← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Δημήτρη Αρέστη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2019/2015, 6/12/2017

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Δημήτρη Αρέστη κ.α., Αρ. Αγωγής: 2019/2015, 6/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A214 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2019/2015 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων και

  1. Δημήτρη Αρέστη, από την Πάφο
  2. Ανδρούλας Σάββα Χριστοφόρου, από την Τσάδα
  3. Ελισάβετ Πέτρου, από την Τσάδα
  4. Ειρήνης Σάββα, από την Πάφο Εναγόμενων ---------------------- Αίτηση ημερομηνίας 30.5.2017 για προδικαστική εξέταση νομικού σημείου. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6.12.2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εναγόμενους-αιτητές: κ. Φωτίου Για καθ' ων η αίτηση-ενάγοντες: κα Θεοδώρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση των εναγόντων εναντίον των εναγόμενων σύμφωνα με το παρακλητικό της έκθεσης απαίτησης της αγωγής των πρώτων έχει ως ακολούθως (βλ. την παράγραφο 14 της έκθεσης απαίτησης): «Α. Εναντίον των εναγομένων 1 και 2: (α) €80.310,29 πλέον τόκους προς 9,219% ετησίως από 24.9.2015, πλέον συσσωρευμένων τόκων από 1.7.2015 μέχρι 24.9.2015 ύψους €1.518,66 μέχρι πλήρους και τελείας εξόφλησης και με κεφαλαιοποίηση των τόκων κάθε 30.6 και 31.12 έκαστου έτους. Β. Εναντίον των εναγομένων 1, 2, 3 και 4: (α) €8.509,89 πλέον τόκους προς 10,219% ετησίως από 30.9.2015, πλέον συσσωρευμένων τόκων από 1.7.2015 μέχρι 30.9.2015 ύψους €184,89, μέχρι πλήρους και τελείας εξοφλήσεως και με κεφαλαιοποίηση τόκων κάθε 30.6 και 31.12 εκάστου έτους. Γ. Εναντίον της εναγομένης 2: (α) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον την πώληση των ενυπόθηκων κτημάτων των περιγραφομένων στην παράγραφο 8 ανωτέρω προς ικανοποίηση της απαιτήσεως και των εξόδων. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο αναγνωρίζονται τα δικαιώματα, που απορρέουν από τους όρους του εγγράφου υποθήκης και να διορίζει και εξουσιοδοτεί τους ενάγοντες ως πληρεξούσιους αντιπροσώπους του ενυπόθηκου οφειλέτη, να εκτελούν όλα τα αναγκαία έγγραφα και πράξεις για σκοπούς πώλησης και μεταβίβασης των ενυποθήκων ακινήτων είτε μέσω προσφορών είτε με ιδιωτική πώληση. (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι ενυπόθηκοι οφειλέτες να παρέχουν οποιαδήποτε συγκατάθεση και/ή έγγραφο και/ή υπογραφή τυχόν ζητηθεί από τους ενάγοντες για σκοπούς πώλησης και μεταβίβασης των ενυπόθηκων ακινήτων μέσω προσφορών ή ιδιωτικής πώλησης. (δ) Διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται το δικαίωμα που απορρέει από το έγγραφο υποθήκης και να εξουσιοδοτούνται οι ενάγοντες να συνάπτουν νέα ή να ανανεώνουν υφιστάμενη ασφάλεια πυρός και σεισμού προς κάλυψη του ενυπόθηκου ακινήτου, αυξάνοντας την εξ αποφάσεως οφειλή με τα σχετικά ασφάλιστρα ή χρεώνοντας τα σε οποιοδήποτε λογαριασμό είτε του πρωτοφειλέτη είτε του ενυπόθηκου οφειλέτη. (ε) Διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζονται τα δικαιώματα που απορρέουν από τους όρους του εγγράφου υποθήκης, και να εξουσιοδοτούνται οι ενάγοντες να διεκδικούν, έναντι του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε τρίτου, οποιαδήποτε ποσά τα οποία θα καταστούν πληρωτέα σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο, από πωλητήρια και/ή ενοικιαστήρια και/ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα. (στ) Τα έξοδα της παρούσης αγωγής πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης.» Τα ουσιαστικά γεγονότα που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων εναντίον των εναγόμενων σύμφωνα πάντοτε με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγόντων, σε συντομία είναι τα εξής: Δυνάμει σύμβασης πίστωσης σε τρεχούμενο λογαριασμό, ημερομηνίας 17/5/2000 συμφωνήθηκε όπως οι ενάγοντες παραχωρήσουν στον εναγόμενο 1, όριο σε τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό 651-100-108708-5, με την εγγύηση και κάλυψη των εναγόμενων 3 και
  5. Οι όροι της σύμβασης εκτίθενται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης. Δυνάμει απόφασης/έγκρισης, ημερομηνίας 11/3/2002, την οποία αποδέχτηκαν οι εναγόμενοι 1, 3 και 4 εγκρίθηκε η αύξηση του πιστωτικού ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού, από £3.000,00 σε £5.000,00, πλέον τόκους. Δυνάμει απόφασης/έγκρισης των εναγόντων, ημερομηνίας 18/1/2010, την οποία αποδέχθηκαν εγγράφως οι εναγόμενοι 1 και 2, στις 19/1/2010 και σύμβασης δανείου, ημερομηνίας 19/1/2010, αριθμός λογαριασμού 651-360-012814-0 συμφωνήθηκε όπως οι ενάγοντες παραχωρήσουν στον εναγόμενο 1, δάνειο €65.000,00, πλέον τόκους, με την εγγύηση και κάλυψη της εναγόμενης 1, με όρους, οι οποίοι αναφέρονται στην παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης. Δυνάμει απόφασης/έγκρισης, ημερομηνίας 9/4/2012, την οποία ο εναγόμενος 1 αποδέχτηκε την ίδια μέρα εγκρίθηκε αναδιάρθρωση του ως άνω δανείου. Περαιτέρω, ο εναγόμενος 1 και η εναγόμενη 2, ως εγγυήτρια υπόγραψαν τη συμπληρωματική συμφωνία της συμφωνίας δανείου (ανωτέρω). Δυνάμει εγγράφου εγγύησης, ημερομηνίας 20/3/2002, οι εναγόμενοι 3 και 4 εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1 προς τους ενάγοντες, είτε αυτές είναι παρούσες ή μελλοντικές είτε κατέστησαν ή ενδέχεται να καταστούν απαιτητές είτε είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και είτε είναι άμεσες ή έμμεσες. Δυνάμει εγγράφου εγγύησης, ημερομηνίας 19/1/2010, η εναγόμενη 2 εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1 προς τους ενάγοντες, είτε ήταν παρούσες ή μελλοντικές είτε κατέστησαν ή ενδέχεται να καταστούν απαιτητές είτε είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και είτε είναι άμεσες ή έμμεσες. Προς περαιτέρω εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης του εναγόμενου 1 προς τους ενάγοντες, η εναγόμενη 2 υποθήκευσε προς όφελος των εναγόντων συγκεκριμένο κτήμα, δυνάμει της υποθήκης Υ200/10, ενώ δυνάμει ασφάλειας πυρός εκχώρησε όλα τα δικαιώματά της τα οποία απορρέουν από το σχετικό ασφαλιστήριο, ημερομηνίας 16/3/2012, όταν αυτό καταστεί πληρωτέο. Κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, οι παραπάνω διευκολύνσεις των εναγόντων προς τον εναγόμενο 1 δεικνύουν οφειλόμενα υπόλοιπα ποσά, ως ακολούθως: (α) €8.509,89, πλέον τόκους και συσσωρευμένους τόκους μέχρι εξοφλήσεως (υπάρχει σχετική αναφορά), με κεφαλαιοποίηση των τόκων, στις 30/6 και 31/12 κάθε έτους και (β) €80.310,29, πλέον τόκους και συσσωρευμένους τόκους μέχρι εξοφλήσεως (υπάρχει σχετική αναφορά), με κεφαλαιοποίηση των τόκων, στις 30/6 και 31/12 κάθε έτους. Οι ενάγοντες, με επιστολές τους, ημερομηνίας 29/7/2015 ενημέρωσαν τον εναγόμενο 1 ότι ο τρεχούμενος λογαριασμός του (ανωτέρω) βρίσκεται σε υπέρβαση και το χρεωστικό του υπόλοιπο την ημέρα αυτή είναι €8.789,09 και τον κάλεσαν να το διευθετήσει εντός 15 ημερών, άλλως, η πιο πάνω συμφωνία και λειτουργία του εν λόγω λογαριασμού θα τερματιζόταν και θα απαιτούσαν άμεση εξόφληση. Περαιτέρω, με επιστολές τους, ημερομηνίας 24/9/2015 ειδοποίησαν τον εναγόμενο 1 σύμφωνα με το άρθρο 44Β

(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965/2014 και επιπλέον τερμάτισαν τη σύμβαση δανείου και απαίτησαν εξόφληση εντός 15 ημερών, ολόκληρου του χρεωστικού υπολοίπου και τον ενημέρωσαν ότι θα λάβουν δικαστικά μέτρα εναντίον του. Επιπλέον, με επιστολές τους, ημερομηνίας 30/9/2015, τον ειδοποίησαν σύμφωνα με το άρθρο 44Β
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965/2014 και επιπλέον τερμάτισαν τη σύμβαση τρεχούμενου λογαριασμού και απαίτησαν εξόφληση εντός 15 ημερών, ολόκληρου του χρεωστικού υπολοίπου και τον ενημέρωσαν ότι θα λάβουν δικαστικά μέτρα εναντίον του. Με επιστολές τους, ημερομηνίας 24/9/2015 ειδοποίησαν την εναγόμενη 2 σύμφωνα με το άρθρο 44Β
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965/2014 και επιπλέον, την ενημέρωσαν ότι τερμάτισαν τη λειτουργία των λογαριασμών του πρωτοφειλέτη/εναγόμενου 1 και την κάλεσαν να πληρώσει εντός 15 ημερών το ποσό των €65.000,00, πλέον τόκους δυνάμει του εγγράφου εγγύησης που έχει υπογράψει. Επιπλέον, με τις επιστολές τους, ίδιας ημερομηνίας, την κάλεσαν όπως εντός 15 ημερών, τους καταβάλει το ποσό των €80.310,29, πλέον τόκους, συσσωρευμένους τόκους (οι οποίοι αναφέρονται), δυνάμει του εγγράφου υποθήκης που υπόγραψε, άλλως θα ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον της. Επιπλέον, με επιστολές τους, ημερομηνίας 30/9/2015, την ειδοποίησαν σύμφωνα με το άρθρο 44Β
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965/2014 και την κάλεσαν να τους καταβάλει εντός 15 ημερών, προς αποφυγή λήψης δικαστικών μέτρων, το ποσό των €8.509,89, πλέον τόκους, συσσωρευμένους τόκους (οι οποίοι αναφέρονται), δυνάμει του εγγράφου υποθήκης που υπόγραψε. Τέλος, δυνάμει επιστολών τους, ημερομηνίας 30/9/2015 ειδοποίησαν τις εναγόμενες 3 και 4 σύμφωνα με το άρθρο 44Β
(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965/2014 και τις πληροφόρησαν ότι έχουν τερματίσει τη λειτουργία των λογαριασμών του πρωτοφειλέτη/εναγόμενου 1 και τις κάλεσαν να πληρώσουν εντός 15 ημερών, το ποσό των €8.509,89, πλέον τόκους, προς αποφυγή λήψης δικαστικών μέτρων εναντίον τους. Όλοι οι εναγόμενοι, στις 7/12/2015 καταχώρησαν κανονικό σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή μα όχι υπεράσπιση. Συνεπεία αυτού, οι ενάγοντες, στις 6/4/2016 καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούσαν την έκδοση απόφασης εναντίον τους. Στις 26/4/2016 που η αίτηση ήταν ορισμένη για εξέταση, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόμενων ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης στην αίτηση. Συναινούσης και της δικηγόρου που εμφανίστηκε για τους ενάγοντες, το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την αίτηση για οδηγίες, την 1/6/2016, με οδηγίες, τυχόν ένσταση να καταχωρηθεί μέχρι τότε. Την 1/6/2016, η δικηγόρος που εμφανίστηκε για τους εναγόμενους, όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό, αφού πληροφόρησε το Δικαστήριο πως δεν κατέστη δυνατή η καταχώρηση υπεράσπισης ζήτησε χρόνο για την καταχώρησή της. Συναινούσης και πάλι της δικηγόρου των εναγόντων, το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την αίτηση για απόδειξη, στις 6/7/2016, εκτός εάν καταχωρηθεί υπεράσπιση, 5 καθαρές μέρες προηγουμένως. Στις 6/7/2016, ο κ. Φωτίου πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι καταχώρησε την ίδια μέρα ένσταση στην αίτηση και ζήτησε να οριστεί για ακρόαση. Η κα Ζαχαρία που εμφανίστηκε για τους ενάγοντες συμφώνησε και το Δικαστήριο όρισε την αίτηση για ακρόαση - με γραπτές αγορεύσεις -, στις 3/10/
  1. Η συνάδελφος που επιλαμβανόταν τότε της υπόθεσης, λόγω απουσίας της στις 3/10/2016 όρισε την αίτηση για προγραμματισμό, στις 12/10/
  2. Την ημέρα αυτή - αν έχω αναγνώσει ορθά το χειρόγραφο πρακτικό της συναδέλφου -, ο δικηγόρος των εναγόμενων ζήτησε όπως η αίτηση οριστεί για οδηγίες σε λίγες μέρες, για να εξετάσει το θέμα που είχε θίξει το Δικαστήριο αναφορικά με την καταχωρηθείσα ένσταση στην αίτηση. Μολονότι δεν προκύπτει από το σχετικό πρακτικό το θέμα που είχε θίξει το Δικαστήριο, υποθέτω ότι αυτό αφορούσε στο γεγονός ότι, ενώ η δικηγόρος που εμφανίστηκε για τους εναγόμενους την 1/6/2016, ζήτησε και πήρε χρόνο για καταχώρηση υπεράσπισης, εν τέλει, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, αντί υπεράσπισης καταχωρήθηκε ένσταση στην αίτηση. Για να συνεχίσω, το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την αίτηση ξανά για οδηγίες, στις 24/10/
  3. Την ημέρα αυτή, ο δικηγόρος που εμφανίστηκε για τους εναγόμενους ζήτησε χρόνο για καταχώρηση υπεράσπισης. Η κα Θεοδώρου που εμφανίστηκε για τους ενάγοντες δεν έφερε ένσταση, οπότε, το Δικαστήριο όρισε και πάλι την αίτηση για απόδειξη, στις 9/12/2016, εκτός εάν καταχωρείτο υπεράσπιση, 5 καθαρές μέρες προηγουμένως. Οι εναγόμενοι, στις 9/12/2016 καταχώρησαν υπεράσπιση στην αγωγή καθώς και ανταπαίτηση. Η παράγραφος 1 της υπεράσπισης ακολουθεί αυτούσια: «Άνευ επηρεασμού της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης την οποία εκθέτουν πιο κάτω οι εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση εκκρεμοδικίας καθότι ισχυρίζονται ότι για τα επίδικα στην παρούσα αγωγή ζητήματα εκκρεμεί η αγωγή 944/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και για το λόγο αυτό η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί.» Οι ενάγοντες, στις 13/1/2017 καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση. Με την παράγραφο 2 της απάντησης στην υπεράσπιση, για ό,τι αφορά τις ανάγκες της παρούσας αίτησης, μεταξύ άλλων ισχυρίζονται τα εξής: Παραδέχονται ότι ο εναγόμενος 1 καταχώρησε εναντίον τους στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, την αγωγή 944/
  4. Ισχυρίζονται ότι με αυτή αξιώνει διάταγμα ακύρωσης της συμφωνίας δανείου, ημερομηνίας 9/4/2012, αφαίρεση παράνομων χρεώσεων και τόκων από το λογαριασμό του εν λόγω δανείου με αριθμό 651-360-012814-0, μείωση της μηνιαίας δόσης του των €300,00 καθώς και του επιτοκίου. Το μόνο κοινό στοιχείο της αγωγής 944/2015 με την παρούσα αγωγή, προστίθεται, είναι οι αριθμοί των λογαριασμών, οι οποίοι όμως στην αγωγή 944/2015 συνδέονται με το δάνειο, ημερομηνίας 9/4/
  5. Η καταχώρηση της εν λόγω αγωγής είναι καταχρηστική και ανυπόστατη, καθότι, ο εναγόμενος 1, τα ίδια που ζητά με αυτή τα διεκδικεί δυνάμει ανταπαίτησης με την παρούσα. Οι ενάγοντες, στις 20/1/2017 καταχώρησαν αίτηση ορισμού της αγωγής σε ακρόαση. Η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες, στις 17/3/2017 και ακολούθως, για οδηγίες και πάλιν, στις 18/5/
  6. Να σημειωθεί ότι, στις 17/3/2017, όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό, η δικηγόρος που εμφανίστηκε για τους εναγόμενους πληροφόρησε το Δικαστήριο για την πρόθεσή τους να καταχωρήσουν αίτηση για προδικαστική εξέταση της παραπάνω ένστασης την οποία εγείρουν με την παράγραφο 1 της υπεράσπισής τους. Το Δικαστήριο δε, ορίζοντας την αγωγή για οδηγίες στις 18/5/2017 έδωσε οδηγίες όπως τυχόν καταχώρηση αίτησης οριστεί την ίδια μέρα. Η αίτηση δεν καταχωρήθηκε στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι και τις 18/5/2017, ημερομηνία κατά την οποία η αγωγή ορίστηκε ξανά για οδηγίες, στις 7/6/
  7. Εν τέλει, η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 30/5/2017 και ορίστηκε για εξέταση, στις 7/6/
  8. Με αυτή, οι εναγόμενοι ζητούν: «
  9. Όπως τα νομικά σημεία που εγείρονται στην παράγραφο 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης προδικαστούν και ή αποφασιστούν πριν την ακρόαση της αγωγής καθότι η αποδοχή - έγκριση των προδικαστικών αυτών ενστάσεων θα κρίνει όλη την αγωγή.
  10. Τα έξοδα.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.27 Θ.Θ.1 και 2 και Δ.48 Θ.Θ.1 -
  11. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση, όπως αναφέρεται στο σώμα της «είναι τα ακόλουθα:
  12. Α. Στην παράγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των εναγόμενων εγείρεται προδικαστική ένσταση με την οποία οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι: Α. Για τα επίδικα στην παρούσα αγωγή ζητήματα εκκρεμεί η αγωγή 944/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και για το λόγο αυτό η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της εναγόμενης 4, Ειρήνης Σάββα, η οποία, μεταξύ άλλων αναφέρει σ' αυτή τ' ακόλουθα: Η αποδοχή - έγκριση των προδικαστικών ενστάσεων θα κρίνει όλη την αγωγή. Η προδικαστική ένσταση φαίνεται στο δικόγραφο της υπεράσπισης και ανταπαίτησης η οποία βρίσκεται στο φάκελο και το Δικαστήριο μπορεί να λάβει γνώση από αυτόν όσο και στην αίτηση. Η ένσταση αφορά την εξουσία του Δικαστηρίου να διακόπτει αγωγές των οποίων τα επίδικα ζητήματα εκκρεμούν προς εκδίκαση σε άλλο Δικαστήριο, στην εξουσία του Δικαστηρίου να απορρίπτει δικονομικά μέτρα τα οποία εγείρονται καταχρηστικά και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Με την έκθεση απαίτησης, οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή ζητούν από το Δικαστήριο να αποφασίσει επί των ίδιων ζητημάτων τα οποία εγείρονται από τα δικόγραφα και θα πρέπει να αποφασιστούν στην αγωγή με αριθμό 944/2015 που ήγειρε ο εναγόμενος 1 εναντίον τους. Με την έκθεση απαίτησης στην παρούσα αγωγή διαπιστώνεται ότι οι ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο να αποφασίσει επί των ίδιων επίδικων ζητημάτων, τα οποία ο εναγόμενος 1 και οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή, ζητούν να αποφασιστούν στην αγωγή 944/2015 που ήγειρε ο εναγόμενος 1, στην οποία ο ίδιος είναι ενάγοντας και οι ενάγοντες στην παρούσα, εναγόμενοι. Με μια απλή ανάγνωση αντιλαμβάνεται ο οποιοσδήποτε ότι πρόκειται περί των ίδιων ισχυρισμών και ίδιων γεγονότων και απαιτήσεων. Εξ όσων την πληροφορεί ο δικηγόρος της, τα ίδια επίδικα ζητήματα δεν μπορούν να αποφασιστούν δυο φορές από δυο διαφορετικά Δικαστήρια. Εξ όσων την πληροφορεί ο δικηγόρος της, οι ενάγοντες μπορούσαν και έπρεπε να καταχωρήσουν ανταπαίτηση στην αγωγή 944/2015 και μπορούσαν και έπρεπε να ενεργοποιήσουν τις σχετικές διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ούτως ώστε να στραφούν εναντίον της και των εναγόμενων 2 και 3 αναφορικά με τους ισχυρισμούς και απαιτήσεις τους που εγείρουν στην παρούσα. Απ' ό,τι τη συμβουλεύει ο δικηγόρος της, η εκκρεμοδικία της αγωγής 944/2015 θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την απόρριψη της παρούσα αγωγής, αφού είναι παράνομο και καταχρηστικό οι ενάγοντες να ζητούν να αποφασιστούν δικαστικά οι ίδιοι ισχυρισμοί, γεγονότα και απαιτήσεις. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση η οποία εδράζεται σε 15 λόγους και υποστηρίζεται από μακροσκελή ένορκη δήλωση του υπαλλήλου τους, Σάββα Άδωνη. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των λόγων ένστασης στην αίτηση καθώς και της υποστηρικτικής της ένορκης δήλωσης και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Δεδομένης της ένστασης των εναγόντων στην υπό κρίση αίτηση συνάγεται από την υπόθεση Χρίστος Χ'' Παύλου και Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2046, ότι το αντικείμενο της διαδικασίας της αίτησης, καταρχήν είναι κατά πόσο θα επιτρέψω ή όχι την εκδίκασή της με βάση τη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σε περίπτωση που συμβεί αυτό, ακολούθως θα υπεισέλθω στην ουσία της αίτησης. Και τούτο, επειδή, όπως θα διαφανεί σε λίγο - με αναφορά και πάλι σε νομολογία -, για να μπορεί να εξεταστεί επί της ουσίας η αίτηση, το εγειρόμενο με την προδικαστική ένσταση θέμα θα πρέπει να είναι καθαρά νομικό και να εδράζεται σε κοινό υπόβαθρο γεγονότων. Σύμφωνα με τη Δ.27 Θ.Θ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που διέπει την υπό κρίση αίτηση: «
  1. Οιοσδήποτε διάδικος θα δικαιούται να εγείρει με τα δικόγραφα του οιονδήποτε νομικό σημείο και οιονδήποτε σημείο που εγείρεται έτσι θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οιονδήποτε στάδιο που θα ήθελε φανεί στο Δικαστήριο βολικό.
  2. Αν κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου η απόφαση σ' αυτό το νομικό σημείο ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή ή οιονδήποτε καλό αγώγιμο δικαίωμα, βάση υπεράσπισης, ανταπαίτησης, απάντησης σ' αυτή, το Δικαστήριο μπορεί τότε να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οιονδήποτε άλλο διάταγμα σ' αυτή που θα είναι δίκαιο». Σύμφωνα με τη Λανίτη Λτδ & άλλοι ν. Γεν. Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ. 225: «Ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στη Sevegep Ltd. v. United Sea Transport Ltd. αnd others
(1989)1 Α.Α.Δ. (E) 729 εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως». Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρώ και το απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση στην υπόθεση Χ" Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949: «Οι αρχές που διέπουν την προκαταρτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις, έχουν νομολογηθεί. (Βλ., μεταξύ άλλων, Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides
(1065)1 CLR 176, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Pinelopi HjiMichael Diakou
(1968)1 CLR 392, Michael v. United Sea Transport
(1981)1 CLR 322). Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Το παραπάνω απόσπασμα υιοθετείται και στην πιο πρόσφατη υπόθεση Βαλανίδης ν. Πανεπιστημίου Κύπρου
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 288. Παραπέμπω ακόμη και στην υπόθεση Πιερίδης ν. Keshishian κ.ά
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 224 σύμφωνα με την οποία: «Τίθεται ζήτημα νομικού σημείου το οποίο μπορεί να εκδικαστεί προκαταρκτικά μόνο στη βάση παραδεκτού πραγματικού υποβάθρου. Κάθε δε τέτοιο σημείο υποχρεωτικά κρίνεται με γνώμονα τη δοσμένη πραγματική θεμελίωσή του. » Καθόλα σχετικά με το θέμα είναι και τ' ακόλουθα από την πρόσφατη υπόθεση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου, ECLI:CY:AD:2014:A167, Πολιτική Έφεση Αρ. 151/2010, ημερομηνίας 7/3/2014: «Είναι ορθή η αρχή, την οποία άλλωστε αποδέχονται οι διάδικοι, πως για να ακουστεί προδικαστικά νομικό σημείο θα πρέπει τα γεγονότα με βάση τα οποία θα πρέπει να αποφασιστεί να μην τίθενται σε αμφισβήτηση. Επίσης είναι ορθό ότι ένα νομικό σημείο πρέπει να είναι αμιγώς νομικό και ότι η απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά θα πρέπει να επιλύει ολόκληρη την αγωγή.» Ομοίως και όσα ακολουθούν από την ακόμη πιο πρόσφατη υπόθεση Ανδρονίκου κ.ά. ν. Επιτροπής του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτωμένων τους, ECLI:CY:AD:2016:D117, Πολιτική Έφεση Αρ. 168/2010, ημερομηνίας 24/2/2016: «..στην υπόθεση Χʺ Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949, υπό παρόμοιες περιστάσεις όπως στην παρούσα, κρίθηκε, ευθέως και επί τούτου, ότι η αίτηση για εκδίκαση νομικού σημείου δυνάμει της Δ.27 που καταχωρίστηκε μετά που η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση δεν μπορούσε να επιτύχει και λόγω της αδικαιολόγητης καθυστέρησης, επί της αρχής ότι τέτοιες αιτήσεις καταχωρούνται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα και ότι κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες. Το έγκαιρο ως προϋπόθεση υφίσταται κατά πάγια αρχή (βλ. Annual Practice 1958, ανωτέρω και Russian Commercial and Industrial Bank, ανωτέρω) προκύπτει δε από τον ίδιο το σκοπό της εξαιρετικής αυτής διαδικασίας που έγκειται στην συνοπτική και προδικαστική επίλυση της διαφοράς άπαξ και δια παντός προς εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Τέτοιος σκοπός δεν εξυπηρετείται και, αντιθέτως, ανατρέπεται, όταν με καθυστερημένες αιτήσεις όχι μόνο δεν επιτυγχάνεται η συνοπτική επίλυση της όλης υπόθεσης στο προδικαστικό στάδιο, αλλά, ως αποτέλεσμα της προδικαστικής αίτησης, στην πράξη ανατρέπεται αυτή τούτη η κανονική πορεία της δίκης. Η ανάγκη δε για περιορισμό της υπό συζήτηση εξαιρετικής διαδικασίας στο αρχικό, υπό την παραπάνω έννοια, στάδιο, καθίσταται στις μέρες μας περισσότερο επίκαιρη και επιτακτική, λόγω της επίτασης του φαινομένου να παραμερίζεται η εκδίκαση της αγωγής, χάριν ενδιαμέσων διαδικασιών.» Με υπαγωγή των δεδομένων της παρούσας υπόθεσης στις παραπάνω αρχές θεωρώ ότι, στο παρόν στάδιο, τρία μόνο είναι τα θέματα που μπορούν να εξεταστούν. Το πρώτο αφορά στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης, το δεύτερο, κατά πόσο το εγειρόμενο με την προδικαστική ένσταση σημείο που εγείρουν οι εναγόμενοι με την υπεράσπισή τους είναι καθαρά νομικό και το τρίτο, εάν τα γεγονότα με βάση τα οποία θα πρέπει αυτό να αποφασιστεί είναι παραδεκτά ή αδιαμφισβήτητα. Επισημαίνεται στο σημείο αυτό, ότι και για τα τρία αυτά θέματα υπάρχουν σχετικοί λόγοι ένστασης στην αίτηση. Συγκεκριμένα παραπέμπω στον 1ο λόγο ένστασης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι δεν υπάρχει συναίνεση ως προς τα γεγονότα και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί αφού δεν υπάρχουν παραδεκτά γεγονότα, απαραίτητα κάτω από τη Δ.
  1. Παραπέμπω ακόμη στο 2ο λόγο ένστασης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι η αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.
  2. Τέλος παραπέμπω και στον 4ο λόγο ένστασης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι η αίτηση έγινε σε πολύ καθυστερημένο στάδιο της διαδικασίας, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία για την καθυστέρηση. Και οι τρεις αυτοί λόγοι ένστασης και όλοι οι άλλοι, συναφείς με αυτούς είναι αβάσιμοι. Ακολουθεί το σκεπτικό: Καθώς ήδη έχει αναφερθεί τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 13/1/2017 με την καταχώρηση από τους ενάγοντες, απάντησης στην υπεράσπιση και υπεράσπισης στην ανταπαίτηση. Οι ενάγοντες, στις 20/1/2017 καταχώρησαν αίτηση ορισμού της αγωγής σε ακρόαση (αντί για οδηγίες, ως όφειλαν, σε εφαρμογή της Δ.30) και η συνάδελφος που επιλήφθηκε της αίτησης - πολύ ορθά κατά τη γνώμη μου - όρισε την αγωγή για οδηγίες, στις 17/3/
  3. Την ημέρα αυτή, η ευπαίδευτη δικηγόρος των εναγόμενων πληροφόρησε το Δικαστήριο για την πρόθεσή τους να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση και το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση ξανά για οδηγίες, στις 18/5/2017, με οδηγίες, όπως τυχόν αίτηση οριστεί την ίδια ημερομηνία. Αυτό δεν έγινε μέχρι και την ημερομηνία αυτή, κατά την οποία η αγωγή ορίστηκε ξανά για οδηγίες, στις 7/6/
  4. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 30/5/
  5. Θεωρώ πως, το διάστημα 4 ½ μηνών που μεσολάβησε από τη συμπλήρωση των δικογράφων και 2 ½ περίπου μηνών από την ημερομηνία που η αγωγή ορίστηκε πρώτη φορά για οδηγίες - μετά την αίτηση ορισμού που καταχώρησαν οι ενάγοντες - μέχρι και τις 30/5/2017 που καταχωρήθηκε η αίτηση σε συνδυασμό και με το γεγονός, ότι την ημέρα αυτή, η αγωγή ήταν ορισμένη για οδηγίες, ουσιαστικά, ενόψει της επικείμενης τότε καταχώρησης της αίτησης, χωρίς στο μεταξύ να υπάρξει οποιοδήποτε άλλο διαδικαστικό διάβημα εκ μέρους, είτε της μιας πλευράς είτε της άλλης, όλα αυτά ικανοποιούν την προϋπόθεση του έγκαιρου καταχώρησης της αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε πολύ σύντομα από την ημερομηνία που συμπληρώθηκαν τα δικόγραφα (βλ. τις Χʺ Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ και Ανδρονίκου κ.ά., ανωτέρω). Απ' εκεί και πέρα, το εγειρόμενο με την προδικαστική ένσταση σημείο ασφαλώς και είναι αμιγώς νομικό, αφού με αυτό υποβάλλεται η νομική θέση ότι επειδή για τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής εκκρεμεί η αγωγή 944/2015, η παρούσα αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Και, με δεδομένο ότι οι ενάγοντες, τόσο με τα δικόγραφά τους όσο και με την ένστασή τους στην υπό κρίση αίτηση καθώς και με την υποστηρικτική της ένορκη δήλωση παραδέχονται την ύπαρξη της αγωγής 944/2015, ως επίσης και ότι σ' αυτή, οι ίδιοι είναι εναγόμενοι, με ενάγοντα τον εναγόμενο 1 στην παρούσα αγωγή και το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο της αγωγής 944/2015 καθώς και η υπεράσπιση των εναγόμενων (εναγόντων στην παρούσα αγωγή) επισυνάπτονται στην υποστηρικτική της υπό κρίση αίτησης, ένορκη δήλωση της εναγόμενης 4 είναι σαφές, ότι υπάρχει το αναγκαίο παραδεκτό πραγματικό υπόβαθρο (βλ. την Πιερίδης, ανωτέρω) που μου επιτρέπει να εξετάσω επί της ουσίας την αίτηση (βλ. τη Χρίστος Χ'' Παύλου και Υιοί Λτδ, ανωτέρω επίσης). Κατ' ακολουθία όλων όσων ανάφερα η αίτηση ορίζεται για εξέταση επί της ουσίας, στις 10/1/2018 και ώρα 08:
  6. Η εξέταση θα γίνει με την υποβολή γραπτών αγορεύσεων. Δεδομένου ότι η εκδίκαση της αίτησης δεν έχει συμπληρωθεί ακόμη, τα έξοδά της για τις διάφορες εμφανίσεις που έγιναν μέχρι σήμερα, θα είναι στην πορεία, μα σε καμιά περίπτωση σε βάρος των εναγόμενων. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.