Σωτήρη Προκοπίου Ιωάννου ν. Αντώνη Χουβαρτά, Αρ. Αγωγής: 128/17, 19/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:A227 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 128/17 Μεταξύ: Σωτήρη Προκοπίου Ιωάννου, από την Πάφο Ενάγοντα και Αντώνη Χουβαρτά, από την Πάφο Εναγόμενου --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.6.2017 Ημερομηνία: 19.12.2017 Εμφανίσεις: Για εναγόμενο-αιτητή: κα Πέτρου Για ενάγοντα-καθ' ου η αίτηση: κ. Μιλτιάδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Τα γεγονότα που θεμελιώνουν το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου, σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του πρώτου είναι τα εξής: Ο ενάγοντας, κατά η περί τις 27/12/2002 ενεπλάκη σε επιπόλαιο τροχαίο ατύχημα (παράγραφος 1 της έκθεσης απαίτησης). Ο εναγόμενος, ενεργώντας ως δικηγόρος, ενώ θα έπρεπε να καταχωρήσει μια αγωγή, καταχρηστικώς ενεργώντας, με σκοπό να πολλαπλασιάσει τα έξοδα καταχώρησε δυο αγωγές εναντίον του ενάγοντα. Την αγωγή 1189/03, με ενάγουσα την οδηγό του οχήματος με το οποίο συγκρούστηκε το όχημα του ενάγοντα στην παρούσα υπόθεση κατά το τροχαίο ατύχημα και την αγωγή 2545/03, με ενάγουσα άλλο πρόσωπο το οποίο επέβαινε στο ίδιο όχημα (παράγραφος 3 της έκθεσης απαίτησης). Ο ενάγοντας ανάθεσε το χειρισμό της υπεράσπισής του και στις δυο αγωγές, στην ασφαλιστική εταιρεία Marketrends Insurance, στην οποία ήταν ασφαλισμένο το όχημά του και η εν λόγω εταιρεία διόρισε δικηγόρο της επιλογής της για να υπερασπίσει την υπόθεση του ενάγοντα (παράγραφος 4 της έκθεσης απαίτησης). Στη συνέχεια, η παραπάνω ασφαλιστική εταιρεία διαφώνησε με τον εν λόγω δικηγόρο και αυτός αποσύρθηκε από την εκπροσώπηση του ενάγοντα και ενώ η εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία υποσχέθηκε ότι θα διευθετούσε το διορισμό άλλου δικηγόρου, αδιαφόρησε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο εναγόμενος να προχωρήσει στην έκδοση αποφάσεων εναντίον του ενάγοντα και στις δυο αγωγές, ερήμην του ενάγοντα, πετυχαίνοντας υπερβολικές αποζημιώσεις (παράγραφος 5 της έκθεσης απαίτησης). (Το περιεχόμενο και των δυο αποφάσεων εκτίθεται στην ίδια παράγραφο.) Επειδή ο ενάγοντας δε γνώριζε ότι η ασφαλιστική εταιρεία δε διόρισε δικηγόρο να τον εκπροσωπήσει και επειδή δε γνώριζε ότι ο εναγόμενος προωθούσε τις παραπάνω αγωγές ερήμην αντιδίκου δικηγόρου, αιφνιδιάστηκε από την εν λόγω εξέλιξη και επειδή αδυνατούσε να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του, ο εναγόμενος προχώρησε σε κατάσχεση του οχήματός του προς ικανοποίηση της απόφασης στην αγωγή 1189/03. Το όχημα πωλήθηκε μέσω πλειστηριασμού για £2.500,00. Μέρος του ποσού αυτού δαπανήθηκε για τα έξοδα του πλειστηριασμού και το ποσό των £2.162,00 καταβλήθηκε στον εναγόμενο έναντι του εξ αποφάσεως χρέους (παράγραφος 6 της έκθεσης απαίτησης). Στη συνέχεια, για το εναπομείναν χρέος, ο εναγόμενος πέτυχε την έκδοση διαταγμάτων πληρωμής. Ο ενάγοντας, στην αγωγή 2545/03, στις 15/12/2006 διατάχθηκε να πληρώνει το ποσό των £90,00 ανά τρίμηνο, από 15/2/2007 μέχρι εξοφλήσεως και στην αγωγή 1189/03, το ποσό των £40,00 μηνιαίως μέχρι εξοφλήσεως. Κατά ή περί τις 29/5/2008 το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκίνητων Οχημάτων ανέλαβε την πληρωμή των παραπάνω αποφάσεων και προς εξόφληση και των δυο αγωγών κατέβαλε στον εναγόμενο το συνολικό ποσό των €11.045,00 και ο εναγόμενος εξέδωσε και/ή υπόγραψε δεσμευτικές για τον ίδιο και τις ενάγουσες σχετικές εξοφλητικές αποδείξεις και δήλωσε ότι ουδεμία απαίτηση υφίσταται πλέον εναντίον του ενάγοντα. Παρά την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του ενάγοντα, ο εναγόμενος, καταχρηστικά ενεργώντας εξέδωσε εναντίον του 4 εντάλματα (για τα οποία δίνονται πλήρεις λεπτομέρειες), για το συνολικό ποσό των €2.486,91 και απαιτεί την είσπραξή τους μέσω της Αστυνομίας. Ο ενάγοντας, χωρίς να γνωρίζει ότι ο εναγόμενος προώθησε τα παραπάνω εντάλματα και χωρίς να έχει αντιληφθεί ότι του είχε ήδη καταβάλει πέραν του οφειλόμενου, το αναφερόμενο ποσό των €1.812,00 περίπου, κατά ή περί τις 27/7/2013, ενώ βρισκόταν στο λιμάνι Λεμεσού με τη μνηστή του και φίλους του, με σκοπό να αναχωρήσει για ταξίδι αναψυχής συνελήφθη από την Αστυνομία και του απαγορεύτηκε να επιβιβαστεί επειδή εναντίον του εκκρεμούσαν τα πιο πάνω εντάλματα. Μετά από τις διαμαρτυρίες του, η Αστυνομία αποδέχθηκε να πληρώσει μόνο ένα από τα εντάλματα. Οι πιο πάνω ενέργειες του εναγόμενου, πέραν από το γεγονός ότι απέβλεψαν να υποκλέψουν από τον ενάγοντα το ποσό των €4.298,91 και εν τέλει υπέκλεψαν το ποσό των €1.926,00 και επιχειρούν να υποκλέψουν ακόμη το ποσό των €2.302,91, προκάλεσαν το διασυρμό και εξευτελισμό και προσβολή του ενάγοντα ενώπιον της μνηστής του, των φίλων και γνωστών του καθώς και του κοινού. Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά του εναγόμενου είναι τέτοιου βαθμού παρανομίας που του δίνει το δικαίωμα να απαιτεί τη διεκδίκηση παραδειγματικών και/ή τιμωρητικών αποζημιώσεων και/ή άλλων γενικών αποζημιώσεων εναντίον του εναγόμενου. Αποτελεί θέση του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος παρανομεί και καταχρώμενος τη δικαστική διαδικασία, του υπέκλεψε τουλάχιστον το ποσό των €1.926,00 και περαιτέρω επιχειρεί να του υφαρπάξει δολίως με τα πιο πάνω εντάλματα, το ποσό των €2.302,91. Η παρούσα υπόθεση καταγγέλθηκε και στην Αστυνομία. Ο ενάγοντας, στις 26/7/2016 καταχώρησε εναντίον του εναγόμενου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, την αγωγή 1068/16, με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Στις 30/1/2017 που η αγωγή ήταν ορισμένη με σκοπό ο ενάγοντας να καταχωρήσει έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι η έδρα του δικηγόρου του βρίσκεται στη Λεμεσό και την απουσία του δικηγόρου κατά την ώρα της εμφάνισης, ζήτησε και πέτυχε την απόρριψη της εν λόγω αγωγής (παράγραφος 26 της έκθεσης απαίτησης). Το παρακλητικό της έκθεσης απαίτησης ακολουθεί αυτούσιο: «ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ ο Ενάγων διά της παρούσης Αγωγής αξιώνει εναντίον του Εναγομένου: Α. Αναγνωριστική απόφαση ότι, στην Αγωγή 1189/03 του Ε.Δ. Πάφου, στην οποία ο Εναγόμενος εκπροσώπησε την Ενάγουσα Ελένη Χαραλάμπους, από την Πάφο, το εξ' αποφάσεως χρέος, συμπεριλαμβανομένων τόκων και εξόδων Αγωγής και εκτέλεσης, πλέον τόκοι επί των εξόδων, την 29/05/2008, ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση εξοφλήθη από το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων, ανήρχετο στο ποσό €5.236. Β. Αναγνωριστική απόφαση, ότι στην αγωγή 2545/03 του Ε.Δ. Πάφου, στην οποία ο Εναγόμενος εκπροσώπησε την Ενάγουσα Χαρούλα Χαραλάμπους, από την Πάφο, το εξ' αποφάσεως χρέος, συμπεριλαμβανομένων τόκων και εξόδων αγωγής και εκτέλεσης, πλέον τόκοι επί των εξόδων, την 29/05/2008, ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση εξοφλήθη από το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων, ανήρχετο στο ποσό €5.809. Γ. Αναγνωριστική απόφαση ότι η έγγραφη δήλωση του Εναγομένου, η οποία περιελήφθη στις αποδείξεις και απαλλαγές προς το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκίνητων Οχημάτων, ότι έλαβε τα ως άνω ποσά προς εξόφληση πάσας οφειλής και προς πλήρη ικανοποίηση των απαιτήσεων του ίδιου και/ή των πελατών του, είναι δεσμευτική και συνιστά κώλυμα να ισχυρίζεται και να ενεργεί διαφορετικά. Δ. Αναγνωριστική απόφαση ότι ο Ενάγων επλήρωσε προς τον Εναγόμενο είτε ο ίδιος είτε το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκίνητων Οχημάτων για τις δύο Αγωγές το συνολικό ποσό €15.502 και ο Εναγόμενος με δόλιο τρόπο και/ή χρησιμοποιώντας την δικηγορική του ιδιότητα και/ή τις δικαστικές διαδικασίες και/ή τα εντάλματα πληρωμής υφάρπαξε από τον Ενάγοντα τουλάχιστον ποσό €1.926,00 πέραν του συνολικώς οφειλομένου. Ε. Απόφαση για ποσό €1.926,00 πλέον νόμιμο τόκο από 29/05/2008 μέχρι εξοφλήσεως, το οποίο ο Ενάγων πλήρωσε προς τον Εναγόμενο ως αχρεωστήτως καταβληθέν και/ή ως ποσό το οποίο ο Εναγόμενος υφάρπαξε από τον Ενάγοντα κατόπιν δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή λόγω παράβασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του Εναγομένου σε βάρος του Ενάγοντα και/ή χρησιμοποιώντας την δικηγορική του ιδιότητα και/ή καταχρώμενος την δικαστική διαδικασία και/ή χρησιμοποιώντας εντάλματα πληρωμής και/ή άλλως και/ή το αυτό ποσό ως αποζημίωση για απάτη και/ή δόλο και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως. Στ. Αναγνωριστική απόφαση ότι τα εντάλματα 2366/10 για €775, 1328/10 για €1162,40 και 6837/09 για €365,51, τα οποία εισέτι εκκρεμούν εναντίον του Ενάγοντος και τα οποία εξεδόθηκαν με ενέργειες του Εναγομένου είναι προϊόν δολίων μεθοδεύσεων και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων του Εναγομένου. Ζ. Αναγνωριστική και Διαπλαστική Απόφαση του Δικαστηρίου και/ή Διάταγμα ότι τα ως άνω εντάλματα έδει να ακυρωθούν. Η. Διαζευκτικά προς Ζ ανωτέρω, απόφαση για ποσό €2.302,91, το οποίο ο Εναγόμενος δολίως και/ή δια ψευδών παραστάσεων και/ή κατά παράβαση των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του, το κατέστησε ως οφειλόμενο, δυνάμει ενταλμάτων, εις βάρος του Ενάγοντα και/ή χρησιμοποιώντας την δικηγορική του ιδιότητα και/ή καταχρώμενος την δικαστική διαδικασία και/ή χρησιμοποιεί εντάλματα πληρωμής με σκοπό να εισπράξει από τον Ενάγοντα το ως άνω ποσό, χωρίς ο Ενάγων να το οφείλει. Θ. Γενικές και/ή παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις για απάτη και/ή δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή για συμπεριφορά μη αρμόζουσα σε λειτουργό της δικαιοσύνης και/ή δικηγόρο. Ι. Γενικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές και/ή άλλες αποζημιώσεις για διασυρμό και/ή προσβολή της προσωπικότητας του Ενάγοντος και/ή για πρόκληση μόνιμης ψυχικής αναστάτωσης και άγχους σ΄ αυτόν, ένεκα της παράνομης συμπεριφοράς του Εναγομένου. ΙΑ. Νόμιμο τόκο. ΙΒ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α.» Ο εναγόμενος, στις 6/6/2017 καταχώρησε υπεράσπιση, με την οποία, καταληκτικά ισχυρίζεται ότι η αγωγή είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, ζητώντας την απόρριψή της με έξοδα. Με την παράγραφο 7 ισχυρίζεται ότι πολλοί από τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης είναι αχρείαστοι και σκανδαλώδεις και επιφυλάσσει το δικαίωμά του να ζητήσει τη διαγραφή τους. Ο ενάγοντας, στις 13/6/2017 καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση και ο εναγόμενος, στις 21/6/2017 την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά: «(Α) Την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα όπως πιο κάτω λεπτομερώς αναφέρεται προς το σκοπό διαγραφής αχρείαστων ή/και σκανδαλωδών ισχυρισμών που ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς ή/και να καθυστερήσουν την δίκαιη δίκη της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. (
- i)Την διαγραφή της λέξης «επιπόλαιο» στην πρώτη παράγραφο της έκθεσης απαίτησης. (
- ii)Την διαγραφή των λέξεων «ενώ θα έπρεπε να καταχωρήσει μια Αγωγή, καταχρηστικώς ενεργώντας, με σκοπό να πολλαπλασιάσει τα έξοδα,» στην τρίτη παράγραφο της έκθεσης απαίτησης. (iii) Την διαγραφή της τέταρτης παραγράφου της έκθεσης απαίτησης και την αναρίθμηση των υπόλοιπων παραγράφων της έκθεσης απαίτησης. (
- iv)Την διαγραφή της πέμπτης παραγράφου και την αντικατάσταση της μόνο με το κείμενο των λεπτομερειών της. (
- v)Την διαγραφή του κειμένου που ξεκινά από τις λέξεις «Επειδή ο Ενάγων» και καταλήγει στις λέξεις «εξ' αποφάσεως χρέος του,» στην έκτη παράγραφο της έκθεσης απαίτησης. (
- vi)Την διαγραφή της παραγράφου 26 της έκθεσης απαίτησης.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.19 Θ.26 και Δ.48 Θ.Θ.1-13. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, όπως αναφέρεται στο σώμα της εμφαίνονται στην ίδια την έκθεση απαίτησης του ενάγοντα. Η αίτηση προσέκρουσε στην ακόλουθη ένσταση του ενάγοντα: «1. Προδικαστικά: Η αίτηση είναι εκπρόθεσμη καθ' ότι αυτή κατεχωρήθη μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων. 2. Επί της ουσίας: 2.1. Δεν επεξηγούνται, στην Αίτηση, οι λόγοι για τους οποίους το περιεχόμενο των επιζητούμενων διαγραφών είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή θα καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της Αγωγής, όπως ο Αιτητής ισχυρίζεται. 2.2. Δεν τίθεται στην Αίτηση το απαραίτητο υπόβαθρο. 2.3. Η ζητούμενη θεραπεία συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. 2.4. Οι επιζητούμενες διαγραφές αποβλέπουν να καταπιέσουν τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση και να του στερήσουν την ευκαιρία να θέσει στο Δικαστήριο ουσιώδη, για την Υπεράσπιση και Ανταξίωση, γεγονότα και συνακόλουθα να στερήσουν το δικαίωμα για δίκαιη δίκη. 2.5. Οι επιζητούμενες διαγραφές είναι σχετικές με τα επίδικα θέματα και δεν είναι σκανδαλώδεις ή άσχετες και δεν πρόκειται να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη όπως άλλως οι Αιτητές ισχυρίζονται.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση του ενάγοντα: «Εγώ ο υπογεγραμμένος Σωτήρης Προκοπίου Ιωάννου από την Πάφο, ορκίζομαι και δηλώνω τα ακόλουθα: Είμαι ο Ενάγων στην Αγωγή υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο και Καθ' ου η Αίτηση στην Αίτηση του Εναγομένου, ημερομηνίας 21/06/2017, και προβαίνω στην παρούσα εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω και εξ' όσων ο δικηγόρος μου με συμβουλεύει σε σχέση με τη νομική πτυχή. Έχω αναγνώσει την επίδικη Αίτηση και αιτούμαι την απόρριψη ως εκπρόθεσμης αφού η εν λόγω Αίτηση κατεχωρήθη μετά το κλείσιμο των δικογράφων. Άνευ βλάβης της ως άνω προδικαστικής ενστάσεως μου ενίσταμαι στην ικανοποίηση του αιτήματος της Αιτήσεως για λόγους ουσίας ως ακολούθως εκτίθενται. Δεν επεξηγούνται, στην Αίτηση, οι λόγοι για τους οποίους το περιεχόμενο των παραγράφων, των οποίων επιζητείται η διαγραφή, θεωρείται άσχετο, σκανδαλώδες ή άλλως, όπως οι Αιτητές δηλώνουν στην εν λόγω Αίτηση τους. Η εν λόγω παράλειψη των Αιτητών συνιστά παράλειψη έκθεσης του απαραίτητου υποβάθρου ώστε να μπορεί η Αίτηση τους να ακουσθεί. Η ζητούμενη θεραπεία συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας καθ' ότι σκοπό έχει να με καταπιέσει και να μου στερήσει την ευκαιρία να θέσω ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη για την Αγωγή μου γεγονότα και/ή στοιχεία και κατά συνέπεια η Αίτηση κατατείνει να μου στερήσει το δικαίωμα για δίκαιη δίκη. Το περιεχόμενο των επιζητουμένων διαγραφών είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα και δεν είναι σκανδαλώδες εν τη έννοια του Νόμου, της δικονομίας και της πρακτικής ούτε τείνει να δημιουργήσει προκατάληψη ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της Αγωγής των Εναγόντων. Συγκεκριμένα: (α) Ως Ενάγων στην Έκθεση Απαίτησης μου του, αποβλέπω να αναδείξω την όλη μεθόδευση του Εναγομένου, η οποία είχε αφετηρία την καταχώρηση δύο Αγωγών. (β) Οι εν λόγω Αγωγές αφορούν ένα τροχαίο, επιπόλαιο ατύχημα στο οποίο εγώ ενεπλάκην και τις οποίες Αγωγές ο Εναγόμενος ως δικηγόρος της οδηγού και συνεπιβάτιδος του οχήματος με το οποίο το όχημά μου συνεκρούσθη, κατεχώρησε εναντίον μου και λόγω της συγκυρίας, κατά την οποία η υπόθεση μου παρέμεινε χωρίς Υπεράσπιση, ο Εναγόμενος εξασφάλισε αποφάσεις για αποζημιώσεις υπερβολικά υψηλές λαμβανομένου υπ' όψιν ότι η δική μου ζημιά δεν ξεπέρασε το ποσό Λ.Κ.300,00. (γ) Η Αγωγή μου αποβλέπει να αναδείξει την σπουδή με την οποία ο Εναγόμενος εκμεταλλευόμενος την ιδιότητα του δικηγόρου και το γεγονός ότι βρήκε την υπόθεσή μου ανυπεράσπιστη αφού εξασφάλισε τις υπερβολικές αποζημιώσεις στις δύο Αγωγές στη συνέχεια με δόλια συμπεριφορά εξασφάλισε εναντίον μου πλειάδα ενταλμάτων και με τον τρόπο αυτό μου απέσπασε το ποσό €1.926,00 πέραν του οφειλόμενου και κατά την καταχώρηση της Αγωγής επιχειρούσε να μου υποκλέψει ακόμη το ποσό €2.302,91. (δ) Η Έκθεση Απαίτησης μου λοιπόν αποβλέπει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, την όλη δόλια συμπεριφορά του Εναγομένου η οποία ξεκινά από την καταχώρηση των δύο Αγωγών και συνεχίζει μέχρι σήμερα. (ε) Η όλη δόλια συμπεριφορά του Εναγομένου, καθίσταται επίδικο θέμα της αγωγής και συμφώνως της παραγράφου 15 της Εκθέσεως Απαιτήσεως μου η συμπεριφορά του είναι τέτοιου βαθμού έκνομη ώστε να οικοδομείται επί της εν λόγω συμπεριφοράς δικαίωμά μου για διεκδίκηση παραδειγματικών ή τιμωρητικών ή άλλων γενικών αποζημιώσεων, τις οποίες το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει. (στ) Εξ' όσων ο δικηγόρος μου κ. Κλεοβούλου με συμβουλεύει ο όποιος διάδικος θεωρεί ότι αντίδικος του εξασφάλισε δικαστική απόφαση εναντίον του με απάτη έχει το δικαίωμα με νέα Αγωγή να ζητήσει την ακύρωση της εν λόγω απόφασης. (ζ) Ωστόσο με την Αγωγή μου εγώ δεν ζητώ ακύρωση των αποφάσεων, διότι ο δικηγόρος μου έκρινε ότι δεν ενδείκνυται τέτοιο μέτρο, αλλ' όμως παραμένει το δικαίωμά μου να επικαλούμαι δόλια συμπεριφορά του Εναγομένου από το στάδιο καταχώρησης των δύο αγωγών μέχρι σήμερα. (η) Οι επιζητούμενες διαγραφές είναι λοιπόν και σχετικές και μη σκανδαλώδεις και απαραίτητες για τη διάγνωση των δικαιωμάτων μου και συγκεκριμένα:
(1)Η φράση «επιπόλαιο δυστύχημα» είναι απαραίτητη για να δώσω τον χαρακτήρα του ατυχήματος για το οποίο ο Εναγόμενος εξασφάλισε το συνολικό ποσό Λ.Κ.3.315,00.
(2)Η φράση «ενώ θα έπρεπε να καταχωρήσει μια Αγωγή, καταχρηστικώς ενεργώντας, με σκοπό να πολλαπλασιάσει τα έξοδα», αποβλέπει να υποδείξει τη δόλια συμπεριφορά του Εναγομένου, η οποία είναι επίδικο θέμα.
(3)Το περιεχόμενο των παραγράφων 4 και 5 καθώς και της παραγράφου 6 είναι επίσης απαραίτητο για να επεξηγήσει το γεγονός ότι ως Εναγόμενος στις αναφερόμενες Αγωγές δεν είχα δικηγορική εκπροσώπηση στο Δικαστήριο γεγονός το οποίο ο Εναγόμενος στην παρούσα Αγωγή εκμεταλλεύθηκε και απέσπασε απόφαση για το συνολικό ποσό Λ.Κ.3.315,00.
(4)Το περιεχόμενο της παραγράφου 26 είναι επίσης απαραίτητο διότι οφείλω να επεξηγήσω ότι της παρούσης Αγωγής προηγήθηκε η Αγωγή 1068/2016 με τα ίδια επίδικα θέματα, ζήτημα το οποίο ο δικηγόρος μου, όπως μου επεξηγεί ήταν φρόνιμο και ως εκ τούτου απαραίτητο να γίνει, ώστε το Δικαστήριο να γνωρίζει το εν λόγω γεγονός. (θ) Κατά συνέπεια οι ζητούμενες διαγραφές των ισχυρισμών μου, εξ' όσων ο Δικηγόρος μου με συμβουλεύει είναι και στην ουσία τους και νομικά αβάσιμες και θα πρέπει η εν λόγω Αίτηση ν' απορριφθεί. 9. Για όλους τους ως άνω λόγους αιτούμαι την απόρριψη της επίδικης Αιτήσεως του Αιτητή με έξοδα τις βάρος του.» Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Με τον 1ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη καθότι καταχωρήθηκε μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων. Αναπτύσσοντας το συγκεκριμένο λόγο ένστασης ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα, με αναφορά και σε νομολογία (βλ. Σιακόλας ν. Federal Bank
(1998)1(Γ) A.A.Δ. 1338) καθώς και στα συγγράμματα Stuart Sime "A Practical Approach to Civil Procedure
(1994)" 3rd Edn, σελ. 364 και The Annual Practice 1956, σελ. 365-368 προέβαλε την - ορθή - θέση, ότι, παρόλο που η Δ.19 Θ.26 προνοεί ότι το διάταγμα διαγραφής μπορεί να εκδοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, εντούτοις, η σχετική αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται χωρίς καθυστέρηση και κατά κανόνα, προτού κλείσουν τα δικόγραφα. Διαφορετικά, το Δικαστήριο, στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας μπορεί να αρνηθεί να ασκήσει τη δικαιοδοσία του. Καθώς ήδη έχει αναφερθεί η αγωγή καταχωρήθηκε στις 2/2/2017 και ο εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση, στις 6/6/
- Με την παράγραφο 7 ισχυρίζεται ότι πολλοί από τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης είναι αχρείαστοι και σκανδαλώδεις και επιφυλάσσει το δικαίωμά του να αιτηθεί τη διαγραφή τους. Ο ενάγοντας καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, στις 13/6/2017 και ο εναγόμενος την υπό κρίση αίτηση, στις 21/6/
- Ισχυρίζεται ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα ότι η παραπάνω «καθυστέρηση» προκαλεί δυσμενείς συνέπειες στον ενάγοντα και δημιουργεί περιττά έξοδα που καθιστούν την υπό κρίση αίτηση καταχρηστική και ως προκαλούσα αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Παρατηρώ τα εξής: Το γεγονός ότι ο εναγόμενος καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση, 15 μέρες μετά την καταχώρηση της υπεράσπισής του και 8 μόλις μέρες μετά την καταχώρηση της απάντησης στην υπεράσπιση από τον ενάγοντα, εξ αντικειμένου καταρρίπτει τη θέση του τελευταίου ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, σε βαθμό μάλιστα που προκαλεί στο ίδιο δυσμενείς συνέπειες και δη, τις συνέπειες που αναφέρει ο δικηγόρος του στη γραπτή του αγόρευση. Εν πάση περιπτώσει, από τη σχετική νομολογία και τα δυο συγγράμματα στα οποία με παράπεμψε ο κ. Κλεοβούλου, δεν προκύπτει να καθιερώνεται η νομική αρχή, ότι, εκτός κι αν η αίτηση καταχωρηθεί προτού κλείσουν τα δικόγραφα, θα πρέπει να απορρίπτεται. Για να επαναλάβω σύμφωνα με τη Σιακόλας (ανωτέρω), η αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται ταχέως και κατά κανόνα προτού κλείσουν τα δικόγραφα. Διαφορετικά, σύμφωνα με το Annual Practice (ανωτέρω επίσης), το Δικαστήριο στο πλαίσιο της διακριτικής του ευχέρειας μπορεί να αρνηθεί να ασκήσει την δικαιοδοσία του. Των παραπάνω λεχθέντων, δεν είμαι διατεθειμένος να απορρίψω την αίτηση, με μόνο λόγο, το γεγονός ότι αυτή καταχωρήθηκε 8 μέρες μετά την συμπλήρωση των δικογράφων. Ωστόσο, για να μη θεωρηθεί πως παραβλέπω το γεγονός, ότι σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης, επειδή αυτή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και συγκεκριμένα, μετά που ο ενάγοντας καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, αυτός θα επιβαρυνθεί δυο φορές με τα έξοδα καταχώρησης του συγκεκριμένου δικογράφου, σε τέτοια περίπτωση, δηλαδή επιτυχίας της αίτησης, για σκοπούς αποκατάστασης του ενάγοντα από τη συγκεκριμένα ζημιά - που θα είναι απλώς χρηματική -, θα καταδικάσω τον εναγόμενο σ' όλα τα σχετικά έξοδα που αφορούν στο συγκεκριμένο δικόγραφο. Υπεισέρχομαι τώρα στην ουσία της ένστασης του ενάγοντα. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.19 Θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σύμφωνα με την οποία: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Απ' εκεί και πέρα, η Δ.19 Θ.4 (μέρος) προνοεί ότι: «κάθε δικόγραφο θα πρέπει να περιέχει και να περιέχει μόνο, σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος που υποβάλλει το δικόγραφο στηρίζει την απαίτηση του ή την υπεράσπισή του αναλόγως της υπόθεσης, αλλά όχι μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα ......». Όπως αναφέρεται συναφώς με την παραπάνω διαταγή στην υπόθεση Αγγελίδου ν. Μούσουλου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1846: «Τα δικόγραφα αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αρχίζει και τελειώνει η προσφερόμενη δυνατότητα παρουσίασης της υπόθεσης ενός εκάστου διαδίκου. Η Δ.19 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας επιτακτικά καθορίζει ότι πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα δικόγραφα γεγονότα, κατ΄αντίθεση προς τη μαρτυρία, και κατά δεύτερο λόγο τα γεγονότα στα οποία γίνεται αναφορά από ένα διάδικο πρέπει να είναι ουσιώδη σχετιζόμενα με το επίδικο ζήτημα που τίθεται προς εκδίκαση. (βλ. Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 530, Γεωργίου Καψού
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 164 και Παγκύπριος Ετ.Αρτοποιών Λτδ., ν. Σαββίδη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 685». Περαιτέρω σύμφωνα με την Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdallah κ.ά.
(2013)1 Α.Α.Δ. 1520: «Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις.» Όλες οι παραπάνω αρχές επαναλαμβάνονται και στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε191/2015, ημερομηνίας 23/3/2016. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα: «Με βάση τη σχετική νομολογία κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου είναι εξαιρετικό μέτρο και μέρη από τη δικογραφία μπορούν να διαγραφούν όταν τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Όπως έχει τεθεί από παλαιά (βλ Annual Practice 1958, σελ.477 κ.ε.)απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεση τους εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους Κανόνες. Ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο στη διαγραφή του εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί το ουσιώδες στοιχείο ως προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά και ως προς τη συναφή αιτιολογία που πρέπει να δίδεται για τη διαγραφή. Όπως εύστοχα έχει παρατηρηθεί παλαιότερα «though the language of Order 19 Rule 26 is wide, its operation is limited". (βλ. Lavar Shipping Co. Ltd & Another v. Souras Bros Ltd & Another
(1972)4 J.S.C. σελ. 416). .... Όπως αναφέρθηκε στη FASILI a.o. v. M.V."SUN BOAT" HER SHIPOWNERS AND/OR CHARTERERS a.o.
(1984)1 C.L.R. 679 η εξουσία διαγραφής ενεργοποιείται μόνο σε απλές και φανερές υποθέσεις.» Παρατηρώ τα εξής: Η ουσία της υπόθεσης του ενάγοντα σύμφωνα πάντοτε με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του έγκειται στα εξής: Συνεπεία ενός επιπόλαιου τροχαίου ατυχήματος στο οποίο ενεπλάκη ο ίδιος, ο εναγόμενος που είναι δικηγόρος, λειτουργώντας καταχρηστικά, με σκοπό να πολλαπλασιάσει τα έξοδά του, αντί να καταχωρήσει μια αγωγή εναντίον του, καταχώρησε δυο. Μία, εκ μέρους του οδηγού του άλλου οχήματος με το οποίο συγκρούστηκε το δικό του όχημα και άλλη μια, εκ μέρους του προσώπου το οποίο επέβαινε στο ίδιο όχημα. Απ' εκεί και πέρα, ο εναγόμενος - εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι η ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα, όταν διαφώνησε με τον πρώτο δικηγόρο που είχε διόρισε για να τον εκπροσωπήσει στις εν λόγω αγωγές, οπότε αυτός αποσύρθηκε, μολονότι υποσχέθηκε ότι θα διόριζε άλλο δικηγόρο, εντούτοις αδιαφόρησε - προχώρησε στην έκδοση απόφασης εναντίον του ενάγοντα και στις δυο αγωγές, πετυχαίνοντας υπερβολικές αποζημιώσεις. Ακολούθως, επειδή ο ενάγοντας δε γνώριζε ότι εναγόμενος προωθούσε τις εν λόγω αγωγές, ερήμην αντιδίκου δικηγόρου, αιφνιδιάστηκε από την παραπάνω εξέλιξη και επειδή αδυνατούσε να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του, ο εναγόμενος προχώρησε σε κατάσχεση του οχήματός του προς ικανοποίηση της μιας από τις δυο αποφάσεις που είχε εξασφαλίσει. Το όχημα πωλήθηκε με πλειστηριασμό. Ακολούθως πέτυχε την έκδοση διαταγμάτων πληρωμής και των δυο αποφάσεων με δόσεις. Στις 29/5/2008, το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκίνητων Οχημάτων εξόφλησε και τις δυο αγωγές, καταβάλλοντας στον εναγόμενο το συνολικό ποσό των €11.045,00, έναντι σχετικών εξοφλητικών για τον ίδιο και τις ενάγουσες στις δυο αγωγές, αποδείξεων, τις οποίες εξέδωσε και υπόγραψε ο εναγόμενος, δηλώνοντας ότι ουδεμία απαίτηση υφίσταται πλέον εναντίον του ενάγοντα. Παρόλα αυτά, ο εναγόμενος εξέδωσε 4 εντάλματα εναντίον του ενάγοντα και απαιτεί την είσπραξη από αυτόν, μέσω Αστυνομίας, του συνολικού ποσού των €2.486,91. Όταν ο ενάγοντας συνελήφθηκε στο λιμάνι Λεμεσού για τα εν λόγω εντάλματα και χωρίς να έχει αντιληφθεί ότι κατέβαλε στον εναγόμενο, ποσό €1.812,00 περίπου, πέραν του οφειλόμενου, αναγκάστηκε να πληρώσει το ένα από τα εν λόγω εντάλματα για να του επιτραπεί να ταξιδέψει. Αποτελεί θέση του ενάγοντα ότι ο εναγόμενος παρανομεί και καταχρώμενος τη δικαστική διαδικασία, του υπέκλεψε τουλάχιστον το ποσό των €1.926,00 και με τα πιο πάνω εντάλματα επιχειρεί να του υφαρπάξει δόλια το ποσό των €2.302,91. Ο ενάγοντας, στις 26/7/2016 καταχώρησε εναντίον του εναγόμενου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου την Αγωγή 1068/16 - με τα ίδια επίδικα θέματα, όπως αναφέρει ο ενάγοντας στην παράγραφο 8(η)(
(4)της ένορκης του δήλωσης που υποστηρίζει την ένστασή του στην υπό κρίση αίτηση -, ωστόσο, στις 30/1/2017 που η αγωγή ήταν ορισμένη με σκοπό την καταχώρηση έκθεσης απαίτησης, ο εναγόμενος, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι η έδρα του δικηγόρου του ενάγοντα βρίσκεται στη Λεμεσό και την απουσία δικηγόρου κατά την ώρα της εμφάνισης, ζήτησε και πέτυχε την απόρριψη της αγωγής. Ισχυρίζεται η ευπαίδευτη δικηγόρος του εναγόμενου, ότι οι προς διαγραφή ισχυρισμοί του ενάγοντα, όπως αυτοί παρατίθενται στην έκθεση απαίτησης (εμφαίνονται με έμφαση σε άλλο σημείο, πιο πάνω) είναι προσβλητικοί, διότι θίγουν τον εναγόμενο και του αποδίδουν με έμμεσο τρόπο κατηγορία για αθέμιτη διαγωγή ή συμπεριφορά ή κακή πίστη και είναι αχρείαστοι, άσχετοι με τα επίδικα θέματα της αγωγής και τείνουν να προκαλούν αμηχανία στον εναγόμενο, αφού ο ενάγοντας παραθέτει μεγάλη έκταση γεγονότων τα οποία δεν είναι ουσιώδη. Τα όσα επιζητούνται να διαγραφούν, προστίθεται, δεν πρόκειται να προσφέρουν τίποτε στον ενάγοντα, παρά την ευκαιρία να εκδηλώσει κακεντρέχεια. Αυτά, δεν αποτελούν ισχυρισμούς επί των οποίων μπορεί να βασιστεί κάποιο αγώγιμο δικαίωμα. Εκείνο που αποκαλύπτεται με την ένσταση του ενάγοντα είναι ότι θέλει να μετατρέψει το Δικαστήριο σε πεδίο προσβλητικών επιθέσεων, χωρίς νομική αξία. Δεν πρέπει να του επιτραπεί να μετατρέψει μια απλή υπόθεση σε μια υπόθεση μίσους και έχθρας όπου οι διάδικοι θα πρέπει να αφεθούν να εξυβρίζονται ή αλληλοπροσβάλλονται. Θα ήταν άδικο, ανεπιεικές και αντίθετο με το συμφέρον της δικαιοσύνης να μην επιτραπεί η διαγραφή αχρείαστων κα/ή σκανδαλωδών ισχυρισμών που επιδιώκουν να προδιαθέσουν το Δικαστήριο αρνητικά προς το πρόσωπο του εναγόμενου και το αποπροσανατολίζουν από τα επίδικα ζητήματα της αγωγής. Παρατηρώ τα εξής: Όλες οι παραπάνω θέσεις του εναγόμενου παραβλέπουν τις ακόλουθες νομολογιακές αρχές: Καταρχήν, ότι ακόμη και αν ένα δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα τούτο δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Μόνο όταν περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι σε δικόγραφο, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, δικαιολογείται η διαγραφή τους. Ακολούθως, απλή πολυλογία δεν προκαλεί αμηχανία. Τέλος, σκανδαλώδεις ισχυρισμοί θεωρούνται μόνο εκείνοι που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα. Στην προκειμένη περίπτωση είναι γεγονός ότι μέρος των προς διαγραφή ισχυρισμών του ενάγοντα αποδίδουν έμμεσα στον εναγόμενο αθέμιτη διαγωγή και συμπεριφορά καθώς και κακή πίστη. Ωστόσο, οι εν λόγω ισχυρισμοί, ούτε άσχετοι μα ούτε και αχρείαστοι με τα επίδικα θέματα της αγωγής είναι η οποία, μεταξύ άλλων περικλείει αξιώσεις για καταβολή γενικών και/ή τιμωρητικών και/ή παραδειγματικών αποζημιώσεων για απάτη και/ή δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή για συμπεριφορά μη αρμόζουσα σε λειτουργό της δικαιοσύνης, όλα αυτά, με αναφορά στον εναγόμενο, στον οποίο αποδίδεται ότι έκλεψε από τον ενάγοντα συγκεκριμένο ποσό χρημάτων καθώς και ότι επιχειρεί δόλια να του κλέψει περαιτέρω ποσό, ενέργειες για τις οποίες ο ενάγοντας ζητά την έκδοση σχετικών αποφάσεων εναντίον του. Για να συνεχίσω, η φύση της αγωγής του ενάγοντα είναι τέτοια ώστε να μην μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι οποιοσδήποτε από τους προς διαγραφή ισχυρισμούς του είναι είτε άσχετος είτε σκανδαλώδης. Απεναντίας, στο σύνολό τους σχεδόν οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι ουσιώδεις και αναγκαίοι για σκοπούς απόδειξης και στοιχειοθέτησης της υπόθεσης του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου. Είναι γεγονός, ότι γενικά η έκθεση απαίτησης διακρίνεται από σχετική πολυλογία, ως επίσης και ότι μερικοί από τους προς διαγραφή ισχυρισμούς του ενάγοντα, ενδεχομένως να είναι αχρείαστοι. Για παράδειγμα, αυτός, στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης, θα μπορούσε να περιοριστεί στην προβολή του ισχυρισμού, ότι ο εναγόμενος, ενεργώντας καταχρηστικά καταχώρησε δυο αγωγές εναντίον του αντί μιας, χωρίς να χρειάζεται να περιλάβει και τον επεξηγηματικό ισχυρισμό, ότι αυτό έγινε με σκοπό να πολλαπλασιάσει τα έξοδα του. Το τελευταίο είναι κάτι το οποίο θα μπορούσε να ισχυριστεί ενόρκως κατά τη δίκη. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός, παρότι αχρείαστος είναι άμεσα σχετικός με τη θεμελιακή του θέση, ότι ο εναγόμενος, για ένα επιπόλαιο τροχαίο ατύχημα καταχώρησε δυο αγωγές εναντίον του και στο πλαίσιό τους, με την έκνομη συμπεριφορά που του αποδίδει στη συνέχεια, τον έκλεψε με συγκεκριμένο ποσό χρημάτων, ενώ επιχειρεί δολίως να του υφαρπάξει ακόμη μεγαλύτερο ποσό, δεν τίθεται θέμα διαγραφής του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Προστίθενται και τα εξής: Ομολογώ μου προκαλεί εντύπωση το γεγονός, ότι, ενώ ο εναγόμενος επιδιώκει τη διαγραφή των επίμαχων ισχυρισμών του ενάγοντα επειδή κατά τη δικηγόρο του το θίγουν και του αποδίδουν με έμμεσο τρόπο κατηγορία για αθέμιτη διαγωγή ή συμπεριφορά ή κακή πίστη, δεν επιδιώκει το ίδιο για τους ισχυρισμούς του ενάγοντα με τους οποίους του αποδίδεται ευθέως η ίδια και ενδεχομένως, βαρύτερη κατηγορία. Χωρίς να υπαινίσσομαι ότι αυτό συμβαίνει επειδή ο εναγόμενος δέχεται ως αληθείς τους εν λόγω ισχυρισμούς του ενάγοντα, αναδεικνύω το συγκεκριμένο γεγονός, ως επιπλέον στοιχείο, για σκοπούς τεκμηρίωσης του συμπεράσματός μου ότι η υπό κρίση αίτηση είναι αβάσιμη. Τα παραπάνω αφορούν στους ακόλουθους ισχυρισμούς του ενάγοντα, τους οποίους δεν επιδιώκει τη διαγράφη ο εναγόμενος: «Οι ως άνω ενέργειες του Εναγόμενου, πέραν από το γεγονός ότι απέβλεψαν να υποκλέψουν από τον Ενάγοντα το ποσό των €4.298,91 και εν τέλει υπέκλεψαν το ποσό των €1.926 και επιχειρούν να υποκλέψουν ακόμη το ποσό των €2.302,91..» (παράγραφος 14 της έκθεσης απαίτησης) «Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι η συμπεριφορά του Εναγόμενου είναι τέτοιου βαθμού παρανομίας, ώστε να δίνουν δικαίωμα στον Ενάγοντα να απαιτεί τη διεκδίκηση παραδειγματικών και/ή τιμωρητικών αποζημιώσεων.» (παράγραφος 15 της έκθεσης απαίτησης) «Αποτελεί θέση του Ενάγοντος ότι ο Εναγόμενος παρανομεί και καταχρώμενος τη δικαστική διαδικασία υπέκλεψε από τον Ενάγοντα τουλάχιστον το ποσό των €1.926 και περαιτέρω επιχειρεί να υφαρπάξει δολίως από τον Ενάγοντα, με τα ανωτέρω εντάλματα, το ποσό των €2.302,91.» (παράγραφος 22 της έκθεσης απαίτησης). Απλή σύγκριση όλων των παραπάνω ισχυρισμών του ενάγοντα με τους προς διαγραφή ισχυρισμούς του, ουδόλως δικαιολογεί την αντίδραση του εναγόμενου έναντι των προς διαγραφή ισχυρισμών, για όλους τους λόγους που επιδιώκει τη διαγραφή τους, τη στιγμή που δεν επιδιώκει το ίδιο και για τους παραπάνω ισχυρισμούς του ενάγοντα. Αν υποτεθεί ότι ο λόγος που δε ζητά τη διαγραφή και αυτών είναι γιατί δεν τους θεωρεί είτε αχρείαστους είτε σκανδαλώδεις, δεν μπορεί να ισχυρίζεται βάσιμα είτε το ένα είτε το άλλο, για τους προς διαγραφή ισχυρισμούς, τους οποίους, ενώ για λόγους που έχω αναφέρει θεωρώ καθόλα σχετικούς με τη φύση της αγωγής και των αξιώσεων του ενάγοντα, σε καμιά περίπτωση μπορεί να λεχθεί πως είναι βαρύτεροι και πιο προσβλητικοί για τον εναγόμενο από όσους αναφέρονται πιο πάνω, οι οποίοι δε φαίνεται να τον ενοχλούν. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος του εναγόμενου. Θα είναι δε εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim (Αναφορά: Πολιτική - Διαγραφή μέρους δικογράφου.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο