BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. Barry David Maloney κ.α., Αρ. Αγωγής: 1862/15, 3/8/2017

(1)Με την προσθήκη του ακόλουθου κειμένου στο τέλος της παραγράφου 2: «Ο σκοπός χορήγησης του πιο πάνω δανείου ημερομηνίας 23/12/2011 ήταν η εξόφληση του τότε υφιστάμενου στεγαστικού δανείου του Εναγομένου αρ. 1, το οποίο έφερε αριθμό λογαριασμού 069082000518, το οποίο είχε χορηγηθεί από την Ενάγουσα στον Εναγόμενο αρ. 1 κατά ή περί την 10/8/2006 για το ποσό των CHF820.000,00 για την αγορά του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 0/2610 στην Αγ. Μαρίνα Χρυσοχούς και την ανέγερση κατοικίας σε αυτό. Για σκοπούς εξασφάλισης της αποπληρωμής του πιο πάνω στεγαστικού δανείου ημερομηνίας 10/8/2006 εγγράφηκε η Υποθήκη με αριθμό Υ3975/2006 η οποία αντικαταστάθηκε με την Υποθήκη με αριθμό Υ3549/2009 επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/46340 στην Πέγεια, ιδιοκτησίας του Εναγομένου αρ. 1 και καταρτίστηκε συμφωνία ημερομηνίας 14/8/2006 με την οποία εκχωρήθηκαν τα δικαιώματα του Εναγομένου αρ. 1 επί του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 4/7/2006, το οποίο έγινε μεταξύ του Εναγομένου αρ. 1 και του Εναγομένου αρ. 2 για την αγορά του οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 0/2610 στην Αγ. Μαρίνα Χρυσοχούς. Προς το σκοπό σύναψης της πιο πάνω συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 23/12/2011, η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος αρ. 1 συμφώνησαν ότι οι πιο πάνω εξασφαλίσεις θα παρέμεναν και θα ίσχυαν ως εξασφαλίσεις για την αποπληρωμή του δανείου ημερομηνίας 23/12/2011.» Τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν και/ή δικαιολογούν την αίτηση προσφέρονται με την ένορκη δήλωση της Μ. Χριστοφόρου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της Ενάγουσας. Αφού αναφέρεται στην πορεία της αγωγής και στη γενόμενη πρώτη τροποποίηση υπογραμμίζει πως: «.κατά τη μελέτη των δικογράφων από τους δικηγόρους της ενάγουσας για να συνταχθούν οι απαντήσεις στις υπερασπίσεις των εναγομένων αρ. 1 και αρ. 2, οι δικηγόροι της ενάγουσας διαπίστωσαν ότι δεν δικογραφήθηκαν ορθά οι ισχυρισμοί της ενάγουσας σε ότι αφορά τις εξασφαλίσεις που δόθηκαν για το δάνειο ημερομηνίας 23/12/2011.» Εκφράζει τέλος την πεποίθηση ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι απαραίτητη για να τεθούν όλα τα απαραίτητα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι Εναγόμενοι ενίστανται στο δικονομικό αυτό διάβημα της Ενάγουσας και προτάσσουν δώδεκα λόγους ένστασης, οι οποίοι δεν επιτρέπουν, σύμφωνα με την εισήγηση τους, την αποδοχή του αιτήματος: «1) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. 2) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας. 3) Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν αφορούν διόρθωση της Έκθεσης Απαίτησης, αλλά προσθήκης προκλητικών και/ή ερεθιστικών και/ή περιττών ισχυρισμών, οι οποίοι μοναδικό σκοπό έχουν να πλήξουν τον χαρακτήρα και το κύρος του καθ΄ ου η αίτηση. 4) Η παρούσα αίτηση είναι αντικανονική και/ή αντίκειται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς καθότι η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 06/12/2016 γίνεται από Δικηγόρο του Ενάγοντα-Αιτητή, χωρίς να δίνεται εξήγηση για το γεγονός αυτό. 5) Δεν υπάρχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν το ουσιώδες και/ή την χρησιμότητα και/ή αναγκαιότητα και/ή το αληθές των αιτούμενων τροποποιήσεων της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης. 6) Τυχόν έγκριση της παρούσας τροποποίησης θα οδηγήσει σε καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής. 7) Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν αποκλίνουν σε μεγάλο βαθμό από τα όσα ήδη ισχυρίζεται ο Ενάγοντας-Αιτητής στην Έκθεση Απαίτησης του, και/ή δεν διαφοροποιούνται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από τους ήδη υπάρχοντες ισχυρισμούς, και κατ΄ επέκταση δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπούν υπό τις περιστάσεις αφού θα προκαλέσουν καθυστέρηση χωρίς ουσιαστικό λόγο. 8) Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αντινομικές και/ή δεν θα έπρεπε να επιτραπούν καθότι αποτελούν προϊόν δευτέρας σκέψεως του Ενάγοντα - Αιτητή, πράγμα που αποτελεί κατάφορη κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. 9) Ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων τροποποίησης, η παρούσα Αίτηση δεν υποβάλλεται καλόπιστα και δεν αποσκοπεί στην διόρθωση και την ορθή δικογράφηση της Έκθεσης Απαίτησης. 10) Οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα προκαλέσουν αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. 11) Οι αιτούμενες τροποποιήσεις αποτελούν μαρτυρία και δεν θα επιτραπούν. 12) Με την τροποποίηση εισάγεται νέα βάση αγωγής.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 ο οποίος αφού υιοθετεί τους λόγους ένστασης εισηγείται πως η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Οι συνήγοροι έχουν εκφράσει με γραπτές αγορεύσεις την επιχειρηματολογία και θέσεις τους, τις οποίες έχω μελετήσει και έχω λάβει υπόψη μου. Κρίνεται σκόπιμο να εξεταστεί πρώτα ο προβαλλόμενος λόγος περί μη νομότυπου της αίτησης διότι υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου και όχι από διάδικο, χωρίς να εξηγείται ο λόγος προς τούτο. Απαντώντας το λόγο τούτο, αναφέρεται στην επιχειρηματολογία των συνηγόρων της Ενάγουσας πως ο λόγος που προέβηκε δικηγόρος στην ένορκη δήλωση είναι επειδή αφορά δικογράφηση γεγονότων με καλύτερη σαφήνεια και ακρίβεια και ήταν η μόνη που μπορούσε να το πράξει, εφόσον η ίδια διαπίστωσε τις παραλείψεις και ασάφειες. Παρέπεμψε δε στην Investylia Public Company Ltd v. Τζοσεφίν Γαβριηλίδου, Πολ. Έφεση 236/2010, ημερ. 13.6.2013, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση, (Rybolovlev v. Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης.» Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε και στην απόφαση που δόθηκε για την πρώτη αίτηση τροποποίησης, το σχετικό κείμενο της οποίας υιοθετείται και επαναλαμβάνεται: «Η επί του θέματος νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποκαλύπτει ότι είναι ανεπιθύμητο για ένα δικηγόρο να προβαίνει σε ένορκη δήλωση ή να καταθέτει για τον πελάτη του. Στην υπόθεση In Re Efhtymiou

(1987)1 C.L.R. 329, αποφασίσθηκε ότι είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα του δικηγόρου και του μάρτυρα στην ίδια υπόθεση. Σχολιάσθηκε δε και υποδείχθηκε πως: «το γεγονός ότι, με τον τρόπο αυτό, ο διάδικος αποστερείται του δικαιώματος που του αναγνωρίζει το άρθρο 30

(3)(δ) του Συντάγματος να έχει δικηγόρο της εκλογής του, ήταν συνέπεια της δικής του απόφασης να ασκήσει το παράλληλο δικαίωμα που του αναγνωρίζει το άρθρο 30

(3)(γ) να καλεί μάρτυρες». Η αναφορά αυτή γίνεται για το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση. Αυτή η ιδιότητα δικηγόρου και μάρτυρα είναι απαράδεκτο να συγκρούεται. Όχι για άλλο δικηγόρο που συνεργάζεται με το δικηγόρο του διαδίκου. Γι΄ αυτόν δεν φαίνεται να υπάρχει κώλυμα. Εν πάση όμως περιπτώσει, η μαρτυρία του δικηγόρου, όπου δεν έχει προσωπική γνώση και εμπλοκή για κάποιο θέμα, θα πρέπει να εξαντλείται σε τυπικής ή νομικής φύσεως θέματα και όχι γεγονότα επί της ουσίας. Οι αρχές αυτές αναπτύχθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις όπως Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036, Rybolovlev v. Rybolovleva

(2010)1 A.A.Δ. όπου λέχθηκε: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. ......................... .μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ο ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» Στην κρινόμενη περίπτωση, τα γεγονότα που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση αφορούν ενέργειες στις οποίες οι δικηγόροι προέβησαν και όχι γεγονότα τη διενέργεια των οποίων γνώριζε η Ενάγουσα. Εν πάση περιπτώσει, ο δικηγόρος που χειρίστηκε την αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου είναι άλλος από εκείνον που προέβη στην ένορκη δήλωση.» Πρόσθετα τονίζεται πως η παράλειψη καταγραφής γεγονότων που προέκυψε μετά από μελέτη εγγράφων, αφορά ενέργεια στην οποία ο δικηγόρος προβαίνει. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης δικογράφων έχουν επίσης εκτεθεί στην προαναφερόμενη απόφαση και θα ήταν αχρείαστη επανάληψη η εδώ καταγραφή τους. Η συμπερίληψη της προτεινόμενης παραγράφου στο κείμενο της Έκθεσης Απαίτησης δεν εισάγει νέα βάση αγωγής ούτε περιπλέκει τα θέματα όπως εισηγούνται οι Εναγόμενοι. Κρίνεται πως αποτελεί παράθεση πραγματικού γεγονότος το οποίο συνθέτει όλο το πλέγμα της παροχής δανείου που περιγράφεται στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης και την εξασφάλιση αυτού. Σίγουρα, θα μπορούσε, με περισσότερη επιμέλεια, να εισαχθεί και αυτή η παράγραφος κατά τη γενόμενη πρώτη τροποποίηση. Όμως, όπως νομολογιακά έχει κριθεί, αβλεψία ή λάθος δικηγόρου δεν αποτελεί κώλυμα για τροποποίηση, λαμβανομένων βέβαια πάντοτε υπόψη και άλλων παραγόντων όπως π.χ. το χρόνο που παρήλθε, το στάδιο στο οποίο η αγωγή βρίσκεται κ.α.. Το διάβημα της Αιτήτριας λήφθηκε αμέσως μετά την καταχώριση των Εκθέσεων Υπερασπίσεως για τους Εναγόμενους 1 και

1. Για τους Εναγόμενους 3 και 4 δεν έχει συμπληρωθεί η δικογραφία. Η αγωγή δεν έχει ορισθεί ακόμη για οδηγίες και κρίνεται πως γίνεται σε στάδιο το οποίο δεν θα προκαλέσει καθυστέρηση ούτε θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στους Εναγόμενους η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην αγόρευση του συνηγόρου των Καθ΄ ων η αίτηση γίνεται αναφορά στο άρθρο 4 του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 και του άρθρου 91Α του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, για να καταλήξει σε εισήγηση ότι τα ανωτέρω άρθρα προϋποθέτουν την ύπαρξη εξ΄ αποφάσεως πιστωτή για να μπορούν να εφαρμοστούν τα όσα διέπουν την καταδολιευτική μεταβίβαση. Προτείνεται πως δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή η αίτηση τροποποίησης. Θεωρώ πως η αιτούμενη να εισαχθεί τροποποίηση δεν έχει καμία σχέση με καταδολίευση και εν πάση περιπτώσει παρόμοιοι ισχυρισμοί εξετάσθηκαν στην προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 24.5.
2. Συνακόλουθα κρίνεται πως η αιτούμενη τροποποίηση δεν θα επιφέρει οιαδήποτε βλάβη ή ζημιά στους Εναγόμενους 1 και 2 η οποία να μην μπορεί να αντιμετωπισθεί με χρήμα, γίνεται σε πρώιμο στάδιο της υπόθεσης και δεν θα επιφέρει οιαδήποτε ανατροπή της διαδικασίας. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως η αίτηση. Τροποποιημένο δικόγραφο να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 να καταχωρήσουν την Έκθεση Υπεράσπισης στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης, 15 ημέρες μετά. Αναφορικά με τους Εναγόμενους 3 και 4 να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας, τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και εκείνα τα οποία θα προκύψουν από την τροποποίηση (all costs thrown away) όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .................. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil /Interim Αναφορά: (Αίτηση για Τροποποίηση Ε/Α) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο