ALEXEY PORKHUN ν. S. PARIS MOTORS & ACCESSORIES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 210/17, 13/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A195 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 210/17 Μεταξύ: ALEXEY PORKHUN, από την Ρωσία και τώρα στην Πάφο Ενάγοντα και S. PARIS MOTORS & ACCESSORIES LIMITED (HE217609), Ευάγγελου Φλωράκη 9, Έμπα, ΤΚ8250, Πάφος ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΡΗ, από την Πάφο, Ευάγγελου Φλωράκη 9, Έμπα, ΤΚ 8250, Πάφος Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερ. 12.6.2017 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ---------------------------- Ημερομηνία: 13.11.2017 Για Ενάγοντα-Αιτητή: κα Χ. Κωνσταντίνου για A. CHR. THEOPHILOU LLC Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η αίτηση: κα Α. Μάγου για Γ. ΧΑΤΖΗΝΕΟΦΥΤΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Σ. Χατζηνεοφύτου) Για ενδιαφερόμενο μέρος Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ: κα Α. Κακογιάννη για Γεωργιάδη και Πελίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με δια κλήσεως αίτηση του, ο Ενάγοντας-Αιτητής επιδιώκει την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δέσμευσης της ακίνητης περιουσίας των Εναγομένων καθώς και διάταγμα αποκάλυψης, γνωστό ως τύπου Norwich Pharmacal. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Alexey Porkhum, Ενάγοντα. Η αίτηση απευθυνόταν και επιδόθηκε και προς άλλα, πλην των Εναγομένων, πρόσωπα, δεδομένου ότι κατέστησαν ενδιαφερόμενα μέρη, αφού ζητείται και από εκείνα η διενέργεια κάποιων πράξεων και αποκάλυψη πληροφοριών συναφών με τις αιτούμενες θεραπείες. Τέτοια είναι το Κτηματολόγιο Πάφου, η Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ και η Τράπεζα Κύπρου. Ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καταχωρήθηκε από τους Εναγόμενους και από την Ελληνική Τράπεζα. Με την κρινόμενη αίτηση επιδιώκεται η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής και/ή απαντητικής ένορκης δήλωσης του Ενάγοντα για περαιτέρω υποστήριξη της αίτησης του και προς απάντηση των ισχυρισμών του Εναγόμενου 2 όπως περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των Εναγομένων. Οι λόγοι για τους οποίους επιζητείται η καταχώριση τέτοιας ένορκης δήλωσης εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντα, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «
- Όπως παρουσιάζεται πιο κάτω και με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, συντρέχει καλός λόγος ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος της παρούσας μου. Α. Συγκεκριμένα, κατά την σύνταξη της αρχικής ένορκης δήλωσης μου δεν θεωρήσαμε αναγκαίο και/ή απαραίτητο να επισυνάψουμε ως τεκμήρια οποιεσδήποτε άλλες πληρωμές πραγματοποίησα προσωπικά, η σύζυγος μου και η εταιρεία μου Unarosa Ltd για λογαριασμό της Unarosa Ltd προς τους Καθ΄ ων η αίτηση 1 και/ή να παρουσιάσουμε οποιεσδήποτε επιταγές που εκδόθηκαν από μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση, είτε αυτές εξαργυρώθηκαν τελικά είτε ήταν ακάλυπτες και πιο ποσό ακριβώς εξοφλήθηκε έναντι του χρέους που είχαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση προς την Unarosa Ltd. Ο λόγος ήταν το γεγονός ότι θεωρούμε ως βάση της αγωγής μας την συμφωνία ημερομηνίας 23/7/2014, δηλαδή το Τεκμήριο Θ που είχα επισυνάψει στην αρχική ένορκη δήλωση μου στην οποία καταλήξαμε τα μέρη κατόπιν διαβούλευσης. Μέσα από αυτήν τη συμφωνία φαίνεται επακριβώς ποιο ήταν το συνολικό οφειλόμενο ποσό που είχε συμφωνηθεί από τα μέρη, καθότι είχαν προηγουμένως υπολογιστεί όλα τα ποσά που δανείσαμε, τα ποσά του κέρδους που αναλογούσαν στην Unirosa Ltdκαι τα ποσά που κατέβαλαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση έναντι του χρέους, οπότε και καταλήξαμε στο συγκεκριμένο ποσό και θα ήταν ξεκάθαρο και στο Δικαστήριο. Ως εκ τούτου οποιεσδήποτε πληρωμές έγιναν προηγουμένως από οποιασδήποτε πλευράς αποκρυσταλλωνόταν με την εν λόγω συμφωνία, Τεκμήριο Θ και δεν απαιτείτο περαιτέρω διευκρινήσεων. Β.1) Ο Καθ΄ ου η Αίτηση 2 όμως με την καταχώρηση της ενστάσεως του και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει κάνει αναφορά σε ισχυρισμούς πέραν για πέραν εξωπραγματικούς. Συγκεκριμένα, οι παράγραφοι στις οποίες επιθυμώ να απαντήσω με τη συμπληρωματική μου ένορκη δήλωση είναι οι 3, 4, 6Γ), 6Δ), 6 Ε), 7, 8, ,9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21 και
- Σε πολλές από αυτές τις παραγράφους οι ισχυρισμοί είναι οι ίδιοι και επαναλαμβάνονται για αυτό το λόγο δεν θα επαναλάβω εδώ το περιεχόμενο τους. 2) Σε γενικές γραμμές, στις εν λόγω παραγράφους εγείρονται ισχυρισμοί περί ρωσικής μαφίας, απειλές κατά της ζωής του Καθ΄ ου η Αίτηση 2 μέσω μπράβων και εισπρακτόρων που πλήρωσα εγώ, περί τοκογλυφίας, καθώς επίσης αμφισβητεί τον τρόπο που έγιναν οι υπολογισμοί («όταν εξετάσαμε τους λογαριασμούς μας» βλ. παράγραφο 7 της αρχικής μου ένορκης δήλωσης) για να καταλήξουμε στην υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 23/7/2014 (Τεκμήριο Θ) και ισχυρίζεται ότι υπεγράφηκε κατόπιν απειλών κατά της ζωής του και ότι το αναγραφόμενο ποσό σε αυτήν δεν ισχύει καθότι αυτός εξόφλησε πλήρως και με το παραπάνω τις υποχρεώσεις του, προσκομίζοντας αντίγραφα ορισμένων επιταγών, (άλλων σχετικών και άλλων άσχετων), αλλά και επιταγών ακάλυπτων που τις παρουσιάζει ότι έχουν εξοφληθεί και κάνει ένα δικό του υπολογισμό, για να δημιουργήσει ψευδείς εντυπώσεις στο Δικαστήριο αποκρύβοντας μεταξύ άλλων ότι είχε δανειστεί πολύ περισσότερα χρήματα από αυτά που ισχυρίζεται και ότι πλήρωσε πολύ λιγότερα. Επίσης, ισχυρίζεται επανειλημμένως ότι πέραν της συμφωνίας δανείου (Τεκμήριο Δ της αρχικής μου ένορκης δήλωσης) και του ποσού των €200.000 πλέον του τόκου ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε άλλα ποσά είτε από εμένα, είτε από την σύζυγο μου είτε από την Unarosa Ltd για λογαριασμό της Unarosa Ltd. 3) Επίσης αρνείται ότι κάναμε οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με τα κέρδη από τις πωλήσεις και ότι πέραν του ποσού των €200.000 πλέον τους τόκους κανένα άλλο ποσό δεν δανείστηκαν οι Καθ΄ ων η Αίτηση και ότι αξιώνω παράνομα ποσά από αυτούς. 4) Επίσης, προβάλλει πρώτη φορά τον ισχυρισμό περί έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, ο όρος περί δικαιοδοσίας που καθορίστηκε στην συμφωνία δανείου ημερομηνίας 14/10/2011 (Τεκμήριο Δ) της αρχικής μου ένορκης δήλωσης, δεν ισχύει καθότι η βάση της αγωγής είναι η συμφωνία ημερομηνίας 23/7/2014 (Τεκμήριο Θ) της αρχικής μου ένορκης δήλωσης, η οποία δεν καθορίζει κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση και να ήταν σε ισχύ αυτός ο όρος περί δικαιοδοσίας δεν «εκδιώκει» και/ή εξαφανίζει και/ή περιορίζει την δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου, αλλά ούτε με την προβολή ως λόγου ένστασης που εγείρεται στην παρούσα διαδικασία δύναται να προωθείται τέτοιο ζήτημα.» Οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η αίτηση ενίστανται στο δικονομικό αυτό διάβημα των Αιτητών εγείροντας μεταξύ άλλων λόγων, τα κάτωθι: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ότι οι προτεινόμενοι να εισαχθούν ισχυρισμοί ήσαν γνωστοί στον Αιτητή και μπορούσε να τους εισάξει με την πρώτη του ένορκη δήλωση. Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση γίνεται υιοθέτηση των λόγων ένστασης και υποδεικνύεται από τον ενόρκως δηλούνται πως υπάρχει υποχρέωση από τους Αιτητές να αποκαλύψουν όλα τα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους και ότι τα προτιθέμενα να παρουσιαστούν έγγραφα έπρεπε να είχαν κατατεθεί με την πρώτη ένορκη δήλωση όπως έγινε και με άλλα έγγραφα ή χειρόγραφες σημειώσεις. Οι συνήγοροι έχουν αναπτύξει τις θέσεις και επιχειρηματολογία τους με γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω υπόψη μου. Νομική Πτυχή Δικονομικό έρεισμα για την παραχώρηση τέτοιας θεραπείας σε ενδιάμεσες αιτήσεις παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2): «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Είναι νομολογημένο ότι κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Ματθαίου κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 510). Προτού αχθεί το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε συμπέρασμα, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει «καλός λόγος». Η έννοια της φράσης «καλός λόγος» πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση πάντοτε με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο το κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης, με δεδομένη τη σχετικότητα των ισχυρισμών αυτών. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου (αρ. 4)
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 279, που αφορούσε αίτηση για χορήγηση άδειας για certiorari και που αποφασίστηκε πριν την τροποποίηση της εν λόγω διάταξης, αναφέρθηκαν κάποια σχετικά κριτήρια. Συγκεκριμένα, με αναφορά στην Αγγλική Διάταξη O59 r.6 των Αγγλικών Θεσμών, λέχθηκε ότι «το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν αναφέρεται σε νέα γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τους αντιδίκους». Φυσικά τα πιο πάνω είναι κριτήρια τα οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη υπό το φως του κανόνα καθολικής εφαρμογής ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που είχε δοθεί πρωτύτερα στο Δικαστήριο. Τα γεγονότα που θεμελιώνουν ενδιάμεση αίτηση πρέπει να αποκαλύπτονται σε ένορκη δήλωση ή ένορκες δηλώσεις που τη συνοδεύουν (Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1453). Όταν όμως δεν πρόκειται για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών που είναι επιθυμητό να προβληθούν για να υποβοηθήσουν το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων τότε μπορεί να δοθεί σχετική άδεια (A. Messios & Sons Ltd v. Λεωνίδου
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 195). Η κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά και βεβαίως ανάλογα και σε συνάρτηση με το είδος της αίτησης, τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για επιτυχία της και τις υποχρεώσεις του κάθε διαδίκου. Στην κρινόμενη περίπτωση ο Αιτητής απαιτείται να αποδείξει τρεις κυρίως προϋποθέσεις για να επιτύχει την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων: Την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, την ορατή πιθανότητα επιτυχίας και ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα (Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557). Περαιτέρω, ενυπάρχει πάντοτε η υποχρέωση σε τέτοιας φύσης αιτήσεις, κυρίως όταν γίνονται μονομερώς, να γίνεται πλήρης αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων και στοιχείων που την περιβάλλουν. Υπό το πνεύμα αυτών των αρχών θα εξεταστεί το παρόν αίτημα με αναφορά στις παραγράφους της ένορκης δήλωσης της ένστασης στις οποίες επιθυμούν να απαντήσουν. Υπενθυμίζεται πως αυτές είναι οι παρ. 3, 4, 6Γ, 6Δ, 6Ε, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 16, 18, 19, 20, 21 και
- Μελετώντας τις εν λόγω παραγράφους αποκαλύπτεται ότι με αυτές εγείρονται ισχυρισμοί περί εξάσκησης πίεσης και εξαναγκασμού των Εναγομένων από τον Ενάγοντα για υπογραφή της συμφωνίας ημερ. 14.10.2013 και εκείνης της 23.7.2014 με την οποία καθορίσθηκε το οφειλόμενο από τους Εναγόμενους χρέος στο ύψος των €430.
- Αναφέρεται ειδικότερα πως ο Ενάγων απέστειλε μπράβους και εισπράκτορες με την πίεση των οποίων ο Εναγόμενος 2 αναγκάσθηκε να συγκατανεύσει στην υπογραφή της συμφωνίας και αποδίδεται στον Ενάγοντα η ιδιότητα μέλους της «ρωσικής μαφίας». Οι ισχυρισμοί αυτοί οι οποίοι οδηγούν στο να χαρακτηρισθεί η συμφωνία δανείου των €430.000 άκυρη ως συνομολογηθείσα δυνάμει εξαναγκασμού και πίεσης, είναι τόσο σοβαροί, οι οποίοι άπτονται της πρώτης προϋπόθεσης για έκδοση συντηρητικού διατάγματος, δηλαδή της ύπαρξης καλής βάσεως αγωγής, ώστε να πρέπει να απαντηθούν. Με την προτεινόμενη ως συμπληρωματική ένορκη δήλωση την οποίαν ο Αιτητής θα καταχωρήσει, εάν δοθεί η άδεια, γίνεται αναφορά και σχολιασμός πληρωμών και επιταγών τις οποίες οι Εναγόμενοι αναφέρουν ως γενόμενες έναντι του τιμήματος. Σκοπεύει δε ο Αιτητής να καταχωρίσει ως τεκμήρια κατάσταση πληρωμών και χειρόγραφη σημείωση εκ μέρους του Εναγόμενου
- Η έντονη αντίδραση των Καθ΄ ων η αίτηση και η επιχειρηματολογία τους επικεντρώνεται γύρω από ένα άξονα: Ότι αυτά ήσαν έγγραφα και γεγονότα γνωστά στον Αιτητή ο οποίος όφειλε να τα είχε επισυνάψει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για έκδοση του συντηρητικού διατάγματος. Αφήνουν δε να νοηθεί ότι ενδεχομένως τα επιχειρούμενα να καταχωρηθούν έγγραφα να είναι εκ των υστέρων επινοήματα. Εν πρώτοις, η εισήγηση και θέση αυτή είναι ορθή. Δεν είναι επιτρεπτό να διορθώνεις ή προσθέτεις εκ των υστέρων εκείνα που έπρεπε να λεχθούν ή παρουσιασθούν ενωρίτερα και σε προγενέστερο στάδιο. Όμως, εδώ εντοπίζεται μια ουσιώδης διαφορά. Κύρια βάση της αγωγής παρουσιάζεται η συμφωνία ημερ. 23.7.2014 με την οποία οι Εναγόμενοι φέρονται να συμφώνησαν πως το τελικό οφειλόμενο ποσό είναι εκείνο των €430.
- Με ανάληψη υποχρέωσης πληρωμής του μέχρι την 29η Αυγούστου
- Η συμφωνία δανείου ημερ. 14.10.2011 για ποσό €200.000, για την οποία δόθηκαν δύο παρατάσεις πληρωμής, όπου στην κάθε μια προστίθετο ο τόκος στο δάνειο, αναφέρεται ως ιστορικό των γεγονότων που οδήγησαν στη συμφωνία ημερ. 23.7.
- Καταγράφονται βέβαια οι ισχυρισμοί για πληρωμές που έγιναν από τους Καθ΄ ων η αίτηση και καταβολές χρημάτων εκ μέρους της Unarosa και του Αιτητή. Δεν μπορεί όμως να γίνει δεκτή η θέση του Αιτητή ότι οι ανωτέρω συμφωνίες και παρατάσεις αποτελούν μόνο το ιστορικό που οδήγησε στην τελική συμφωνία. Στην κρινόμενη περίπτωση, με τη συμφωνία δανείου ημερ. 23.7.2014, δεν παραχωρήθηκε το ποσό των €430.000 ως δάνειο. Αναγνωρίσθηκε ως οφειλόμενο δυνάμει δανείου, αφού λήφθηκαν υπόψη οι προηγούμενες οφειλές. Συνεπώς, τα προηγηθέντα της συμφωνίας ημερομηνίας 23.7.2014 είναι ουσιώδη, αφού είναι εκείνα που οδήγησαν κατ΄ ισχυρισμό στη δημιουργία του ποσού των €430.
- Εξάλλου, παρατηρείται πως ο Αιτητής ήδη παρέχει αρκετές πληροφορίες και έγγραφα ως τεκμήρια σχετικά με γενόμενες πληρωμές. Όφειλε δε να αναφερθεί σε όλες τις κατ΄ ισχυρισμό δοσοληψίες τους. Εντούτοις, ενόψει του γεγονότος ότι δεν δόθηκε μονομερώς οποιοδήποτε διάταγμα, αλλά καταχωρήθηκε εξ΄ αρχής δια κλήσεως αίτηση, κρίνεται πως ο Αιτητής δεν προσπάθησε να αποκτήσει πλεονέκτημα έναντι των Καθ΄ ων η αίτηση, οι οποίοι με αυτό τον τρόπο να βρεθούν σε δυσμενή θέση. Συνεπώς, επειδή εγείρεται ο ισχυρισμός της μη οφειλής εκ μέρους των Εναγομένων οι οποίοι παρά ταύτα εξαναγκάσθηκαν να υπογράψουν τη συμφωνία ημερ. 23.7.2014, αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή να καταδείξει την οφειλή/αντιπαροχή των Εναγομένων. Θεωρώ πως τα αναφερθέντα στην απόφαση στην αγωγή 2596/02 του Ε.Δ. Λεμεσού, Σωτήρη Πίττα v. Ανδρέα Νεοκλέους, ημερομηνίας 5.11.2002, εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση: «Η έννοια της λέξης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων δεν μπορεί να μη περιλαμβάνει και την οποιαδήποτε απάντηση η οποία σκοπεί να συμπληρώσει τα γεγονότα, τα οποία θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της αίτησης. Εκείνο που θα πρέπει να εξετάζεται είναι τι ακριβώς με την αιτούμενη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή συμπλήρωση ηθελημένου κενού, τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει όταν ήταν σε γνώση του αιτητή και απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση ισχυρισμών τους οποίους ο αιτητής δεν μπορούσε να προβλέψει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί προφορική μαρτυρία, τότε σίγουρα ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στη Δ.48 Κ.4
(2)υπάρχει.» Κρίνεται ως απόλυτα ορθή η παρατήρηση της συνηγόρου του Αιτητή πως: «..ενώ στην παράγραφο 11 της Ένορκης Δήλωσης του Καθ΄ ου η αίτηση 2 ημερομηνίας 20/10/2012 που συνοδεύει την Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση ίδιας ημερομηνίας, προβάλλεται η θέση ότι «οι προτιθέμενοι ισχυρισμοί δεν προσθέτουν οτιδήποτε καινούριο και ουσιαστικό στους ισχυρισμούς του αιτητή», στην παράγραφο 7 γίνεται αναφορά σε «προτιθέμενους νέους ισχυρισμούς» και στην παράγραφο 12 της ίδιας Ένορκης Δήλωσης τίθεται η θέση ότι «η αίτηση του αιτητή σκοπό έχει να φέρει εξ απροόπτου και προ τετελεσμένων γεγονότων τόσο εμένα όσο και την καθ΄ ης η αίτηση 1», προβάλλοντας ουσιαστικά δύο αλληλοσυγκρουόμενες θέσεις. Ο Αιτητής με την αιτούμενη προς καταχώρηση Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση δεν επιδιώκει την προσαγωγή κανενός νέου ισχυρισμού και ούτε είναι δυνατό να φέρει εξ απροόπτου τους Καθ΄ ων η Αίτηση εφόσον πρόκειται για απαντητικούς και/ή διευκρινιστικούς ισχυρισμούς και η προτιθέμενη προς καταχώρηση Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση έχει ήδη επισυναφθεί στην Αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 24/04/2017, και οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν τη δυνατότητα να απαντήσουν με τη σειρά τους είτε με παρόμοιας φύσης αίτηση είτε κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ημερομηνίας 20/02/2017». Συνακόλουθα δίδεται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως η προτεινόμενη και επισυναπτόμενη ένορκη δήλωση. Η ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα θα είναι στην πορεία της εκδίκασης του συντηρητικού διατάγματος. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ε/δ) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο