Αναφορικά με την Αίτηση του ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Διοικητικού Συμβούλου και Εγγυητού της L.N.D. ESTATES LTD ν. Αναφορικά με την Εταιρεία L.N.D. ESTATES LTD

(1)/2015. Σκοπός του νέου αυτού νομοθετήματος όπως συνάγεται από το προοίμιο του εν λόγω τροποποιητικού Νόμου, ήταν η διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας ενόψει της δύσκολης οικονομικής περιόδου που διέρχεται η Κυπριακή Δημοκρατία και η αποφυγή περαιτέρω επιδείνωσης της οικονομικής και δημοσιονομικής κατάστασης. Κρίθηκε προς τούτο αναγκαίο η θεσμοθέτηση εντός των πλαισίων μιας ολοκληρωμένης μεταρρύθμισης, η εισαγωγή διαδικασιών αφερεγγυότητας για φυσικά και νομικά πρόσωπα. Τονίζεται επίσης πως επειδή τα πιστωτικά ιδρύματα έχουν υποστεί ζημιές λόγω της αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, επιδιώκεται η ενίσχυση του πλαισίου αναδιάρθρωσης εταιρικών δανείων με σκοπό τη μείωση του μεγέθους των μη εξυπηρετούμενων δανείων για αποφυγή πρόκλησης περαιτέρω ζημιάς στα πιστωτικά ιδρύματα. Και επειδή με τη συνομολόγηση συμβιβασμού ο οποίος καθιστά μια εταιρεία ικανή να αποπληρώσει τα χρέη της, λαμβανομένου υπόψη των συμφερόντων των πιστωτών, αυτό θα είναι καλύτερο παρά αν η εταιρεία υπόκειτο σε διαδικασία εκκαθάρισης. Προνοείται πως οποιοσδήποτε τυχόν περιορισμός δικαιωμάτων τρίτων είναι για αυστηρά περιορισμένη χρονική περίοδο και κατόπιν απόφασης Δικαστηρίου. Είναι κοινά αποδεκτό και γνωστό ότι το νομοθέτημα αυτό εισήξε ουσιαστικά τον Ιρλανδικό Νόμο, δεδομένου ότι και η Ιρλανδία διήλθε σοβαρή οικονομική κρίση (Companies (Amendment) Act 1999). Δικαίωμα για καταχώριση τέτοιας αίτησης παρέχει το άρθρο 202Α σύμφωνα με το οποίο όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι: «(α) Εταιρεία είναι ή κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, και (β) δεν έχει εγκριθεί και δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας οποιοδήποτε ψήφισμα αναφορικά με εκκαθάριση της εταιρείας, και (γ) κανένα διάταγμα δεν έχει εκδοθεί για την εκκαθάριση της εταιρείας, δύναται, κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται ενώπιον του, να διορίσει εξεταστή στην εταιρεία για σκοπούς εξέτασης της κατάστασης των υποθέσεων της εταιρείας και την εκτέλεση τέτοιων καθηκόντων σε σχέση με την εταιρεία, όπως δύναται να επιβάλλεται από ή σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμο.» Για να εκδοθεί όμως διάταγμα διορισμού εξεταστή το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει εύλογη προοπτική επιβίωσης της εταιρείας και ολόκληρης ή οποιουδήποτε μέρους της επιχείρησης αυτής ως δρώσας οικονομικής μονάδας (going concern). Ακόμη όμως και να ικανοποιούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η ικανοποίηση του αιτήματος διορισμού εξεταστή. Σχετική ανάλυση του θέματος παρέχεται με το σύγγραμμα Examinerships, 2η έκδοση, των John O'Donnell και Jack Nicholas BL, όπου στη σελίδα 3.37-3.38 αναφέρεται: "It follows from the decisions of Lardner J in Atlantic Magnetics and Fennelly J in Gallium that the court takes two steps before deciding to appoint an examiner. The first step considered is whether the court is satisfied that there is a reasonable prospect of the survival of the company and the whole or any part of its undertaking as a going concern. The act provides for the provisions of a report to assist the court in deciding this issue." Σχετική αναφορά γίνεται και στο σύγγραμμα Corporate Insolvency and Rescue, 2η έκδοση, παρ. 12.38: "Once the court is satisfied there are reasonable prospects of survival, this 'triggers the power' of the court to appoint an examiner. However, the court has a discretion to appoint an examiner; the petitioner does not have an entitlement to have an examiner appointed." Σκοπός του διορισμού εξεταστή είναι να προσφέρει βοήθεια για διάσωση της εταιρείας όταν αυτή μπορεί να διασωθεί και συγχρόνως να προστατεύσει τα συμφέροντα των πιστωτών της. Δεν στοχεύει στην αποδυνάμωση ή εξουδετέρωση των εξουσιών του παραλήπτη/διαχειριστή ή στην απεμπόληση των δικαιωμάτων των πιστωτών ή στην υποβοήθηση των μετόχων της εταιρείας των οποίων η επένδυση απέτυχε, όπως αναφέρει ο Δ. Clarke J. Στην απόφαση Re Traffic Group Ltd [2008] 3 IR 253 "It is not designed to help shareholders whose investment has proved to be unsuccessful". Σημαντική αναφοράς η πρόνοια του άρθρου 202Η με τον πλαγιότιτλο «αποτελέσματα αίτησης για διορισμό εξεταστή επί πιστωτών και άλλων» στην οποία καθορίζεται πως: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 202Γ κατά την περίοδο που άρχισε από την ημερομηνία υποβολής αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 202Α και τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(3)και

(4)του άρθρου 202IΘ, και τελειώνει κατά τη λήξη περιόδου τεσσάρων

(4)μηνών από την ημερομηνία εκείνη ή κατά την απόσυρση ή απόρριψη της αίτησης, οποιοδήποτε γεγονός επέλθει πρώτο, η εταιρεία θεωρείται ότι τελεί υπό την προστασία του Δικαστηρίου». Τούτο έχει ως αποτέλεσμα, καμία διαδικασία ή μέτρο εκκαθάρισης να λαμβάνεται εναντίον της ούτε να διορίζεται παραλήπτης της επιχείρησης ούτε και οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης επιχειρείται επί της περιουσίας της. Η αίτηση που υποβάλλεται θα πρέπει, πέραν της λοιπής μαρτυρίας, να συνοδεύεται από έκθεση ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα και να περιλαμβάνει μεταξύ άλλων στοιχείων και πληροφοριών λεπτομέρειες των στοιχείων του ενεργητικού και των υποχρεώσεων της εταιρείας, περιλαμβανομένων ενδεχόμενων και μελλοντικών υποχρεώσεων κατά την τελευταία ημερομηνία που είναι πρακτικά δυνατόν. Πρέπει επίσης να καταγράφει τη γνώμη του κατά πόσο η εταιρεία έχει εύλογη προοπτική επιβίωσης ως δρώσα οικονομική μονάδα (άρθρο 202Β

(4)(α-γ)) (going concern) και επίσης να εκφέρει τη γνώμη του κατά πόσο μια προσπάθεια συνέχισης ολόκληρης ή οποιουδήποτε μέρους της επιχείρησης πιθανόν να είναι πιο επωφελής στα μέλη της ως σύνολο και στους πιστωτές ως σύνολο παρά η εκκαθάριση της εταιρείας (άρθρο 202Β

(4)(ζ)). Σε περίπτωση κατά την οποίαν η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα δεν είναι έτοιμη κατά την υποβολή της αίτησης , τότε το Δικαστήριο αφού ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι λόγοι που αναφέρονται στο Νόμο (άρθρο 202Γ (α και β)), εκδίδει διάταγμα και θέτει την εταιρεία υπό την προστασία του Δικαστηρίου για περίοδο 15 ημερών. Κάτι που έγινε και στην κρινόμενη περίπτωση. Επειδή η έκθεση δεν ήταν έτοιμη, εδόθη στις 25.8.2017 διάταγμα προστασίας της εταιρείας για 15 ημέρες. Η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα κ. Ταλιώτη καταχωρήθηκε στις 8.9.

1. H κρινόμενη αίτηση Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο οποίος έχει την ιδιότητα του Διοικητικού Συμβούλου και εγγυητού της εταιρείας, σύμφωνα με την οποία προσφέρονται τα ακόλουθα γεγονότα: Η εταιρεία ενεγράφη στις 29.11.1985 ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με μετοχές και το σημερινό μετοχικό της κεφάλαιο είναι 20.000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 έκαστη. Μέτοχοι κατά 50% έκαστος είναι ο ίδιος και η σύζυγος του Μαρούλα Γεωργίου. Η εταιρεία λειτουργεί το ξενοδοχείο Paphiessa στην Πάφο. Απασχολεί προσωπικό 25 ατόμων με μηνιαίο μισθολόγιο ύψους €21.
2. Αποτελεί τη θέση του ιδίου αλλά και των ελεγκτών της εταιρείας και του προτεινόμενου εξεταστή, όπως του διαβιβάσθηκε, ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώνει τα χρέη της όπως αυτά κατέστηκαν και θα καταστούν πληρωτέα. Δηλώνει επίσης ότι δεν έχει εγκριθεί και δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας οποιοδήποτε ψήφισμα αναφορικά με την εκκαθάριση της εταιρείας αλλά ούτε και έχει εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα για την εκκαθάριση της εταιρείας. Η εταιρεία παρουσιάζει προσωρινά προβλήματα ρευστότητας (cash flow) και γι΄ αυτό το λόγο αδυνατεί και είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Τα στοιχεία του παθητικού και των υποχρεώσεων της εταιρείας ξεπερνούν την αξία του ενεργητικού της (Τεκμήριο 2 αντίγραφο οικονομικής θέσης της εταιρείας στις 31.12.2016). Παρά τα ανωτέρω προβλήματα, με δεδομένο τον κύκλο εργασιών και των εισοδημάτων της, η εταιρεία διατηρεί εύλογη προοπτική επιβίωσης ολόκληρης της επιχείρησης ως δρώσα οικονομική μονάδα (going concern) και για τούτο το λόγο δικαιολογείται ο διορισμός εξεταστή για σκοπούς εξέτασης της κατάστασης των υποθέσεων της και για την εκτέλεση όλων των καθηκόντων σε σχέση με την εταιρεία. Θα δυνηθεί δε να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση των χρεών της και υποβάλει στο Δικαστήριο σχέδια διακανονισμού με τους πιστωτές της ώστε να επιτύχει τη διάσωση της επιχείρησης και των θέσεων εργασίας των εργοδοτούμενων της. Την προτεραία της υποβολής της αίτησης, δηλαδή στις 21.8.2017, η Alpha Bank, ένας εκ των πιστωτών της εταιρείας, απέστειλε τέσσερις ειδοποιήσεις απαίτησης χρέους σε σχέση με ισάριθμα ομόλογα επιβάρυνσης τα οποία η εταιρεία κατάρτισε στις 2.2.1996, 9.2.2011, 1.7.2013 και 14.6.2012 και την καλούσε όπως πληρώσει τα ισχυριζόμενα υπόλοιπα εντός 24 ωρών από της επίδοσης των ειδοποιήσεων (Τεκμήριο 4). Το ποσό το οποίο διεκδικείται είναι ύψους €5.520.
3. Στις 11 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση ορίσθηκε, μετά τη λήξη των 15 ημερών, εμφανίσθηκαν ως πιστωτές/ενδιαφερόμενα μέρη οι: - Ο παραλήπτης/διαχειριστής κ. Ιακωβίδης - Alpha Bank Ltd - Τράπεζα Κύπρου Λτδ - Unicare Ltd - A & P Andreou & Paraskevaides - Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα - Σπύρος Θεοφάνους Λτδ Σε μεταγενέστερη ημερομηνία εμφανίσθηκε και η Societe Generale. Εκ των ανωτέρω πιστωτών, καταχωρήθηκε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης εκ μέρους της Alpha Bank και του παραλήπτη. Η Societe ενώ δήλωση ότι φέρει ένσταση, δεν καταχώρησε τέτοια ειδοποίηση. Οι λοιποί πιστωτές δήλωσαν στις 27.9.2017 ότι συναινούν στην έκδοση διατάγματος για διορισμό εξεταστή. Η ένσταση της Alpha Bank υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις. Του Κ. Κωνσταντίνου, υποδιευθυντή στη Διεύθυνση Διαχειρίσεως Οριστικών Καθυστερήσεων (Wholesale Banking) της τράπεζας και του Μάριου Καλλία, εγκεκριμένου λογιστή και αδειδοτημένου σύμβουλου αφερεγγυότητας. Ο τελευταίος, υπέβαλε τη δική του εκτίμηση και συμπεράσματα αναφορικά με τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και την εύλογη προοπτική επιβίωσης της εταιρείας ως δρώσας οικονομικής μονάδας. Η ένσταση του παραλήπτη/διαχειριστή Ιακωβίδη υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου. Εγείρονται με τις ενστάσεις ευάριθμοι λόγοι για τους οποίους θεωρούν ότι η αίτηση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Επικαλούνται κακή πίστη και απόκρυψη πληροφορικών τόσον από τον αιτητή όσο και εκ μέρους του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα. Ότι σκοπός του Αιτητή είναι να παρεμποδίσει τον παραλήπτη να ασκήσει τα καθήκοντα του. Προτείνουν ότι ο Αιτητής καταχράται των διαδικασιών του Δικαστηρίου και προβαίνει σε εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθετήσεις με τις δικογραφημένες θέσεις του ιδίου και της εταιρείας σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες. Ότι δεν συντρέχουν οι εκ του Νόμου προϋποθέσεις. Ισχυρισμός περί μη παράδοσης ειδοποίησης Μια από τις εγειρόμενες ενστάσεις είναι ότι ο Αιτητής παρέλειψε να παραδώσει ειδοποιήσεις σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εντός της προθεσμίας των τριών ημερών από της καταχώρισης της αίτησης, όπως τάσσει ο Νόμος. Κρίνεται σκόπιμο να εξεταστεί ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης καθώς και οι επιπτώσεις από την παράλειψη, αν αποδειχθεί, του Αιτητή. Με την ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου επαναλαμβάνεται ο λόγος αυτός της ένστασης και δηλώνεται ότι δεν έχουν σταλεί ειδοποιήσεις ούτε στον Έφορο ούτε στα ενδιαφερόμενα μέρη. Η ίδια θέση προβάλλεται και με την ένορκη δήλωση του κ. Ιακωβίδη. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάσθηκαν και ουσιαστικά η θέση αυτή παρέμεινε αναντίρρητη. Πρέπει βέβαια να σημειωθεί πως την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης (21.11.2017) ζητήθηκε από το συνήγορο του αιτητή αναβολή για να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, πλην όμως, μετά και την ένσταση των ενδιαφερομένων μερών, το Δικαστήριο δεν ενέκρινε το αίτημα, μεταξύ άλλων και για το λόγο ότι οι ειδοποιήσεις ενστάσεων είχαν καταχωρηθεί από τις 27.10.2017 και ο Αιτητής δεν είχε προβεί σε κανένα ένδικο διάβημα από τότε. Αγορεύοντας ο κ. Μαθηκολώνης ανέφερε πως έχουν παραδώσει ειδοποιήσεις (χωρίς όμως οποιαδήποτε μαρτυρία ή απόδειξη περί τούτου). Πλην όμως υπέδειξε πως η παράλειψη επίδοσης ειδοποίησης στα ενδιαφερόμενα μέρη δεν έχει καμία συνέπεια για την εγκυρότητα της αίτησης. Εάν ο Νομοθέτης ήθελε να προσδώσει τέτοια καταλυτική σημασία στο θέμα τούτο, θα το έπραττε. Η μόνη συνέπεια, συμπέρανε, είναι η ποινική ευθύνη του Αιτητή. Οι συνήγοροι των ενδιαφερομένων μερών διατηρούν τελείως διαφορετική άποψη. Τόσο με τις γραπτές αγορεύσεις όσο και προφορικά, ανέπτυξαν εκτεταμένα το θέμα. Αφού αναφέρθηκε στο Νόμο ο κ. Μίτλεττον υποδεικνύει πως: «Η λογική ύπαρξης μιας επιτακτικής και μη επεκτάσιμης προθεσμίας 3 ημερών από την ημερομηνία καταχώρισης της Κυρίως Αίτησης για να ενημερωθούν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη είναι σαφέστατη: (α) πρώτον, για να γνωρίζουν όλα τα πρόσωπα που συναλλάσσονται με την Εταιρεία ή που δύναται να συναλλαχθούν από την Εταιρεία, ότι εκκρεμεί προς εκδίκαση μια αίτηση το αποτέλεσμα της οποίας ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά τα δικαιώματα του τρίτου συναλλασσόμενου μέρους. (β) δεύτερον, διότι στη βάση του άρθρου 202Δ του Κεφ. 113, θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία σε κάθε πιστωτή της Εταιρείας να ακουστεί προτού διοριστεί εξεταστής.» Παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση Lani Restaurants Ltd, Γενική Αίτηση 740/2015, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, όπου αποφασίστηκε ότι η προθεσμία των τριών ημερών δεν παρατείνεται και υπέδειξε πως η παράλειψη αυτή είναι μη θεραπεύσιμη παρατυπία η οποία οδηγεί αυτόματα σε απόρριψη της αίτησης. Την ίδια θέση και επιχειρηματολογία ανέπτυξε και ο κ. Πανάγος. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω εκτεθέντα, σημειώνονται τα ακόλουθα: Το σχετικό επί του θέματος άρθρο 202ΙΖ προνοεί: «202IΖ.-

(1)Σε. περίπτωση υποβολής αίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 202Α, παραδίδεται από τον αιτητή σχετική ειδοποίηση στον έφορο εταιρειών και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος εντός

(3)ημερών.

(2)..

(3)..

(4)Σε περίπτωση που εταιρεία τελεί, δυνάμει του άρθρου 202Η, υπό την προστασία του Δικαστηρίου, κάθε τιμολόγιο, παραγγελία για αγαθά ή εμπορική επιστολή που εκδίδεται από η εκ μέρους της εταιρείας, εφόσον είναι έγγραφο επί του οποίου εμφανίζεται το όνομα της εταιρείας, φέρει αμέσως μετά από την αναφορά του ονόματος αυτού τη φράση «υπό ΕΞΕΤΑΣΗ σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου».

(5)..

(6)..

(7)Πρόσωπο, το οποίο παραλείπει να συμμορφωθεί με τις διατάξεις των εδαφίων

(1),

(2),

(3)ή

(4), είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε πρόστιμο, το οποίο δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000).

(8)..

(9)..» (Το αντίστοιχο άρθρο του Ιρλανδικού Νόμου είναι το S531 το οποίο χρησιμοποιεί τη λέξη shall αναφορικά με την επίδοση την οποίαν όμως περιορίζει μόνον στον Έφορο Εταιρειών (Registrar).) Ο ορισμός του όρου «ενδιαφερόμενο μέρος» δίδεται από το άρθρο 2 του Νόμου, Κεφ.113 και ενσωματώθηκε σε αυτό ταυτόχρονα με το Μέρος VIA και καλύπτει τα πιο κάτω πρόσωπα: «(α) Πιστωτή της εταιρείας. (β) Μέλος της εταιρείας. (γ) Συνεισφορέα. (δ) Εγγυητή οποιωνδήποτε υποχρεώσεων της εταιρείας. (ε) Οποιοδήποτε πρόσωπο ή περιουσία του οποίου υπόκειται σε οποιαδήποτε υποθήκη ή επιβάρυνση ή εξασφάλιση για οποιαδήποτε οφειλή ή υποχρέωση της εταιρείας.» Η πρόνοια αυτή στοχεύει στην πρόσδωση ευκαιρίας σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος, οποιαδήποτε ιδιότητα και εάν διατηρεί, να μπορεί να ακουστεί, να εκφράσει τις απόψεις του, τις ενστάσεις του ή ακόμη και τη συναίνεση του. Ίσως η προθεσμία αυτή να είναι πολύ σύντομη, μικρή και «ασφυκτική». Όμως δικαιολογείται από το σκοπό του Νόμου, τις υπόλοιπες προθεσμίες που θέτει, και την τεθείσα φράση στο προοϊμιο του πως ο περιορισμός των δικαιωμάτων τρίτων, είναι για αυστηρά περιορισμένη χρονική περίοδο. Συναφές με το ζήτημα τούτο είναι το άρθρο 202Δ του Νόμου το οποίο παρέχει το δικαίωμα και την ευκαιρία σε κάθε πιστωτή της εταιρείας να ακουστεί, προτού διοριστεί εξεταστής και γενικά προτού το Δικαστήριο αποφασίσει επί της αίτησης. Προνοεί σχετικά: «202Δ. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(8)του άρθρου, 202Β, το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα, το οποίο απορρίπτει την αίτηση που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 202Α ή διάταγμα, το οποίο διορίζει εξεταστή σε εταιρεία, χωρίς να έχει προηγουμένως δοθεί στην εταιρεία ή σε κάθε πιστωτή της εταιρείας, ο οποίος έχει εκφράσει στο Δικαστήριο την επιθυμία να ακουστεί επί του θέματος, η ευκαιρία να ακουστεί.» Κρίνεται πως η τεθείσα από το Νόμο προθεσμία των τριών ημερών για γνωστοποίηση είναι τόσο σημαντική, ώστε ο Νομοθέτης κατέστησεν την παράλειψη αυτής ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως ανωτέρω καταγράφεται (άρθρο 202ΙΖ

(7)). Η παράλειψη αυτή, δεν επιφέρει μόνον ποινική ευθύνη χωρίς καμία άλλη συνέπεια, ως εισηγείται ο κ. Μαθηκολώνης. Εάν μια πράξη ή παράλειψη συμμόρφωσης με το Νόμο καθιστά τον ενεργούντα κατ΄ αυτό τον τρόπο, ποινικά υπεύθυνο, είναι λογικό να μην έχει συνέπεια στην όλη διαδικασία; Δηλαδή. Διασώζεται μια διαδικασία και θεωρείται έγκυρη και ορθή ενώ είναι ποινικά κολάσιμη; Το Δικαστήριο ουσιαστικά καλείται να επικροτήσει και προσδώσει νομιμότητα σε ενέργεια η οποία συνιστά ποινικό αδίκημα. Κάτι τέτοιο αντιστρατεύεται το πνεύμα του Νόμου αλλά και το καθήκον του Δικαστηρίου να διασφαλίζει το νόμιμο των ενώπιον του διαδικασιών. Στην κρινόμενη περίπτωση προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου πως εδόθη ειδοποίηση μόνο στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο. Αυτή η ειδοποίηση καταχωρήθηκε στο φάκελο εκ μέρους του Αιτητή. Γιατί όχι και οι υπόλοιπες; Ο κ. Μίτλεττον έχει προβεί σε μια αναλυτική κατάσταση των πιστωτών της εταιρείας, όπως αυτή προκύπτει από την έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα Ταλιώτη και η οποία καταγράφεται στην παρούσα. Σημειωτέον ότι η έκθεση Ταλιώτη ετοιμάστηκε όπως ο ίδιος αναφέρει, με όσα στοιχεία έθεσε υπόψη του ο Αιτητής. Πιστωτές της εταιρείας είναι τα κατονομαζόμενα στις σελίδες 3 και 29 της έκθεσης. Συγκεκριμένα: Συνεργατικό Ταμιευτήριο, Alpha Bank, Τράπεζα Κύπρου, Societe General, Εθνική Τράπεζα, Φόρος Εισοδήματος, Φ.Π.Α., Κοινωνικές Ασφαλίσεις, Damocare Ltd, Delicacy Foods Ltd, Famagusta Macaroni, KFL Logistics, CCK Christodoulou Laundry, Sterna Winery, Chr. Mavromatis Pumps, KEO Plc, Chrysodalia, P.G.P. Cold Met Suppliers, Ellinika Petrelea, G.K. Digital Activa, Scandia. Προκύπτει σαφέστατα πως δεν δόθηκε ειδοποίηση σε κανένα από τους πιστωτές που παρουσιάζονται στη σελίδα 29, δηλαδή από Damocare κ.ε., αλλά ούτε και στην Εθνική Τράπεζα, Φόρο Εισοδήματος, Φ.Π.Α., Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Ούτε ακόμη και στον Έφορο Εταιρειών. Παρατηρείται δε πως εμφανίσθηκαν πιστωτές που δεν καταγράφονται στην έκθεση Ταλιώτη όπως η Unicare, η A & P Andreou & Paraskevaides Ltd και η Σπύρος Θεοφάνους Λτδ που αυτό μπορεί να εκληφθεί πως παραλείφθηκε η πλήρης αναφορά στην έκθεση Ταλιώτη, όλων των πιστωτών ή ότι ο Αιτητής δεν έδωσε πλήρη στοιχεία στον κ. Ταλιώτη. Με βάση την ένορκη δήλωση του ιδίου του Αιτητή (Τεκμήριο 1), μέτοχος εκτός από τον ίδιο είναι και η Μαρούλα Γεωργίου για την οποία δεν υπάρχει μαρτυρία ότι έλαβε τη νενομισμένη ειδοποίηση. Με βάση την ένορκη δήλωση Κωνσταντίνου (η οποία δεν αμφισβητήθηκε - Τεκμήρια 1, 2, 3 και 7), εγγυητές των υποχρεώσεων της εταιρείας προς την τράπεζα είναι ο Αιτητής, η εταιρεία LND (Enterprises) Ltd, η Μαρούλα Γεωργίου, η Θεοδούλα Γεωργίου, ο Νικόλας Παναγιώτης Γεωργίου και η Δήμητρα Γεωργίου Μουλαζίμη. Ούτε σε αυτά τα πρόσωπα έχει γίνει παράδοση της νενομισμένης ειδοποίησης. Συνεπώς, ο Αιτητής παρέλειψε να παραδώσει την σχετική ειδοποίηση σε 17 πιστωτές. Παρέλειψε να την επιδώσει στη μέτοχο Μαρούλα Γεωργίου και σε τέσσερις εγγυητές. (Θεωρώ ότι η εγγυητής και μέτοχος Μαρούλα Γεωργίου είναι το ίδιο πρόσωπο.) Από την ένορκη δήλωση Ιακωβίδη και το Τεκμήριο 20 συνάγεται ότι υπάρχουν υποχρεώσεις πληρωμής προς την Υπηρεσία Φ.Π.Α, υποχρεώσεις που συνιστούν και ποινικά αδικήματα. Συνεπώς και για το λόγο αυτό οι ειδοποιήσεις έπρεπε να είχαν απαραιτήτως παραδοθεί προς αυτούς τους πιστωτές. Ενόψει όσων ανωτέρω εξηγήθηκαν κρίνεται πως η παράλειψη αυτή του Αιτητή είναι μοιραία για την τύχη της αίτησης η οποία τυγχάνει απορριπτέα. Απόκρυψη γεγονότων/κακή πίστη Παρά ταύτα θα εξεταστεί και ο λόγος ένστασης με τον οποίο προβάλλεται κακή πίστη εκ μέρους του Αιτητή. Τούτο διότι, εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι ο Αιτητής «δεν ενήργησε με καλή πίστη» έχει την ευχέρεια να αρνηθεί την ακρόαση ή τη συνέχιση ακρόασης της αίτησης. Προνοεί σχετικά το άρθρο 202Ζ(β): «202Ζ. Το Δικαστήριο δύναται να αρνηθεί ακρόαση αίτησης που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 202Α ή, ανάλογα με την περίπτωση, δύναται να αρνηθεί τη συνέχιση ακρόασης τέτοιας αίτησης, αν κρίνει ότι κατά την ετοιμασία ή υποβολή της αίτησης ή κατά την ετοιμασία της έκθεσης του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα, ο αιτητής ή ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας - (α) έχει παραλείψει να αποκαλύψει οποιεσδήποτε πληροφορίες που είναι διαθέσιμες σε αυτόν, οι οποίες είναι ουσιώδεις για την άσκηση από το Δικαστήριο των εξουσιών του σύμφωνα με τον Νόμο αυτό, ή (β) δεν ενήργησε με καλή πίστη.» Τα γεγονότα όπως προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των ενισταμένων, δεδομένου ότι αυτά δεν έχουν αμφισβητηθεί και όσο αυτά μπορούν να γίνουν αποδεκτά, είναι τα ακόλουθα. Η εταιρεια η οποία είναι ιδιοκτήτρια, μεταξύ άλλων, του ξενοδοχειακού συγκροτήματος Paphiessa Hotel στην Πάφο συνήψε στις 12.1.1996, 8.10.201, 14.6.2012 και 22.2.2006, συμβάσεις με την Alpha Bank για παροχή τραπεζικών διευκολύνσεων ύψους περίπου €7,100.000 (παρ. 7, 8, 9 ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου, Τεκμήριο 1). Προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων της εταιρείας δόθηκαν διάφορες εξασφαλίσεις από φυσικά και νομικά πρόσωπα συμπεριλαμβανομένων υποθηκών και ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Η εταιρεία δεν κατέβαλε τις συμφωνημένες δόσεις τα τελευταία τέσσερα χρόνια και η Alpha Bank Ltd κατά τον Ιανουάριο 2015 απέστειλε προειδοποιητικές επιστολές καλώντας την να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις (Τεκμήριο 2 ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου). Στις 18.5.2015 η τράπεζα απέστειλε προς την εταιρεία επιστολές τερματισμού και ζήτησε την καταβολή των οφειλομένων ποσών (Τεκμήριο 3 ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου). Δεν υπήρξε συμμόρφωση. Ακολούθησε η καταχώριση των αγωγών 1744/2015 και 443/2016 τις 25.9.2015 και 24.3.2016 αντίστοιχα, εναντίον της εταιρείας και του Αιτητή. Με αυτές αξιώνεται καταβολή συνολικού ποσού ύψους €7.165.878, πλέον τόκους και έξοδα. Η εταιρεία και ο Αιτητής, ως Εναγόμενοι καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση με την οποίαν επικαλούνται παρανομία και ακυρότητα των επίδικων συμφωνιών (σε αντίθεση με ότι ισχυρίζεται ο Αιτητής στη΄ν παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του που στηρίζει την αίτηση και την έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα ότι υπάρχουν οφειλές προς την τράπεζα). Από τα τεκμήρια που έχουν καταχωρηθεί (Τεκμήριο 4 ένορκης δήλωσης Αιτητή και ένορκη δήλωση παρ. 21 κ.ε. Κωνσταντίνου) διαφαίνεται ότι εγίνοντο κάποιες διαβουλεύσεις τους τελευταίους, πριν την καταχώριση της παρούσας αίτησης, μήνες για αναδιάρθρωση των δανείων, οι οποίες δεν τελεσφόρησαν αφού η εταιρεία παρέλειψε να παραδώσει στοιχεία και πληροφορίες που ζητούσε η τράπεζα. Την 21η Αυγούστου 2017 η Alpha επέδωσε προς την εταιρεία τέσσερις ειδοποιήσεις απαίτησης χρέους δυνάμει των τεσσάρων ομολόγων που υπέγραψε (Τεκμήριο 15), ήτοι του ομολόγου ημερ. 2.2.1996 για ποσό €171.000 (Λ.Κ. 100.000 - Τεκμήριο 11 ένορκης δήλωσης Κωνσταντίνου), ημερ. 4.2.2011 για ποσό €50.000 (Τεκμήριο 12), ημερ. 14.6.2012 για ποσό €500.000 (Τεκμήριο 13) και ημερ. 1.7.2013 για ποσό €4.800.000 (Τεκμήριο 14), τα οποία είχαν εγγραφεί δεόντως στον Έφορο Εταιρειών. Με τις ειδοποιήσεις αυτές απαιτούσε την εξόφληση των ποσών που καλύπτοντο από τα ομόλογα εντός των επόμενων 24 ωρών. Η εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας και η τράπεζα την επομένη, 22.8.2017, προχώρησε στο διορισμό του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη ως παραλήπτη/διαχειριστή της εταιρείας, όπως εδικαιούτο, δυνάμει των προνοιών των ομολόγων. Ταυτόχρονα, καταχωρήθηκε σχετική γνωστοποίηση διορισμού παραλήπτη Τύπος ΗΕ35, στον Έφορο Εταιρειών και ενημερώθηκε η εταιρεία με επιστολή της τράπεζας ιδίας ημερομηνίας, για το διορισμό του κ. Ιακωβίδη (Τεκμήρια 16 και 17 αντίστοιχα). Ο άνω διορισθείς παραλήπτης απέστειλε αμέσως επιστολή (ημερ. 22.8.2017) προς την εταιρεία και τους αξιωματούχους αυτής ενημερώνοντας τους για τον διορισμό του και τονίζοντας τους την εκ του Νόμου υποχρέωση τους να υποβάλουν εντός 14 ημερών από τη λήψη της, έκθεση καταστάσεως (statement of affairs) της εταιρείας (παρ. 14, 15, 16 ένορκης δήλωσης Ιακωβίδη και Τεκμήριο 8). Την ίδια ημερομηνία, 22 Αυγούστου 2017, ο Αιτητής καταχώρησε την κρινόμενη αίτηση με την οποία αιτείται το διορισμό εξεταστή. Η εταιρεία καταχώρησε επίσης αυθημερόν την αγωγή 866/17 εναντίον της τράπεζας αξιώνοντας την ακύρωση των ομολόγων επιβάρυνσης (Τεκμήριο 19 ένορκης δήλωσης Κωνσταντινίδη). Κατά την καταχώριση τέτοιου είδους αίτησης ο Αιτητής οφείλει να επιδείξει υψίστου βαθμού καλή πίστη (utmost good faith). Τούτο το αποδέχεται και ο κ. Μαθηκολώνης, ο οποίος επικαλέστηκε την Ιρλανδική απόφαση JD Transpeed Express Portlaoise Ltd & Companies Acts [2014] IEHC 544. Ο συνήγορος της τράπεζας, επικαλούμενος και εκείνος αποφάσεις Ιρλανδικού Δικαστηρίου (JJ Red Holdings Ltd & Companies Act 2014 [2016] IEHC 524) υποδεικνύει πως στην κρινόμενη περίπτωση, από όσα στοιχεία έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αποδεικνύεται πως η παρούσα αίτηση σκοπό έχει να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και να παρεμποδίσει τόσον τον παραλήπτη/διαχειριστή να εκτελέσει τα καθήκοντα του όσο και την τράπεζα να εισπράξει το λαβείν της. Παρόμοια θέση ενστερνίζεται και ο συνήγορος του παραλήπτη/διαχειριστή ο οποίος τόνισε ιδιαίτερα τη θέση που η εταιρεία και ο Αιτητής τηρούν έναντι του παραλήπτη, τον οποίον εμποδίζουν να εκτελεί τα καθήκοντα του. Η ανάγκη και το καθήκον του Αιτητή να ενεργεί με καλή πίστη και να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των αναγκαίων και ουσιωδών στοιχείων ενυπάρχει όχι μόνο κατά το μονομερές στάδιο αλλά καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Άξια μνείας η αναφορά στο σύγγραμμα Examinerships (John O' Donnell with Jack Nicholas) 2nd ed., σελ. 75 και 79, στην απόφαση Wogan's (Drogheda) Ltd (No3) 9.2.1993: "When an application is made by a company for a protection order . it seems to me that the directors and all those associated with the application (including their professional advisors) are obliged to exercise the utmost good faith and that their statutory duty exists not just an an ex parte application to appoint an interim examiner but also on the application itself. This is because (a) of necessary the Court must depend to a considerable extent on the truth of what is told by the company and (b) because of the potential injustice involved in the making of a protection order when the proper course is to wind up the company. This duty involves an obligation to disclose all relevant facts material to the exercise by the Court of its discretion. A fortiori, it involves a duty not to deliberately mislead the court by false evidence. (.) As Wogans makes clear, a deliberate decision to withhold information may be regarded as an abuse of process." Στην κρινόμενη περίπτωση η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε την ίδια ημερομηνία κατά την οποία διορίσθηκε ο παραλήπτης/διαχειριστής. Η συγκυρία αυτή, από μόνη της και άνευ άλλου τινός, δεν είναι ενδεικτική της κακής πίστης του Αιτητή, αν σημειωθεί ότι από το Νόμο παρέχεται η δυνατότητα καταχώρισης τέτοιας αίτησης σε χρονική περίοδο όχι μεγαλύτερης των 30 ημερών από το διορισμό του παραλήπτη. Το γεγονός της ύπαρξης της πρόνοιας αυτής (άρθρο 202Β

(7)) όπου το Δικαστήριο οφείλει να μην ακούσει τέτοιου είδους αίτηση, όταν υπάρχει διορισμός παραλήπτη για συνεχή περίοδο 30 ημερών, αναδεικνύει τη σοβαρότητα του έργου του παραλήπτη και συνάμα την αδυναμία συνύπαρξης με τον εξεταστή, λαμβανομένου υπόψη των προνοιών του άρθρου 202Ι, σύμφωνα με τις οποίες ο διορισμός εξεταστή έχει ως συνέπεια την παύση των ενεργειών του παραλήπτη ή τον σε μέγιστο βαθμό περιορισμόν των εξουσιών του. Όμως, η επιλογή εκ μέρους του Αιτητή της χρονικής στιγμής καταχώρισης της αίτησης, σε συνάρτηση με την προηγηθείσα αδράνεια και αδιαφορία για τα χρέη της εταιρείας και των υποχρεώσεων αυτής, είναι αποκαλυπτική των προθέσεων και των κινήτρων του που δεν είναι άλλα από την αδρανοποίηση των εξουσιών του παραλήπτη. Συγκεκριμένα: Ενώ τερματίσθηκαν οι πιστωτικές διευκολύνσεις από το 2015, ενώ για τέσσερα χρόνια δεν καταβαλλόταν οιαδήποτε δόση, (ενώ ο παρών Νόμος τέθηκε σε ισχύ στις 7.5.2015) και ενώ καταχωρήθηκαν αγωγές το 2015 και 2016, εντούτοις δεν καταχώρησέ τέτοια αίτηση ούτε το 2015, ούτε το 2016 αλλά επέλεξε την καταχώριση της, όταν έλαβε τις επιστολές απαίτησης χρέους δυνάμει των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης στις 21.8.2017 και επήκειτο άμεσα ο διορισμός παραλήπτη, την επομένη που έληγε η προθεσμία των 24 ωρών, δηλαδή στις 22.8.

1. Αποκαλυπτική της πρόθεσης αυτής του Αιτητή είναι η ίδια η ένορκη δήλωση του όπου στην παράγραφο 22 αυτής αναφέρει πως η καταχώρηση της αίτησης κρίνεται αναγκαία «.για να προστατευθεί η περιουσία της εταιρείας από πιθανές ενέργειες ή και πράξεις τυχόν διορισθέντα παραλήπτη/διαχειριστή ή και άλλων πιστωτών της εταιρείας» και στην παράγραφο 23 «η υποβολή της παρούσας αίτησης καθίσταται απολύτως αναγκαία και κατεπείγουσα διότι χθες δηλαδή στις 21/8/2017 ένας εκ των πιστωτών της εταιρείας η ALPHA BANK CYPRUS LTD απέστειλε στην Εταιρεία τέσσερεις Ειδοποιήσεις Απαίτησης Χρέους σε σχέση με τα 4 Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης.» Ο στόχος και σκοπός αυτός του Αιτητή επιβεβαιώνεται και επαναλαμβάνεται με την αγόρευση του συνηγόρου του (ο οποίος είναι αντιπρόσωπος του και δεσμεύει αυτόν) και η δήλωση του δικηγόρου εκφράζει τη θέση του διαδίκου ενώπιον του Δικαστηρίου (Μιχαηλίδης v. Μαυρόπουλου, Πολ. Έφεση 10959, 24.7.2002) στις 22.8.2017, όπου αναφέρει: «Μπορεί ναι μεν το νομοθετικό πλαίσιο να παρέχει κάποιες άλλες ασφαλιστικές δικλείδες σε σχέση με τη συνύπαρξη του παραλήπτη με τον εξεταστή όμως θεωρούμε ότι υπό τις περιστάσεις είναι δίκαιο αφού έχουμε υποβάλει την αίτηση μας σήμερα, πριν το διορισμό, να μας δοθεί η προσωρινή προστασία από το Δικαστήριο για να μη δύναται να διοριστεί ο παραλήπτης-διαχειριστής και η εταιρεία να προχωρήσει απερίσπαστη πλέον στη διαδικασία διορισμού του εξεταστή.» Κρίνεται πως ούτε η έκθεση Ταλιώτη είναι συνεπής με τις πρόνοιες και υποχρεώσεις που τίθενται από το Νόμο. Συγκεκριμένα: Παρατηρείται πως η έκθεση του ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα ετοιμάστηκε, όπως ο ίδιος καταγράφει στην πρώτη σελίδα, με όσα και εκείνα τα στοιχεία τα οποία του παρέδωσε ο Αιτητής. Η πηγή της γνώσης του δηλαδή και των καταγραφέντων γεγονότων είναι ο Αιτητής. Χρησιμοποιεί νομικά αβάσιμους συλλογισμούς ότι π.χ. με βάση την εμπειρία του, το ποσό του δανείου προς την Alpha Bank θα μειωθεί στο ήμισυ, για το λόγο ότι το νόμισμα ήταν σε ελβετικά φράγκα. Ενώ καταγράφει ότι υπήρξε αύξηση των εσόδων για τα έτη 2016 και 2017 και ότι το 2017 αυξήθηκε έτι περαιτέρω ο κύκλος εργασιών, παραλείπει να εξετάσει τι απέγιναν και πού κατέληξαν αυτά τα χρήματα και γιατί δεν πληρώθηκε οιαδήποτε δόση για τα χρέη της εταιρείας. Και τούτο, παρά την επιτακτική πρόνοια του άρθρου 202Β(θ) ότι πρέπει να εκφέρει τη γνώμη του κατά πόσο τα γεγονότα που αποκαλύπτονται δικαιολογούν περαιτέρω διερεύνηση, έχοντας υπόψη τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο
2. Η διαδικασία αυτή (άρθρο 311) αναφέρεται στην εκκαθάριση εταιρείας και ορίζει πως αν κατά την πορεία της εκκαθάρισης φαίνεται ότι οποιαδήποτε εργασία της εταιρείας διεξήχθηκε με πρόθεση καταδολίευσης των πιστωτών, τότε εξετάζεται ενδεχόμενη ευθύνη για δόλιο εμπόριο των ενδιαφερομένων προσώπων. Καταγράφει βέβαια ο κ. Ταλιώτης στην έκθεση του ότι «από τα στοιχεία που μου προσκομίστηκαν και έχω στη διάθεση μου δεν προκύπτει οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με εξαφάνιση περιουσίας ή περιουσιών ή στοιχείων ενεργητικού που συσσωρεύονται σε ουσιαστικά ποσά ή αξίες τα οποία δεν λογίζονται ικανοποιητικά ότι δεν υπάρχει εξαφάνιση περιουσίας.» Η αναφορά όμως αυτή είναι γενικά διατυπωμένη με παράλειψη ειδικής αναφοράς διάθεσης των εσόδων ώστε να δικαιολογείται η εκφρασθείσα ως άνω κρίση του. Πέραν αυτού όμως, ο κ. Ταλιώτης στηρίζει τη γνώμη του περί αύξησης των εσόδων για το έτος 2017, σε συμβόλαια με τουριστικούς πράκτορες τα οποία είναι ανυπόγραφα. Συνεπώς είτε το ένα ισχύει, είτε το άλλο, η έκθεση του κ. Ταλιώτη δεν πληρείται από ανεξαρτησία και καλή πίστη. Χρησιμοποιεί εκτιμήσεις των ακινήτων που καταρτίστηκαν το 2010, το 2011 και το 2012, ήτοι πολύ παλαιές, προτού επέλθουν και τα γεγονότα του
3. Με την απόφαση Re Voutine Holdings

(2009)EHC384, κρίθηκε ότι οι παλαιές εκτιμήσεις ήταν αναξιόπιστες και συνεπώς ανασφαλές το υπόβαθρο στο οποίο βάσισε την κρίση του ο εμπειρογνώμονας. Όπως και στην κρινόμενη περίπτωση. Κρίνεται ενόψει όλων των ανωτέρω πως η αίτηση δεν καταχωρήθηκε καλόπιστα για σκοπό προστασίας της εταιρείας και των πιστωτών της, αλλά για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και κυρίως να παρεμποδίσει τον παραλήπτη/διαχειριστή να εκτελέσει τα καθήκοντα του. Γεγονός που εκφεύγει των σκοπών του συγκεκριμένου νομοθετήματος (δέστε JJ Red Holdings Ltd [2016] ΙEHC 524). Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση/ενδιαφερομένων μερών και εναντίον του Αιτητή ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / General Applications/Final Αναφορά: (διορισμός εξεταστή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο