ABITARE CONTRACTING LIMITED κ.α. ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 233/17, 14/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A199 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 233/17 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 μετά των σχετικών τροποποιήσεων. Μεταξύ:
- ABITARE CONTRACTING LIMITED
- ΑΝΔΡΈΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ Εφεσειόντων-Αιτητών και BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED Εφεσίβλητης-Καθ΄ ης η αίτηση ----------------- Ημερομηνία: 14.11.2017 Για Εφεσείοντες-Αιτητές: κα Λ. Λεμονάρη για κ. A. Αλεξάνδρου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Κ. Μενοίκου) Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Α. Κορακίδου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Εφεσίβλητη παρεχώρησε στην Αιτήτρια 1 διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις για τις οποίες μεταξύ άλλων παραχωρήθηκε για εξασφάλιση τους και προς όφελος της Τράπεζας η επίδικη υποθήκη Υ6250/
- Ενυπόθηκο ακίνητο το υπ΄ αρ. εγγραφής 2/176, τεμάχιο 176, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας
- Η Τράπεζα προώθησε τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου εναντίον της οποίας στρέφεται η παρούσα αίτηση/έφεση με την οποίαν αξιώνονται: «Α) Διάταγμα και/ή Δήλωση Δικαστηρίου ότι η Ειδοποίηση ημερομηνίας 25.8.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΑ» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 25.8.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΒ» των Εφεσίβλητων/Καθ΄ ων η Αίτηση για πώληση σε δημοπρασία του ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 2/176 Φύλλο/Σχέδιο 45/17Ε2,2, τεμάχιο 176, χωράφι - διάφορα δέντρα στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου, δυνάμει της Υποθήκης με αριθμό Υ6250/2006, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου είναι κατά το νόμο και όσον αφορά τα γεγονότα εσφαλμένη και άκυρη και/ή ακυρώσιμη. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η Ειδοποίηση ημερομηνίας 25.8.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΑ» και/ή η Ειδοποίηση ημερομηνίας 25.8.2017 «ΤΥΠΟΣ ΙΒ» των Εφεσίβλητων/Καθ΄ ων η Αίτηση για πώληση σε δημοπρασία του ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 2/176 Φύλλο/Σχέδιο 45/17Ε2,2, τεμάχιο 176, χωράφι - διάφορα δέντρα στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου, δυνάμει της Υποθήκης με αριθμό Υ6250/2006, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να ακυρώνεται η εκ του νόμου (Μέρος VIA) προβλεπόμενη διαδικασία για την πώληση σε δημοπρασία του ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 2/176 Φύλλο/Σχέδιο 45/17Ε2,2, τεμάχιο 176, χωράφι - διάφορα δέντρα στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου, δυνάμει της Υποθήκης με αριθμό Υ6250/2006, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου η οποία προωθείται από τους Εφεσίβλητους/Καθ΄ ων η Αίτηση.» Κύριοι λόγοι έφεσης οι οποίοι εγείρονται από τους Αιτητές είναι: - Η εκκρεμοδικία της αγωγής 202/2016 την οποία η Εφεσίβλητη Τράπεζα κατεχώρησε εναντίον των Αιτητών για το κατ΄ ισχυρισμό οφειλόμενο χρέος για το οποίο απέστειλε τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». - Το ανεφάρμοστο των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 όταν εκκρεμεί και αγωγή με αξίωση την είσπραξη του οφειλόμενου ποσού και αμφισβήτηση του εκ μέρους των Αιτητών. Συνακόλουθα κατάχρηση των διαδικασιών. - Η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί ενώ οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» δεν έχουν καθόλου επιδοθεί και/ή δεν έχουν επιδοθεί δεόντως. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, ο οποίος επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους ένστασης και συνάμα αναπτύσσει και νομικά θέματα. Η Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητη κατεχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με την οποίαν εγείρει 36 λόγους, μερικοί εκ των οποίων αναφέρονται σε γεγονότα. Κύριοι λόγοι ένστασης όπως αυτοί μπορούν να ομαδοποιηθούν είναι: - Οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» είναι νόμιμες και έγκυρες και συντρέχουν οι προϋποθέσεις για προώθηση της παρούσας διαδικασίας. - Τόσο οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» όσον και οι Τύπου «Θ» και «Ι» έχουν επιδοθεί δεόντως στους Αιτητές. - Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» αλλά ούτε και της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ». Οι συνήγοροι έχουν αναπτύξει με γραπτές αγορεύσεις τις θέσεις και επιχειρηματολογία τους, αναφορά στις οποίες γίνεται κατωτέρω. Αναφορά στο Νόμο Προτού προχωρήσω στην εξέταση των επιμέρους λόγων έφεσης πρέπει να σημειωθούν τα εξής σχετικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/
- Δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, σε περίπτωση υπερημερίας ως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία (άρθρο 44Β(γ)). Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» (άρθρο 44Γ) η οποία όταν ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα συνοδεύεται από την ειδοποίηση Θ (άρθρο 44Β 2(α)). Με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, τόκων κ.λ.π.. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης το οφειλόμενο ποσό. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει η εξής επιφύλαξη: «44Γ-
(1)Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των τριάντα
(30)ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού: Νοείται ότι, µε την ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, προς τις απαιτήσεις της ειδοποίησης «Ι», τότε αποστέλλεται προς τον οφειλέτη και προς οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα
(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ
(2)). Το άρθρο 44Δ
(1)προβλέπει τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Μεταξύ αυτών (άρθρο 44Δ
(2)) προνοείται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος στην οποία τον πληροφορεί πως εντός δέκα
(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Δικαίωμα διορισμού δεύτερου εκτιμητή παρέχεται δια του άρθρου 44Δ
(1)και στον οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις. Με την πάροδο 10 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης «ΙΒ», ο οφειλέτης οφείλει να ενημερώσει τον δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε. Εξέταση της αίτησης/έφεσης Οι λόγοι ένστασης εξετάζονται σε συνάρτηση με τους λόγους έφεσης, καθόσον αφορούν τη δυνατότητα και προϋποθέσεις παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Τυχόν παραμερισμός της οποίας συμπαρασύρει και κάθε μεταγενέστερη ειδοποίηση ή ενέργεια. Προτού εξεταστούν οι προϋποθέσεις παραμερισμού της ειδοποιήσεως Τύπου «ΙΑ», θα πρέπει να εξακριβωθεί εάν έγινε ή όχι επίδοση της ειδοποιήσεως Τύπου «Ι», αφού η μη επίδοση της στερεί από την Εφεσίβλητη τη δυνατότητα προώθησης και επίδοσης της Τύπου «ΙΑ» και εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Στους λόγους ένστασης καταγράφεται ότι δεν έγινε επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» και/ή δεν επεδόθη δεόντως. Με την ένορκη δήλωση του ο Αιτητής 2 δηλώνει κατ΄ απόλυτο τρόπον στην παράγραφο 3 ότι πριν την επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» «.δεν μας έχει επιδοθεί καμιά άλλη ειδοποίηση από την καθ΄ ης η αίτηση και δεν έχουμε ενημερωθεί ποτέ ξανά προηγουμένως για την πρόθεση της καθ΄ ης η αίτηση για προώθηση διαδικασίας εκποίησης της περιουσίας μας και συγκεκριμένα του πιο πάνω ακινήτου». Ο ισχυρισμός αυτός αντικρούεται με την ένορκη δήλωση του Α. Σταυρινού η οποία συνοδεύει την ένσταση όπου στην παράγραφο 7 αυτής αναφέρει πως: «Η επιστολή τύπου Ι συνοδευόμενη με την κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, τόκων και εξόδων, ημερ. 31.10.16 και η επιστολή τύπου «Θ» ημερ. 21.11.16 επιδόθηκαν δεόντως στον ενυπόθηκο οφειλέτη-αιτήτρια 1 και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη από τον ιδιώτη δικαστικό επιδότη Μιχάλη Νεοφύτου την 29.11.16.» Επισυνάπτονται δε ως Τεκμήριο 1 οι σχετικές ειδοποιήσεις και οι ένορκες δηλώσεις επιδόσεως τους. Η αναφορά αυτή του κ. Σταυρινού παρέμεινε αναντίλεκτη, το δε Τεκμήριο 1 το οποίο όντως αποκαλύπτει τις επιδόσεις προς την Αιτήτρια 1 και Αιτητή 2, διαψεύδουν τον ισχυρισμό αυτό των Αιτητών. Να σημειωθεί πως οι επιδόσεις των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «Θ» έγιναν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίον επιδόθηκαν οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» τις οποίες αποδέχονται οι Αιτητές ως επιδοθείσες. (Δηλαδή για μεν την Αιτήτρια 1 εταιρεία επιδόθηκε στη Μαρία Αλεξάνδρου, γραμματέα στη διεύθυνση εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας και στην ίδια, ως υπεύθυνη του χώρου εργασίας του Αιτητή 2, ιδιότητες που δεν αμφισβητήθηκαν και θεωρούνται καλές επιδόσεις σύμφωνα με τη Δ.5 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου 9/65.) Η ειδοποίηση Tύπου «ΙΑ», όπως κατ΄ εξαντλητικό τρόπο περιγράφεται στο άρθρο 44Γ
(3)παραμερίζεται όταν: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Παρά την αμφισβήτηση στους λόγους έφεσης της επίδοσης της ειδοποίησης, εντούτοις αυτή γίνεται αποδεκτή με την ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 και αποδεικνύεται από το Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Δεν υπάρχει ρητή άρνηση της προϋπόθεσης (γ). Όμως, δεδομένου ότι υπήρχε άρνηση επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «Ι», εξετάζεται η προϋπόθεση αυτή. Όπως αποφασίσθηκε ανωτέρω, η ειδοποίηση Τύπου «Ι» έχει επιδοθεί στους Αιτητές στις 29.11.2016. Με αυτήν εκαλούντο οι Αιτητές όπως εντός 30 ημερών καταβάλουν το εκεί αναγραφόμενο ποσό. Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στις 5.9.2017 και συνεπώς η δοθείσα προθεσμία εκαλύπτετο και εξαντλήθηκε προ πολλού. Έντονης αμφισβήτησης τυγχάνει η προϋπόθεση (δ). Η ύπαρξη αγωγής εναντίον της ειδοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1), δηλαδή η Τύπου «Ι». Προτού γίνει ενασχόληση για το τι σημαίνει αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», πρέπει να μνημονευθούν ορισμένοι κανόνες ερμηνείας των Νομοθετημάτων. Η ερμηνεία ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν. Έχει πλέον εδραιωθεί η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος. Όπου η γραμματική ερμηνεία οδηγεί σε καταφανώς άτομα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Ούτε σε παράδοξα ή παράλογα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσει μια ερμηνεία. Όταν οι πρόνοιες είναι σαφείς δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να πληρώνει κενά σε ένα νόμο (Κωνσταντίνου v. Αντωνιάδη, Πολ. Έφεση 4787, ημερ. 23.1.98, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας, Α.Ε. 1804, ημερ. 20.5.98, Τροκκούδης v. Πέτρου κ.α., Αίτηση 4/97, ημερ. 10.4.98, Ρόναλντ Γουοτς κ.α. v. Γιάννη Λαούρη, Πολιτική Έφεση 319/08, ημερ. 7.7.2014). Όπου δε ο νόμος που τυγχάνει ερμηνείας σχετίζεται με ανθρώπινα δικαιώματα, τότε σε περίπτωση αμφιβολίας αυτή πρέπει να επιλύεται υπέρ του δικαιώματος του πολίτη (Π. Καυκαρή, Αίτηση 2/04, ημερ. 28.1.2004). Έχοντας τα ανωτέρω κατά νου θα εξετάσω την εν λόγω προϋπόθεση. Η αγωγή πρέπει να εγείρεται από τον οφειλέτη εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Όχι για τον τύπο ή το κύρος αυτής αλλά για το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα που αυτή επιδιώκει να επιφέρει. Η διάταξη 44Γ
(1)προνοεί: «44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Συνεπώς η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού κ.λ.π. και καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για καταχώριση αγωγής για αμφισβήτηση του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να αξιώνει πληρωμή και καταβολή αυτών. Σκοπός της τεθείσας αυτής προϋπόθεσης είναι να προλάβει ή και να εμποδίσει τον ενυπόθηκο δανειστή στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και την προώθηση της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Η ενεργοποίηση του δικαιώματος αυτού του ενυπόθηκου δανειστή, ουσιαστικά αναστέλλεται και παγοποιείται με την εκκρεμότητα της αγωγής. Η φράση «εκκρεμεί αγωγή» σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», εγείρει ένα άλλο ερώτημα. Για το χρονικό διάστημα καταχώρισης της αγωγής αυτής. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί είναι πως η αγωγή πρέπει να εκκρεμεί πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», αφού προνοείται ως ένας από τους λόγους ακύρωσης της. Άλλως πώς θα εδίδετο δικαίωμα δημιουργίας προϋποθέσεων για λόγους έφεσης και παραμερισμού. Αποτελεί την έντονα προωθούμενη θέση του κ. Αλεξάνδρου πως η εκκρεμότητα της αγωγής 202/16 αποτελεί εμπόδιο για προώθηση της παρούσας διαδικασίας. Με την Έκθεση Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε αμφισβητείται η εγκυρότητα των συμφωνιών δανείων και υποθηκών όπως επίσης αμφισβητούνται οι συμπληρωματικές συμφωνίες. Αμφισβητείται επίσης το οφειλόμενο ποσό και η υποχρέωση πληρωμής. Όλα αυτά εισηγείται, αποτελούν επίδικα θέματα ως εκτίθενται στις σχετικές παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης και το Δικαστήριο θα κληθεί να αποφασίσει. Η φράση στο άρθρο 44Γ
(3)(δ) «εκκρεμεί αγωγή για την ειδοποίηση.» Τύπου «Ι» αναφέρεται στην ουσία σε αγωγή που έχει ως συνέπεια την παγοποίηση ή την εμπόδιση της δημιουργίας των συνεπειών από την μη συμμόρφωση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι». Το άρθρο αυτό αναφέρεται σε αγωγή που εκκρεμεί η οποία διακόπτει ή εμποδίζει την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων του δανειστή σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με την ειδοποίηση Τύπου «Ι». Σημασία έχει ότι πριν την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εκκρεμεί αγωγή. Συνεπώς, καταλήγει ο συνήγορος, με την καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης πλήττεται το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Η απάντηση και θέση της Εφεσίβλητης Τράπεζας είναι πως η ύπαρξη της αγωγής 202/16 και η καταχώρηση εκ μέρους των Αιτητών Έκθεσης Υπεράσπισης η οποία περιέχει γενική άρνηση, δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση (δ) καθόσον δεν θεωρείται αγωγή. Παραπέμπει δε σε αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου επί του ιδίου θέματος. Είναι αποδεκτό και παραδεκτό πως στην κρινόμενη περίπτωση δεν καταχωρήθηκε αγωγή εκ μέρους των Αιτητών εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης τους στην εναντίον τους καταχωρηθείσα αγωγή εκ μέρους της Εφεσίβλητης. Το Δικόγραφο αυτό δεν θεωρείται ότι πληροί την έννοια και απαίτηση της εκκρεμοδικίας αγωγής την ποία απαιτεί η προϋπόθεση (δ) του σχετικού άρθρου. Είναι σαφείς οι πρόνοιες του Νόμου, άρθρο 44Α(1, 2 και 4) ότι δεν αποτελεί κώλυμα η ύπαρξη αγωγής εκ μέρους του δανειστή για ενεργοποίηση της διαδικασίας πλειστηριασμού. Θα πρέπει να σημειωθεί πως η φράση «εκκρεμεί αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι»», δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι εννοεί αγωγή την οποία η Εφεσίβλητη καταχώρησε. Είναι δυνατόν η Εφεσίβλητη να προωθεί αγωγή εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι», την οποίαν η ίδια απέστειλε και να αμφισβητεί το περιεχόμενο της και το δικαίωμα της για προώθηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου; Τούτο δεν έχει έρεισμα ούτε τη λογική ούτε και το σκοπό του Νομοθέτη και ότι ήθελε να επιτύχει. Είναι κατανοητός ο προβληματισμός και η αγωνία του συνηγόρου των Αιτητών στο τι δέον γενέσθαι εάν επιτευχθεί πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και στη συνέχεια επιτύχει στην υπεράσπιση του και η υποθήκη θεωρηθεί άκυρη. Εκείνο που ενδεχομένως τότε θα δικαιούται είναι η καταβολή αποζημιώσεων. Όμως, δεν παρέχεται στο Δικαστήριο η ευχέρεια να προλαμβάνει με την απόφαση του σε τέτοια περίπτωση τα αποτελέσματα της αγωγής. Συνακόλουθα κρίνεται πως δεν στοιχειοθετείται λόγος παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Καταχρηστική άσκηση διαδικασίας Χαρακτηρίζεται ως καταχρηστική η διαδικασία ενόσω προωθείται ταυτόχρονα με την ύπαρξη αγωγής. Προβάλλεται ως αντιλογία η ύπαρξη της αγωγής 202/16 με την οποία επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και υποδεικνύεται ότι η χρήση πολλαπλών διαδικασιών για την επιδίωξη του ιδίου σκοπού συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά. Ως αιτιολογία του λόγου τούτου, δηλαδή ότι καταστρατηγείται το πνεύμα του Νόμου, αναφέρεται το άρθρο 44Α
(4)το οποίο δίδει δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την έγερση αγωγής. Συνεπώς, καταλήγει η εισήγηση, η φράση αυτή καταδεικνύει το πνεύμα του νομοθέτη ο οποίος είχε κατά νου ότι τέτοια διαδικασία εφαρμόζεται εφόσον δεν έχει ήδη κινηθεί αγωγή που να σκοπεί στην έκδοση διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Με την αγόρευση του συνηγόρου των Εφεσειόντων, πέραν της ανάπτυξης των ανωτέρω λόγων, έχει γίνει παραπομπή μεταξύ άλλων στις αποφάσεις στις υποθέσεις Α.Μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος v. Χριστάκη Σταύρου Χριστοφόρου
(1993)1 Α.Α.Δ. 248 και Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Λέχθηκε σε αυτές και επαναλήφθηκε σε μεταγενέστερες πως η επιδίωξη ομοίων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ιδίου στόχου. Επιχειρηματολογώντας η συνήγορος της Εφεσίβλητης υποστηρίζει πως δεν αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας η διαδικασία εκποίησης, αφού στην αιτιολογική έκθεση του Νόμου 9/65 αναφέρεται ότι σκοπός του με την εισαγωγή νέου Μέρους VIA ήταν η πώληση ενυπόθηκων ακινήτων από τους ενυπόθηκους δανειστές χωρίς την παρέμβαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου δηλαδή με γρήγορη διαδικασία. Παραπέμπει προς επίρρωση της θέσης της σε αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου στις οποίες επιτράπηκε η πώληση δυνάμει του Μέρους VIA, ενώ ήδη είχε εκδοθεί δικαστική απόφαση. Το παρόν Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να εξετάσει παρόμοιο θέμα, δηλαδή της δυνατότητας ή όχι πώλησης ενυπόθηκου με βάση το Μέρος VIA, όταν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση στην υπόθεση Χριστοφής Κούνουνας κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/Έφεση 195/2016, ημερομηνίας 7.11.
- Επαναλαμβάνονται τα όσα εκεί λέχθηκαν: «Η προσπάθεια επίλυσης του ζητήματος και απάντησης του εύλογου ερωτήματος του τι δέον γενέσθαι στην περίπτωση ύπαρξης δικαστικής απόφασης και διατάγματος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, αποτελεί εγχείρημα όχι και τόσο απλό, αφού αμφότερες οι απόψεις είναι λογικές. Πιστεύω πως μια αναδρομή στη σκοπιμότητα του Νόμου θα βοηθήσει την ερμηνεία του. Στόχος της θέσπισης του μέρους VIA, ήταν η πρόσδοση ταχύτητας στις διαδικασίες πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και η είσπραξη των οφειλόμενων και εξασφαλιζόμενων με την υποθήκη ποσό ή ποσά. Για τούτο και οι προθεσμίες των 30 ημερών που τίθενται για πληρωμή αλλά ακόμη και η «ασφυκτική» προθεσμία των 30 ημερών από της καταχώρησης της αίτησης εντός της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί (ο περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός 4/2015, άρθρο 14). Θεωρώ πως δεν είναι καθόλου άσχετη η έναρξη του Μέρους VIA με το άρθρο 44Α το οποίο καθορίζει την εφαρμογή του μέρους αυτού σε κάθε σύμβαση υποθήκης προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου. Καθορίζει ρητά πως: «44Α.-
(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρµόζονται σε κάθε περίπτωση σύµβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηµατικό µητρώο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου ή η οποία εγγράφεται στο κτηµατικό µητρώο µετά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Προχωρεί περαιτέρω ο Νόμος συσχετίζοντας το παρόν Μέρος VIA με το προηγούμενο Μέρος VI, με το οποίο η πώληση επιτυγχανόταν μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου, και αναφέρει πως: «
(2)Καµία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Για να συνεχίσει στην επόμενη διάταξη όπου διαβάζουμε πως: «
(3)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VI:» Τίθεται δε επιπροσθέτως η κάτωθι επιφύλαξη με την οποία οι χρονικές προθεσμίες που τίθενται με το Μέρος VIA να αναπροσαρμόζονται και σε όσα ποσά έχουν καταστεί πληρωτέα πριν την εφαρμογή του: «Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρµογής από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Τίποτα συνεπώς και καμία διάταξη υπάρχει στο Νόμο, απαγορευτική της χρήσης από τον ενυπόθηκο δανειστή της διαδικασίας του μέρους τούτου για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Ενδεχομένως η χρήση κάποιων εντύπων και διαδικασιών για να καταστεί το χρέος υπερήμερο ώστε να κινηθεί η διαδικασία του Μέρους VIA, να εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με τη διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Ούτε βέβαια μπορούμε να μιλάμε για αναδιάρθρωση «δανείου» (τύπος Θ) αφού το δάνειο έχει καταστεί εξ΄ αποφάσεως χρέος. Εκείνο βέβαια που παραμένει είναι το χρέος. Εισέτι οφειλόμενο. Για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα προσφοράς διευθέτησης του. Η ύπαρξη διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δεν καθιστά καταχρηστική την επιδίωξη πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου δεδομένου πως ο δανειστής επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον άλλο τρόπο τον οποίον του παρέχει σχετικός Νόμος. Η έκδοση δικαστικής απόφασης και σχετικού διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου κτήματος παρέχει δικαιώματα στον εξ΄ αποφάσεως δανειστή. Δεν εναποθέτει υποχρέωση. Ούτε περιορίζει το δικαίωμα του δανειστή να ακολουθήσει άλλη μέθοδο εκτέλεσης ή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όταν ο Νόμος του το επιτρέπει." Πρόσθετα, στην κρινόμενη περίπτωση όπου εκκρεμεί η αγωγή, η διάταξη αρ. 4 του άρθρου 44A επιτρέπει και όχι αποκλείει την παράλληλη διαδικασία επιδίωξης διατάγματος δι΄ αγωγής και προώθηση της διαδικασίας πώλησης από τον ενυπόθηκο δανειστή: «
(4)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγµατος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ουσιαστικά δεν επιζητείται η εξασφάλιση ενός νέου διατάγματος, αλλά η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, του ιδίου αποτελέσματος που θα προκύψει από την εφαρμογή της έκδοσης διατάγματος πώλησης. Το ίδιο αποτέλεσμα, όπως οι ήδη υπάρχουσες διαδικασίες τις οποίες ο νομοθέτης δεν έχει καταργήσει και σε σχέση με τις οποίες επέλεξε όπως προσθέσει και προσφέρει μια εναλλακτική διαδικασία. Επισημαίνεται και πάλιν πως η σχετική διάταξη του άρθρου 44
(4)δεν απαγορεύει ούτε και αποκλείει τη συνύπαρξη αγωγής και της διαδικασίας του Μέρους VIA. Συνακόλουθα κρίνεται πως δεν υπάρχει ούτε κατάχρηση της διαδικασίας αλλά ούτε και αδυναμία συνύπαρξης αγωγής και διαδικασίας εκποίησης του ακινήτου. Το γεγονός ότι υπάρχει και έχει εκδηλωθεί αμφισβήτηση του οφειλόμενο υπολοίπου, αυτό δεν εμποδίζει τη διαδικασία εκποίησης. Από το εκπλειστηρίασμα, εάν επιτευχθεί πλειστηριασμός, θα πληρωθεί εκείνο που πραγματικά οφείλεται. Δεν υπάρχει και δεν προβάλλεται ιδιαίτερος λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», πλην εκείνων που αναφέρονται για την Τύπου «ΙΑ» και συνεπώς εφαρμόζονται όσα ανωτέρω αναφέρθησαν. Συνακόλουθα, ενόψει όσων προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και σε βάρος των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση -Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» - ύπαρξη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο