← Κύπρος

Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία «ΛΗΔΡΑ» Λτδ ν. Laphia Development Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 136/16, 8/2/2017

Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία «ΛΗΔΡΑ» Λτδ ν. Laphia Development Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 136/16, 8/2/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:A9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 136/16 Μεταξύ: Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία «ΛΗΔΡΑ» Λτδ Ενάγουσας -και-

  1. Laphia Development Ltd
  2. Ανδρέα Τσιαττάλα
  3. Αθηνάς Τσιαττάλα
  4. Lara Τσιαττάλα Εναγομένων Αίτηση ημερ. 9.12.16 για παράταση του χρόνου 8 Φεβρουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για αιτητή: κ. Κ.Βαρνάβα για κ.Γ. Ζ. Γεωργίου Για καθ΄ων η αίτηση: κα Ε. Μιντή για κ.Γ. Μιντή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  5. Με την παρούσα αίτηση η ενάγουσα - αιτήτρια επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η παράταση του χρόνου για καταχώριση Απάντησης στις Υπερασπίσεις των εναγομένων 1 και
  6. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.57 θ.2, Δ.21 θ.14

(1)και στην Δ.48 θ.1, 2, 8(qq) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Π. Χριστοδούλου στην οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι στις 28.9.16 καταχωρήθηκαν οι Υπερασπίσεις των εναγομένων και η ετοιμασία της Απάντησης στην Υπεράσπιση δεν ολοκληρώθηκε ενόψει του γεγονότος ότι ο δικηγόρος που χειριζόταν την υπόθεση αποχώρησε από το γραφείο. Επισημαίνεται ότι η καθυστέρηση στην καταχώριση της Απάντησης οφείλεται σε αντικειμενικούς λόγους και είναι καλόπιστη. Όταν στις 7.10.16, ο χειρισμός της υπόθεσης ανατέθηκε σε άλλο δικηγόρο αντιλήφθηκε ότι δεν είχαν καταχωρηθεί η Απάντηση στην Υπεράσπιση και έτσι δύο μέρες μετά καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση στην οποία οι εναγόμενοι - καθ΄ων η αίτηση συγκατατίθενται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  1. Λίγα λόγια για το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης είναι χρήσιμα. Στις 11.2.16 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο με το οποίο η ενάγουσα αξιώνει από τους εναγόμενους το ποσό των €152.665,42 δυνάμει συμφωνίας δανείου πλέον τόκους ως επίσης και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης που παραχώρησε η εναγόμενη
  2. Στις 22.3.16 όλοι οι εναγόμενοι καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης και στις 28.9.16 καταχωρήθηκαν οι Εκθέσεις Υπερασπίσεις όλων των εναγομένων. Δεν καταχωρήθηκε Απάντηση στην Υπεράσπιση. Περαιτέρω η ενάγουσα δεν εξέδωσε κλήση για οδηγίες εντός της προθεσμίας που προνοεί η Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας πλην όμως η αγωγή δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μετά την παρέλευση των 60 ημερών και δεν απορρίφθηκε από το Δικαστήριο.
  3. Η Δ.30 ρητά προνοεί ότι ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός 30 ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα να εκδώσει κλήση για οδηγίες σύμφωνα με τον Τύπο
  4. Στην περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος επιδίδει ειδοποίηση στον ενάγοντα με την οποία τον ενημερώνει για την παράλειψη του και τον καλεί όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης να καταχωρίσει αίτηση για οδηγίες. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες η αγωγή ή ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταληφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα είναι η περίπτωση.
  5. Με βάση την Δ.30 θ.1(γ) η αγωγή θεωρείται ως εγκαταληφθείσα και απορρίπτεται από το Δικαστήριο μετά τη λήξη της περιόδου των 60 ημερών στην περίπτωση που δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.30 θ.1(α)(β)(γ). Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται στην Δ.30 θ.1(α)και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους. (βλ. Δ.30 θ.2(β)).
  6. Η Δ.57 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να παρατείνει την προθεσμία που καθορίζεται στους θεσμούς και η Δ.30 θ.2(β) προσδιορίζει τους λόγους για τους οποίους παρατείνονται οι προθεσμίες που προβλέπονται στην Δ.30 θ.1(α) θ.2(α). Οι προθεσμίες και οι χρόνοι που ορίζονται από τους θεσμούς πρέπει να τηρούνται. Η παράταση του χρόνου είναι εξαιρετικό δικονομικό μέτρο. Το Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική εξουσία να παρατείνει το χρόνο. Η εξουσία αυτή είναι ελεύθερη και αδέσμευτη και ασκείται με βάση τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Καθυστέρηση, ειδικά όταν είναι μακρά, πρέπει να αιτιολογείται ικανοποιητικά, διαφορετικά αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για την παράταση των προθεσμιών. Η πρόνοια των Θεσμών κάμπτεται με την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτητή, εάν οι πιο πάνω αρχές ικανοποιούνται και η παράταση είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και τα δοσμένα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης συνηγορούν υπέρ αυτής. (βλ. υπόθεση Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) ΛΤΔ ν Λάμπρου Αδάμου Χ»Νικόλα
(1990)1 ΑΑΔ 470. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Θεόδωρος Χόππης ν Ιάκωβου Παναγή
(1993)1 ΑΑΔ 140: «Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. . Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος.» Στην δε πρόσφατη υπόθεση Μιχαλάκη Αλεξάνδρου ν Λευτέρη Ελευθερίου, ECLI:CY:AD:2016:B31, Πολ.Έφ. αρ. 113/2015/ημερ. 25.1.2016, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η παράταση της προθεσμίας χωρίς αποχρώντα λόγο αποτελεί αυθαίρετη παραβίαση των σχετικών Κανόνων που καθορίζουν τις προθεσμίες και είναι ασυμβίβαστη με την άσκηση από τα Δικαστήρια της σχετικής διακριτικής τους εξουσίας κατά τρόπο δικαστικό. Οι πιο πάνω αρχές έχουν καθιερωθεί σε σειρά αποφάσεων συμπεριλαμβανομένων των: Ανδρέα Π. Λοϊζου ν Παναγιώτη Κοντεάτη
(1968)1 ΑΑΔ 291,2) Πολιτική Έφεση Αρ. 7742, και 3) Αίτηση στην Πολτική Έφεση 7026. Στις Αγγλικές αποφάσεις Craig v Phillips {1877} 7ClVD249, και McC (RD) v McC (JA) and Another {1971} 2 All ER 1097, τονίστηκε ότι ο διάδικος που αιτείται χαλάρωση των προνοιών των Δικαστικών Κανόνων που αφορούν χρονικές προθεσμίες πρέπει να επιδείξει μεγάλη επιμέλεια και όχι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης του. ... Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. {Βλ. The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another,
(1973)1 CLR 1. Erini Costa HadjiMichael v Maria Karamichael and two Others
(1967)1 CLR 61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ ν Χ»Νικόλα
(1990)1 ΑΑΔ 470, Σολιάτης & Συνεργάται ν Α. Χριστοδουλίδη
(1990)1 ΑΑΔ 1162 και Πεύκος Γεωργιάδης ν Δημοκρατίας (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92}. Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. . Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος.»
  1. Στην προκείμενη περίπτωση οι Εκθέσεις Υπερασπίσεις των εναγομένων καταχωρήθηκαν στις 28.9.
  2. Δεν καταχωρήθηκε Απάντηση στην Υπεράσπιση εντός 7 ημερών από την παράδοση της Υπεράσπισης. Η δε ενάγουσα δεν εξέδωσε κλήση για οδηγίες εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών. Σύμφωνα με την Δ.30 θ.1(γ) σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις πρόνοιες της Δ.30 θ.1(α) η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταληφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών. Στην προκείμενη περίπτωση έχει λήξει η περίοδος των 60 ημερών από το χρόνο που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα πλην όμως η αγωγή δεν απορρίφθηκε από το Δικαστήριο καθότι δεν τέθηκε ενώπιον του. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η αγωγή δεν έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο όπως με λεπτομέρεια εξηγείται πιο πάνω, το γεγονός ότι η εναγόμενη συγκατατίθεται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αλλά και των όσων αναφέρονται στη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση κρίνω ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  3. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρισης Απάντησης στις Υπερασπίσεις των εναγομένων για περίοδο 7 ημερών από σήμερα. Καμιά διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) ............................ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.