CYLANDIA LIMITED κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια εταιρεία Λτδ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 186/17, 16/10/2017

(13)και μπορούν να ομαδοποιηθούν στους ακόλουθους: - Εκκρεμεί η αγωγή υπ΄ αρ. 1698/14 στην οποία οι Αιτητές έχουν καταχωρίσει Έκθεση Υπεράσπισης με την οποία αμφισβητείται η νομιμότητα και εγκυρότητα του επίδικου χρέους και επίδικων συμφωνιών και υποθηκών (Λόγος Α). - Εκκρεμεί αίτηση των Αιτητών για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης που καταχώρισαν στα πλαίσια της ανωτέρω αγωγής με την οποία επιζητείται η προσθήκη ανταπαίτησης για ακύρωση των συμφωνιών υποθηκών. Επομένως, η ύπαρξη των ανωτέρω δύο διαδικασιών αναστέλλει τη δυνατότητα για έναρξη διαδικασίας πλειστηριασμού (Λόγοι Β και Ε). - Οι ειδοποιήσεις της σκοπούμενης πώλησης αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process - Λόγος Δ). - Οι ειδοποιήσεις δεν πληρούν τις προβλεπόμενες από το Νόμο προϋποθέσεις, δεν συνοδεύονται από αναλυτική κατάσταση λογαριασμού και απαιτούν καταβολή ποσού το οποίο περιέχει παράνομες χρεώσεις (Λόγοι ΣΤ, Ζ, Η). - Οι δηλώσεις υποθηκών είναι το αποτέλεσμα απάτης και ψευδών παραστάσεων (Λόγος Θ). - Οι Αιτητές δεν έλαβαν τις εκ του Νόμου προβλεπόμενες ειδοποιήσεις δυνάμει των άρθρων 44Β, 44Γ και 44Δ του Νόμου 9/65 (Λόγος Κ). - Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή πληρωμής (Λόγος Λ). - Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί, διότι επεδόθη ταυτόχρονα με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» χωρίς να παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών (Λόγος Μ). - Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα των Αιτητών, η αποτίμηση των οποίων σε χρηματικές αξίες είναι εκτός πραγματικότητας. Η αίτηση/έφεση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 2, διευθύντριας της Αιτήτριας εταιρείας 1 και μητέρας του Αιτητή

1. Επαναλαμβάνει τους λόγους έφεσης και παραθέτει περαιτέρω πληροφορίες που έλαβε από εμπειρογνώμονες και οι οποίες δηλώνουν πως η αγορά ακινήτων στην Κύπρο σήμερα λόγω της περιορισμένης παροχής ρευστότητας προς τον τομέα αυτό και τα πρόσφατα προβλήματα του τραπεζικού τομέα ευρίσκεται σε κατάσταση σύγχυσης και ανωμαλίας σε βαθμό που να μην μπορεί να γίνει ακριβής εκτίμηση της αγοραίας αξίας των ακινήτων και περαιτέρω η διαδικασία εκτίμησης των ακινήτων είναι διάτρητη λόγω της έλλειψης αντικειμενικής αγοράς ακινήτων για να μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια η αξία της ακίνητης περιουσίας της Αιτήτριας
2. Τα επίδικα ακίνητα έχουν επαγγελματική αξία και η πώληση με πλειστηριασμό θα τους προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση και ζημιά. Υποστηρίζει επίσης πως η πώληση αυτού του μεγάλου αριθμού των ακινήτων της Αιτήτριας 1 θα εξοστράκιζε και θα περίπλεκε την εξουσία του Δικαστηρίου να απονέμει δικαιοσύνη και/ή θα το καθιστούσε αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη στο μέλλον. Η Εφεσίβλητη κατεχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με την οποία εγείρονται διάφοροι λόγοι οι οποίοι απορρίπτουν τους λόγους έφεσης αιτούμενοι την απόρριψη της. Προβάλλεται ως κύριος λόγος ένστασης ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο Νόμος για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Όπως αναντίλεκτα προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις και τεκμήρια που καταχωρήθηκαν, η Εφεσίβλητη Τράπεζα παρεχώρησε στους Αιτητές τραπεζικές διευκολύνσεις. Για εξασφάλιση αυτών, συνήφθηκαν οι επίδικες υποθήκες (Τεκμήρια 1-15 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Η Εφεσίβλητη κατεχώρισε εναντίον των Αιτητών την υπ.΄ αριθμό αγωγή 1698/14 στην οποία οι Αιτητές κατεχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης στις 19.12.2014 (Τεκμήριο 2 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση). Στις 17.7.2017 και 20.7.2017 η Εφεσίβλητη επέδωσε προς τους Αιτητές τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» (Τεκμήριο 17 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση και Τεκμήριο 1 ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση). Με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» η οποία επεδόθη στις 17.7.2017, ενημερώνονται οι Αιτητές ότι τα ακίνητα που καλύπτονται από τις εκεί αναφερόμενες υποθήκες θα εκποιούντο στις 18.10.2017 ενώ με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που επεδόθη στις 20.7.2017 η πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων θα πραγματοποιείτο στις 20.10.
3. Προτού υπεισέλθω στην εξέταση των λόγων έφεσης θεωρώ σκόπιμο να καταγραφεί η νομική πτυχή του θέματος και το γενικότερο θεσμικό πλαίσιο. Δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, σε περίπτωση υπερημερίας ως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία (άρθρο 44Β(γ)). Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» (άρθρο 44Γ) η οποία όταν ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα συνοδεύεται από την ειδοποίηση Θ (άρθρο 44Β 2(α)). Με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, τόκων κ.λ.π.. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης το οφειλόμενο ποσό. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει η εξής επιφύλαξη: «44Γ-

(1)Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των τριάντα

(30)ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού: Νοείται ότι, µε την ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Στην κρινόμενη περίπτωση η ειδοποίηση Τύπου «Ι» επιδόθηκε στους Αιτητές στις 16.5.2017 και 19.5.2017. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, προς τις απαιτήσεις της ειδοποίησης «Ι», τότε αποστέλλεται προς τον οφειλέτη και προς οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα

(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ

(2)). Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στους Αιτητές στις 17.7.2017 και 20.7.2017. Το άρθρο 44Δ

(1)προβλέπει τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Μεταξύ αυτών (άρθρο 44Δ

(2)) προνοείται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος στην οποία τον πληροφορεί πως εντός δέκα

(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Δικαίωμα διορισμού δεύτερου εκτιμητή παρέχεται δια του άρθρου 44Δ

(1)και στον οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις. Με την πάροδο 10 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης «ΙΒ», ο οφειλέτης οφείλει να ενημερώσει τον δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε. Οι λόγοι ένστασης εξετάζονται σε συνάρτηση με τους λόγους έφεσης, καθόσον αφορούν τη δυνατότητα και προϋποθέσεις παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Τυχόν παραμερισμός της οποίας συμπαρασύρει και κάθε μεταγενέστερη ειδοποίηση ή ενέργεια. Η ειδοποίηση Tύπου «ΙΑ», όπως κατ΄ εξαντλητικό τρόπο περιγράφεται στο άρθρο 44Γ

(3)παραμερίζεται όταν: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).» Με τους λόγους έφεσης πλήττονται όλες οι ανωτέρω προϋποθέσεις, χωρίς όμως να υπάρχει μαρτυρία ή επεξήγηση που να το υποστηρίζει τούτο, πλην της προϋπόθεσης (δ). Παρά τους σχετικούς λόγους έφεσης αναφορικά με την προϋπόθεση (α) εντούτοις, εκτός του ότι δεν επεξηγείται γιατί δεν πληροί τον τύπο και τις προϋποθέσεις, μια σύγκριση των επίδικων ειδοποιήσεων με τον τύπο που προβλέπεται στο Παράρτημα του Δεύτερου Μέρους, αποδεικνύει το αβάσιμο του ισχυρισμού αυτού. Οι ειδοποιήσεις έχουν επιδοθεί προς τους Αιτητές, όπως αποδέχονται οι ίδιοι με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και όπως καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 17 που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της ένστασης. Πλήττεται επίσης η τρίτη προϋπόθεση η οποία και αποτελεί και ξεχωριστό λόγο έφεσης, ότι δηλαδή η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Δεν δίδεται καμία αιτιολογία ή μαρτυρία για τούτο το λόγο που να τον στηρίζει. Αντίθετα: με την ένορκη δήλωση Σταυρινού η οποία συνοδεύει την ένσταση (η οποία δεν αμφισβητήθηκε) υποστηρίζεται πως έχουν σταλεί και επιδοθεί στους Αιτητές ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» στις 16.5.2017 και 19.5.2017. Το γεγονός τούτο επιμαρτυρείται από το Τεκμήριο 16 το οποίο περιλαμβάνει τις ειδοποιήσεις και ένορκες δηλώσεις του επιδότη ο οποίος τις επέδωσε. Με αυτές τάσσεται προθεσμία 30 ημερών για πληρωμή, παρελθούσης απράκτου της οποίας, οι Αιτητές έχουν δικαίωμα να αποστέλλουν την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Στην κρινόμενη περίπτωση η ειδοποίηση αυτή επεδόθη στις 17.7.2017 και 20.7.2017 ήτοι, χρονικό διάστημα το οποίο καλύπτει πλήρως την περίοδο των 30 ημερών που απαιτεί η προϋπόθεση (γ). Η προϋπόθεση (δ) απαιτεί να εκκρεμεί αγωγή για την ειδοποίηση του άρθρου 44Γ

(1), η οποία είναι η ειδοποίηση Τύπου «Ι». Έχουν καταγραφεί ανωτέρω οι λόγοι ένστασης που στηρίζουν αυτή την προϋπόθεση. Υποστηρίζει με την αγόρευση του ο συνήγορος των Αιτητών πως: «Ο κάθε ένας από τους πιο πάνω λόγους δίνει αυτοδικαίως δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη και στα ενδιαφερόμενα μέρη, εάν επιθυμούν, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της σκοπούμενης πώλησης, χωρίς να απαιτείται για την έκδοση του σχετικού διατάγματος η συγκατάθεση ή η βούληση του ενυπόθηκου δανειστή. Το γεγονός ότι εκκρεμεί αγωγή στο Δικαστήριο η οποία αμφισβητεί την νομιμότητα και εγκυρότητα των δοσοληψιών μεταξύ των δανειστή και ενυπόθηκου οφειλέτη και/ή άλλων ενδιαφερομένων είναι επαρκής λόγος για έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Η νομοθεσία δεν θέτει οποιουσδήποτε άλλους όρους.» Παραπέμπει το Δικαστήριο σε προηγούμενη απόφαση του (Κάτια Ορφανίδου, Αίτηση/Έφεση αρ. 197/2016) όπου ερμηνεύθηκε πως ο όρος αγωγή περιλαμβάνει και ανταπαίτηση, ανεξάρτητα του χρόνου καταχώρησης της και σημειώνει πως: «Οι αιτητές στην αγωγή 1698/14 καταχώρησαν υπεράσπιση στην οποία εμπεριέχονται ισχυρισμοί για παράνομες χρεώσεις εκ μέρους της καθ΄ ης η αίτηση και αμφισβητούν την νομιμότητα της συμφωνίας δανείου και υποθηκών και ως εκ τούτου καλύπτεται από την έννοια αγωγή που ορίζεται από τον Νόμο, ανεξάρτητα με τον χρόνο καταχώρησης της υπεράσπισης και με ποια ιδιότητα λαμβάνουν μέρος στην διαδικασία οι οφειλέτες. Αναφορικά με την υπόθεση 1698/14 στην οποία καταχωρήθηκε μόνο Υπεράσπιση, εάν στο τέλος της εκδίκασης της υπόθεσης η καθ΄ ης η αίτηση δεν καταφέρει να αποδείξει το ύψος του οφειλόμενου ποσού ή εάν φανεί ότι η συμφωνία δανείου ή οι υποθήκες είναι παράνομες ή άκυρες τότε το Δικαστήριο δεν θα δώσει τέτοια θεραπεία έστω και στην έλλειψη ανταπαίτησης. Επομένως και μόνον η καταχώρηση υπεράσπισης εμπίπτει στην έννοια «αγωγή» που ορίζει ο Νόμος. Η καταχώρηση της αίτησης για τροποποίηση ημερ. 11/8/2017 με την οποία ζητείται η προσθήκη ανταπαίτησης έρχεται να θεραπεύσει τυχόν πρόβλημα απουσίας της ανταπαίτησης στην Έκθεση Υπεράσπισης των Αιτητών.» Η αντίθετη θέση της Εφεσίβλητης εισηγείται πως η ύπαρξη της αγωγής 1698/14 και η καταχώρηση σε αυτήν Έκθεσης Υπεράσπισης δεν αποτελεί αγωγή στην έννοια του άρθρου 44Γ

(3)(δ). Παραπέμπει με τη σειρά της σε αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου όπου εξετάστηκε το ίδιο θέμα σε συνάρτηση με την προβαλλόμενη κατάχρηση της διαδικασίας. Αποτελεί γεγονός ότι το παρόν Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να επιληφθεί παρόμοιου θέματος σε διάφορες άλλες υποθέσεις, όπου εξετάστηκε και το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας στις περιπτώσεις όπου εκκρεμεί αγωγή την οποία έχει καταχωρήσει η Εφεσίβλητη εναντίον των Εφεσειόντων ενώ παράλληλα η πρώτη προωθεί εναντίον των δεύτερων τη διαδικασία που προνοείται από το Μέρος VIA του Νόμου 9/65. Στην αίτηση/έφεση 80/17 είχε την ευκαιρία το παρόν Δικαστήριο να εξετάσει παρόμοιο θέμα αφού έγινε αναφορά στους κανόνες ερμηνείας νομοθετημάτων. Η αγωγή πρέπει να εγείρεται από τον οφειλέτη εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Όχι για τον τύπο ή το κύρος αυτής αλλά για το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα που αυτή επιδιώκει να επιφέρει. Η διάταξη 44Γ

(1)προνοεί: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Συνεπώς η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού κ.λ.π. και καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για καταχώριση αγωγής για αμφισβήτηση του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να αξιώνει πληρωμή και καταβολή αυτών. Σκοπός της τεθείσας αυτής προϋπόθεσης είναι να προλάβει ή και να εμποδίσει τον ενυπόθηκο δανειστή στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και την προώθηση της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Θα πρέπει να σημειωθεί πως η φράση «εκκρεμεί αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι»», δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι εννοεί αγωγή την οποία η Εφεσίβλητη καταχώρησε. Είναι δυνατόν η Εφεσίβλητη να προωθεί αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι», την οποίαν η ίδια απέστειλε και να αμφισβητεί το περιεχόμενο της και το δικαίωμα της για προώθηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου; τούτο δεν έχει έρεισμα ούτε τη λογική ούτε και το σκοπό του Νομοθέτη και ότι ήθελε να επιτύχει. Το γεγονός πως οι Αιτητές κατεχώρησαν αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης με αίτημα την προσθήκη Ανταπαίτησης, δεν είναι δυνατό να ερμηνευθεί ως αγωγή η οποία καλύπτεται από την εκκρεμοδικία. Αφενός είναι ακόμη μια αίτηση της οποίας το αποτέλεσμα είναι αμφίβολο και αφετέρου η αίτηση ακόμη και αμέσως με την καταχώριση της να παρήγαγε αποτέλεσμα, δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στην προϋπόθεση ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», διότι καταχωρήθηκε στις 3.8.2017, μετά τη λήψη της ειδοποίησης αυτής. Η αγωγή η οποία πρέπει να εκκρεμεί εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι», ώστε να εντάσσεται στην προϋπόθεση (δ) για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», πρέπει να εκκρεμεί πριν την αποστολή και επίδοση της. Άλλως πως θα «εδημιουργείτο» προϋπόθεση για παραμερισμό της ειδοποίησης «ΙΑ». Κρίνεται συνεπώς πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Παρά ταύτα θα εξετασθούν και οι λοιποί λόγοι έφεσης, οι οποίοι είναι συναφείς με τον τύπο και περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Παραπονούνται οι Αιτητές ότι δεν έχει σταλεί αναλυτική κατάσταση λογαριασμού και ότι το χρέος περιλαμβάνει παράνομους τόκους και χρεώσεις. Η αποσταλείσα ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ακολουθεί, όπως ανωτέρω λέχθηκε, τον τύπο του Παραρτήματος. Με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» η οποία συνοδεύεται από την ειδοποίηση Τύπου «Θ», στάληκε και κατάσταση χρεών, όπως και πάλιν προβλέπεται στους τύπους του Παραρτήματος. Η φύση της παρούσας διαδικασίας είναι τέτοια που δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο, αναλυτικά το χρέος, οι τόκοι, οι χρεώσεις κ.λ.π.. Τούτο θα γίνει στα πλαίσια της αγωγής. Ούτε και δίδεται σ΄ αυτό το στάδιο η δυνατότητα εξέτασης των συμφωνιών δανείων και υποθηκών, για τους λόγους που ανωτέρω αναφέρθηκαν. Παραπονούνται επίσης οι Αιτητές ότι θα υποστούν ζημιά από την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων, η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Απαντά η Εφεσίβλητη, πως, αντιθέτως, η οποιαδήποτε καθυστέρηση άσκησης από την Τράπεζα των δικαιωμάτων της βάσει του Μέρους VIA θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση του ενυπόθηκου χρέους με αποτέλεσμα αυτό να μην μπορεί να καλυφθεί από την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω, τονίζει η συνήγορος της Εφεσίβλητης, πως δυνάμει των όρων των συμβάσεων υποθήκης (Τεκμήρια 1 έως 15) οι Αιτητές παραχώρησαν στην Τράπεζα το δικαίωμα να πωλεί τα ενυπόθηκα ακίνητο είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε απευθείας, είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο, με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζουν οι υποθήκες. Οι ανωτέρω υποδείξεις είναι ορθές. Το άρθρο 4 των εγγράφων υποθήκης (Τεκμήρια 1 έως 15) προνοεί: «Η Τράπεζα δικαιούται από την (ημερ. σύναψης υποθήκης) κι εγώ υποχρεούμαι να πληρώσω το ποσό των (..) όπως αναφέρεται στην παρ. 11, να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε απευθείας, είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής και χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα.» Πέραν τούτων το Δικαστήριο επισημαίνει πως η παρούσα δυνάμει του Μέρους VIA προνοούμενη διαδικασία δεν του παρέχει την ευχέρεια εξέτασης του δίκαιου ή εύλογου της εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων και της πρόκλησης ή όχι ζημιάς. Οι προϋποθέσεις για ακύρωση και το θεσμικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται είναι ρητά και σαφέστατα διαγεγραμμένο. Προβάλλεται ως λόγος ακύρωσης των ειδοποιήσεων η κατάχρηση διαδικασίας σε σχέση με την ύπαρξη της αγωγής 1698/14 και της προώθησης της πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου 9/65. Δεν έχει αναπτυχθεί ο λόγος τούτος με την αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών, πλην όμως το Δικαστήριο τον εξετάζει. Έχει νομολογιακά καθιερωθεί πως η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο, όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ιδίου σκοπού (Α.Μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος v. Χριστάκη Σταύρου Χριστοφόρου

(1993)1 Α.Α.Δ. 248 και Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217.) Το παρόν Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει παρόμοιο θέμα, δηλαδή της δυνατότητας ή όχι πώλησης ενυπόθηκου με βάση το Μέρος VIA, όταν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση στην υπόθεση Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/Έφεση 195/2016, ημερομηνίας 7.11.2016. Επαναλαμβάνονται τα όσα εκεί λέχθηκαν: «Η προσπάθεια επίλυσης του ζητήματος και απάντησης του εύλογου ερωτήματος του τι δέον γενέσθαι στην περίπτωση ύπαρξης δικαστικής απόφασης και διατάγματος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αποτελεί εγχείρημα όχι και τόσο απλό, αφού αμφότερες οι απόψεις είναι λογικές. Πιστεύω πως μια αναδρομή στη σκοπιμότητα του Νόμου θα βοηθήσει την ερμηνεία του. Στόχος της θέσπισης του μέρους VIA, ήταν η πρόσδοση ταχύτητας στις διαδικασίες πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και η είσπραξη των οφειλόμενων και εξασφαλιζόμενων με την υποθήκη ποσό ή ποσά. Για τούτο και οι προθεσμίες των 30 ημερών που τίθενται για πληρωμή αλλά ακόμη και η «ασφυκτική» προθεσμία των 30 ημερών από της καταχώρησης της αίτησης εντός της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί (ο περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός 4/2015, άρθρο 14). Θεωρώ πως δεν είναι καθόλου άσχετη η έναρξη του Μέρους VIA με το άρθρο 44Α το οποίο καθορίζει την εφαρμογή του μέρους αυτού σε κάθε σύμβαση υποθήκης προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου. Καθορίζει ρητά πως: «44Α.-

(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρµόζονται σε κάθε περίπτωση σύµβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηµατικό µητρώο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου ή η οποία εγγράφεται στο κτηµατικό µητρώο µετά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Προχωρεί περαιτέρω ο Νόμος συσχετίζοντας το παρόν Μέρος VIA με το προηγούμενο Μέρος VI, με το οποίο η πώληση επιτυγχανόταν μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου, και αναφέρει πως: «

(2)Καµία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Για να συνεχίσει στην επόμενη διάταξη όπου διαβάζουμε πως: «

(3)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VI:» Τίθεται δε επιπροσθέτως η κάτωθι επιφύλαξη με την οποία οι χρονικές προθεσμίες που τίθενται με το Μέρος VIA να αναπροσαρμόζονται και σε όσα ποσά έχουν καταστεί πληρωτέα πριν την εφαρμογή του: «Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρµογής από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Τίποτα συνεπώς και καμία διάταξη υπάρχει στο Νόμο, απαγορευτική της χρήσης από τον ενυπόθηκο δανειστή της διαδικασίας του μέρους τούτου για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ενδεχομένως η χρήση κάποιων εντύπων και διαδικασιών για να καταστεί το χρέος υπερήμερο ώστε να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA, να εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με τη διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Ούτε βέβαια μπορούμε να μιλάμε για αναδιάρθρωση «δανείου» (τύπος Θ) αφού το δάνειο έχει καταστεί εξ΄ αποφάσεως χρέος. Εκείνο βέβαια που παραμένει είναι το χρέος. Εισέτι οφειλόμενο. Για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα προσφοράς διευθέτησης του. Η ύπαρξη διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δεν καθιστά καταχρηστική την επιδίωξη πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου δεδομένου πως ο δανειστής επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον άλλο τρόπο τον οποίον του παρέχει σχετικός Νόμος. Η έκδοση δικαστικής απόφασης και σχετικού διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου κτήματος παρέχει δικαιώματα στον εξ΄ αποφάσεως δανειστή. Δεν εναποθέτει υποχρέωση. Ούτε περιορίζει το δικαίωμα του δανειστή να ακολουθήσει άλλη μέθοδο εκτέλεσης ή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όταν ο Νόμος του το επιτρέπει." Πρόσθετα, στην κρινόμενη περίπτωση όπου εκκρεμεί η αγωγή, η διάταξη αρ. 4 του άρθρου 44A επιτρέπει και όχι αποκλείει την παράλληλη διαδικασία επιδίωξης διατάγματος δι΄ αγωγής και προώθηση της διαδικασίας πώλησης από τον ενυπόθηκο δανειστή: «

(4)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγµατος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ουσιαστικά δεν επιζητείται η εξασφάλιση ενός νέου διατάγματος, αλλά η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, του ιδίου αποτελέσματος που θα προκύψει από την εφαρμογή της έκδοσης διατάγματος πώλησης. Το ίδιο αποτέλεσμα, όπως οι ήδη υπάρχουσες διαδικασίες τις οποίες ο νομοθέτης δεν έχει καταργήσει και σε σχέση με τις οποίες επέλεξε όπως προσθέσει και προσφέρει μια εναλλακτική διαδικασία. Επισημαίνεται και πάλιν πως η σχετική διάταξη του άρθρου 44

(4)δεν απαγορεύει ούτε και αποκλείει τη συνύπαρξη αγωγής και της διαδικασίας του Μέρους VIA. Συνακόλουθα κρίνεται πως δεν υπάρχει ούτε κατάχρηση της διαδικασίας αλλά ούτε και αδυναμία συνύπαρξης αγωγής και διαδικασίας εκποίησης του ακινήτου. Το γεγονός ότι υπάρχει και έχει εκδηλωθεί αμφισβήτηση του οφειλόμενο υπολοίπου, αυτό δεν εμποδίζει τη διαδικασία εκποίησης. Από το εκπλειστηρίασμα, εάν επιτευχθεί πλειστηριασμός, θα πληρωθεί εκείνο που πραγματικά οφείλεται. Οι Αιτητές επιζητούν παραμερισμό και της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», επικαλούμενοι τους ίδιους λόγους έφεσης που επικαλούνται για την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αφού οι λόγοι έφεσης ακολουθούν τα αιτητικά 1 και

1. Εγείρουν ξεχωριστό λόγο έφεσης υπό στοιχείο Μ ως εξής: Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί καθότι έχει επιδοθεί στους Αιτητές ταυτόχρονα με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» χωρίς να παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών που προνοείται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/
2. Η Καθ΄ ης η αίτηση απαντά πως: «Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο δεν απαγορεύει την ταυτόχρονη επίδοση των εν λόγω Ειδοποιήσεων και το γεγονός της ταυτόχρονης επίδοσης των δύο Ειδοποιήσεων δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού ούτε και οι Αιτητές τεκμηριώνουν πώς το γεγονός της ταυτόχρονης επίδοσης επηρεάζει τα έννομα συμφέροντα τους.» Είναι ορθό ότι δεν προνοείται λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» αναφορικά με τον χρόνο επίδοσης αυτής. Τέτοιος λόγος προνοείται για την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», όπου τάσσεται προθεσμία 30 ημερών για πληρωμή, από την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι», μετά την πάροδο της οποίας ο πιστωτής έχει δικαίωμα να προχωρήσει σε περαιτέρω μέτρα. Το άρθρο 44Δ αναφέρει «τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ, διορίζονται δύο

(2)εκτιμητές» και ακολούθως το 44Δ

(2)προνοεί για την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», χωρίς να καθορίζει προθεσμία προς τούτο. Συνεπώς δεν εξαρτά τη μια υποχρέωση με την άλλη ώστε να εκλαμβάνεται απαραίτητη προϋπόθεση η προγενέστερη αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Θεωρώ πως με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» όπου καλείται ο οφειλέτης να διορίσει εκτιμητή, για διασφάλιση ουσιαστικά των δικών του συμφερόντων, δεν πλήττεται οποιοδήποτε έννομο συμφέρον του, με την ταυτόχρονη επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Αντίθετα, θεωρώ ότι η ταυτόχρονη επίδοση δίδει περισσότερο χρόνο για διορισμό εκτιμητή και ετοιμασία εκθέσεων αφού εάν γινόταν επίδοση μετά την πάροδο των 30 ημερών εντός της οποίας ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρίσει αίτηση/έφεση και μετά την πάροδο άλλων 30 ημερών για έκδοση απόφασης από την καταχώριση της αίτησης, τότε παραμένει πολύ λίγος χρόνος για διορισμό εκτιμητή. Συνακόλουθα, έχοντας υπόψη όλα όσα ανωτέρω εκτέθηκαν, κρίνεται πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παραμερισμό των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Η αίτηση/έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και σε βάρος των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση - Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» - ύπαρξη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο