Alpha Bank Cyprus Ltd ν.
- KETAVO ESTATES LTD (A.E.209721), δια του Παραλήπτη και Διαχειριστή αυτής Λεωνίδα Κίμωνος κ.α., Αρ. Αγωγής: 810/15, 6/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A191 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 810/15 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσας και KETAVO ESTATES LTD (A.E.209721), δια του Παραλήπτη και Διαχειριστή αυτής Λεωνίδα Κίμωνος, Μακαρίου ΙΙΙ, Κτίριο Απόλλων αρ. 232 4ος όροφος, διαμ. 402, Λεμεσός. CARA-CAZA HOLDINGS (Α.Ε. 71891), Μεσσηνίας 7, 8035 Πάφος Κρίστης Χρυσοστόμου (Δ.Τ.600483), Αριστάρχου 7, 2029 Στρόβολος, Λευκωσία. Ζήνων Χρυσοστόμου (Δ.Τ. 422238) Μεσσηνίας 7, 8035, Πάφος Χρήστος Βασιλακόπουλος (Δ.Τ. 735451) Αγίου Γεωργίου 8, 8577 Τάλα Πάφος ή Μεσόγης 134, 8280 Μεσόγη, Πάφος Μενέλαος Κωνσταντίνου (Δ.Τ. 492139) Μεσόγης 134, 8280 Μεσόγη, Πάφος Ιωάννης Πολυβίου (Δ.Τ. 7806), Κεφαλληνίας 8, 8027 Πάφος Χριστάκης Πηλίδης (Δ.Τ. 615120) Δημοκρατίας 77, 8028 Πάφος. Εναγομένων ---------------------------- Ημερομηνία: 6.11.2017 Για την Ενάγουσα: κ. Μ. Σωφρονίου για Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ (κ. Κ. Κακογιάννης για ν΄ ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενους: κα Ασσιώτου για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ (κ. Γ. Στεφάνου για ν΄ ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης εγείρεται η εξής προδικαστική ένσταση: «Οι Εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και αναφέρουν ότι καταχρηστικά οι ενάγοντες προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής αφού προηγήθηκε η καταχώριση της αγωγής υπ΄ αριθμό 46/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου από αυτούς εναντίον των εναγόντων, στα πλαίσια της οποίας θα εξεταστούν τα επίδικα θέματα που αφορούν μεταξύ άλλων στην λειτουργία αυτού αλλά και όλων των λογαριασμών που οι εναγόμενοι διατηρούσαν στους ενάγοντες, καθώς και τα νόμιμα υπόλοιπα τους, αποζημιώσεις κ..π. ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή πρέπει να απορριφθεί λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και/ή πολλαπλότητας της διαδικασίας και/ή ύπαρξης κωλύματος.» Με αίτηση τους ημερ. 4.11.2016 οι Εναγόμενοι με σχετική αίτηση ζήτησαν την προδικαστική εκδίκαση τούτου του σημείου. Αίτημα στο οποίο η Ενάγουσα ενίστατο και γι΄ αυτό ακούστηκε από το Δικαστήριο η αίτηση. Με απόφαση του ημερ. 5.5.2017 το Δικαστήριο αποφάσισε όπως η εν λόγω ένσταση ακουστεί προδικαστικά και την όρισε για ακρόαση στις 15.6.
- Την ανωτέρω ημερομηνία, ενόψει του ότι οι συνήγοροι της Ενάγουσας δεν ήσαν έτοιμοι για ακρόαση, ζητήθηκε αναβολή και έτσι τελικά η ακρόαση της προδικαστικής ένστασης ολοκληρώθηκε στις 15.9.
- Οι συνήγοροι ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους με γραπτές αγορεύσεις το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν. Σημειώνεται πως η Ενάγουσα κατεχώρησε στις 15.6.2017 αίτηση για διαγραφή της Ανταπαίτησης των Εναγομένων, η οποία ορίσθηκε και εκείνη στις 15.9.2017, με οδηγίες όπως οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η αίτηση καταχωρήσουν ένσταση. Η παραδοθείσα αγόρευση εκ μέρους της Ενάγουσας, αναφέρεται σε εκείνη την αίτηση και όχι στο ζήτημα της προδικαστικής ένστασης. Ουσιαστικά το Δικαστήριο έχει ενώπιον του για το θέμα τούτο μόνο την αγόρευση των Εναγομένων. Επιχειρηματολογώντας η συνήγορος των Εναγομένων, ανέπτυξε το θέμα αναφερόμενη στο ιστορικό της αγωγής και παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Στην Λύρας v. Πετρολίνα Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ. 1401, το Εφετείο δια του Δικαστή Νικολάου αποφάνθηκε ότι: «Θα επιχειρήσουμε να εκθέσουμε με συντομία το πώς πρέπει να αντικρύζεται το ζήτημα. Το ποιά από δύο διασταυρούμενες αγωγές πρέπει να ανασταλεί, εξαρτάται από τις περιστάσεις. Γενικός και άκαμπτος κανόνας δεν υπάρχει. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι το ποιός από τους δύο διαδίκους φέρει το βάρος απόδειξης εκεί όπου αυτό βρίσκεται στη μια πλευρά ή κυρίως στη μια πλευρά. Εκείνος που το φέρει πρέπει να αρχίζει πρώτος και γι' αυτό ορθό είναι να παραμένει η αγωγή στην οποία εκείνος είναι ενάγων. Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι το κατά πόσο προκύπτει από μια αγωγή συγκεκριμένο ωφέλημα για τον ενάγοντα το οποίο δεν θα ήταν ορθό να του στερηθεί. Αν συντρέχει μόνο ο ένας από αυτούς τους παράγοντες, τότε υπερισχύει έναντι οποιωνδήποτε άλλων. Αν συνυπάρχουν, τότε το δικαστήριο τους σταθμίζει για να επιλέξει μεταξύ τους. Στην απουσία και των δύο αποκτά σημασία η χρονολογική σειρά στην καταχώριση των αγωγών. Αυτοί οι τρεις παράγοντες δεν εξαντλούν τις δυνατότητες. Δεν αποκλείονται και άλλοι - ήσσονος όμως σημασίας συγκριτικά με τους πρώτους δύο -οι οποίοι θα μπορούσαν ίσως να εκτοπίσουν την χρονολογική σειρά.» Εισηγείται περαιτέρω η συνήγορος των Εναγομένων, αναφερόμενη στις ανωτέρω αρχές, πως το βάρος απόδειξης στα πλαίσια της αγωγής 46/2015 βρίσκεται στους ώμους των νυν Εναγομένων οι οποίοι πρέπει να αποδείξουν την ακυρότητα των επίδικων συμφωνιών αλλά και την ύπαρξη αντισυμβατικών και παράνομων χρεώσεων. Κατ΄ αντίθεση με την Ενάγουσα, η οποία στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, για να αποδείξει την υπόθεση της θα πρέπει να παρουσιάσει αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού. Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση, στέρηση συγκεκριμένου ωφελήματος, αποτελεί εισήγηση είναι ότι δεν θα στερηθεί κανένας διάδικος οποιουδήποτε ωφελήματος. Ο χρόνος καταχώρησης της αγωγής, αφού η παρούσα είναι μεταγενέστερη της 46/15 κλίνει την πλάστιγγα, όπως ισχυρίζεται, ξεκάθαρα, υπέρ της εκδίκασης της αγωγής 46/2015 και την απόρριψη της παρούσας. Επίκληση γίνεται και της αρχής της μη κατάχρησης των διαδικασιών όπως αυτή τέθηκε από την απόφαση Williams v. Hunt
(1905)1 KB 512, και υιοθετήθηκε σε αρκετές μεταγενέστερες αποφάσεις του Κυπριακού Εφετείου (δέστε Beogradska D.D.
(1996)1 A.Α.Δ. 911, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Λέχθηκε στην πρώτη απόφαση πως: «Χωρίς να υπάρχει άκαμπτος κανόνας εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα, αυτή πρέπει να απορρίπτεται, αλλά εκεί που καλύπτει ζητήματα που δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης». Στα όσα προβλήθηκαν ως επιχειρηματολογία για υποστήριξη της προδικαστικής ένστασης των Εναγομένων, δεν υπάρχει αντίλογος εκ μέρους της Ενάγουσας Τράπεζας. Το Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει με την ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 5.5.2017 πως τα κλητήρια εντάλματα και τα δικόγραφα αμφοτέρων των αγωγών αποκαλύπτουν πως και οι δύο είχαν ως βάση αγωγής τη συμφωνία δανείου μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενης
- Ο ισχυρισμός που ετέθη με την ένσταση της Καθ΄ ης Τράπεζας στην αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού σημείου, πως εκδικητικά καταχωρήθηκε η αγωγή 46/15 εκ μέρους των Εναγομένων, δεν αποδείχθηκε. Όντως φαίνεται πως η αγωγή 46/15 καταχωρήθηκε στις 16.1.2015, μετά την αποστολή επιστολής τερματισμού της συμφωνίας δανείου εκ μέρους της Ενάγουσας, η οποία φέρεται να είναι η 14η Νοεμβρίου 2014, δεν αποτελεί αυταπόδεικτο γεγονός εκδικητικής συμπεριφοράς. Επίκεντρο των επίδικων θεμάτων και στις δύο αγωγές είναι η συμφωνία δανείου ημερ. 6.12.
- Οι Ενάγοντες στην αγωγή 46/15 (εν τοις εφεξής οι δανειολήπτες), ισχυρίζονται ακυρότητα και ματαίωση της συμφωνίας δανείου και των συμβάσεων υποθηκών λόγω άσκησης πίεσης, ψευδών παραστάσεων και δόλου εκ μέρους της Εναγόμενης Τράπεζας, Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή (εν τοις εφεξής η Τράπεζα). Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι με επιστολή τους ημερ. 16.12.2014 τερμάτισαν τη σχετική συμφωνία δανείου. Όταν μια σύμβαση καταρτίζεται κατ΄ ισχυρισμό ψυχικής πίεσης, δόλου ή ψευδούς παράστασης είναι ακυρώσιμη κατ΄ επιλογή του μέρους το οποίο επικαλείται τούτο (άρθρο 19, Κεφ. 149). Στην κρινόμενη περίπτωση οι δανειολήπτες επέλεξαν να προβούν σε ακύρωση των συμβάσεων, έχουν καταχωρίσει αγωγή προς τούτο και συνεπώς φέρουν το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους. Έχουν επίσης προβεί σε τερματισμό της συμφωνίας δανείου αιτούμενοι αποζημιώσεις, και γι αυτό οφείλουν να αποδείξουν το εύλογο της ενέργειας τους αυτής. Το ζήτημα όμως δεν επιλύεται τελειωτικά με την αγωγή 46/
- Η εκεί Εναγόμενη Τράπεζα αξιώνει ποσά τα οποία κατ΄ ισχυρισμό οφείλονται μετά τον εκ μέρους της τερματισμό της σύμβασης. Οι ίδιοι οι δανειολήπτες αναφέρουν στην Έκθεση Απαίτησης τους πως εάν κριθεί ότι η συμφωνία δανείου είναι έγκυρη, τότε οι υπερχρεώσεις και παράνομοι τόκοι οι οποίοι κατ΄ ισχυρισμό επιβλήθηκαν, πρέπει να αφαιρεθούν από το οφειλόμενο, δυνάμει της σύμβασης δανείου ποσόν. Συνεπώς, αν και έπεται χρονολογικά η παρούσα αγωγή, ενόψει των ανωτέρω αναφερθέντων, δεν δικαιολογείται η απόρριψη της. Αιτιολογείται όμως η αναστολή της, μέχρι εκδικάσεως της αγωγής 46/2015 (Δημοκρατία v. Υψαρίδη κ.α. (αρ. 2)
(1993)3 Α.Α.Δ. 347). Συνακόλουθα η παρούσα αγωγή αναστέλλεται μέχρι εκδικάσεως της αγωγής 46/15. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγομένων και εναντίον της Ενάγουσας όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας, οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions /Ιinterim Αναφορά: (Εκδίκαση προδικαστικού σημείου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο