ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 143/17, 25/8/2017

(10)ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης να διορίσει εκτιμητή, με σκοπό τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ακινήτου, επί του οποίου έχει εγγραφεί η υποθήκη Υ2682/2007 και να ενημερώσει την Καθ' ης η αίτηση αναφορικά με τα στοιχεία αυτού και τον προειδοποιεί ότι εάν παραλείψει να διορίσει εκτιμητή εντός της πιο πάνω αναφερόμενης προθεσμίας, τότε η Καθ' ης η αίτηση θα προχωρήσει στον διορισμό νέου εκτιμητή. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου, με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να ακυρώνεται η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης του πιο πάνω ακινήτου. Δ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Ε. Τα έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.». Παρατίθενται 22 λόγοι έφεσης. Οι λόγοι έφεσης 1-9 και 12 περιστρέφονται ιδιαίτερα γύρω από τις συνέπειες της ύπαρξης των αγωγών 1324/13, 1325/13 και 1374/13 του Ε.Δ. Πάφου (που η Καθ΄ ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη καταχώρισε μεταξύ άλλων εναντίον των Αιτητών-Εφεσειόντων) και/ή των αντίστοιχων υπερασπίσεων και ανταπαιτήσεων. Με τους λόγους έφεσης 13-16 τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας της διαδικασίας πώλησης ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή και/ή των σχετικών προνοιών του Νόμου. Οι λόγοι έφεσης αρ. 10, 11, 21 και 22 αφορούν ισχυριζόμενες δυσμενείς συνέπειες από την εκποίηση του σχετικού ακινήτου. Με τους λόγους έφεσης 17-19 τίθενται παράπονα αναφορικά με την ίδια την «ειδοποίηση». (Ότι δεν συνοδεύεται από αναλυτική κατάσταση λογαριασμού / δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις / περιέχει εσφαλμένα στοιχεία). Με το λόγο έφεσης αρ. 20 τίθεται η θέση ότι οι Αιτητές ουδέποτε έλαβαν την εκ του Νόμου προβλεπόμενη κατά τύπο ορθή ειδοποίηση από την Καθ΄ ης η αίτηση και ουδέποτε ενημερώθηκαν επαρκώς και/ή δεόντως για τις οικονομικές τους υποχρεώσεις απέναντι στην Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητη. Η Αίτηση/Έφεση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή-Εφεσείοντα αρ. 1 Ανδρέα Αναστασίου, όπου επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Η αίτηση βασίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), Μέρος VIA Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή, άρθρα 44Α ως και 44ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτών, καθώς και στα άρθρα 5, 36, και 44ΚΣΤ, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμών του 2015 Κ.Δ.Π. 185/2015, άρθρα 37-51, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48 θ.1-9, Δ.64, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως και τις τροποποιήσεις του, στους γενικούς κανόνες επιείκειας και στην πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Με την ένσταση που καταχωρήθηκε, καταγράφονται 68 λόγοι ένστασης. Αρκετοί από τους λόγους ένστασης άπτονται θεμάτων που αφορούν άμεσα ή έμμεσα την ουσία των ισχυρισμών αγωγών και των ανταπαιτήσεων που εκκρεμούν στις οποίες γίνεται αναφορά σε άλλα σημεία της παρούσας απόφασης (λόγοι ένστασης αρ. 9, 15, 23, 25, 26, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 36, 37, 38, 39, 40, 42, 47, 51, 52 και 67). Όπου χρειάζεται γίνεται στην απόφαση ειδική αναφορά σε άλλους λόγους ένστασης. Συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρόνικου Σταυρινού, υπαλλήλου της Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη στην οποία επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Η ένσταση στηρίζεται στον Ν.9/65 ως ετροποποιήθη άρθρα 1, 2, 24, 25, 26, 27, 44Α-44ΙΕ, 51 και τα παραρτήματα, στο Κεφ. 224 άρθρα 80, 81, στην Κ.Δ.Π. 185/15 άρθρα 1-14 και τα παραρτήματα αυτού, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 48 θεσμοί 1-4, 8 και 9, στον Περί Συμβάσεων Νόμο άρθρα 7-25, 40, 43, 46-50, 55, 73, 84-87, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς 1956 και 2006, στον Περί Πωλήσεως (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό 4/2015, στον Νόμο 14/60 άρθρο 29, στα άρθρα 26 και 30 του Συντάγματος, στην Αναφορά 9/16 ημερ. 26/01/17, στον νόμο περί Ελευθεροποιήσεως του Επιτοκίου ως ετροποποιήθη 160

(1)/1999, 141

(1)/2014, 66

(1)/2015, άρθρα 2, 2Α, 2Β, 3

(1)(δ)(1α) και 4, στο δίκαιο της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην απόφαση ημερ. 30/06/17 στην αγωγή με αρ. 2536/09 Ε.Δ. Λευκωσίας. Κατά την ακρόαση καταχωρήθηκαν αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. ΚΥΡΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ (Ενόψει της εκκρεμότητας αγωγών και ανταπαιτήσεων το Δικαστήριο θα περιοριστεί στα απολύτως απαραίτητα γεγονότα για σκοπούς της παρούσας απόφασης.) Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο Αιτητής αρ.1 είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου το οποίο περιγράφεται στο αιτητικό Α της αίτησης και το οποίο βαρύνεται με την υποθήκη Υ2682/07, προς όφελος της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης. Επιδόσεις της ειδοποίησης Ι, ειδοποίησης Θ και κατάστασης λογαριασμού Όπως προκύπτει από την παράγραφο 92 της ένορκης δήλωσης της ένστασης και του επισυναπτόμενου σε αυτήν τεκμήριο 1, την 8.3.2017 επιδόθηκε στον Αιτητή-Εφεσείοντα αρ. 1 και Αιτητή-Εφεσείοντα αρ. 2 η ειδοποίηση τύπου Ι μαζί με την ειδοποίηση τύπου Θ και κατάσταση λογαριασμού. Προκύπτει επίσης ότι έγιναν και άλλες επιδόσεις των ιδίων εγγράφων την 8.3.2017 ως το τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Επιδόσεις των ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ Όπως προκύπτει από την παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, την 7.6.2017 επιδόθηκε στον Αιτητή-Εφεσείοντα αρ. 1 η ειδοποίηση τύπου ΙΑ ημερ. 26.5.2017 αναφορικά με τη σκοπούμενη πώληση την 29.8.2017 του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση την υποθήκη Υ2682/07 καθώς και η ειδοποίηση ΙΒ αναφορικά με το δικαίωμα του να διορίσει εκτιμητή (τεκμήρια 1 και 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση). Όπως επίσης προκύπτει από την ίδια παράγραφο, την 7.6.2017 επιδόθηκε στην Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ. 2 η ειδοποίηση τύπου ΙΑ ημερ. 26.5.2017 αναφορικά με το ίδιο ενυπόθηκο ακίνητο (τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση-έφεση). Έγιναν επίσης και άλλες επιδόσεις της ειδοποίησης ΙΑ ως το τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Η εκκρεμότητα των αγωγών 1324/13, 1325/13, 1374/13 του Ε. Δ. Πάφου Η αγωγή 1324/13 Καταχωρήθηκε την 21.5.2013 από την Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη εναντίον έξι Εναγομένων. Εναγόμενη αρ. 1 είναι η Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ.

1. Εναγόμενος αρ. 2 είναι ο Αιτητής-Εφεσείοντας αρ.
2. Αφορά απαιτήσεις της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητης αναφορικά με τραπεζικές διευκολύνσεις προς την Εναγομένη αρ. 1 εταιρεία (Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ. 2) και για σχετικές εξασφαλίσεις. Ακολούθως θα γίνει για σκοπούς της παρούσας απόφασης μια ενδεικτική αναφορά στην έκθεση απαίτησης (τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της αίτησης-έφεσης): Σύμφωνα με την παράγραφο 2, η Ενάγουσα (Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη) δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 27.6.2008 με την Εναγομένη 1 (Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ. 2) χορήγησε σ' αυτήν δάνειο CHF 970.000 Ελβετικά φράγκα. Ακολούθως στις παραγράφους 6-25 γίνεται αναφορά σε ισχυριζόμενες σχετικές εξασφαλίσεις (μεταξύ άλλων, σε ισχυριζόμενη γραπτή συμφωνία εγγύησης μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγομένων 2 και 3 (παράγραφος 7), σε ισχυριζόμενες υποθήκες κλπ. Στην παράγραφο 17 γίνεται ειδική αναφορά στην υποθήκη που αφορά την επίδικη αίτηση-έφεση, αφού τίθεται ο ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 (Αιτητής-Εφεσείοντας αρ.1) την 21.5.2007 ενέγραψε την υποθήκη Υ2682/07 ως εξασφάλιση προς την τράπεζα των υποχρεώσεων της Εναγομένης αρ. 1: «Ο εναγόμενος 2 την 21/5/07 προς περαιτέρω εξασφάλιση της ενάγουσας εγγυήθηκε κάθε υποχρέωση της εναγομένης 1 προς την ενάγουσα είτε αυτή είναι παρούσα ή μέλλουσα, άμεσος ή έμμεσος, είτε κατέστη ή ενδέχεται να καταστεί απαιτητή και είτε είναι προσωπική ή κοινή ή αλληλέγγυος μετ' αλλού προσώπου ή προσώπων και την 21/5/07 συνήψε σύμβαση υποθήκης μετά επισυνημμένου εγγράφου υποθήκης δυνάμει της οποίας υποθήκης ο εναγόμενος 2 ανέλαβε να πληρώσει στην ενάγουσα την 24/5/07 το ποσό των £63.000 €107.641,89 με κυμαινόμενο επιτόκιο 7% ετησίως ήτοι το κάθε φορά καθοριζόμενο από την Τράπεζα, Βασικό Επιτόκιο της Τράπεζας, τη μέρα υπογραφής 4,50% πλέον 2,5% προσαύξηση από 21/5/07 μέχρι εξόφλησης και η ειρημένη υποθήκη ενεγράφη στο Κτηματολόγιο Πάφου με αριθμό Υ2682/07 .». Στις παραγράφους 26 και 27 τίθεται ο ισχυρισμός ότι η Εναγόμενη αρ. 1 παρέλειπε να πληρώνει ως προέβλεπε η συμφωνία δανείου και κατόπιν σχετικών προειδοποιητικών επιστολών η Ενάγουσα τερμάτισε τη συμφωνία. Ακολούθως με την παράγραφο 36(ζ) ζητείται ανάλογο διάταγμα εκποίησης της εν λόγω υποθήκης. Με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης των Εναγομένων αρ. 1, 2 και 3, στην παράγραφο 3 η Εναγόμενη 1παραδέχεται την υπογραφή της συμφωνίας σχετικά με την παραχώρηση δανείου σε Ελβετικά φράγκα καθώς και τις αναφερόμενες συμφωνίες σχετικά με εμπράγματες εξασφαλίσεις μόνο στο βαθμό που αφορούν την ίδια και τίθενται διάφοροι ισχυρισμοί. Μεταξύ άλλων: - Η Εναγόμενη αρ. 1 ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα εσκεμμένα και/ή δόλια έπεισε την Εναγομένη αρ. 1 να αποδεχθεί τη δανειοδότηση σε Ελβετικά φράγκα παραλείποντας να την προειδοποιήσει για τους κινδύνους, με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιές. (παράγραφοι 7 και 8). - Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η Ενάγουσα παράνομα προέβη σε τερματισμό της επίδικης συμφωνίας. (παράγραφος 10). - Οι ισχυρισμοί των παραγράφων 13, 14, 15 και 16 (μέρος) παρατίθενται αυτούσιες: «
3. Οι εναγόμενοι 2 και 3 αρνούνται και απορρίπτουν την ισχυριζόμενη συμφωνία εγγύησης ημερ. 27/6/2008 και/ή οποιαδήποτε παρόμοια συμφωνία αρνούμενοι ότι καθ' οιονδήποτε ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο εν γνώσει τους και/ή ηθελημένα εγγυήθηκαν και/ή συμφώνησαν να εγγυηθούν οποιεσδήποτε υποχρεώσεις της εναγόμενης 1 προς την ενάγουσα.
4. Είναι ισχυρισμός του εναγομένου 2 ότι σε διάφορες ημερομηνίες υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής και/ή μέτοχος και/ή αξιωματούχος της εναγομένης 1, είχε κληθεί από την ενάγουσα να υπογράψει διάφορα έγγραφα με ρητές και/ή σαφείς διαβεβαιώσεις ότι αυτά αφορούσαν την εναγόμενη 1 και/ή ήταν αναγκαία για την σύναψη των συμφωνιών που κατά καιρούς είχαν συνομολογηθεί μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης 1 περιλαμβανομένων της συμφωνίας δανείου καθώς και των συμφωνιών εκχώρησης δικαιωμάτων, ομολόγων επιβάρυνσης, παροχής εμπραγμάτων εξασφαλίσεων και/ή υποθηκών και/ή οποιασδήποτε άλλης συμφωνίας.
5. Είναι ισχυρισμός των εναγομένων 2 και 3 ότι η εναγόμενη 3 ουδέποτε εγγυήθηκε και/ή είχε την πρόθεση να εγγυηθεί και/ή αναλάβει προσωπική ευθύνη αναφορικά με οποιεσδήποτε υποχρεώσεις της εναγομένης 1 προς την ενάγουσα. Παρέστη και υπέγραψε διάφορα έγγραφα που της είχαν υποδειχθεί από την ενάγουσα με ρητές και/ή σαφείς διαβεβαιώσεις από την ενάγουσα ότι υπογράφει ως μάρτυρας για την πλευρά της εναγομένης
7. Υπό τις συνθήκες που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο και δίνοντας πίστη στις υποσχέσεις και/ή διαβεβαιώσεις της ενάγουσας οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραφαν τα έγγραφα που τους υποδείχθηκαν από την ενάγουσα, με την πεποίθηση και/ή βεβαιότητα υπογραφής εγγράφων όπως αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο, είναι δε ισχυρισμός των εναγομένων 2 και 3 ότι σε περίπτωση που ήθελε φανεί ότι είχαν υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο προσωπικής εγγύησης και/ή είχαν αναλάβει προσωπική ευθύνη σε σχέση με οποιεσδήποτε υποχρεώσεις της εναγόμενης 1 προς την ενάγουσα, αυτό είναι αποτέλεσμα δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων εκ μέρους της ενάγουσας και/ή των υπηρετών και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων της και/ή πλάνης περί τα πράγματα εν τη απουσία της οποίας δεν θα υπέγραφαν τα έγγραφα τα οποία τους είχαν υποδειχθεί, προτίθενται δε να αξιώσουν ανταπαιτητικά την κήρυξη των σχετικών συμφωνιών ως εξ' υπαρχής άκυρων και/ή ανυπόστατων και/ή ως μη παραγουσών οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα .». - Στην παράγραφο 17 αναφέρεται ότι είναι περαιτέρω ισχυρισμός των Εναγομένων αρ. 2 και 3 και χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω ισχυρισμών τους, ότι τα έγγραφα που κατ' ισχυρισμό της Ενάγουσας υπέγραψαν είναι άκυρα γιατί στην περίπτωση αυτή ισχύει η αρχή του non est factum και ότι ποτέ δεν εννοούσαν να υπογράψουν έγγραφα της φύσεως που υπέγραψαν. - Ακολούθως η παράγραφος 18 έχει ως εξής: « Εν όψει των ανωτέρω οι εναγόμενοι αρνούνται το περιεχόμενο των παραγράφων 31 μέχρι και 37 καθώς και τις περιγραφόμενες σε αυτήν αξιώσεις και/ή θεραπείες που ζητά η ενάγουσα και ισχυρίζονται ότι η παρούσα αγωγή είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή ενοχλητική και/ή πρόωρη και/ή καταχρηστική και ζητούν την απόρριψη της με έξοδα εις βάρος της ενάγουσας». - Ακολούθως με την παράγραφο 19 στην ανταπαίτηση οι Εναγόμενοι ζητούν τα εξής: «Η εναγόμενη 1: Α. Απόφαση και/ή δήλωση του δικαστηρίου ότι η ενάγουσα κατέστη υπαίτιος διάρρηξης και/ή παραβίασης ουσιωδών, ρητών και/ή εξυπακουόμενων όρων των συμφωνιών της με την εναγόμενη 1 και/ή παραβίασε τις αρχές που διέπουν τις σχέσεις Τράπεζας και πελάτη. Β. Απόφαση και/ή δήλωση του δικαστηρίου ότι η ενάγουσα παράνομα και/ή παράτυπα και/ή καταχρηστικά και/ή αυθαίρετα τερμάτισε την επίδικη συμφωνία και/ή λογαριασμό. Γ. Απόφαση προς όφελος της εναγόμενης 1 και εναντίον της ενάγουσας για ποσό €287507 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε αποδειχθεί όπως περιγράφεται στις παραγράφους 7 και 8 πιο πάνω και τις εκτιθέμενες λεπτομέρειες αυτής. Δ. ....... Ε. ....... Οι εναγόμενοι 2 και 3: ΣΤ. Απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι οποιαδήποτε συμφωνία και/ή δήλωση εγγύησης σχετική με τα επίδικα ζητήματα, υπεγράφη από τους εναγόμενους 2 και 3 είναι άκυρη και/ή παράνομη, ουδέν έννομο αποτέλεσμα παρήγαγε και/ή παράγει και/ή αποτελεί προϊόν δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή πλάνης περί τα πράγματα όπως πιο πάνω λεπτομερώς περιγράφεται. Ζ. ....... Η. .......». Η αγωγή 1325/13 Καταχωρήθηκε την 21.5.2013 από την Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη εναντίον έξι Εναγομένων. Εναγόμενη αρ. 1 είναι η Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ.
8. Εναγόμενος αρ. 2 είναι ο Αιτητής-Εφεσείοντας αρ.
9. Αφορά απαιτήσεις της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητης αναφορικά με τραπεζικές διευκολύνσεις προς την Εναγομένη αρ. 1 εταιρεία (Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ. 2) και για σχετικές εξασφαλίσεις. Ανάμεσα στις υποθήκες είναι και η επίδικη υποθήκη Υ2682/
10. Με την παράγραφο 45 του παρακλητικού της έκθεσης απαίτησης ζητούνται διάφορες θεραπείες, μεταξύ άλλων, ποσά και εκποιήσεις υποθηκών. Ειδικότερα με τη παράγραφο 45(ζ) ζητείται ανάλογο διάταγμα εκποίησης της εν λόγω υποθήκης. Η Έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης των Εναγομένων στην αγωγή 1325/13 καταχωρήθηκε την 27.2.
11. Σύμφωνα με την παράγραφο 3 παραδέχονται τις συμφωνίες σχετικά με τις παραχωρήσεις δανείων και/ή εγγυήσεων, τα συμφωνηθέντα επιτόκια καθώς και τις αναφερόμενες συμφωνίες σχετικά με τις εμπράγματες εξασφαλίσεις. Τίθενται όμως ισχυρισμοί για διάφορα παράπονα: - Ότι η Ενάγουσα παράνομα και παράτυπα προέβαινε σε χρεώσεις εξόδων διευθέτησης (παράγραφος 5). - Ότι η Ενάγουσα παράνομα μείωνε το συμφωνηθέν όριο παρατραβήγματος με αποτέλεσμα η Εναγόμενη αρ. 1 να έχει υποστεί ζημιές (παράγραφος 6). - Ότι την 15.9.2011 η Ενάγουσα παράνομα τερμάτισε την επίδικη συμφωνία επιβαρύνοντας τις υφιστάμενες υποχρεώσεις με επιπλέον τόκο πέραν του αρχικά συμφωνημένου επιτοκίου, με αποτέλεσμα η Εναγόμενη αρ. 1 να υποστεί ζημιά (παράγραφος 7). - Ότι η Ενάγουσα κωλύεται λόγω της συμπεριφοράς της να προωθεί την παρούσα αγωγή και ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς της η Εναγόμενη αρ. 1 έχει περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση και έχει υποστεί ζημιά (παράγραφος 8). Με την παράγραφο 9 «οι εναγόμενοι αρνούνται τις περιγραφόμενες σε αυτήν αξιώσεις και/ή θεραπείες που ζητά η ενάγουσα και ισχυρίζονται ότι η παρούσα αγωγή είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη .». Ακολούθως με την παράγραφο 10 στην ανταπαίτηση οι Εναγόμενοι ζητούν τα εξής: «Α. Απόφαση και/ή δήλωση του δικαστηρίου ότι η ενάγουσα κατέστη υπαίτιος διάρρηξης και/ή παραβίασης ουσιωδών, ρητών και/ή εξυπακουόμενων όρων των συμφωνιών της με την εναγόμενη 1 και/ή παραβίασε τις αρχές που διέπουν τις σχέσεις Τράπεζας και πελάτη. Β. Απόφαση και/ή δήλωση του δικαστηρίου ότι η ενάγουσα παράνομα και/ή παράτυπα και/ή καταχρηστικά τερμάτισε την επίδικη συμφωνία και/ή λογαριασμό. Γ. Απόφαση προς όφελος της εναγόμενης και εναντίον της ενάγουσας για ποσό €4000 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε αποδειχθεί όπως περιγράφεται στην παράγραφο 5 πιο πάνω. Δ. Απόφαση προς όφελος της εναγόμενης και εναντίον της ενάγουσας για ποσό €55877 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε αποδειχθεί όπως περιγράφεται στην παράγραφο 7 πιο πάνω. Ε. Απόφαση προς όφελος της εναγόμενης και εναντίον της ενάγουσας για ποσό μέχρι €2000000 όπως περιγράφεται στην παράγραφο 6 πιο πάνω. ΣΤ. Αποζημιώσεις προς όφελος της εναγόμενης και εναντίον της ενάγουσας για ποσό μέχρι €2000000 όπως περιγράφεται στην παράγραφο 8 πιο πάνω. Ζ. Αποζημιώσεις γενικές και/ή παραδειγματικές για παράβαση συμφωνίας και/ή άλλως πως. Η. ....... Θ. ...... Ι. ......». Η αγωγή 1374/13 Καταχωρήθηκε την 27.5.2013 από την Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη εναντίον έξι Εναγομένων. Εναγόμενη αρ. 1 είναι η Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ.
12. Εναγόμενος αρ. 2 είναι ο Αιτητής-Εφεσείοντας αρ.
13. Αφορά απαιτήσεις της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητης αναφορικά με τραπεζικές διευκολύνσεις προς την Εναγομένη αρ. 1 εταιρεία (Αιτήτρια-Εφεσείουσα αρ. 2) και για σχετικές εξασφαλίσεις σε διάφορες ημερομηνίες (αρ. λογαριασμού 0660-11-026207). Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης κατόπιν ισχυριζόμενων παραβιάσεων των σχετικών συμφωνιών από την Εναγομένη αρ. 1 και αφού η Ενάγουσα τερμάτισε τις συμφωνίες, ζητείται, μεταξύ άλλων, με την παράγραφο 91(ζ) εκποίηση της υποθήκης Υ2682/
14. Η έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης των Εναγομένων στην αγωγή 1374/13 καταχωρήθηκε την 24.2.
15. Έχει την ίδια γραμμή υπεράσπισης και ανταπαίτησης όπως αυτή με την αγωγή 1324/
16. Αλληλογραφία Μεταξύ του δικηγόρου των Αιτητών-Εφεσειόντων και της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης ανταλλάχθηκε αλληλογραφία (Τεκμήρια 4 και 5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). ΛΟΓΟΙ ΕΝΣΤΑΣΗΣ 2 ΚΑΙ 57 Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης στηρίζονται στο γεγονός ότι δεν αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης το άρθρο 27 του Νόμου. Όμως τούτο δεν κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς της παρούσας Αίτησης/Έφεσης ενάντια στις ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ. Συνεπώς το Δικαστήριο προχωρεί στην εξέταση των λόγων έφεσης. ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ ΑΡ. 5 «Τα όσα έχουν καταστεί επίδικα. μέσω της Ανταπαίτησης των Εναγομένων στις πιο πάνω αγωγές. αποτελούν αγωγή η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την ουσία της ειδοποίησης τύπου Ι.» Το άρθρο 44Γ

(3)του σχετικού Νόμου προνοεί τα εξής αναφορικά με το δικαίωμα έφεσης μετά από παραλαβή ειδοποίησης τύπου ΙΑ. «

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις∙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί∙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή∙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)». Δεν είναι αναγκαίο να συντρέχουν και οι τέσσερις λόγοι έφεσης του άρθρου 44Γ

(3)για να παραμεριστεί η ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Π.χ. θα ήταν παράδοξο σε περίπτωση που μια ειδοποίηση τύπου ΙΑ αποστελλόταν πρόωρα να έπρεπε να συνέτρεχαν και όλοι οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης για να μπορούσε να παραμεριστεί. Ως προς το ερώτημα τώρα κατά πόσο οι πιο πάνω ανταπαιτήσεις των Εφεσείοντων-Αιτητών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εμπίπτουν στο άρθρο 44Γ

(3)(δ). («εκκρεμεί αγωγή ..»). Είναι αναγκαίο να εστιαστεί η προσοχή του Δικαστηρίου στην ερμηνεία της συγκεκριμένης πρόνοιας του Νόμου. Κύριοι ερμηνευτικοί κανόνες Νόμων έχουν ως εξής: · Ένας Νόμος πρέπει να ερμηνεύεται στο σύνολο του. · Ένας Νόμος δεν μπορεί να ερμηνεύεται με τρόπο που οδηγεί σε άδικα, παράδοξα, παράλογα ή άτοπα αποτελέσματα. Όμως δεν είναι έργο του Δικαστηρίου ούτε έχει εξουσία να αποκαταστήσει τυχόν παραλείψεις, κενά ή σφάλματα στο Νόμο. · Ο σκοπός για τον οποίο έχει θεσπιστεί ο νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για σκοπούς της ορθής ερμηνείας του. · Δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις όταν αυτές είναι σαφείς. · Όπου ο Νόμος αφορά ανθρώπινα δικαιώματα, τότε σε περίπτωση αμφιβολίας πρέπει να ερμηνεύεται, όπου είναι εφικτό, υπέρ του δικαιώματος του πολίτη. (Ρόναλτ Γουοτς κ.α. ν. Γιάννη Λαουρή κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 319/08 ημερ. 7.7.2014, Κυριακίδης κ.α. ν. Δικηγοροπούλου κ.α.,

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1164, Διοικητικό Συμβούλιο Ταμείου Συντάξεως Δικηγόρων ν. Κλαύδιου Αντωνιάδη

(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1915, Π. Καυκαρή, Αίτηση 2/2004, ημερ. 28.1.2004.) Κατ' αρχήν η φράση του άρθρου 44Γ

(3)(δ) «για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)» παραπέμπει στην ειδοποίηση τύπου Ι του Δεύτερου Παραρτήματος. Ως προς το ερώτημα σε τι είδους αγωγή αναφέρεται ο νομοθέτης στο άρθρο 44Γ

(3)(δ), η απάντηση έχει ως εξής: πρόκειται για αγωγή που εγείρεται από τον οφειλέτη ο οποίος θεωρεί ότι δεν οφείλει στον δανειστή το απαιτούμενο ποσό ή θεωρεί ότι ο δανειστής δεν έχει ενεργήσει σύμφωνα με το νόμο∙ και προσφεύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην απαίτηση του χρέους (τούτο το δικαίωμα του φαίνεται και από την ειδοποίηση τύπου Θ η οποία συνοδεύει την ειδοποίηση τύπου Ι, και ακόμα συνοδεύει και τις ειδοποιήσεις υπερημερίας όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα). - Χωρίς τούτο να σημαίνει ότι η σχετική πρόνοια της ειδοποίησης Θ αναφέρεται περιοριστικά μόνο σε αγωγή. Σκοπός του άρθρου 44Γ

(3)(δ) είναι στην ουσία η αποφυγή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου πριν να ακουστεί, μεταξύ άλλων, ο ενυπόθηκος οφειλέτης μέσω της αγωγής που τυχόν αποφασίσει να εγείρει αμφισβητώντας το χρέος. Το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει στην επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, ενεργοποιείται μόνο όταν δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης τύπου Ι. Εάν όμως εκκρεμεί η αγωγή με την οποία αμφισβητείται το χρέος κ.λ.π. όταν αυτή εμπίπτει στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) τότε δεν δικαιούται ο ενυπόθηκος δανειστής να ορίσει ημερομηνία πώλησης του ακινήτου και να επιδώσει στον οφειλέτη την ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Γι' αυτό και σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί σε επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, παρόλο που εκκρεμεί η αγωγή του οφειλέτη ως το άρθρο 44Γ

(3)(δ), τότε τέτοια αγωγή αποτελεί λόγο έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ αφού εσφαλμένα ο ενυπόθηκος δανειστής θεώρησε για σκοπούς πώλησης του ακινήτου ότι η μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση τύπου Ι του έδωσε το δικαίωμα για επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Γι' αυτό και η φράση στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) «εκκρεμεί η αγωγή για την ειδοποίηση.» τύπου Ι, αναφέρεται στην ουσία σε αγωγή που έχει ως συνέπεια την παγοποίηση ή την εμπόδιση της δημιουργίας των συνεπειών από τη μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση τύπου Ι. Το άρθρο 44Γ

(3)(δ) αναφέρεται σε αγωγή που εκκρεμεί η οποία διακόπτει ή εμποδίζει την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων του δανειστή σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την ειδοποίηση τύπου Ι. Με βάση την πιο πάνω ανάλυση είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι μετά την παραλαβή της ειδοποίησης τύπου Ι, ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει αγωγή αμφισβητώντας, μεταξύ άλλων, το ενυπόθηκο χρέος, με αποτέλεσμα ο ενυπόθηκος δανειστής, εάν καταχωρηθεί στο κατάλληλο στάδιο η αγωγή από τον ενυπόθηκο οφειλέτη, να μην δικαιούται να προχωρήσει στην ειδοποίηση τύπου ΙΑ. (Το τι περαιτέρω περιπτώσεις καλύπτει το άρθρο 44Γ

(3)(δ) του Νόμου δεν εξαντλείται στα πλαίσια της ανάλυσης της παρούσας απόφασης). Σε κάθε περίπτωση, δεν αποκλείεται, αγωγή του ενυπόθηκου οφειλέτη που καταχωρείται πριν την επίδοση της ειδοποίησης τύπου Ι να μπορεί να θεωρείται στην κατάλληλη περίπτωση αγωγή στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(δ). Στην προκειμένη περίπτωση με τον λόγο ένστασης αρ. 27 τίθεται η θέση ότι οι συγκεκριμένες ανταπαιτήσεις των Αιτητών δεν συνιστούν αγωγές που εκκρεμούν για τις ειδοποιήσεις τύπου Ι. Στη σελ. 14 της αγόρευσης εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητη τίθεται η θέση ότι οι υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις δεν συνιστούν εκκρεμείς αγωγές στην ειδοποίηση Ι «γιατί δεν υπάρχει καμιά αμφισβήτηση των συμφωνιών και των υποθηκών παρά μόνο ατεκμηρίωτη αμφισβήτηση των ποσών». Με το λόγο ένστασης αρ. 43 τίθεται η θέση της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης ότι οι ενυπόθηκοι οφειλέτες στα δικόγραφα τους δεν αμφισβήτησαν τις υποθήκες και ότι εκείνο που αμφισβητήθηκε στις υπερασπίσεις των Αιτητών-Εφεσειόντων ήταν οι προσωπικές εγγυήσεις. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τη θέση αυτή. Ενδεικτικά στα πλαίσια της αγωγής 1324/13, στην παράγραφο 17 της Έκθεσης Απαίτησης τίθεται ο ισχυρισμός ότι ο Αιτητής-Εφεσείοντας αρ. 1 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 με τη σύμβαση υποθήκης Υ2682/07. Ο Αιτητής-Εφεσείοντας αρ. 1 με την παράγραφο 18 της Έκθεσης Υπεράσπισης ζητά την απόρριψη όλων των αξιώσεων της τράπεζας περιλαμβανομένου και του αιτούμενου διατάγματος εκποίησης της υποθήκης Υ2682/07. Ακολούθως στην παράγραφο 19ΣΤ της Ανταπαίτησης οι Αιτητές-Εφεσείοντες ζητούν απόφαση του Δικαστηρίου ότι οποιαδήποτε συμφωνία και/ή δήλωση εγγύησης σχετική με τα επίδικα θέματα που υπογράφηκε από τους Αιτητές-Εφεσείοντες είναι άκυρη, κάτι που προφανώς περιλαμβάνει και την επίδικη υποθήκη. Συνεπώς τουλάχιστον η Ανταπαίτηση στην αγωγή 1324/13 έχει κοινά χαρακτηριστικά με την έννοια της αγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) του Νόμου (ως γνωστό η Ανταπαίτηση εντάσσεται στον όρο «αγωγή» - βλ. άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου και Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.30). Το επόμενο ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ανταπαίτηση προηγήθηκε χρονικά της ειδοποίησης τύπου Ι, αποτελεί κώλυμα στο να θεωρηθεί ότι εκκρεμεί αγωγή για την ειδοποίηση τύπου Ι, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)(δ). Είναι γεγονός ότι η πτυχή αυτή έχει προβληματίσει το Δικαστήριο δεδομένου του ιδιαίτερου λεκτικού του άρθρου 44Γ

(3)(δ) «για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο 1». Μάλιστα στη βάση των επιχειρημάτων που είχε ακούσει το Δικαστήριο στην υπόθεση Mickys Car Rentals Ltd κ.α.v. Alpha Bank Cyprus Ltd Αρ. Αίτησης/Έφεσης 203/16, 14.12.2016, Ε.Δ. Πάφου, είχε δεχθεί τη θέση της τράπεζας ότι το άρθρο 44Γ

(3)(δ) δεν περιλάμβανε αγωγή που είχε καταχωρίσει ο ενυπόθηκος οφειλέτης πριν καν αρχίσει ο ενυπόθηκος δανειστής να χρησιμοποιά τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου. Ταυτόχρονα όμως το Δικαστήριο είχε εκφράσει τον προβληματισμό του για το εν λόγω αποτέλεσμα. Όπου είναι νομικά εφικτό, και όπου χρειάζεται και με περίσκεψη το Δικαστήριο οφείλει να επανεξετάζει νομικής φύσεως θέματα. Έχοντας ακούσει και τα σχετικά επιχειρήματα που αναπτύσσονται στην κάθε υπόθεση. Με μόνη έγνοια την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Κύριος προβληματισμός εδώ: Εφόσον η αγωγή που αναφέρεται στο άρθρο 44Γ

(3)(δ) αφορά το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου Ι, τίθεται το ερώτημα: Αν ο νομοθέτης θέλησε να δίδεται ευκαιρία να ακουστεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης που π.χ. έλαβε την ειδοποίηση τύπου Ι και ακολούθως αποφάσισε να καταχωρίσει σχετική αγωγή, πόσο μάλλον όταν ο ενυπόθηκος οφειλέτης ήδη εξέφρασε την αμφισβήτηση του ακόμα και πριν την ειδοποίηση Ι; Στη βάση αυτού του προβληματισμού το Δικαστήριο καταλήγει ότι η ανταπαίτηση του Αιτητή - Εφεσείοντα αρ. 1 στην αγωγή 1324/13 αποτελεί αγωγή που εμπίπτει στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(δ). Ενόψει τούτου δεν χρειάζεται να εξεταστεί κατά πόσο και οι υπόλοιπες ανταπαιτήσεις εμπίπτουν στο εν λόγω άρθρο. Να σημειωθεί ότι στην προκειμένη περίπτωση σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου η ευπαίδευτη συνήγορος για την Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητη διευκρίνησε ότι η θέση της ότι οι εν λόγω ανταπαιτήσεις δεν συνιστούν αγωγή στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(δ) του Νόμου, αφορά μόνο το περιεχόμενο των συγκεκριμένων ανταπαιτήσεων και όχι το χρόνο της καταχώρισης τους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το Δικαστήριο έχει εξετάσει κάθε λόγο ένστασης και κάθε επιχείρημα εκ μέρους της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στην απόφαση. Ενδεικτικά ίσως είναι χρήσιμο να υποδειχθεί ότι στις σελίδες 43-44 της αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης συνοψίζονται οι κύριες θέσεις της Καθ ης η αίτηση. Επισημαίνονται όμως τα εξής από το Δικαστήριο:

1. Αρκετές θέσεις της Καθ΄ ης η αίτηση αφορούν την ουσία των επίδικων θεμάτων στις πιο πάνω αγωγές και αντίστοιχες ανταπαιτήσεις και δεν είναι του παρόντος για να αποφασιστούν.
2. Όπως ήδη επισημάνθηκε, η πιο πάνω υποθήκη Υ2682/07, αμφισβητείται τουλάχιστον στα πλαίσια της υπεράσπισης και ανταπαίτησης στην αγωγή 1324/
4. Η ανταπαίτηση στην αγωγή 1324/13 συνιστά αγωγή στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(δ). 4. Εφόσον η σχετική ανταπαίτηση συνιστά αγωγή που εκκρεμεί στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(δ), τούτο είναι αρκετό για να παραμεριστεί η ειδοποίηση ΙΑ. Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν παρέχεται η ευχέρεια «αξιολόγησης» της ορθότητας ή της αλήθειας των ισχυρισμών που εμπεριέχονται στις πιο πάνω αγωγές και ανταπαιτήσεις. Σε κάθε περίπτωση το οποιοδήποτε περιεχόμενο επιστολών που επικαλείται η πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης δεν είναι σχετικό για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Κανένας από τους λόγους ένστασης δεν μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης/έφεσης, αφού εκκρεμεί ανταπαίτηση που συνιστά αγωγή στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(δ). Ενόψει τούτου δεν χρειάζεται να εξεταστούν οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης. Ο παραμερισμός της ειδοποίησης τύπου ΙΑ στην ουσία συνιστά ακύρωση της σκοπούμενης πώλησης ημερ. 29.8.2017 χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να εκδοθεί οποιοδήποτε άλλο διάταγμα. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης ημερ. 26.5.2017 τύπου ΙΑ και συνεπώς ο σκοπούμενος πλειστηριασμός ημερ. 29.8.2017 ακυρώνεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών-Εφεσειόντων και εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil / General / Final Αναφορικά: Πώληση ακινήτου - Πλειστηριασμός cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο