Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Ιωάννης Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1557/16, 10/11/2017

(15)λόγοι ένστασης, οι οποίοι κατ΄ ισχυρισμό, πλήττουν το νομότυπο της αίτησης. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Κώστα Βρυώνη με την οποία υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Αναπτύσσεται δε και νομική επιχειρηματολογία με την ένορκη δήλωση η οποία επαναλαμβάνεται και στην αγόρευση της συνηγόρου της Τράπεζας. Οι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις και επιχειρηματολογία τους μέσω γραπτών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν. Τις έχω μελετήσει και τις έχω υπόψη μου καθώς όπου κρίνεται αναγκαίο γίνεται κατωτέρω αναφορά σε αυτές. Εγείρεται ως λόγος ένστασης, ο οποίος αναπτύχθηκε με την αγόρευση, ότι η αίτηση στερείται νομικής βάσης και του αναγκαίου νομικού υποβάθρου και ως εκ τούτου τυγχάνει απορριπτέα. Νομικό έρεισμα της αίτησης οι Αιτητές επικαλούνται τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό και των εξουσιών του Δικαστηρίου να διατάσσει, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, την απόρριψη και/ή την αναστολή της διαδικασίας όταν εκκρεμεί οποιαδήποτε άλλη διαδικασία ενώπιον άλλου Δικαστηρίου, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, άρθρα 31, 32 και 43, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.14, Δ.19 θ.26, Δ.21, Δ.27 Θ.3, Δ.29 Θ.2, Δ.33 Θ.10, Δ.48 Θ.Θ.1-7 και 9-12, Δ.64, στα άρθρα 28 και 30

(1), 30

(3), (β) και (γ) του Συντάγματος, στις αρχές της δίκαιης δίκης και στους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, στις αρχές τις επιείκειας (equity), στη Νομολογία και στο Κοινοδίκαιο. Όπως αναφέρεται και στην αγόρευση της συνηγόρου της Τράπεζας, με την οποίαν το Δικαστήριο συμφωνεί, εξετάζοντας μια προς μια τις διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καμία από αυτές δεν προνοεί για το δικονομικό αυτό διάβημα. Δεν είναι δε κατανοητό επίσης, με ποιον τρόπο τα επικαλούμενα άρθρα του Συντάγματος εξυπηρετούν το σκοπό αυτό. Εκείνο που απομένει είναι οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου να αναστέλλουν ή απορρίπτουν κάποιο διάβημα ή αγωγή όταν αυτό οδηγεί σε πολυπλοκότητα ή κατάχρηση των διαδικασιών οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν βάση για εξέταση της αίτησης. Με αυτή τη βάση εξετάσθηκε και η αίτηση στην απόφαση Ντίνος Λύρας v. Πετρολίνα Λτδ

(1996)1 Α.Α.Δ. 140, η οποία μνημονεύεται κατωτέρω. Άξια αναφοράς είναι και όσα καταγράφησαν στην απόφαση της Ολομέλειας στην απόφαση Χαραλαμπίδη v. Μελωδία

(1997)1 Β Α.Α.Δ. 724, όπου εξετάζοντας το θέμα της σύμφυτου εξουσίας του Δικαστηρίου υπέδειξαν: «Οι σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου δεν διευρύνουν τη δικαιοδοσία ή τις εξουσίες του Δικαστηρίου, ούτε έχουν ως λόγο την έκταση τους. Οι σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου είναι εκείνες που εξυπακούονται από τη φύση της λειτουργίας του χάριν της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιοδοσιών του και της αποτροπής της κατάχρησης των ενώπιον του διαδικασιών.» Δέστε επίσης Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ.

1. Σημαντικά προς επίλυση του παρόντος ζητήματος είναι να εξεταστούν τα δικόγραφα των δύο αγωγών και ιδίως εκείνο της 5151/14, το οποίο οι Αιτητές θεωρούν πως πρέπει να παραμείνει προς εκδίκαση, αφού όπως διατείνονται, επιλύει τις μεταξύ των μερών διαφορές. Με το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα επιζητείται ακύρωση της συμφωνίας δανείου ημερ. 10.5.2011, ακύρωση της υποθήκης Υ1547/11, ημερ. 24.5.2011, ακύρωση του πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 24.5.2011, ακύρωση της συμφωνίας εκχώρησης ασφάλειας ζωής ημερ. 10.5.2011 λόγω δόλου, απάτης, ψευδών παραστάσεων και/ή γιατί ήταν εικονικές ή συνομολογήθηκαν χωρίς νόμιμο αντάλλαγμα ή διαζευκτικά την εξάλειψη τους γιατί εξοφλήθηκαν. Αξιώνεται επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου ότι το ποσό των CHF 532.900,40, πλέον τόκους προς κυμαινόμενο επιτόκιο, τριμηνιαίο libor και περιθώριο 2,75% και 1,75% πλέον επιβαρύνσεις και τόκους δεν ανταποκρίνεται στο πραγματικά οφειλόμενο ποσό λόγω των παράνομων αντισυμβατικών και αδικαιολόγητων χρεώσεων, ανατοκισμού κ.λ.π.. Αξιώνεται επίσης και η διαγραφή παράνομων, αδικαιολόγητων και αντισυμβατικών χρεώσεων που κατ΄ ισχυρισμό διενήργησε η Τράπεζα στον επίδικο λογαριασμό. Η Τράπεζα με την παρούσα αγωγή αξιώνει το οφειλόμενο ποσό το οποίο προέκυψε από την παράβαση της συμφωνίας δανείου ημερ. 10.5.2011 από μέρους των Εναγομένων 1 και 2, διάταγμα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και λοιπά διατάγματα τα οποία απορρέουν από τις εξασφαλίσεις. Οι δανειολήπτες στις 13.1.2017 καταχώρισαν υπεράσπιση στην παρούσα αγωγή δια της οποίας εγείρουν όλα τα ζητήματα τα οποία εγείρονται με την αξίωση τους στην αγωγή 5151/
2. Αποτελεί περαιτέρω την εισήγηση του συνηγόρου των Αιτητών πως οι διαφορές των διαδίκων και στις δH ύο αγωγές πραγματεύονται το ίδιο ουσιαστικά θέμα, αφορούν την ίδια ισχυριζόμενη συμφωνία δανείου και απλώς η απόδειξη από την κάθε πλευρά θα στρέφεται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Επικαλούνται προς ενίσχυση των θέσεων τους την απόφαση Λύρα (ανωτέρω) και τις αναφερόμενες σε αυτήν αγγλικές αποφάσεις. Παραπομπή γίνεται επίσης στην υπόθεση Breogradska DD

(1996)1 A.A.Δ. 911, όπου έγινε αναφορά στην αγγλική υπόθεση Thames Launches v. Trinity Hours

(1961)1 All E.R. 26, και διατυπώθηκαν τα εξής: "If there are two courts which are faced with substantially the same question, it is desirable to be sure that that question is debated in only one of those two courts, if by that means justice can be done. It does not appear to me, that it would make any difference whether the problems which confronted one court were of a wider and more general nature than the problems which confronted the other court." Μετάφραση στα ελληνικά: «Εάν υπάρχουν δυο δικαστήρια τα οποία αντιμετωπίζουν ουσιαστικά το ίδιο ζήτημα είναι επιθυμητό να είμαστε βέβαιοι ότι εκείνο το ζήτημα συζητείται σε μόνο ένα από εκείνα τα δικαστήρια εάν με αυτό τον τρόπο μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Δεν μου φαίνεται ότι θα έκαμνε οποιαδήποτε διαφορά αν τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το ένα δικαστήριο ήταν πιο πλατιάς, και πιο γενικής φύσης από τα προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε το άλλο δικαστήριο.» Από την αντίπερα όχθη η Τράπεζα αποδέχεται ότι η παρούσα αγωγή πραγματεύεται την ίδια συμφωνία δανείου ημερ. 10.5.2011 και ανάλογων εξασφαλίσεων, όμως τονίζει, ότι οι δύο αγωγές σε καμία περίπτωση πραγματεύονται τα ίδια ακριβώς θέματα και αξιώσεις. Καταλήγει δε η εισήγηση της συνηγόρου της Τράπεζας πως η εκδίκαση της παρούσας αγωγής θα επιλύσει όλες τις διαφορές μεταξύ των διαδίκων. Έχω διεξέλθει τα δικόγραφα και τις αγορεύσεις και θέσεις των διαδίκων. Όντως οι δανειολήπτες στην αγωγή 5151/14 επικαλούνται την ακυρότητα της συμφωνίας δανείου και υποθήκης και διαζευκτικά αφαίρεση από το τυχόν αποδειχθέν υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό, των υπερχρεώσεων ή των ποσών που χρεώθηκαν παράνομα. Δεδομένου ότι ισχυρίζονται σύναψη της συμφωνίας δανείου και υποθήκης κατόπιν πιέσεων και ψευδών παραστάσεων φέρουν το βάρος απόδειξης αυτού τους του ισχυρισμού. Απεναντίας, η Τράπεζα επικαλούμενη την εγκυρότητα και νομότυπο των συμφωνιών έχει την υποχρέωση να αποδείξει το έγκυρο των συμφωνιών, το εύλογο του τερματισμού και το οφειλόμενο ποσό. Εάν η εκδίκαση της αγωγής 5151/14 δικαιώσει πλήρως τους δανειολήπτες και οι συμφωνίες ακυρωθούν τότε βέβαια η αντιδικία τελειώνει με την απόφαση σε εκείνη την αγωγή. Εάν δεν επιτύχει ακύρωση των συμφωνιών πλην όμως επιτύχει στην απόδειξη του ισχυρισμού περί επιβολής παράνομων τόκων, χρεώσεων κ.λ.π., τότε ναι μεν η θεραπεία αυτή θα επιτύχει, πλην όμως θα παραμένει σε εκκρεμοδικία το πραγματικά οφειλόμενο ποσό, δυνάμει της συμφωνίας δανείου. Με την Έκθεση Υπεράσπισης που κατεχώρησαν οι δανειολήπτες στην αγωγή της Τράπεζας (την παρούσα) επικαλούνται, όσα προωθούν με την αγωγή τους 5151/14 και επομένως όλα αυτά τα επίδικα θέματα, θα εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Δεδομένου πως με την αγωγή 5151/14 δεν προωθείται ή επιδιώκεται οποιαδήποτε άλλη θεραπεία εκτός της εγκυρότητας των συμφωνιών και των υπερχρεώσεων, κρίνεται πως η παρούσα αγωγή είναι στο τέλος εκείνη η οποία πραγματικά θα επιλύσει όλες τις επίδικες μεταξύ των μερών διαφορές και αντιδικίες. Είναι δε ορθή η παρατήρηση που μεταφέρεται μέσα από την απόφαση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Sofroniou Maria Developers Ltd κ.α., αγωγή 404/12, Ε.Δ. Λάρνακος, ημερ. 11.3.2015, ότι δεν θα προκληθεί δυσχέρεια στους Εναγόμενους (δανειολήπτες) αλλά: «αντίθετα θα έχουν διαδικαστικό πλεονέκτημα γιατί η Τράπεζα θα παρουσιάσει πρώτη την υπόθεση της και θα έχει το βάρος απόδειξης να τεκμηριώσει τις αξιώσεις της κατά των Εναγομένων, οι οποίοι στη συνέχεια και αφού θα έχουν το πλεονέκτημα να έχουν ακούσει τη μαρτυρία για την Ενάγουσα, θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τις θέσει και την υπεράσπιση τους. Δεν υποδείχθηκε και δεν βρίσκω να έχουν οποιοδήποτε όφελος το οποίο θα απωλέσουν από την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Ούτε διαδικαστικό αλλά ούτε και ουσιαστικό». Κρίνεται συνεπώς πως η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil /Interim Αναφορά: (Αίτηση για παραμερισμό και/ή αναστολή αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο