Derek Anthony Jones κ.α. ν. G. & V. Hadjidemosthenous Ltd., Αριθμός Αγωγής :- 40/2009, 30/11/2017

Derek Anthony Jones κ.α. ν. G. & V. Hadjidemosthenous Ltd., Αριθμός Αγωγής :- 40/2009, 30/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A211 Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Ενώπιον :- Μάνθου Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής :- 40/2009 Μεταξύ :- 1. Derek Anthony Jones 2. Kathleen Patricia Jones Ενάγοντες Και G. & V. Hadjidemosthenous Ltd. Εναγόμενη Ημερομηνία Έκδοσης Απόφασης :- Πέμπτη 30η Νοεμβρίου 2017 Για τους Ενάγοντες 1 και 2 :- κος. Παύλος Ευθυμίου για Paul (Pavlos) G. Efthymiou L. L. C. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Χρίστος Σιμιλλίδης Για την εναγόμενη :- κα. Μαριέλλα Θεοφάνους για Λ. Λουκαΐδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Ελισάβια Ζαχαρία Τελική Απόφαση Εισαγωγή 1 Είναι παραδεκτό σύμφωνα με τα δικόγραφα των διαδίκων πως δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 2/6/2003 (στο εξής θα καλείται η «επίδικη συμφωνία») η εναγόμενη εταιρεία είχε πωλήσει στους ενάγοντες μια κατοικία η οποία θα κτιζόταν σε μέρος δύο τεμαχίων για το ποσό των ΛΚ94.000 (στο εξής θα καλείται η «κατοικία»). 2 Επίσης παραδεκτός είναι και ο τρόπος πληρωμής αυτού του τιμήματος ενώ όλοι οι υπόλοιποι ισχυρισμοί εντός της έκθεσης απαίτησης δεν γίνονται παραδεκτοί παρά μόνο, όπως αναφέρεται και στο δικόγραφο της εναγόμενης, σε περίπτωση κατά την οποία υπάρχει ρητή παραδοχή εντός της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης. 3 Βεβαίως ισχυρισμοί όπως αυτός στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης ως προς την ύπαρξη συγκεκριμένου όρου εντός της επίδικης συμφωνίας ελέγχονται από την ίδια τη μαρτυρία την οποία οι διάδικοι παρουσίασαν. Ο ισχυρισμός ως έχει εντός της παραγράφου 3 είναι ότι ήταν «. . . ρητός και/ή εξυπακουόμενος ουσιώδης όρος. . . » της επίδικης συμφωνίας ότι η εναγόμενη εταιρεία θα έπρεπε να μεταβιβάσει την κατοικία στους ενάγοντες ελεύθερη από εμπράγματα βάρη και/ή να είχε εκδώσει ξεχωριστό τίτλο για αυτή εντός 3 ½ χρονών από την παράδοση της κατοχής της. 4 Όντως εντός του εγγράφου της επίδικης συμφωνίας (τεκμήριο 2) υπάρχει σχετικός όρος, δηλαδή ο όρος 9, αναφορικά με τη μεταβίβαση και εγγραφή ιδιοκτησίας της κατοικίας στο όνομα των αγοραστών. Ο όρος αυτός αποτελείται από τέσσερεις ξεχωριστές παραγράφους. 4.1 Σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο αναφέρεται το νομικά αυτονόητο μεν αλλά παράλληλα συμφωνημένο βεβαίως δεδομένο ως προς το ότι η μεταβίβαση και εγγραφή της ιδιοκτησίας της κατοικίας θα γίνει μετά και από την έκδοση ξεχωριστών τίτλων εγγραφής από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. 4.2 Νοείται βεβαίως ότι με την αναφορά εντός της επίδικης συμφωνίας σε ξεχωριστούς τίτλους εγγραφής αυτό το οποίο οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν, εντός του πλαισίου της Κυπριακής νομοθεσίας και νομικής πραγματικότητας αναφορικά με θέματα μεταβίβασης ακίνητης ιδιοκτησίας, είναι πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας και οτιδήποτε συνεπάγεται πως θα πρέπει να προηγηθεί ως προς την έκδοση αυτών, όχι μόνο από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου αλλά και από άλλες αρμόδιες υπηρεσίες ή αρχές. 4.3 Όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση την αρμόδια πολεοδομική αρχή, δηλαδή τον Δήμο Πάφου. Καταβλήθηκε από την εναγόμενη προσπάθεια αναβάθμισης της σημασίας της αρμόδιας αρχής ως προς την εξασφάλιση ξεχωριστής εγγραφής. Ή ουσιαστικά ως προς τη δυσκολία αναφορικά με την εξασφάλιση ξεχωριστής εγγραφής. Καθότι η εναγόμενη στηρίχτηκε και σε ισχυρισμό ως προς την απώλεια συγκεκριμένου φακέλου από τη συγκεκριμένη αρμόδια αρχή προς δικαιολόγηση της καθυστέρησης στην έκδοση του επίδικου πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας. 4.4 Διευκρινίζεται απλά πως εντός αυτής της απόφασης το Δικαστήριο θα χρησιμοποιεί και την περιγραφή του «ξεχωριστού τίτλου» ή τίτλου εγγραφής ως αντιπροσωπευτική και ισοδύναμη σε έννοια με αυτή του πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, εφόσον η περιγραφή αυτή χρησιμοποιείται τόσο στα δικόγραφα των διαδίκων όσο και στη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. 4.5 Σύμφωνα με τη δεύτερη παράγραφο η εναγόμενη ως πωλήτρια θα έπραττε στο μέγιστο βαθμό ότι απαιτείται έτσι ώστε να μην καθυστερήσει την έκδοση των ξεχωριστών τίτλων εγγραφής. 4.6 Στην τρίτη παράγραφο προνοείται η δυνατότητα μεταβίβασης εντός συγκεκριμένης χρονικής περιόδου ενώ με την τέταρτη παράγραφο αναφέρεται γενικά πως το πιστοποιητικό εγγραφής της κατοικίας θα εκδοθεί εντός 3 ½ ετών από την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής της κατοικίας. 5 Παρά τη γενική άρνηση και της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης (βλ. σχετικά την παράγραφο 1 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης) αξίζει να σημειωθεί πως η εναγόμενη με την έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης της δεν προβάλει οποιοδήποτε συγκεκριμένο ισχυρισμό αναφορικά με τη σημασία ή ερμηνεία του προαναφερόμενου όρου 9 της επίδικης συμφωνίας. Ή ως προς το ότι αυτός ήταν ουσιώδης ή κατά πόσο όντως ισχύουν τα όσα οι ενάγοντες ισχυρίζονται στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης ως προς την ύπαρξη ρητού ή εξυπακουόμενου ουσιώδη όρου. Δηλαδή, δεν προβάλει οποιαδήποτε εκδοχή είτε ως προς την ύπαρξη είτε ως προς τη φύση του συγκεκριμένου όρου. 6 Βεβαίως, ανεξάρτητα και από την άρνηση και της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης, ασφαλώς, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, ο συγκεκριμένος όρος υπάρχει και αποτελεί μέρος της μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε από τους ενάγοντες σύμφωνα και με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 2, δηλαδή το έγγραφο της επίδικης συμφωνίας, την ύπαρξη της οποίας η εναγόμενη παραδέχεται (παράγραφος 2 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης). 7 Αυτό το οποίο όντως ισχυρίζεται η εναγόμενη στην παράγραφο 4 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης έμμεσα αναγνωρίζει την ύπαρξη κάποιου όρου εντός της επίδικης συμφωνίας αλλά κατ΄ επέκταση και κάποιας υποχρέωσης από την ίδια ως προς την εξασφάλιση της μεταβίβασης και εγγραφής της ιδιοκτησίας της κατοικίας στο όνομα των εναγόντων. Καθότι όπως ισχυρίζεται σε αυτή την παράγραφο, η ίδια είχε λάβει ή είχε προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες ή διαβήματα για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου έτσι ώστε να είχε καταστεί δυνατή η μεταβίβαση της κατοικίας στο όνομα των εναγόντων. 8 Βασική θέση των εναγόντων είναι ότι παρά και το γεγονός της παρόδου της χρονικής περιόδου η οποία ρητά προβλέπεται εντός της συμφωνίας εντούτοις η εναγόμενη παρέλειψε να μεταβιβάσει την κατοικία σε αυτούς και εξαιτίας αυτής της παράλειψης οι ίδιοι τερμάτισαν τη συμφωνία. Ως αποτέλεσμα καταχωρίσθηκε η αγωγή υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Η Μαρτυρία 9 Προς απόδειξη της αξίωσης κατέθεσαν ως Μ. Ε. 1 ο ενάγων 1 και ως Μ. Ε. 2 ο εκτιμητής Χάρης Χαραλάμπους ενώ προς υποστήριξη της υπεράσπισης και απόδειξη της ανταπαίτησης κατέθεσαν ως Μ. Υ. 1 ο εκτιμητής Κώστας Φιλίππου και ως Μ. Υ. 2 ο αρχιτέκτονας και πολεοδόμος Γεώργιος Καλαϊτζίδης. 