Διόφαντος Χατζημιτσής, Αρ. Αίτησης: 6/16, 27/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A207 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 6/16 Εν Πτωχεύσει: Διόφαντος Χατζημιτσής, Δ.Τ.509291, εκ Πάφου, Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ, 74-78, 8010 Πάφος ----------------- Ημερομηνία: 27.11.2017 Για Αιτήτρια: κα Χ. Μαυρικίου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ Καθ΄ ου η αίτηση παρών προσωπικά Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια Alpha Bank Cyprus Ltd επιζητεί με την κρινόμενη αίτηση την έκδοση διατάγματος παραλαβής του Διόφαντου Xατζημιτσή από την Πάφο. (Με την τροποποίηση του περί Πτωχεύσεων Νόμου, το άρθρο 5 αναφέρεται σε διάταγμα πτώχευσης και όχι παραλαβής.) Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση πως ο Καθ΄ ου η αίτηση οφείλει στην Τράπεζα δυνάμει δικαστικής απόφασης στην αγωγή 1192/14 (Τεκμήριο Α) τα ποσό των: «(α) €652.164,77 με τόκο 5% από 31.12.15 επί €650.358,22 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων στις 30/6 και 31/12 έκαστου έτους, (β) €192.260,54 πλέον τόκο 5% από 31.12.15 επί €191.727,97 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση των τόκων στις 30/6 και 31/12 εκάστου έτους, πλέον το ποσό των €2.356 έξοδα αγωγής και έκδοσης της απόφασης, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 2.6.14 μέχρι εξοφλήσεως, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α..» Στις 16.3.2015 κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου το memo με αρ. εγγραφής 588/15 (Τεκμήριο Γ) για το κτήμα με αρ. εγγραφής 0/8862 το οποίο βρίσκεται στη Γεροσκήπου, μερίδιο 1/
- Του συγκεκριμένου memo προηγούνται άλλες εγγραφές η αξία των οποίων ανέρχεται στο ποσό των €989.890.190,90, πλέον τόκους (Τεκμήριο Δ). Για την καταναγκαστική αξία του κτήματος έγινε έκθεση (Τεκμήριο Ε) η οποία δεν καλύπτει τις επιβαρύνσεις και συνεπώς, καταλήγει η ένορκη δήλωση είναι φανερό ότι η ασφάλεια που έχει η Τράπεζα επί της περιουσίας του χρεώστη, δεν καλύπτει πλήρως τις υποχρεώσεις του. Εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση/Χρεώστη καταχωρήθηκε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με την οποία εγείρονται οι ακόλουθοι λόγοι για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση δεν πρέπει να επιτύχει: «1) Οι αιτητές δεν εξάντλησαν όλα τα δικαστικά μέτρα για είσπραξη προτού καταχωρήσουν την παρούσα διαδικασία και/ή ουδέν άλλο μέτρο έλαβαν για ικανοποίηση του εξ΄ αποφάσεως χρέους τους. 2) Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική, καταπιεστική και άδικη εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση. 3) Η αίτηση των Αιτητών δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή η νομική βάση είναι ελλειπής. 4) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση Διατάγματος Πτώχευσης. 5) Δεν αναφέρονται στην αίτηση όλα τα πραγματικά γεγονότα καθώς και τα πραγματικά ποσά μετά την έκδοση της απόφασης. 6) Οι αιτητές έχουν προβεί σε ενδεδειγμένα μέτρα εκτέλεσης πριν την έναρξη της παρούσας διαδικασίας με τρόπο ώστε να μην τηρείται η νομική διαδικαστική διαδικασία. Οι αιτητές ενεργούν αδικαιολόγητα με το να ζητούν να πτωχεύσει αντί να αναζητήσουν άλλη ενδεικνυόμενη θεραπεία. 7) Ο χρεώστης είναι φερέγγυο άτομο και δύναται να ξοφλήσει τα χρέη του. Το παρόν πρόβλημα εισροής χρημάτων το οποίο τον εμποδίζει να ρυθμίσει τα χρέη του κατά αυτόν το χρόνο δεν αποτελεί απόδειξη αφερεγγυότητας εκ μέρους του αλλά εστιάζεται σε απρόσμενα οικονομικά προβλήματα τα οποία θα λυθούν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και στην οικονομική κρίση των τελευταίων ετών. 8) Ο καθ΄ ου η αίτηση εργάζεται έχει μηνιαίο εισόδημα και σταθερό μηνιαίο εισόδημα, έχει ακίνητη περιουσία και ουδόλως στερείται της ικανότητας να πληρώνει τα χρέη του. Απλά αντιμετώπισε στο παρόν στάδιο προβλήματα οικονομικής ρευστότητας, τα οποία είναι προσωρινά. Συνεπώς είναι άδικο και να κηρυχθεί σε πτώχευση για ένα χρέος το οποίο εν πάση περιπτώσει μπορεί να αποπληρώσει. 9) Οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι ότι θα εισπράξουν το λαβείν τους, διότι ο καθ΄ ου η αίτηση διαθέτει περιουσία η αξία της οποίας είναι πολύ μεγαλύτερη από το οφειλόμενο ποσό στην οποία έχουν καταχωρήσει ΜΕΜΟ.» Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επαναλαμβάνονται ουσιαστικά οι λόγοι ένστασης και υποστηρίζει πως: «η αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά, κακόπιστα και εκδικητικά με μοναδικό σκοπό την άσκηση πίεσης σε βάρος μου, προκειμένου να καταβάλω το εξ΄ αποφάσεως ποσό. Διατηρούσα καταθετικό λογαριασμό από το 2007 πέραν των €2.300,000 και σε κάποιο στάδιο η τράπεζα εντελώς αυθαίρετα και χωρίς προειδοποίηση έχει πάρει τα λεφτά έναντι χρεών της εταιρείας Evans Developments Ltd ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να εξοφλήσει τον προσωπικό μου λογαριασμό πρώτα και τα υπόλοιπα έναντι της εταιρείας. Αυτή και μόνον η πράξη τους υποδηλεί κακόβουλες και εκβιαστικές προθέσεις εκ μέρους των Αιτητών, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες μου.» Ότι με την αίτηση επιδιώκονται αλλότριοι σκοποί και προκαλείται μεγάλη ταλαιπωρία και βλάβη στην οικογένεια του. Δηλώνει εν τέλει πως είναι φερέγγυο άτομο και μπορεί να εξοφλήσει τα χρέη του. Ότι εργάζεται και λαμβάνει μηνιαίο εισόδημα. Ότι έχει ακίνητη περιουσία επί της οποίας η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει memo και δεν στερείται της ικανότητας να πληρώσει τα χρέη του. Απλά αντιμετωπίζει στο παρόν στάδιο προβλήματα οικονομικής ρευστότητας τα οποία είναι προσωρινά. Προς υποστήριξη της αίτησης πρόσφεραν μαρτυρία οι Άντρη Λαζάρου (Μ.Α.1) και ο Κ. Βρυώνης (Μ.Α.2). Η πρώτη είναι υπεύθυνη του Πολιτικού Τμήματος του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Υπό την ιδιότητα της αυτή κατέχει το φάκελο της Ειδοποίησης Πτώχευσης υπ΄ αρ. 3/16 η οποία αφορά τον Καθ΄ ου η αίτηση/Χρεώστη και τον οποίον κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Η ειδοποίηση επιδόθηκε στον Καθ΄ ου στις 3.3.
- Καταχωρήθηκε εκ μέρους του ένορκη δήλωση στις 16.3.2016 για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης η οποία εκδικάστηκε από το Δικαστήριο το οποίο στις 11.7.2016 εξέδωσε απόφαση με την οποία την απέρριψε. Σύμφωνα με την ανωτέρω απόφαση η προθεσμία μετά το πέρας της οποίας διαπράττεται η πράξη πτώχευσης αρχίζει από 11.7.
- Η ρηθείσα μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τη συνήγορο που εμφανιζόταν για τον Χρεώστη. Ο κ. Κώστας Βρυώνης (Μ.Α.2) εργάζεται ως λειτουργός στο Τμήμα Διεύθυνσης Καθυστερήσεων. Γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα διότι του είχε ανατεθεί η υπόθεση από την αρχή και είχε στην κατοχή του το φάκελο. Δήλωσε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει την αίτηση και αναφέρθηκε στην εκδοθείσα την 1.8.2014 απόφαση εναντίον του Χρεώστη (Τεκμήριο 2). Ο Χρεώστης δεν έχει προβεί σε καμία πληρωμή μετά την έκδοση της απόφασης και εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των €652.164,77, με τόκο 5% από 31.12.2015 επί €650.358,22 μέχρι εξοφλήσεως του με κεφαλαιοποίηση των τόκων στις 30/6 και 31/12 έκαστου έτους και €192.260,54, πλέον 5% τόκο από 31.12.2015 επί €191.727,97 μέχρι εξοφλήσεως του κεφαλαίου του τόκου 30/6 και 31/12 έκαστου έτους, πλέον €2.356 έξοδα αγωγής και έκδοσης δικαστικής απόφασης, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο, από 2.6.2014 μέχρι εξοφλήσεως συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 3 κατάσταση χρέους). Ανέφερε επίσης ότι η Αιτήτρια Τράπεζα κατέθεσε στο Τμήμα του Επίσημου Παραλήπτη το ποσό των €500 (αντίγραφο Τεκμήριο 4 και το πρωτότυπο βρίσκεται εντός του φακέλου). Κατέθεσε επίσης πως αναφορικά με τον Καθ΄ ου η αίτηση δεν βρίσκεται σε ισχύ οποιοδήποτε σχέδιο για προσωπικό σχέδιο αποπληρωμής ή προστατευτικό διάταγμα σύμφωνα με το Νόμο περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων του Ν.65(Ι)/2015 (Τεκμήριο 5 πιστοποιητικό Εφόρου Εταιρειών και Τεκμήριο Ε). Η Αιτήτρια Τράπεζα καταχώρησε memo υπ΄ αρ. ΕΒ586/15 στις 16.3.2015 για το ακίνητο υπ΄ αρ. 0/8862 (Τεκμήριο 6). Επί του ακινήτου αυτού υπάρχουν προγενέστερες επιβαρύνσεις ήτοι η υποθήκη Υ3462/09, ημερ. 24.9.2009 της Ελληνικής Τράπεζας και το memo 604/14, ημερ. 31.3.2014 της Τράπεζας Κύπρου καθώς επίσης το memo 529/15, ημερ. 6.3.2015 της Alpha Bank Cyprus Ltd (Τεκμήριο 7 κτηματολογική έρευνα). Στις 28.7.2016 προέβησαν σε εκτίμηση του ακινήτου μέσω της AXIA CHARTERED SURVEYORS (Τεκμήριο Ε ένορκης δήλωσης). Ερωτηθείς ο μάρτυρας για τους ισχυρισμούς του καθ΄ ου ότι η Τράπεζα αυθαίρετα πήρε τα χρήματα του και τα χρησιμοποίησε έναντι χρεών της εταιρείας Evans Developments Ltd, απάντησε πως: «Μάλιστα, βάσει των δύο εγγράφων γενικού αιτήματος επίσχεσης lien ημερομηνιών 19/05/2008 και ημερομηνίας 24/09/2008 που υπέγραψε ο Καθ΄ ου η Αίτηση, χρησιμοποιήθηκαν καταθέσεις για εξόφληση που ήταν αποδεσμευμένος της εξόφλησης του ποσού της εταιρείας Evans. Η τράπεζα έχει το δικαίωμα να το κάνει βάσει των δύο εγγράφων με τις δεσμευμένες καταθέσεις που υπήρχαν, το ποσό για εξόφληση προσωπικών οφειλών του Καθ΄ ου η αίτηση, όσο και της εταιρείας Evans» (Τεκμήριο 8). Ο ρηθείς μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε επί όλων όσων ανωτέρω αναφέρονται. Ρωτήθηκε γιατί η Αιτήτρια δεν προχώρησε με αίτηση έρευνας εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση προτού καταχωρήσει την αίτηση πτώχευσης. Προέβαλε άγνοια για το λόγο πλην όμως υπέθεσε πως και να προχωρούσε με αίτηση έρευνας δεν θα υπήρχε οποιοδήποτε αποτέλεσμα αφού ο Καθ΄ ου η αίτηση, από την 1.8.2014 που εξεδόθη η απόφαση, δεν προέβη σε καμία κατάθεση έναντι των οφειλών. Εκ μέρους του Καθ΄ ου δηλώθηκε ότι δεν θα προσφερθεί μαρτυρία και έτσι την ίδια ημερομηνία, αγόρευσε η κα Μαυρικίου εκ μέρους της Αιτήτρια ενώ η κα Ζαχαρία η συνήγορος του Καθ΄ ου/Χρεώστη ζήτησε και της εδόθη χρόνος για την αγόρευση της. Στις 19.10.2017 που ορίσθηκε για αγόρευση εκ μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση η συνήγορος του ζήτησε και της εδόθη άδεια και αποσύρθηκε από δικηγόρος του και δόθηκε στον Καθ΄ ου η αίτηση χρόνος για περαιτέρω προετοιμασία μέχρι τις 26.10.
- Την ανωτέρω ημερομηνία εμφανίσθηκε ο Καθ΄ ου ο οποίος και παρέδωσε γραπτή αγόρευση. Όπως ανωτέρω λέχθηκε, η δοθείσα μαρτυρία για όσα γεγονότα δόθηκαν παρέμεινε αναμφισβήτητη. Έχοντας υπόψη αυτήν και όσα προστέθηκαν με τις αγορεύσεις εξετάζεται η νομική πτυχή και η εφαρμογή αυτής επί της συγκεκριμένης υπόθεσης. Οι προϋποθέσεις και η διαδικασία για έκδοση διατάγματος πτώχευσης προνοούνται από τα άρθρα 4, 5 και 6 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Δυνάμει του άρθρου 4, εάν ο χρεώστης διαπράξει πράξη πτώχευσης, τηρουμένων των προϋποθέσεων του άρθρου 5, το Δικαστήριο δύναται, κατόπιν υποβολής αίτησης πτώχευσης, η οποία υποβάλλεται είτε από τον χρεώστη είτε από πιστωτή, να κηρύξει τον χρεώστη σε πτώχευση με την έκδοση διατάγματος, το οποίο θα καλείται «διάταγμα πτώχευσης», οπότε η περιουσία του πτωχεύσαντα περιέρχεται στον διαχειριστή και διανέμεται μεταξύ των πιστωτών. Οι προϋποθέσεις και όροι βάσει των οποίων πιστωτής δύναται να υποβάλει αίτηση πτώχευσης καθορίζονται από το άρθρο 5 και είναι οι ακόλουθοι: (α) Το χρέος που οφείλεται από τον χρεώστη προς τον πιστωτή να συμποσούται σε €15.
- (β) Το χρέος είναι εκκαθαρισμένο ποσό πληρωτέο είτε αμέσως είτε σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο. (γ) Η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η πτώχευση να συνέβηκε μέσα σε έξι μήνες πριν από την υποβολή της αίτησης. (δ) Ο χρεώστης να κατοικεί στην Κύπρο ή να είχε τη συνήθη διαμονή του ή διεξαγωγή εργασιών του στην Κύπρο, εντός περιόδου ενός χρόνου πριν από την υποβολή της αίτησης. (ε) Ο πιστωτής να καταβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη τέλος ύψους πεντακοσίων ευρών (€500). Δυνάμει του άρθρου 6 όπου καθορίζεται η διαδικασία, απαιτείται (άρθρο 6
(1)) όπως η αίτηση βεβαιώνεται από ένορκη δήλωση του πιστωτή ή από πρόσωπο που γνωρίζει τα γεγονότα. Κατά την ακρόαση δε, απαιτείται από τον πιστωτή να αποδείξει: (α) Την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν. (β) Την επίδοση της αίτησης πτώχευσης στο χρεώστη, η οποία σημειωτέον θα πρέπει να γίνει προσωπικά σε αυτόν (Κ. 51
(1)των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών). (γ) Τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Στην κρινόμενη περίπτωση η αίτηση βεβαιώνεται από την ένορκη δήλωση του Κ. Βρυώνη και έχει δεόντως επιδοθεί στον Χρεώστη. Από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση διατάγματος πτώχευσης. Συγκεκριμένα: Το ποσό το οποίο οφείλει ο Χρεώστης είναι πολύ μεγαλύτερο του καθοριζόμενου από το Νόμο. Η δοθείσα με την απόφση αναστολή εκτελέσεως μέχρι 1.1.2015 έχει παρέλθει και όπως καταγράφεται στην απόφαση από τις 2.11.2015 και μετά, όλο το υπόλοιπο ποσό της απόφασης θα καθίσταται άμεσα απαιτητό και πληρωτέο. Ο Καθ΄ ου η αίτηση (σύμφωνα με το Μ.Α.1) δεν έχει καταβάλει κανένα ποσό. Διέμενε και είχε την μόνιμη κατοικία του κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες στην Πάφο. Διέπραξε πράξη πτώχευσης ήτοι: Η Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 3/16 επιδόθηκε στις 3.3.2016 και μετά από ακρόαση καθορίσθηκε πως η προθεσμία μετά το πέρας της οποίας διαπράττεται πράξη πτώχευσης αρχίζει στις 11.7.2016. Ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν συμμορφώθηκε με την Ειδοποίηση Πτώχευσης και τις πρόνοιες της και η κρινόμενη αίτηση καταχωρήθηκε στις 14.9.2016, δηλαδή εντός της προθεσμίας των έξι μηνών. Ο Πιστωτής έχει καταβάλει το τέλος των €500 προς τον Επίσημο Παραλήπτη. Ο Χρεώστης (άρθρο 4 του Νόμου), σύμφωνα με το πιστοποιητικό (Τεκμήριο Β και Τεκμήριο 4) δεν υπέβαλε αίτηση και ούτε βρίσκεται σε ισχύ Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής ή προστατευτικό διάταγμα σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου. Συνεπώς, οι τιθέμενες από το Νόμο προϋποθέσεις αποδείχτηκαν, πλην όμως πρέπει να εξεταστούν τα κατωτέρω δύο θέματα: (α) Ότι υπάρχει εξασφάλιση των Αιτητών. (β) Ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Ο Πιστωτής, παρά την κατάθεση memo επί ακινήτου του Χρεώστη, δεν είναι εξασφαλισμένος, αφού. Σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης, η αξία του ακινήτου είναι μικρότερη του εξ΄ αποφάσεως χρέους, αφού η αγοραία αξία υπολογίζεται στις €447.000 ενώ η καταναγκαστική αξία στις €291.000 και σύμφωνα με το Τεκμήριο Δ, οι προγενέστερες επιβαρύνσεις που υπάρχουν, αφορούν σημαντικά ποσά ύψους €989.890.190, τα οποία ξεπερνούν την αξία του και εν πάση περιπτώσει δεν ικανοποιούν τη δικαστική απόφαση. Ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου στην αγόρευση του ότι το ακίνητο επί του οποίου κατεχωρήθη memo είναι κατοικία και όχι χωράφι, δεν αλλάζει τη δεδομένη κατάσταση της αξίας και την εξασφάλιση που υπάρχει. Εξάλλου, ο ισχυρισμός αυτός δεν τέθηκε με μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε και αμφισβητήθηκε η γενόμενη εκτίμηση (Τεκμήριο Ε) ούτε και οι εγγραφές των προγενέστερων επιβαρύνσεων με τα ποσά που εξασφαλίζουν (Τεκμήριο Δ). Ισχυρισμός για κατάχρηση διαδικασίας Προβάλλεται ως λόγος ένστασης αλλά και τονίζεται στην αγόρευση του Καθ΄ ου πως η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε αποσκοπούσα σε αλλότριους σκοπούς και για άσκηση πίεσης εις βάρος του Καθ΄ ου η αίτηση/Χρεώστη ώστε να εξαναγκασθεί να πληρώσει την απόφαση. Σημειώνει δε πως «το ποσό αμφισβητείται και είναι προϊόν εκ συμφώνου απόφασης που προνοούσε έκπτωση καθότι περιείχε παράνομες υπερχρεώσεις που ήταν αποτέλεσμα καταχρηστικών ρητρών και παράνομων χρεώσεων τόκων και το οποίον οι Αιτητές παράτυπα «νομιμοποίησαν» και παράτυπα αξιούν». Σημειώνεται πως η έκδοση απόφασης και το ποσό δεν αμφισβητείται ούτε με την ένσταση ή την ένορκη δήλωση ούτε από αντεξέταση. Η συνήγορος της Αιτήτριας πραγματευόμενη το θέμα της κατάχρησης της διαδικασίας παρέπεμψε στις αποφάσεις Re Majory 65 CA και Re a debtor
(1955)2 All E.R., όπου διατυπώθηκε ο κανόνας ότι αποτελεί κατάχρηση η απειλή χρήσης ή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης για σκοπόν άλλον από εκείνον για τον οποίον προοριζόταν. Συνέχισε αναφέροντας πως η έννοια της κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας αναγνωρίζεται και λαμβάνεται πάντοτε υπόψη κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η προαναφερόμενη απόφαση κάνει παραπομπή στην απόφαση Re A Judgment Summons
(1953)1 All E.R. 424, στην οποία τονίσθηκε ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου αυτή θα αποτελούσε καταπιεστικό μέσο ως προς τα δικαιώματα του Χρεώστη. Η εκ μέρους του Χρεώστη προταθείσα κατάχρηση της διαδικασίας, αποτέλεσε έναν γενικό ισχυρισμό χωρίς εξειδίκευση της καταπίεσης ή κατάχρησης πλην βεβαίως του ισχυρισμού ότι η πτώχευση θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στη ζωή και την οικογένεια του. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια έπρεπε να λάβει πρώτα μέτρα εκτέλεσης της απόφασης και μετά να προχωρήσει σε αίτηση πτώχευσης. Αυτό δεν είναι ορθό και ούτε αποτελεί προϋπόθεση για καταχώριση αίτησης πτώχευσης, η οποία είναι άσχετη με μέτρα εκτέλεσης. Όπως λέχθηκε στην Πετράκης v. Κίμωνος 1 (Β) Α.Α.Δ. 1311, δεν αποτελεί προϋπόθεση, ούτε αναγκαιότητα για καταχώρηση αίτησης πτώχευσης και έκδοσης διατάγματος παραλαβής η προσπάθεια εκ μέρους του Πιστωτή να εκτελέσει την απόφαση με μέτρα εκτέλεσης. Η αίτηση πτώχευσης αποτελεί μια sui generis διαδικασία (Williams and Hunter on Bankruptcy 19η έκδοση, σελ. 1) και είναι σαφής η θέση της νομολογίας η ερμηνεύουσα τα σχετικά άρθρα του Νόμου, πως σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών (London Clubs Ltd κ.α. v. Ρόδου Παπαδόπουλου,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699). Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο πιστωτής καταχράται τη διαδικασία αν την προωθεί για να εξαναγκάσει τον χρεώστη προ των σοβαρών επιπτώσεων της πτώχευσης να τον εξοφλήσει. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων (βλ. Αρέστη v. Λαϊκή
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258). Νομιμοποιείται όμως ο πιστωτής να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Στην Πετράκης (ανωτέρω), στη σελ. 1317 αναφέρεται πως: «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» Όπως ανωτέρω λέχθηκε, οι προταθέντες ισχυρισμοί και θέσεις του Καθ΄ ου η αίτηση δεν καταδεικνύουν καταχρηστική άσκηση του δικονομικού αυτού μέτρου που έλαβεν η Αιτήτρια/Πιστωτής. Αντίθετα, διαπιστώνεται πως ο Πιστωτής δεν χρησιμοποίησε και μέτρα εκτέλεσης και τη διαδικασία πτώχευσης εναντίον του χρεώστη. Δεν υπάρχει μαρτυρία αποδεικνύουσα χρήση δόλου ή άλλου μέσου ή ενέργειας εκ μέρους της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου. Δεν προώθησε ταυτόχρονα εναντίον του άλλα παράλληλα μέσα εκτέλεσης της αίτησης ούτε εξεβίασε άλλα μέτρα πληρωμής, ούτε έλαβε άλλα οφέλη. Στην Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 A.A.788, στη σελίδα 792 λέχθηκε ότι στην London Clubs: «αποδοκιμάστηκε, ως καταχρηστική, η χρησιμοποίηση της διαδικασίας της πτώχευσης, κατ' επανάληψη, με επακόλουθο την στο μεταξύ συμφωνία του χρεώστη να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στο πλαίσιο παράλληλης διαδικασίας. Δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η πιο πάνω απόφαση (βλ. σχετικά και την Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522).». Στην υπόθεση Re A. Debtor
(1955)2 All E.R. 65 (C.A.), στη σελ. 78 αναφέρεται: "The so-called 'rule' in bankruptcy is, in truth, no more than an application of a more general rule that court proceedings may not be used or threatened for the purpose of obtaining for the person so using or threatening them some collateral advantage to himself, and not for the purpose for which such proceedings are properly designed and exist; and a party so using or threatening proceedings will be liable to be held guilty of abusing the process of the court, and, therefore, disqualified from invoking the powers of the court by proceedings which he has abused." Στην ίδια απόφαση Re A. Debtor (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στη Re A. Judgment Summons
(1954)1 All E.R. 4215, ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου τούτο θα αποτελούσε μέσο καταπιεστικό για τα δικαιώματα του χρεώστη. Εφόσον στοιχειοθετείται καταπίεση, η διαδικασία αναστέλλεται προς διαφύλαξη του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το δικονομικό μέτρο. Έγινε μνεία στην ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση πως η Αιτήτρια χρησιμοποίησε καταθέσεις του για αποπληρωμή χρεών της εταιρείας Evansκαι όχι των προσωπικών του χρεών. Ο Μ.Α.1 κ. Βρυώνης εξήγησε για ποιο λόγο έγινε τούτο και βάσει του δικαιώματος που έδιδαν τα έγγραφα (Τεκμήριο 8) και δεν αμφισβητήθηκε. Συνεπώς κρίνεται πως δεν έχει καταδειχθεί κατάχρηση ούτε άσκηση δόλου ώστε να συνηγορεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Υποστηρίζει επίσης ο Καθ΄ ου η αίτηση ότι είναι φερέγγυο άτομο και δύναται να εξοφλήσει το εξ΄ αποφάσεως χρέος του. Ο ισχυρισμός αυτός δεν προωθήθηκε με μαρτυρία εκ μέρους του και μάλλον η δοθείσα από την Αιτήτρια μαρτυρία κατέδειξε πως από το 2014 που εξεδόθη η απόφαση ουδέν ποσόν κατέβαλε. Συνακόλουθα, για τους λόγους που ανωτέρω καταγράφονται, η ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ενόψει του ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα τυπικά στοιχεία και προϋποθέσεις που απαιτεί ο Νόμος: Εκδίδεται διάταγμα πτώχευσης του χρεώστη (άρθρο 4). Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται διαχειριστής της περιουσίας του Χρεώστη. Αντίγραφο του διατάγματος Πτώχευσης να διαβιβασθεί στον Επίσημο Παραλήπτη. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ ου η αίτηση, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/Bankruptcy Jurisdiction/Final Αναφορά: (Πτώχευση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο