← Κύπρος

AESTAS TRADING LIMITED κ.α. ν. F.M.A. MASTERMIND SERVICES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1371/13, 31/1/2017

AESTAS TRADING LIMITED κ.α. ν. F.M.A. MASTERMIND SERVICES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1371/13, 31/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον:- Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1371/13 Μεταξύ: AESTAS TRADING LIMITED Εναγόντων -και-

  1. F.M.A. MASTERMIND SERVICES LIMITED
  2. ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
  3. ΓΕΡΟΛΕΜΟΣ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ
  4. SUSHI LA SERVICES LIMITED
  5. SUSHI LA LARNACA LIMITED Εναγομένων Και Δι' Ανταπαιτήσεως Μεταξύ: F.M.A. MASTERMIND SERVICES LIMITED Εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόντων -και-
  6. AESTAS TRADING LIMITED
  7. ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΛΥΡΑΣ Εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένων ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡ.26.01.2016 Μεταξύ:
  8. AESTAS TRADING LIMITED
  9. ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΛΥΡΑΣ Εναγόντων -και-
  10. F.M.A. MASTERMIND SERVICES LIMITED
  11. ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
  12. ΓΕΡΟΛΕΜΟΣ ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ
  13. SUSHI LA SERVICES LIMITED
  14. SUSHI LA LARNACA LIMITED Εναγομένων Και Δι' Ανταπαιτήσεως Μεταξύ: F.M.A. MASTERMIND SERVICES LIMITED Εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόντων -και-
  15. AESTAS TRADING LIMITED
  16. ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΛΥΡΑΣ Εξ' ανταπαιτήσεως Εναγομένων Ημερομηνία: 31.1.2017 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Μ. Β. Ιωάννου. Για Εναγόμενους 1-3/Καθ' ων η αίτηση: κ. Μαρκουλλής για Γ. Φ. Πιττάτζιης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση διαγραφής παραγράφων της Υπεράσπισης ημερ.28.6.2016) Α. Αντικείμενο Η επίδικη διαφορά μεταξύ Εναγόντων-Αιτητών (στο εξής «οι Αιτητές») και Εναγομένων 1-5, εκ των οποίων οι Εναγόμενοι 1-3 είναι οι Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση (στο εξής «οι Καθ' ων η αίτηση») αφορά σε αξίωση των Αιτητών για ποσό περί τις €36.000 για παράβαση συμφωνίας διαχείρισης μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία προνοούσε τη διαχείριση έναντι ανταλλάγματος εκ των Καθ' ων η Αίτηση καφεστιατόριου στο ισόγειο του ξενοδοχείου L' Eros Hotel στην Αγία Νάπα, ιδιοκτησίας των Αιτητών (στο εξής «το επίδικο καφεστιατόριο»). Δια της αγωγής αξιώνεται επίσης διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η αίτηση επεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο και στην επιχείρηση των Αιτητών, δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση οφείλουν να παραδώσουν ελευθέρα κατοχή του επίδικου καφεστιατορίου στους Αιτητές, διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση να προβαίνουν σε παράνομες αλλαγές στο επίδικο καφεστιατόριο χωρίς την άδεια των Εναγόντων και/ή της αρμόδιας αρχής. Αξιώνεται, επίσης, ποσό προς €4.583 μηνιαίως από 1.11.2013 και μέχρι την κενή και ελευθέρα παράδοση του επίδικου καφεστιατορίου από τους Καθ' ων η Αίτηση στους Αιτητές ως αποζημιώσεις και/ή διαφυγόν κέρδος και/ή απώλειας της ενοικιαστικής αξίας της επιχείρησης των Αιτητών, πλέον γενικές και ειδικές και παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις για το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης και της παράνομης κατοχής της επιχείρησης του επίδικου καφεστιατορίου και για ζημιές ή βλάβες που οι Αιτητές υπέστησαν εκ της παράβασης των Καθ' ων η Αίτηση της μεταξύ τους συμφωνίας. Δια της Υπεράσπισής τους, οι Καθ' ων η αίτηση αρνούνται όσα τους καταλογίζουν οι Αιτητές και ισχυρίζονται ότι ήταν όρος της μεταξύ τους συμφωνίας, ότι οι Αιτητές θα εξέδιδαν όλες τις απαραίτητες άδειες λειτουργίας για το επίδικο καφεστιατόριο που θα διαχειρίζονταν οι Καθ' ων η Αίτηση και ότι η μη συμμόρφωση με αυτή την υποχρέωση θα συνιστούσε, βάσει της συμφωνίας, λόγο αναστολής πληρωμής των ενοικίων. Οι Αιτητές ουδέποτε εξέδωσαν άδειες λειτουργίας του ΚΟΤ σε σχέση με τη λειτουργία του επίδικου καφεστιατορίου, ποτέ δεν εξασφάλισαν από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης για ολόκληρο το ξενοδοχείο, συμπεριλαμβανομένου και του επίδικου καφεστιατορίου, ποτέ δεν εξασφάλισαν έγκριση για τις οικοδομικές προσθήκες που έκαμαν, ανήγειραν το επίδικο καφεστιατόριο σε χώρο εγγεγραμμένο ως χώρο στάθμευσης και ανθώνων και εντελώς παράνομα. Γι' αυτές τις, ισχυριζόμενες, παρανομίες οι Αιτητές ήταν κατηγορούμενοι σε ποινική υπόθεση από τον Δήμο Αγίας Νάπας και από τον ΚΟΤ. Ποτέ δεν εκδόθηκε, ούτε ήταν δυνατό να εκδοθεί, άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης ή άδεια λειτουργίας από τον ΚΟΤ για το επίδικο ακίνητο λόγω των προαναφερόμενων ισχυριζόμενων παρανομιών. Είναι ακριβώς όλες αυτές τις αναφορές σε παρανομίες εκ μέρους των Αιτητών που οι Αιτητές σκοπούν με την αίτησή τους να διαγράψουν από την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Καθ' ων η αίτηση. Σκοπούν, επίσης, να διαγράψουν τις αναφορές στο παρακλητικό της Ανταπαίτησης σε οποιαδήποτε ποσά τα οποία οι Καθ' ων η αίτηση αξιώνουν ως αποζημιώσεις λόγω απάτης ή/και ψευδών παραστάσεων ή/και εκβιασμού εκ των Αιτητών και αφορούν σε έξοδα ανακαινίσεων και εξοπλισμού του επίδικου καφεστιατορίου δαπάνη των Καθ' ων η αίτηση. Οι Αιτητές αξιώνουν, επίσης, τη διαγραφή ποσού που οι Καθ' ων η αίτηση αιτούνται στα πλαίσια της Ανταπαίτησής τους ως ποσό που πλήρωσαν υπό το συμβόλαιο εφόσον αυτό, ως ισχυρίζονται, υπεγράφη υπό συνθήκες απάτης ή/και ψευδών παραστάσεων εκ των Αιτητών προς τους Καθ' ων η αίτηση. Η επίδικη αίτηση δε συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Δια της ένστασής τους οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι η αίτηση είναι ασαφής και αόριστη, νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί των οποίων οι Αιτητές αιτούνται τη διαγραφή δεν είναι ούτε άσχετοι με τα επίδικα θέματα, ούτε σκανδαλώδεις. Τυχόν έκδοση του διατάγματος θα αποστερήσει στους Καθ' ων η αίτηση να προωθήσουν την Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή τους εφόσον στηρίζεται εξ' ολοκλήρου στα όσα οι Αιτητές σκοπούν να διαγράψουν και η αίτηση είναι πρόδηλα καταχρηστική αφού οι Αιτητές κατέθεσαν ταυτόχρονα και επιστολή προς τους Καθ' ων η αίτηση, μέσω του Δικαστηρίου, για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες του δικογράφου τους. Ο Γερόλεμος Γερολέμου, ο οποίος είναι ο Καθ' ου η αίτηση 3 και υπογράφει την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αναφέρει ότι η Ανταπαίτηση των Καθ' ων η αίτηση στηρίζεται στην απάτη, εκβιασμούς και ψευδείς παραστάσεις των Αιτητών. Αναφέρει περαιτέρω τη μη έκδοση άδειας λειτουργίας από τον ΚΟΤ εκ των Αιτητών για το επίδικο καφεστιατόριο, που ήταν όρος της συμφωνίας διαχείρισης, της ποινικής δίωξης του ΚΟΤ εναντίον των Αιτητών για τον πιο πάνω λόγο, τη διενέργεια οικοδομικών παρανομιών σε σχέση με το επίδικο καφεστιατόριο και τη, λόγω αυτών, μη έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, τους εκβιασμούς των Αιτητών προς τους Καθ' ων η αίτηση για διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και την απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από τους Αιτητές κατά τη σύναψη της επίδικης συμφωνίας με τους Καθ' ων η Αίτηση. Εάν αυτοί οι ισχυρισμοί διαγραφούν, τότε η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση θα παραμείνει άνευ ουσίας και η δικογράφησή της παντελώς ελλιπής και αναποτελεσματική. Επαναλαμβάνει δε, τα όσα αναφέρονται ως λόγοι ένστασης. Β. Νομική πτυχή Είναι διακριτές οι περιπτώσεις που τυγχάνει εφαρμογής η Δ.27, Θ.3[1] με αυτές στις οποίες τυγχάνει εφαρμογής η Δ.19, Θ.26[2]. Η πρώτη εφαρμόζεται όταν η αίτηση απόρριψης ή διαγραφής αφορά σε ολόκληρη την αγωγή, όπως εν προκειμένω και η δεύτερη όταν το αίτημα απόρριψης ή διαγραφής αφορά σε μέρος ή μέρη δικογράφου (βλ. Ν. Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon

(1998)1 A.A.Δ. 1338). Πάντως, προκύπτει από την ίδια την αίτηση ότι οι Αιτητές σκοπούν να διαγράψουν μέρη της Υπεράσπισης των Καθ' ων η Αίτηση και έτσι η αίτηση θα εξεταστεί βάσει της Δ.19, Θ.26. Στην Σιακόλας (ανωτέρω), λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με τη Δ.19, Θ.26: «Η ερμηνεία της διαταγής αυτής δεν παρουσιάζει δυσκολία. Είναι καθαρό από τη φρασεολογία της ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και όχι ολόκληρης της αγωγής, όπως υποστήριξε ο δικηγόρος του εφεσείοντα. Εξάλλου η σχετική αίτηση πρέπει να υποβάλλεται ταχέως (promptly) και κατά κανόνα προτού κλείσουν τα δικόγραφα. Η ερμηνεία που δίδουμε συνάδει και με τη νομολογία και την πρακτική που ακολουθείται από τα Αγγλικά Δικαστήρια, με βάση την αντίστοιχη αγγλική Δ.19 θ.27 πριν από την τροποποίησή της. (Βλ Supreme Court Practice 1958).» Το θέμα αντικρίζεται από τη νομολογία κατά τρόπο πολύ συγκεκριμένο. Η εξουσία του Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου ή μέρους αυτού πρέπει να ασκείται με φειδώ και σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις και όπου αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (βλ. Mavromoustakis v. Yeroudes (Executor)
(1965)1 C.L.R. 176, 183-184, Papamichael v. Chaholiades
(1970)1 C.L.R. 305, In re Pelmako Developments Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 Cyber Group Ltd
(2004)1Γ Α.Α.Δ 1852, Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού - Αμαθούντος κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 21). Σχετικό είναι το απόσπασμα από το Annual Practice 1959, 3η έκδοση, Τόμος 30, σελ. 574: «[.] The Court has moreover inherent jurisdiction to stay or dismiss action and to strike out pleading which are vexatious or frivolous or in any way in abuse of the process of the Court [.] There has been a considerable extension in the inherent jurisdiction of the Court to protect itself from abuse [.] [.] when a court is acting under its inherent jurisdiction evidence by affidavit may be received to show that a pleading is an abuse of the process of the Court.» Ως προς την ερμηνεία των λέξεων «επιπόλαια» (frivolous) και «ενοχλητική» (vexatious) είναι σημαντικό το απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen and Leake: Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελ. 145: «[..] a proceeding may be said to be frivolous when a party is trifling with the court or when to put it forward would be wasting the time of the court or when it is not capable of reasoned argument. Again, a proceeding may be said to be vexatious when it is or is shown to be without foundation or where it cannot possibly succeed or where the action is brought or the defence is raised only for annoyance or to gain some fanciful advantage or when it can really lead to no possible good.» Και στην Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. 1. Hussein Ali Nasraat Abdallah κ.ά.
(2013)1Β Α.Α.Δ 1520, αναφέρθηκαν τα εξής: «Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από τις πιο πάνω Διαταγές είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1)
(2000)1 Α.Α.Δ. 16, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 23) «Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα της εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, όπως όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό της χαρακτήρα.» Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις.» Στην υπόθεση Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.α. v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649, λέχθηκε ότι: «Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες σε σχέση με την απαίτηση, υπεράσπιση, ανταπαίτηση ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που περιλαμβάνουν, ώστε να μπορεί η άλλη πλευρά να σχηματίζει σαφή εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης, την οποίαν πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση, να μπορεί να ετοιμάζει τη δική της υπόθεση και να μην βρίσκεται προ εκπλήξεων ή τετελεσμένων γεγονότων». Η ρήση του δικαστή Bowen στην Knowles v. Roberts 38 Ch. D. 263, 270, είναι δηλωτική της ελευθερίας κατάρτισης των δικογράφων εκ μέρους των διαδίκων κατά τρόπο που δεν αντίκεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας: "... ... ... the rule that the Court is not to dictate to parties how they should frame their case, is one that ought always to be preserved sacred. But that rule is, of course, subject to this modification and limitation, that the parties must not offend against the rules of pleading which have been laid down by the law;...." Γι αυτό, όπως υπογράμμισε ο Α. Λοΐζου Δ., (όπως ήταν τότε) στη Fasili & others v. Sun Boat
(1984)1 C.L.R. 679 "striking out is employed only in plain and obvious cases". Στην απόφαση στην αγωγή 108/2012 Βουρβουλάκης και Λεβαντής (Ψυχαγωγικά Πάρκα) Λτδ ν. ITTL TRADE TOURIST AND LEISURE PARK LIMITED κ.ά., ημερ.28.3.14, έγινε η εξής ανάλυση από τον Χ. Πογιατζή Π.Ε.Δ. με την οποία συμφωνώ απόλυτα και την υιοθετώ: «Αναφορικά με τη φρασεολογία στη Δ.19, θ.26, ότι διαγραφή μέρους δικογράφου διατάσσεται όπου αυτό τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής (tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action), οι λέξεις αυτές έχουν ερμηνευτεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Αν ο Εναγόμενος δεν διασαφηνίσει ποίο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποίο αρνείται, το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή όμως πολυλογία δεν προκαλεί αφ' εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μία έκθεση απαιτήσεως περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής, δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται χωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία, δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις.» Θα προσέθετα, με αναφορά στην Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σοφοκλή Τ. Σαββίδη
(1997)1Β Α.Α.Δ 685, ότι δικόγραφο το οποίο περιέχει ολόκληρο το περιεχόμενο σύμβασης, αντί μόνο αναφορά στις ουσιώδεις και σχετικές διατάξεις αυτής, κατά τρόπο λιτό και περιεκτικό, είναι κείμενο σε απόρριψη βάσει της Δ.19, Θ.
  1. Γ. Επαγωγή των νομικών αρχών στα γεγονότα εν προκειμένω Είναι γεγονός ότι η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Καθ' ων η αίτηση είναι μακρά και σε αυτήν επαναλαμβάνονται συχνά ισχυρισμοί περί απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή εκβιασμού εκ των Εναγόντων, ιδίως σε όσον αφορά τις ισχυριζόμενες παραβάσεις της νομοθεσίας εκ των Αιτητών σε σχέση με τις άδειες του ΚΟΤ, τις ισχυριζόμενες οικοδομικές παρανομίες του επίδικου ξενοδοχείου και το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αυτού. Όμως, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι πράγματι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ουσία της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση. Συνδέονται με την Υπεράσπιση, εφόσον εξηγούν γιατί οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι, κατά τον ισχυρισμό τους, υπαίτιοι παράβασης σύμβασης. Και συνδέονται με την Ανταπαίτηση διότι εξηγούν γιατί είναι, αντιθέτως, οι Αιτητές που οφείλουν να αποζημιώσουν τους Καθ' ων η Αίτηση για τα ποσά που οι τελευταίοι κατέβαλαν υπό τη σύμβαση ή για τα ποσά που ξόδεψαν για τη λειτουργία του επίδικου καφεστιατορίου. Εάν αυτοί οι ισχυρισμοί διαγραφούν, το δικόγραφο που θα απομείνει θα είναι άνευ σημασίας ή αποτελεσματικότητας. Η αίτηση, ως προαναφέρθηκε, δε συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Αυτό επιτρέπεται ρητά από τη Δ.48, Θ.1, όταν τα γεγονότα είναι εμφανή από το φάκελο του Δικαστηρίου. Εν προκειμένω, το γεγονός ότι η αίτηση δε συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της στερεί το απαραίτητο υπόβαθρο γεγονότων ώστε να εξεταστεί, διότι αυτό δεν είναι εμφανές από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Το μόνο που πρόδηλα και ξεκάθαρα προκύπτει από την ίδια την αίτηση είναι ότι οι Αιτητές θέλουν να διαγράψουν καθ' ολοκληρία τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση περί παρανομιών των Αιτητών από την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Δεν λένε γιατί τα όσα αναφέρουν στην αίτησή τους είναι άσχετα ή σκανδαλώδη ή αχρείαστα σε σχέση με την υπόθεση ή πως τους ενοχλούν ή τους προκαλούν αδικία ή αδυναμία ή πώς θα παρακωλύσουν, εάν παραμείνουν, τη διαδικασία. Ό,τι είναι πρόδηλο είναι ότι οι Αιτητές προσπαθούν να απαλείψουν αναφορές σε δική τους, κατ' ισχυρισμό, παράνομη συμπεριφορά, η οποία όμως είναι απολύτως σχετική και συνυφασμένη με την υπόθεση εφόσον είναι σε αυτή την παράνομή τους συμπεριφορά που στηρίζεται ολόκληρη η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση. Σε σχέση με την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε, οφείλω να σημειώσω ότι πράγματι η αίτηση καταχωρίστηκε ιδιαίτερα καθυστερημένα. Καταχωρίστηκε στις 28.6.2016, ενώ οι ισχυρισμοί που η αίτηση σκοπεί να διαγράψει ευρίσκονται στην αρχική Υπεράσπιση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ.31.1.
  2. Η κατά σχεδόν δυόμιση χρόνια καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, κρίνω ότι την καθιστά έξω από τα δικονομικά θέσμια. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι η Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε μεταγενέστερα της αίτησης. Οφείλω να σημειώσω και το εξής. Είναι πράγματι απορίας άξιο, ως εισηγούνται οι Καθ' ων η Αίτηση ότι, την ίδια ημέρα καταχώρισης της παρούσας αίτησης οι Αιτητές απέστειλαν και επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση, μέσω του Δικαστηρίου, ζητώντας περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, μεταξύ άλλων, των παραγράφων που σκοπούν να διαγράψουν. Δηλαδή, αφ' ενός σκοπείται η διαγραφή μέρων της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης ως αχρείαστα, άσχετα, σκανδαλώδη και ενοχλητικά και αφ' ετέρου ζητούνται περαιτέρω λεπτομέρειες αυτών, που αν δοθούν, θα υπέχουν θέση δικογράφου. Η χρήση των δικαιωμάτων που παρέχονται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας κατά τρόπο αντιφατικό, δημιουργεί σοβαρές ενδείξεις ότι οι Αιτητές προβαίνουν σε δικονομικά διαβήματα για σκοπούς άλλους από την ειλικρινή και απρόσκοπτη προώθηση της υπόθεσής τους με τα μέσα που τους παρέχουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Οι ενδείξεις τούτες ενισχύονται από το γεγονός ότι, η παρούσα αίτηση είναι η τέταρτη ενδιάμεση αίτηση που καταχώρισαν οι Αιτητές στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και η οποία αποφασίζεται δια αιτιολογημένης απόφασης του Δικαστηρίου[3]. Ως αναφέρθηκε per curiam στην ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC κ.ά. Π.Ε. 362/2009, ημερ.3.7.2014: « [..] θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι η τροποποίηση και εκσυγχρονισμός των θεσμών μας, είναι εκ των ων ουκ άνευ. Όμως, μέχρι να γίνει αυτό κατορθωτό, θα πρέπει και οι δικηγόροι, ως λειτουργοί της δικαιοσύνης και άμεσα εμπλεκόμενοι στο όλο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, να αποφεύγουν την υποβολή τυπολατρικών εισηγήσεων για επουσιώδεις παραβάσεις των θεσμών οι οποίες ουδόλως επηρεάζουν τον αντίδικο και τίποτε δεν προσθέτουν παρά μόνο καθυστερούν περαιτέρω τις διαδικασίες και ασκούν πιέσεις στον περιορισμένο χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους τα δικαστήρια για εκδίκαση πιο σοβαρών και ουσιαστικών θεμάτων.» Είναι, λοιπόν, καθήκον και των δικηγόρων σε κάθε υπόθεση, ως λειτουργοί της δικαιοσύνης, να ενεργούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζουν ότι το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης λειτουργεί αποτελεσματικά και απρόσκοπτα. Δε θα έφτανα, όμως, τόσο μακριά ώστε να πω, ως είναι η εισήγηση των Καθ' ων η Αίτηση ότι, οι Αιτητές καταχρώνται τη δικαστική διαδικασία. Η παρούσα αίτηση καθίσταται επιτρεπτή από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και δεν πληρούνται εν προκειμένω τα κριτήρια της νομολογίας για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, In Re Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
(1993)1 C.L.R. 248, Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, In Re Beogradska D.D.
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 911). Οι ενδείξεις όμως που προανέφερα, περί χρήσης εκ των Αιτητών δικονομικών διαβημάτων για σκοπούς άλλους από την ειλικρινή και απρόσκοπτη προώθηση της υπόθεσής τους με τα μέσα που τους παρέχουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, είναι παράγων που με ωθεί να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια εναντίον των Αιτητών. Βάσει όλων των πιο πάνω και με γνώμονα ότι το Δικαστήριο ποτέ δεν υποδεικνύει στους διαδίκους τον τρόπο που θα συντάξουν το δικόγραφό τους και με δεδομένο ότι τα δικογραφημένα γεγονότα στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, δεν είναι άσχετα ή επουσιώδη ή ενοχλητικά προς τους Αιτητές ή σκανδαλώδη προς τη δικαστική διαδικασία, η αίτηση δεν μπορεί να επιτραπεί. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, όπως υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» [2] «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action.» [3] Οι ενδιάμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου έχουν ημερομηνίες 19.3.14, 24.6.14 και 19.1.15. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.