Νικολάου Γεωργίου κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 266/17, 12/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A222 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Έφεσης: 266/17 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 και τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 μετά των σχετικών τροποποιήσεων. Μεταξύ:
- Νικολάου Γεωργίου, εκ Πάφου
- Άννας Γεωργίου, εκ Πάφου
- Μαρίας Γεωργίου, εκ Πάφου
- Νατάσας Γεωργίου, εκ Πάφου Εφεσειόντων-Αιτητών και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εφεσίβλητης-Καθ΄ ης η αίτηση ----------------- Ημερομηνία: 12.12.2017 Για Εφεσείοντες-Αιτητές: κ. Π. Κλεοβούλου (για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Μ. Μιλτιάδου) Για Εφεσίβλητη-Καθ΄ ης η αίτηση: κα Α. Νεοφύτου για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Α. Κακογιάννη) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτήτριες-Εφεσείουσες 3 και 4 έλαβαν πιστωτικές διευκολύνσεις από την Εφεσίβλητη Τράπεζα με την εγγύηση των Αιτητών-Εφεσειόντων 1 και
- Προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων τους που απορρέουν από τις αρχικές δανειακές συμβάσεις εκτελέσθηκε η υποθήκη με αρ. Υ3228/09 εις βάρος των ακινήτων με αριθμό εγγραφής 0/29371, Φ/Σχ 51-03,0, αρ. τεμ. 246 και αρ. εγγραφής 0/35310, Φ/Σχ 51-02,0, αρ. τεμ. 764, αμφότερα κείμενα στην κοινότητα Μούτταλος της επαρχίας Πάφου, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας
- Η Τράπεζα ενεργοποίησε τη διαδικασία που προβλέπεται από το Μέρος VIA του Ν. 9/65 και στις 11.9.2017 επέδωσε σε όλους τους Εφεσείοντες την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ημερ. 5.9.2017 συνοδευόμενη με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ», ημερ. 5.9.2017, με την οποία τους ενημέρωνε ότι στις 14.12.2017 και ώρα 15:00 προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση των πιο πάνω αναφερομένων ενυπόθηκων ακινήτων. (Τα ανωτέρω αποτελούν αποδεκτά γεγονότα με την ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 όσο και της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση.) Εναντίον της διαδικασίας αυτής καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση/έφεση με την οποία αξιώνονται διατάγματα ακύρωσης των ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» καθώς και των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι». Πρόσθετα, επιζητείται διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ως άνω ακινήτων. Οι λόγοι έφεσης που κατ΄ ισχυρισμό δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων θεραπειών μπορούν να ταξινομηθούν στους ακόλουθους: - Εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου η αγωγή αρ. 2083/14 την οποίαν καταχώρησαν οι Αιτητές-Εφεσείοντες εναντίον της Εφεσίβλητης Τράπεζας στην οποίαν αμφισβητούν το ενυπόθηκο χρέος το οποίο διαλαμβάνεται στις αναφερόμενες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ», ως προϊόν αμελούς διαχείρισης του εν θέματι λογαριασμού των Εφεσειόντων, η οποία αμελής διαχείριση επέτρεψε την πληρωμή σωρείας πλαστογραφημένων επιταγών, συνολικής αξίας €472.426,53 και συνακολούθως δημιούργησε και το ενυπόθηκο χρέος στο οποίο αναφέρονται οι ως άνω ειδοποιήσεις. - Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για προώθηση της διαδικασίας του Μέρους του Νόμου 9/
- - Δεν μπορούν να συνυπάρξουν η διαδικασία του Μέρους VIA με την αγωγή και η επίδικη ειδοποίηση είναι παράτυπη και καταχρηστική. - Οι προϋποθέσεις για την προώθηση της διαδικασίας του Μέρους VIA του Ν. 9/65 είναι ανεφάρμοστες στην παρούσα περίπτωση διότι υφίσταται δικαστική διαδικασία, η οποία με βάση τον ίδιο το Νόμο απαγορεύει την πώληση της ενυπόθηκης διαδικασίας. Η Εφεσίβλητη Τράπεζα καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης με την οποίαν επικαλείται ευάριθμους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή, ανάλυση των οποίων επιχειρείται κατωτέρω. Οι συνήγοροι έχουν αναπτύξει την επιχειρηματολογία και θέσεις τους με αγορεύσεις. Ο μεν συνήγορος του Αιτητή προφορικά, η δε συνήγορος της Καθ΄ ης η αίτηση με γραπτή αγόρευση και τονίζοντας προφορικά κάποια σημεία. Αναφορά στο Νόμο Προτού εξετασθούν οι λόγοι έφεσης και γενικότερα η υπόθεση, κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν οι πρόνοιες του νομοθετικού πλαισίου που εφαρμόζονται στην υπόθεση. Δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, σε περίπτωση υπερημερίας ως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία (άρθρο 44Β(γ)). Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι» (άρθρο 44Γ) η οποία όταν ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα συνοδεύεται από την ειδοποίηση Θ (άρθρο 44Β 2(α)). Με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, τόκων κ.λ.π.. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης το οφειλόμενο ποσό. Στο ίδιο άρθρο υπάρχει η εξής επιφύλαξη: «44Γ-
(1)Τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόµενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «I» του ∆εύτερου Παραρτήµατος, συνοδευόµενη από κατάσταση λογαριασµού του οφειλόµενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύµφωνα µε την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασµού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσµία όχι µικρότερη των τριάντα
(30)ηµερών από την ηµεροµηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόµενου ποσού: Νοείται ότι, µε την ειδοποίηση ενηµερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση µη εξόφλησης του οφειλόµενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωµα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου µε βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, προς τις απαιτήσεις της ειδοποίησης «Ι», τότε αποστέλλεται προς τον οφειλέτη και προς οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί µε πλειστηριασµό· η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ∆ευτέρου Παραρτήµατος, εντός περιόδου όχι µικρότερης των τριάντα
(30)ηµερών από την καθορισµένη ηµέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ
(2)). Το άρθρο 44Δ
(1)προβλέπει τη διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Μεταξύ αυτών (άρθρο 44Δ
(2)) προνοείται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη, σύμφωνα με τον Τύπο «ΙΒ» του Δεύτερου Παραρτήματος στην οποία τον πληροφορεί πως εντός δέκα
(10)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Δικαίωμα διορισμού δεύτερου εκτιμητή παρέχεται δια του άρθρου 44Δ
(1)και στον οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις. Με την πάροδο 10 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης «ΙΒ», ο οφειλέτης οφείλει να ενημερώσει τον δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε. Εξέταση της αίτησης/έφεσης Οι λόγοι ένστασης εξετάζονται σε συνάρτηση με τους λόγους έφεσης, καθόσον αφορούν τη δυνατότητα και προϋποθέσεις παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Τυχόν παραμερισμός της οποίας συμπαρασύρει και κάθε μεταγενέστερη ειδοποίηση ή ενέργεια. Με την κρινόμενη αίτηση/έφεση επιζητείται και η ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι». Σύμφωνα με τις παραγράφους 7 και 8 της ένορκης δήλωσης του Κυριάκου Ματσηκάρη, η οποία συνοδεύει την ένσταση, οι ειδοποιήσεις αυτές, ημερ. 31.10.2016, επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 8.11.2016 (τα γεγονότα αυτά δεν αμφισβητούνται). Η κρινόμενη αίτηση καταχωρήθηκε στις 10.10.2017, σχεδόν 11 μήνες αργότερα και σαφέστατα είναι εκπρόθεσμη. Η ειδοποίηση Tύπου «ΙΑ», όπως κατ΄ εξαντλητικό τρόπο περιγράφεται στο άρθρο 44Γ
(3)παραμερίζεται όταν: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1).» Δεν υπάρχει ρητή άρνηση ή και αμφισβήτηση της ύπαρξης των τριών
(3)πρώτων προϋποθέσεων. Προβάλλεται όμως ως λόγος έφεσης
(3)ότι η επίδικη ειδοποίηση είναι παράτυπη και/ή καταχρηστική και κατά συνέπεια άκυρη. Κρίνεται πως ο λόγος τούτος παραπέμπει κυρίως στη γενικότερη διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται ως καταχρηστική από τους Αιτητές και σε αυτό το πλαίσιο θα εξεταστεί σε κατοπινότερο στάδιο. Παρά ταύτα, παρατηρείται πως ο τύπος της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που εκδόθηκε και επιδόθηκε στους Αιτητές, συνάδει πλήρως με το δείγμα/τύπο του Δεύτερου Παραρτήματος του Μέρους VIA του Νόμου. Έντονης αμφισβήτησης τυγχάνει η προϋπόθεση (δ). Η ύπαρξη αγωγής εναντίον της ειδοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1), δηλαδή η Τύπου «Ι». Προτού γίνει ενασχόληση για το τι σημαίνει αγωγή σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», πρέπει να μνημονευθούν ορισμένοι κανόνες ερμηνείας των Νομοθετημάτων. Η ερμηνεία ανήκει στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν. Έχει πλέον εδραιωθεί η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος. Όπου η γραμματική ερμηνεία οδηγεί σε καταφανώς άτομα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Ούτε σε παράδοξα ή παράλογα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσει μια ερμηνεία. Όταν οι πρόνοιες είναι σαφείς δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να πληρώνει κενά σε ένα νόμο (Κωνσταντίνου v. Αντωνιάδη, Πολ. Έφεση 4787, ημερ. 23.1.98, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας, Α.Ε. 1804, ημερ. 20.5.98, Τροκκούδης v. Πέτρου κ.α., Αίτηση 4/97, ημερ. 10.4.98, Ρόναλντ Γουοτς κ.α. v. Γιάννη Λαούρη, Πολιτική Έφεση 319/08, ημερ. 7.7.2014). Όπου δε ο νόμος που τυγχάνει ερμηνείας σχετίζεται με ανθρώπινα δικαιώματα, τότε σε περίπτωση αμφιβολίας αυτή πρέπει να επιλύεται υπέρ του δικαιώματος του πολίτη (Π. Καυκαρή, Αίτηση 2/04, ημερ. 28.1.2004). Έχοντας τα ανωτέρω κατά νου θα εξετάσω την εν λόγω προϋπόθεση. Η αγωγή πρέπει να εγείρεται από τον οφειλέτη εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Όχι για τον τύπο ή το κύρος αυτής αλλά για το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα που αυτή επιδιώκει να επιφέρει. Η διάταξη 44Γ
(1)προνοεί: «44Γ.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Συνεπώς η ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού κ.λ.π. και καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για καταχώριση αγωγής για αμφισβήτηση του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να αξιώνει πληρωμή και καταβολή αυτών. Σκοπός της τεθείσας αυτής προϋπόθεσης είναι να προλάβει ή και να εμποδίσει τον ενυπόθηκο δανειστή στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και την προώθηση της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Η ενεργοποίηση του δικαιώματος αυτού του ενυπόθηκου δανειστή, ουσιαστικά αναστέλλεται και παγοποιείται με την εκκρεμότητα της αγωγής. Η φράση «εκκρεμεί αγωγή» σε σχέση με την ειδοποίηση Τύπου «Ι», εγείρει ένα άλλο ερώτημα. Για το χρονικό διάστημα καταχώρισης της αγωγής αυτής. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί είναι πως η αγωγή πρέπει να εκκρεμεί πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», αφού προνοείται ως ένας από τους λόγους ακύρωσης της. Άλλως πώς θα εδίδετο δικαίωμα δημιουργίας προϋποθέσεων για λόγους έφεσης και παραμερισμού. Το κύριο μέρος της επιχειρηματολογίας του κ. Π. Κλεοβούλου περιστράφηκε γύρω από τα γεγονότα που συνθέτουν τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή 2085/14 την οποία καταχώρησαν οι τρεις από τους Αιτητές εναντίον της Εφεσίβλητης Τράπεζας στις 18.9.2014 με τη θέση ότι αυτή καλύπτει την προϋπόθεση (δ) του άρθρου 44Γ
(3). Τόνισε ότι η Τράπεζα ενήργησε αμελώς και πλήρωσε πλαστογραφημένες επιταγές με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο λογαριασμός παρατραβήγματος των Αιτητριών 3 και 4. Η αγωγή, υπέδειξε, αφορά το λογαριασμό παρατραβήγματος και δανείου στον οποίον αναφέρεται και ο πλειστηριασμός. Η δεύτερη ενότητα της ανωτέρω αγωγής από τις παραγράφους 19 κ.επ. αναφέρεται στο υπόλοιπο του λογαριασμού το ύψος του οποίου αμφισβητείται αφού υπάρχουν καταχρηστικές χρεώσεις. Ο Νόμος, εισηγείται ο συνήγορος, θέλει να προστατεύσει τον επιμελή διάδικο από τις χρεώσεις που καταχρηστικά επιβάλλει η Τράπεζα. Η αντίθετη άποψη της Καθ΄ ης η αίτηση είναι πως καμία προϋπόθεση του άρθρου 44Γ
(3)ευσταθεί και πως ουδεμία σχέση έχει η αγωγή 2083/14 με την προϋπόθεση (δ). Ότι δεν ταυτίζονται τα επίδικα θέματα της συγκεκριμένης αγωγής με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι» και ότι δεν καταχωρήθηκε μετά την επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι». Σχετικά με το περιεχόμενο αυτής παρατηρούνται τα ακόλουθα. Ενάγοντες στην αγωγή 2083/14 είναι οι τρεις πρώτοι Αιτητές. Η Αιτήτρια 4 δεν εμφανίζεται ως Ενάγουσα στην αγωγή. Με την ρηθείσα αγωγή (Έκθεση Απαίτησης Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση Αιτητή), επιζητούνται τα κάτωθι: «Α. Αναγνωριστική απόφαση ότι το παρουσιαζόμενο ως υπόλοιπο χρέους των Εναγόντων, προς την Εναγόμενη Τράπεζα, είναι πλασματικό και/ή ψευδές και/ή προϊόν δόλου της Εναγομένης και/η συμπαιγνίας της Εναγόμενης μετά του Νεόφυτου Πολυβίου, ο οποίος κατά τον ουσιώδη με την παρούσα Αγωγή χρόνο, υπήρξε και εξακολουθεί να είναι υπάλληλος της πρώην Λαϊκής Τράπεζας και τώρα Τράπεζας Κύπρου και/ή συμπαιγνία των Εναγομένων με τον αδελφό του αναφερομένου Νεόφυτο Πολυβίου, ονόματι Βαλεντίνου Πολυβίου, οι οποίοι τη ανοχή και/ή τη αμελεία και/ή τη συνεργεία των Εναγομένων πλαστογράφησαν επιταγές των Εναγόντων και/ή με δόλιες μεθοδεύσεις υφάρπαξαν από το λογαριασμό των Εναγόντων, ποσό το οποίο ξεπερνά €575.460.000,
- Β. Αναγνωριστική απόφαση ότι το παρουσιαζόμενο ως υπόλοιπο χρέους των Εναγόντων 1 και 2, το οποίο συνήφθη με την πρώην Λαϊκή Τράπεζα, είναι πλασματικό και/ή ψευδές και/ή προϊόν δόλου των Εναγομένων βασιζόμενοι στις αντισυνταγματικές πρόνοιες του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου του 1999 (160(Ι)?1999), οι οποίος βρίσκονται σε εμφανή δυσαρμονία με τις πρόνοιες του άρθρου 26 του Συντάγματος, και/ή ενεργώντας τοκογλυφικά προέβησαν σε παράνομες χρεώσεις και τοκισμούς και ανατοκισμούς των λογαριασμών των Εναγόντων και/ή κατά τη σύναψη δανείου με τους Ενάγοντες επέβαλαν σ΄ αυτούς όρους καταπιεστικούς βασιζόμενοι στην ως άνω αντισυνταγματική νομοθεσία και/ή όρους καταχρηστικούς κατά παράβαση της κείμενης σχετικής νομοθεσίας και/ή της καλής πίστης και/ή των βασικών Αρχών των Συμβάσεων και/ή κατά παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος του και του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Ρώμης του 1950 περί Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και/ή της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και/ή των προνοιών του άρθρου 9 του Συντάγματος.» Βάση της αγωγής όπως εντοπίζεται από την Έκθεση Απαίτησης είναι η ισχυριζόμενη αμέλεια της Εφεσίβλητης Τράπεζας, για την οποία δίδονται λεπτομέρειες, να αποδεχθεί και πληρώσει επιταγές, στις οποίες κατ΄ ισχυρισμό τέθηκαν πλαστές υπογραφές των Αιτητριών 3 και 4, από τον Βαλεντίνο Πολυβίου, σύζυγο της Αιτήτριας αρ.
- Καταλογίζεται στην Τράπεζα ότι παρέλειψε να αναγνωρίσει την παρανομία αυτή και επίσης ότι αποδέχθηκε αριθμό άλλων επιταγών οι οποίες έφεραν υπογραφή μόνο της μιας εκ των δύο δικαιούχων του λογαριασμού (από τις Αιτήτριες 3 και 4). Συνακόλουθα τούτων, ήταν ο τηρούμενος λογαριασμός να παρουσιάζει χρεώσεις για ποσά τα οποία δεν έπρεπε να χρεωθούν. Πρόσθετα, επικαλούνται οι Ενάγοντες-Αιτητές χρέωση και επιβολή επιτοκίου πέραν του συμβατικού, επικαλούνται αντισυνταγματικότητα του Νόμου 160(Ι)/1999 περί Ελευθεροποιήσεως του Επιτοκίου και τίθενται σχετικές λεπτομέρειες της προβαλλόμενης αντισυνταγματικότητας. Σχετικός της θέσης και περιεχομένου της αγωγής είναι ο λόγος έφεσης 1 στον οποίον καταγράφονται τα ακόλουθα: «Ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου εκκρεμεί η εκδίκαση της Αγωγής υπ΄ αρ. 2083/2014, η οποία καταχωρήθηκε την 18/09/2014 από τους Εφεσείοντες εναντίον της Εφεσιβλήτου Τραπέζης στην οποία Αγωγή οι Εφεσείοντες, ως Ενάγοντες, αμφισβητούν το ενυπόθηκο χρέος, το οποίο διαλαμβάνεται στις αναφερόμενες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ», ως προϊόν αμελούς διαχείρισης του εν θέματι λογαριασμού των Εφεσειόντων, η οποία αμελής διαχείριση επέτρεψε την πληρωμή σωρείας πλαστογραφημένων επιταγών, συνολικής αξίας €472.426,53 και συνακολούθως δημιούργησε και το ενυπόθηκο χρέος στο οποίο αναφέρονται οι ως άνω ειδοποιήσεις.» Δεν αμφισβητείται με την αγωγή ούτε εγκυρότητα των συμβάσεων με τις οποίες παρασχέθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις ούτε η εγκυρότητα της σύμβασης υποθήκης ώστε νε εκλαμβάνεται ως η αγωγή που στρέφεται εναντίον της ειδοποίησης Τύπου «Ι» ή αναφορικά με την ειδοποίηση αυτή. Συνακόλουθα κρίνεται πως η ως άνω αγωγή δεν εμπίπτει στην προϋπόθεση (δ) του Νόμου, άρθρο 44Γ
(3). Προβάλλεται, αν και δεν προωθήθηκε με την αγόρευση, ως λόγος έφεσης ότι η παρούσα διαδικασία, ενόψει της ύπαρξης της αγωγής 2083/14 είναι καταχρηστική. Στην ανωτέρω αγωγή η Τράπεζα, είναι παραδεκτό, ότι καταχώρησε Ανταπαίτηση αξιώνοντας μεταξύ άλλων πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η συνήγορος της Τράπεζας, ισχυρίσθηκε ότι αυτή η Ανταπαίτηση δεν εμποδίζει την Τράπεζα να προχωρεί με τη διαδικασία του Μέρους VIA και ότι πρέπει να αντικρυσθεί η εκκρεμοδικία της αγωγής στα πλαίσια και στο σκοπό του Νόμου όπως αυτός πρέπει να ερμηνευθεί. «Ο εν λόγω Νόμος, υπέδειξε, διαφοροποιεί και εκσυγχρονίζει τη διαδικασία της εκποίησης παρέχοντας πλέον τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να προωθεί την διαδικασία εκποίησης χωρίς την ανάμιξη του Κτηματολογίου όπως ίσχυε προηγουμένως δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/
- Είναι δηλαδή, μεταξύ άλλων, σκοπός του νόμου η απλούστευση και η επίσπευση των διαδικασιών εκποίησης υποθηκών καθώς και η βελτίωση της λειτουργικότητας του εν λόγω μέτρου. Προς επίτευξη του στόχου της λειτουργικότητας των διαδικασιών πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου και της μείωσης της καθυστέρησης, ο νομοθέτης ρητώς καθόρισε χρονικές προθεσμίες στην νέα διαδικασία.» Επικαλέστηκε δε και την απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστοφή Κούνουνα κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αίτηση/Έφεση 195/2016, ημερ. 7.11.
- Το σκεπτικό της εν λόγω απόφασης υιοθετείται και επαναλαμβάνεται, αφού το όλο ζήτημα πρέπει να αντικρυσθεί λαμβάνοντας υπόψη το γενικότερο πλαίσιο του Νόμου. «Πιστεύω πως μια αναδρομή στη σκοπιμότητα του Νόμου θα βοηθήσει την ερμηνεία του. Στόχος της θέσπισης του μέρους VIA, ήταν η πρόσδοση ταχύτητας στις διαδικασίες πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων και η είσπραξη των οφειλόμενων και εξασφαλιζόμενων με την υποθήκη ποσό ή ποσά. Για τούτο και οι προθεσμίες των 30 ημερών που τίθενται για πληρωμή αλλά ακόμη και η «ασφυκτική» προθεσμία των 30 ημερών από της καταχώρησης της αίτησης εντός της οποίας το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφανθεί (ο περί Πωλήσεως (Τροποποιητικός) Διαδικαστικός Κανονισμός 4/2015, άρθρο 14). Θεωρώ πως δεν είναι καθόλου άσχετη η έναρξη του Μέρους VIA με το άρθρο 44Α το οποίο καθορίζει την εφαρμογή του μέρους αυτού σε κάθε σύμβαση υποθήκης προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου. Καθορίζει ρητά πως: «44Α.-
(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρµόζονται σε κάθε περίπτωση σύµβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηµατικό µητρώο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου ή η οποία εγγράφεται στο κτηµατικό µητρώο µετά την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Προχωρεί περαιτέρω ο Νόμος συσχετίζοντας το παρόν Μέρος VIA με το προηγούμενο Μέρος VI, με το οποίο η πώληση επιτυγχανόταν μετά από αίτηση προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου, και αναφέρει πως: «
(2)Καµία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει µε την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Για να συνεχίσει στην επόμενη διάταξη όπου διαβάζουμε πως: «
(3)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρµογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύµφωνα µε τις διατάξεις του Μέρους VI:» Τίθεται δε επιπροσθέτως η κάτωθι επιφύλαξη με την οποία οι χρονικές προθεσμίες που τίθενται με το Μέρος VIA να αναπροσαρμόζονται και σε όσα ποσά έχουν καταστεί πληρωτέα πριν την εφαρμογή του: «Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρµογής από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου.» Τίποτα συνεπώς και καμία διάταξη υπάρχει στο Νόμο, απαγορευτική της χρήσης από τον ενυπόθηκο δανειστή της διαδικασίας του μέρους τούτου για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. ......... Η ύπαρξη διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δεν καθιστά καταχρηστική την επιδίωξη πώλησης δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου δεδομένου πως ο δανειστής επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα με κάποιον άλλο τρόπο τον οποίον του παρέχει σχετικός Νόμος. Η έκδοση δικαστικής απόφασης και σχετικού διατάγματος για πώληση ενυπόθηκου κτήματος παρέχει δικαιώματα στον εξ΄ αποφάσεως δανειστή. Δεν εναποθέτει υποχρέωση. Ούτε περιορίζει το δικαίωμα του δανειστή να ακολουθήσει άλλη μέθοδο εκτέλεσης ή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, όταν ο Νόμος του το επιτρέπει." Πρόσθετα, στην κρινόμενη περίπτωση όπου εκκρεμεί η αγωγή, η διάταξη αρ. 4 του άρθρου 44A επιτρέπει και όχι αποκλείει την παράλληλη διαδικασία επιδίωξης διατάγματος δι΄ αγωγής και προώθηση της διαδικασίας πώλησης από τον ενυπόθηκο δανειστή: «
(4)Καµία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωµα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει µε την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγµατος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ουσιαστικά δεν επιζητείται η εξασφάλιση ενός νέου διατάγματος, αλλά η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, του ιδίου αποτελέσματος που θα προκύψει από την εφαρμογή της έκδοσης διατάγματος πώλησης. Το ίδιο αποτέλεσμα, όπως οι ήδη υπάρχουσες διαδικασίες τις οποίες ο νομοθέτης δεν έχει καταργήσει και σε σχέση με τις οποίες επέλεξε όπως προσθέσει και προσφέρει μια εναλλακτική διαδικασία. Επισημαίνεται και πάλιν πως η σχετική διάταξη του άρθρου 44
(4)δεν απαγορεύει ούτε και αποκλείει τη συνύπαρξη αγωγής και της διαδικασίας του Μέρους VIA. Συνακόλουθα κρίνεται πως δεν υπάρχει ούτε κατάχρηση της διαδικασίας αλλά ούτε και αδυναμία συνύπαρξης αγωγής και διαδικασίας εκποίησης του ακινήτου. Το γεγονός ότι υπάρχει και έχει εκδηλωθεί αμφισβήτηση του οφειλόμενο υπολοίπου, αυτό δεν εμποδίζει τη διαδικασία εκποίησης. Από το εκπλειστηρίασμα, εάν επιτευχθεί πλειστηριασμός, θα πληρωθεί εκείνο που πραγματικά οφείλεται. Δεν υπάρχει και δεν προβάλλεται ιδιαίτερος λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», πλην εκείνων που αναφέρονται για την Τύπου «ΙΑ» και συνεπώς εφαρμόζονται όσα ανωτέρω αναφέρθησαν. Συνακόλουθα, ενόψει όσων προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση/έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και σε βάρος των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil/General Applications/Final Αναφορά: (Αίτηση/Έφεση -Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» - ύπαρξη αγωγής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο