Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Hadjivasili Bros Co Ltd, Αρ. Αγωγής: 1824/15, 4/10/2017

(1992)1 Β Α.Α.Δ. 949) πως η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο σημείο και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην αίτηση για οδηγίες (summons for directions) χωρίς αυτό να αποτελεί απαρέγκλιτο κανόνα. Στην κρινόμενη περίπτωση βέβαια, οι Αιτητές δεν έδρασαν με τη δέουσα σπουδή, πλην όμως δεν μπορεί να κριθεί το στάδιο που καταχωρήθηκε, απαγορευτικό για την εκδίκαση της. Εν πάση όμως περιπτώσει, η εκδίκαση προδικαστικά νομικών σημείων είναι θέμα το οποίο και το ίδιο το Δικαστήριο, ακόμη και χωρίς αίτημα των διαδίκων, μπορεί να προωθήσει προς εκδίκαση, πριν την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς (Αναφορικά με την αίτηση του Μ. Νεοφύτου για έκδοση διατάγματος certiorari, Πολ. Αίτηση 160/2011, ημερ. 3.11.2012). Συνεπώς ο λόγος αυτός ένστασης δεν ευσταθεί, γι΄ αυτό προχωρώ στην εξέταση της ουσίας της αίτησης αναλύοντας τη νομική πτυχή του ζητήματος. Για να είναι κατάλληλη μια υπόθεση να ακουσθεί πρώτα το εγειρόμενο προδικαστικό νομικό σημείο θα πρέπει τα γεγονότα με βάση τα οποία τούτο μπορεί να αποφασισθεί να μην είναι υπό αμφισβήτηση. Επίσης το εγειρόμενο σημείο θα πρέπει να είναι καθαρά νομικό και η απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά να αποφασίζει (substantially) ολόκληρη την αγωγή. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι η Δ.27 καθιστά κατάλληλο για προδικαστική ένσταση όχι μόνο το σημείο εκείνο το οποίο φέρει σε πέρας ολόκληρη την αγωγή αλλά ακόμα και το σημείο που αποτελεί ξεχωριστή βάση αγωγής ή υπεράσπισης ή ανταπαίτησης ή ακόμη και απάντηση σ' αυτά ανάλογα με την περίπτωση (δέστε The Heirs of the lady Theodoras Panayi v. The Administrator of the late Stylianos Mandriotis

(1963)2 C.L.R. 167, Malachtou v. Armeftis and another

(1984)1 C.L.R. 548, Overseas Shipping and Forward Co v. Kappa Shipping Co Ltd and another

(1977)1 C.L.R. 248 και Πανίκος v. Κοντεμενιώτης

(1989)1 C.L.R. 58). Στην υπόθεση Malachtou (ανωτέρω) υιοθετείται και υποδεικνύεται η αρχή που ο L. Warrington ανέφερε στην υπόθεση Stephenson, Blake & Co v. Grant Legrow & Co 86 Lj. Ch. 439 ότι "The function of the Court is not to decide abstract questions of Law, but to decide question of Law when arising between the parties as the result of a certain state of facts". Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1953 Vol. 1, σελ. 418, διαβάζουμε στο άρθρο 25 r.2 και 3 που αντιστοιχεί στο δικό μας θεσμό 27 ότι "The Court is not justified under the above Rules, even with the consent of the parties, in deciding of Law raised by the pleadings. Its function is to decide of Law when arising between the parties as the result of a certain state of facts". Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του Νόμου θα πρέπει να αποφασισθούν κατά την ακρόαση. Ακόμα η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα (Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας

(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 949, 956 και Αγρόκτημα Λανίτη ν. Γ. Εισαγγελέα

(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 225). Για τούτο έχοντας υπόψη την ανωτέρω τεθείσα νομολογία, θα εξεταστεί το επιζητούμενο να εκδικασθεί θέμα. Υποστηρίζεται από την Καθ΄ ης η αίτηση πως η εν λόγω αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθότι υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα και έγγραφα που πρέπει να παρουσιαστούν και αξιολογηθούν από το Δικαστήριο για να αποφασίσει το ζήτημα της προδικαστικής ένστασης. Ως τέτοια σημειώνει τα εξής: - Με το δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση απορρίπτει κατηγορηματικά την προδικαστική ένσταση της Αιτήτριας και επαναλαμβάνει ότι ορθά και δικαιωματικά προχώρησε στον τερματισμό της λειτουργίας του επίδικου λογαριασμού και καταχώρηση της αγωγής για είσπραξη των οφειλόμενων ποσών. - Ότι η αγωγή 422/13 καταχωρήθηκε στις 30.5.2014 και η Έκθεση Απαίτησης στις 12.9.2014, ενώ οι επίδικες διευκολύνσεις που αφορούν τη συμφωνία δανείου με αρ. 063-12-0865693 τερματίσθηκαν με επιστολή ημερ. 29.6.2015, δηλαδή πολύ αργότερα από την καταχώριση της Έκθεσης Απαίτησης. Συνεπώς, κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής 422/13 και/ή μέχρι την 12η Σεπτεμβρίου 2014 ήταν πρόωρη και/ή ανύπαρκτη η παρούσα αγωγή. - Η έγερση Ανταπαίτησης στην αγωγή 422/13 ήταν ανέφικτη, διότι εκείνη η αγωγή στρέφεται εναντίον πολλών προσώπων, αφορά αγορά αξιογράφων και η έγερση Ανταπαίτησης εκ μέρους τους, η οποία είναι ο δέκατος Εναγόμενος, θα επέφερε πολυπλοκότητα στη διαδικασία. Συνεπώς καταλήγει πως όσα εκτίθενται στα υπό αναφορά δικόγραφα υποδεικνύουν την ύπαρξη πλειάδας διαφορετικών θεμάτων και/ή μη ταύτισης των επίδικων θεμάτων ή διαδίκων. Ως εκ τούτου, είναι η θέση της Ενάγουσας ότι δεν υπάρχουν δύο εκκρεμούσες αγωγές που αφορούν τα ίδια επίδικα θέματα. Η Αιτήτρια από την αντίπερα όχθη επιμένει πως το εγειρόμενο ζήτημα είναι αμιγώς νομικό. Ότι αμφότερες οι αγωγές σχετίζονται με τον ίδιο λογαριασμό και δάνειο και ότι αυτό καταδεικνύεται από τα δικόγραφα. Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τις θέσεις των συνηγόρων. Καταλήγω με βάση τις ανωτέρω εκτεθείσες αρχές πως η ένσταση της παραγράφου 1 μπορεί να ακουστεί προδικαστικά. Οι εγειρόμενες θέσεις για πλειάδα θεμάτων της αγωγής, για πολυπλοκότητα των θεμάτων και μη ευχερή εκδίκαση εάν καταχωρηθεί Ανταπαίτησης στην αγωγή 422/13, δεν θα αποφασισθεί σε αυτό το στάδιο. Θα είναι το αντικείμενο εξέτασης του επόμενου ζητήματος το οποίο αποτελεί και το ζητούμενο. Την εκδίκαση του προδικαστικού σημείου. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τα δικόγραφα αμφοτέρων των αγωγών, αφού επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια (και εκείνα της αγωγής 422/13). Από τα έγγραφα αυτά διαφαίνεται, ως αντικείμενο εξέτασης - και προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση - πως έχουν αντικείμενο πέραν της αξίωσης για τα αξιόγραφα, το δάνειο που συνήψε η Εναγόμενη με την Ενάγουσα. Παρατίθεται μάλιστα ο αριθμός του επίδικου λογαριασμού δανείου υπ΄ αρ. 063-12-08593 τον οποίον αμφότεροι οι διάδικοι επικαλούνται. Αναδεικνύεται από τα δικόγραφα τόσο η επίδικη διαφορά όσο και οι ημερομηνίες καταχώρισης της αγωγής 422/13, της Έκθεσης Απαίτησης της, όπως και των λοιπών δικογράφων. Στην απόφαση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian κ.α., Πολιτική Έφεση 151/10, ημερ. 7.3.2014 (στην οποία η συνήγορος της Αιτήτριας παράπεμψε το Δικαστήριο), λέχθηκε πως το απαραίτητο υπόβαθρο γεγονότων δια επίλυση της επίδικης διαφοράς θα μπορούσε να τεθεί είτε από το ίδιο το δικόγραφο είτε να προκύπτει απ΄ αυτό ή να αποτελείται από κοινά παραδεκτά γεγονότα. Με την ανωτέρω απόφαση κρίθηκε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο είχε ενώπιον του γεγονότα τα οποία προέκυπταν από τα δικόγραφα των δύο αγωγών, οι οποίες είχαν ως αντικείμενο ασφαλιστικό έγγραφο. Συνακόλουθα η αίτηση εγκρίνεται. Θα ορισθεί για ακρόαση η εκδίκαση του σημείου που εγείρεται με την παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και σε βάρος της Καθ΄ ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας, όπου και τότε θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil /Interim Αναφορά: (Αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο