Δημητράκης Ν. Φακοντής ν. Δήμος Γεροσκήπου, Αρ. Αγωγής: 2198/09, 1/9/2017

Δημητράκης Ν. Φακοντής ν. Δήμος Γεροσκήπου, Αρ. Αγωγής: 2198/09, 1/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A159 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2198/09 Μεταξύ: Δημητράκης Ν. Φακοντής, από την Πάφο Ενάγων και Δήμος Γεροσκήπου, από την Πάφο Εναγόμενος Ημερομηνία: 1.9.17 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Σ. Μάτσας Για τον Εναγόμενο: κα Α. Κορακίδου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων αξιώνει την επιδίκαση αποζημιώσεων και την έκδοση διαταγμάτων ως απόρροια της υπό αυτού ισχυριζόμενης παράνομης κατακράτησης από τον Εναγόμενο αυτοκινήτων τα οποία ως ισχυρίζεται είναι ιδιοκτησίας του. Στην Έκθεση Απαίτησης αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόουθα. Ο Ενάγων είναι κάτοικος Πάφου και διατηρεί κατάστημα πώλησης αυτοκινήτων στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, 88 στην Γεροσκήπου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν νόμιμος και/ή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και/ή δικαιούχος να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης και/ή είχε νόμιμα στην κατοχή του και έλεγχο τα πιο κάτω ιδιωτικά αυτοκίνητα η συνολική αξία των οποίων είναι Ευρώ 21.399,00 σεντ και για το καθένα ξεχωριστά σε Ευρώ ως ακολούθως: AAZ 32 1.708,00 EAZ126 2.063,00 RA 626 769,00 SP 256 3.626,00 WJ 627 2.417,00 DAJ 558 854,00 EKN 335 769,00 EYA 187 981,00 EHP 658 1.708,00 YL 533 854,00 SY 639 1.025,00 ENN 247 1.708,00 EAN

1. 2.917,00 Ο Ενάγων αγόρασε τα πιο πάνω αναφερόμενα αυτοκίνητα από ιδιώτες και από δημόσιους πλειστηριασμούς, προφανώς εννοείται, άλλα από ιδιώτες και άλλα από δημόσιο πλειστηριασμό, και κατέβαλε επιπλέον το συνολικό ποσό των Λ.Κ.650,00 σεντ (Ευρώ 1.110,59 σεντ) για την μεταφορά τους στον χώρο των καταστημάτων του στην Γεροσκήπου. Τα ως άνω αναφερόμενα αυτοκίνητα πέρασαν, επίσης, με επιτυχία τον έλεγχο καταλληλότητας, γνωστόν ως ΜΟΤ. Τα εν λόγω οχήματα βρίσκονταν σταθμευμένα-ακινητοποιημένα κατόπιν αδείας από το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, Τμήμα Οδικών Μεταφορών, στην προαναφερόμενη διεύθυνση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, 88 στην Γεροσκήπου, ήτοι στο κατάστημα του Ενάγοντα, από όπου και διατείθεντο προς πώληση. Σήμερα βρίσκονται παράνομα σε χωράφι στην τοποθεσία «Μαλαθαράς» στην Γεροσκήπου το οποίο ενοικιάζεται από τον Εναγόμενο χωρίς την έγκριση της προαναφερόμενης Αρχής και χωρίς την θέληση του Ενάγοντα. Συγκεκριμένα κατά ή περί την 7.1.09 ο Ενάγων κατόπιν προφορικής συνεννόησης με τον Εναγόμενο και/ή μέσω εξουσιοδοτημένου υπαλλήλου του Εναγόμενου συμφώνησε όπως μετακινήσει προσωρινά τα ως άνω αναφερόμενα οχήματα λόγω έργων που θα γίνονταν στην πρόσοψη του προειρημένου καταστήματος του στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, 88 στην Γεροσκήπου. Στις 10.3.09 ο Ενάγων απέστειλε απαντητική επιστολή στις επιστολές του Εναγόμενου αναφορικά με τα πιο πάνω αυτοκίνητά του. Ως εκ των πιο πάνω τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής EKN 335, ΕΥΑ 187, EHP 658, YL 533, SY 639, ENN 247 και EAN 873 μετακινήθηκαν σε παραπλήσιο οικόπεδο στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στην Γεροσκήπου, διεύθυνση την οποία ο Ενάγων είχε δηλώσει στην Αρχή Αδειών. Αναφορικά με τα υπόλοιπα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής AAZ 32, EAZ 126, RA 626, SP 256, WJ 627 και DAJ 558, αυτά, μετακινήθηκαν από τον Ενάγοντα στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 17 στην Γεροσκήπου σε περιφραγμένο χώρο ιδιοκτησίας του Ενάγοντα με αναρτημένη πινακίδα «απαγορεύεται η είσοδος-ιδιωτική περιουσία». Η μεταφορά των πιο πάνω αυτοκινήτων στοίχισε Ευρώ 500,00 σεντ. Στις 10.5.09 ο Ενάγων διαπίστωσε ότι τα αυτοκίνητα που είχε μετακινήσει στο παραπλήσιο οικόπεδο στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στην Γεροσκήπου δεν βρίσκονταν στο εν λόγω μέρος οπότε και κατήγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία. Τότε διαπιστώθηκε ότι εξουσιοδοτημένος υπάλληλος του Εναγόμενου σε μη εργάσιμη ώρα, παράνομα, απροειδοποίητα, αδικαιολόγητα και χωρίς την συγκατάθεση του Ενάγοντα ρυμούλκησε και/ή μετακίνησε τα ως άνω αναφερόμενα αυτοκίνητα σε περίφρακτο χώρο στην Γεροσκήπου ο οποίος ανήκει και/ή ενοικιάζεται και/ή βρίσκεται στην κατοχή και/ή την ιδιοκτησία και/ή υπό τον έλεγχο του Εναγόμενου. Επίσης, στις 17.5.09 ο Ενάγων διαπίστωσε ότι τα αυτοκίνητα που είχε μετακινήσει στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 17 στην Γεροσκήπου σε περιφραγμένο χώρο ιδιοκτησίας του δεν βρίσκονταν στο εν λόγω μέρος οπότε και κατήγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία. Τότε διαπιστώθηκε και πάλι ότι εξουσιοδοτημένος υπάλληλος του Εναγόμενου σε μη εργάσιμη ώρα, παράνομα, απροειδοποίτα, αδικαιολόγητα και χωρίς την συγκατάθεση του Ενάγοντα παραβιάζοντας και προκαλώντας ζημία ύψους Ευρώ 300,00 σεντ στην περίφραξη ρυμούλκησε και/ή μετακίνησε τα ως άνω αναφερόμενα αυτοκίνητα σε περίφρακτο χώρο στην Γεροσκήπου ο οποίος ανήκει και/ή ενοικιάζεται και/ή βρίσκεται στην κατοχή και/ή την ιδιοκτησία και/ή υπό τον έλεγχο του Εναγόμενου. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος καταχρηστικά και/ή κατά παράβαση εξουσίας και/ή παράνομα κατακρατεί τα πιο πάνω αυτοκίνητα και παράνομα προκάλεσε ζημιές σε αυτά και/ή παράνομα κατέστησε τον εαυτό του αδύναμο να επιστρέψει τα εν λόγω αυτοκίνητα στην κατάσταση που ήταν και/ή έχει παραβεί το καθήκον του ως θεματοφύλακας των αυτοκινήτων και/ή λόγω αμέλειας του τα αυτοκίνητα έχουν υποστεί βλάβες και ζημιές τις οποίες ο Ενάγων διαπίστωσε μετά από επίσκεψη που πραγματοποίησε στην τοποθεσία «Μαλαθαράς» στην Γεροσκήπου στις 15.6.09 κατόπιν επιστολής του Εναγόμενου που καλούσε τον Ενάγοντα να προσέλθει στον εν λόγω χώρο με τον εμπειρογνώμονα/εκτιμητή του προς επιθεώρηση άλλων οχημάτων, επίσης, ιδιοκτησίας του Ενάγοντα. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι ο Ενάγων παρέβη το καθήκον του ως θεματοφύλακας των πιο πάνω αναφερόμενων αυτοκινήτων και ενώ είχε την υποχρέωση να επιδείξει επιμέλεια για την ασφαλή φύλαξή τους υπήρξε, εντούτοις, αμελής με αποτέλεσμα ο Ενάγων να υποστεί ζημία λόγω της μη επιστροφής τους σε αυτόν και/ή λόγω σοβαρών ζημιών που τα ανωτέρω αναφερόμενα αυτοκίνητα έχουν υποστεί. Ο Εναγόμενος αν και οχλήθηκε επανηλειμμένα από τον Ενάγοντα να επιστρέψει τα αυτοκίνητα του Ενάγοντα που ο Εναγόμενος παράνομα κατακρατεί μέχρι σήμερα αρνείται και/ή παραλείπει να πράξει τούτο με αποτέλεσμα ο Ενάγων να αναγκασθεί να κλείσει την επιχείρησή του. Ο Ενάγων με την Έκθεση Απαίτησής του αξιώνει τις ακόλουθες θεραπείες: · Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος παράνομα και άνευ της συγκατάθεσης του Ενάγοντα και χωρίς να έχει δικαίωμα ρυμούλκησε και/ή μετέφερε σε χώρο στην τοποθεσία «Μαλαθαράς» στην Γεροσκήπου ο οποίος ανήκει και/ή ενοικιάζεται και/ή βρίσκεται στην κατοχή και/ή στην ιδιοκτησία και/ή υπό τον έλεγχο του Εναγόμενου τα οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 32, ΕΑΖ 126, RA 626, SP 256, WJ 627, DAJ 558, EKN 335, EYA 187, EHP 658, YL 533, SY 639, ENN 247 και EAN 873 Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο να παραδώσει στον Ενάγοντα τα οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 32, ΕΑΖ 126, RA 626, SP 256, WJ 627, DAJ 558, EKN 335, EYA 187, EHP 658, YL 533, SY 639, ENN 247 και EAN 873 στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ αρ. 88 στην Γεροσκήπου στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν παραληφθούν παράνομα από τον Εναγόμενο και συμφώνως των επιτυχών τεχνικών ελέγχων (ΜΟΤ) των αυτοκινήτων από την Αρμόδια Αρχή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο όπως επιτρέψει στον Ενάγοντα και ένα εμπειρογνώμονα εκτιμητή να επιθεωρήσουν τα προαναφερόμενα οχήματα τα οποία βρίσκονται σε χώρο ελεγχόμενο από τον Εναγόμενο για τυχόν ζημιές και/ή αφαίρεση εξαρτημάτων και/ή βλάβες και/ή κλοπές που τυχόν έχουν λόγω της αμέλειας του Εναγόμενου από την ημέρα κατακράτησης τους μέχρι και την ημερομηνία άσκησης τους διατάγματος Γενικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις και/ή άλλως πως Αποζημιώσεις ύψους Ευρώ 3.800,00 σεντ για απώλεια κερδών από την πώληση των αυτοκινήτων με αριθμούς εγγραφής WJ 627, EAZ 126, SP 256 και EYA 187 σε τρίτα πρόσωπα-πελάτες της επιχείρησης του Ενάγοντα και/ή από παράβαση της σύμβασης με τρίτα πρόσωπα και/ή ζημίες που προέκυψαν και/ή ήθελε προκύψει από την στέρηση της δυνατότητας από τον Ενάγοντα να τιμήσει συμβάσεις πώλησης Το ποσό των Ευρώ 23.309,59 σεντ το οποίο αντιστοιχεί στην αξία των αυτοκινήτων με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 32, ΕΑΖ 126, RA 626, SP 256, WJ 627, DAJ 558, EKN 335, EYA 187, EHP 658, YL 533, SY 639, ENN 247, EAN 873 και στα έξοδα ρυμουλκού και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις ως αποζημιώσεις και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως Νόμιμους Τόκους επί του ποσού των Ευρώ 23.309,59 σεντ και/ή επί οιουδήποτε άλλου ποσού ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις ως αποζημιώσεις και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως από την 10.5.09 και/ή από οποιαδήποτε ημερομηνία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη Γενικές αποζημιώσεις λόγω του δυσμενούς επηρεασμού της εμπορικής εύνοιας της επιχείρησης του Ενάγοντα Αποζημιώσεις λόγω των ζημιών που υπέστησαν τα εν λόγω οχήματα κατά την διάρκεια της κράτησης του από τον Εναγόμενο ως θα εκτιμηθούν από εκτιμητή Τα έξοδα της αγωγής. Με την Υπεράσπισή του ο Εναγόμενος αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα οι οποίοι εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης καθώς και τις υπό αυτού αξιώμενες θεραπείες και ειδικότερα ισχυρίζεται τα ακόλουθα. Ο Εναγόμενος σύμφωνα με τον Νόμο με επιστολή του ημερομηνίας 26.1.09 κάλεσε τον Ενάγοντα όπως εντός 4 εβδομάδων μετακινήσει το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΑΝ 873 το οποίο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι του καθότι αυτό βρισκόταν εγκατελειμένο στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Γεροσκήπου για περισσότερο από 3 εβδομάδες, ενέργεια στην οποία ο Ενάγων παρέλειψε να προβεί. Επίσης, με επιστολές του ημερομηνίας 21.2.09 ο Εναγόμενος κάλεσε τον Ενάγοντα όπως εντός 4 εβδομάδων μετακινήσει τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής SP 256, ΕΑΖ 126, AAZ 032 και WJ 627 τα οποία είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι του καθότι αυτά βρίσκονταν εγκατελειμένα στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη στην Γεροσκήπου για περισσότερο από 3 εβδομάδες, ενέργεια στην οποία ο Ενάγων και πάλι παρέλειψε να προβεί. Εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων με αριθμούς εγγραφής SY 639, YL 533, EHP 658, EYA 187 και EKN 335 είναι οι Guektor Popov, Χριστόδουλος Νικολάου, Ιωάννης Φραγκεσκίδης, L & T Nicolaou Ltd και Λίζα Κυριακίδου αντίστοιχα. Με επιστολές του ημερομηνίας 26.1.09 ο Εναγόμενος κάλεσε τα πιο πάνω αναφερόμενα πρόσωπα όπως εντός 4 εβδομάδων μετακινήσουν τα αυτοκίνητα τους καθότι αυτά βρίσκονταν εγκατελειμένα στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Γεροσκήπου για περισσότερο από 3 εβδομάδες, ενέργεια στην οποία τα εν λόγω πρόσωπα παρέλειψαν να προβούν. Επίσης, εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων με αριθμούς εγγραφής RA 626 και DAJ 558 είναι οι S E Motors Ltd και Μηνάς Ζακχαίος. Με επιστολές του ημερομηνίας 21.2.09 ο Εναγόμενος κάλεσε τα πιο πάνω πρόσωπα όπως εντός 4 εβδομάδων μετακινήσουν τα αυτοκίνητα τους καθότι αυτά βρίσκονταν εγκατελειμένα στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη στην Γεροσκήπου για περισσότερο από 3 εβδομάδες, ενέργεια στην οποία τα εν λόγω πρόσωπα παρέλειψαν να προβούν. Ο Εναγόμενος αγνοεί την ύπαρξη του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΝΝ 247 και είναι η θέση του ότι αυτό ουδέποτε περιήλθε στην κατοχή του. Ο Ενάγων κλήθηκε να παραλάβει τα αυτοκίνητα για τα οποία είχε λάβει τις επιστολές που πιο πάνω αναφέρονται αφού πληρώσει τα νενομισμένα δικαιώματα του Εναγόμενου αλλά αυτός αρνήθηκε να πράξει τούτο. Επίσης, ο Εναγόμενος σύμφωνα με τον Νόμο δημοσίευσε στις εφημερίδες Φιλελεύθερος ημερομηνίας 27.2.09, Φωνή ημερομηνίας 28.2.09 και Επιλογές ημερομηνίας 28.2.09 ειδοποιήσεις δυνάμει του άρθρου 92Α του Περί Δήμων Νόμου σύμφωνα με τις οποίες καλούσε τους ιδιοκτήτες και/ή κατόχους των αυτοκινήτων που σε αυτές αναφέρονται να μετακινήσουν τα οχήματα τους εντός 4 εβδομάδων άλλως ο Εναγόμενος είχε την εξουσία να τα διαθέσει σύμφωνα με τον Νόμο. Με την λήξη της προθεσμίας που ο Νόμος ορίζει και που ο Εναγόμενος όρισε ο ίδιος τόσο στις προαναφερόμενες επιστολές του όσο και στις δημοσιεύσεις που έκανε στις προαναφερόμενες εφημερίδες ο Εναγόμενος παρέλαβε τα αυτοκίνητα από τον χώρο στον οποίο βρίσκονταν και τα τοποθέτησε σε περιφραγμένο χώρο ο οποίος διατηρείται κλειδωμένος από τον Εναγόμενο. Είναι η θέση του Εναγόμενου ότι ο Εναγόμενος νόμιμα έλαβε κατοχή των επίδικων αυτοκινήτων. Είναι, επίσης, περαιτέρω θέση του ότι πριν μετακινηθούν από τον Εναγόμενο τα επίδικα αυτοκίνητα βρίσκονταν εντός ανοικτών τεμαχίων και όχι εντός περιφραγμένου χώρου. Αξιώνει δε απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον του Ενάγοντα. Με την Απάντησή του ο Ενάγων αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που ο Εναγόμενος προβάλει στην Υπεράσπισή του και οι οποίοι δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησής του. Επαναλαμβάνει δε όλα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησής του και αξιοί ως η Έκθεση Απαίτησης. Πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο Ενάγων. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο Ενάγων κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 1 - ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο Ενάγων έδωσε, επίσης, προφορική μαρτυρία και εν τέλει αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο Υπεράσπισης. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο Ενάγων κατέθεσε μεγάλο αριθμό εγγράφων τα οποία και σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια. Συγκεκριμένα ο Ενάγων κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα: αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 032 τα Τεκμήρια 2-5 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΑΖ 126 τα Τεκμήρια 6-10 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 τα Τεκμήρια 11-15 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής SP 256 τα Τεκμήρια 16-23 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής WJ 627 τα Τεκμήρια 24-29 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAJ 558 τα Τεκμήρια 30-31 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής EKN 335 τα Τεκμήρια 32-33 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής EYA 187 τα Τεκμήρια 34-38 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής EHP 658 τα Τεκμήρια 39-42 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής YL 533 τα Τεκμήρια 43-45 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής SY 639 τα Τεκμήρια 46-48 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ENN 247 τα Τεκμήρια 49-50 αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής EAN 873 τα Τεκμήρια 51-
2. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο Ενάγων υποστήριξε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Διεξάγει την επιχείρησή του από τα γραφεία του τα οποία βρίσκονται στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, 88 στην Γεροσκήπου. Από τα υποστατικά αυτά διεξάγει την επιχείρησή του από το έτος 1971 μέχρι και σήμερα. Στην αυλή των καταστημάτων του υπάρχουν χώροι στάθμευσης στους οποίους ο Ενάγων σταθμεύει τα αυτοκίνητά του τα οποία προσφέρει προς πώληση. Στον χώρο της επιχείρησης υπάρχουν διαφημιστικές επιγραφές για όλο το εικοσιτετράωρο, φωτεινές και μη. Τον Μάιο του 2009 προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία επί το ότι του είχαν κλέψει τα αυτοκίνητά του. Από την Αστυνομία ενημερώθηκε ότι τα αυτοκίνητά του τα είχε πάρει ο Εναγόμενος και τα είχε τοποθετήσει στην τοποθεσία Μαλαθαράς η οποία ανήκει στα δημοτικά όρια του Εναγόμενου. Κάποια από τα αυτοκίνητά του που τα κατάσχεσε ο Εναγόμενος βρίσκονταν κατά τον χρόνο της κατάσχεσης στον χώρο των γραφείων του από όπου διεξάγει την επιχείρησή του, ενώ τα υπόλοιπα στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 17 στην Γεροσκήπου. Ο Ενάγων κατέθεσε τους τίτλους ιδιοκτησίας των δύο πιο πάνω ακινήτων. Το πιστοποιητικό εγγραφής για το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου 352, Φ/Σχ 51/20, από τώρα και στο εξής «το τεμάχιο 352», σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 59 και το πιστοποιητικό εγγραφής για το ακίνητο με αριθμό τεμαχίου 9, Φ/Σχ 51/6010V01, από τώρα και στο εξής «το τεμάχιο 9», ως Τεκμήριο
3. Το Τεκμήριο 59 αφορά στο ακίνητο στο οποίο στεγάζονται τα γραφεία του Ενάγοντα, ενώ το Τεκμήριο 60 αφορά στο ακίνητο το οποίο βρίσκεται στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 17 στην Γεροσκήπου. Σύμφωνα με τα πιο πάνω τεκμήρια εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και των δύο τεμαχίων είναι ο Ενάγων. Ο Ενάγων κατέθεσε, επίσης, χωροταξικό σχέδιο το οποίο ετοιμάσθηκε από την αρχιτέκτονα Άβα Χρυσάνθου, ΜΕ 7, και το οποίο αφορά στο τεμάχιο
4. Το εν λόγω έγγραφο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
5. Κατά τον χρόνο της κατάσχεσης από τον Εναγόμενο τα αυτοκίνητα του Ενάγοντα βρίσκονταν στους χώρους στάθμευσης που στο Τεκμήριο 61 υποδηλώνονται με τα γράμματα Ρ7, Ρ8, Ρ9, Ρ10, Ρ11 και Ρ
6. Σημειώνεται ότι η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του Τεκμηρίου
7. Αντεξεταζόμενος υπέδειξε ότι κατά τον χρόνο της κατάσχεσης κάποια άλλα αυτοκίνητά του - τα οποία δεν κατασχέθηκαν υπό του Εναγόμενου - βρίσκονταν σε τεμάχιο συγγενικού του προσώπου που συνόρευε με το τεμάχιο 352, ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονταν στο τεμάχιο 9 στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 17 στην Γεροσκήπου. Αντεξεταζόμενος υπέδειξε, επίσης, ότι όλα τα πιο πάνω αυτοκίνητα πριν την μετακίνηση τους προς στις θέσεις που βρίσκονταν κατά τον χρόνο που έδρασε ο Εναγόμενος βρίσκονταν στους χώρους στάθμευσης στην πρόσοψη των γραφείων από όπου διεξήγαγε την επιχείρησή του. Ο χώρος από τον οποίο ο Εναγόμενος πήρε τα αυτοκίνητα στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 17 ήταν περιφραγμένος με «τούλι» και πάνω υπήρχε πινακίδα με την επιγραφή «απαγορεύεται η είσοδος - ιδιωτική περιουσία». Από την Αστυνομία πληροφορήθηκε ότι η περίφραξη είχε παραβιασθεί από τον Εναγόμενο. Μάλιστα, η Αστυνομία του απέστειλε και επιστολή με την οποία τον πληροφορούσε ότι μπορούσε να κινήσει αγωγή αν επιθυμούσε. Ο Ενάγων θέλει πίσω τα αυτοκίνητά του γιατί είναι η περιουσία του. Ο Ενάγων κατέθεσε φωτογραφίες από την οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη οι οποίες σημειώθηκαν από το Δικαστήριο αρχικά ως Τεκμήρια για Αναγνώριση 1 και 2 και στην συνέχεια ως κανονικά τεκμήρια. Ως Τεκμήριο 66 (πρώην Τεκμήριο 1 για Αναγνώριση) κατατέθηκε φωτογραφία η οποία σύμφωνα με τον Ενάγοντα απεικονίζει ένα πράσινο δίκτυ με μια ταμπέλα με την επιγραφή «απαγορεύεται η είσοδος - ιδιωτική περιουσία». Το δίκτυ αυτό είχε τοποθετηθεί χρόνια πριν. Υποστήριξε ότι στην εν λόγω φωτογραφία φαίνεται το σπίτι του και ότι κατά τον χρόνο που βγήκε η φωτογραφία εντός του τεμαχίου βρίσκονταν τα αυτοκίνητά του πριν κατασχεθούν από τον Εναγόμενο τα οποία ένεκα του δικτύου δεν φαίνονται στην φωτογραφία. Σε μεταγενέστερο στάδιο υποστήριξε ότι το δίκτυ τοποθετήθηκε όταν τα αυτοκίνητά του μεταφέρθηκαν στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη για να μην φαίνονται. Το οίκημα που φαίνεται στο βάθος της φωτογραφίας είναι οικογενειακή διατηρητέα οικοδομή. Ως Τεκμήριο 67 (πρώην Τεκμήριο 2 για Αναγνώριση) κατατέθηκε φωτογραφία η οποία σύμφωνα με τον Ενάγοντα απεικονίζει την περίφραξη ξηλωμένη. Ο λόγος που το Τεκμήριο 67 παρουσιάζει αυτή την εικόνα είναι γιατί ο Εναγόμενος για να κατασχέσει τα αυτοκίνητα παραβίασε την περίφραξη και αφαίρεσε 6 σιδερένιους πασσάλους. Όλα τα υπό αυτού κατατεθέντα τιμολόγια πληρώθηκαν και ξοφλήθηκαν υπό του ιδίου. Μετά την κατάσχεση των αυτοκινήτων του δεν μπορούσε να ζητήσει διενέργεια έλεγχου καταλληλότητας. Ούτε και μπορούσε να ζητήσει την έκδοση αδειών κυκλοφορίας. Αν ο Εναγόμενος δεν προέβαινε στην κατάσχεση των αυτοκινήτων του ο Ενάγων θα έκανε διαβήματα για έκδοση αδειών κυκλοφορίας και για επανεγγραφή τους καθότι τα αυτοκίνητα είχαν διαγραφεί. Ο λόγος που μείωσε το ποσό που αξιώνει για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 032 σε Ευρώ 1.708,00 σεντ ήταν γιατί λόγω της ηλικίας του και της κατάστασης του τόση ήταν η αξία του κατά τον χρόνο που το κατάσχεσε ο Εναγόμενος. Συγκεκριμένα το εν λόγω αυτοκίνητο το αγόρασε καινούργιο από την αντιπροσωπεία της Fairways στην τιμή των Λ.Κ.5.700,00 σεντ. Εκδόθηκε και σχετικό τιμολόγιο. Στο Τεκμήριο 1 αναφέρεται ότι εκδόθηκε απόδειξη αγοράς με αριθμό 25117, προφανώς, με την αγορά του εν λόγω αυτοκινήτου. Η εν λόγω απόδειξη ή τιμολόγιο δεν παρουσιάσθηκε από τον Ενάγοντα. Ο Ενάγων στα πλαίσια της μακρύχρονης εργασίας του έχει αποκτήσει πείρα στην εκτίμηση της αξίας αυτοκινήτων. Αφού η δουλειά του είναι να αγοράζει και να πουλεί αυτοκίνητα. Για τον σκοπό αυτό, επίσης, παρακολούθησε και σεμινάρια στην Γαλλία και Γερμανία για αυτοκίνητα και τράκτορ. Χαρακτήρισε δε τον εαυτό του ως εμπειρογνώμονα στον τομέα αυτό. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ο Ενάγων κατέθεσε ακόμα πιστά αντίγραφα τριών συνταγμένων αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και συγκεκριμένα στις αγωγές με αριθμούς 5710/02, 39/02 και 10875/02 με ημερομηνίες 27.3.03, 25.2.02 και 21.1.03 αντίστοιχα. Τα αντίγραφα σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 63, 64 και 65 αντίστοιχα. Αυτά αφορούν στα οχήματα με αριθμούς εγγραφής YL 533, EKN 335 και EHP 658 αντίστοιχα. Επίσης, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του Ενάγοντα κατατέθηκαν από κοινού αριθμός Ειδοποιήσεων με ημερομηνίες 21.2.09 και 26.1.09 καθώς και τρεις επιστολές με ημερομηνίες 10.3.09, 4.5.10 και 8.3.
8. Τα εν λόγω έγγραφα κατατέθηκαν υπό μορφή δέσμης εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
9. Έγιναν από κοινού παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: όλες οι Ειδοποιήσεις και οι τρεις επιστολές υπογράφηκαν από τα πρόσωπα από τα οποία φέρονται ότι υπογράφονται και απεστάλησαν στα πρόσωπα που φέρονται ως οι παραλήπτες οι Ειδοποιήσεις που απευθύνονται προς τον Ενάγοντα παραλήφθηκαν από τον Ενάγοντα οι τρεις επιστολές παραλήφθηκαν από τον Εναγόμενο και την κυρία Αρίστη Κορακίδου, δικηγόρου του Εναγόμενου, καθώς και από τα πρόσωπα τα οποία φέρονται ως πρόσωπα στα οποία κοινοποιήθηκαν. Αναφορικά με το δεύτερο παραδεκτό γεγονός σημειώνεται ότι οι Ειδοποιήσεις αφορούν στα οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 032, ΕΑΖ 126, SP 256, WJ 627 και EAN
10. Οι υπόλοιπες Ειδοποιήσεις αφορούν στα υπόλοιπα επίδικα οχήματα με αριθμούς εγγραφής RA 626, DAJ 558, EKN 335, EYA 187, EHP 658, YL 533 και SY 639 και απευθύνονται σε πρόσωπα άλλα από τον Ενάγοντα. Ο Ενάγων δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι ήταν ειλικρινής και από την μαρτυρία του διεφάνη ότι κατέφυγε σε πολλές και σοβαρές αναλήθειες οι οποίες κλονίζουν ουσιωδώς την αξιοπιστία του ώστε να δημιουργούν ρήγμα στην μαρτυρία του. Κατ' αρχή, δεν με έπεισε ότι ο Εναγόμενος κατάσχεσε αυτοκίνητα από τον χώρο των καταστημάτων από τα οποία διεξάγει την επιχείρησή του και δη τα αυτοκίνητα που αναφέρονται στην παράγραφο 5 του Τεκμηρίου
11. Επί του προκειμένου αποδεκτή είναι η μαρτυρία του ΜΥ 4 σύμφωνα με την οποία η κατάσχεση οχημάτων έγινε από το τεμάχιο με αριθμό 9 το οποίο βρίσκεται στην οδό Ευαγόρα Παλληκαρίδη 17 στην Γεροσκήπου, ιδιοκτησίας του Ενάγοντα, καθώς και από τα τεμάχια 323-324 τα οποία σύμφωνα με τον ΜΥ 4 βρίσκονται σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από τα γραφεία του Ενάγοντα, ως ο ΜΥ 4 ενδεικτικά υπέδειξε, και είναι ιδιοκτησίας τρίτου προσώπου. Και όχι από το τεμάχιο
12. Ο ΜΥ 4 ήταν, επίσης, της θέσης ότι τα αυτοκίνητα που κατάσχεσε από τα τεμάχια 323-324 δεν ήταν εγγεγραμμένα επ' ονόματι του Ενάγοντα, αλλά επ' ονόματι τρίτων προσώπων εκτός από ένα και συγκεκριμένα αυτό με αριθμούς εγγραφής ΕΑΝ
13. Μη αποδεκτός είναι, κατά συνέπεια, ο διά ζώσης ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι κατά τον χρόνο της κατάσχεσης από τον Εναγόμενο τα αυτοκίνητά του που αναφέρονται στην παραγραφο 5 του Τεκμηρίου 1 βρίσκονταν στον χώρο όπου στεγάζονται τα γραφεία του και όπως ειδικότερα διά ζώσης υπέδειξε στους χώρους στάθμευσης που στο Τεκμήριο 61 υποδηλώνονται με τα γράμματα Ρ7, Ρ8, Ρ9, Ρ10, Ρ11 και Ρ
14. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί η σοβαρή διάσταση που παρατηρείται επί του προκειμένου ανάμεσα στην μαρτυρία του Ενάγοντα και τις δικογραφημένες του θέσεις. Στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται ότι τα επτά αυτοκίνητα που στην εν λόγω παράγραφο αναφέρονται και που είναι τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής EKN 335, ΕΥΑ 187, EHP 658, YL 533, SY 639, ENN 247 και EAN 873, μετακινήθηκαν από τον χώρο όπου βρίσκονται τα γραφεία του Ενάγοντα σε «παραπλήσιο οικόπεδο». Στην μαρτυρία του όμως - τόσο στο Τεκμήριο 1 όσο και διά ζώσης - άλλα υπέδειξε ο Ενάγων. Συγκεκριμένα στο Τεκμήριο 1 - παράγραφος 5 - ο Ενάγων υπέδειξε ότι τα εν λόγω αυτοκίνητα τα μετακίνησε από τον χώρο που βρίσκονταν εντός του τεμαχίου 352 σε άλλο σημείο του ιδίου τεμαχίου. Με άλλα λόγια ενώ στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφείται ότι τα 7 πιο πάνω αναφερόμενα επίδικα αυτοκίνητα που κατασχέθηκαν κατά τον χρόνο της κατάσχεσης βρίσκονταν σε παραπλήσιο οικόπεδο και όχι στο τεμάχιο 352 ο Ενάγων τόσο διά ζώσης όσο και στο Τεκμήριο 1 ανέφερε ότι αυτά κατά τον χρόνο της κατάσχεσης βρίσκονταν εντός του τεμαχίου 352 και ότι από το τεμάχιο 352 κατασχέθηκαν. Κρίνω πως η εν λόγω διάσταση ανάμεσα στις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα και την μαρτυρία του είναι σοβαρή, κλονίζει ουσιωδώς την μαρτυρία του Ενάγοντα και είναι ενδεικτική της εν γένει αναξιοπιστίας του αναφορικά με το υπό συζήτηση ζήτημα. Ο Ενάγων δεν με έπεισε, ακόμα, ότι στο τεμάχιο 9 ανήγειρε περίφραξη με πράσινο δίχτυ τον Ιανουάριο του 2009 και δη αμέσως μετά την μετακίνηση των αυτοκινήτων του στο εν λόγω τεμάχιο για να μην φαίνονται τα αυτοκίνητα από τον δημόσιο δρόμο ως ισχυρίσθηκε. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί το εξής το οποίο είναι ενδεικτικό της εν γένει αναξιοπιστίας του Ενάγοντα αλλά και του ΜΕ
15. Ο Ενάγων ισχυρίσθηκε αντεξεταζόμενος ότι την περίφραξη την ανήγειρε τον Ιανουάριο του
16. Ο ΜΕ 4, όμως, που είναι το πρόσωπο που σύμφωνα με τον ίδιο ανήγειρε την περίφραξη κατόπιν εντολών του Ενάγοντα ισχυρίσθηκε στα πλαίσια της μαρτυρίας του ότι η περίφραξη ανηγέρθη από την εταιρεία του τον Φεβρουάριο του 2009 και συγκεκριμένα 2 με 3 μέρες πριν τις 24.2.09, ημερομηνία έκδοσης της απόδειξης - Τεκμήριο
17. Παρατηρείται, δηλαδή, ότι μεταξύ των δύο μαρτύρων υπάρχει αντίφαση αναφορικά με τον χρόνο ανέγερσης της περίφραξης το οποίο για την αξιοπιστία των δύο μαρτύρων κρίνω πως αναδύεται ως σημαντικό ζήτημα. Δέχομαι ότι κατά τον χρόνο της κατάσχεσης υπήρχε περίφραξη στο τεμάχιο 9 στην πλευρά που συνορεύει με την οδό Γαβριήλ Χατζηνοβίου. Στην κατάσταση που φαίνεται στην φωτογραφία Τεκμήριο 67, η οποία και επέτρεπε στον Εναγόμενο να εισέλθει ανεμπόδιστα εντός του εν λογω τεμαχίου και να κατάσχει τα αυτοκίνητα όπως ακριβώς υποστήριξε με την μαρτυρία του ο ΜΥ
18. Και όχι με τον τρόπο που ισχυρίσθηκε ο Ενάγων και συγκεκριμένα ότι για να κατάσχει ο Εναγόμενος τα αυτοκίνητα έριξε την περίφραξη και προκάλεσε όλες τις ζημίες που ισχυρίσθηκε ότι προκάλεσε. Είναι εμφανές ότι ούτε ο Ενάγων αλλά ούτε ο ΜΕ 4 είπαν την αλήθεια αναφορικά με το υπό συζήτηση ζήτημα και συγκεκριμένα ότι η περίφραξη ανηγέρθη από την εταιρεία του ΜΕ 4 κατόπιν εντολών του Ενάγοντα. Παρατηρείται, επίσης, η εξής σοβαρή αντίφαση στην μαρτυρία του Ενάγοντα. Συγκεκριμένα ενώ αρχικά ο Ενάγων αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι την αποκατάσταση της περίφραξης μετά την υπό αυτού ισχυριζόμενη καταστροφή της από τον Εναγόμενο την έκανε ο Γαβριήλ Λουκά, ΜΕ 4 και ότι για την εργασία αυτή πλήρωσε στον ΜΕ 4 το ποσό των Ευρώ 300,00 σεντ, ισχυρισμούς τους οποίους υποστήριξε και ο ΜΕ 4 με την μαρτυρία του, σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασής του υποστήριξε ότι την αποκατάσταση της περίφραξης την ανέθεσε σε κάποιο εργολάβο ονόματι Ανδρέα Όθωνος! Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του Τεκμηρίου 93 το οποίο φέρεται ως απόδειξη είσπραξης εκδοθείσα για το ποσό των Λ.Κ.300,00 σεντ από την εταιρεία του ΜΕ 4, ήτοι την Γ. Λ. Εργοδομική Λτδ. Σύμφωνα με τον ΜΕ 4 η εν λόγω εταιρεία του κατόπιν οδηγιών και εντολών του Ενάγοντα αποκατάστησε την περίφραξη μετά την υπό αυτού ισχυριζόμενη καταστροφή της από τον Εναγόμενο στην προσπάθειά του να κατάσχει τα αυτοκίνητα του Ενάγοντα από το τεμάχιο
19. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι το εν λόγω τεκμήριο δεν εκδόθηκε από την Γ. Λ. Εργοδομική Λτδ και δεν υπογράφηκε από τον Γαβριήλ Λουκά, ΜΕ
20. Η Υπεράσπιση βάσισε την πιο πάνω θέση της εν μέρει στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
21. Ο Ενάγων αρνήθηκε την θέση της Υπεράσπισης υποστηρίζοντας απλά ότι υπάρχει λάθος στο περιεχόμενο του τεκμηρίου αυτού. Ως υπέδειξε είναι από λάθος που γράφτηκε ότι ο ίδιος έλαβε από την Γ. Λ. Εργοδομική Λτδ το ποσό των Ευρώ 300,00 σεντ. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Ενάγοντα είναι τόσο παράδοξοι που δεν μπορούν να πείσουν. Πώς μπορεί να γίνει πιστευτό ότι πρόσωπο που προσφέρει υπηρεσίες και δικαιούται σε πληρωμή βεβαιώνει υπογράφοντας ότι από αυτόν εισέπραξε τρίτος, στην προκειμένη περίπτωση, ο Ενάγων, και όχι ο ίδιος; Η θέση της Υπεράσπισης περί μη αυθεντικότητας του εν λόγω τεκμηρίου κρίνεται, λοιπόν, βάσιμη. Υπό το φως των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι το Τεκμήριο 93 εκδόθηκε από την Γ. Λ. Εργοδομική Λτδ ή ότι υπογράφηκε από τον διευθυντή της, ΜΕ
22. Κατά συνέπεια, δεν δέχομαι ότι αυτό αντανακλά την αλήθεια. Σχετικά και πλέον ενδεικτικά είναι και τα όσα υποδεικνύονται στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΕ 4 και τα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Δεν μου διαφεύγει ότι ο Ενάγων κατά την δικάσιμο της 27.5.14 δήλωσε ρητά ότι δεν διεκδικεί το ποσό των Ευρώ 300,00 σεντ. Ο σχολιασμός, όμως, αναφορικά με το Τεκμήριο 93 έγινε καθότι ρίχνει περαιτέρω φως στην εν γένει αναξιοπιστία του Ενάγοντα. Αποδεκτός, επίσης, είναι ο ισχυρισμός του ΜΥ 4 ότι μια γειτόνισσα ονόματι Μάρω Καλού της οποίας η οικία βρίσκεται απέναντι από την περίφραξη επί της οδού Γαβριήλ Χατζηνοβίου - κάτι που είναι αποδεκτό από τον Ενάγοντα - είπε στον ΜΥ 4 ότι αυτή ήταν που προέβη στην ανέγερση της περίφραξης για να μην είναι ορατή από την οικία της η ακαλαισθησία που προκαλούσαν στην περιοχή τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν εντός του τεμαχίου
23. Ως προς την αλήθεια του, όμως, ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι αποδεκτός αφ' ης στιγμής συνιστά εξ' ακοής μαρτυρία. Όσο εύλογο και αν είναι το προαναφερόμενο πρόσωπο να επηρεαζόταν από την ακαλαισθησία αφού η κατοικία της βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το τεμάχιο 9 στην απουσία επαρκούς μαρτυρίας που να επιβεβαιώνει το ασφαλές της αποδοχής της αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Έκπληξη, όμως, προκαλεί ο εξής παράδοξος ισχυρισμός του Ενάγοντα. Όταν κατά την αντεξέταση του υποβλήθηκε ότι το δίχτυ στο τεμάχιο 9 στην πλευρά της οδού Γαβριήλ Χατζηνοβίου το τοποθέτησε η Μάρω Καλού απάντησε ότι δεν γνώριζε αν η εν λόγω κυρία τοποθέτησε άλλο δίχτυ πάνω από το δίχτυ που είχε τοποθετήσει ο ίδιος. Εύλογα δημιουργείται το ερώτημα γιατί ο Ενάγων να διερωτάται αν κάτι τέτοιο έγινε αφ' ης στιγμής το τεμάχιο ήταν δικό του και, επομένως, ήταν σε θέση να γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο αν η Καλού ή οποιοσδήποτε άλλος έπραξε κάτι τέτοιο. Αν και θα πρέπει να πω ότι η τοποθέτηση δεύτερου διχτύου πάνω από το ήδη υφιστάμενο δεν φαντάζει κάτι το φυσιολογικό. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θεωρώ ότι ο Ενάγων εννοούσε την υπό συζήτηση δήλωσή του. Όπως, όμως, και να' χει δεν θεωρώ ότι η πιο πάνω δήλωση του Ενάγοντα ισοδυναμεί με παραδοχή από μέρους του ότι το δίχτυ που φαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμήρια 66 και 67 τοποθετήθηκε από την Μάρω Καλού. Αυτό, όμως, δεν μεταβάλλει το συμπέρασμά μου που αμέσως πιο κάτω καταγράφεται. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι η περίφραξη με την τοποθέτηση του πράσινου δικτύου στο τεμάχιο 9 στην πλευρά του που συνορεύει με την οδό Γαβριήλ Χατζηνοβίου ανηγέρθη από τον Ενάγοντα. Ακολουθεί ότι αυτή ανηγέρθη από τρίτο πρόσωπο. Ο Ενάγων δεν με έπεισε, ακόμα, ότι για να προβεί στην κατάσχεση των αυτοκινήτων του ο Εναγόμενος παραβίασε την εν λόγω περίφραξη στο τεμάχιο 9 και ότι η εικόνα που παρουσιάζει η φωτογραφία Τεκμήριο 67 είναι απότοκο αυτής της παραβίασης. Αναφορικά με το τελευταίο ο Ενάγων ισχυρίσθηκε ειδικότερα ότι υπάλληλοι του Εναγόμενου, ήτοι ο ΜΥ 4 και κάποιος άλλος με το όνομα Γεώργιος Παχνιώτης, εισήλθαν εντός του τεμαχίου 9 με τράκτορ, ξερίζωσαν 3 δέντρα και 6 πασσάλους της περίφραξης, προκάλεσαν μεγάλη ζημιά στην αυλή της διώροφης διατηρητέας κατοικίας που βρίσκεται εντός του εν λόγω τεμαχίου και κατέστρεψαν μια αρχαία δεξαμενή! Επί του προκειμένου αποδεκτή είναι η μαρτυρία του ΜΥ 4 σύμφωνα με την οποία καμία περίφραξη δεν παραβίασε ο εν λόγω μάρτυρας για να προβεί στην κατάσχεση των αυτοκινήτων αφού και η εικόνα που παρουσιάζει η φωτογραφία Τεκμήριο 67 με την περίφραξη, η οποία ως είναι κοινά αποδεκτό άπτεται της οδού Γαβριήλ Χατζηνοβίου, πεσμένη κατά το μεγαλύτερο μέρος της ήδη υφίστατο σύμφωνα με τον ΜΥ 4 όταν ο ΜΥ 4 μετέβη στο τεμάχιο 9 για να προβεί στην κατάσχεση. Και η οποία, ως και ανωτέρω αναφέρθηκε, επέτρεπε στον Εναγόμενο να εισέλθει ανεμπόδιστα εντός του τεμαχίου 9 με σκοπό να προβεί στην κατάσχεση σύμφωνα και πάλι με την μαρτυρία του ΜΥ
24. Ο Ενάγων δεν με έπεισε ακόμη ότι η κατάσχεση των αυτοκινήτων από το τεμάχιο 9 έλαβε χώρα στις 17.5.09 όπως υπέδειξε αντεξεταζόμενος. Στην παράγραφο 9 της γραπτής του δήλωσης - Τεκμήριο 1 - ο Ενάγων αναφέρει ότι διαπίστωσε την απουσία των αυτοκινήτων από το τεμάχιο 9 στις 17.5.
25. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί απόδειξη ότι και η κατάσχεση των αυτοκινήτων έγινε την ίδια ημέρα. Επί του προκειμένου αποδεκτή είναι η μαρτυρία του ΜΥ 4 ο οποίος είναι το πρόσωπο που προέβη στην κατάσχεση και ο καλύτερος, επομένως, σε θέση να πει πότε αυτή έλαβε χώρα. Σύμφωνα με τον ΜΥ 4 η κατάσχεση των αυτοκινήτων από το τεμάχιο 9 έλαβε χώρα στις 16.5.09 ως υποδείχθηκε στον Ενάγοντα και από την Υπεράσπιση, κάτι το οποίο αποδέχομαι. Επίσης, δεν με έπεισε ότι η κατάσχεση των αυτοκινήτων που αναφέρει στην παράγραφο 5 της γραπτής του δήλωσης - Τεκμήριο 1 - πλην του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΝΝ 247 έλαβε χώρα στις 10.5.
26. Στην παράγραφο 8 της γραπτής του δήλωσης - Τεκμήριο 1 - ο Ενάγων αναφέρει ότι διαπίστωσε την απουσία των εν λόγω αυτοκινήτων στις 10.5.
27. Αυτό, όμως, και πάλι δεν αποτελεί απόδειξη ότι και η κατάσχεση των αυτοκινήτων έγινε την ίδια ημέρα. Χώρια που τα εν λόγω αυτοκίνητα δεν κατασχέθηκαν από το τεμάχιο 325 ως ήταν η πάγια θέση του Ενάγοντα αλλά από τα τεμάχια 323 και 324 ως ήταν η πάγια θέση του ΜΥ
28. Επί του προκειμένου αποδεκτή είναι και πάλι η μαρτυρία του ΜΥ 4 σύμφωνα με την οποία η κατάσχεση των εν λόγω αυτοκινήτων έλαβε χώρα στις 9.5.09 ως υποδείχθηκε στον Ενάγοντα και από την Υπεράσπιση. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα και την γνησιότητα πληθώρας τεκμηρίων. Αναφορικά με το Τεκμήριο 40 ο Ενάγων υποστήριξε αντεξεταζόμενος ότι η διαγραφή της λέξης «MOTORS» έγινε από την υπάλληλο του «Τρίκκη» και ότι η μονογραφή που φαίνεται πάνω από την εν λόγω διαγραφή είναι της ίδιας υπαλλήλου. Η εν λόγω υπάλληλος είναι, επίσης, σύμφωνα με τον Ενάγοντα το πρόσωπο που διόρθωσε την μάρκα του αυτοκινήτου επί του Τεκμηρίου 40 με διορθωτικό υγρό αντικαθιστώντας την με την λέξη «Mitsubishi» και που ανέγραψε την διεύθυνση του Ενάγοντα καθώς και τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου. Το εν λόγω τεκμήριο αφορά σε έξοδα για αλλαγή ανεμοθώρακα αυτοκινήτου ύψους Λ.Κ.120,00 σεντ. Δεν μου διαφεύγει ότι αναφορικά με το ισχυριζόμενο αυτό έξοδο δεν υπάρχει η παραμικρή δικογράφηση στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δικογραφείται αξίωση για την ανάκτησή του. Υπό το φως των πιο πάνω η επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με ζήτημα εκτός δικογράφων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). Τα όσα, όμως, κατωτέρω υποδεικνύονται είναι ενδεικτικά της εν γένει ποιότητας της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Κατατέθηκε από την Υπεράσπιση και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 3 για Αναγνώριση το αρχικά εκδοθέν τιμολόγιο, κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται από το μπλοκ αποδείξεων της εταιρείας Γ. Τρίκκης & Υιοί Λτδ το οποίο κατατέθηκε από την ΜΥ 1 και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
29. Το Τεκμήριο 3 για Αναγνώριση είναι πανομοιότυπο με το τελευταίο τιμολόγιο του Τεκμηρίου 122 το οποίο φέρει αριθμό
30. Με αφορμή ότι το αντίστοιχο τιμολόγιο που αποκαλύφθηκε στα πλαίσια ειδοποίησης προσαγωγής εγγράφων η οποία έγινε στα πλαίσια της αγωγής από την πρώην δικηγόρο του Ενάγοντα είναι πανομοιότυπο τόσο με το Τεκμήριο 3 για Αναγνώριση όσο και με το Τεκμήριο 122 η ευπαίδευτη συνήγορος της Υπεράσπισης υπέβαλε στον Ενάγοντα ότι το Τεκμήριο 40 είναι παραποιημένο και ότι οι προσθήκες που φαίνονται σε αυτό και που δεν φαίνονται στο Τεκμήριο 3 για Αναγνώριση, στο Τεκμήριο 122 και στο τιμολόγιο που αποκαλύφθηκε στα πλαίσια της αγωγής δεν έγιναν από τον εκδότη του τιμολογίου, αλλά από τον ίδιο τον Ενάγοντα. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην δική του εκδοχή. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα ουδόλως πείθουν. Έρχονται σε καταφανή αντίθεση με την μαρτυρία της ΜΥ
31. Τους απορρίπτω, λοιπόν, ως αναληθείς. Ενδεικτικά είναι τα όσα καταγράφονται στην παράθεση της μαρτυρίας της ΜΥ 1 καθώς και αυτά που αναλυτικά υποδεικνύονται στα πλαίσια της αξιολόγησής της και που δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Στο σημείο, όμως, αυτό αξίζει να σημειωθεί το εξής το οποίο κατά την κρίση μου κλονίζει ουσιωδώς την εκδοχή του Ενάγοντα. Η εκδοχή του Ενάγοντα διαφέρει άρδην από τις θέσεις που υποβλήθηκαν στην ΜΥ 1 από τον ευπαίδευτο συνήγορό του. Συγκεκριμένα υποβλήθηκε στην ΜΥ 1 ότι επί του Τεκμηρίου 40 την λέξη «MOTORS» την διέγραψε ο Ενάγων και όχι η υπάλληλος της εταιρείας Γ. Τρίκκης & Υιοί Λτδ, ως ο Ενάγων υπέδειξε, καθώς και ότι ο Ενάγων ήταν το πρόσωπο που πρόσθεσε μπροστά από το όνομα «FAKONTIS» στην θέση του ονόματος πελάτη το γράμμα D. Υπεβλήθη, επίσης, από τον συνήγορο του Ενάγοντα στην ΜΥ 1 ότι ο Ενάγων ήταν αυτός που πρόσθεσε επί του Τεκμηρίου 40 την διεύθυνση του Ενάγοντα και αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου και όχι η υπάλληλος της εταιρείας Γ. Τρίκκης & Υιοί Λτδ, ως ο Ενάγων και πάλι υπέδειξε. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι το Τεκμήριο 40 είναι αυθεντικό έγγραφο. Κατά συνέπεια, και αν ακόμα δεν απέκλεια την επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν θα δεχόμουν ότι ο Ενάγων αναφορικά με το αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi με αριθμούς εγγραφής ΕΗΡ 658 υπέστη έξοδα ύψους Λ.Κ.120,00 σεντ ως αναγράφεται επί του Τεκμηρίου
32. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του Τεκμηρίου
33. Θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι το εν λόγω τεκμήριο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ότι ό,τι σε αυτό αναγράφεται προστέθηκε από τον Ενάγοντα. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή. Εις απάντηση υποστήριξε ότι το εν λόγω τεκμήριο είναι το πρωτότυπο το οποίο έλαβε από την δημοπρασία και ότι τίποτα δεν ανέγραψε ο ίδιος επ' αυτού. Σε αυτό υπάρχει μόνο η υπογραφή του. Το Τεκμήριο 41 είναι πρωτότυπη επιστολή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακή Λτδ προς το Τμήμα Οδικών Μεταφορών. Σε αυτό αναφέρεται ότι το αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi με αριθμούς εγγραφής ΕΗΡ 658 πωλήθηκε στον Ενάγοντα στις 4.11.03 σε δημόσιο πλειστηριασμό σύμφωνα με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που εκδόθηκε στις 21.1.03 στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 10857/
34. Ζητείται δε όπως το Τμήμα Οδικών Μεταφορών διευθετήσει την μεταβίβαση του οχήματος στον τελευταίο πλειοδότη. Αποδέχομαι το Τεκμήριο 41 ως γνήσιο έγγραφο. Σημειώνεται ότι και η αυθεντικότητα του εν λόγω εγγράφου δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Κατά συνέπεια δέχομαι τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι το Τεκμήριο 42 αντανακλά το γεγονός της πώλησης του εν λόγω αυτοκινήτου σε αυτόν. Συνακόλουθα δέχομαι ότι ο Ενάγων ήταν ο αγοραστής του εν λόγω αυτοκινήτου. Ως προς την αναγραφείσα, όμως, τιμή πώλησης το Τεκμήριο 42 είναι εξ' ακοής μαρτυρία και ενόψει της κακής εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων δεν κρίνω ασφαλές να την δεχθώ ως αληθινή. Σημειώνεται ότι η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε ως μάρτυρα το πρόσωπο που διενήργησε την πώληση κατά την δημοπρασία για να αποδείξει την τιμή στην οποία πωλήθηκε το εν λόγω αυτοκίνητο και ότι αυτό πωλήθηκε στην τιμή των Λ.Κ.850,00 σεντ. Αλλά ούτε και τους επ' αυτού φερόμενους ως μάρτυρες. Και χωρίς γι' αυτό να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν κρίνω ασφαλές να δεχθώ την τιμή πώλησης που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 42 ως την αληθινή τιμή πώλησης. Αναφορικά με το Τεκμήριο 39 η Υπεράσπιση υπέβαλε στον Ενάγοντα ότι αυτό δεν είναι αληθινό έγγραφο και ότι δεν υπογράφηκε από τον φερόμενο ως εκδότη του και συγκεκριμένα τον Άντρο Παναγιώτου. Το εν λόγω τεκμήριο αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΗΡ 658 και σε αυτό αναγράφεται το ποσό των Λ.Κ.30,00 σεντ. Φέρεται να εκδόθηκε για την μεταφορά του πιο πάνω αυτοκινήτου από την Μοσφιλωτή στην Γεροσκήπου. Ενόψει της κακής εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων δεν κρίνω ασφαλές να δεχθώ ότι το εν λόγω τεκμήριο υπογράφηκε από τον φερόμενο ως λαβόντα Άντρο Παναγιώτου. Η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε ως μάρτυρα τον ειρημένο Άντρο Παναγιώτου για να επιβεβαιώσει ότι αυτός όντως μετέφερε από την Μοσφιλωτή στην Γεροσκήπου το εν λόγω αυτοκίνητο, ότι αυτός εξέδωσε την απόδειξη είσπραξης - Τεκμήριο 39 - και ότι για την εν λόγω μεταφορά χρέωσε τον Ενάγοντα με το ποσό των Λ.Κ.30,00 σεντ. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). . Επίσης, με αφορμή ότι στο Τεκμήριο 14 άλλα αναγράφονται από αυτά που αναγράφονται στο αντίστοιχο τιμολόγιο το οποίο αποκαλύφθηκε στα πλαίσια της ειδοποίησης προσαγωγής εγγράφων από την πρώην δικηγόρο του Ενάγοντα στα πλαίσια της αγωγής η ευπαίδευτη συνήγορος της Υπεράσπισης υπέβαλε στον Ενάγοντα ότι και το Τεκμήριο 40 παραποιήθηκε μετά την έκδοσή του. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή προβάλοντας και την δικαιολογία ότι ο ίδιος προσωπικά κανένα τιμολόγιο δεν έδωσε στην συνήγορο Υπεράσπισης και ότι ό,τι έλαβε η κυρία Κορακίδου το έλαβε από την πρώην δικηγόρο του. Το εν λόγω τεκμήριο αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA
35. Δεν μου διαφεύγει και πάλι ότι αναφορικά με το ισχυριζόμενο αυτό έξοδο δεν υπάρχει η παραμικρή δικογράφηση στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δικογραφείται αξίωση για την ανάκτησή του. Υπό το φως των πιο πάνω η επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με ζήτημα εκτός δικογράφων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). Τα όσα, όμως, κατωτέρω υποδεικνύονται είναι ενδεικτικά της εν γένει ποιότητας της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Οι ισχυρισμοί που ο Ενάγων πρόβαλε προς δικαιολόγηση της διάστασης κρίνονται φαιδροί. Καθότι και η πρώην δικηγόρος του Ενάγοντα από τον τελευταίο, προδήλως, παρέλαβε ό,τι αποκάλυψε. Τους απορρίπτω δε ως αναληθείς. Η θέση της Υπεράσπισης κρίνω, επομένως, ότι έχει έρεισμα. Προκύπτει έκδηλα ότι πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας το Τεκμήριο 14 παραποιήθηκε με την προσθήκη σε αυτού χρέωσης για αγορά εξαρτήματος από τον Παύλο Πιστέντη, τον φερόμενο ως εκδότη, ύψους Λ.Κ.31,00 σεντ. Κάτι το οποίο δεν αναγράφεται στο αντίστοιχο τιμολόγιο που αποκαλύφθηκε στα πλαίσια της προαναφερόμενης ειδοποίησης προσαγωγής εγγράφων. Στο τελευταίο τιμολόγιο αναφέρεται μόνο χρέωση για «εργατικά δυνάμου» ύψους Λ.Κ.20,00 σεντ. Σημειώνεται ότι σύμφωνα και με την Υπεράσπιση ο φερόμενος ως εκδότης του Τεκμηρίου 14, Παύλος Πιστέντης, έχει αποβιώσει. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θα δεχόμουν ως αληθινή την χρέωση των Λ.Κ.31,00 σεντ. Αυτό, όμως, κατά την κρίση μου εύλογα δημιουργεί δυσπιστία και για το αληθές της χρέωσης των Λ.Κ.20,00 σεντ. Καθότι αφ' ης στιγμής το Τεκμήριο 14 παραποιήθηκε για να προστεθεί χρέωση Λ.Κ.31,00 σεντ ποια η βεβαιότητα ότι και το ποσό των Λ.Κ.20,00 σεντ, επίσης, δεν παραποιήθηκε, αυτή την φορά, μετά την παράδοσή του και πριν την αποκάλυψή του από την πρώην δικηγόρο του Ενάγοντα; Σε αυτό συνηγορεί και το ότι ο αριθμός «2» στο ποσό των Λ.Κ.20,00 σεντ δεν είναι γραμμένος με καθαρότητα. Τουναντίον, είναι γραμμένος με τέτοιο τρόπο ώστε να δίνει αμέσως την εντύπωση πως άλλος ήταν ο αρχικά γραμμένος αριθμός. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν θα δεχόμουν ότι για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 ο Ενάγων υπέστη έξοδα ύψους Λ.Κ.51,00 σεντ. Παραπέμπω, επίσης, στα όσα υποδεικνύονται στα πλαίσια της αξιολόγησής του ΜΕ 6 και που δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Αναφορικά με το Τεκμήριο 15 υποβλήθηκε στον Ενάγοντα ότι αυτό δεν αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 και ότι η αναγραφή επ' αυτού των αριθμών εγγραφής του εν λόγω αυτοκινήτου έγινε εκ των υστέρων από τον Ενάγοντα. Ο Ενάγων παραδέχθηκε ότι αυτός ήταν που ανέγραψε επί του Τεκμηρίου 15 τους αριθμούς εγγραφής RA
36. Υποστήριξε, επίσης, ότι το ραδιατέρ που αναφέρεται στο εν λόγω τεκμήριο το αγόρασε ο ίδιος από τον φερόμενο επί του τεκμηρίου ως πωλητή και εκδότη του πλην όμως η τοποθέτησή του επί του αυτοκινήτου έγινε από τον ίδιο - τον Ενάγοντα. Με αφορμή την πιο πάνω δήλωση του Ενάγοντα η Υπεράσπιση υπέβαλε σε αυτόν ότι ουδέποτε αγόρασε ραδιατέρ για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA
37. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή αντιτείνοντας ότι αγόρασε το ραδιατέρ. Ενόψει του ότι το ζήτημα εκφεύγει των δικογράφων αφού ελλείπει σχετική δικογράφηση η μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με αυτό δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα. Τα όσα, όμως, ο Ενάγων υποστήριξε είναι ενδεικτικά της ποιότητας της μαρτυρίας του. Σημειώνονται τα ακόλουθα. Επί του Τεκμηρίου 15 αναγράφεται «αλλαγή ραδιατέρ και τοποθέτηση». Στην βάση, όμως, των ισχυρισμών του Ενάγοντα ότι το μόνο που αγόρασε από τον φερόμενο ως πωλητή και εκδότη του Τεκμηρίου 15 ήταν το ραδιατέρ και ότι η τοποθέτησή του στο αυτοκίνητο έγινε από τον ίδιο - τον Ενάγοντα - συνάγεται ότι το εν λόγω τεκμήριο εκδόθηκε γι' άλλο αυτοκίνητο και όχι για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA
38. Αφού στο εν λόγω τιμολόγιο αναφέρεται ότι όχι μόνο έγινε αλλαγή ραδιατέρ αλλά και τοποθέτησή του από τον φερόμενο επί του τεκμηρίου ως πωλητή και εκδότη του. Υπό το φως των πιο πάνω σε συνδυασμό και με την δήλωση του Ενάγοντα ότι τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου ανέγραψε επί του Τεκμηρίου 15 ο ίδιος δεν θα μπορούσα να δεχθώ ότι το Τεκμήριο 15 αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 και, κατά συνέπεια, ότι ο Ενάγων υπέστη έξοδα ύψους Ευρώ Λ.Κ.85,10 σεντ για το εν λόγω αυτοκίνητο που είναι το ποσό που αναγράφεται επί του εν λόγω τεκμηρίου. Στην σελίδα 2 της γραπτής του δήλωσης - Τεκμήριο 1 - ο Ενάγων αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 αξιώνει, επίσης, το ποσό των Ευρώ 6,79 σεντ για αλλαγή λαδιού. Ούτε αυτό το έξοδο είναι δικογραφημένο. Οπότε ισχύουν τα ίδια. Σημειώνεται συν τοις άλλοις ότι καμία απόδειξη δεν παρουσίασε ο Ενάγων που να καταδεικνύει την ισχυριζόμενη αγορά. Η μαρτυρία του ιδίου δεν θα ήταν επαρκής στην περίπτωση που η μαρτυρία του δεν αποκλειόταν. Συνακόλουθα δεν θα δεχόμουν ότι για το εν λόγω αυτοκίνητο ο Ενάγων υπέστη έξοδα ύψους Ευρώ 6,79 σεντ για αλλαγή λαδιού. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε το Τεκμήριο 13 υπό την έννοια ότι σε αυτό δεν αναγράφεται η πραγματική τιμή στην οποία αγοράσθηκε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 από τον Ενάγοντα σε δημόσιο πλειστηριασμό. Η Υπεράσπιση ήταν, όμως, ως διεφάνη από την ακροαματική διαδικασία, της θέσης ότι το Τεκμήριο 13 είναι έγγραφο εκδοθέν υπό της εταιρείας που διεξήγαγε τον δημόσιο πλειστηριασμό, ήτοι της Auction Yard Ltd. Είναι αποδεκτό, επίσης, από την Υπεράσπιση ότι η σφραγίδα που φέρει το εν λόγω τεκμήριο είναι η σφραγίδα της εν λόγω εταιρείας. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η Υπεράσπιση να αμφισβητεί το ποσό που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου
39. Δέχομαι, λοιπόν, ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα - κάτι το οποίο, επίσης, είναι αποδεκτό από την Υπεράσπιση - στην τιμή των Λ.Κ.310,00 σεντ. Σχετικό με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 είναι και το Τεκμήριο 11, το οποίο, επίσης, υπεβλήθη στον Ενάγοντα ότι δεν είναι αληθές. Ο Ενάγων υποστήριξε ότι το Τεκμήριο 11 το έλαβε συμπληρωμένο από «τον δημόσιο πλειστηριασμό» μαζί με την απόδειξη με αριθμό 787 ημερομηνίας 7.10.03 - Τεκμήριο
40. Επί του Τεκμηρίου 11 υπάρχει η σφραγίδα της πωλήτριας εταιρείας και υπογραφή εκ μέρους της. Με την παραλαβή του Τεκμηρίου 11 ο Ενάγων έθεσε την υπογραφή του στην θέση του αγοραστή παρουσία της πιστοποιούσας υπαλλήλου, Χριστίνας Παύλου, η οποία πιστοποίησε την υπογραφή του θέτοντας επ' αυτού την δική της υπογραφή και σφραγίδα αφού προηγουμένως της επιδείχθηκε από τον Ενάγοντα το τιμολόγιο του πλειστηριασμού. Σημειώνεται το εξής επιλήψιμο αναφορικά με την ισχυριζόμενη πιστοποίηση. Επί του Τεκμηρίου 11 υπάρχουν μόνο η σφραγίδα της υπό του Ενάγοντα ισχυριζόμενης πιστοποιούσας υπαλλήλου καθώς και μια υπογραφή. Και καθόλου ένδειξη του τι ακριβώς πιστοποιήθηκε. Συναφώς δεν υπάρχει οποιοδήποτε κείμενο επί του Τεκμηρίου 11 που να λέει ρητά ότι πιστοποιήθηκε η υπογραφή του Ενάγοντα ως ο Ενάγων υπέδειξε ότι είχε γίνει. Όπως, όμως, και να' χει κρίνω ασφαλές να δεχθώ τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα αφ' ης στιγμής δέχθηκα ότι το εν λόγω αυτοκίνητο αγοράσθηκε από τον ίδιο μέσω του δημόσιου πλειστηριασμού. Συνακόλουθα δέχομαι την αυθεντικότητα του Τεκμηρίου 11 και, κατ' επέκταση, δέχομαι ότι μέσω του εν λόγω τεκμηρίου η πωλήτρια εταιρεία ζήτησε όπως το εν λόγω αυτοκίνητο μεταβιβασθεί στον Ενάγοντα ως απόλυτος ιδιοκτήτης. Υπεβλήθη, επίσης, από την Υπεράσπιση ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής RA 626 δεν ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι του, αλλά επ' ονόματι της εταιρείας S E Motor (Nicosia) Ltd. Ο Ενάγων στην ουσία δεν αρνήθηκε την υποβολή. Ό,τι μόνο ανέφερε ήταν ότι το Τεκμήριο 11 το έλαβε συμπληρωμένο από «τον δημόσιο πλειστηριασμό» μαζί με την απόδειξη με αριθμό 787 ημερομηνίας 7.10.03 - Τεκμήριο
41. Το ότι αποδέχθηκα ότι ο Ενάγων αγόρασε το εν λόγω αυτοκίνητο δεν σημαίνει ότι έγινε και μεταβίβαση της κυριότητάς του στον Ενάγοντα. Πέραν τούτου ο Ενάγων εκτός από το Τεκμήριο 11 τίποτα άλλο δεν παρουσίασε προς αυτή την κατεύθυνση. Το δε πιστοποιητικό εγγραφής που παρουσίασε - Τεκμήριο 12 - αναφέρει ως ιδιοκτήτες τόσο την εταιρεία S E Motor (Nicosia) Ltd όσο και την Cyprus Popular Bank Finance Ltd δυνάμει ενοικιαγοράς. Σύμφωνα, επίσης, με το Τεκμήριο 71 το οποίο είναι έγγραφο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων και το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΕ 2 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω αυτοκινήτου είναι η πιο πάνω αναφερόμενη εταιρεία. Συνακόλουθα και υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι κατά τον Μάιο του 2009 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω αυτοκινήτου ήταν ο Ενάγων. Αναφορικά με το Τεκμήριο 23 το οποίο αφορά στο αυτοκίνητο μάρκας Nissan με αριθμούς εγγραφής SP 256 ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι ο φερόμενος ως υπογράψας αυτό στην θέση του λαβόντα στην πραγματικότητα δεν το υπέγραψε. Η περί του αντιθέτου μαρτυρία του Ενάγοντα σύμφωνα με την οποία το Τεκμήριο 23 υπεγράφη από τον ΜΥ 3 και ότι ο ΜΥ 3 πληρώθηκε από τον Ενάγοντα για το τίμημα με επιταγές δεν είναι αποδεκτή. Ενδεικτική είναι η μαρτυρία του ΜΥ 3 στην βάση της οποίας η υπό της Υπεράσπισης πιο πάνω προβληθείσα θέση αναδύεται βάσιμη. Καθώς και τα όσα παρατίθενται στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΥ 3 τα οποία δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω. Συνακόλουθα δεν δέχομαι ότι το Τεκμήριο 23 υπεγράφη από τον φερόμενο σε αυτόν ως λαβόντα και, κατ' επέκταση, ότι το εν λόγω τεκμήριο είναι αυθεντικό. Κατ' επέκταση δεν δέχομαι ότι το εν λόγω αυτοκίνητο αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα στην τιμή των Λ.Κ.2.500,00 σεντ που αναγράφεται επί του εν λόγω τεκμηρίου. Παρεπιμπτόντως σημειώνεται ότι ο Ενάγων για το εν λόγω αυτοκίνητο δεν ζητά την επιδίκαση ποσού Ευρώ 4.271,50 σεντ που είναι το ισόποσο σε Ευρώ των Λ.Κ.2.500,00 σεντ. Στο Τεκμήριο 1 ο Ενάγων δηλώνει ότι περιορίζει την αξίωσή του για το εν λόγω αυτοκίνητο στο ποσό των Ευρώ 3.626,00 σεντ. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα και την γνησιότητα του Τεκμηρίου
42. Το Τεκμήριο 29 αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής WJ
43. Φέρεται ως απόδειξης είσπραξης για το ποσό των Λ.Κ.1.415,00 σεντ. Αναφορικά με το εν λόγω τεκμήριο παρατηρείται το εξής παράδοξο. Ενώ στην θέση του λαβόντα αναγράφεται το όνομα Κυριάκος Ευθυμίου στην θέση του προσώπου που εισέπραξε το ποσό που σε αυτό αναφέρεται αναγράφεται το όνομα του Ενάγοντα. Εγείρεται εύλογα το ερώτημα γιατί σε μια απόδειξη είσπραξης όπως είναι το Τεκμήριο 29 να αναγράφεται ότι το τίμημα εισπράχθηκε ουσιαστικά από δύο πρόσωπα και δη τόσο από τον πωλητή όσο και από τον αγοραστή. Η παραδοξότητα ξενίζει σε βαθμό που να μην μπορεί να γίνει πιστευτός ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι το Τεκμήριο 29 είναι ένα γνήσιο και αληθινό έγγραφο με δεδομένη συν τοις άλλοις και την κακή εντύπωση που αυτός μου έκανε ως μάρτυρας. Σημειώνεται ότι η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε τον φερόμενο ως λαβόντα Κυριάκο Ευθυμίου να μαρτυρήσει και επιβεβαιώσει την θέση του Ενάγοντα ότι το Τεκμήριο 29 είναι απόδειξη εκδοθείσα από τον Κυριάκο Ευθυμίου, ότι το ποσό των Λ.Κ.1.415,00 είναι η πραγματική τιμή πώλησης, ότι το εν λόγω αυτοκίνητο ο Ενάγων το απέκτησε στην πιο πάνω τιμή και ότι εκ παραδρομής αναγράφηκε ότι το εν λόγω ποσό εισπράχθηκε από τον Ενάγοντα. Και χωρίς να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτό. Προκύπτει ότι η θέση της Υπεράσπισης έχει έρεισμα και αναφορικά με το τεκμήριο αυτό. Υπό το φως των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι το Τεκμήριο 29 είναι γνήσιο και αυθεντικό. Κατά συνέπεια δεν δέχομαι ότι ο Ενάγων κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.1.415,00 σεντ που αναγράφεται στο εν λόγω τεκμήριο για την αγορά του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής WJ
44. Αναφορικά με το Τεκμήριο 6 υπεβλήθη στον Ενάγοντα από την Υπεράσπιση ότι αυτό δεν υπογράφηκε από τον φερόμενο ως εκδότη του και συγκεκριμένα τον Δημήτρη Σταύρου και ότι ουδέποτε έγιναν εργασίες μπογιατίσματος στο εν λόγω αυτοκίνητο και/ή εργασίες ύψους Ευρώ 850,00 σεντ και δη στις 14.2.
45. Ο Ενάγων αρνήθηκε τις υποβολές. Θέση του ήταν ότι στο εν λόγω αυτοκίνητο έγιναν οι εργασίες μπογιατίσματος που αναφέρονται στο εν λόγω τεκμήριο, ότι ο Δημήτρης Σταύρου είναι το πρόσωπο που εξέδωσε το Τεκμήριο 6 και ότι ο Ενάγων κατέβαλε στον Δημήτρη Σταύρου το ποσό των Ευρώ 850,00 σεντ που αναγράφεται στο Τεκμήριο
46. Δεν μου διαφεύγει ότι αναφορικά με το ισχυριζόμενο αυτό έξοδο δεν υπάρχει η παραμικρή δικογράφηση στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δικογραφείται αξίωση για την ανάκτησή του. Υπό το φως των πιο πάνω η επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με ζήτημα εκτός δικογράφων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). Αναφέρονται, όμως, τα ακόλουθα. Και αν ακόμα δεν απέκλεια την επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία αφ' ης στιγμής η αυθεντικότητα του Τεκμηρίου 6 αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση και η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε για τον Ενάγοντα ως μάρτυρα είναι κακή οι θέσεις του Ενάγοντα δεν θα γίνονταν αποδεκτές αφού συν τοις άλλοις η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε και χωρίς να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτό ως μάρτυρα τον Δημήτρη Σταύρου για να επιβεβαιώσει ότι έγιναν υπό του ιδίου εργασίες μπογιατίσματος στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΑΖ 126, ότι για τις εργασίες αυτές ο Ενάγων χρεώθηκε με το ποσό των Ευρώ 850,00 σεντ, ότι αυτός ήταν που υπέγραψε και εξέδωσε το Τεκμήριο 6 και ότι εισέπραξε από τον Ενάγοντα το προαναφερόμενο ποσό. Αναφορικά με το εν λόγω αυτοκίνητο σημειώνονται τα ακόλουθα. Στο Τεκμήριο 1 ο Ενάγων αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.705,00 σεντ (Ευρώ 1.204,56 σεντ) ως η τιμή αγοράς του δυνάμει απόδειξης, ως αναφέρει, με αριθμό
47. Μόνο που καμία τέτοια απόδειξη δεν παρουσίασε ο Ενάγων στο Δικαστήριο. Αλλά και να την παρουσίαζε φρονώ πως δεν θα γινόταν αποδεκτό από το Δικαστήριο ότι η τιμή αγοράς του αυτοκινήτου αντιπροσωπεύει και την σημερινή του αξία. Σχετικά είναι τα όσα πιο κάτω αναφέρονται σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Υπό το φως των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι η σημερινή αξία του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΑΖ 126 είναι Λ.Κ.705,00 σεντ. Για το εν λόγω αυτοκίνητο ο Ενάγων αξιώνει, επίσης, Ευρώ 8,44 σεντ μεταβιβαστικά. Καμία μαρτυρία δεν παρουσίασε, όμως, που να τεκμηριώνει τον εν λόγω ισχυρισμό του. Απλός ισχυρισμός από μέρους του δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη. Συνακόλουθα δεν δέχομαι ότι για την μεταβίβαση του εν λόγω οχήματος επ' ονόματί του ο Ενάγων κατέβαλε το πιο πάνω ποσό ως μεταβιβαστικά. Αναφορικά με το Τεκμήριο 30 υποβλήθηκε στον Ενάγοντα ότι οι αριθμοί εγγραφής DAJ 558 παραποιήθηκαν. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή. Υπεβλήθη, επίσης, ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAJ 558 δεν ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι του Ενάγοντα κατά τον Μάιο του 2009, αλλά επ' ονόματι του Μηνά Ζακχαίου. Αρχικά ο Ενάγων απάντησε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει. Στην συνέχεια επικαλέσθηκε την απόδειξη με αριθμό 2283 - Τεκμήριο 31 - για να υποστηρίξει ότι το εν λόγω αυτοκίνητο πωλήθηκε από τον Μηνά Ζακχαίο στον ίδιο στις 12.5.
48. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την γνησιότητα του Τεκμηρίου
49. Ο Ενάγων αντέτεινε ότι το Τεκμήριο 31 είναι γνήσιο έγγραφο. Στο Τεκμήριο 30 παρατηρείται το εξής επιλήψιμο. Στο μέρος όπου αναγράφονται οι αριθμοί εγγραφής DAJ 558 υπάρχει διορθωτικό υγρό. Πράγμα που υποδηλώνει ότι αρχικά κάτι άλλο αναγραφόταν. Και που καθιστά εύλογα βάσιμη την θέση της Υπεράσπισης ότι οι αριθμοί εγγραφής του αυτοκινήτου που αφορά το συγκεκριμένο έγγραφο παραποιήθηκαν για να μετατραπούν σε DAJ
50. Συναφώς ελλείπει η μαρτυρία της πιστοποιούσας υπαλλήλου Χριστίνας Παύλου η οποία θα μπορούσε να βεβαιώσει ποιου αυτοκινήτου οι αριθμοί εγγραφής αναγράφονταν επί του Τεκμηρίου 30 κατά τον χρόνο της φερόμενης πιστοποίησης. Η πλευρά του Ενάγοντα δεν την κάλεσε ως μάρτυρα. Χωρίς να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτό. Από την άλλη, σημειώνεται ότι στο εν λόγω τεκμήριο αναγράφεται το όνομα της Χριστίνας Παύλου, πάνω από αυτό υπάρχει μια υπογραφή και πιο αριστερά μια σφραγίδα εντός της οποίας αναγράφονται οι λέξεις «ΠΙΣΤΟΠΟΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ». Δεν υπάρχει, όμως, η παραμικρή ένδειξη υπό μορφή κειμένου τι είναι αυτό που η φερόμενη ως πιστοποιούσα υπαλλήλος πιστοποίησε ή ποιου ή ποιων τις υπογραφές πιστοποίησε. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και ενόψει της κακής εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων δεν δέχομαι ότι το Τεκμήριο 30 είναι αυθεντικό έγγραφο. Το Τεκμήριο 31 είναι σύμφωνα με τον Ενάγοντα το τιμολόγιο που εκδόθηκε για την αγορά του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής DAJ 558 με πωλητή τον Μηνά Ζακχαίο, ΜΕ
51. Το όνομα του ΜΕ 6 αναγράφεται χειρόγραφα στο πάνω μέρος αριστερά του τεκμηρίου. Σε αυτό δεν υπάρχει υπογραφή πωλητή παρά μόνο υπογραφή αγοραστή. Καμία εξήγηση δεν δόθηκε, όμως, από τον Ενάγοντα γιατί το εν λόγω τεκμήριο δεν υπεγράφη και από τον πωλητή. Στην απουσία υπογραφής από μέρους του πωλητή και ενόψει της κακής εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων ως μάρτυρας του οποίου η αξιοπιστία κλονίσθηκε σε βαθμό που να δημιουργείται ρήγμα σε αυτή ενόψει των όσων ανωτέρω υποδείχθηκαν αλλά και των όσων κατωτέρω υποδεικνύνται δεν μπορώ να δεχθώ ότι το Τεκμήριο 31 είναι αυθεντικό και γνήσιο έγγραφο πώλησης του εν λόγω αυτοκινήτου. Συνακόλουθα δεν δέχομαι ότι ο ΜΕ 6 πώλησε στον Ενάγοντα και ότι ο Ενάγων αγόρασε από τον ΜΕ 6 το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAJ 558 και στην τιμή των Λ.Κ.500,00 σεντ. Αλλά και αν ακόμα δεχόμουν ότι η πώληση πραγματοποιήθηκε δεν σημαίνει ότι έλαβε χώρα και η μεταβίβαση της κυριότητας του εν λόγω αυτοκινήτου από τον ΜΕ 6 προς τον Ενάγοντα. Ό,τι ο Ενάγων παρουσίασε είναι το Τεκμήριο 30 που και γι' αυτό δεν αποδέχθηκα ότι είναι γνήσιο έγγραφο. Αλλά και αν ακόμα δεχόμουν ότι το Τεκμήριο 30 είναι ένα γνήσιο και αυθεντικό έγγραφο η δήλωση μεταβίβασης δεν αποτελεί απόδειξη της μεταβίβασης αυτής καθ' εαυτής της κυριότητας ενός οχήματος. Σημειώνεται, επίσης, ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 74 το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΕ 2 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος είναι ο Μηνάς Ζακχαίος και όχι ο Ενάγων. Συνακόλουθα δεν δέχομαι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής DAJ 558 ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι του Ενάγοντα. Αναφορικά με το Τεκμήριο 32 υποβλήθηκε στον Ενάγοντα ότι αυτό δεν είναι γνήσιο έγγραφο καθότι σε αυτό έγινε εκ των υστέρων προσθήκη του αριθμού 440 ο οποίος δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή αντιτείνοντας ότι το εν λόγω τεκμήριο είναι γνήσιο. Υπέδειξε ότι το εν λόγω έγγραφο είναι της δημοπρασίας, φέρει την υπογραφή του αγοραστή, Μηνά Ζακχαίου, ενώ το ποσό των 440 αναγράφεται δύο φορές επί του τεκμηρίου. Υπεβλήθη, επίσης, από την Υπεράσπιση ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι τον Μάιο του 2009, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΚΝ 335 που αφορά το Τεκμήριο 32 δεν ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι του Ενάγοντα, αλλά επ' ονόματι της Λίζας Καθητζιώτου Κυριακίδου. Ο Ενάγων υποστήριξε ότι δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας το εν λόγω αυτοκίνητο πουλήθηκε στην δημοπρασία από την Λαϊκή Τράπεζα και ότι αυτός το αγόρασε στις 7.10.
52. Αναφορικά με το Τεκμήριο 32 σημειώνονται τα ακόλουθα. Το ίδιο έγγραφο - με αριθμό 0829 - κατατέθηκε στα πλαίσια της αντεξέτασής του και από τον ΜΕ 2 του οποίου η μαρτυρία πηγάζει από τους φακέλους των επίδικων αυτοκινήτων τους οποίους ο ΜΕ 2 ως αρμόδιος υπάλληλος του Τμήματος Οδικών Μεταφορών είχε στην κατοχή του καθώς και από το Ηλεκτρονικό Αρχείο του Τμήματος στο οποίο ως εκ της ιδιότητας του ο ΜΕ 2 είχε πρόσβαση. Σημειώνεται ότι κατά την αντεξέτασή του και ερωτηθείς ειδικά από την ευπαίδευτη συνήγορο του Εναγόμενου ο ΜΕ 2 υποστήριξε ότι τα στοιχεία τα οποία υπάρχουν στους φακέλους και το Ηλεκτρονικό Αρχείο του Τμήματος αντανακλούν την πραγματικότητα, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Σημειώνεται ότι γενικά η μαρτυρία του ΜΕ 2 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Αναφορικά με το εν λόγω αυτοκίνητο ο μάρτυρας εκτός από το ήδη προαναφερόμενο έγγραφο κατέθεσε επιστολή της Λαϊκής Χρηματοδοτήσεις ημερομηνίας 4.12.03 η οποία απευθύνεται στον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων και φωτονατίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 25.2.02 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 39/
53. Τα πιο πάνω έγγραφα κατατέθηκαν υπό μορφή δέσμης εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
54. Με την επιστολή ημερομηνίας 4.12.03 ζητείται όπως ο Έφορος Μηχανοκίνητων Οχημάτων ενημερώσει κατάληλλα τον φάκελο του, προδήλως, για το ότι το εν λόγω αυτοκίνητο πωλήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό στον Ενάγοντα ο οποίος στην εν λόγω επιστολή χαρακτηρίζεται ως αγοραστής. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ασφαλές να δεχθώ και δέχομαι ότι το Τεκμήριο 32 αντανακλά το γεγονός της πώλησης του εν λόγω αυτοκινήτου προς τον Ενάγοντα και, επομένως, δέχομαι ότι ο Ενάγων αγόρασε το εν λόγω αυτοκίνητο σε δημόσιο πλειστηριασμό στις 7.10.
55. Αυτό, όμως, που προκύπτει από μια σύγκριση των Τεκμηρίων 32 και 82 είναι ότι η πραγματική τιμή πώλησης η οποία αναγράφεται στο έγγραφο με αριθμό 0892 του Τεκμηρίου 82 είναι διαφορετική από αυτήν που αναγράφεται στο αντίστοιχο έγγραφο του Τεκμηρίου
56. Στο πρώτο αναγράφονται ως τιμή ανοίγματος και τιμή πώλησης τα ποσά των Λ.Κ.100,00 σεντ και Λ.Κ.110,00 σεντ αντίστοιχα, ενώ στο τελευταίο έγγραφο αναγράφονται ως τιμή ανοίγματος και τιμή πώλησης τα ποσά των Λ.Κ.100,00 σεντ και Λ.Κ.440,00 σεντ αντίστοιχα. Μάλιστα, στο τελευταίο έγγραφο το ποσό των Λ.Κ.440,00 σεντ φαίνεται όπου αυτό απαντά παραποιημένο. Είναι πρόδηλο ότι η τιμή πώλησης στο Τεκμήριο 32 παραποιήθηκε. Επομένως και υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι το Τεκμήριο 32 αντανακλά την πραγματική τιμή πώλησης ή ότι το εν λόγω αυτοκίνητο αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα στην τιμή των Λ.Κ.440,00 σεντ. Δέχομαι ότι αυτό αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα στην τιμή των Λ.Κ.110,00 σεντ. Επίσης, αν και δέχομαι ότι το εν λόγω αυτοκίνητο αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα δεν δέχομαι ότι έγινε μεταβίβαση της κυριότητάς του σε αυτόν. Σημειώνεται ότι και ο ίδιος ο Ενάγων δεν υποστήριξε με θετικότητα ότι αυτός ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω αυτοκινήτου κατά τον Μάιο του
57. Επίσης, σύμφωνα με το Τεκμήριο 75 το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΕ 2 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω αυτοκινήτου είναι η Λίζα Κυριακίδου. Συνακόλουθα και υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι κατά τον Μάιο του 2009 εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΚΝ 335 ήταν ο Ενάγων. Αναφορικά με το Τεκμήριο 33 υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι αυτό ουδεμία σχέση έχει με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΚΝ
58. Πρόκειται για το τιμολόγιο με αριθμό 27883 με φερόμενη ως εκδότρια την εταιρεία N & C Fakondis Bros Petroleum Ltd και με προϊόν πώλησης λάδι, προδήλως, μηχανέλαιο. Ο Ενάγων υποστήριξε ότι το μηχανέλαιο αγοράσθηκε από την προαναφερόμενη εταιρεία η οποία ανήκει σε συγγενικό του πρόσωπο. Το μηχανέλαιο αγοράσθηκε από την συγκεκριμένη εταιρεία κατόπιν παράκλησης επίδοξου αγοραστή. Εξ' όσων δε θυμάται το Τεκμήριο 33 υπογράφηκε από τον υιό του Χρίστου Φακοντή, τον Νίκο Φακοντή. Δεν μου διαφεύγει ότι αναφορικά με το ισχυριζόμενο αυτό έξοδο δεν υπάρχει η παραμικρή δικογράφηση στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δικογραφείται αξίωση για την ανάκτησή του. Υπό το φως των πιο πάνω η επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με ζήτημα εκτός δικογράφων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). Και αν ακόμα δεν απέκλεια την μαρτυρία που δόθηκε επί του προκειμένου ζητήματος οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα δεν θα γίνονταν αποδεκτοί. Για τους εξής λόγους. Επί του συγκεκριμένου τεκμηρίου δεν αναφέρονται οποιαδήποτε στοιχεία του αυτοκινήτου για το οποίο αγοράσθηκε το μηχανέλαιο. Υπό το φως τούτου και της κακής εντύπωσης που μου δημιούργησε ο Ενάγων ως μάρτυρας δεν θα δεχόμουν ως αληθή τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι το ποσό των Ευρώ 17,22 σεντ που αναγράφεται επί του εν λόγω τεκμηρίου πληρώθηκε για αγορά μηχανέλαιου για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΚΝ
59. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα των Τεκμηρίων 34 και
60. Το Τεκμήριο 34 είναι έγγραφο από τον δημόσιο πλειστηριασμό με αριθμό 1981 και αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΥΑ
61. Σε αυτό αναφέρεται ως τιμή ανοίγματος το ποσό των Λ.Κ.300,00 σεντ και ως τιμή πώλησης το ποσό των Λ.Κ.471,50 σεντ (Λ.Κ.410,00 σεντ πλέον Λ.Κ.61,50 σεντ ΦΠΑ). Σύμφωνα με τον Ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.410,00 σεντ πλέον Λ.Κ.61,50 σεντ ΦΠΑ είναι η τιμή πώλησης του εν λόγω αυτοκινήτου στον ίδιο. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι το εν λόγω ποσό είναι το αληθινό ποσό. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή και επικαλέσθηκε το τιμολόγιο που φέρεται ως εκδοθέν από την Auction Yard Ltd ημερομηνίας 11.1.05 - Τεκμήριο 36 - αναφορικά με το ίδιο αυτοκίνητο για το ίδιο ποσό. Θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι το ποσό των Λ.Κ.471,50 σεντ που σε αυτό αναγράφεται δεν είναι το αληθινό και ότι το εν λόγω τεκμήριο αποτελεί και αυτό εκ των υστέρων κατασκεύασμα. Το Τεκμήριο 37 είναι επιστολή της Λαϊκής Χρηματοδοτήσεις προς τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Σε αυτό αναφέρεται ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕYA 187 πωλήθηκε στον Ενάγοντα στις 7.12.04 σε δημόσιο πλειστηριασμό σύμφωνα με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 1328/
62. Ζητείται δε όπως ο Έφορος Μηχανοκίνητων Οχημάτων μεταβιβάσει την κυριότητα του στον Ενάγοντα ο οποίος ήταν ο τελευταίος πλειοδότης. Αποδέχομαι το Τεκμήριο 37 ως φωτοαντίγραφο γνήσιου εγγράφου. Σημειώνεται ότι και η αυθεντικότητά του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Κατά συνέπεια δέχομαι τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι το Τεκμήριο 34 αντανακλά το γεγονός της πώλησης του εν λόγω αυτοκινήτου σε αυτόν. Συνακόλουθα δέχομαι ότι ο Ενάγων ήταν ο αγοραστής του εν λόγω αυτοκινήτου. Κρίνω, επίσης, ασφαλές να δεχθώ και την τιμή πώλησης που αναγράφεται στο Τεκμήριο 34 καθώς και στο Τεκμήριο
63. Αυτή φαίνεται αναγραμμένη και στο αντίστοιχο έγγραφο του πλειστηριασμού το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΕ 2 και αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
64. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του Τεκμηρίου
65. Υποβλήθηκε στον Ενάγοντα ότι το όνομα του Ενάγοντα όπως και οι αριθμοί εγγραφής του οχήματος προστέθηκαν από τον ίδιο. Ο Ενάγων παραδέχθηκε ότι αυτός ήταν που ανέγραψε το όνομά του επί του λόγω τεκμηρίου. Υποστήριξε, επίσης, ότι το εν λόγω τιμολόγιο πληρώθηκε με προσωπική του επιταγή και όχι σε μετρητά. Δεν μου διαφεύγει ότι αναφορικά με το ισχυριζόμενο αυτό έξοδο δεν υπάρχει η παραμικρή δικογράφηση στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δικογραφείται αξίωση για την ανάκτησή του. Υπό το φως των πιο πάνω η επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με ζήτημα εκτός δικογράφων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). Τα όσα, όμως, κατωτέρω υποδεικνύονται είναι ενδεικτικά της εν γένει ποιότητας της μαρτυρίας του Ενάγοντα. Ενόψει της κακής εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων δεν θα δεχόμουν τα όσα αυτός υποστήριξε αναφορικά με το Τεκμήριο 38 στο οποίο συν τοις άλλοις οι αριθμοί εγγραφής προστέθηκαν χειρόγραφα, προφανώς, από τον ίδιο τον Ενάγοντα - κάτι το οποίο ο Ενάγων δεν αρνήθηκε - και όχι μόνο. Κάτω από αυτούς υπάρχει διορθωτικό υγρό που σημαίνει ότι αρχικά κάτι άλλο είχε αναγραφεί. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν θα θεωρούσα ασφαλές να δεχθώ ότι το Τεκμήριο 38 αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΥΑ
66. Συνακόλουθα δεν θα δεχόμουν ότι ο Ενάγων υπέστη έξοδα ύψους Λ.Κ.105,57 σεντ για το εν λόγω αυτοκίνητο. Αναφορικά με το Τεκμήριο 43 υποβλήθηκε στον Ενάγοντα ότι ο Ενάγων έκανε σε αυτό προσθήκες οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ο Ενάγων αντέτεινε ότι το εν λόγω τεκμήριο είναι το πρωτότυπο, ότι το όνομα του σε αυτό το έγραψε ο δημοπράτης και ότι αυτός μόνο έθεσε την υπογραφή του. Υπεβλήθη, επίσης, από την Υπεράσπιση ότι το ποσό που αρχικά αναγράφονταν δίπλα από την λέξη «ΑΝΟΙΓΜΑ» ήταν 100 και ότι αυτό μετατράπηκε σε 300 με την αλλαγή του πρώτου αριθμού από «1» σε «3». Ο Ενάγων επανέλαβε ότι το Τεκμήριο 43 είναι το πρωτότυπο και επιπρόσθετα ανέφερε ότι τι έκανε ο δημοπράτης ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει. Πράγματι τα σημεία που επισήμανε η Υπεράσπιση αποτελούν ατασθαλίες σε βαθμό που εύλογα δημιουργούν αμφιβολίες για την αλήθεια τόσο της τιμής ανοίγματος όσο και της τιμής πώλησης. Είναι πλέον από ευδιάκριτο ότι η αρχική τιμή ανοίγματος η οποία είναι γραμμένη με μαύρο μελάνι ήταν Λ.Κ.100,00 σεντ. Και ότι ο αριθμός «1» διορθώθηκε με μπλε μελάνι σε «3» ώστε να φαίνεται ως τιμή ανοίγματος ο αριθμός
67. Είναι, επίσης, ευδιάκριτο ότι και η τιμή πώλησης - Λ.Κ.450,00 σεντ - φαίνεται «διορθωμένη» και ότι κάτω από αυτή κάτι άλλο ήταν γραμμένο. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου επιβεβαιώνονται από την μαρτυρία του ΜΕ 2 καθώς και από το Τεκμήριο
68. Το εν λόγω τεκμήριο αποτελείται από επιστολή της Λαϊκής Χρηματοδοτήσεις ημερομηνίας 19.2.04 η οποία απευθύνεται στον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων, το αντίστοιχο έγγραφο πλειστηριασμού με αριθμό 1100 και φωτονατίγραφο της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 5710/
69. Με την επιστολή ημερομηνίας 19.2.04 ζητείται όπως ο Έφορος Μηχανοκίνητων Οχημάτων ενημερώσει κατάληλλα τον φάκελο του, προδήλως, για το ότι το εν λόγω αυτοκίνητο πωλήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό στον Ενάγοντα ο οποίος στην εν λόγω επιστολή χαρακτηρίζεται ως αγοραστής. Τα πιο πάνω έγγραφα κατατέθηκαν από τον ΜΕ 2 υπό μορφή δέσμης εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
70. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ασφαλές να δεχθώ και δέχομαι ότι το Τεκμήριο 43 αντανακλά το γεγονός της πώλησης του εν λόγω αυτοκινήτου προς τον Ενάγοντα και, επομένως, δέχομαι ότι ο Ενάγων αγόρασε το εν λόγω αυτοκίνητο σε δημόσιο πλειστηριασμό στις 13.1.
71. Σε αυτό συνηγορεί και το Τεκμήριο 44 το οποίο είναι επιστολή της Λαϊκής Χρηματοδοτήσεις προς τον Έφορο Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Σε αυτό αναφέρεται ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής YL 533 πωλήθηκε στον Ενάγοντα στις 13.1.04 σε δημόσιο πλειστηριασμό σύμφωνα με την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 5710/
72. Ζητείται δε όπως ο Έφορος Μηχανοκίνητων Οχημάτων μεταβιβάσει την κυριότητα του στον Ενάγοντα ο οποίος ήταν ο τελευταίος πλειοδότης. Αποδέχομαι το Τεκμήριο 44 ως φωτονατίγραφο γνήσιου εγγράφου. Σημειώνεται ότι και η αυθεντικότητά του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Αυτό, όμως, που προκύπτει από μια σύγκριση των Τεκμηρίων 43 και 83 είναι ότι η πραγματική τιμή πώλησης η οποία αναγράφεται στο έγγραφο με αριθμό 1100 του Τεκμηρίου 83 είναι διαφορετική από αυτήν που αναγράφεται στο αντίστοιχο έγγραφο του Τεκμηρίου
73. Στο πρώτο αναγράφονται ως τιμή ανοίγματος και τιμή πώλησης τα ποσά των Λ.Κ.100,00 σεντ και Λ.Κ.150,00 σεντ αντίστοιχα, ενώ στο τελευταίο έγγραφο αναγράφονται ως τιμή ανοίγματος και τιμή πώλησης τα ποσά των Λ.Κ.300,00 σεντ και Λ.Κ.450,00 σεντ αντίστοιχα. Μάλιστα, στο τελευταίο έγγραφο τα δύο ποσά φαίνονται ως και ανωτέρω υποδείχθηκε παραποιημένα. Είναι πρόδηλο ότι τόσο η τιμή ανοίγματος όσο και η τιμή πώλησης στο Τεκμήριο 43 παραποιήθηκαν. Επομένως και υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι το Τεκμήριο 43 αντανακλά την πραγματική τιμή πώλησης ή ότι το εν λόγω αυτοκίνητο αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα στην τιμή των Λ.Κ.450,00 σεντ. Δέχομαι ότι αυτό αγοράσθηκε από τον Ενάγοντα στην τιμή των Λ.Κ.150,00 σεντ ως αναγράφεται στο Τεκμήριο
74. Αναφορικά με το Τεκμήριο 45 η Υπεράσπιση υπέβαλε στον Ενάγοντα ότι δεν είναι αληθινό έγγραφο και ότι δεν υπογράφηκε από τον φερόμενο ως εκδότη του και συγκεκριμένα τον Άντρο Παναγιώτου. Το εν λόγω τεκμήριο αφορά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής YL 533 και σε αυτό αναγράφεται το ποσό των Λ.Κ.50,00 σεντ. Φέρεται να εκδόθηκε για την μεταφορά του πιο πάνω αυτοκινήτου από την Μοσφιλωτή στην Γεροσκήπου. Δεν μου διαφεύγει ότι αναφορικά με το ισχυριζόμενο αυτό έξοδο δεν υπάρχει η παραμικρή δικογράφηση στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δικογραφείται αξίωση για την ανάκτησή του. Υπό το φως των πιο πάνω η επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με ζήτημα εκτός δικογράφων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). Και αν ακόμα, όμως, δεν απέκλεια την επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα δεν θα γίνονταν αποδεκτοί. Ενόψει της κακής εντύπωσης που μου έκανε ο Ενάγων δεν θα είχα κανένα ενδοιασμό να μην δεχθώ ότι το εν λόγω τεκμήριο υπογράφηκε από τον φερόμενο ως λαβόντα Άντρο Παναγιώτου. Σημειώνεται, επίσης, ότι η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε ως μάρτυρα τον ειρημένο Άντρο Παναγιώτου για να επιβεβαιώσει ότι όντως μετέφερε από την Μοσφιλωτή στην Γεροσκήπου το εν λόγω αυτοκίνητο, ότι αυτός εξέδωσε την απόδειξη είσπραξης - Τεκμήριο 45 - και ότι για την εν λόγω μεταφορά χρέωσε τον Ενάγοντα με το ποσό των Λ.Κ.50,00 σεντ. Και δεν πρόβαλε οποιασδήποτε δικαιολογία που δεν έπραξε τούτο. Αναφορικά με το Τεκμήριο 48 υποβλήθηκε στον Ενάγοντα ότι το εν λόγω τεκμήριο δεν υπεγράφη από τον φερόμενο ως πωλητή, ήτοι τον Guektor Popov. Ο Ενάγων αντέτεινε ότι το Τεκμήριο 48 είναι το πρωτότυπο και ότι τον εν λόγω Guektor Popov τον σύστησε και τον έφερε στο γραφείο του Ενάγοντα ο Μηνάς Ζακχαίος και ότι ο Guektor Popov υπέγραψε το εν λόγω τεκμήριο στην παρουσία του Μηνά Ζακχαίου. Υπεβλήθη, επίσης, από την Υπεράσπιση ότι το ποσό των Λ.Κ.600,00 σεντ που αναγράφεται ως ποσό τιμήματος για το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής SY 639 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή. Η άσχημη εντύπωση που μου έκανε ο Ενάγων δεν μου αφήνει περιθώρια να δεχθώ το αληθές και το γνήσιο του Τεκμηρίου
75. Σημειώνεται ότι η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε ως μάρτυρα τον Guektor Popov για να αποδείξει, αφενός, ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής SY 639 πουλήθηκε από τον ίδιο στον Ενάγοντα, αφετέρου, ότι αυτό πουλήθηκε στην τιμή των Λ.Κ.600,00 σεντ που αναγράφεται στο Τεκμήριο
76. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ο ισχυρισμός του ΜΥ 4 στην παράγραφο 18 της γραπτής του δήλωσης - Τεκμήριο 126 - σύμφωνα με τον οποίο ο ΜΥ 4 εντόπισε τον προαναφερόμενο Guektor Popov. Η πλευρά, όμως, του Ενάγοντα καμία δικαιολογία δεν πρόβαλε για το ότι δεν κάλεσε το πιο πάνω πρόσωπο ως μάρτυρα. Αναφορικά με το Τεκμήριο 46 υποδεικνύονται τα εξής. Η υπογραφή στην θέση του πωλητή επί του Τεκμηρίου 48 είναι ολωσδιόλου διαφορετική από αυτή που φαίνεται στην θέση του πωλητή επί του Τεκμηρίου
77. Η διαπίστωσή μου αυτή προκύπτει ως ένα εύλογο συμπέρασμα από την σύγκριση των δύο υπογραφών. Λέγοντας το αυτό δεν μετατρέπομαι σε εμπειρογνώμονα καθότι δεν καταλήγω σε εύρημα ότι οι δύο αυτές υπογραφές τέθηκαν από διαφορετικό πρόσωπο και, επομένως, από διαφορετικό χέρι. Μη καλώντας, όμως, η πλευρά του Ενάγοντα τον Guektor Popov απέτυχε να δώσει εξήγηση για την πιο πάνω εύλογη παρατήρηση, την οποία όφειλε, κατά την κρίση μου, να δώσει. Ούτε και κλήθηκε από την πλευρά του Ενάγοντα η φερόμενη ως πιστοποιούσα υπάλληλος Χριστίνα Παύλου για να βεβαιώσει ποιου ή ποιων την υπογραφή πιστοποίησε. Και αν όντως ο Guektor Popov υπέγραψε το Τεκμήριο 46 στην παρουσία της. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν δέχομαι ότι και το Τεκμήριο 46 είναι ένα αυθεντικό και γνήσιο έγγραφο. Αναφορικά με το Τεκμήριο 56 υποβλήθηκε στον Ενάγοντα ότι αυτό δεν είναι αληθές και ότι το αυτοκίνητο ουδέποτε μπογιατίσθηκε και στην τιμή που αναγράφεται. Ο Ενάγων αντέτεινε ότι το Τεκμήριο 56 είναι το πρωτότυπο και ότι ό,τι σε αυτό αναγράφεται είναι αληθές. Δεν μου διαφεύγει ότι αναφορικά με το ισχυριζόμενο αυτό έξοδο δεν υπάρχει η παραμικρή δικογράφηση στην Έκθεση Απαίτησης. Ούτε και δικογραφείται αξίωση για την ανάκτησή του. Υπό το φως των πιο πάνω η επί του προκειμένου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ως μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με ζήτημα εκτός δικογράφων. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ως και πιο κάτω θα διαφανεί το εν λόγω ποσό δεν είναι ανακτήσιμο σε περίπτωση παράνομης κατακράτησης αντικειμένου επί της οποίας βασίζεται η αξίωση του Ενάγοντα (Βλ. Σύγγραμμα «Κεφάλαιο 148 - Αστικά Αδικήματα», Αρτέμη & Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελίδα 124). Και αν ακόμα, όμως, δεν απέκλεια την μαρτυρία που δόθηκε επί του προκειμένου οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα δεν θα γίνονταν αποδεκτοί. Η άσχημη εντύπωση που μου έκανε ο Ενάγων δεν θα μου άφηνε περιθώρια να δεχθώ το αληθές του Τεκμηρίου
78. Σημειώνεται ότι η πλευρά του Ενάγοντα δεν κάλεσε ως μάρτυρα τον φερόμενο ως εκδότη του Τεκμηρίου 56, Δημήτρη Σταύρου, για να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, ήτοι, αφενός, ότι αυτός προέβη σε εργασίες μπογιατίσματος επί του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΑΝ 873, αφετέρου, ότι ο Ενάγων χρεώθηκε γι' αυτές τις εργασίες με το ποσό των Λ.Κ.590,00 σεντ που αναγράφεται επί του εν λόγω τεκμηρίου. Και χωρίς να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία γιατί δεν έπραξε έτσι. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του Τεκμηρίου 58 υποβάλοντας στον Ενάγοντα ότι αυτό δεν υπεγράφη από τον Μηνά Ζακχαίο. Υπεβλήθη, επίσης, από την Υπεράσπιση ότι η τιμή πώλησης που αναγράφεται στο εν λόγω τεκμήριο δεν είναι η πραγματική. Το ότι ο Ενάγων είναι ο ιδιοκτήτης του εν λόγω αυτοκινήτου είναι παραδεκτό αφού είναι παραδεκτό μέσω της Έκθεσης Υπεράσπισης ότι ο Ενάγων είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του, κάτι το οποίο καταμαρτυρείται και από το Τεκμήριο 81 το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΕ
79. Δέχομαι, επίσης, ότι προηγούμενος ιδιοκτήτης του εν λόγω αυτοκινήτου ήταν ο Μηνάς Ζακχαίου και ότι ο Ενάγων από τον Μηνά Ζακχαίο αγόρασε το εν λόγω αυτοκίνητο. Σχετική επί του προκειμένου είναι η μαρτυρία του ΜΕ 2 και το Τεκμήριο 85 το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΕ
80. Για τους λόγους, όμως, που υποδεικνύονται στα πλαίσια της αξιολόγησης του ΜΕ 6 δεν δέχομαι ότι ο Ενάγων αγόρασε το εν λόγω αυτοκίνητο στην τιμή που αναγράφεται επί του Τεκμηρίου 58 ή ότι το Τεκμήριο 58 είναι ένα αληθινό ή γνήσιο έγγραφο. Στο Τεκμήριο 1 ο Ενάγων αξιώνει, επίσης, για το εν λόγω αυτοκίνητο το ποσό των Ευρώ 3,30 σεντ ως χαρτόσημα. Κατ' αρχή δεν είναι αντιληπτό για ποιο σκοπό πληρώθηκαν χαρτόσημα ως ο Ενάγων ισχυρίζεται. Αφού κανένα ισχυρισμό δεν πρόβαλε επί τούτου. Κατά δεύτερο, ούτε το κονδύλι αυτό είναι δικογραφημένο. Και αν ακόμα, όμως, δικογραφείτο κρίνω ότι ο απλός ισχυρισμός του Ενάγοντα δεν θα αποτελούσε επαρκή απόδειξη. Συνακόλουθα δεν δέχομαι το εν λόγω ποσό. Αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 032 σημειώνονται τα ακόλουθα. Στο Τεκμήριο 1 ο Ενάγων αναφέρει ότι το εν λόγω αυτοκίνητο το αγόρασε καινούργιο στην τιμή των Λ.Κ.5.700,00 σεντ. Αξιώνει, όμως, Ευρώ 1.708,00 σεντ καθότι σύμφωνα με τον ίδιο αυτή ήταν η αξία του αυτοκινήτου κατά τον επίδικο χρόνο. Με μόνη την δήλωση ότι η αξία του εν λόγω αυτοκινήτου κατά τον επίδικο χρόνο ήταν η υπό του Ενάγοντα δηλωθείσα τιαύτη και χωρίς άλλη τεκμηρίωση ή μαρτυρία που να αποδεικνύει το βάσιμο και αληθές της αδυνατώ να δεχθώ τον ισχυρισμό του Ενάγοντα. Δέχομαι ότι ο Ενάγων είναι εμπειρογνώμονας αναφορικά με τις αξίες των αυτοκινήτων. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ό,τι επί του προκειμένου πει είναι και αποδεκτό. Ο Ενάγων όφειλε να αιτιολογήσει την αλήθεια και το βάσιμο της γνώμης του ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ως προς αυτήν. Αυτός περιορίσθηκε σε μια στεγνή και απλή δήλωση η οποία από μόνη της είναι αδύναμη να ικανοποιήσει ως προς την αλήθεια της. Επίσης η κακή εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτόν ως μάρτυρα αποτελεί επιπρόσθετο λόγο για να μην δεχθώ αυτή του την μαρτυρία. Αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΝΝ 247 δεν δέχομαι τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι και αυτό περιλαμβάνεται στα υπό του Εναγόμενου κατασχεθέντα αυτοκίνητα. Ο ΜΥ 4 με την μαρτυρία του υποστήριξε ότι δεν κατάσχεσε το εν λόγω αυτοκίνητο από οπουδήποτε, είτε από το τεμάχιο 352, είτε από τα τεμάχια 323 και
81. Από την μαρτυρία του Ενάγοντα η Υπεράσπιση αμφισβήτησε, επίσης, τα ακόλουθα: τις αξίες των αυτοκινήτων όπως αυτές αναφέρονται στην γραπτή δήλωση του Ενάγοντα - Τεκμήριο
82. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι αυτές ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα. Επίσης, θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι τα επίδικα αυτοκίνητα πλην του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΝΝ 247 που δεν κατάσχεσε ο Εναγόμενος ήταν πολύ παλιά, ηλικίας από 11 μέχρι 30 ετών, και τον Μάιο του 2009 δεν είχαν αξία. Ειδικότερα το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΖ 032 κατασκευάσθηκε το 1990 και το 2009 ήταν 19 ετών. Ο Ενάγων δέχθηκε ότι το εν λόγω αυτοκίνητο κατασκευάσθηκε το
83. Αντέτεινε, όμως, ότι αυτό όπως και τα υπόλοιπα είχαν μεγάλη αξία τον Μάιο του
84. Αυτή που αναγράφεται στην γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο 1 - στην οποία ο ίδιος τα αγόρασε. Σε περίπτωση δε πώλησης τους η τιμή θα ήταν η τριπλάσια το Τεκμήριο 61 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο Ενάγων αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι αυτά που είναι λανθασμένα είναι τα σχέδια του Κτηματολογίου και όχι το Τεκμήριο
85. Αναφορικά με το πρώτο σημειώνονται τα ακόλουθα. Δέχομαι ότι ο Ενάγων ως εκ του επαγγέλματός του και της πολύχρονης και μακράς ενασχόλησης του με τις πωλήσεις και αγορές αυτοκινήτων είναι σε θέση να εκτιμά τις αξίες των αυτοκινήτων. Δεν δέχομαι, όμως, τον ισχυρισμό του ότι οι αξίες των επίδικων αυτοκινήτων κατά τον χρόνο της κατάσχεσης τους από τον Εναγόμενο είναι αυτές που ο Ενάγων αναφέρει στην γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο
86. Σύμφωνα με τον Ενάγοντα οι αξίες των επίδικων αυτοκινήτων κατά τον χρόνο της κατάσχεσης τους από τον Εναγόμενο ήταν οι τιμές στις οποίες ως ισχυρίσθηκε τα αγόρασε. Μόνο που οι αγορές των αυτοκινήτων που δέχθηκα ότι αγόρασε έλαβαν χώρα κάποια χρόνια πριν το επίδικο συμβάν σύμφωνα και με όσα υπό μορφή έγγραφης μαρτυρίας ο Ενάγων παρουσίασε. Μαρτυρία, όμως, που να καταδεικνύει την αξία των επίδικων αυτοκινήτων κατά τον χρόνο της κατάσχεσης, που εν πάση περιπτπώσει δεν είναι το ζητούμενο, ελλείπει. Ό,τι δε ο Ενάγων υποστήριξε ήταν μια παραδοξότητα. Και συγκεκριμένα ότι κατά τον χρόνο της κατάσχεσής τους από τον Εναγόμενο τα επίδικα αυτοκίνητα είχαν αξία τριπλάσια της τιμής στην οποία τα αγόρασε! Κάτι το οποίο μπορεί να χαρακτηρισθεί και ως φαιδρό. Επισημαίνονται, επίσης, τα ακόλουθα. Ο Ενάγων ισχυρίσθηκε ως είναι και οι δικογραφημένες του θέσεις ότι είναι ο δικαιούχος όλων των επίδικων αυτοκινήτων. Κάτι το οποίο δεν δέχθηκα. Τουναντίον, μόνο 5 αυτοκίνητα δέχθηκα ότι αγόρασε από εκείνα των οποίων σύμφωνα με την Έκθεση Υπεράσπισης κατά τον επίδικο χρόνο εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ήταν άλλοι. Και συγκεκριμένα τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής EHP 658, RA626, EKN 335, EYA 187 και YL
87. Αναφορικά με τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής DAJ 558 και SY 639 δεν δέχθηκα ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης τους. Πράγμα που σημαίνει ότι αναφορικά με αυτά τα δύο αυτοκίνητα δεν δικαιούται να αξιώνει αποζημιώσεις. Κατά συνέπεια η αξίωση του για επιδίκαση αποζημιώσεων για τα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής DAJ 558 και SY 639 εκπίπτει και για τον λόγο αυτό. Όπως, όμως, και να' χει και αν ακόμα η κατάληξή μου ότι δεν είναι ο ιδιοκτήτης των δύο αυτοκινήτων που αναφέρονται στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο είναι εσφαλμένη η αξίωση του Ενάγοντα για επιδίκαση αποζημιώσεων για τα αυτοκίνητα αυτά δεν μπορεί να πετύχει για τον λόγο ότι ο Ενάγων δεν απέδειξε την σημερινή τους αξία. Για τον ίδιο, επίσης, λόγο δεν μπορεί να πετύχει η αξίωσή και για τα υπόλοιπα αυτοκίνητα. Και συγκεκριμένα για τα αυτοκίνητα για τα οποία είναι παραδεκτό μέσω της Έκθεσης Υπεράσπισης ότι ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης αλλά και γι' αυτά που δεν δέχθηκα ότι ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης αλλά δέχθηκα ότι τα αγόρασε. Καθότι και γι' αυτά απέτυχε να αποδείξει την σημερινή τους αξία που είναι το ζητούμενο σύμφωνα με Νομολογία που παρατίθεται σε κατοπινό στάδιο της απόφασης. Κρίνω ότι συντρέχει επιπρόσθετος λόγος για την αποτυχία της αξίωσης του Ενάγοντα υπό παράγραφο (ΣΤ) του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης. Με την εν λόγω παράγραφο ο Ενάγων αξιώνει, μεταξύ άλλων, για την αξία των επίδικων αυτοκινήτων το ποσό των Ευρώ 23.309,54 σεντ. Χωρίς να εξειδικεύσει πόσα αξιώνει για κάθε αυτοκίνητο. Η αξία των αυτοκινήτων αποτελεί ειδική ζημία. Η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Είναι καθιερωμένη αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. Η Νομολογία επιβάλλει σε διάδικο την υποχρέωση να αποδεικνύει την ζημία του με θετική μαρτυρία (Βλ. Ελισάβετ Ηρακλέους ν. Ρένου Πίτρου