10 Ως προς τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε ο ενάγων 1 κατέθεσε γενικά καλύπτοντας με τη μαρτυρία του το σύνολο των ισχυρισμών εντός της έκθεσης απαίτησης ενώ ο Μ. Ε. 2 κατέθεσε ως προς τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε στο συμπέρασμα του αναφορικά με την αξία της κατοικίας. Ο Μ. Υ. 1 κατέθεσε βεβαίως υπό την ιδιότητα του ως εκτιμητής εξηγώντας πως κατέληξε στα δικά του συμπεράσματα τόσο σε σχέση με την αξία της κατοικίας όσο και το αγοραίο ενοίκιο της κατοικίας κατά την ουσιώδη χρονική περίοδο. Ο δε Μ. Υ. 2 κατέθεσε υπό την ιδιότητα του ως αρχιτέκτονας και πολεοδόμος αλλά και υπάλληλος της εναγόμενης αναφορικά με τη διαδικασία έκδοσης ξεχωριστού πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας. Αξιολόγηση της Μαρτυρίας 11 Αναφορικά με την αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε το Δικαστήριο διατηρεί υπόψη του την μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από τους διάδικους στο σύνολο της εστιάζοντας την προσοχή του στα δύο βασικά σημεία σε σχέση με τα οποία υπάρχει διαφωνία μεταξύ των εκδοχών των διαδίκων. Παραδείγματος χάριν, όπως εξηγείται και πιο κάτω, αναφορικά με τη μαρτυρία η οποία δόθηκε από τον ενάγοντα, πραγματικά το Δικαστήριο δεν εντοπίζει οποιοδήποτε λόγο έτσι ώστε αυτή να μην γίνει δεκτή ως αξιόπιστη στο σύνολο της. 12 Ουσιαστικά η αξιολόγηση της μαρτυρίας εντός αυτής της απόφασης επικεντρώνεται και κατανέμεται σε δύο ξεχωριστά και ανεξάρτητα μέρη. Με το πρώτο μέρος αυτής της αξιολόγησης εξετάζεται το βασικότερο σημείο διαφωνίας μεταξύ των διαδίκων, ως προς τον λόγο δηλαδή για την καθυστέρηση στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Ενώ με το δεύτερο μέρος εξετάζεται η μαρτυρία των εκτιμητών των διαδίκων. Αξιολόγηση της Μαρτυρίας - Πρώτο Μέρος 13 Βασικό σημείο διαφωνίας με τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από την εναγόμενη είναι βεβαίως ο ισχυρισμός εντός της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης της εναγόμενης (παράγραφος 5) σύμφωνα με τον οποίο η καθυστέρηση στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων οφειλόταν σε ενέργειες των εναγόντων ενώ η ίδια είχε λάβει όλα τα δέοντα μέτρα προς έκδοση των ξεχωριστών τίτλων. Καθότι, σύμφωνα με το δικογραφημένο ισχυρισμό της εναγόμενης, οι ενάγοντες είχαν προκαλέσει καθυστέρηση στην έκδοση αυτή. Θέση της εναγόμενης είναι πως αφού πρώτα είχαν πάρει κατοχή της κατοικίας είχαν προβεί σε προσθήκη γκαράζ κατά παράβαση της ήδη εκδοθείσας άδειας οικοδομής. Εξαιτίας αυτού του κατ΄ ισχυρισμό γεγονότος η εναγόμενη αναγκάστηκε να καταχωρίσει αίτηση για προσθηκομετατροπές στις 26/1/2006 και η οποία εγκρίθηκε στις 15/12/2014. Δηλαδή, περίπου εννέα χρόνια αργότερα. 14 Επί αυτού του θέματος βεβαίως δόθηκε αρκετή μαρτυρία από τον Μ. Υ. 2 υπό μορφή ιστορικής αναδρομής παρουσιάζοντας παράλληλα διάφορα τεκμήρια. Μαρτυρία στην οποία αναφέρεται σε λεπτομέρεια το Δικαστήριο πιο κάτω. Εντούτοις, μετά και από ανάλυση της μαρτυρίας αυτής και παράλληλα διατηρώντας υπόψη τα όσα σχετικά ανέφερε ο ίδιος ο ενάγων, η απλότητα του ισχυρισμού του ενάγοντα (ο οποίος αναφέρεται πιο κάτω) κρίνεται απόλυτα πειστική καθώς όχι μόνο αυτή διαπιστώνεται να συνάδει περισσότερο με την όλη διαδικασία ανέγερσης από την εναγόμενη της κατοικίας ως μέρος ενός συγκροτήματος κατοικιών προτού η κατοχή αυτής παραδοθεί στους ενάγοντες, αλλά επίσης παραδόξως ενισχύεται και από τα όσα σχετικά κατέθεσε και ο Μ. Υ. 2. 15 Διατηρώντας υπόψη πως δεν υπάρχει ιδιαίτερη διάσταση ως προς τη χρονική περίοδο κατά την οποία οι ενάγοντες είχαν παραλάβει κατοχή της κατοικίας είτε κατά ή περί τον Μάιο του 2004 (παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης) είτε κατά ή περί την 1/6/2004 (παράγραφο 3 της έκθεσης υπεράσπισης και ανταπαίτησης) σε συνάρτηση και με τη μαρτυρία η οποία δόθηκε από τον Μ. Υ. 2 το Δικαστήριο δέχεται ως αξιόπιστη την εκδοχή του ενάγοντα ως προς το ότι η ανέγερση του γκαράζ είχε γίνει πριν από την παράδοση κατοχής της κατοικίας και μάλιστα με τη συγκατάθεση της εναγόμενης ως μέρος ουσιαστικά της όλης διαδικασίας ανέγερσης της κατοικίας, δηλαδή πριν από την ολοκλήρωση της ανέγερσης της. Πείθει ουσιαστικά ο ενάγων ως προς το ότι κατά την ανέγερση της κατοικίας οι ενάγοντες είχαν εξασφαλίσει την άδεια της εναγόμενης για την ανέγερση χώρου στάθμευσης (παράγραφος 3.Α στην απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση). 16 Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα και με τη μαρτυρία του Μ. Υ. 2 αλλά και τις φωτογραφίες στις εκθέσεις εκτίμησης (τεκμήρια 7 και 9) η αναφορά στα δικόγραφα είτε σε «προσθήκη γκαράζ» (παράγραφος 5 στην έκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτησης) είτε σε «ανέγερση χώρου στάθμευσης» (παράγραφος 3. Α στην απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση) δεν παραπέμπει σε οτιδήποτε άλλο παρά στην τοποθέτηση ενός στεγάστρου πάνω από χώρο στάθμευσης και όχι δηλαδή σε ανέγερση οποιουδήποτε άλλου κτηρίου ή μέρους κτηρίου υπό την έννοια προσθήκης οικοδομήματος ή μέρους οικοδομής στο υφιστάμενο κτήριο της κατοικίας. 17 Αναφορικά με την αποδοχή ως αξιόπιστης της θέσης του ενάγοντα ότι είχαν εξασφαλίσει την άδεια της εναγόμενης για την ανέγερση χώρου στάθμευσης, αξίζει να υπενθυμίσει το Δικαστήριο - και μάλιστα σε λεπτομέρεια - τα όσα σχετικά ανέφερε ο Μ. Υ. 2 επί του προκειμένου καθότι η όλη προσπάθεια του να πείσει πως οι ενάγοντες ευθύνονται για την καθυστέρηση στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων για την επίδικη έπαυλη παραδόξως ανέδειξε την αναξιοπιστία της εκδοχής της εναγόμενης αν και όχι και του ιδίου ως μάρτυρα. Ο ίδιος ο Μ. Υ. 2 κατέθεσε με ευθύτητα και άμεση ετοιμότητα δίχως οποιοδήποτε δισταγμό ή υπεκφυγή περιγράφοντας τα όσα ήταν σε θέση να καταθέσει βάσει βεβαίως της δικής του αντίληψης ή γνώσης. 18 Παρέθεσε σειρά εγγράφων ως τεκμήρια προς απόδειξη της όλης εκδοχής της εναγόμενης ως προς την πορεία της εξασφάλισης των απαιτούμενων αδειών για την ανέγερση όχι μόνο της επίδικης κατοικίας αλλά και άλλων κατοικιών εντός του ίδιου συγκροτήματος. Αρχίζοντας από πολεοδομική άδεια για διαχωρισμό δύο τεμαχίων σε τέσσερα οικόπεδα (τεκμήριο 10) ως επίσης και άδεια διαίρεσης γης/κατασκευής δρόμου (τεκμήριο 11) και καταλήγοντας με την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης (τεκμήριο 12). Στη συνέχεια αναφέρθηκε και στην αναγκαιότητα εξασφάλισης και άλλης πολεοδομικής άδειας καθότι στο χώρο πρασίνου της οικοπεδοποίησης είχε ανεγερθεί ναός, έτσι ώστε να αποκτούσε και η εκκλησία, ο ναός δηλαδή, δημόσια πρόσβαση (τεκμήριο 13). 19 Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο της απόφασης πως ο μάρτυρας αυτός αναφέρθηκε στην παράλληλη με την προηγούμενη διαδικασία κατάθεση και αίτησης για ανέγερση οχτώ κατοικιών (τεκμήριο 15). Βεβαίως αυτή η αίτηση κατατέθηκε στις 8/8/2002 και η γνωστοποίηση χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας εκδόθηκε στις 5/12/2002 ενώ η αίτηση για την συμπληρωματική άδεια διαχωρισμού είχε κατατεθεί στις 19/1/2012 και η γνωστοποίηση χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας εκδόθηκε στις 16/7/2012. Ενδεχομένως βεβαίως ο μάρτυρας αυτός να αναφερόταν στην όλη διαδικασία η οποία είχε προηγηθεί σε σχέση με τον διαχωρισμό της γης σε οικόπεδα. 20 Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην έκδοση άδειας οικοδομής (τεκμήριο 16) από το φωτοαντίγραφο της οποίας λείπει το κάτω μέρος (το οποίο μέρος όμως είναι ορατό στο τεκμήριο 11) και στο οποίο βεβαίως θα πρέπει να καταγραφόταν και η ημερομηνία έκδοσης. Παρά και την αναφορά εντός του τεκμηρίου 16 ως προς την ύπαρξη επισυναπτόμενων αρχιτεκτονικών σχεδίων εντούτοις η εναγόμενη δεν παρουσίασε τα συγκεκριμένα σχέδια. Εάν αυτά είχαν παρουσιαστεί τότε θα μπορούσε το Δικαστήριο να ελέγξει εάν όντως η άδεια η οποία είχε εκδοθεί δεν κάλυπτε και χώρους στάθμευσης. 21 Μάλιστα ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός πως η κάτοψη του χώρου ανέγερσης της κατοικίας και άλλων κατοικιών στο συγκρότημα η οποία επισυνάπτεται στο τεκμήριο 17 φέρει ως ημερομηνία προφανώς ετοιμασίας της, τον μήνα Ιούνιο του 2002. 22 Τέλος, αναφέρθηκε ο μάρτυρας αυτός και στην εξασφάλιση άλλης άδειας καθότι, όπως εξήγησε, λίγο πριν από τις αρχές του 2006 έγινε επί τόπου έλεγχος στο έργο καθώς του είχε αναφερθεί προφορικά από τη Δημοτική Αρχή ότι στο σύνολο της ανάπτυξης υπήρχε πλήθος προσθηκομετατροπών. Για αυτό ακριβώς το λόγο η εναγόμενη κατέθεσε στις 26/1/2006 την αίτηση 218/2002Α και η οποία αφορούσε νομιμοποίηση των προσθηκομετατροπών. 23 Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός - όπως αυτό καταγράφεται επί του τεκμηρίου 17 και όπως επισημάνθηκε και από τον μάρτυρα - ότι η συγκεκριμένη άδεια εκδόθηκε σχεδόν εννέα χρόνια αργότερα καθότι, όπως ο μάρτυρας αυτός ισχυρίστηκε, ο φάκελος της αίτησης είχε χαθεί, σύμφωνα και με τα όσα είχαν κατ΄ επανάληψη αναφερθεί στον ίδιο τον μάρτυρα. Αναφέρθηκε και στο είδος των προσθηκομετατροπών διευκρινίζοντας πως αυτές αφορούσαν κάλυμμα χώρου στάθμευσης και δύο αποθήκες εκ των οποίων η μία πρέπει να είναι μηχανοστάσιο. Διευκρίνισε σε καθοδηγητική ερώτηση, κατά πόσο υπήρχαν προσθηκομετατροπές και στην κατοικία, πως αυτές υπήρχαν σε όλες τις κατοικίες. 24 Ερωτήθηκε και σε σχέση με την προοπτική μελλοντικά της όλης διαδικασίας. Όμως αυτό το οποίο εξετάζεται από το Δικαστήριο σε αυτό το μέρος της απόφασης είναι η θέση της εναγόμενης ή ουσιαστικά το ερώτημα κατά πόσο είναι οι ενάγοντες οι οποίοι φέρουν ευθύνη για την καθυστέρηση στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Σαφώς η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι αρνητική. Προκύπτει από τη μαρτυρία η οποία δόθηκε από τον Μ. Υ. 2 πρόβλημα με ολόκληρο το συγκρότημα, στο οποίο η κατοικία αποτελούσε απλά ένα μέρος ως μία από τις κατοικίες. Υπενθυμίζεται σχετικά η αναφορά του ίδιου του μάρτυρα σε πλήθος προσθηκομετατροπών ως επίσης και η σαφής απάντηση του ως προς το ότι προσθηκομετατροπές υπήρχαν σε όλες τις κατοικίες. 25 Επιπλέον, αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι το εξής δεδομένο. Παρά και τη δυνατότητα να είχε παρουσιάσει η εναγόμενη σαφώς πειστικότερη μαρτυρία επέλεξε να περιοριστεί στη μαρτυρία του συγκεκριμένου μάρτυρα. Μαρτυρία η οποία αν και δεν χαρακτηρίζεται από αναξιοπιστία ως προς τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας εντούτοις υποστηρίζει περισσότερο την εκδοχή των εναγόντων παρά αυτή της εναγόμενης. Αναφέρει το Δικαστήριο ως πιθανή μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να είχε διαλευκάνει το όλο θέμα των προσθηκομετατροπών την παρουσίαση των αρχιτεκτονικών σχεδίων τα οποία συνόδευαν την άδεια οικοδομής (τεκμήριο 16). 26 Αναμφίβολα απορία προκαλεί και η ημερομηνία η οποία αναφέρεται επί της κάτοψης του χώρου ανέγερσης του συγκροτήματος η οποία συνοδεύει το τεκμήριο 17. 27 Επιπλέον, το γεγονός ότι επί αυτής της κάτοψης του χώρου ανέγερσης της κατοικίας μαζί με άλλες κατοικίες υπάρχουν σε έξι από τις εφτά κατοικίες, χρωματισμένοι χώροι στάθμευσης, προφανώς ως ένδειξη ότι αυτοί ήταν καλυμμένοι χώροι στάθμευσης, ασφαλώς κάθε άλλο παρά αποτελεί ένδειξη ότι οι ενάγοντες ευθύνονται για την καθυστέρηση στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων, διότι είχαν προβεί σε προσθήκη γκαράζ κατά παράβαση της ήδη εκδοθείσας άδειας οικοδομής. Ούτε και έχει τεθεί με οποιοδήποτε τρόπο ισχυρισμός υπό μορφή μαρτυρίας πως οι ενάγοντες και μόνο ή από μόνοι τους είχαν προβεί σε τέτοια κατασκευή σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους αγοραστές ή ιδιοκτήτες κατοικιών στο ίδιο συγκρότημα κατοικιών. 28 Ανεξάρτητα δηλαδή και από την παραδοχή του ίδιου του ενάγοντα ως προς την κατασκευή ενός στέγαστρού για το χώρο στάθμευσης της κατοικίας. Το οποίο όπως εξήγησε κτίστηκε καθώς είχε άδεια για αυτό από τον Ιανουάριο του 2004 όταν ακόμη το κτίσιμο της κατοικίας δεν είχε ολοκληρωθεί. Μάλιστα ισχυρίστηκε και αναντίλεκτα επί του προκειμένου ο ενάγων πως όχι μόνο είχε άδεια για να κτιστεί αυτό το γκαράζ αλλά επιπλέον του είχε ζητηθεί μετά και από την ολοκλήρωση του να ενημέρωνε σχετικά τους υπαλλήλους της εναγόμενης έτσι ώστε να προσθέσουν αυτό το γκαράζ στα σχέδια. Προφανώς εννοώντας τα σχέδια τα οποία θα υποβάλλονταν για την εξασφάλιση σε τελική ανάλυση ξεχωριστού πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, αφού δηλαδή θα είχαν προηγηθεί οι οποιεσδήποτε άλλες απαραίτητες διαδικασίες, όπως παραδείγματος χάριν, η εξασφάλιση άδειας οικοδομής. 29 Προκαλεί εντύπωση πραγματικά, έχοντας υπόψη τόσο το συγκεκριμένο τεκμήριο από μόνο του όσο και την απλή αναφορά του Μ. Υ. 2 ότι κατ΄ επανάληψη ο ίδιος έδειχνε ενδιαφέρον για την πορεία της αίτησης, το γεγονός ότι η εναγόμενη προφανώς θεωρούσε ικανοποιητική την εξήγηση η οποία διδόταν από τα αρμόδια άτομα στην πολεοδομική αρχή, δηλαδή τον Δήμο Πάφου, ως προς το ότι ο σχετικός φάκελος είχε χαθεί, δίχως παράλληλα η ίδια η εναγόμενη για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να είχε προβεί σε οποιοδήποτε σχετικό διάβημα αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα. 30 Το Δικαστήριο παρά και τη θετική εικόνα την οποία έχει σχηματίσει ως προς την αξιοπιστία του Μ. Υ. 2 εντούτοις δεν παύει να θεωρεί πως αναφορικά και με αυτό τον ισχυρισμό θα μπορούσε να είχε παρουσιαστεί καλύτερη μαρτυρία, ενδεχομένως από τους αρμόδιους υπαλλήλους της πολεοδομικής αρχής, παρά να περιοριζόταν η εναγόμενη στη μαρτυρία του Μ. Υ. 2 με κίνδυνο αυτή να μην κρινόταν αξιόπιστη. 31 Έστω όμως και αποδεχόμενο το Δικαστήριο πως ο μάρτυρας αυτός όντως έλεγε την αλήθεια ως προς την ενημέρωση την οποία είχε αναφορικά με την απώλεια του συγκεκριμένου φακέλου αυτό δεν δικαιολογεί την αδράνεια της εναγόμενης για μια περίοδο σχεδόν εννέα χρόνων από τον Ιανουάριο του 2006 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2014. Ούτε και παρέχεται οποιαδήποτε σαφής εξήγηση ως προς το τι είχε προηγηθεί της έκδοσης μετά από τόσο χρονικό διάστημα της πολεοδομικής έγκρισης. Δηλαδή, ως προς το τι είχε ακριβώς συμβεί. Βρέθηκε ξαφνικά ο απολεσθείς φάκελος; Ανασυστάθηκε νέος φάκελος; Άγνωστο τι πραγματικά είχε συμβεί έτσι ώστε να παρέχεται και οποιοδήποτε περιθώριο να ιδωθεί η όλη πάροδος του προαναφερόμενου χρόνου ως δικαιολογημένη. 32 Κατά την αντεξέταση του Μ. Υ. 2 ουσιαστικά επιβεβαιώθηκε αντί να αμφισβητηθεί η μαρτυρία η οποία δόθηκε κατά την κύρια εξέταση του. Προφανώς ο ευπαίδευτος δικηγόρος είχε αντιληφθεί την προοπτική και δυναμική ενίσχυσης της εκδοχής των εναγόντων από την μαρτυρία του Μ. Υ. 2. Επιβεβαιώθηκε η αναφορά του μάρτυρα σε σχέση με το τεκμήριο 17 στο πλήθος προσθηκομετατροπών τις οποίες σκοπό είχε να καλύψει η σχετική αίτηση. Επιβεβαιώθηκε και η ύπαρξη αναγκαιότητας για προσθηκομετατροπές όχι μόνο σε σχέση με την επίδικη κατοικία αλλά και τις υπόλοιπες κατοικίες. Περιέγραψε μάλιστα, αφού ερωτήθηκε, και το είδος αυτών των προσθηκομετατροπών εξηγώντας ότι σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις υπήρχε προσθήκη καλυμμένων χώρων στάθμευσης, καλυμμένες βεράντες και κάποια μηχανοστάσια. Συμφώνησε μάλιστα ότι περίπου και οι οχτώ κατοικίες είχαν της ίδιας φύσης προσθηκομετατροπές χωρίς μάλιστα να διαχωρίζει την οποιαδήποτε περίπτωση από άποψης σοβαρότητας. 33 Επίσης κατά την αντεξέταση του ο Μ. Υ. 2 απάντησε πως δεν είχε οτιδήποτε γραπτώς από την αρμόδια αρχή αναφορικά με την απώλεια του φακέλου προσθέτοντας επίσης ότι ήταν παρών πολλές φορές και ως μάρτυρας ουσιαστικά των προσπαθειών να βρεθεί ο φάκελος δίχως όμως αυτός τελικά να εντοπίζεται. Αν και απάντησε ότι ο χρόνος ο οποίος χρειάζεται για εξέταση αίτησης για προσθηκομετατροπές εξαρτάται από την κάθε περίπτωση απάντησε ότι δεν χρειαζόταν χρόνος οχτώ χρόνων για εξέταση της επίδικης περίπτωσης και μάλιστα υπολόγισε ως εύλογο χρόνο αυτό του ενός έως ενάμιση χρόνου. Μάλιστα στη συνέχεια όχι μόνο συμφώνησε με σχετική υποβολή ως προς το ότι ο χρόνος ο οποίος χρειαζόταν ήταν από έξι μήνες μέχρι ένα χρόνο αλλά ακόμη και λιγότερος. Αν και γνώριζε ότι οι ενάγοντες είχαν συζητήσει με την εναγόμενη το θέμα των προσθηκομετατροπών δεν γνώριζε κατά πόσο αυτό είχε συζητηθεί προτού γίνουν οι προσθηκομετατροπές. 34 Επίσης αν και επιβεβαίωσε τον ισχυρισμό του ενάγοντα ως προς την ύπαρξη θέματος οριοθέτησης στο χώρο ανέγερσης του συγκροτήματος με γειτονικό τεμάχιο έσπευσε να προσθέσει πως αυτό διευθετήθηκε αμέσως. Όπως διαπιστώνεται δεν έχει παρουσιαστεί επαρκής μαρτυρία αναφορικά με αυτό το θέμα έτσι ώστε να παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να αξιολογήσει αναλόγως τα όσα ο ενάγων ανέφερε επί του συγκεκριμένου θέματος βάσει της πληροφόρησης την οποία είχε, έτσι ώστε δηλαδή το Δικαστήριο να καταλήξει σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με τη χρονική πτυχή αυτού του θέματος. 35 Αν και υποβλήθηκε στον Μ. Υ. 2 πως ήταν αναληθές ο ισχυρισμός του ότι είχε χαθεί ο σχετικός φάκελος το Δικαστήριο αποδέχεται ως αξιόπιστο τον ισχυρισμό του Μ. Υ. 2 πως έλεγε την αλήθεια. Εντούτοις επί του συγκεκριμένου θέματος το Δικαστήριο οφείλει να παρατηρήσει πως σημασία δεν κρίνεται να έχει τόσο η ίδια η απώλεια του φακέλου αλλά οι ενέργειες ή ουσιαστικά οι παραλείψεις της εναγόμενης αναφορικά με αυτή την απώλεια. 36 Μάλιστα σύμφωνα και με τη μαρτυρία η οποία δόθηκε από τον Μ. Υ. 2 ως προς τη χρονική πτυχή της αίτησης, δηλαδή τη δυνατότητα εξέτασης της σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, αναδεικνύεται η ύπαρξη επαρκές χρόνου εντός του χρονικού διαστήματος για υποβολή και εξέταση νέας αίτησης. Μάλιστα, βάσει της ίδιας μαρτυρίας, χρόνος υπήρχε αρκετός για εξέταση όχι μόνο μίας παρόμοιας αίτησης αλλά έξι αιτήσεων παρόμοιας φύσης. 37 Βεβαίως μόνο αναφορικά με τη χρονική δυνατότητα υπάρχει μαρτυρία δίχως να γνωρίζει το Δικαστήριο τις οποιεσδήποτε άλλες πτυχές τέτοιας διαδικασίας ελλείψει σχετικής μαρτυρίας. Αυτό το οποίο όμως είναι δυνατό να διαπιστωθεί από τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε είναι ότι η εναγόμενη δεν έπραξε οτιδήποτε σε σχέση με αυτή την καθυστέρηση πέραν από του να αναμένει άπρακτα για το αποτέλεσμα εξέτασης της αίτησης της σε σχέση με ένα απολεσθέντα φάκελο και δίχως καν με τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε να προσφέρεται οποιαδήποτε εξήγηση είτε ως προς την ανεύρεση του τελικά είτε ως προς την εξέταση της αίτησης ανεξάρτητα και από το κατά πόσο όντως είχε ή δεν είχε ανευρεθεί ο συγκεκριμένος φάκελος. 38 Ενώ σε σχέση με τις προσθηκομετατροπές έχοντας υπόψη και την ύπαρξη αυτών για οχτώ κατοικίες σαφώς το πρόβλημα δεν συνδεόταν άμεσα και μόνο με τους ενάγοντες. Πραγματικά οποιαδήποτε διάσταση να δοθεί από το Δικαστήριο στο θέμα του απολεσθέντος φακέλου κάθε άλλο παρά δικαιολογεί αυτό το γεγονός την όλη ανυπαρξία αποτελεσματικής αντιμετώπισης του από την εναγόμενη. 39 Επιπλέον, όπως και να ιδωθεί η μαρτυρία του Μ. Υ. 2 και ανεξάρτητα και από τη θετική αξιολόγηση της ως προς την αξιοπιστία του ίδιου του μάρτυρα, κάθε άλλο παρά αποδεικνύει αυτή η μαρτυρία την ευθύνη των εναγόντων για την πρόκληση καθυστέρησης στην όλη διαδικασία προς έκδοση ξεχωριστού πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας της κατοικίας ή δικαιολογεί την όλη καθυστέρηση στην έκδοση της πολεοδομικής έγκρισης για τις προσθηκομετατροπές στο συγκρότημα των οχτώ κατοικιών εκ των οποίων και η επίδικη κατοικία αποτελούσε μία από αυτές τις κατοικίες. 40 Συνεπώς, επί του συγκεκριμένου σημείου το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς τη βασιμότητα της θέσης των εναγόντων ως προς το ότι οι ίδιοι δεν φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη αναφορικά με την πρόκληση της οποιασδήποτε καθυστέρησης σε σχέση με την έκδοση ξεχωριστών τίτλων. Αντιθέτως, όπως προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας η οποία έχει παρουσιαστεί η ευθύνη για την πρόκληση αυτής της καθυστέρησης βαραίνει αποκλειστικά την εναγόμενη. 41 Αυτή και μόνο η διαπίστωση κρίνεται ως επαρκής προς απόδειξη της παράβασης της επίδικης συμφωνίας και συγκεκριμένα της παραγράφου (
2. b)του όρου 9 καθώς σαφώς η εναγόμενη ως η πωλήτρια εταιρεία δεν έπραξε στο μέγιστο βαθμό ότι θα έπρεπε να πράξει έτσι ώστε να είχε αποφευχθεί η καθυστέρηση στην έκδοση των ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας ενώ ούτε και τηρήθηκε βεβαίως και η πρόνοια της παραγράφου (
3. d)ως προς την έκδοση του ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας της κατοικίας εντός 3 ½ ετών από την ημερομηνία παράδοσης της κατοχής της κατοικίας προς τους ενάγοντες. 42 Απορρίπτεται δηλαδή από το Δικαστήριο ως αναξιόπιστη και αβάσιμη η δικογραφημένη θέση της εναγόμενης ως προς το ότι η ίδια είχε λάβει ή είχε προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες ή διαβήματα για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου έτσι ώστε να είχε καταστεί δυνατή η μεταβίβαση της κατοικίας στο όνομα των εναγόντων. Ιδιαίτερα δε εντός της προαναφερόμενης χρονικής περιόδου. Αξιολόγηση της Μαρτυρίας - Δεύτερο Μέρος 43 Ξεχωριστό κεφάλαιο σε σχέση με τη μαρτυρία αποτελεί το μέρος αυτής το οποίο προέκυψε από την προφορική κατάθεση των μαρτύρων Μ. Ε. 2 και Μ. Υ. 1, δηλαδή, αντίστοιχα, των εκτιμητών Χάρη Χαραλάμπους και Κώστα Φιλίππου. 44 Ασφαλώς η μαρτυρία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία αναφορικά με την έκβαση αυτής της απόφασης τόσο σε σχέση με την αξίωση αλλά και την ανταπαίτηση. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή αυτή τη μαρτυρία έτσι ώστε να οδηγηθεί στα δικά του συμπεράσματα. Προσεγγίζει αυτή τη μαρτυρία διατηρώντας υπόψη του πως ουσιαστικά ο Μ. Ε. 2 και ο Μ. Υ. 1 δεν είναι μάρτυρες γεγονότων αλλά μάρτυρες οι οποίοι, ως εμπειρογνώμονες, αναμένεται όπως δώσουν στο Δικαστήριο τα απαραίτητα στοιχεία και πληροφορίες έτσι ώστε να μπορέσει το δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα. 45 Όπως έχει νομολογηθεί οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (βλ. σχετικά την απόφαση Cybarco Ltd. v. Kovascik