την Καθ' ης η αίτηση (έχοντας την αρχική της επωνυμία), δείχνει την Καθ' ης η αίτηση να αναθέτει στην Αιτήτρια το σχεδιασμό, κατασκευή και υποβολή κάθε αναγκαίας αίτησης, τα οποία θα επιτρέψουν την ανάπτυξη των τεμαχίων 318, 155 και 156. Η Καθ' ης η αίτηση αρνείται ότι υπέγραψε οποιαδήποτε συμφωνία με την Αιτήτρια με την οποίαν να την αναθέτει οποιοδήποτε συγκεκριμένο έργο ή υπηρεσία με συγκεκριμένο τίμημα για συγκεκριμένους όρους. Εκ πρώτης όψεως το Τεκμήριο 12 φαίνεται να είναι υπογραμμένο από τους διαδίκους αφού δεν προβάλλεται ισχυρισμός πλαστογραφίας της σφραγίδας και της υπογραφής που υπάρχουν στο έγγραφο και αποδίδονται ότι ανήκουν στην Καθ' ης η αίτηση. Αν τώρα το Τεκμήριο 12 συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία για να θεωρείται ή όχι συμφωνία είναι ζήτημα που θα κριθεί μέσα από την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όταν θα υπάρξει πλήρης πληροφόρηση στη βάση ολοκληρωμένης μαρτυρίας που θα προσαχθεί από μέρους των διαδίκων και τότε θα καταλήξει σε σχετικά ευρήματα και συμπεράσματα (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Στο εν λόγω έγγραφο (Τεκμήριο 12) είναι εξόφθαλμο ότι δεν καταγράφεται συγκεκριμένο χρηματικό τίμημα που να αφορά την παροχή των υπηρεσιών σχετικά με την ανάπτυξη των προαναφερόμενων τεμαχίων. Ωστόσο από το Τεκμήριο 1 που είναι επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση φαίνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση αναγνωρίζει πως η Αιτήτρια της πρόσφερε άνευ χαριστικής πρόθεσης υπηρεσίες από τις οποίες επωφελήθηκε και γι' αυτό περαιτέρω αναγνωρίζει ότι η Αιτήτρια δικαιούται στην πληρωμή κάποιου ποσού. Επομένως υπάρχει κοινό έδαφος των διαδίκων ότι μεταξύ τους υπήρχε συνεννόηση για την παροχή άνευ χαριστικής πρόθεσης υπηρεσιών, πράγμα που έγινε. Αν τελικά η Αιτήτρια παρείχε όλες τις υπηρεσίες που επικαλείται και έχει αναλυτικά περιγράψει στην ποσότητα και ποιότητα που θα έπρεπε και κατά πόσο δικαιούται να πληρωθεί το ποσό που έχει υπολογίσει ή έχουν προσφερθεί λιγότερες υπηρεσίες ποιότητας και ποσότητας που αμφισβητείται και γι' αυτό αναλογεί μικρότερο ποσό, ως ισχυρίζεται η Καθ' ης η αίτησης, είναι θέματα που και αυτά θα αποφασιστούν μέσα από την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όταν θα υπάρξει πλήρης πληροφόρηση στη βάση ολοκληρωμένης μαρτυρίας που θα προσαχθεί από μέρους των διαδίκων. Για σκοπούς όμως της διαδικασίας αυτής δεν θα μπορούσαν να αγνοηθούν τα Τεκμήρια 15-35, 37-42 και 44 που αναλυτικά περιγράφουν τις προσφερθείσες υπηρεσίες των Αιτητών σε αντιδιαστολή με τη γενική φύσεως άρνηση που προβάλλεται από την Καθ' ης η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, όπως αντικειμενικά έχουν τα πράγματα με βάση την κοινή θέση των διαδίκων ότι η Αιτήτρια πρόσφερε άνευ χαριστικής πρόθεσης υπηρεσίες δυνάμει μεταξύ τους συνεννόησης, αν το Τεκμήριο 12 κριθεί ότι είναι συμφωνία τότε η Αιτήτρια δικαιούται εύλογη αμοιβή από την Καθ' ης η αίτηση ενώ αν αποφασιστεί ότι δεν υπάρχει μεταξύ των διαδίκων συμφωνία τότε η Αιτήτρια θα δικαιούται σε αποζημίωση δυνάμει των αρχών επιείκειας και αποκατάστασης. Για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και συγκεκριμένα στα πλαίσια εξέτασης του κριτηρίου αυτού είναι άνευ σημασίας το ακριβές ύψος του ποσού που η Αιτήτρια δικαιούται να λάβει από την Καθ' ης η αίτηση για τις υπηρεσίες που της πρόσφερε. Στη βάση των ενώπιον μου δεδομένων και στοιχείων μέσα από αντικειμενική και συνάμα προκαταρκτική θεώρηση τους, τα πιο πάνω είναι παράμετροι που εκ πρώτης όψεως εμβολιάζουν την εκδοχή της Αιτήτριας με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, χωρίς αυτό να αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο αξιολόγηση της αλήθειας των εκδοχών των διαδίκων. Επομένως καταλήγω ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Ερχόμενος στο τρίτο κριτήριο, παρόλο ότι δεν αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση της Καθ' ης η αίτησης για αποξένωση ή επιβάρυνση του ακινήτου επειδή εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση εφόσον γίνουν στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί (C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιΐα «Λεωνίκ» Λτδ

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 785), εντούτοις παρατηρώ ότι φαίνεται να υπάρχει πρόθεση από μέρους της Καθ' ης η αίτησης να αποξενώσουν το τεμάχιο 318 μέσα από την σκοπούμενη ανάπτυξη του, μεταπωλώντας τα ακίνητα που θα έχουν δημιουργηθεί σε τρίτα άτομα. Προς τούτο η Καθ' ης η αίτησης εξασφάλισε τις υπηρεσίες τεχνικού συμβούλου και οικονομικού συμβούλου ενώ ήδη έχει πωλήσει ακίνητα που θα ανεγερθούν εντός του εν λόγω ακινήτου. Αυτό παραδέχεται ο ενόρκως δηλών Huaien στην παράγραφο 12(α) και (ε) της ένορκης δήλωσης του. Η πώληση των ακινήτων στο τεμάχιο 318 θα οδηγήσει φυσιολογικά και στη μεταβίβαση ολόκληρου του εν λόγω τεμαχίου στους αγοραστές των ακινήτων που έχουν ανεγερθεί εντός αυτού. Παράλληλα με το Τεκμήριο 51 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση Γεωργίου αλλά και από το περιεχόμενο της παραγράφου 11 της ένορκης δήλωσης Huaien διαφαίνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν ενδιαφέρεται πλέον να αγοράσει το τεμάχιο

1. Σε ότι αφορά τα τεμάχια 155 και 156 φαίνεται να εκκρεμεί ποσό €429.131 που αφορά το τίμημα αγοράς τους, χωρίς όμως αυτά να έχουν μέχρι σήμερα εγγραφεί εις το όνομα της Καθ' ης η αίτησης. Συνεπώς φαίνεται ότι το ακίνητο 318 είναι η μόνη ακίνητη περιουσία της Καθ' ης η αίτησης, της οποίας η αγοραία αξία, με βάση το Τεκμήριο 57 που είναι επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση Γεωργίου, ανέρχεται στα €825.000 ενώ η αξία καταναγκαστικής πώλησης του ανέρχεται στα €620.
2. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι σε τραπεζικό λογαριασμό της Καθ' ης η αίτησης υπάρχει πιστωτικό υπόλοιπο €174.316,53, το οποίο όμως εξ' όψεως αριθμητικά φαίνεται να είναι ανεπαρκές για να καλύψει το υπόλοιπο ποσό που η Καθ' ης η αίτηση καλείται να πληρώσει για την αγορά των τεμαχίων 155 και
3. Με γνώμονα ότι η μόνη άλλη περιουσία της Καθ' ης η αίτησης είναι το τεμάχιο 318 του οποίου προωθείται η αποξένωση του, σε συνδυασμό με την αναφορά του ενόρκως δηλών Huaien ότι υπάρχουν πλέον αυστηροί περιορισμοί στην εξαγωγή συναλλάγματος από την Κίνα (παράγραφος 7 ένορκης δήλωσης Huaien), δημιουργείται κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στην Αιτήτρια αφού πρόκειται για δεδομένα που δημιουργούν καθεστώς αμφιβολίας ως προς την φερεγγυότητα της Καθ' ης η αίτησης και την οικονομική ικανότητα της να ανταποκριθεί εάν και εφόσον κληθεί να το πράξει. Μέσα από τα πιο πάνω ελλοχεύει ο κίνδυνος η Αιτήτρια να εμποδιστεί να εισπράξει το λαβείν της σε περίπτωση που εκδοθεί δικαστική απόφαση υπέρ της. Κατ' επέκταση δημιουργείται ο κίνδυνος η δικαστική απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας στην παρούσα αγωγή να παραμείνει ανικανοποίητη. Στη βάση των πιο πάνω, εκτός εάν παραμείνει σε ισχύ το αιτούμενο διάταγμα μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ως εκ τούτου ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση. Σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλών Γεωργίου για το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του Εναγομένου 2 και στο πως ο πρώτος αποδίδει ότι ο δεύτερος ενεργεί, αυτοί δεν λαμβάνονται υπόψη επειδή από τα ενώπιον μου στοιχεία και δεδομένα δεν φαίνεται να έχουν έρεισμα. Εξετάζοντας την παράμετρο του ισοζυγίου της ευχέρειας κρίνω πως, υπό τις περιστάσεις, η Καθ' ης η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά αν παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Η θέση της Καθ' ης η αίτησης ότι κάτι τέτοιο θα εμποδίσει την πώληση ακινήτων που θα προκύψουν από το διαχωρισμό του τεμαχίου 318 στον οποίον η Καθ' ης η αίτηση προτίθεται να προχωρήσει, ως εξ' αδιαιρέτου μερίδιο που είναι, αναστέλλοντας έτσι το σκοπό ίδρυσης της, δεν φαίνεται να έχει έρεισμα. Η τυχόν διατήρηση σε ισχύ του επίμαχου προσωρινού διατάγματος σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αναστείλει την ανάπτυξη του τεμαχίου
4. Ούτε είναι σε θέση να εμποδίσει την πώληση ακινήτων που θα κατασκευαστούν εντός αυτού. Η Καθ' ης η αίτηση μπορεί απρόσκοπτα να συνεχίσει τις εργασίες ανάπτυξης του εν λόγω ακινήτου δίχως αλλαγή σχεδίου ή προγραμματισμού και παράλληλα δύναται να συνεχίσει τις προσπάθειες πώλησης των ακινήτων που θα κατασκευάσει εντός αυτού. Ούτε επηρεάζονται οι μέχρι σήμερα εργασίες που έγιναν στο εν λόγω τεμάχιο καθώς επίσης και οι πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν για τα ακίνητα που πρόκειται να ανεγερθούν. Την ίδια στιγμή διατηρώ την άποψη ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν το λεκτικό του επίμαχου διατάγματος τροποποιείτο με τέτοιο τρόπο ώστε τυχόν απαγόρευση αφορά μόνο μέρος του τεμαχίου 318 και συγκεκριμένα μερίδιο 235/
5. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω περιλαμβανομένου του κινδύνου πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς στους Αιτητές, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της συνέχισης της ισχύος του διατάγματος. Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
6. Επειδή έρεισμα στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής έχουν και οι πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ.6 το Δικαστήριο προχωρεί στην εξέταση των κριτηρίων που το αφορούν. Από τα ενώπιον μου δεδομένα παρατηρώ τα εξής: (α) Η παρούσα αγωγή αφορά αξίωση ποσού ως αποζημιώσεις για προσφερόμενες υπηρεσίες. (β) Το προσωρινό διάταγμα που ζητείται να οριστικοποιηθεί αφορά τεμάχιο που είναι εγγεγραμμένο εις το όνομα της Καθ' ης η αίτησης (Τεκμήριο 8 ένορκης δήλωσης Γεωργίου). (γ) Η Αιτήτρια έχει καλή βάση αγωγής στην παρούσα υπόθεση, ζήτημα το οποίο έχει ήδη αναλυθεί προηγουμένως κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
7. (δ) Τυχόν αποξένωση του τεμαχίου 318 θα παρεμποδίσει την Αιτήτρια να πετύχει ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης που ενδεχομένως εκδοθεί υπέρ της, ένα θέμα που επίσης έχει αναλυθεί προηγουμένως κατά την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν.14/
8. Συνεπώς κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ.
9. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα της εξέτασης των κριτηρίων του άρθρου 32 του Ν.14/60 καθώς και του άρθρου 5 του Κεφ.6, καταλήγω ότι ο δεύτερος λόγος ένστασης δεν στοιχειοθετείται και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ο σχολιασμός των προαναφερομένων καλύπτει και τον πέμπτο λόγο ένστασης, ο οποίος απορρίπτεται ως αβάσιμος. Με τον τρίτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι η Αιτήτρια παραπλάνησε το Δικαστήριο στην προσπάθεια της να ικανοποιήσει το στοιχείο του 'κατεπείγοντος'. Ουσιαστικά το παραπόνο στρέφεται στο ότι δεν ικανοποιείται το στοιχείο του 'κατεπείγοντος'. Στην υπόθεση Astarti Development Plc κ.α. v. Χριστοδουλίδη κ.α. Πολιτική Αίτηση 160/2015 ημερομηνίας 13.01.16 λέχθηκε ότι το κατεπείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου, στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Πιο πάνω έχουν επισημανθεί οι ενέργειες της Καθ' ης η αίτησης που ήδη εφαρμόζονται για ανάπτυξη του τεμαχίου 318 και πώληση ακινήτων που θα ανεγερθούν εντός του εν λόγω τεμαχίου σε τρίτα άτομα, πράγμα που θα οδηγήσει σε αποξένωση του επίμαχου τεμαχίου. Το γεγονός ότι το τεμάχιο είναι το μοναδικό που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της Καθ' ης η αίτησης, το ότι η η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή μέσα από την οποία διεκδικεί την πληρωμή μεγάλου ποσού από την Καθ' ης η αίτηση και το ότι τα χρήματα που αποτελούν την κινητή περιουσία της Καθ' ης η αίτηση δεν καλύπτουν άλλες τρέχουσες οφειλές της εν λόγω εταιρείας, δημιουργεί κίνδυνο να παραμείνει ανικανοποίητη δικαστική απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπέρ της Αιτήτριας και έτσι να μην μπορέσει να εισπράξει το λαβείν της. Το αίτημα της Αιτήτριας για συνέχιση της ισχύος του ενδιάμεσου διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αγωγής που προωθήθηκε χωρίς ολιγωρία αποσκοπεί στην αποτροπή αυτού του κινδύνου. Συνεπώς ο τρίτος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον τέταρτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια και στήριξε την αίτηση της σε γεγονότα αναληθή και/ή διαστρεβλωμένα αλλά και σε συμπεράσματα πλήρως αναιτιολόγητα και αστήριχτα. Θα πρέπει να λεχθεί ότι ο λόγος αυτός ένστασης δεν έχει έρεισμα και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Δεν είναι στο στάδιο αυτό που το Δικαστήριο θα κρίνει ποια γεγονότα είναι αληθή και ποια όχι αλλά μετά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής όταν θα αξιολογήσει όλη την προσαχθείσα μαρτυρία και θα καταλήξει σε ευρήματα και συμπεράσματα. Η εξέταση της υπό κρίση αίτησης διεξάγεται στη βάση των κριτηρίων και προϋποθέσεων που σχολιάστηκαν πιο πάνω. Με τον έκτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση επικαλείται ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε εκδικητικά προκειμένου να ασκηθεί πίεση στην Καθ' ης η αίτηση να συζητήσει με την Αιτήτρια και να αποδεχθεί συμβιβασμό στην παρούσα αγωγή. Θα πρέπει να λεχθεί ότι από τα ενώπιον μου στοιχεία και δεδομένα δεν μπορεί να υποστηριχτεί κάτι τέτοιο. Δεν έχει τεθεί οτιδήποτε που να προκρίνει τέτοιο ισχυρισμό. Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Έχοντας συνεκτιμήσει και σταθμίσει όλα τα ενώπιον μου δεδομένα και παραμέτρους στη βάση του συνόλου των στοιχείων και της μαρτυρίας που έχουν προσκομιστεί και με γνώμονα το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης, η αίτηση επιτυγχάνει. Συνακόλουθα ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια το εκδοθέν ενδιάμεσο διάταγμα καθίσταται απόλυτο και κατ' επέκταση οριστικοποιείται με ισχύ μέχρι το τέλος εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Ωστόσο το λεκτικό του διατάγματος τροποποιείται ως εξής: 'Εκδίδεται διάταγμα που απαγορεύει στην Εναγόμενη 1 (Καθ' ης η αίτηση), αντιπροσώπους, υπαλλήλους, εκδοχείς, συνεργάτες της και σε οποιονδήποτε ενεργεί εκ μέρους της να πωλήσει, επιβαρύνει, καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσει, μειώσει την αξία, εκχωρήσει ή δημιουργήσει εμπίστευμα σε σχέση με μερίδιο 235/620 επί του τεμαχίου 318, φύλλο/σχέδιο 45/43, αρ. εγγραφής 0/5388, τοποθεσία Ρότσενα στην κοινότητα Τρεμιθούσα της επαρχίας Πάφου (στο εξής το 'ακίνητο') μέχρι την εκδίκαση της αγωγής.' Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας-Αιτήτριας και εναντίον της Εναγομένης 1-Καθ' ης η αίτησης και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ..................................... Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Applications/Interim Order (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Προσωρινό Διάταγμα/Ενδιάμεση Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο