Χρυσούλλας Σάρδαλου, άλλως Χρυσούλλα Πέτρου, δια του Επίσημου Παραλήπτη, διαχειριστή της περιουσίας της Χρυσούλλας Σάρδαλου κ.α. ν. ΣΠΕ ΚΟΚΚΙΝΟΧΩΡΙΩΝ

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα Μεταξύ:

1. Χρυσούλλας Σάρδαλου, άλλως Χρυσούλλα Πέτρου, δια του Επίσημου Παραλήπτη, διαχειριστή της περιουσίας της Χρυσούλλας Σάρδαλου
2. Πέτρου Άσσια, άλλως Πέτρου Δημήτρη Πέτρου Αιτητών -και- ΣΠΕ ΚΟΚΚΙΝΟΧΩΡΙΩΝ ΛΤΔ Καθ΄ ων η αίτηση ------- Ημερομηνία: 30 Μαρτίου,
3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: Ο κ. Μ. Μαρκουλλής, για Γ. Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ ων η αίτηση: Ο κ. Α. Λάντος, για Αδάμος Λάντος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. (Η κα Κημήτρη για ν΄ ακούσει απόφαση) Για ενδιαφερόμενο μέρος: Η κα Θεοδούλου, για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ. (Η κα Θεοδώρου για ν΄ ακούσει απόφαση) --------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές με την υπό εξέταση αίτηση/έφεση αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Ακύρωση των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ» βάσει του άρθρου 44Γ

(2)που επιδόθηκαν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση στους Αιτητές στις 20/12/

1. Β. Ακύρωση της σκοπούμενης διαδικασίας πώλησης ή και πλειστηριασμού του ακινήτου των Αιτητών με αρ. εγγραφής 0/22790, Φ/Σχ. 2-291-379, Τμήμα 6, Τεμάχιο 945, στο Παραλίμνι και οποιωνδήποτε άλλων ακινήτων που βαρύνονται με την υποθήκη Υ304/1999 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Από μια αντιπαραβολή των εκατέρωθεν εκδοχών προκύπτουν ως αδιαμφισβήτητα τα ακόλουθα γεγονότα: Κατά την 20/5/2010 εξεδόθη προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον διαφόρων προσώπων, στα οποία περιλαμβάνονται και οι αιτητές, διαιτητική απόφαση βάσει του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (22/1985) και των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών για το ποσό των €49.629,40 με τόκο προς 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους. Επίσης, διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης Υ304/99 και η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δια δημοσίου πλειστηριασμού. Κατά την 6/10/2010 δόθηκε άδεια από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου όπως η αναφερόμενη διαιτητική απόφαση εγγραφεί και εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση. Κατά την 10/10/2011 εξεδόθη δεύτερη διαιτητική απόφαση προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον διαφόρων προσώπων, περιλαμβανομένων και των αιτητών, για ποσό €151.588,69 με τόκο προς 9% ετησίως και με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 31η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους, του ποσού αυτού πληρωτέου από τους ενυπόθηκους οφειλέτες, τους εγγυητές και από την υποθήκη Υ304/
2. Κατά την 23/2/2012 δόθηκε άδεια από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου για την εγγραφή και εκτέλεση της ως άνω αναφερόμενης διαιτητικής απόφασης. Κατά την 20/12/2016 οι καθ΄ ων η αίτηση επέδωσαν στους αιτητές ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», η οποία προνοείται στο άρθρο 44Γ

(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμου 142

(1)/2014, με την οποία οι αιτητές ενημερώνονταν για την πρόθεση των καθ΄ ων η αίτηση να προχωρήσουν στην εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου με τη διαδικασία του πλειστηριασμού. Όλα τα ως άνω αδιαμφισβήτητα γεγονότα αποτελούν και ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από τις ενόρκους δηλώσεις των αιτητών. Οι ταυτόσημοι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται από τους αιτητές στις ενόρκους δηλώσεις τους, για τους οποίους αιτούνται την ακύρωση των προς αυτούς επιδοθεισών ειδοποιήσεων κατά τον Τύπο ΙΑ, είναι οι ακόλουθοι: (α) Η διαδικασία που προνοείται στο Μέρος VIA του Νόμου ως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση καθότι έχει προγενέστερα εκδοθεί διαιτητική απόφαση (που εγγράφηκε ως δικαστική απόφαση) με σχετικά διατάγματα εκποίησης της υποθήκης Υ304/1999. (β) Ούτως ή άλλως οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν με τον Νόμο αφού δεν επέδωσαν ούτε την Ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι» και το άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου, ούτε και την Ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Θ» και το άρθρο 44Β του Νόμου στους Αιτητές. (γ) Οι καταστάσεις λογαριασμού που επισυνάπτονται στο Τεκμήριο Ε είναι ελλιπείς και αναιτιολόγητες. (δ) Η ειδοποίηση είναι ελαττωματική ή και αναιτιολόγητη ή και αβάσιμη. Οι καθ΄ ων η αίτηση εναντιώθηκαν στην αιτούμενη θεραπεία. Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασής τους προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: 1. Η αίτηση δεν στηρίζεται επί της ορθής και ή επαρκούς νομικής βάσης. 2. Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται και/ή αποστερούνται του δικαιώματος καταχώρισης Αίτησης/Έφεσης στα πλαίσια της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ (άρθρο 44Γ

(2), καθότι σύμφωνα με το Νόμο η Ένσταση θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη και ειδικά: (α) Ότι η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληρεί τις απαιτήσεις κατά τον προβλεπόμενο Τύπο και περιεχόμενο (β) Ότι η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) Ότι η Ειδοποίηση ΙΑ έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας των 30 ημερών για την καταβολή της πληρωμής προς τους Ενυπόθηκους Δανειστές. (δ) Ότι η Ειδοποίηση ΙΑ εστάλη ενώ εκκρεμούσε αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου. 3. Το γεγονός της ύπαρξης Δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 20/05/2010, η οποία διατάσσει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει της Υποθήκης Υ304/1999 και/ή κατάθεση Αίτησης Αναγκαστικής Πώλησης (ΑΝΠ 138/2012) δυνάμει του άρθρου 37 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου δεν αποτελεί λόγο ένστασης ώστε να μπορεί να υποβληθεί Έφεση στο Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης ΙΑ η οποία εστάλη δυνάμει του άρθρου 44Γ

(2).

1. Οι Αιτητές επιδιώκουν παραπλανητικά και/ή δια της πλαγίου οδού να παραμερίσουν και/ή ακυρώσουν προγενέστερες Ειδοποιήσεις των Καθ΄ ων η αίτηση, οι οποίες σε κάθε περίπτωση δυνατό να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε προγενέστερη διαδικασία και/ή Αίτηση/Έφεση, σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής Νομοθεσίας.
2. Οι λόγοι ακύρωσης και/ή παραμερισμού της απόφασης των Καθ΄ ων η Αίτηση οι οποίοι προβάλλονται στην Ένορκο Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παντελώς ανυπόστατοι και/ή ανεδαφικοί. Συγκεκριμένα, αυτοί αποτελούν λόγους για τους οποίους ενδεχομένως να ήταν δυνατή η εξέταση αιτήματος προς ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» και/ή «ΙΑ» και όχι της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ».
3. Οι Αιτητές επιδιώκουν παραπλανητικά και/ή εσκεμμένα και/ή λανθασμένα να υποκαταστήσουν το μοναδικό ένδικο μέσο που προβλέπει η σχετική Νομοθεσία, ήτοι την καταχώριση Αίτησης/Έφεσης στα πλαίσια των Ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» με την καταχώριση της παρούσας Αίτησης.
4. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πληρεί τις προϋποθέσεις που θέτει η σχετική Νομοθεσία και οι Κανονισμοί επί του θέματος. Περαιτέρω, η διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ορθή και/ή σε συνάρτηση με τις πρόνοιες της σχετικής Νομοθεσίας.
5. Οι Αιτητές έχουν ερμηνεύσει την κείμενη Νομοθεσία και/ή τις πρόνοιες του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/1965εσφαλμένα και/ή λανθασμένα και/ή δεν ερμηνεύουν τις Διατάξεις του εν λόγω Νόμου σε συνάρτηση με το σκοπό του Νομοθέτη.
6. Το γεγονός της ύπαρξης Δικαστικών Αποφάσεων ημερομηνίας 6/10/2010 και 23/2/2012 οι οποίες διατάσσουν την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει της Υποθήκης Υ304/1999 και/ή κατάθεση Αίτησης Αναγκαστικής Πώλησης (ΑΝΠ138/12 δυνάμει του άρθρου 37 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/1965)δεν αποκλείει την ενεργοποίηση της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/
7. 10.Οι Αιτητές αποστερούνται του δικαιώματος και/ή κωλύονται εν προκειμένω από του να ισχυρίζονται και/ή αμφισβητούν με οποιοδήποτε τρόπο τις επιφυλαχθείσες τιμές του κτήματος το οποίο καλύπτεται με την Υποθήκη Υ304/
8. 11.Η διαδικασία διεξαγωγής Εκτιμήσεων καθώς και οι Εκθέσεις Εκτιμήσεων που λήφθηκαν δυνάμει της σχετικής Νομοθεσίας δεν αποτελούν λόγο ακύρωσης και/ή παραμερισμού της Απόφασης των Καθ΄ ων η Αίτηση να ορίσουν ημερομηνία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. 12.Άνευ βλάβης των πιο πάνω λόγων Ένστασης, η ενεργοποίηση της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν.9/1965από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση βρίσκεται σε συνάρτηση και/ή είναι σύμφωνη με και/ή δεν αντιτίθεται στην εκδοθείσα Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου στη Γενική Αίτηση αρ. 52/2010 ημερομηνίας 6/10/2010 και/ή βρίσκεται σε συνάρτηση και/ή είναι σύμφωνη με και/ή δεν αντιτίθεται στις Συμβάσεις και τους όρους των Εγγράφων Υποθήκης Υ304/
9. 13.Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης των καθ΄ ων η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Παρασκευούλας Λοϊζου, λειτουργού στο Τμήμα Εκποιήσεων Διεύθυνσης Ανάκτησης Χρεών της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ. Στην ένορκη της δήλωση γίνεται αναφορά, μεταξύ άλλων, στις αποφάσεις και στα διατάγματα που εκδόθηκαν προς όφελος των καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών, καθώς και στις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν οι καθ΄ ων η αίτηση ώστε να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, βάσει του Μέρους VIA του Νόμου 9/
10. Ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καταχωρίστηκε και από την εταιρεία J. SARDALOS AND SONS LTD (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως «το ενδιαφερόμενο μέρος»), στην οποία προβάλλονται οι ίδιοι, κατ΄ ουσίαν, λόγοι ένστασης με τους λόγους οι οποίοι προβάλλονται από το ενδιαφερόμενο μέρος. Πρόσθετα, προβάλλεται ότι η αιτήτρια αρ. 1, η οποία τελεί υπό πτώχευση, δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε άδεια ή και εξουσιοδότηση από τον Επίσημο Παραλήπτη, η οποία της παραχωρεί το δικαίωμα για καταχώριση της παρούσας αίτησης. Στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ιωάννας Λεωνίδου, η οποία υποστηρίζει την υπό αναφορά ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, γίνεται, μεταξύ άλλων, αναφορά στην απόφαση η οποία εξεδόθη προς όφελος του ενδιαφερόμενου μέρους και εναντίον της αιτήτριας αρ. 1 κατά την 13/1/2015 στα πλαίσια της αγωγής αρ. 58/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, στην επιβάρυνση (ΜΕΜΟ) η οποία καταχωρίστηκε από το ενδιαφερόμενο μέρος επί του μεριδίου της αιτήτριας αρ. 1 επί του ενυπόθηκου ακινήτου, καθώς επίσης και στην πτωχευτική διαδικασία η οποία καταχωρίστηκε εναντίον της αιτήτριας αρ. 1, η οποία κατέληξε στην έκδοση διατάγματος πτώχευσης εναντίον της κατά την 22/12/
11. Θα πρέπει, επίσης, να αναφερθεί ότι και η επιχειρηματολογία η οποία αναπτύχθηκε από τους ευπαίδευτους συνηγόρους του ενδιαφερόμενου μέρους κατά της ακύρωσης των επίδικων ειδοποιήσεων, ήταν παρόμοια με την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου των καθ΄ ων η αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 44Α-44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου αρ. 9/65, στα άρθρα 80-81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, στα άρθρα 5-17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμών 1956, στη Δ.48 θ.1,2,8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το Μέρος VIA το οποίο προστέθηκε στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο (9/65) με τον πρόσφατο τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014, εισήγαγε μια εντελώς νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, την οποία μπορεί να θέσει σε εφαρμογή ο ενυπόθηκος δανειστής, εφόσον συμμορφωθεί με τις πρόνοιες των άρθρων 44Α και επόμενα. Η βασική διαφορά της με τη διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, η οποία καθορίζεται στα άρθρα 37 και 44 του Νόμου 9/65, είναι ότι αυτή δεν διενεργείται μέσω του διευθυντή του Κτηματολογίου αλλά από τον ίδιο τον ενυπόθηκο δανειστή. Συνεπώς, πρόκειται, κατά την άποψή μου, και για ταχύτερη διαδικασία εκποίησης συγκριτικά με τη διαδικασία των άρθρων 37 και
12. Έχω μελετήσει με προσοχή την επιχειρηματολογία η οποία τέθηκε ενώπιόν μου από τις εκατέρωθεν πλευρές. Αυτό το οποίο διαφαίνεται από τα όσα διαλαμβάνει το άρθρο 44Γ του Νόμου 9/1965, είναι ότι η διαδικασία η οποία προνοείται στο Μέρος VIA ξεκινά με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη από τον ενυπόθηκο δανειστή της έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων, καλώντας τον ενυπόθηκο οφειλέτη όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την κατάσταση λογαριασμού, σε προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της υπό αναφορά ειδοποίησης. Κατά δε το άρθρο 44Β

(2)(α) σε περίπτωση που ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.66(Ι)/1997), η κατά τον Τύπο «Ι» ειδοποίηση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη θα πρέπει να συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του ιδίου Παραρτήματος. Κατά δε το άρθρο 44Γ

(2), σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης του τύπου που του επιδίδεται, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ιδίου Παραρτήματος, στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό και η οποία θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη μέρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Αξίζει να επισημάνω ότι είναι αυτόν τον τύπο ειδοποίησης που προσβάλλουν οι αιτητές με την υπό εξέταση αίτησή τους. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, αποτέλεσε κοινό τόπο ότι η ειδοποίηση των καθ΄ ων η αίτηση του Τύπου «ΙΑ» για τον πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου επιδόθηκε στους αιτητές κατά την 20/12/2016, με αυτή δε ενημερώνονταν για την πρόθεση των καθ΄ ων η αίτηση να προχωρήσουν στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με τη διαδικασία του προβλεπόμενου στο Μέρος VIA του Νόμου πλειστηριασμού, κατά την 3/4/

1. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ένας από τους λόγους για τους οποίους ζητείται η ακύρωση των επίδικων ειδοποιήσεων του Τύπου «ΙΑ» είναι το ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν επέδωσαν, κατά τους αιτητές, ούτε την ειδοποίηση σύμφωνα με τον τύπο «Ι» ούτε και την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Θ», η επίδοση των οποίων θα έπρεπε να προηγηθεί της επίδοσης της ειδοποίησης του Τύπου «ΙΑ». Οι καθ΄ ων η αίτηση, από πλευράς τους, απορρίπτουν τον ισχυρισμό ότι δεν υπήρξε συμμόρφωσή τους με τα όσα προνοούνται στα σχετικά άρθρα του Μέρους VIA του Νόμου. Στην ένορκη δήλωση της κας Παρασκευούλας Λοϊζου, που υποστηρίζει τη ειδοποίηση πρόθεσης ένστασής τους, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι καθ΄ ων η αίτηση στις 7/9/2015 επέδωσαν στους αιτητές τόσο τις ειδοποιήσεις τύπου «Θ» όσο και τις ειδοποιήσεις τύπου «Ι» συνοδευόμενες από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη. Επισυνάπτονται δε αντίγραφα τεσσάρων ενόρκων δηλώσεων επίδοσης του ιδιώτη επιδότη Γιώργου Τζιούρου ημερομηνίας 11/9/2015 (Τεκμήριο 3). Βάσει του αδιαμφισβήτητου περιεχομένου των υπό αναφορά ενόρκων δηλώσεων επίδοσης, κατά τη 10/9/2015 επιδόθηκαν επίσημα αντίγραφα ειδοποιήσεων «ΤΥΠΟΣ Θ», «ΤΥΠΟΣ Ι» και κατάσταση λογαριασμού προσωπικά στη Χρυσούλα Πέτρου - αιτήτρια αρ. 1 και στον Πέτρο Δημήτρη Πέτρου - αιτητή αρ.
2. Στην κάθε ένορκη δήλωση επίδοσης επισυνάπτονται τα επιδοθέντα έγγραφα τα οποία αποτελούνται από (α) μία επιστολή της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας Λτδ ημερομηνίας 7/9/2015 στην οποία αναφέρεται η πρόθεσή της να προχωρήσει στην άσκηση του δικαιώματός της για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, (β) την ειδοποίηση του Τύπου «Θ», (γ) την ειδοποίηση του Τύπου «Ι» και (δ) κατάσταση λογαριασμού. Οι δύο από τις ρηθείσες ενόρκους δηλώσεις επίδοσης αφορούν την αιτήτρια αρ. 1 και οι άλλες δύο τον αιτητή αρ.
3. Από τις επιστολές δε της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας Λτδ, αυτές οι οποίες επισυνάπτονται στις ενόρκους δηλώσεις επίδοσης που αφορούν την αιτήτρια αρ. 1, απευθύνονται προς την ίδια, ενώ οι επιστολές που επισυνάπτονται στις ενόρκους δηλώσεις επίδοσης που αφορούν τον αιτητή αρ. 2 απευθύνονται προς τον ίδιο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών στη γραπτή του αγόρευση επιχειρηματολογεί ότι οι καθ΄ ων η αίτηση επέδωσαν στους αιτητές μια επιστολή τους που αναφέρει ότι προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και ότι εσωκλείουν τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» και κατάσταση λογαριασμού η οποία δεικνύει το οφειλόμενο χρέος, τους τόκους και τα άλλα έξοδα. Κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο, οι καθ΄ ων η αίτηση δηλαδή, προχώρησαν απ΄ ευθείας στο στάδιο του άρθρου 44Γ

(1)χωρίς να συμμορφωθούν με το άρθρο 44Β, παρά τη ρητή αναφορά στο άρθρο 44Γ

(1)ότι τηρούνται οι διατάξεις του άρθρου 44Β. Αδυνατώ να αντιληφθώ τον ως άνω συλλογισμό του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών. Στις ρηθείσες επιστολές της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας Λτδ αναφέρεται, πράγματι, ότι εσωκλείονται (α) ειδοποίηση υπό τον Τύπο «Θ», ως προνοείται στο άρθρο 44Β

(2)του Νόμου (β) ειδοποίηση υπό τον Τύπο «Ι», ως προνοείται στο άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου και (γ) κατάσταση λογαριασμού η οποία δεικνύει το οφειλόμενο χρέος, τόκους και άλλα έξοδα. Τα έγγραφα αυτά συνοδεύουν την κάθε μία από τις τέσσερις υπό αναφορά επιστολές. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, στην κάθε μία από τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης του κ. Τζιούρου αναφέρεται ποια έγγραφα επέδωσε στους αιτητές, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτει, στα οποία περιλαμβάνεται ο Τύπος «Θ», ο Τύπος «Ι» και κατάσταση λογαριασμού. Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι πέραν της απλής αναφοράς στις ρηθείσες επιστολές της Κεντρικής Συνεργατικής Τράπεζας Λτδ στα έγγραφα αυτά, επισυνάπτονται και τα ίδια τα έγγραφα, τα οποία επιδόθηκαν στους αιτητές, συμφώνως του αδιαμφισβήτητου περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων επίδοσης του κ. Τζιούρου. Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών ότι οι καθ΄ ων η αίτηση προχώρησαν απευθείας στο δεύτερο στάδιο, χωρίς πρώτα να συμμορφωθούν με τις πρόνοιες του άρθρου 44Β. Είμαι της άποψης ότι, ενόψει της πρωτογενούς φύσης της παρούσας διαδικασίας, οι αιτητές ήταν αυτοί που είχαν το βάρος να αποδείξουν ότι δεν τους είχαν επιδοθεί τα ανωτέρω περιγραφόμενα έγγραφα. Απέτυχαν όμως να αποσείσουν το βάρος αυτό. Από τη στιγμή που οι καθ΄ ων η αίτηση παρουσίασαν την ως άνω περιγραφόμενη μαρτυρία, το βάρος μετατέθηκε στους αιτητές να την αντικρούσουν, είτε μέσω απαντητικής ένορκης δήλωσης, είτε μέσω του μηχανισμού της αντεξέτασης, νοουμένου ότι θα εξασφάλιζαν πρώτα την άδεια του Δικαστηρίου, κάτι το οποίο όμως δεν έπραξαν. Αξίζει, ακόμα, να επισημάνω ότι οι αιτητές ούτε στις ενόρκους δηλώσεις τους που υποστηρίζουν την υπό εξέταση αίτηση κάνουν ρητή αναφορά στο κατά πόσο τους έχει επιδοθεί ή όχι ο προβλεπόμενος Τύπος «Θ» ή ο Τύπος «Ι» ή η κατάσταση λογαριασμού. Απλά, προβάλλουν, στους λόγους για τους οποίους επιζητούν την ακύρωση των επίδικων ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ», το ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν συμμορφώθηκαν με το Νόμο καθότι δεν τους επέδωσαν ούτε την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Ι» ούτε και την ειδοποίηση σύμφωνα με τον Τύπο «Θ». Ενόψει των όσων αναφέρω λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι ο υπό εξέταση προβαλλόμενος λόγος ακύρωσης δεν μπορεί να πετύχει. Ο άλλος λόγος ακύρωσης, τον οποίο προβάλλουν οι αιτητές, είναι ότι οι καταστάσεις λογαριασμού που επισυνάπτονται στις επιδοθείσες σ΄ αυτούς ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι, κατά τη θέση τους, ελλιπείς και αναιτιολόγητες. Όπως ο λόγος αυτός αναπτύσσεται στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, ενώ στις καταστάσεις που συνοδεύουν την ειδοποίηση του Τύπου «Ι» καταγράφονται χρεωπιστώσεις από 30/12/2014, στις καταστάσεις που συνοδεύουν την Ειδοποίηση «ΙΑ» γίνεται αναφορά σε υπόλοιπο εκ μεταφοράς και καταγράφονται χρεωπιστώσεις από την 1/1/2016 και μετά. Διερωτάται δε ο ευπαίδευτος συνήγορος πώς μπορούν οι εν λόγω καταστάσεις να θεωρηθούν ως «κατάσταση λογαριασμού» του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων, εφόσον ελλείπουν οι χρεωπιστώσεις 15 και πλέον χρόνων. Αυτό το οποίο προκύπτει ξεκάθαρα από το λεκτικό του άρθρου 44Γ

(2)είναι ότι η ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ» δεν επιβάλλεται όπως συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού, σε αντίθεση με την εναρκτήρια ειδοποίηση του Τύπου «Ι» η οποία, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο εδάφιο

(1)του ιδίου άρθρου, θα πρέπει να συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του. Συνεπώς, είναι εκ του περισσού, κατά την άποψή μου, που οι καθ΄ ων η αίτηση επισύναψαν στις επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» κατάσταση λογαριασμού. Ως εκ τούτου, οι αιτητές δεν μπορούν να εγείρουν ως λόγο ακύρωσης την ελαττωματικότητα των υπό αναφορά καταστάσεων. Όσον αφορά την κατάσταση λογαριασμού, η οποία συνοδεύει την επιδοθείσα σ΄ αυτούς ειδοποίηση του Τύπου «Ι», θα πρέπει να αναφερθεί ότι, ενόψει του ότι αυτή δεν έχει εφεσιβληθεί από τους αιτητές, δεν θα μπορούσε να εξεταστεί τυχόν ελαττωματικότητα της επισυνημμένης σ΄ αυτή κατάστασης λογαριασμού στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών υποστηρίζεται ότι η, κατά τη θέση του, ελαττωματικότητα της κατάστασης λογαριασμού κατέστησε ελαττωματικές και τις επιδοθείσες προς τους αιτητές ειδοποιήσεις του Τύπου «ΙΑ». Επισημαίνω ότι η ελαττωματικότητα των επίδικων ειδοποιήσεων προβάλλεται ως αυθύπαρκτος λόγος ένστασης. Έχοντας, όμως, κατά νου ότι η κατάσταση λογαριασμού εκ του περισσού συνήφθη στις επιδοθείσες στους αιτητές ειδοποιήσεις, δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ ότι η οποιαδήποτε ελαττωματικότητα της κατάστασης λογαριασμού επηρέασε και τις επίδικες ειδοποιήσεις. Συνεπώς, ούτε αυτός ο λόγος ακύρωσης μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ως αβάσιμος κρίνεται και ο προβληθείς λόγος ακύρωσης ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις είναι αναιτιολόγητες. Προβάλλεται από τους αιτητές ως λόγος ακύρωσης το ότι η διαδικασία που προνοείται στο Μέρος VIA δεν τυγχάνει εφαρμογής, καθότι στην παρούσα υπόθεση έχει ήδη εκδοθεί διαιτητική απόφαση που ενεγράφη ως δικαστική απόφαση με σχετικά διατάγματα εκποίησης της επίδικης υποθήκης. Όπως ο λόγος αυτός αναπτύσσεται στη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, η οποία προνοείται στο Μέρος VIA, αφορά τις περιπτώσεις όπου υφίσταται τρέχουσα συμβατική σχέση μεταξύ ενυπόθηκου δανειστή και ενυπόθηκου οφειλέτη και προκύπτει υπερημερία. Δεν αφορά, κατά τον κ. Μαρκουλλή, περιπτώσεις όπου η υπόθεση άχθηκε ενώπιον Δικαστηρίου και εκδόθηκε δικαστική απόφαση για το χρέος και διάταγμα εκποίησης υποθήκης. Από πλευράς του ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση, στη γραπτή του αγόρευση, επιχειρηματολογεί ότι για να προσβάλει κάποιος την ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ» θα πρέπει να συντρέχουν οι τέσσερις λόγοι οι οποίοι καθορίζονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου. Κατά τον κ. Λάντο, κανένας από τους ως άνω λόγους συντρέχει στην υπό εξέταση υπόθεση, συνεπώς η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, στη γραπτή του αγόρευση, αναφέρεται σε δύο πρόσφατες αποφάσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, στις οποίες εξετάστηκε αίτημα για ακύρωση ειδοποίησης εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA του Νόμου. Πρόκειται για απόφαση του κ. Χάρη Μαλαχτού, Π.Ε.Δ., στη Αίτηση/Έφεση αρ. 39/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημερομηνίας 12/9/2016 και του κ. Ηλία Γεωργίου, Α.Ε.Δ. στις Αιτήσεις/Εφέσεις αρ. 2/16 και 3/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 6/3/

1. Ο κ. Μαρκουλλής, στη γραπτή του αγόρευση, μνημονεύει το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του κ. Μαλαχτού, μέρος του οποίου μνημονεύεται και από τον Δικαστή κ. Γεωργίου στη δική του απόφαση. «Πράγματι για ποια αναδιάρθρωση χρέους μπορούμε να ομιλούμε όταν το μόνο χρέος που υφίσταται είναι το εξ αποφάσεως χρέος στην αγωγή 1293/2006, Ε. Δ. Λάρνακας. Ειδοποίηση Τύπος «Θ» όχι δεν επιβαλλόταν να επιδοθεί, όπως εισηγείται η Εφεσίβλητη, αλλά δεν θα μπορούσε να επιδοθεί γιατί η διαδικασία που την προνοεί δεν εφαρμόζεται στα υπόψη περιστατικά. Και όπως η ειδοποίηση Τύπος «Θ» παρουσιάζεται άτοπη, το ίδιο και η ειδοποίηση Τύπος «Ι». Αντιπαραβολή του περιεχομένου της με τα υπόψη περιστατικά επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Δεν υπάρχει οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με τη δήλωση σύμβασης υποθήκης, αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό, αλλά δικαστική απόφαση όπου ποσό επιδικάστηκε υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον της Εφεσείουσας. Η δικαστική απόφαση εκδόθηκε την 19/5/2006 και η εκτέλεσή της δεν έχει ανασταλεί, επομένως, πώς μπορεί να έχει η Εφεσείουσα το δικαίωμα μέσα σε 30 ημέρες, όπως η Ειδοποίηση προνοεί, για να πληρώσει το όποιο ποσό προς αποφυγή της εκποίησης, έστω δυνάμει του Μέρους VIA, όταν άμεσα είναι εκτελεστή η δικαστική απόφαση που διατάσσει την εκποίηση. Στην Ειδοποίηση Τύπος «Ι» που επιδόθηκε στην Εφεσείουσα αναφέρεται ότι έγινε απαιτητό το ποσό των €668.383 πλέον τόκοι προς 8,5% επί €256,290 από 1.12.2015, πλέον έξοδα, που δεν καθορίζονται, αλλά σημειώνεται "πλέον έξοδα μέχρι σήμερα περιλαμβανομένων των εξόδων της Ειδοποίησης αυτής". Η υποθήκη ήταν για Λ.ΚΙ.150.000 με απλό τόκο 8,5% από 8.4.
2. Στην επισυνημμένη στην Ειδοποίηση κατάσταση λογαριασμού αναφέρεται ότι το ποσό τη υποθήκης ήταν 256.290 (το αντίστοιχο ποσό σε ευρώ) πλέον τόκους €412.093, στο σύνολο €668.
3. Όμως, το ποσό αυτό δεν οφείλεται από την Εφεσείουσα. Το ποσό που αυτή οφείλει στην Εφεσίβλητη εμφαίνεται στη δικαστική απόφαση και είναι £558.709,35 με τόκο προς 10,60% ετησίως επί ποσού £383.137,24 από 12.4.2006 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως, την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους, πλέον τα επιδικασθέντα έξοδα. Το ποσό που η Ειδοποίηση αναφέρει είναι το μέρος το εξ αποφάσεως χρέους που εξασφαλίζεται από την υποθήκη Υ1057/
4. Η Εφεσείουσα οφείλει το ποσό που αναφέρεται στη δικαστική απόφαση και σε καμιά περίπτωση το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση επιπλέον.» Εν πρώτοις, έχω να αναφέρω ότι με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο το σκεπτικό των ως άνω μνημονευομένων αποφάσεων. Είμαι της άποψης ότι αυτό το οποίο προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 44Β

(1)αλλά και του άρθρου 27 του Νόμου είναι ότι η διαδικασία εκποίησης του Μέρους VIA εφαρμόζεται στις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη με την αποπληρωμή των δόσεων κατά τις προβλεπόμενες στη σύμβαση καθορισμένες ημερομηνίες, με αποτέλεσμα ολόκληρο το δια της σύμβασης υποθήκευσης εξασφαλισμένο ποσό να καθίσταται πληρωτέο. Εφόσον δε η υπερημερία διαρκεί πέραν των 120 ημερών, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να κινήσει τον μηχανισμό της εκποίησης που προνοείται στο Μέρος VIA. Όμως, από τη στιγμή που έχει ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση για το οφειλόμενο χρέος αλλά και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης, δεν υπάρχει πλέον πληρωτέο ποσό δυνάμει της σύμβασης υποθήκης αλλά δυνάμει της δικαστικής απόφασης. Καθίσταται δε φανερό ότι στην περίπτωση έκδοσης δικαστικής απόφασης καθώς και διατάγματος εκποίησης της υποθήκης πολλές από τις πρόνοιες των άρθρων 44Β και επόμενα του Μέρους VIA, αντικειμενικά δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Λανθασμένα, κατά την άποψή μου, στις επιδοθείσες στους αιτητές επίδικες ειδοποιήσεις του Τύπου «ΙΑ», αναγράφεται ότι το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της υποθήκης Υ304/1999 ανέρχεται σε €86.243,30 και €229.663,20, πλέον τόκοι και έξοδα. Οποιοδήποτε ποσό κατέστη απαιτητό εναντίον των αιτητών είναι δυνάμει των δύο διαιτητικών αποφάσεων για τις οποίες δόθηκε άδεια όπως εγγραφούν και εκτελεστούν ως δικαστικές αποφάσεις και όχι δυνάμει της ως άνω περιγραφόμενης υποθήκης. Πέραν των πιο πάνω, από τη στιγμή που οι καθ΄ ων η αίτηση εξασφάλισαν διάταγμα για εκποίηση της επίδικης υποθήκης, επιπλέον δε προχώρησαν στην κατάθεση αίτησης αναγκαστικής πώλησης (ΑΝΠ138/12) δυνάμει του άρθρου 37 του Νόμου 9/65, όπως οι ίδιοι προβάλλουν στους λόγους ένστασής τους, η από μέρους τους ενεργοποίηση της διαδικασίας εκποίησης του Μέρους VIA του Νόμου αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, αφού χρησιμοποιούνται δύο παράλληλες και διαφορετικές μεταξύ τους διαδικασίες προς επίτευξη του ίδιου σκοπού (Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beagradska D.D.

(1996)1 Α.Α.Δ. 911). Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι οι ως άνω μνημονευόμενες αποφάσεις των Δικαστών Μαλαχτού και Γεωργίου αφορούσαν αίτημα για ακύρωση ειδοποίησης του Τύπου «Ι», της ειδοποίησης δηλαδή με την οποία ξεκινά η διαδικασία της εκποίησης. Αντίθετα, με την υπό εξέταση αίτηση επιζητείται η ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», η οποία προνοείται στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου. Δεν διαφεύγει, ακόμα, της προσοχής μου ότι, συμφώνως του εδαφίου

(3)του ιδίου άρθρου μπορεί να ζητηθεί ο παραμερισμός του υπό αναφορά τύπου ειδοποίησης για τους τέσσερις λόγους οι οποίοι καθορίζονται στο εν λόγω εδάφιο. Όπως υποστηρίζεται από την πλευρά των καθ΄ ων η αίτηση, κανένας από τους λόγους αυτούς δεν συντρέχει στην περίπτωση των επίδικων ειδοποιήσεων του Τύπου «ΙΑ», ώστε να δικαιολογείτο ο παραμερισμός τους. Θεωρώ όμως ότι το όλο ζήτημα δεν μπορεί να εξεταστεί στη βάση των στεγανών του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ αλλά μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο εξέτασης του κατά πόσο ο μηχανισμός εκποίησης που προνοεί το Μέρος VIA μπορεί να τύχει εφαρμογής στην υπό εξέταση περίπτωση, όπου οι καθ΄ ων η αίτηση έχουν εξασφαλίσει διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεση των εναντίον των αιτητών εκδοθεισών διαιτητικών αποφάσεων καθώς και για εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Είμαι της άποψης ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις του Τύπου «ΙΑ» θα μπορούσαν να εξεταστούν κάτω από το φακό του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου στην περίπτωση που αποφάσιζα ότι το μέρος VIA του Νόμου θα μπορούσε να τύχει εφαρμογής στην υπό εξέταση υπόθεση. Έχοντας υπόψη μου όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις του Τύπου «ΙΑ» θα πρέπει να ακυρωθούν λόγω της μη εφαρμογής του Μέρους VIA του Νόμου στην υπό εξέταση περίπτωση. Συνακόλουθα, θα πρέπει να ακυρωθεί και η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, η οποία έχει οριστεί κατά την 3/4/2017. Για το τέλος, θα ήθελα να σχολιάσω το λόγο ένστασης του ενδιαφερόμενου μέρους ότι η αιτήτρια αρ. 1, η οποία τελεί υπό πτώχευση, δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε άδεια ή και εξουσιοδότηση από τον Επίσημο Παραλήπτη η οποία της παραχωρεί το δικαίωμα για καταχώριση της παρούσας αίτησης. Αυτό το οποίο θα ήθελα να αναφέρω είναι ότι στα επισυνημμένα στην υπό εξέταση αίτηση έγγραφα περιλαμβάνεται ο τύπος διορισμού δικηγόρου, ο οποίος υπογράφεται από τον Επίσημο Παραλήπτη, ως διαχειριστή της περιουσίας της αιτήτριας αρ. 1, βάσει του οποίου εξουσιοδοτούνται οι δικηγόροι Γ. Φ. Πιττάτζης ΔΕΠΕ όπως λάβουν εκ μέρους του δικαστικά μέτρα εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Πρόσθετα, θα ήθελα να επισημάνω ότι με τη γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της αιτήτριας αρ. 1 παρουσιάζεται και το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 18/1/2017 με το οποίο επετράπη στην αιτήτρια αρ. 1 να εγείρει αίτηση εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Ενόψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι ο υπό εξέταση λόγος ένστασης δεν έχει περιθώρια επιτυχίας. Θα ήθελα, επίσης, να προσθέσω ότι το Μέρος VIA του Νόμου 9/65 δεν φαίνεται να παραχωρεί το δικαίωμα σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να ενστεί σε αίτηση η οποία υποβάλλεται από ενυπόθηκο οφειλέτη για ακύρωση ειδοποίησης του Τύπου «ΙΑ». Αντίθετα, αυτό το οποίο προκύπτει ξεκάθαρα, κατά την άποψή μου, από το λεκτικό του άρθρου 44Γ

(3)είναι ότι οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος έχει το δικαίωμα να καταχωρίσει έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, εφόσον επηρεάζεται και το ίδιο από αυτή. Σχετικό είναι και το άρθρο 44ΙΓ το οποίο προνοεί ότι οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέρονται παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του Μέρους VIA, δύναται να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Ενόψει των όσων αναφέρονται αμέσως πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι, εν πάση περιπτώσει, το ενδιαφερόμενο μέρος δεν είχε locus standi να ενστεί στην υπό εξέταση αίτηση. Για όλους τους λόγους που έχω επεξηγήσει πιο πάνω, καταλήγω ότι η αίτηση θα πρέπει να πετύχει. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς, θα βαρύνουν τους καθ΄ων η αίτηση και το ενδιαφερόμενο μέρος. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνονται οι επιδοθείσες στους αιτητές ειδοποιήσεις του Τύπου «ΙΑ». Συνακόλουθα, ακυρώνεται και η διαδικασία εκποίησης δια δημοσίου πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, η οποία έχει καθοριστεί την 3/4/2017. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητής και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ΄ων η αίτηση και του ενδιαφερόμενου μέρους. (Υπ.) ................ Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. /ΜΧΚ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο