Αναφορικά με τη Christine Naomi Williams ν. Αίτηση από Σάββα Σαββίδη, Αρ. Αίτησης: 8/2014, 12/12/2017

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 417): «.περιέχει στοιχεία και γεγονότα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο περιήλθαν σε γνώση του δικαστηρίου και του πρωτοκολλητή και αποτελούν μέρος του ιστορικού της διαχείρισης. Τα εν λόγω στοιχεία, παρέχουν ένδειξη του τρόπου της διαχείρισης και εν πολλοίς αποτελούν το κριτήριο του βαθμού καταλληλότητας του διαχειριστή.» Στις 7/6/2016, ο Σάββας Σαββίδης καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά: «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει όπως αντικατασταθεί ο εκτελεστής της διαθήκης της πιο πάνω αποβιώσασας κος. Λούκας Μαυρικίου εκ Πάφου και διορισθεί ως νέος εκτελεστής της διαθήκης του ο κ. Σάββας Σαββίδης δικηγόρος εκ Πάφου.» Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 52, 53 και 58 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ.

1. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση του αιτητή: «Εγώ ο Σάββας Σαββίδης δικηγόρος εκ Πάφου ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
2. Είμαι δικηγόρος εκ των διευθυντών και εταίρος του Δικηγορικού γραφείου υπό την επωνυμία «Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια ΔΕΠΕ». Ο εν ζωή σύζυγος της αποβιώσασας Christine Naomi Williams και μοναδικός κληρονόμος της επ' ονόματι Ko. Roy Peter Williams's προσήλθε και αποτάθηκε σε εμένα προκειμένου να αιτηθεί την αντικατάσταση του υφιστάμενου διαχειριστή Ko. Λούκα Μαυρικίου συναδέλφου από την Πάφο. Ο προρρηθείς κατόπιν επιθυμίας της τελευταίας βούλησης της αποβιωσάσης είχε διορισθεί ως εκτελεστής της διαθήκης της.
3. Ο διαχειριστής Κος. Λούκας Μαυρικίου υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση προς αυτόν διατάγματος της εκτέλεσης της διαθήκης και εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα υπ' αριθμ. 8/
5. Ο εν λόγω εκτελεστής της διαθήκης από το θάνατο της αποβιωσάσης ήτοι από της 1/3/2004 μέχρι σήμερα έχει παραλείψει να προβεί στα αναγκαία διαβήματα διαχειρίσεως της περιουσίας της αποβιωσάσης και να μεταφέρει επ' ονόματι του Εντολέα μου και κληρονόμου της αποβιώσασας το μερίδιο της περιουσίας που του καταλείπει. Αντίγραφο του πιστοποιητικού θανάτου της αποβιώσασας σημειώνεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
7. Ειδικότερα ο εν λόγω διαχειριστής της περιουσίας από την ημερομηνία θανάτου της αποβιωσάσης παρέλειψε να αιτηθεί και να κινήσει τις νομικές διαδικασίες άμεσα δια την έναρξη της εκτέλεσης της διαθήκης. Ο εν λόγω διαχειριστής αιτήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μετά την παρέλευση 10ετίας από την ημερομηνία θανάτου της αποβιώσασας. Περιπλέον, ο κληρονόμος Koς. Roy Peter Williams ουδέποτε έλαβε οιαδήποτε σχετική πληροφορία αναφορικά με την πορεία της διαχειρίσεως και γενικότερα από μέρους του Εκτελεστή της διαθήκης της αποβιώσασας έπαυσε οιαδήποτε επικοινωνία επ' αυτού του θέματος.
8. Επισυνάπτω έγγραφο συγκατάθεσης για τον διορισμό μου από τον σύζυγο της αποβιώσασας το οποίο σημειώνεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
10. Είμαι ο προτιθέμενος αντικαταστάτης διαχειριστής στην αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο διαχείριση και δηλώνω ότι θα αποδεχθώ το διορισμό αυτό ως διαχειριστής εφόσον εκδοθεί το σχετικό διάταγμα.
11. Αναλαμβάνω όπως διαχειρισθώ πιστά την περιουσία της αποβιωσάσης.
12. Θα ετοιμάσω απογραφή της περιουσίας καθώς και τους λογαριασμούς της διαχείρισης όπως καθορίζουν οι πρόνοιες της κείμενης νομοθεσίας.
13. Δια τους λόγους αυτούς υποβάλλω την παρούσα αίτηση με την οποία είμαι πρόθυμος να αντικαταστήσω τον διαχειριστή προσέτι δε να διοριστώ εγώ διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης προς ολοκλήρωση της παρούσας διαχείρισης.
14. Για τα πιο πάνω είναι ορθό και δίκαιο όπως γίνει η αναγκαία αντικατάσταση διαχειριστή.» Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση η οποία εδράζεται στους εξής λόγους: «α) (i) Η αίτηση νοσεί νομικά και/ή είναι λανθασμένη και/ή είναι αντικανονική γιατί δεν συνάδει με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή τον Περί Κληρονομιών Νόμο και/ή στους Περί Διαχειρίσεως Κανονισμούς του
15. (ii) Η παρούσα αίτηση θα έπρεπε να καταχωρηθεί ως Εναρκτήρια Κλήση (Originating Summons) και όχι ως Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Διαχείριση. β) Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να εγείρει την παρούσα αίτηση και/ή δεν έχει έννομο συμφέρον για να εγείρει την παρούσα αίτηση. γ) Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να ορκισθεί την Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 7/6/2016 και ούτε γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. δ) Η επισυνημμένη συγκατάθεση του κληροδόχου ημερ. 31/05/2016 δεν νομιμοποιεί τη ως άνω αίτηση του Αιτητή και/ή νοσεί νομικά και/ή η υπογραφή του συγκατατιθέμενου δεν έχει δεόντως πιστοποιηθεί. ε) Η ως άνω αίτηση στερείται βάσης και/ή είναι ελλιπής. στ) Η ως άνω αίτηση είναι εκδικητική και κακόβουλη, δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά γεγονότα και την αλήθεια. ζ) Τα γεγονότα τα οποία επικαλείται ο Αιτητής είναι αβάσιμα, ανακριβή και ανυπόστατα. η) Δεν συντρέχει κανένας ουσιαστικός λόγος δυνάμει του άρθρου 52

(1)(α) του Κεφ. 189 δια του οποίου να δύναται η αντικατάσταση του Εκτελεστή-Διαχειριστή. θ) Ο καθ' ού η Αίτηση ακολούθησε ρητές γραπτές οδηγίες της αποβιωσάσης για τον χρόνο της καταχώρισης της αίτησης διαχείρισης. ι) Η ως άνω Διαχείριση είναι συμπληρωμένη εκτός της πληρωμής της αμοιβής του Διαχειριστή. κ) Ο Αιτητής και/ή ο κληροδόχος όταν δημοσιεύθηκε η σχετική ειδοποίηση στον ημερήσιο τύπο περί του διορισμού του Διαχειριστού είχε το δικαίωμα καταχώρισης Caveat (ανακοπής) και/ή Ένστασης, πράγμα το οποίο δεν έπραξε. λ) Ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση με εκδικητικά κίνητρα προς τον Κατονομαζόμενο Εκτελεστή και Διαχειριστή-Καθ' ού η αίτηση λόγω του ότι εκκρεμεί η ακρόαση της αγωγής υπ.αρ.358/14 του Ε.Δ. Πάφου εναντίον του κου Roy Peter Williams, κληροδόχου της ως άνω αποβιωσάσης για οφειλόμενα δικηγορικά έξοδα. μ) Ο Καθ' ού η αίτηση είναι ο κατονομαζόμενος Εκτελεστής σύμφωνα με την επιθυμία, της ως άνω αποβιωσάσης ως εκτίθεται στην Τελευταία Διαθήκη της ημερ. 17/05/2001, επιθυμία η οποία δεν μπορεί να ανατραπεί.» Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 52 και 53 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189, στου Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ.Θ. 1-7, στους περί Διαχειρίσεως Κανονισμούς του 1955 και τέλος, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που στηρίζουν την ένσταση εκτίθενται στην ακόλουθη ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση: «Εγώ ο Λουκάς Μαυρίκιος Δικηγόρος από την Πάφο, ορκίζομαι και λέγω τ' ακόλουθα: 1) Είμαι ο Διαχειριστής της Περιουσίας της ανωτέρω αποβιωσάσης δυνάμει Διατάγματος ημερ. 30/01/2014 και κατονομαζόμενος Εκτελεστής της τελευταίας διαθήκης της ημερ.17/05/

1. 2) Υιοθετώ πλήρως όλους τους Λόγους της Ένστασης μου η οποία συνοδεύει την παρούσα Ένορκη Δήλωση. 3) Απορρίπτω γενικά και ειδικά και σε όλες τις λεπτομέρειες τους ισχυρισμούς του κου Σάββα Σαββίδη, Δικηγόρου εκ Πάφου, ως εκτίθενται στην Ένορκο Δήλωση του ημερ. 07/06/2016 που συνοδεύει την αίτηση του της ίδιας ημερομηνίας, εκτός της 1ης και 2ης παραγράφου και αναφέρω ότι τα αληθή γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι ως ακολούθως: 4) Η ως άνω αποβιώσασα με επιστολή της ημερ. 02/02/2004 έδωσε οδηγίες στον καθ' ου η αίτηση και ζήτησε όπως καθυστερήσει την καταχώριση της αίτησης διαχείρισης της περιουσίας της, οι δε λόγοι που την ώθησαν αναφέρονται στην επιστολή της. (Αντίγραφο της ανωτέρω επιστολής επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜ. "Α") 5) Με επιστολή μου ημερ. 06/04/2004 και προφορικά ενημέρωσα τον σύζυγο της αποβιωσάσης, κον Roy Peter Williams, για το περιεχόμενο της επιστολής της ως άνω αποβιωσάσης και τις οδηγίες της να καθυστερήσει η αίτηση διαχειρίσεως της περιουσίας της ο οποίος τότε συμφώνησε. (Αντίγραφο της ανωτέρω επιστολής επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜ. "B") 6) α. Η Αίτηση Διαχείρισης κατεχωρήθη την 10/01/2014 και το Διάταγμα Διαχείρισης της περιουσίας της ως άνω αποβιωσάσης εξεδόθη την 30/1/2014 από το Ε.Δ. Πάφου. β. Ο κληροδόχος της ως άνω αποβιωσάσης, κον Roy Peter Williams έλαβε γνώση του διορισμού μου ως διαχειριστή με επιστολή ημερ. 03/02/2014 και με αντίγραφο του Διατάγματος Διαχειρίσεως και της Αγγλικής του μετάφρασης. (Αντίγραφο της ανωτέρω επιστολής επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜ. "Γ"). 7) Με τον διορισμό μου ως Κατονομαζόμενου Εκτελεστή και Διαχειριστή της περιουσίας της ως άνω αποβιώσασας διαχειρίστηκα πιστά την περιουσία της αποβιώσασας και σύμφωνα με τον Νόμο και με γνώμονα πάντοτε το συμφέρον της περιουσίας της αποβιωσάσης. 8) α. Κατά ή περί την 06/01/2015 καταχώρισα την Απογραφή της περιουσίας στο Ε. Δ. Πάφου και κατά ή περί την 28/05/2015 έλαβα τα Πιστοποιητικά Απαλλακτικά Ε.Πρ. 703, 704 και 705 από το Γραφείο Εφόρου Φορολογίας Πάφου. (Επισυνάπτονται αντίγραφα ως ΤΕΚΜ. "Δ." .) β. Σχετική επιστολή ημερ. 28/05/2015 εστάλη στον κ. Roy Williams από το γραφείο μου. (Αντίγραφο της ανωτέρω επιστολής επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜ. "E".) 9) α. Αρνούμαι τους ισχυρισμούς των παρ. 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητή ως αβάσιμους, ανυπόστατους και αναληθείς και επαναλαμβάνω τα γεγονότα όπως τα έχω εκθέσει ανωτέρω, τα οποία μιλούν από μόνα τους. Δηλώνω υπευθύνως ότι διαχειρίζομαι ανεπηρέαστα, έντιμα και πιστά την περιουσία της ως άνω αποβιωσάσης. β. Επιβάλλεται να αναφέρω ότι ενεργούσα και ως Γενικός Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος της ως άνω αποβιωσάσης δυνάμει Γενικού Πληρεξουσίου ημερ. 27/12/
2. 10) Ο Αιτητής και/ή ο κληροδόχος όταν δημοσιεύθηκε η σχετική ειδοποίηση στον ημερήσιο τύπο περί του διορισμού μου ως Διαχειριστού είχαν το δικαίωμα καταχώρισης Caveat (ανακοπής) και/ή Ένστασης σύμφωνα με τους σχετικούς Θεσμούς, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν. 11) Η ως άνω διαχείριση έχει συμπληρωθεί και παραμένει μόνο η πληρωμή των εξόδων μου ως Εκτελεστή για τα οποία έχω αιτηθεί τον υπολογισμό τους από την αρμόδια Επιτροπή του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Η αίτηση μου έχει καταχωρηθεί την 29/05/
3. Με τον υπολογισμό των ως άνω εξόδων μου και την εξόφληση των θα προχωρήσω στην μεταβίβαση του ½ μεριδίου της κατοικίας της αποβιωσάσης υπ. αρ. εγγ. 7325 στο όνομα του κληροδόχου της. 12) Συνεπώς υπό το φως των ως άνω, θα πρέπει η ως άνω αίτηση του αιτητή, να απορριφθεί με έξοδα εναντίον του. 13) Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω όλα τα ως άνω είναι αληθή.» Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, τόσο ο αιτητής όσο και ο καθ' ου η αίτηση προέβησαν σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Υπεισέρχομαι αμέσως στην ουσία της αίτησης, υπό το φως βέβαια και των λόγω ένστασης σ' αυτή. Αρχίζω με τον 1ο λόγο ένστασης, υπό (i), με τον οποίο υποβάλλεται ότι η αίτηση νοσεί νομικά και/ή είναι λανθασμένη και/ή είναι αντικανονική, επειδή δε συνάδει με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και/ή τον περί Κληρονομιών Νόμο και/ή τους περί Διαχειρίσεως Κανονισμούς του
4. Ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση με αναφορά και σε νομολογία (βλ. την Ευστρατίου ή Χ'' Σάββα

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 751) και παραπομπή στο σύγγραμμα του Α. Αιμιλιανίδη «Κυπριακό Κληρονομικό Δίκαιο, 2η Έκδοση, σελ. 222» ότι το ορθό δικονομικό μέτρο για έναρξη της διαδικασίας αντικατάστασης του διαχειριστή που θα έπρεπε να είχε ακολουθήσει ο αιτητής ήταν η κληρονομική αγωγή και όχι η υπό κρίση αίτηση, στο πλαίσιο της αίτησης διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης. Ο συγκεκριμένος λόγος αίτησης είναι αβάσιμος. Όπως αναφέρεται στην Ευστρατίου - στη βάση των γεγονότων που την περιβάλλουν, που είναι τελείως διαφορετικά από τα γεγονότα της παρούσας -, το άρθρο 52 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο, για λόγους που εξειδικεύει, να παύει διαχειριστή και να διορίζει στη θέση του άλλο. Δεν υπάρχει πρόνοια ότι ο ενδιαφερόμενος αποτείνεται στο Δικαστήριο με πρωτογενή αίτηση, όπως συμβαίνει στο άρθρο 53 που έχει τέτοια πρόνοια για τα θέματα που απαριθμεί. Από την ίδια υπόθεση συνάγεται ότι ο λόγος για τον οποίο κρίθηκε ότι τα εγερθέντα με αυτή θέματα θα μπορούσαν να διερευνηθούν και επιλυθούν μόνο με το ένδικο μέσο της αγωγής ήταν επειδή αυτά δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, το οποίο διαλαμβάνει για την επίλυση ορισμένων θεμάτων με εναρκτήρια κλήση (originating summons - βλέπε τον πλαγιότιτλο του άρθρου -) και φυσικά, του άρθρου 52 που αφορά στην περίπτωσή μας, το οποίο καθορίζει ως το ορθό δικονομικό μέσο για την αντικατάσταση του διαχειριστή, την αίτηση και όχι, είτε την εναρκτήρια αίτηση ή κλήση είτε την αγωγή. Και, με δεδομένο ότι με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η αντικατάσταση του εκτελεστή της επίδικης διαθήκης, κατά το άρθρο 52 το οποίο προνοεί ρητά ότι αυτό μπορεί να γίνει με αίτηση και όχι με εναρκτήρια αίτηση ή αγωγή, κατά τη γνώμη μου, η υπό κρίση αίτηση αποτελεί το ορθό δικονομικό μέσο για το σκοπό αυτό. Με το 2ο λόγο ένστασης υποβάλλεται ότι ο αιτητής δε νομιμοποιείται στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, επειδή δεν έχει έννομο συμφέρον. Αναπτύσσοντας το συγκριμένο λόγο ένστασης ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι με βάση το άρθρο 52 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, ο αιτητής, δεδομένου ότι δεν έχει συμφέρον επί της περιουσίας της αποβιωσάσης, δεν είχε δικαίωμα να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση. Θεωρώ βάσιμο το συγκεκριμένο λόγο ένστασης. Το άρθρο 52 προνοεί ότι: «

(1)Το Δικαστήριο δύναται αυτεπάγγελτα ή με αίτηση οποιουδήποτε προσώπου που έχει συμφέρον στην κληρονομία - (α) να παύσει οποιοδήποτε εκτελεστή ή διαχειριστή για εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομίας∙ (β) να χορηγήσει έγγραφο διαχείρισης σε κάποιο πρόσωπο για να διεξάγει τη δέουσα διαχείριση της κληρονομίας στη θέση εκτελεστή ή διαχειριστή που παύθηκε, απεβίωσε ή κατέστη ανίκανος να ενεργεί.

(2)....» (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.) Στην προκειμένη περίπτωση, το μόνο πρόσωπο που έχει συμφέρον επί της κληρονομίας (δηλαδή της περιουσίας) της αποβιωσάσης είναι ο σύζυγός της, που είναι και ο μόνος που είχε δικαίωμα να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση και όχι ο αιτητής, τον οποίο προτείνει ο τελευταίος, ως νέο εκτελεστή της επίδικης διαθήκης. Το δικαίωμά του συζύγου της αποβιωσάσης να ζητά την αντικατάσταση του καθ' ου η αίτηση και το διορισμό του κ. Σαββίδη στη θέση του είναι σεβαστό. Ωστόσο, αυτό, θα έπρεπε να το είχε επιδιώξει με αίτηση την οποία θα καταχωρούσε ο ίδιος και όχι ο προτεινόμενος από τον ίδιο, νέος εκτελεστής της επίδικης διαθήκης. Των παραπάνω λεχθέντων, η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη, αυτοτελώς γι' αυτό λόγο. Παρότι η τύχη της αίτησης έχει κριθεί, εντούτοις, θα συνεχίσω. Και τούτο, επειδή, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, η αίτηση θα απορριφθεί και για ουσιαστικούς λόγους. Οι 6ος μέχρι και 11ος λόγοι ένστασης - υπό (στ) μέχρι (κ), όπως απαριθμούνται στην ένσταση - είναι συναφείς μεταξύ τους και αφορούν στην ουσία των λόγων για τους οποίους ο αιτητής ζητά την παύση του καθ' ου η αίτηση από εκτελεστή της επίδικης διαθήκης και το διορισμό του ίδιου στη θέση του. Επομένως, θα συνεξεταστούν. Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η παύση του κ. Μαυρίκιου από εκτελεστή της επίδικης διαθήκης σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Σαββίδη - ο οποίος επιδιώκει να τον αντικαταστήσει - είναι οι εξής: Ο κ. Μαυρίκιος παράλειψε να κινήσει άμεσα τις διαδικασίες για έναρξη της εκτέλεσης της επίδικης διαθήκης. Συγκεκριμένα αποτάθηκε στο Δικαστήριο για το σκοπό αυτό, 10 χρόνια μετά το θάνατο της αποβιωσάσης. Από το θάνατο της αποβιωσάσης την 1/3/2004 μέχρι σήμερα (δηλαδή, μέχρι και τις 7/6/2016 που προέβη σε ένορκη δήλωση ο κ. Σαββίδης) παράλειψε να προβεί στα αναγκαία διαβήματα διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης και να μεταφέρει επ' ονόματι του εντολέα του και κληρονόμου της αποβιωσάσης, το μερίδιο της περιουσίας που του καταλείπει. Ο τελευταίος, ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε σχετική πληροφορία αναφορικά με την πορεία της διαχείρισης και γενικότερα, ο εκτελεστής της επίδικης διαθήκης έπαυσε οποιαδήποτε επικοινωνία επ' αυτού του θέματος. Όλοι οι παραπάνω λόγοι, για τους οποίους ο κ. Σαββίδης ζητά την παύση του κ. Μαυρίκιου από εκτελεστή της επίδικης διαθήκης και την αντικατάστασή του από τον ίδιο είναι νόμω και ουσία αβάσιμοι. Καταρρίπτονται δε με πειστικό τρόπο από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του κ. Μαυρίκιου, στην οποία επισυνάπτονται και σχετικά τεκμήρια καθώς και από διάφορα στοιχεία του φακέλου της διαχείρισης - στο πλαίσιο της οποίας καταχωρήθηκε και η υπό κρίση αίτηση -. Ειδικότερα: Μια πρώτη παρατήρηση είναι η εξής: το άρθρο 52 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου (στο εξής «ο Νόμος») που αποτελεί το δικαιοδοτικό βάθρο παύσης εκτελεστή ή διαχειριστή για εσκεμμένη παράλειψη ή παράπτωμα σχετικά με τη διαχείριση της κληρονομίας, κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να έχει ως λόγο επίκλησής του οτιδήποτε ανάγεται σε χρόνο πριν από το διορισμό οποιουδήποτε προσώπου στη θέση εκτελεστή ή διαχειριστή περιουσίας αποβιώσαντος προσώπου. Για ό,τι μας αφορά, το τι μπορεί να γίνει σε περίπτωση που κατονομαζόμενος εκτελεστής διαθήκης, για οποιοδήποτε λόγο παραλείπει να αποταθεί στο Δικαστήριο για να πετύχει επικύρωση της διαθήκης προνοείται στο άρθρο 15 του Νόμου σύμφωνα με το οποίο: «Τo Δικαστήριo δύvαται αυτεπάγγελτα ή με αίτηση oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ πoυ αξιώvει oπoιoδήπoτε συμφέρov δυvάμει διαθήκης, vα δώσει ειδoπoίηση στoυς τυχόv εκτελεστές πoυ κατovoμάζovται σε αυτή, για vα πρoσέλθoυv και επιτύχoυv επικύρωση της διαθήκης ή vα απoπoιηθoύv επικύρωση διαθήκης, και αυτoί, ή oρισμέvoι από αυτoύς ή έvας από αυτoύς oφείλoυv, εvτός δεκατεσσάρωv ημερώv από τηv ειδoπoίηση, vα πρoσέλθoυv και επιτύχoυv ή απoπoιηθoύv επικύρωση αvάλoγα.» Από την παραπάνω διάταξη είναι σαφές, ότι, εάν ο σύζυγος της αποβιωσάσης, που αναμφίβολα έχει συμφέρον να αξιώνει δυνάμει της επίδικης διαθήκης της, θεωρούσε ότι ο κ. Μαυρίκιος, ο οποίος κατονομάζεται ως εκτελεστής της εν λόγω διαθήκης, για οποιοδήποτε λόγο αδιαφορούσε ή αμελούσε να αποταθεί στο Δικαστήριο για να πετύχει επικύρωσή της, αυτό που θα μπορούσε να κάνει ο ίδιος, ήταν να αποταθεί με αίτηση στο Δικαστήριο, για να δοθεί ειδοποίηση στον κ. Μαυρίκιο να προσέλθει στο Δικαστήριο για να ζητήσει την επικύρωση της επίδικης διαθήκης ή να αποποιηθεί την επικύρωσή της και όχι να δώσει τη συγκατάθεσή του στον κ. Σαββίδη να ζητά την αντικατάστασή του από τον ίδιο, δυνάμει του άρθρου 52 του Νόμου, επικαλούμενος ως λόγο, γεγονός το οποίο ανάγεται σε χρόνο προτού ο κ. Μαυρίκιος πετύχει επικύρωση της επίδικης διαθήκης και ανάθεση της διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης στον ίδιο. Παρόλα αυτά, όπως θα διαφανεί αμέσως, ο κ. Μαυρίκιος, δεν είναι χωρίς λόγο που επέλεξε να αποταθεί στο Δικαστήριο για να πετύχει επικύρωση της επίδικης διαθήκης και ανάθεση της διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης στον ίδιο, 10 χρόνια μετά το θάνατό της. Αυτό έγινε μετά από επιθυμία της ίδιας, την οποία διατύπωσε γραπτώς, γεγονός το οποίο ο σύζυγός της γνώριζε από την πρώτη στιγμή. Συγκεκριμένα, η αποβιώσασα, με την επιστολή της, ημερομηνίας 2/2/2004, η οποία απευθύνεται στον κ. Μαυρίκιο (βλ. το τεκμήριο Α, στην ένορκη του δήλωση), με συναίσθηση του επικείμενου θανάτου της, επικαλούμενη την καθόλου καλή διανοητική κατάσταση του συζύγου της και διατυπώνοντας το φόβο ότι εξαιτίας αυτού και της βαριάς φαρμακευτικής αγωγής που λάμβανε τότε ο σύζυγός της, δε θα μπορούσε να χειριστεί τις υποθέσεις του και θα μπορούσε εύκολα να εξαπατηθεί από τους άλλους, μεταξύ άλλων παρακάλεσε τον κ. Μαυρίκιο να καθυστερήσει να καταχωρήσει αίτηση σχετικά με την περιουσία της, τουλάχιστον, 10 χρόνια από το θάνατό της. Όπως και έγινε. Η αποβιώσασα απεβίωσε την 1/3/2004 και ο κ. Μαυρίκιος καταχώρησε την αίτηση επικύρωσης της επίδικης διαθήκης της και ανάθεσης της διαχείρισης της περιουσίας της στον ίδιο, στις 10/1/2014. Ότι ο σύζυγος της αποβιωσάσης γνώριζε το παραπάνω γεγονός αποδεικνύεται από το περιεχόμενο σχετικής επιστολής, ημερομηνίας 6/4/2004, την οποία του απέστειλε ο κ. Μαυρίκιος (βλ. το Τεκμήριο Β, στην ένορκη του δήλωση) από την οποία προκύπτει ότι σε συνάντηση που είχαν οι δυο τους στο γραφείο του κ. Μαυρίκιου, αυτός, τον ενημέρωσε για την ύπαρξη και το περιεχόμενο της παραπάνω επιστολής της αποβιωσάσης, αντίγραφο της οποίας του απέστειλε με τη δική του επιστολή. Οι παρακάτω ανυπόστατοι και χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης ισχυρισμοί του κ. Σαββίδη, ουδόλως αναιρούν ή καταρρίπτουν τα παραπάνω γεγονότα: Ο κ. Σαββίδης, στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 15/11/2016 ισχυρίζεται τα εξής: Η επιστολή της αποβιωσάσης (τεκμήριο Α, ανωτέρω) «..είναι μη γνήσια επιστολή φέρουσα πλαστή υπογραφή της αποβιωσάσης. Επί του ρηθέντος επιφυλάσσομαι να προσκομίσω σε μεταγενέστερο στάδιο γραφολογική έκθεση ειδικού πραγματογνώμονα προς επίρρωση του λεχθέντος. Το τεκμήριο Α της Ένορκης Δήλωσης Μαυρικίου εμφαίνεται πως έχει συνταχθεί από δικηγόρο.» (παράγραφος 6 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). «.. Τα όσα επικαλείται ο Καθ' ου η αίτηση είναι προϊόντα προσκόμισης ψευδών και αναληθών ισχυρισμών και προσκόμισης στοιχείων. .. Το τεκμήριο Β στερείτε γνησιότητας. ... Ο νόμιμος κληρονόμος εξ όσων πληροφορήθηκα ουδέποτε συναίνεσε στην καθυστέρηση της έναρξης των διαχειριστικών ενεργειών. Ο καθ' ου η αίτηση γνωρίζοντας το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο νόμιμος κληρονόμος έπλασε και δημιούργησε ψευδή γεγονότα και πλαστά έγγραφα» (παράγραφος 8 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). Παρατηρώ τα εξής: Με μόνο λόγο ότι ο κ. Σαββίδης, που ας σημειωθεί είναι και δικηγόρος, προκειμένου να τεκμηριώσει τη βαρύτατη κατηγορία που αποδίδει στο συνάδελφό του ότι κατάρτισε δυο πλαστά έγγραφα, δηλαδή ότι διέπραξε ένα εξόχως σοβαρό ποινικό αδίκημα, ενώ επιφυλάχθηκε να προσκομίσει σε μεταγενέστερο στάδιο γραφολογική έκθεση ειδικού πραγματογνώμονα, εντούτοις, ουδέποτε έχει συμβεί κάτι τέτοιο και μάλιστα, χωρίς οποιαδήποτε εξήγηση ή δικαιολογία εκ μέρους του γι αυτή την παράλειψή του, όλοι οι παραπάνω ισχυρισμοί του είναι ανάξιοι περαιτέρω σχολιασμού. Υπεισέρχομαι τώρα στο δεύτερο από τους λόγους για τους οποίους ο κ. Σαββίδης ζητά την παύση του κ. Μαυρίκιου από εκτελεστή της επίδικης διαθήκης και την αντικατάστασή του από τον ίδιο. Σύμφωνα με το άρθρο 40 του Νόμου: «

(1)Εκτελεστής πoυ επέτυχε επικύρωση διαθήκης ή διαχειριστής πoυ επέτυχε έγγραφo διαχείρισης είτε με επισυvημμέvη διαθήκη είτε με άλλo τρόπo, καταχωρίζει στo δικαστήριo, εvτός τέτoιας πρoθεσμίας ως τo Δικαστήριo ήθελε διατάξει, απoγραφή της κληρovoμιάς.

(2)Η απoγραφή συvoδεύεται από έvoρκη δήλωση κατά τov καθoριζόμεvo τύπo.» Το άρθρο 41 του Νόμου προνοεί ότι: «

(1)Εκτελεστής πoυ επέτυχε επικύρωση διαθήκης ή διαχειριστής πoυ επέτυχε έγγραφo διαχείρισης με επισυvημμέvη διαθήκη, πρoχωρεί, κατά τη διαχείριση της κληρovoμιάς, ως ακoλoύθως: (α) συλλέγει και συvαθρoίζει τηv κληρovoμιά με κάθε εύλoγη ταχύτητα. (β) καταβάλλει τις δαπάvες κηδείας και τις δαπάvες πoυ πρoέρχovται από διατάξεις τελευταίας βoύλησης και κάθε vόμιμo χρέoς τoυ απoθαvόvτoς σύμφωvα με τηv τάξη πρoτεραιότητας πoυ καθoρίζεται στo άρθρo 42. (γ) πρoβαίvει σε απoτίμηση τoυ εvαπoμείvαvτoς μέρoυς της κληρovoμιάς πoυ, αv φαίvεται αvαγκαίo vα πράξει αυτό και εκτελεί τις διατάξεις της διαθήκης σύμφωvα με τo vόμo, μειώvovτας κατ' αvαλoγία τις κληρoδoσίες αv φαίvεται ότι o διαθέτης με τη διαθήκη διάθεσε περισσότερo από τo διαθέσιμo μέρoς της κληρovoμιάς. (δ) τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 46, διαvέμει σύμφωvα με τo vόμo τo εκ τoυ vόμoυ μη διαθέσιμo μέρoς της κληρovoμιάς και τo αδιάθετo μέρoς της κληρovoμιάς.

(2)Όταv o απoθαvώv κληρovoμείται εξ αδιαθέτoυ, o διαχειριστής πρoχωρεί στη διαχείριση της κληρovoμιάς κατά τov ίδιo τρόπo πoυ καθoρίζεται στo άρθρo αυτό για εκτελεστή, εκτός από τo μέρoς πoυ αvαφέρεται στηv εκτέλεση τωv διατάξεωv της διαθήκης.» Καθ' όλα σχετικό και το άρθρο 42, το οποίο, επίσης ακολουθεί αυτούσιο: «Μετά τηv καταβoλή τωv δαπαvώv κηδείας και τωv δαπαvώv τωv συvαφώv με τηv απoδoχή και τηv άσκηση τoυ λειτoυργήματoς τoυ εκτελεστή ή τoυ διαχειριστή, και μετά τηv καταβoλή της αμoιβής τoυ εκτελεστή ή διαχειριστή, τα vόμιμα χρέη τoυ απoθαvόvτoς εκκαθαρίζovται από τov εκτελεστή ή τo διαχειριστή σύμφωvα με τηv πιo κάτω τάξη πρoτεραιότητας, δηλαδή- (α) oι δαπάvες ιατρικής voσηλείας τoυ απoθαvόvτoς κατά τη διάρκεια της τελευταίας τoυ ασθέvειας και oι oφειλόμεvoι μισθoί τoυ oικιακoύ υπηρετικoύ πρoσωπικoύ αυτoύ, oι oπoίoι δεv υπερβαίvoυv μισθoύς έξι μηvώv. (β) τα χρέη πoυ καλύπτovται με ασφάλεια σύμφωvα με τηv τάξη πρoτεραιότητας τoυς. (γ) oπoιoδήπoτε άλλo χρέoς.» Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 45

(1)του Νόμου: «Κάθε πρόσωπo στo oπoίo εκδόθηκε παραχωρητήριo επικύρωσης διαθήκης ή έγγραφo διαχείρισης και κάθε διαχειριστής πoυ διoρίστηκε από τo Δικαστήριo καταχωρίζει στo Δικαστήριo, μέσα σε δύo χρόvια από τηv ημερoμηvία πoυ εκδόθηκε τo παραχωρητήριo ή τo διάταγμα πoυ τov διόρισε, τoυς λoγαριασμoύς της διαχείρισης πoυ διεvεργήθηκε από αυτόv και, αv η διαχείριση δεv έχει συμπληρωθεί, δήλωση πoυ vα εξηγεί τoυς λόγoυς για τoυς oπoίoυς η διαχείριση δεv συμπληρώθηκε και ακoλoύθως και μέχρι τη συμπλήρωση της διαχείρισης, εξαμηvιαίoυς λoγαριασμoύς της διαχείρισης μαζί με τη δήλωση πoυ αvαφέρεται πιo πάvω.» Τα ακόλουθα στοιχεία απορρέουν από τη μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση και/ή από το φάκελο της διαχείρισης: Η αποβιώσασα απεβίωσε την 1/3/2004 στην Πάφο. Στις 17/5/2001 κατάρτισε την επίδικη διαθήκη, με την οποία κατέστησε ως μόνο δικαιούχο της περιουσίας της, το σύζυγό της, Roy Peter Williams από το Ηνωμένο Βασίλειο, νυν κάτοικο Κ. Πάφου και κατονόμασε ως εκτελεστή της επίδικης διαθήκης, τον καθ' ου η αίτηση, Λούκα Μαυρίκιο, δικηγόρο από την Πάφο. Ο τελευταίος, στις 10/1/2014 καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε την έκδοση διατάγματος επικύρωσης της επίδικης διαθήκης και ανάθεση της διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης στον ίδιο, ως τον κατονομαζόμενο εκτελεστή της διαθήκης της. Το σχετικό διάταγμα εκδόθηκε στις 30/1/2014. Ο καθ' ου η αίτηση, στις 16/1/2015, σε εφαρμογή του άρθρου 40 του Νόμου καταχώρησε απογραφή της περιουσίας της αποβιωσάσης και στις 9/6/2016, σε εφαρμογή του άρθρου 45

(1)του Νόμου καταχώρησε ενδιάμεσους λογαριασμούς διαχείρισης. Σύμφωνα με αυτούς, το ποσό των €1.724,15 που ήταν κατατεθειμένο σε κοινό λογαριασμό που διατηρούσε η αποβιώσασα με το σύζυγό της μεταφέρθηκε επ' ονόματι του τελευταίου, ενώ, το ½ μερίδιο του ακίνητου που διέθετε η αποβιώσασα σύμφωνα με την απογραφή της περιουσίας της, εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της. Σύμφωνα πάντοτε με τους εν λόγω λογαριασμούς εκκρεμούν τα έξοδα του διαχειριστή, για τα οποία εστάλη αίτηση στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο για τον υπολογισμό τους. Από τα παραπάνω γεγονότα, όχι απλώς καταρρίπτεται ο ισχυρισμός του κ. Σαββίδη ότι ο καθ' ου η αίτηση παράλειψε να προβεί στα αναγκαία διαβήματα διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης και να μεταφέρει στο όνομα του κληρονόμου της, δηλαδή του συζύγου της, το μερίδιο της περιουσίας της που του καταλείπει, αλλά, αντίθετα, αποδεικνύεται πέρας πάσης αμφιβολίας, ότι ο κ. Μαυρίκιος προώθησε σε εύλογο χρονικό διάστημα τη διαδικασίας διαχείρισης, αφότου πέτυχε επικύρωση της επίδικης διαθήκης και ανάθεση της διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης στον ίδιο και σ' αυτό το πλαίσιο προχώρησε και σε διανομή μέρους της περιουσίας και ουσιαστικά είναι έτοιμος από καιρό να προχωρήσει σε διανομή και του εναπομείναντος μέρους της εν λόγω περιουσίας, νοουμένου βέβαια, ότι προηγουμένως, ως έχει δικαίωμα θα εισπράξει την αμοιβή του. Συγκεκριμένα, ο κ. Μαυρίκιος, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του τεκμηρίου Δ στην ένορκη του δήλωση, στις 28/5/2015 εξασφάλισε τη σχετική εξουσιοδότηση του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, κατά το άρθρο 5

(3)του περί Περιουσίας Αποθανόντων Προσώπων (Φορολογικές Διατάξεις) Νόμου του 2000 (Ν. 78(Ι)/2000)για διάθεση, τόσο του ποσού χρημάτων της αποβιωσάσης που ήταν κατατεθειμένο στον κοινό λογαριασμό που διατηρούμε με το σύζυγό της, το οποίο καθώς ήδη έχει αναφερθεί έχει ήδη μεταφερθεί επ' ονόματι του τελευταίου όσο και του μεριδίου της επί του ακινήτου που συνθέτει την ακίνητη περιουσίας της. Την ίδια μέρα, ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων εξέδωσε και τη σχετική βεβαίωση διευθέτησης των φορολογικών υποχρεώσεων της αποβιωσάσης, η οποία, επίσης επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του κ. Μαυρίκιου. Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 41

(1)και 42 του Νόμου είναι σαφές, ότι, ο κ. Μαυρίκιος, υπό την ιδιότητά του ως εκτελεστή της επίδικης διαθήκης διεξήγαγε καθ' όλα σύννομα τη διαχείριση της περιουσίας της αποβιωσάσης. Αφού συνέλεξε την περιουσία της και καταχώρησε σχετική απογραφή και, ως μη όφειλε, αφού προχώρησε και σε διανομή μέρους της εν λόγω περιουσίας, ως έχει κάθε δικαίωμα και κυρίως υποχρέωση δηλώνει - και είναι έτοιμος -, με το που θα εισπράξει την αμοιβή του για τις υπηρεσίες του ως εκτελεστής της επίδικης διαθήκης, να διανέμει και το υπόλοιπο μέρος της περιουσίας της αποβιωσάσης στο σύζυγό της, που είναι και ο δικαιούχος της. Αυτό ακριβώς επιτάσσει το άρθρο 42 του Νόμου και θα έλεγα πως, αν ελέγχεται για κάτι ο κ. Μαυρίκιος, δεν είναι γιατί δεν προέβη δήθεν στα αναγκαία διαβήματα διαχείρισης της περιουσίας της αποβιωσάσης και μεταφοράς της στον εντολέα του κ. Σαββίδη, δηλαδή στο σύζυγό της, όπως αναληθώς ισχυρίζεται ο κ. Σαββίδης στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, αλλά, για το γεγονός ότι, κατά παράβαση του άρθρου 42 του Νόμου, προχώρησε σε διανομή μέρους της περιουσίας της αποβιωσάσης στο σύζυγό της - ο οποίος, με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκει μέσω του κ. Σαββίδη την παύση του -, χωρίς προηγουμένως να εισπράξει την αμοιβή του. Θα έλεγα πως, αυτό είναι και το μόνο σφάλμα που αποδίδω στον κ. Μαυρίκιο συναφώς με τον τρόπο που διαχειρίστηκε μέχρι σήμερα την περιουσία της αποβιωσάσης. Για να συνεχίσω, είναι γεγονός, ότι η διαχείριση της περιουσίας της αποβιωσάσης ουσιαστικά έχει συμπληρωθεί, αφού, ό,τι απομένει, για το οποίο δεν μπορεί να αποδοθεί ευθύνη στον κ. Μαυρίκιο είναι η πληρωμή της αμοιβής του ως εκτελεστή, για την οποία, όπως αναφέρει στην παράγραφο 11 της ένορκης του δήλωσης, στις 29/5/2015 αποτάθηκε στην αρμόδια επιτροπή του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, ζητώντας τον υπολογισμό της, οπότε, με την εξόφλησή της, θα προχωρήσει στη μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας της αποβιωσάσης επ' ονόματι του συζύγου της. Ο τελευταίος λόγος για τον οποίο επιδιώκεται η παύση του κ. Μαυρίκιου από εκτελεστή της επίδικης διαθήκης - σύμφωνα πάντοτε με τον κ. Σαββίδη - είναι γιατί ο σύζυγός της, ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε σχετική πληροφορία αναφορικά με την πορεία της διαχείρισης. Το αβάσιμο και αυτού του λόγου καταφαίνεται από τα εξής: Ο κ. Μαυρίκιος, στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης στην αίτηση, μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι ο κληροδόχος της αποβιωσάσης έλαβε γνώση του διορισμού του ως διαχειριστή, με επιστολή, ημερομηνίας 3/2/2014 και με αντίγραφο του σχετικού διατάγματος διαχείρισης και της αγγλικής του μετάφρασης. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο ίδιος, κατά ή περί τις 28/5/2015 έλαβε από το Γραφείο του Εφόρου Φορολογίας Πάφου τα πιστοποιητικά απαλλακτικά Ε. Πρ. 703, 704 και 705 (τεκμήριο Δ, ανωτέρω), ως επίσης και ότι εστάλη στο σύζυγο της αποβιωσάσης από το γραφείο του, σχετική επιστολή. Και οι δυο αυτές επιστολές (ημερομηνίας 3/2/2014 και 28/5/2015) επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην ένορκη δήλωση του κ. Μαυρίκιου (τεκμήρια Γ και Ε) και το γεγονός ότι ο κ. Σαββίδης, μολονότι του δόθηκε άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση και με αυτή, ενώ αρνείται την αποστολή και λήψη από το σύζυγο της αποβιωσάσης των επιστολών (τεκμήρια Α και Β), τις οποίες θεωρεί πλαστές και αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος της εν λόγω ένορκης του δήλωσης προκειμένου να τεκμηριώσει τον επί του προκειμένου ισχυρισμό του, δεν κάνει το ίδιο και για τις άλλες δυο επιστολές (τεκμήρια Γ και Ε, ανωτέρω), για τις οποίες, ουσιαστικά, ουδέν αναφέρει, στο μόνο λογικό συμπέρασμα που οδηγεί είναι ότι, τόσο ο ίδιος όσο και ο σύζυγος της αποβιωσάσης δέχονται τόσο την αποστολή όσο και τη λήψη από τον τελευταίο και των δυο αυτών επιστολών. Και, με δεδομένο ότι η διαδικασία διαχείρισης βρίσκεται περί το τέλος της, αφού το μόνο που εκκρεμεί είναι η καταβολή της αμοιβής του κ. Μαυρίκιου που αποτελεί προαπαιτούμενο για να καταστεί νομικά δυνατή και επιτρεπτή εκ μέρους του η μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας της αποβιωσάσης επ' ονόματι του δικαιούχου - συζύγου της, οι ακόλουθοι ισχυρισμοί του κ. Σαββίδη, της ένορκης του δήλωσης που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση είναι άνευ αντικειμένου: «Αναλαμβάνω όπως διαχειρισθώ πιστά την περιουσία της αποβιωσάσης» (παράγραφος 7). «Θα ετοιμάσω απογραφή της περιουσίας καθώς και τους λογαριασμούς της διαχείρισης όπως καθορίζουν οι πρόνοιες της κείμενης νομοθεσίας» (παράγραφος 8). Δεν υπάρχει οτιδήποτε που εκκρεμεί για να το διαχειριστεί ο κ. Σαββίδης, ενώ ο κ. Μαυρίκιος καταχώρησε προ πολλού, τόσο απογραφή της περιουσίας της αποβιωσάσης όσο και ενδιάμεσους λογαριασμούς. Με αυτό δεδομένο και χωρίς να χρειάζεται να υπεισέλθω σε ανάλυση του άρθρου 52 του Νόμου, επί του οποίου εδράζεται η υπό κρίση αίτηση, θα έλεγα πως, ακόμη και να υπήρχε οποιαδήποτε εσκεμμένη παράλειψη εκ μέρους του κ. Μαυρίκιου σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας της αποβιωσάσης, στο στάδιο που βρίσκεται σήμερα η διαχείριση, με γνώμονα πάντοτε το καλώς νοούμενο συμφέρον της περιουσίας καθώς και του συζύγου της αποβιωσάσης, που είναι και ο δικαιούχος της περιουσίας της, ο κ. Μαυρίκιος, θα πρέπει να αφεθεί να συμπληρώσει τη διαδικασία διαχείρισης το συντομότερο δυνατό. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή, παύσης του κ. Μαυρίκιου από εκτελεστή της επίδικης διαθήκης και διορισμού στη θέση του, είτε του κ. Σαββίδη είτε οποιουδήποτε άλλου, το μόνο που θα προκύψει εντελώς αχρείαστα και αδικαιολόγητα είναι περαιτέρω καθυστέρηση της διαδικασίας συμπλήρωσης της διαχείρισης. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Και κάτι ακόμη προτού καταλήξω. Επειδή, όπως είναι πολύ καλά γνωστό, η αγόρευση ενός δικηγόρου δεν αποτελεί μαρτυρία, από το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων, δε λαμβάνω καθόλου υπόψη, οτιδήποτε το οποίο δεν προκύπτει είτε από τη μαρτυρία είτε από το περιεχόμενο του φακέλου της διαχείρισης - στο πλαίσιο της οποίας καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση -. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδά της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση και σε βάρος του αιτητή. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση αντικατάστασης εκτελεστή διαθήκης.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο