← Κύπρος

Έφης Νικόλα κ.α. ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, Αρ. Γενικής Αίτησης: 114/14, 1/8/2017

Έφης Νικόλα κ.α. ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, Αρ. Γενικής Αίτησης: 114/14, 1/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A137 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 114/14 Μεταξύ:

  1. Έφης Νικόλα, από Πάφο
  2. Μάριος Νικόλα, από την Πάφο
  3. Στέφανης Νικόλα, από Πάφο
  4. Νάταλυ Νικόλα, από την Πάφο Αιτητές και Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, από Πάφο Καθ΄ ης η αίτηση ---------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 26.1.2017 για αντεξέταση ---------------------------- Ημερομηνία: 1.8.2017 Για Αιτητές: κα Δ. Καρακώστα για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Μ. Λουκά για Χριστάκης Λουκά & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κρινόμενη αίτηση επιζητείται έκδοση διατάγματος με το οποίο «να διατάζεται η κα Γεωργία Κούσουλου από την Πάφο, η οποία βρίσκεται στην υπηρεσία της Καθ΄ ης η αίτηση, όπως παρουσιαστεί στο Δικαστήριο κατά την δικάσιμο της πιο πάνω υπόθεσης προς το σκοπό αντεξέτασης της επί της ένορκης της δήλωσης ημερ. 18.09.2014 που έγινε προς υποστήριξη της ένστασης ημερ. 18.09.2014 και/ή σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία ήθελε το Δικαστήριο». Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κ. Χ"Λαμπρή, ασκούμενου δικηγόρου στο γραφείο του δικηγόρου των Αιτητών. Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι τα εγειρόμενα ζητήματα είναι νομικά και προσδιορίζει τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης για τις οποίες επιζητείται η αντεξέταση. Η Καθ΄ ης η αίτηση εγείρει επτά λόγους ένστασης, οι οποίοι ομαδοποιημένοι προτείνουν πως: - Η αντεξέταση επί των θεμάτων που περιγράφονται στις παρ. 4.2, 4.3, 4.4, 4.5, 4.6, 4.7, 4.8, 4.9 είναι αχρείαστη και αφορά θέματα τα οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει κατά την εκδίκαση εφέσεων διαιτητικής απόφασης. - Ζητείται αντεξέταση επί θεμάτων τα οποία απαιτούν γνώσεις εμπειρογνώμονα. - Ήδη το Δικαστήριο με απόφαση ημερ. 17.11.2015 αποφάσισε ότι τα θέματα για τα οποία ζητείται η αντεξέταση εκφεύγουν του δικαιοδοτικού του πλαισίου. Νομική Πτυχή Επί της νομικής πτυχής του θέματος παρατίθενται τα πιο κάτω: Δεδομένου ότι γενικότερα το θέμα αντεξέτασης διέπεται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και η υπάρχουσα νομολογία εκεί παραπέμπει, γι΄ αυτό συνακόλουθα εξετάζεται με βάση τη Δ.
  5. Το δικαίωμα και ζήτημα αντεξέτασης ενόρκως δηλούνται διέπεται από το θ.1 της Δ.39 σύμφωνα με τον οποίο σε αίτηση μπορεί να δοθεί μαρτυρία με ένορκη δήλωση πλην όμως το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται με παράκληση οποιουδήποτε των διαδίκων να διατάξει όπως ο ομνύσας την ένορκη δήλωση παρουσιαστεί για αντεξέταση (Αίτηση Rana Wahed Ali (αρ. 1)

(2004)1 Α.Α.Δ. 1661). Στην αντίστοιχη Αγγλική πρόνοια Order 38 Annual Practice 1958, σελ. 865, επεξηγείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας με υπογράμμιση ότι δεν υπάρχει υποχρέωση για έκδοση τέτοιου διατάγματος. Ανάλογη θέση παρέχεται μέσα από το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τομ. 21, παρ. 878, σελ. 418-419, όπου αναγράφονται τα εξής: "The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion." Στην αίτηση 18/08 Λ. Μήλιου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 280, όπου εξετάστηκε η ορθότητα ή μη της απόρριψης του αιτήματος για αντεξέταση, το Εφετείο επεκύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, τονίζοντας πως η αίτηση που στηριζόταν στη Δ.39 θ.1, παρείχε τη διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να την εγκρίνει ή να την απορρίψει, ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Για τούτο, σημαντικό στοιχείο αποτελεί το είδος της αίτησης και τα στοιχεία που πρέπει να αποδεικνύονται και να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Η συνήγορος των Αιτητών ανέπτυξε με γραπτή αγόρευση την επιχειρηματολογία της. Αναλύει σε αυτή τις αρχές παραμερισμού απόφασης διαιτητή. Σημειώνουν περαιτέρω πως: «στα πλαίσια της παρούσα γενικής αίτησης προβάλλονται από την Καθ΄ ης η αίτηση διάφοροι λόγοι ένστασης και αμφισβητούνται οι ισχυρισμοί των Αιτητών προς τα γεγονότα. είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί των Αιτητών αμφισβητούνται, οι Αιτητές θα πρέπει να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία για να αποσείσουν το σχετικό βάρος που έχουν για την απόδειξη των ισχυρισμών (Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier KG
(1989)1 € A.A.Δ. 750 και Louis Vuiton b. Dermosak Ltd and other
(1992)1 A.A.Δ. 1453).» Ο συνήγορος της Καθ΄ ης η αίτηση υιοθέτησε τους λόγους ένστασης, επαναλαμβάνοντας πως η αντεξέταση επί των αιτούμενων θεμάτων, εκφεύγει του δικαιοδοτικού πλαισίου της Γενικής Αίτησης. Γι΄ αυτό σημαντικό είναι να δοθούν τα πλαίσια της Γενικής αίτησης και του αντικειμένου αυτής. Με την εν θέματι Γενική Αίτηση, οι Αιτητές επιδιώκουν την ακύρωση του πορίσματος του διαιτητή Ιωάννη Χαραλαμπίδη, ημερ. 11.6.2009, που εξέδωσε στη διαιτησία μεταξύ της Καθ΄ ης η αίτηση, Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ και των Γεώργιου Γεωργίου, Έφης Νικόλα, Μάριου Νικόλα, Νάταλυς Νικόλα και Στέφανης Νικόλα. Επιζητείται επίσης διάταγμα με το οποίο να κηρύσσεται άκυρη η παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία και διάταγμα ότι η διαφορά θα πρέπει να παραπεμφθεί σε Δικαστήριο γιατί τα επίδικα θέματα άπτονται θεμάτων δόλου και απάτης. Οι επικαλούμενοι λόγοι έφεσης είναι οι κάτωθι: - Οι υπογραφές των Αιτητών είναι πλαστογραφημένες. - Η Αιτήτρια 3 κατά την υπογραφή των συμφωνιών ήταν ανήλικη. - Δεν υπάρχει έγκυρη συμφωνία δανείου και κατ΄ επέκταση ούτε έγκυρη συμφωνία υποθήκης. - Το πόρισμα του Διαιτητή αποτελεί κακοδικία. - Εγείρονται σοβαρά ζητήματα δόλου και παρανομίας καθώς ουδείς εκ των Αιτητών υπέγραψε οποιαδήποτε έγγραφα σχετικά με τις επίδικες συμφωνίες δανείου και υποθήκης. Συνεπώς ο διαιτητής δεν είχε αρμοδιότητα να αποφασίσει τέτοια θέματα. - Δεν έγινε καλή και έγκυρη επίδοση της ειδοποίησης του διαιτητή Ιωάννη Χαραλαμπίδη στους Αιτητές 1-4 με την οποία τους καλούσε να παρευρεθούν στη διαδικασία διαιτησίας στις 11.6.2009. - Γενικά έχει παραβιαστεί η αρχή της δίκαιης δίκης και το άρθρο 30 του Συντάγματος. Η Καθ΄ ης η αίτηση κατεχώρησε ένσταση με την οποία εγείρει (μεταξύ άλλων) προδικαστική ένσταση ότι η Γενική Αίτηση εγείρεται εκπρόθεσμα με καθυστέρηση και κατά παράβαση της προθεσμίας των 21 ημερών που επιβάλλει ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος, ως προθεσμία για καταχώρηση έφεσης για ακύρωση διαιτητικής απόφασης. Το άρθρο 20 του περί Διαιτησίας Νόμου καθορίζει με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους μια διαιτητική απόφαση μπορεί να παραμεριστεί. Και αυτοί περιορίζονται στις περιπτώσεις όπου ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξήχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα. Στην υπόθεση Σολωμού v. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 687, τονίστθηκε πως στον όρο κακή συμπεριφορά του διαιτητή δεν εμπίπτει και η λανθασμένη ερμηνεία εγγράφων από το διαιτητή. Με την ένορκη δήλωση της Γ. Κούσουλου, η οποία συνοδεύει την ένσταση, οι επίμαχες παραγράφοι για τις οποίες επιζητείται η αντεξέταση έχουν ως κάτωθι: «5.
  1. Η διαιτητική απόφαση που αμφισβητούν οι Αιτητές με την αίτηση τους εκδόθηκε στις 11/06/2009 και γνωστοποιήθηκε στους Καθών η Αίτηση στις 11/09/
  2. Καταθέτω ως «Τεκμήριο Α» αντίγραφο της δήλωσης γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης προς τους Αιτητές ημερομηνίας 11/09/
  3. Η αυθεντική (original) δήλωση γνωστοποίησης είναι καταχωρημένη στο φάκελο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην αίτηση για εγγραφή της υπό κρίση διαιτητικής απόφασης με αριθμό 603/
  4. 6.
  5. Απορρίπτω το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας 4 και τονίζω και επαναλαμβάνω ότι όλοι οι Καθών η Αίτηση έλαβαν γνώση της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στις 11/09/
  6. 6.5.
  7. Αναφέρω περαιτέρω ότι η Αιτήτρια 4 είχε πλήρη γνώση των γεγονότων και μπορούσε να απευθυνθεί προς τους Καθών η Αίτηση εάν επιθυμούσε να μάθει για τις σχετικές συμφωνίες, τις οποίες ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε, κάτι το οποίο ουδέποτε έπραξε. 6.
  8. Απορρίπτω κατηγορηματικά την παράγραφο 8 της ενόρκου δηλώσεως και τονίζω ότι οι υπογραφές των Αιτητών είναι γνήσιες και δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση πλαστογραφία. 6.
  9. Απορρίπτω το περιεχόμενο της παραγράφου 10 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας 4 και αναφέρω ότι η Αιτήτρια 3 ήταν ενήλικη κατά την ημερομηνία υπογραφής της σύμβασης δανείου υποθήκης. 6.
  10. Απορρίπτω κατηγορηματικά τις παραγράφους 13 και 14 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας 4 και τονίζω ότι όλες οι συμφωνίες είναι νόμιμες και δεσμευτικές και υπογράφηκαν με την ελεύθερη βούληση των Αιτητών. 6.
  11. Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 16 της ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας 4 το απορρίπτω κατηγορηματικά και τονίζω και επαναλαμβάνω ότι όλες οι συμφωνίες είναι νόμιμες και δεσμευτικές και όσα αναφέρουν οι αιτητές είναι αποτέλεσμα δεύτερων σκέψεων. 6.
  12. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς των παραγράφων 20, 21 και 22 και τονίζω ότι όλες οι χρεώσεις είναι νόμιμες και σύμφωνα με τους όρους των μεταξύ των μερών συμφωνιών αλλά και σύμφωνα με τις εκάστοτε εν ισχύ Νομοθεσίες και Κανονισμούς.» Οι πρώτες δύο παράγραφοι, άπτονται του θέματος της γνωστοποίησης της διαιτητικής απόφασης και της σχετικής προθεσμίας που τάσσει ο Νόμος, για ακύρωση της. Ενόψει της σοβαρότητας του θέματος τούτου, θεωρώ ότι είναι δίκαιο να αντεξεταστεί η ενόρκως δηλούσα κα Γ. Κούσουλου για το περιεχόμενο της παραγράφου 5.2 (η παράγραφος 6.4 αποτελεί επανάληψη ουσιαστικά της θέσης που προβάλλεται στην παράγραφο 5.2). Αναφορικά με την παράγραφο 6.5.1 της ένορκης δήλωσης της Κούσουλου, αυτή αποτελεί τη θέση της ως απαίτηση της παραγράφου 6 της ένορκης δήλωσης της αίτησης και βρίσκεται σε συνέχεια της παραγράφου 6.5 (για την οποία δεν ζητείται αντεξέταση). Παράγραφος 6.
  13. Με αυτήν η Κούσουλου απορρίπτει κατηγορηματικά την παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης της αίτησης η οποία αναφέρει πως: «επομένως οι οποιεσδήποτε υπογραφές μας είναι προϊόν πλαστογραφίας και απάτης.» Τονίζει δε ότι οι υπογραφές των Αιτητών είναι γνήσιες και δεν αποτελούν περίπτωση πλαστογραφίας. Τόσον η ανωτέρω παράγραφος όσον και οι υπόλοιπες, οι οποίες αφορούν τις συμφωνίες δανείου, τις χρεώσεις κ.λ.π., αποτελούν ουσιαστικά, αμφισβήτηση της διαφοράς, η οποία έδει να είχε εγερθεί και αποφασισθεί ενώπιον του διαιτητή κατά τη διαδικασία διαιτησίας. Αποτελούν επίσης γνώμη και απάντηση της ενόρκως δηλούσας σε αντίστοιχους ισχυρισμούς των Αιτητών. Για το θέμα τούτο, δηλαδή τη διαδικασία επίλυσης διαιτητικής διαφοράς και του δικαιοδοτικού πλαισίου της παρούσας Γενικής Αίτησης, το Δικαστήριο ασχολήθηκε και στην απόφαση του ημερ. 17.11.2015 (στα πλαίσια άλλης αίτησης), το περιεχόμενο της οποίας επαναλαμβάνεται και υιοθετείται. Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η κα Γεωργία Κούσουλου να παρουσιασθεί στο Δικαστήριο, σε οποιαδήποτε ημερομηνία ορισθεί η υπόθεση για ακρόαση, για να αντεξετασθεί επί του περιεχομένου της παραγράφου 5.2 της ένορκης δήλωσης της ημερ. 18.9.
  14. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως αίτησης. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για αντεξέταση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.