LCN DEVELOPERS LIMITED κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 80/17, 2/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A168 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 80/17 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 9/1965 και τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 μετά των σχετικών τροποποιήσεων. Μεταξύ:
- LCN DEVELOPERS LIMITED (HE 137102)
- Θεόδουλος Θεοδούλου
- RIPPLE SWIMMING POOLS LIMITED (HE 163147) Εφεσειόντων-Αιτητών και ALPHA BANK CYPRUS LTD Εφεσίβλητης Καθ΄ ης η αίτηση ----------------- Ημερομηνία: 2.10.2017 Για Εφεσείοντες-Αιτητές: κ. A. Αλεξάνδρου με κα Λ. Λεμονάρη Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Μ. Σωφρονίου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την κρινόμενη αίτηση επιζητείται η ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» οι οποίες έχουν σταλεί και επιδοθεί από την Εφεσίβλητη Τράπεζα προς τους Αιτητές. Οι ειδοποιήσεις αυτές έχουν σταλεί δυνάμει του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65, το οποίο παρέχει τη δυνατότητα εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου δια ιδιωτικού πλειστηριασμού, δηλαδή πλειστηριασμού που προωθείται από τον ενυπόθηκο δανειστή. Με την παρούσα διαδικασία επιδιώκεται η εκποίηση των ακινήτων με αρ. εγγραφής 0/3465, τεμ. 152, αρ. εγγραφής 0/3466, τεμ. 153 και αρ. εγγραφής 0/4388, τεμ. 340, όλα αντικείμενο των ιδίων υποθηκών Υ 53/2004, Υ5497/07 και Υ5498/
- Οι υποθήκες αυτές ενεγράφησαν προς όφελος της Εφεσίβλητης προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν προς την Αιτήτρια αρ.
- Οι λόγοι έφεσης που στηρίζουν την αίτηση/έφεση μπορούν να ομαδοποιηθούν στους πιο κάτω: - Εκκρεμεί διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, ήτοι η αγωγή 1154/16 η οποία καταχωρήθηκε από την Καθ΄ ης η αίτηση εναντίον των Αιτητών, μέσω της οποίας οι τελευταία, με την Έκθεση Υπεράσπισης που έχουν καταχωρίσει αμφισβητούν το ενυπόθηκο χρέος, τις συμφωνίες δανείου και τις συμφωνίες υποθηκών. - Δεν μπορούν να συνυπάρχουν η διαδικασία του Μέρους VIA και η διαδικασία αγωγής. - Η διαδικασία που ακολουθείται είναι λανθασμένη, παράτυπη και καταχρηστική και οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την προώθηση της διαδικασίας του Μέρους VIA είναι ουσιαστικά ανεφάρμοστες. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 που συνοδεύει την αίτηση επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους έφεσης και εκφράζεται η πεποίθηση ότι η ακολουθούμενη διαδικασία είναι λανθασμένη και παράτυπη. Η Καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με τους ευάριθμους λόγους της οποίας προβάλλει ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και ότι η ύπαρξη Έκθεσης Υπεράσπισης στην προαναφερθείσα αγωγή δεν αποτελεί αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Οι συνήγοροι έχουν αναπτύξει με γραπτές αγορεύσεις και προφορικές διευκρινήσεις την επιχειρηματολογία και τις θέσεις τους, αναφορά στις οποίες γίνεται κατωτέρω. Αναφορά στο Νόμο Προτού προχωρήσω στην εξέταση των επιμέρους λόγων έφεσης πρέπει να σημειωθούν τα εξής σχετικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/
- Δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, σε περίπτωση υπερημερίας ως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία (άρθρο 44Β(γ)). Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» (άρθρο 44Γ) η οποία όταν ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα συνοδεύεται από την ειδοποίηση Θ (άρθρο 44Β 2(α)). Με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, τόκων κ.λ.π.. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης το οφειλόμενο ποσό. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει η εξής επιφύλαξη: «44Γ-
(1)Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των τριάντα
(30)ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού: Νοείται ότι, µε την ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Στην κρινόμενη περίπτωση η ειδοποίηση Τύπου «Ι» επιδόθηκε στους Αιτητές στις 2.3.2017, συνοδευόμενη από την ειδοποίηση Τύπου «Θ» (ένορκη δήλωση Αιτητή, παρ. 3). Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, προς τις απαιτήσεις της ειδοποίησης «Ι», τότε αποστέλλεται προς τον οφειλέτη και προς οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα
(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ
(2)). Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στους Αιτητές στις 4.5.2017. Το άρθρο 44Δ
(1)προβλέπει τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Μεταξύ αυτών (άρθρο 44Δ
(2)) προνοείται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος στην οποία τον πληροφορεί πως εντός δέκα
(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Δικαίωμα διορισμού δεύτερου εκτιμητή παρέχεται δια του άρθρου 44Δ
(1)και στον οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις. Με την πάροδο 10 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης «ΙΒ», ο οφειλέτης οφείλει να ενημερώσει τον δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε. Είναι προφανές πως οι ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Οποιαδήποτε ειδοποίηση επηρεάζει έννομα συμφέροντα των Αιτητών πρέπει να εφεσιβάλλεται εντός 30 ημερών από την επίδοση. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» επεδόθησαν στις 2.3.2017 (Τεκμήριο 2 που συνοδεύει την ένορκη δήλωσης ένστασης/παρ. 3 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση) και συνεπώς, ακόμη και να αποτελεί εφέσιμη ειδοποίηση, η προθεσμία για προσβολή της έχει παρέλθει (η αίτηση/έφεση καταχωρήθηκε στις 19.5.2017). Οι λόγοι ένστασης εξετάζονται σε συνάρτηση με τους λόγους έφεσης, καθόσον αφορούν τη δυνατότητα και προϋποθέσεις παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Τυχόν παραμερισμός της οποίας συμπαρασύρει και κάθε μεταγενέστερη ειδοποίηση ή ενέργεια. Η ειδοποίηση Tύπου «ΙΑ», όπως κατ΄ εξαντλητικό τρόπο περιγράφεται στο άρθρο 44Γ
(3)παραμερίζεται όταν: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Δεν υπάρχουν λόγοι έφεσης σχετικά με τις τρεις πρώτες προϋποθέσεις ούτε και προωθήθηκαν τέτοιοι. Εκείνο που έντονα αμφισβητείται είναι η προϋπόθεση (δ). Η ύπαρξη αγωγής εναντίον της ειδοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1), δηλαδή η Τύπου «Ι». Προτού γίνει ενασχόληση για το τι σημαίνει αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», πρέπει να μνημονευθούν ορισμένοι κανόνες ερμηνείας των Νομοθετημάτων. Η ερμηνεία ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν. Έχει πλέον εδραιωθεί η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος. Όπου η γραμματική ερμηνεία οδηγεί σε καταφανώς άτομα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Ούτε σε παράδοξα ή παράλογα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσει μια ερμηνεία. Όταν οι πρόνοιες είναι σαφείς δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να πληρώνει κενά σε ένα νόμο (Κωνσταντίνου v. Αντωνιάδη, Πολ. Έφεση 4787, ημερ. 23.1.98, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας, Α.Ε. 1804, ημερ. 20.5.98, Τροκκούδης v. Πέτρου κ.α., Αίτηση 4/97, ημερ. 10.4.98, Ρόναλντ Γουοτς κ.α. v. Γιάννη Λαούρη, Πολιτική Έφεση 319/08, ημερ. 7.7.2014). Όπου δε ο νόμος που τυγχάνει ερμηνείας σχετίζεται με ανθρώπινα δικαιώματα, τότε σε περίπτωση αμφιβολίας αυτή πρέπει να επιλύεται υπέρ του δικαιώματος του πολίτη (Π. Καυκαρή, Αίτηση 2/04, ημερ. 28.1.2004). Έχοντας τα ανωτέρω κατά νου θα εξετάσω την εν λόγω προϋπόθεση. Η αγωγή πρέπει να εγείρεται από τον οφειλέτη εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Όχι για τον τύπο ή το κύρος αυτής αλλά για το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα που αυτή επιδιώκει να επιφέρει. Η διάταξη 44Γ
(1)προνοεί: «44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Συνεπώς η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού κ.λ.π. και καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για καταχώριση αγωγής για αμφισβήτηση του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να αξιώνει πληρωμή και καταβολή αυτών. Σκοπός της τεθείσας αυτής προϋπόθεσης είναι να προλάβει ή και να εμποδίσει τον ενυπόθηκο δανειστή στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και την προώθηση της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Η ενεργοποίηση του δικαιώματος αυτού του ενυπόθηκου δανειστή, ουσιαστικά αναστέλλεται και παγοποιείται με την εκκρεμότητα της αγωγής. Η φράση «εκκρεμεί αγωγή» σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», εγείρει ένα άλλο ερώτημα. Για το χρονικό διάστημα καταχώρισης της αγωγής αυτής. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί είναι πως η αγωγή πρέπει να εκκρεμεί πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», αφού προνοείται ως ένας από τους λόγους ακύρωσης της. Άλλως πώς θα εδίδετο δικαίωμα δημιουργίας προϋποθέσεων για λόγους έφεσης και παραμερισμού. Αποτελεί την έντονα προωθούμενη θέση του κ. Αλεξάνδρου πως η εκκρεμότητα της αγωγής 1154/16 αποτελεί εμπόδιο για προώθηση της παρούσας διαδικασίας. Με την Έκθεση Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε αμφισβητείται η εγκυρότητα των συμφωνιών δανείων και υποθηκών. Αμφισβητείται το οφειλόμενο ποσό και η υποχρέωση πληρωμής. Όλα αυτά αποτελούν επίδικα θέματα ως εκτίθενται στις σχετικές παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης και το Δικαστήριο θα κληθεί να αποφασίσει. Εάν, διερωτάται ο συνήγορος, το Δικαστήριο αποφασίσει κατά την εκδίκαση της αγωγής ότι οι υποθήκες είναι άκυρες τι θα γίνει ενώ τα κτήματα θα έχουν ήδη πωληθεί; Συνεπώς, καταλήγει ο συνήγορος, με την καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης πλήττεται το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Η απάντηση και θέση της Εφεσίβλητης Τράπεζας είναι πως η ύπαρξη της αγωγής 1154/16 και η καταχώρηση εκ μέρους των Αιτητών Έκθεσης Υπεράσπισης δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση (δ). Είναι αποδεκτό και παραδεκτό πως στην κρινόμενη περίπτωση δεν καταχωρήθηκε αγωγή εκ μέρους του Αιτητή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης του στην εναντίον του καταχωρηθείσα αγωγή εκ μέρους της Εφεσίβλητης. Το Δικόγραφο αυτό δεν θεωρείται ότι πληροί την έννοια και απαίτηση της εκκρεμοδικίας αγωγής την ποία απαιτεί η προϋπόθεση (δ) του σχετικού άρθρου. Είναι σαφείς οι πρόνοιες του Νόμου, άρθρο 44Α(1, 2 και 4) ότι δεν αποτελεί κώλυμα η ύπαρξη αγωγής εκ μέρους του δανειστή για ενεργοποίηση της διαδικασίας πλειστηριασμού. Είναι κατανοητός ο προβληματισμός και η αγωνία του συνηγόρου των Αιτητών στο τι δέον γενέσθαι εάν επιτευχθεί πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και στη συνέχεια επιτύχει στην υπεράσπιση του και η υποθήκη θεωρηθεί άκυρη. Εκείνο που ενδεχομένως τότε θα δικαιούται είναι η καταβολή αποζημιώσεων. Όμως, δεν παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να προλαμβάνει με την απόφαση του σε τέτοια περίπτωση τα αποτελέσματα της αγωγής. Καταχρηστική άσκηση διαδικασίας Χαρακτηρίζεται ως καταχρηστική η διαδικασία ενόσω προωθείται ταυτόχρονα με την ύπαρξη αγωγής. Προβάλλεται ως αντιλογία η ύπαρξη της αγωγής 1154/16 με την οποία επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και υποδεικνύεται ότι η χρήση πολλαπλών διαδικασιών για την επιδίωξη του ιδίου σκοπού συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά. Ως αιτιολογία του λόγου τούτου, δηλαδή ότι καταστρατηγείται το πνεύμα του Νόμου, αναφέρεται το άρθρο 44Α
(4)το οποίο δίδει δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την έγερση αγωγής. Συνεπώς, καταλήγει η εισήγηση, η φράση αυτή καταδεικνύει το πνεύμα του νομοθέτη ο οποίος είχε κατά νου ότι τέτοια διαδικασία εφαρμόζεται εφόσον δεν έχει ήδη κινηθεί αγωγή που να σκοπεί στην έκδοση διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Με την αγόρευση του συνηγόρου των Εφεσειόντων, πέραν της ανάπτυξης των ανωτέρω λόγων, έχει γίνει παραπομπή μεταξύ άλλων στις αποφάσεις στις υποθέσεις Α.Μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος v. Χριστάκη Σταύρου Χριστοφόρου
(1993)1 Α.Α.Δ. 248 και Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Λέχθηκε σε αυτές και επαναλήφθηκε σε μεταγενέστερες πως η επιδίωξη ομοίων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ιδίου στόχου. Στους λόγους ένστασης αλλά και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει αντικρούεται η ισχυριζόμενη καταχρηστικότητα με τους ισχυρισμούς ότι: «
- Η ύπαρξη προγενέστερης πολιτικής αγωγής δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προχωρήσει με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας δεν εμποδίζουν την Τράπεζα από το να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους της Τράπεζας.
- Η απόφαση πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε από την Τράπεζα ορθά και νομότυπα από την Καθ΄ ης η Αίτηση, με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας εκ του Νόμου τα προβλεπόμενα δικαιώματα της. Ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση της διαδικασίας και/ή ασέβεια και/ή περιφρόνηση του Δικαστηρίου και/ή καταπάτηση των δικαιωμάτων των Αιτητών.» Επιχειρηματολογώντας ο συνήγορος της Εφεσίβλητης υποστηρίζει, αφού παραπέμπει στο λεκτικό του άρθρου 44Α (1-4) ότι: «Είναι προφανές από το λεκτικό των πιο πάνω διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου ότι η πρόθεση του νομοθέτη είναι να παρέχει στον ενυπόθηκο δανειστή την επιλογή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με όποιον τρόπο επιλέξει και χωρίς να τον εμποδίζει να χρησιμοποιεί παράλληλες διαδικασίες με σκοπό να εξασφαλίσει το λαβείν του.» Παραπέμπει προς επίρρωση της θέσης της σε αποφάσεις Επαρχιακών Δικαστών στις οποίες επιτράπηκε η πώληση δυνάμει του Μέρους VIA, ενώ ήδη είχε εκδοθεί δικαστική απόφαση και καταλήγει με τη θέση ότι: «οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου ερμηνεύονται εσφαλμένα από τους Αιτητές. Η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει εκκινήσει τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει των δυνατοτήτων που της παρέχει ο σχετικός Νόμος με σκοπό να εισπράξει το λαβείν της». Το παρόν Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει παρόμοιο θέμα, δηλαδή της δυνατότητας ή όχι πώλησης ενυπόθηκου με βάση το Μέρος VIA, όταν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση στην υπόθεση Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/Έφεση 195/2016, ημερομηνίας 7.11.
- Επαναλαμβάνονται τα όσα εκεί λέχθηκαν: «Η προσπάθεια επίλυσης του ζητήματος και απάντησης του εύλογου ερωτήματος του τι δέον γενέσθαι στην περίπτωση ύπαρξης δικαστικής απόφασης και διατάγματος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αποτελεί εγχείρημα όχι και τόσο απλό, αφού αμφότερες οι απόψεις είναι λογικές. Πιστεύω πως μια αναδρομή στη σκοπιμότητα του Νόμου θα βοηθήσει την ερμηνεία του. Στόχος της θέσπισης του μέρους VIA, ήταν η πρόσδοση ταχύτητας στις διαδικασίες πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και η είσπραξη των οφειλόμενων και εξασφαλιζόμενων με την υποθήκη ποσό ή ποσά. Για τούτο και οι προθεσμίες των 30 ημερών που τίθενται για πληρωμή αλλά ακόμη και η «ασφυκτική» προθεσμία των 30 ημερών από της καταχώρησης της αίτησης εντός της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί (ο περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός 4/2015, άρθρο 14). Θεωρώ πως δεν είναι καθόλου άσχετη η έναρξη του Μέρους VIA με το άρθρο 44Α το οποίο καθορίζει την εφαρμογή του μέρους αυτού σε κάθε σύμβαση υποθήκης προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου. Καθορίζει ρητά πως: «44Α.-
(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρµόζονται σε κάθε περίπτωση σύµβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηµατικό µητρώο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου ή η οποία εγγράφεται στο κτηµατικό µητρώο µετά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Προχωρεί περαιτέρω ο Νόμος συσχετίζοντας το παρόν Μέρος VIA με το προηγούμενο Μέρος VI, με το οποίο η πώληση επιτυγχανόταν μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου, και αναφέρει πως: «
(2)Καµία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Για να συνεχίσει στην επόμενη διάταξη όπου διαβάζουμε πως: «
(3)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VI:» Τίθεται δε επιπροσθέτως η κάτωθι επιφύλαξη με την οποία οι χρονικές προθεσμίες που τίθενται με το Μέρος VIA να αναπροσαρμόζονται και σε όσα ποσά έχουν καταστεί πληρωτέα πριν την εφαρμογή του: «Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρµογής από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Τίποτα συνεπώς και καμία διάταξη υπάρχει στο Νόμο, απαγορευτική της χρήσης από τον ενυπόθηκο δανειστή της διαδικασίας του μέρους τούτου για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ενδεχομένως η χρήση κάποιων εντύπων και διαδικασιών για να καταστεί το χρέος υπερήμερο ώστε να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA, να εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με τη διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Ούτε βέβαια μπορούμε να μιλάμε για αναδιάρθρωση «δανείου» (τύπος Θ) αφού το δάνειο έχει καταστεί εξ΄ αποφάσεως χρέος. Εκείνο βέβαια που παραμένει είναι το χρέος. Εισέτι οφειλόμενο. Για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα προσφοράς διευθέτησης του. Η ύπαρξη διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δεν καθιστά καταχρηστική την επιδίωξη πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου δεδομένου πως ο δανειστής επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον άλλο τρόπο τον οποίον του παρέχει σχετικός Νόμος. Η έκδοση δικαστικής απόφασης και σχετικού διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου κτήματος παρέχει δικαιώματα στον εξ΄ αποφάσεως δανειστή. Δεν εναποθέτει υποχρέωση. Ούτε περιορίζει το δικαίωμα του δανειστή να ακολουθήσει άλλη μέθοδο εκτέλεσης ή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όταν ο Νόμος του το επιτρέπει." Πρόσθετα, στην κρινόμενη περίπτωση όπου εκκρεμεί η αγωγή, η διάταξη αρ. 4 του άρθρου 44A επιτρέπει και όχι αποκλείει την παράλληλη διαδικασία επιδίωξης διατάγματος δι΄ αγωγής και προώθηση της διαδικασίας πώλησης από τον ενυπόθηκο δανειστή: «
(4)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγµατος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ουσιαστικά δεν επιζητείται η εξασφάλιση ενός νέου διατάγματος, αλλά η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, του ιδίου αποτελέσματος που θα προκύψει από την εφαρμογή της έκδοσης διατάγματος πώλησης. Το ίδιο αποτέλεσμα, όπως οι ήδη υπάρχουσες διαδικασίες τις οποίες ο νομοθέτης δεν έχει καταργήσει και σε σχέση με τις οποίες επέλεξε όπως προσθέσει και προσφέρει μια εναλλακτική διαδικασία. Επισημαίνεται και πάλιν πως η σχετική διάταξη του άρθρου 44
(4)δεν απαγορεύει ούτε και αποκλείει τη συνύπαρξη αγωγής και της διαδικασίας του Μέρους VIA. Συνακόλουθα κρίνεται πως δεν υπάρχει ούτε κατάχρηση της διαδικασίας αλλά ούτε και αδυναμία συνύπαρξης αγωγής και διαδικασίας εκποίησης του ακινήτου. Το γεγονός ότι υπάρχει και έχει εκδηλωθεί αμφισβήτηση του οφειλόμενο υπολοίπου, αυτό δεν εμποδίζει τη διαδικασία εκποίησης. Από το εκπλειστηρίασμα, εάν επιτευχθεί πλειστηριασμός, θα πληρωθεί εκείνο που πραγματικά οφείλεται. Συνακόλουθα, ενόψει όσων προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και σε βάρος των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση -Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» - ύπαρξη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο