ADONIS VILLAGE MANAGEMENT COMMITTEE ν. ΕΛΕΝΑΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ, Αρ. Αγωγής: 633/2017, 24/10/2017

(2). Δεν επιδιώκεται η αλλοίωση οποιωνδήποτε γεγονότων, αλλά, αντίθετα, η απάντηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών της εναγόμενης, που δεν ήταν δυνατό να προβλεφθούν και χρήζουν απάντησης, καθότι δεν μπορεί να δοθεί προφορική μαρτυρία. Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο προτού προχωρήσει η διαδικασία σε ακρόαση. Αληθώς πιστεύει και ισχυρίζεται ότι η έγκριση του αιτήματος θα δώσει στο Δικαστήριο πιο ξεκάθαρη εικόνα για τη συμπεριφορά, πράξεις, ενέργειες και παραλείψεις των διαδίκων, ώστε να ασκηθεί ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Κάποια από τα τεκμήρια που επιθυμούν οι ενάγοντες να παρουσιάσουν αποστάληκαν και περιήλθαν στην κατοχή τους, μετά την καταχώρηση της αγωγής και μπορούν να χρησιμοποιηθούν αφού θα υποστηρίξουν τις προβαλλόμενες θέσεις των εναγόντων αναφορικά με την καταχρηστική στάση και συμπεριφορά της εναγόμενης. Πιστεύει ότι υπάρχει πολύ καλός λόγος για να της επιτραπεί να καταχωρήσει τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση και σχετικά τεκμήρια που επιβεβαιώνουν και υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς των εναγόντων, ως αυτοί εκτίθενται επί της ένορκης της δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων, γιατί, σε αντίθετη περίπτωση, οι ενάγοντες διατρέχουν κίνδυνο να απορριφθεί η αίτησή τους, επειδή δε θα μπορέσουν να προσφέρουν οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους τους. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό, ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της Ευρυδίκης Λεαντζή. Η αίτηση προσέκρουσε στη σφοδρή ένσταση της εναγόμενης και είναι μακροσκελής. Μολονότι αποτελείται από τέσσερις, μόλις, λόγους, εντούτοις, από αυτούς, οι τρεις συντίθενται από επιμέρους λόγους, με αποτέλεσμα η ένσταση να καταλαμβάνει συνολικά, τέσσερις σελίδες. Η ένσταση δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Όπως αναφέρεται στο σώμα της, τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της ένστασης και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Οι ενάγοντες ζητούν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος, επομένως θεωρώ καθόλα σχετικά όσα ακολουθούν από την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3/11/2016: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάσαντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη.» Με υπαγωγή των δεδομένων της υπό κρίση αίτησης στις παραπάνω αρχές και λαμβάνοντας υπόψη και το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που οι ενάγοντες ζητούν άδεια να καταχωρήσουν, για λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια, δεν είμαι διατεθειμένος να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελός τους και να παραχωρήσω την αιτούμενη άδεια. Ειδικότερα: Καταρχήν, δεδομένης της φύσης της ενδιάμεσης διαδικασίας με την οποία συναρτάται η προτεινόμενη ένορκη δήλωση και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο, τόσο της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων όσο και αυτή που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης στην έκδοσή τους θεωρώ ότι μπορώ να εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι νομοθετικές προϋποθέσεις, για έκδοση των διαταγμάτων, έχοντας υπόψη και το σχετικό επίπεδο απόδειξης που απαιτείται για σκοπούς στοιχειοθέτησης τέτοιας φύσης αιτήσεων, ως επίσης και ότι, κατά την εξέτασή τους, το Δικαστήριο, όπως αναφέρεται στην Κόκκινου (ανωτέρω) δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, δηλαδή της αγωγής και σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Των παραπάνω λεχθέντων έχω τη γνώμη, ότι το περιεχόμενο της παραγράφου 16 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και μόνο, αρκεί για σκοπούς απόρριψης της αίτησης. Από το περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου είναι φανερό ότι υπάρχει παρανόηση εκ μέρους των εναγόντων, τόσο για τη φύση της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος καθώς και του επιπέδου απόδειξης τέτοιας αίτησης όσο και σε τι συνίσταται ο «καλός λόγος» που αποτελεί προαπαιτούμενο για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ του υπό κρίση αιτήματος, πολλώ μάλλον που αυτό υποβάλλεται σε διαδικασία αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος και - για να επαναλάβω -, όπως υποδεικνύεται και πάλιν στην Κόκκινου (ανωτέρω), σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε «καλό λόγο» για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η παράγραφος 16 της εν λόγω ένορκης δήλωσης, η οποία αποκαλύπτει τον πραγματικό λόγο για τον οποίο οι ενάγοντες ζητούν άδεια να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ακολουθεί αυτούσια: «Πιστεύω ότι υπάρχει πολύ καλός λόγος για να μου επιτραπεί ως εκπρόσωπος και εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από την Ενάγουσα - Αιτήτρια, να καταχωρήσω συμπληρωματική ένορκη δήλωση και σχετικά τα τεκμήρια που επιβεβαιώνουν και υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας - Αιτήτριας, ως αυτοί εκτίθενται επί της ενόρκου δηλώσεως μου, η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση της για έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων ημ. 13/06/2017, γιατί σε αντίθετη περίπτωση, η Ενάγουσα - Αιτήτρια διατρέχει το κίνδυνο να απορριφθεί η αίτηση της επειδή δεν θα μπορέσει να προσφέρει οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της.» (οι υπογραμμίσεις και η έμφαση είναι δικά μου). Αυτός λοιπόν είναι ο πραγματικός λόγος που οι ενάγοντες θέλουν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ουσιαστικά, για να επιβεβαιώσουν και υποστηρίξουν το περιεχόμενο της αρχικής ένορκης δήλωσης που καταχώρησαν προς υποστήριξη της αίτησής τους για έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Προφανώς, τέτοιος ο λόγος, πόρρω απέχει από το να μπορεί να θεωρηθεί «καλός λόγος» προκειμένου να μπορεί να καμφθεί ο αυστηρός κανόνας σύμφωνα με τον οποίο, σε διαδικασίες για προσωρινά διατάγματα σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε «καλό λόγο» για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην προκειμένη περίπτωση, ότι δεν υφίσταται τέτοιος - καλός - λόγος, ο οποίος προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης, με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και ότι οι ενάγοντες ζητούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, καταχρηστικά, απλώς και μόνο για να έχουν τον τελευταίο λόγο, στην αχρείαστη προσπάθειά τους να με πείσουν να δεχθώ πέραν πάσης αμφιβολίας την αλήθεια των ισχυρισμών τους αναφορικά με τα αμφισβητούμενα γεγονότα, όχι κατ' ανάγκη της αίτησης για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, αλλά και της αγωγής, ακόμη και για γεγονότα που δεν καλύπτονται από τον ουσιώδη χρόνο, καταφαίνεται από τα εξής, τα οποία διαλαμβάνονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που θα καταχωρήσουν, σε περίπτωση που τους δοθεί εκ μέρους μου η σχετική άδεια: Με την παράγραφο 3, η ενόρκως δηλούσα αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης, ως αναληθή. Με την παράγραφο 4, οι ενάγοντες απορρίπτουν και αρνούνται το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης και «..αντιπαραβάλλουν ως ορθά και αληθή» τα όσα αναφέρει η κ. Λεαντζή στη δική της ένορκη δήλωση, στην οποία προέβη προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Με την ίδια παράγραφο, οι ενάγοντες επαναλαμβάνουν τη θέση τους, ότι η εναγόμενη τοποθέτησε την περίφραξη και το δίχτυ σε χώρο εκτός των συνόρων της κατοικίας της και συγκεκριμένα, σε κοινόκτητο χώρο. Προς απόδειξη των επί του προκειμένου ισχυρισμών τους, η κα Λεαντζή παρουσιάζει σχετικό πιστοποιητικό επιτόπιας έρευνας. Με την παράγραφο 6, οι ενάγοντες δεν αποδέχονται το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης. Με την παράγραφο 7 απορρίπτουν την παράγραφο 10 της εν λόγω ένορκης δήλωσης και βασικά επαναλαμβάνουν τους σχετικούς ισχυρισμούς τους που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή τους για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Η παράγραφος 8, βασικά περικλείει επιχειρηματολογία περισσότερο των εναγόντων, στην προσπάθειά τους να με πείσουν για το αληθές του ισχυρισμού τους, ότι η εναγόμενη τοποθέτησε το επίδικο κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης, παράνομα. Το ίδιο ισχύει και για την παράγραφο 9, με την οποία σχολιάζεται και το τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης που υποστηρίζει την ένστασή της στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Η παράγραφος 10 αποτελεί αποκλειστικά νομική επιχειρηματολογία. Με την παράγραφο 11, η ενόρκως δηλούσα επιχειρεί να δικαιολογήσει την προβολή ενός ανακριβούς, μάλλον, ισχυρισμού, τον οποίο προβάλλει στην ένορκη της δήλωσης, γεγονός το οποίο ανέδειξε η εναγόμενη με τη δική της ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την ένστασή της στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Με την παράγραφο 12 δηλώνεται άγνοια εκ μέρους των εναγόντων για τους ισχυρισμούς της εναγόμενης των παραγράφων 12 μέχρι 16 της ίδιας ένορκης δήλωσης. Με την ίδια παράγραφο, οι ενάγοντες διατυπώνουν και κάποιο ερώτημα συναφώς με το περιεχόμενο των εν λόγω παραγράφων της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης και επαναλαμβάνουν δυο θέσεις τους που περικλείονται και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή τους για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Με την παράγραφο 13, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει απλώς ότι εμμένει στον ισχυρισμό της της παραγράφου 14 της ένορκης της δήλωσης, ημερομηνίας 13/6/2017. Με την παράγραφο 14, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης, η ενόρκως δηλούσα επαναλαμβάνει δικό της ισχυρισμό, ο οποίος περιέχεται στη δική της ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Με την παράγραφο 15 επιχειρείται ερμηνεία εκ μέρους των εναγόντων, του περιεχομένου του τεκμηρίου 2 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης. Με την παράγραφο 16, η ενόρκως δηλούσα απορρίπτει το περιεχόμενο της παραγράφου 18 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης, ως μη ανταποκρινόμενο στην αλήθεια. Περαιτέρω δηλώνει ότι εμμένει, υιοθετεί και επαναλαμβάνει και αντιπαραβάλλει ως ορθό και αληθή το περιεχόμενο της παραγράφου 14 της δικής της ένορκης δήλωσης, ημερομηνίας 13/6/2017. Το ίδιο ισχύει και με την παράγραφο 17, η οποία είναι σε συνάρτηση με το περιεχόμενη της παραγράφου 19 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης. Με την παράγραφο 18 προβάλλεται η θέση, ότι οι ισχυρισμοί της εναγόμενης, της παραγράφου 20 της ένορκης της δήλωσης αποτελούν μεταγενέστερες σκέψεις και εφευρήματά της. Με την παράγραφο 19, οι ενάγοντες απορρίπτουν τις παραγράφους 21 και 24 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης. Επιπλέον, με νομική επιχειρηματολογία προσπαθούν να δώσουν εξήγηση ως προς το λόγο για τον οποίο καταχώρησαν την αίτηση για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Με την παράγραφο 20, η οποία είναι σε συνάρτηση με την παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης, απορρίπτονται ως αναληθείς οι ισχυρισμοί της τελευταίας, περί εμπάθειας του προέδρου των εναγόντων προς το πρόσωπό της και επιχειρείται και πάλι να δοθεί εξήγηση ως προς τους λόγους που λήφθηκαν δικαστικά μέτρα εναντίον της. Στο ίδιο περίπου πλαίσιο κινείται και η παράγραφος 21, με την οποία, εις επίρρωση όσων αναφέρονται επισυνάπτεται ως τεκμήριο, σχετική αλληλογραφία, μέρος της οποίας εκφεύγει του ουσιώδους χρόνου. Πρόκειται για ηλεκτρονική αλληλογραφία, η οποία, όπως αναφέρεται ανταλλάχθηκε μεταξύ της ενόρκως δηλούσας για τους ενάγοντες, ως εκπροσώπου και εντολοδόχου τους και της εναγόμενης, από τις 6/3/2017 μέχρι και τις 7/4/2017. Να πω απλώς, ότι η αγωγή καθώς και η αίτηση για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων καταχωρήθηκαν στις 13/6/2017. Το τελευταίο ισχύει και για την επόμενη παράγραφο (με αριθμό 22), με την οποία επιχειρείται η παρουσίαση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, η οποία ανταλλάχθηκε μεταξύ των ιδίων, από τις 23/5/2017 μέχρι και τις 16/6/2017. Οι παράγραφοι 23 και 24 αναφέρονται και πάλι σε γεγονός το οποίο έλαβε χώρα σε χρόνο μεταγενέστερο από τον ουσιώδη, το οποίο, εν πάση περιπτώσει, ουδεμία αξία έχει κατά την εξέταση της συνδρομής των ουσιαστικών προϋποθέσεων για έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Το τελευταίο ισχύει και για την παράγραφο 25. Η παράγραφος 26 αναφέρεται σε γεγονός το οποίο και πάλι έλαβε χώρα σε χρόνο μεταγενέστερο της καταχώρησης της αγωγής καθώς και της αίτησης για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, επομένως δεν έχει καθόλου θέση στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και για τις παραγράφους 27 και 28 που είναι άμεσα σχετικές με την παράγραφο 26, αλλά και για την παράγραφο 29, με την οποία οι ενάγοντες αναφέρονται σε συγκεκριμένο γεγονός, το οποίο, όπως είναι η θέση τους έλαβε χώρα στις 28/6/2017, τη στιγμή που - για να επαναλάβω - η αγωγή καθώς και η αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων καταχωρήθηκαν στις 13/6/2017. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανάφερα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και σε βάρος των εναγόντων και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο