Marfin Popular Bank Public Company Ltd ν. Hudson Colin Peter κ.α., Αρ. Αγωγής: 793/2011, 28/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:A14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 793/2011 Μεταξύ: Marfin Popular Bank Public Company Ltd Ενάγουσα -και-
- Hudson Colin Peter
- A. Chacholis Developers Ltd Εναγομένων Αίτηση ημερ. 22.1.15 για παραμερισμό της απόφασης 28 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τον εναγόμενο 1 - αιτητή: κ. Γαλανός (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Β. Ιωάννου) Για την ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κα Ραφαήλ (για ν΄ακούσει απόφαση η κα Γ. Θωμά) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Ο εναγόμενος 1 - αιτητής μεταξύ άλλων, επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του την 6.3.12 στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής. Οι δε λόγοι παραμερισμού της απόφασης εστιάζονται στο ότι (α) η επίδοση δεν είναι καλή υπό τις περιστάσεις (β) το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και τέλος (γ) υπάρχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση του εναγόμενου 1 - αιτητή και έγκαιρα λήφθηκαν μέτρα από μέρους του.
- Η αίτηση, μεταξύ άλλων, βασίζεται στην Δ.17 θ.10, Δ.48 θ.1-4, 7, 9 και 13, στα άρθρα 2, 5, 15, 16, 17, 27-30 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/01 και στον Κανονισμό (ΕΚ) 1993/07 και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Π. Δημητρίου. Αναφέρει, μεταξύ άλλων, σ΄ αυτήν τους λόγους για τους οποίους η επίδοση δεν είναι καλή υπό τις περιστάσεις. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο αιτητής είναι καταναλωτής στα πλαίσια του άρθρου 15 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/01 και λαμβανομένου υπόψη ότι είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, αναφέρει ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Περαιτέρω δε, δηλώνει ότι ο εναγόμενος έχει καλή υπεράσπιση καθότι οι συμφωνίες δανείου είναι άκυρες καθότι συνάφθηκαν χωρίς την απαραίτητη εξουσιοδότηση και/ή βάση άκυρου πληρεξουσίου και/ή ψευδών παραστάσεων. Αναφέρεται ότι ο εναγόμενος 1 - αιτητής δεν υπέγραψε οποιοδήποτε πληρεξούσιο, δεν τον συμβούλεψαν σχετικά με τους όρους της συμφωνίας και δεν είχε την ευκαιρία να διαπραγματευτεί τους όρους αυτής. Δηλώνει επίσης ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε συμβουλή αναφορικά με τους κινδύνους σύναψης δανείου σε ξένο συνάλλαγμα όπως το επίδικο δάνειο. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι όροι των επίδικων συμφωνιών δανείων είναι καταχρηστικοί. Στο στάδιο αυτό επισημαίνεται ότι στην εν λόγω ένορκη δήλωση υφίστανται διαζευκτικοί ισχυρισμοί πράγμα ανεπίτρεπτο. Δεν μπορεί από τη μια να ισχυρίζεται ότι δεν υπέγραψε το πληρεξούσιο έγγραφο και από την άλλη να προβάλλει διαζευκτικό ισχυρισμό ότι η συμφωνία δανείου συνάφθηκε με βάση ψευδείς παραστάσεις, ότι δεν τον συμβούλευσαν και δεν διαπραγματεύτηκε τους όρους της συμφωνίας.
- Η ενάγουσα - καθ΄ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλει ότι (α) η επίδοση είναι καλή υπό τις περιστάσεις (β) το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής (γ) δεν έχει αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και τέλος (δ) η διαγωγή που επέδειξε ο εναγόμενος συνιστά καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας.
- Κατ΄ αρχήν θα εξεταστεί κατά πόσο η επίδοση στον εναγόμενο 1 - αιτητή είναι καλή υπό τις περιστάσεις, καθότι σε αντίθετη περίπτωση η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae, δικαιωματικά για τον εναγόμενο ως οφειλόμενο χρέος προς τη δικαιοσύνη. Κακή επίδοση συνιστά θεμελιακό ελάττωμα που δημιουργεί υποχρέωση για παραμερισμό μιας ερήμην απόφασης. Η νομολογία μας προσέδωσε στο ζήτημα συνταγματική διάσταση που προκύπτει από το άρθρο 30.3 (α)(β) του Συντάγματος υποδεικνύοντας ότι η δέουσα επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με την δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο και τη δυνατότητα του, ως θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του (βλ. Μανώλη ν Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ.Έφ.413/2011 ημερ. 3.2.17). Σε τέτοιες περιπτώσεις η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiue χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο οι εναγόμενοι - αιτητές έδειξαν ότι είχαν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και συνήθως ο ενάγοντας καταδικάζεται και στα έξοδα. (Βλ. Halsbury´s Laws of England 3η έκδοση, Τόμος 22, παράγραφος 1667 σελ. 788-789, Hughes v Justin
(1894)1 QB 667, Armitaye v. Parsons
(1968)2 K.B. 410, Muir v Jenks
(1913)2 K.B.412). 5.1 Στην προκείμενη περίπτωση στις 11.8.11 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και στις 3.10.11 στα πλαίσια αίτησης ημερ. 30.8.11 εκδόθηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο 1 με την επίδοση αυτού στον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του κ.Α. Πελεκάνο, δικηγόρο. Ο εναγόμενος 1 μπορούσε να καταχωρίσει εμφάνιση εντός 40 ημερών από την πιο πάνω επίδοση και στην περίπτωση που παρέλειπε να καταχωρίσει εμφάνιση οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση θα θεωρείτο ως δεόντως επιδοθείσα εάν αναρτάτο στον πίνακα του Δικαστηρίου για περίοδο 10 ημερών. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «ο εναγόμενος 1 κατά το χρόνο σύναψης των επίδικων συμφωνιών μέχρι και σήμερα είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού» σε διεύθυνση που καθορίζεται. Περαιτέρω δε αναφέρεται σ΄ αυτήν ότι με βάση ειδικά πληρεξούσια έγγραφα ημερ. 19.9.08 ο εναγόμενος εξουσιοδότησε το δικηγόρο κ.Α. Πελεκάνο να προβαίνει σε συγκεκριμένες ενέργειες. 5.2 Στις 11.11.11 επιδόθηκε στον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του εναγομένου 1 το κλητήριο ένταλμα. Δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση και έτσι στις 23.2.12 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω της πιο πάνω παράλειψης του και ακολούθως στις 6.3.12 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου 1 για το ποσό των €251.748,34 πλέον ποσό €142.809,14 πλέον τόκους και έξοδα. Η ενάγουσα επιφύλαξε την προώθηση των άλλων διεκδικήσεων σε βάρος του εναγόμενου 1 σε μεταγενέστερο στάδιο. Η αγωγή σε σχέση με τον εναγόμενο 2 εκκρεμεί προς εκδίκαση. Να σημειωθεί ότι με την Έκθεση Απαίτησης πέραν των ποσών επιζητείται, μεταξύ άλλων, απόφαση ότι η ενάγουσα έχει δικαίωμα να ασκήσει όλα τα δικαιώματα του εναγόμενου 1 που απορρέουν από τα πωλητήρια έγγραφα ημερ. 24.9.08, απόφαση με την οποία ότι η ενάγουσα δύναται να αποσύρει τα πωλητήρια έγγραφα από το Κτηματολόγιο, την ακύρωση των πωλητηρίων και την πώληση αυτών. 5.3 Όπως διαφαίνεται στις 22.9.08 καταρτίστηκαν δύο συμφωνίες δανείου για το ποσό των €207.994.- και €118.295.-. Οι εν λόγω συμφωνίες υπογράφηκαν από την ενάγουσα και τον κ. Άντρο Πελεκάνο ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του εναγόμενου 1 και συνοδεύονταν από σχετικά πληρεξούσια. Με τα πληρεξούσια έγγραφα ημερ. 19.9.08 ο εναγόμενος 1 εξουσιοδότησε τον κ. Α. Πελεκάνο να προβαίνει σε συγκεκριμένες πράξεις για λογαριασμό του και ειδικότερα μεταξύ άλλων, να ανοίγει λογαριασμούς, να υπογράφει και να εκδίδει επιταγές, να ανοίγει πιστώσεις, να αιτείται ή υπογράφει εγγυήσεις για λογαριασμό του, να οπισθογραφεί επιταγές, να δίδει εντολές και οδηγίες σε σχέση με την πώληση ή αγορά μεταξύ άλλων ξένου νομίσματος, να διαπραγματεύεται και να εξασφαλίζει τραπεζικές διευκολύνσεις, δάνεια, να υποθηκεύει και να εκχωρεί την ακίνητη περιουσία. Με τα επίδικα πληρεξούσια δεν εξουσιοδοτήθηκε ο κ.Α. Πελεκάνος να αποδέχεται επίδοση κλητηρίου εντάλματος για λογαριασμό του εναγόμενου 1. Περαιτέρω με πληρεξούσια έγγραφα ο εναγόμενος 1 εξουσιοδότησε την ενάγουσα να προβαίνει σε συγκεκριμένες πράξεις και σ΄ αυτές δεν περιλαμβάνεται η επίδοση του κλητηρίου στον δικηγόρο κ. Α. Πελεκάνο. Σε κάθε μια από τις συμφωνίες δανείου επισυνάπτεται έγγραφο τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των συμφωνιών δανείου. Με αυτά ο κ.Α. Πελεκάνος δηλώνει ότι η επίδοση σε περίπτωση καταχώρισης κλητηρίου εντάλματος μπορεί να γίνει είτε στην τελευταία διεύθυνση είτε στον κ.Α. Πελεκάνο στη διεύθυνση που περιγράφεται σ΄ αυτή. 5.4 Διαπιστώνεται ότι με βάση τα πληρεξούσια έγγραφα που παραχώρησε ο εναγόμενος 1 δεν εξουσιοδοτήθηκε ο δικηγόρος κ.Α. Πελεκάνος ν' αποδέχεται επίδοση αγωγής ή οποιοδήποτε δικαστικό έγγραφο για λογαριασμό του εναγόμενου 1. 5.5 Στην υπόθεση Γεωργαλλίδη ν Χρίστου
(1997)1Α ΑΑΔ 247 η επίδοση που έγινε σε γραμματέα στο γραφείο του εναγόμενου που δεν ήταν υπεύθυνη στο χώρο εργασίας θεωρήθηκε κακή επίδοση. Το Δικαστήριο που είχε εκδώσει την απόφαση βασίστηκε στην επίδοση για να ικανοποιηθεί ότι ο εναγόμενος είχε λάβει γνώση της αγωγής. Κρίθηκε ότι η διαδικασία υπήρξε πλημμελής με αποτέλεσμα να εκδοθεί αντικανονικά απόφαση εναντίον του εναγομένου και ότι από τη στιγμή που η επίδοση κρίθηκε κακή το Δικαστήριο όφειλε να παραμερίσει την απόφαση χωρίς να τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. 5.6 Στην υπόθεση White v Weston
(1968)2 All E.R.842 αποφασίστηκε ότι από τη στιγμή που διαπιστώνεται επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε μη υπεύθυνο πρόσωπο στον επαγγελματικό χώρο και, κατά συνέπεια, η επίδοση είναι κακή δεν εγείρεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας αλλά το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ex debito justiciae να παραμερίσει την απόφαση χωρίς οποιοδήποτε όρο σχετικά με τα έξοδα. 5.7 Το θέμα της επίδοσης μιας αγωγής είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθότι είναι δικαιοδοτικό υπό την έννοια πως χωρίς νόμιμη ή παραδεκτή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να προχωρήσει (βλ. Lion Insurance Agency Ltd ν Αδάμου Νικηφόρου
(2004)1 ΑΑΔ 1610).
- Σχετικές με το υπό εξέταση ζήτημα είναι η Δ.6 θ.2 και Δ.5 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.6 θ.2 προνοεί τα ακόλουθα: «Τα μέρη σε ένα συμβόλαιο μπορούν να συμφωνήσουν ότι η επίδοση οιουδήποτε κλητηρίου εντάλματος σε οιανδήποτε αγωγή που θα εγερθεί εν σχέσει με τέτοιο συμβόλαιο μπορεί να γίνει σε οιονδήποτε μέρος εντός ή εκτός Κύπρου σε οιονδήποτε διάδικο ή σε οιονδήποτε πρόσωπο που θα αντιπροσωπεύει οιονδήποτε διάδικο ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο που θα καθορίζεται στο συμβόλαιο. Τέτοια επίδοση κλητηρίου εντάλματος στον τόπο (αν υπάρχει) ή στον διάδικο ή στο πρόσωπο (αν υπάρχει) ή κατά τον τρόπον (αν υπάρχει) που θα καθορίζεται στο συμβόλαιο θα θεωρείται καλή επίδοση οπουδήποτε και αν κατοικούν οι διάδικοι και αν δεν καθορίζεται τόπος, τρόπος ή πρόσωπο ως ανωτέρω, τότε επίδοση εκτός Κύπρου του κλητηρίου εντάλματος μπορεί να διαταχθεί.»
- Η Δ.5 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ρητά προνοεί ότι σε περίπτωση όπου υπάρχει αντιπρόσωπος εντός δικαιοδοσίας, ένα κλητήριο που προκύπτει από σύμβαση μπορεί, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, να επιδοθεί στον αντιπρόσωπο. Η ειδοποίηση του συγκεκριμένου διατάγματος και επίσημο αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος πρέπει αμέσως να αποστέλλεται στον εναγόμενο εκτός δικαιοδοσίας. Η Δ.5 θ.8 προνοεί τα ακόλουθα: «Όταν ένα συμβόλαιο συναφθεί στην Κύπρο υπό ή δια μέσου αντιπροσώπου που διαμένει ή διεξάγει επιχειρήσεις στην Κύπρο δια λογαριασμό άλλου που διαμένει ή διεξάγει επιχειρήσεις εκτός Κύπρου, ένα κλητήριο ένταλμα σε αγωγή που προκύπτει από τέτοια σύμβαση μπορεί, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου ή Δικαστού που δίδεται πριν την λήξη τέτοιας αντιπροσώπευσης ή την λήξη των σχέσεων με το πρόσωπο που είναι στο εξωτερικό να επιδοθεί στον αντιπρόσωπο. Ειδοποίηση του διατάγματος (που δίδει άδεια για τέτοια επίδοση στον αντιπρόσωπο) και επίσημο αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος πρέπει αμέσως να στέλλεται με προπληρωμένη διπλοασφαλισμένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου στον Εναγόμενον ή Εναγομένους στην ή στις διευθύνσεις εκτός δικαιοδοσίας, νοουμένου ότι τίποτε σ΄αυτό τον κανονισμό θα αχρηστεύσει ή θα επηρεάζει οιονδήποτε άλλο τρόπο που προνοείται σ΄αυτούς τους Κανονισμούς.». Στο Annual Practice του 1958 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με την O.9 r.8A, η οποία είναι η αντίστοιχη διαταγή με την Δ.5 θ.8: «The power of serving an agent given by this Rule is one that must be exercised with very great caution. It was not at all intended by this Rule to do away with service out of the jurisdiction in ordinary cases. The power to make an order under this Rule is discretionary and except under exceptional circumstances, it ought not to be exercised in cases where there is no difficulty in getting an order for and effecting service out of the jurisdiction in the ordinary way. An order should not be made under this Rule merely because the defendant has contracted by or through an agent in this country. The application for an order under this Rule should in each case be supported by an affidavit going fully into the circumstances relating to the making of the contract and the difficulties that exist in effecting service out of the jurisdiction in the ordinary way. The mere statement that the defendant resides out of the jurisdiction and has made a contract through an agent within the jurisdiction is not sufficient. ... The order should not be made as a matter of course, but only where special circumstances are shown, justifying the application of the Rule.»
- Κατ΄ αρχήν αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 είναι κάτοικος εξωτερικού και ως αναφέρει η ενάγουσα - καθ΄ης η αίτηση στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 30.8.11 ο εναγόμενος 1 «κατά το χρόνο σύναψης των επίδικων συμφωνιών μέχρι και σήμερα είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. .» σε συγκεκριμένη διεύθυνση. Ακολούθως εκδόθηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του εναγόμενου
- Με βάση τα πληρεξούσια έγγραφα που παραχώρησε ο εναγόμενος 1 δεν εξουσιοδοτήθηκε ο δικηγόρος κ. Α. Πελεκάνος να αποδέχεται επίδοση αγωγής ή οποιουδήποτε δικαστικού εγγράφου για λογαριασμό του εναγόμενου
- Παρά ταύτα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των συμφωνιών δανείου γραπτή δήλωση του κ. Α. Πελεκάνου ότι μπορεί να αποδέχεται επίδοση κλητηρίου εντάλματος και ότι τέτοια επίδοση θα θεωρείται ως καλή. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω η επίδοση δεν θεωρείται καλή υπό τις περιστάσεις και θα πρέπει να παραμεριστεί ex debito justitiae. Περαιτέρω η ενάγουσα δεν συμμορφώθηκε με τις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.5 θ.8 όπως εκτίθεται πιο πάνω και ειδικότερα δεν αποστάληκε αντίγραφο του κλητηρίου με διπλοασφαλισμένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου στον εναγόμενο.
- Το Δικαστήριο παρά το γεγονός ότι έχει καταλήξει ότι η επίδοση δεν είναι καλή υπό τις περιστάσεις θα προχωρήσει να εξετάσει το ζήτημα που έχει θέσει ο εναγόμενος 1 - αιτητής ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία καθότι είναι καταναλωτής. Το ζήτημα αυτό έχει αποφασιστεί σε δεκάδες υποθέσεις από τούτο το Δικαστήριο. Η δικαιοδοσία των Δικαστηρίων είναι ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμη και κατ΄έφεση (βλ. Παναγιώτου ν Χ»Κυριάκου,
(1991)1 ΑΑΔ 362). Λόγω της φύσης και της σοβαρότητας του, αφού ελλείψει δικαιοδοσίας κάθε απόφαση είναι άκυρη. Το ζήτημα μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ. Michaelidou v Gregoriou and others,
(1988)1 CLR 88). Στο στάδιο όμως αυτό δεν υφίστανται αποκρυσταλλωμένα γεγονότα ώστε ν΄ αποφασιστεί κατά πόσο είναι καταναλωτής ή επενδυτής υπό τις περιστάσεις. 10. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η επίδοση στον εναγόμενο 1 δεν είναι καλή και έτσι η απόφαση που εκδόθηκε ερήμην κρίνεται ως μη κανονική. Συνακολούθα η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του εναγόμενου 1 στις 6.3.2012, παραμερίζεται. Ο εναγόμενος 1 δύναται να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης εντός 10 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου 1 - αιτητή και εναντίον της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.): .................................... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο