SYRTIS HOLDINGS LIMITED ν. BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 480/17, 13/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 480/17 SYRTIS HOLDINGS LIMITED Ενάγοντες - Αιτητές και
- BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED
- Αντώνης Βασιλείου Εναγόμενοι - Καθ΄ ων η Αίτηση Αίτηση Ημερομηνίας 25.9.17 Ημερομηνία: 13.10.
- Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Μ. Δειληνός για Δειληνός & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 1: κα Στ. Πολυβίου με κ. Γ. Μίτλεντον για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 2: κ. Π. Πανάγος για Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε. (ο κ. Κ. Πανάγος για να ακούσει απόφαση). ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 25.9.17 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή και παράλληλα μονομερής αίτηση για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Η αγωγή εδράζεται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης και της επιζήμιας ψευδολογίας. Με την μονομερή αίτηση επιδιώκεται η έκδοση του ακόλουθου απαγορευτικού διατάγματος: "A. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους ή/και τους αντιπροσώπους τους ή/και τους υπαλλήλους τους ή/και τους αξιωματούχους τους ή/και τους υπηρέτες τους από του να εισέρχονται ή/και επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην κατοχή και λειτουργία των ξενοδοχείων "MAISTROS HOTEL APARTMENTS" ΚΑΙ "MAISTRALI HOTEL APARTMENTS" στον Πρωταρά της επαρχίας Αμμοχώστου, από της επίδοσης του διατάγματος και μέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής ή/και μέχρι νεότερων οδηγιών του Δικαστηρίου." Ο γραμματέας της Ενάγουσας - Αιτήτριας εταιρείας Γεώργιος Κωμοδρόμος με ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αποκαλύπτει τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της αγωγής και την επιδιωκόμενη ενδιάμεση θεραπεία με την έκδοση του πιο πάνω απαγορευτικού διατάγματος με μονομερή αίτηση. Παραθέτω κατωτέρω τις παραγράφους 4-11, 14-19 της ένορκης δήλωσης του κ. Κωμοδρόμου που δικαιολογούν κατά την αντίληψη των Εναγόντων - Αιτητών την άμεση επέμβαση του Δικαστηρίου και την έκδοση του πιο πάνω απαγορευτικού διατάγματος. "
- Ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου "MAISTROS HOTEL APARTMENTS" στον Πρωταρά είναι η εταιρεία ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (Η.Ε.55745) και ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου "MAISTRALI HOTEL APARTMENTS" επίσης στον Πρωταρά είναι η εταιρεία S & H. HADJIYIANNIS INVESTMENTS LTD (H.E.51828). Τα δύο αυτά ξενοδοχεία θα τα αποκαλώ στη συνέχεια ως «τα ξενοδοχεία».
- Οι μοναδικοί μέτοχοι και στις δύο πιο πάνω αναφερόμενες εταιρείες που είναι ιδιοκτήτριες των ξενοδοχείων είναι ο κ. Σπύρος Χ" Γιάννης και ο αδελφός του κ. Χαράλαμπος Χ" Γιάννης κατά ίσο μερίδιο, ήτοι είναι έκαστος ιδιοκτήτης του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της κάθε εταιρείας.
- Τόσο η εταιρεία ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ όσο και η εταιρεία S & Η. HADJIYIANNIS INVESTMENTS LTD έλαβαν κατά ή περί το 2010 δάνεια από την Ενάγουσα 1 (στο εξής η «Τράπεζα Κύπρου»), το σημερινό υπόλοιπο των οποίων ανέρχεται περίπου στο ποσό των €16.510.000 και CHF11.498.850 (ελβετικά φράγκα).
- Προς εξασφάλιση των δανείων αυτών οι δύο πιο πάνω αναφερόμενες εταιρείες παραχώρησαν ή/και υπέγραψαν προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου κατά ή περί το 2010: (α) Συμφωνίες υποθήκης των ακινήτων που έχουν ανεγερθεί τα ξενοδοχεία. (Υ1329/2010, Υ1330/2010, Υ1331/2010, Υ1333/2010, Υ1334/2010, Υ1336/2010, Υ1339/2010). (β) Συμφωνίες ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 20/5/2010 (στο εξής το «Ομόλογο») (γ) Προσωπικές εγγυήσεις των κ.κ. Σπύρου και Χαράλαμπου Χατζηγιάννη. (δ)Εταιρικές εγγυήσεις.
- Σύμφωνα με τον όρο 7(γ) των συμφωνιών υποθήκης, απαγορεύεται η εταιρεία (που έχει παραχωρήσει την υποθήκη) να ενοικιάσει οποιοδήποτε ενυπόθηκο κτήμα / ακίνητό της για περίοδο πέραν του ενός έτους, χωρίς την γραπτή έγκριση της τράπεζας.
- Σύμφωνα επίσης με τον όρο 13(η) των Συμφωνιών Ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 20/5/2010, η εταιρεία (που έχει παραχωρήσει το Ομόλογο) ανέλαβε την υποχρέωση να μην ενοικιάσει οποιοδήποτε ακίνητό της ή οποιοδήποτε μέρος αυτών, για οποιαδήποτε περίοδο υπερβαίνουσα τα δύο έτη, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της τράπεζας.
- Η Ενάγουσα εταιρεία κατά ή περί την 30/9/2015 υπέγραψε συμφωνία Μίσθωσης του ξενοδοχείου «MAISTROS HOTEL APARTMENTS» με την ιδιοκτήτρια εταιρεία ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ. H συμφωνία μίσθωσης ημερ. 30/9/2015 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Κατά ή περί την 30/9/2015 η Ενάγουσα εταιρεία υπέγραψε επίσης Συμφωνία Μίσθωσης του ξενοδοχείου «MAISTRALI HOTEL APARTMENTS» με την ιδιοκτήτρια εταιρεία S & H HADJIYIANNIS INVESTMENS LTD. Η εν λόγω συμφωνία μίσθωσης ημερ. 30/9/2015 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- ..
- Το πιο πάνω γεγονός της πραγματικής και αποκλειστικής κατοχής, χρήσης και λειτουργίας των ξενοδοχείων «MAISTROS» και «MAISTRALI» από την Ενάγουσα εταιρεία από το τέλος του 2015 μέχρι και σήμερα ήταν εις γνώση της Τράπεζας Κύπρου (Εναγόμενη 1) η οποία ουδέποτε αντέδρασε ή διαμαρτυρήθηκε ή παραπονέθηκε είτε προς την Ενάγουσα εταιρεία είτε προς τους ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων.
- Η γνώση της Τράπεζας Κύπρου για το πιο πάνω αναφερόμενο γεγονός αποδεικνύεται από τα ακόλουθα γεγονότα: [α] Στα πλαίσια διαπραγμάτευσης των ιδιοκτητών των ξενοδοχείων με την Τράπεζα Κύπρου, που λάμβανε χώραν τα τελευταία τουλάχιστον 2 χρόνια, για συνολική διευθέτηση των οφειλών τους, οι ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων ενημέρωσαν τόσο προφορικά όσο και γραπτά τους ανώτερους λειτουργούς της Τράπεζας Κύπρου με τους οποίους διαπραγματεύονταν ότι τα ξενοδοχεία «MAISTROS» και «MAISTRALI» κατέχονταν και διαχειρίζονταν από την Ενάγουσα εταιρεία και ότι αυτοί λάμβαναν ετήσιο μίσθωμα. Ειδικότερα η Τράπεζα Κύπρου ενημερώθηκε γραπτώς με το email ημερ. 10/3/2017 που απέστειλε ο κ. Σπύρος Χατζηγιάννης στον κ. Κωνσταντίνο Φυσεντζίδη, λειτουργό μεγάλων λογαριασμών της Τράπεζας Κύπρου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τους λογαριασμούς των ιδιοκτητών, όπου στην παρ. Β του αναφέρει ότι επισυνάπτει τα συμβόλαια με τους τουριστικούς πράκτορες για το 2016 για να δει τα ενδεικτικές τιμές ενοικίασης. Στα συμβόλαια αυτά, που ήδη τα έχω επισυνάψει ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 αναφέρεται ότι διαχειριστής των ξενοδοχείων «MAISTROS» και «MAISTRALI» ήταν η Ενάγουσα εταιρεία. Επισυνάπτω το εν λόγω email ημερ. 10/3/2017, μαζί με τις επισυναπτόμενες συμφωνίες ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- [β]Από την επιστολή της Τράπεζας Κύπρου ημερ. 21/7/2017 προς τους ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων συνάγεται ότι η Τράπεζα Κύπρου γνώριζε ότι την κατοχή και διαχείριση των δύο ξενοδοχείων είχε η Ενάγουσα εταιρεία. Αλλιώς δεν είχε κανένα λόγο, στα πλαίσια διαπραγμάτευσης για συνολική διευθέτηση των οφειλών των ιδιοκτητών των ξενοδοχείων, να αναφέρεται τόσο στον όρο 7 (γ) της υποθήκης όσο και στον όρο 13(η) του Ομολόγου. Επισυνάπτω την εν λόγω επιστολή ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- [γ] Από τις συμφωνίες ασφάλισης που είχε συνάψει η Ενάγουσα εταιρεία με τις Γενικές Ασφάλειες Κύπρου, η οποία είναι εταιρεία του Ομίλου της Τράπεζας Κύπρου. [δ] Από τις καταθέσεις της Ενάγουσας Εταιρείας του ποσού του ενοικίου στην Τράπεζα Κύπρου. Η Ενάγουσα εταιρεία κατέθεσε σε τρεχούμενο λογαριασμό των ιδιοκτητριών εταιρειών που διατηρούσε στην Τράπεζα Κύπρου, το ποσό του ενοικίου. Το ποσό που κατατειθόταν μείωνε το υπόλοιπο των τρεχούμενων λογαριασμών των ιδιοκτητριών εταιρειών. Επομένως η Τράπεζα έβλεπε και γνώριζε ότι κατατειθόταν ποσό, υπό μορφή ενοικίου, από την Ενάγουσα εταιρεία. Έχω ήδη επισυνάψει ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15 αποδείξεις κατάθεσης της Ενάγουσας εταιρείας σε λογαριασμό των ιδιοκτήτριων εταιρειών στην Τράπεζα Κύπρου.
- Ως εκ των πιο πάνω, ως με συμβουλεύουν και οι δικηγόροι μας - και αυτό είναι πολύ σημαντικό - η Ενάγουσα εταιρεία είναι μέχρι και σήμερα ο νόμιμος και αποκλειστικός κάτοχος και διαχειριστής των ξενοδοχείων «MAISTROS» και «MAISTRALI».
- Στις 21/9/2017 (ημέρα Πέμπτη) η Εναγόμενη / Καθ΄ ης η Αίτηση 1 με επιστολή της ημερομηνίας 21/9/2017 προς τις εταιρείες ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων απαίτησε την καταβολή ολόκληρου του χρεωστικού υπολοίπου μέχρι τις 12.30 μμ της ίδιας μέρας, ήτοι την καταβολή του ποσού των €16.510.000 και CHF11.498.850 (ελβετικά φράγκα) με βάση τις μεταξύ τους συμφωνίες, περιλαμβανομένου και των Ομολόγων Κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 20/05/
- Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 19, αντίγραφο των
(2)εν λόγω επιστολών τις οποίες παρέλαβα από τις ιδιοκτήτριες εταιρείες. 18. Την ίδια μέρα, ήτοι την Πέμπτη 21/9/2017 και η ώρα 12:35 μ.μ., ο Εναγόμενος/Καθ΄ου η Αίτηση 2 κ. Αντώνης Βασιλείου, με επιστολή του προς τους ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων τους ενημέρωσε ότι με βάση τους όρους του Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 20/5/2010 που είχαν παραχωρήσει οι ιδιοκτήτες προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου είχε διοριστεί ως Παραλήπτη και Διαχειριστής του ενεργητικού των ιδιοκτήτριων εταιρειών. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 20 την εν λόγω επιστολή την οποία παρέλαβα από τις ιδιοκτήτριες των ξενοδοχείων εταιρείες. 19. Με την παράδοση της πιο πάνω αναφερόμενης επιστολής, εισέβαλε στα δύο ξενοδοχεία ο κ. Αντώνης Βασιλείου. Ειδικότερα ο κ. Βασιλείου συνοδευόμενος από 30 περίπου άνδρες ιδιωτικής ασφάλειας και 10 περίπου άνδρες με γραβάτες (αλλοδαποί, πιθανότατα Ιρλανδοί) εισέβαλαν με καουμπόϊκο ύφος και στα δύο ξενοδοχεία, τα οποία βρίσκονται σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους και διατυμπάνιζαν ότι ανέλαβαν την διαχείριση των ξενοδοχείων. Επίσης στο ξενοδοχείο «MAISTRO» έφεραν κλειδαρά και άλλαξαν την κλειδωνιά του γραφείου του Διευθυντή του ξενοδοχείου." Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως η αίτηση επιδοθεί στους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η αίτηση οι οποίοι μετά την επίδοση καταχώρησαν ένσταση και επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου για την απόρριψη της για τους λόγους που εκτίθενται στην ένσταση και εξειδικεύονται με ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Φυσεντζίδη. Συγκεκριμένα οι Καθ΄ ων η Αίτηση προβάλλουν τους ακόλουθους 8 μακροσκελέστατους λόγους ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: 1. Η επίδικη αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αόριστη και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. 2. Η νομική βάση της παρούσας αίτησης είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη και/ή παράτυπη και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 3. Η Αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960, καθότι δεν έχει διαφανεί ότι: (α) οι Αιτητές έχουν σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκαση και/ή (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως Αγωγή εναντίον των Καθ'ων η αίτηση και/ή (γ) ενδεχόμενο να υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Τυχόν ζημιά των Αιτητών που ήθελε αποδειχθεί - την οποία οι Καθ'ων η αίτηση αρνούνται - μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα και μάλιστα δύναται να υπολογισθεί με σχετική ευκολία. 4. Η Αίτηση είναι ελαττωματική και/ή παράτυπη και/ή καταδικασμένη σε αποτυχία και/ή απόρριψη και/ή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής και/ή αγώγιμο δικαίωμα και/ή δεν έχει καλή πιθανότητα επιτυχίας και/ή δεν ικανοποιεί τα πρώτα δύο κριτήρια και/ή προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960καθότι μεταξύ άλλων: (α) η Αγωγή και η Αίτηση δεν στρέφονται εναντίον των Εταιρειών ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ και S&H HADJIYIANNIS INVESTMENTS LTD (μαζί οι «Εταιρείες») οι οποίες είναι ιδιοκτήτριες εταιρείες των σχετικών ξενοδοχείων Maistros Hotel Apartments («MAISTROS») και Maistrali Hotel Apartments («MAISTRALI») (μαζί τα «Ξενοδοχεία»), και οι οποίες είναι οι οντότητες οι οποίες κατέχουν τα Ξενοδοχεία. (β) δεν αμφισβητείται ο νόμιμος διορισμός του κ. Αντώνη Βασιλείου ως παραλήπτης-διαχειριστής των Εταιρειών, ο οποίος τεκμαίρεται και/ή πρέπει να τεκμαίρεται ως νόμιμος και/ή έγκυρος. (γ) η Αγωγή και η Αίτηση στρέφονται εναντίον του κ. Αντώνη Βασιλείου υπό την προσωπική του ιδιότητα, ενώ ο κ. Αντώνης Βασιλείου κατέχει τα Ξενοδοχεία νομίμως ως αντιπρόσωπος των Εταιρειών και όχι προσωπικά. (δ) η Αγωγή και η Αίτηση στρέφονται εναντίον της Τράπεζας η οποία δεν έχει ούτε και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο είχε κατοχή των Ξενοδοχείων ούτε και έχει σχέση με τα παράπονα των Αιτητών για κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση στα Ξενοδοχεία ή για επιζήμια ψευδολογία. (ε) η μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους Αιτητές δεν αποδεικνύει στον απαιτούμενο βαθμό ότι κατά το χρόνο καταχώρισης της Αίτησης οι Αιτητές ήταν κάτοχοι και/ή νόμιμοι κάτοχοι των Ξενοδοχείων και/ή ότι η είσοδος του παραλήπτη διαχειριστή των Εταιρειών στα Ξενοδοχεία αποτελούσε παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία. Αντιθέτως, σύμφωνα με τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, παράνομοι επεμβασίες κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν οι Αιτητές και θα είναι οι Αιτητές σε περίπτωση έγκρισης της Αίτησης. (στ) οι Αιτητές βασίζουν το κατ' ισχυρισμό δικαίωμα τους για κατοχή των Ξενοδοχείων - που απορρίπτεται - σε δύο κατ' ισχυρισμό Συμφωνίες Μίσθωσης ημερ. 30.9.2015 που κατ' ισχυρισμό συνομολόγησαν μεταξύ των Αιτητών και των Εταιρειών (μαζί οι «Συμφωνίες»). Οι Συμφωνίες δεν μπορούν και/ή δεν πρέπει να θεωρηθούν ότι έδιδαν ή δίδουν στους Αιτητές δικαίωμα κατοχής και/ή οιονδήποτε άλλο δικαίωμα επί των Ξενοδοχείων καθότι: (
- i)οι Συμφωνίες είναι παράνομες και/ή άκυρες και/ή άκυρες εξ' υπαρχής και/ή ακυρώσιμες αφού: - η συνομολόγηση και/ή διατήρηση τους εν ισχύ κατά πάντα ουσιώδη χρόνο παραβίαζε τον όρο 7(γ) των Συμφωνιών Υποθηκών μεταξύ των Εταιρειών και της Τράπεζας, όρο τον οποίο οι Αιτητές γνώριζαν και/ή παραδέχονται ότι γνώριζαν στις παρ. 6, 7, 8 και 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση και/ή εν πάση περιπτώσει γνώριζαν διότι τα πρόσωπα που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο έλεγχαν τους Αιτητές και τις Εταιρείες (πριν να τεθούν υπό διαχείριση) ήταν τα ίδια και/ή συνδεδεμένα. - η συνομολόγηση και/ή διατήρηση τους εν ισχύ κατά πάντα ουσιώδη χρόνο παραβίαζε τους όρους των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 20.5.2010 που δόθηκε από τις Εταιρείες προς όφελος της Τράπεζας, όρο τον οποίο οι Αιτητές γνώριζαν και/ή παραδέχονται ότι γνώριζαν στις παρ. 6, 7, 8 και 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση και/ή εν πάση περιπτώσει γνώριζαν διότι τα πρόσωπα που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο έλεγχαν τους Αιτητές και τις Εταιρείες (πριν να τεθούν υπό διαχείριση) ήταν τα ίδια και/ή συνδεδεμένα. (
- ii)το αντίτιμο που συμφωνήθηκε όπως καταβάλλεται ως δήθεν ενοίκιο, δεν είναι εύλογο ούτε δίκαιο και/ή η συναλλαγή δεν συνάφθηκε υπό προϋποθέσεις πλήρους ανταγωνισμού (not at arm's length) και/ή με συνήθεις εμπορικούς όρους. (iii) εν πάση περιπτώσει, και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, οι Συμφωνίες τερματίστηκαν νομότυπα και/ή νόμιμα και/ή έγκυρα από τις Εταιρείες μέσω του παραλήπτη διαχειριστή αυτών στις 21.9.2017. Ο τερματισμός των Συμφωνιών από τις Εταιρείες (μέσω του παραλήπτη διαχειριστή) τεκμαίρεται ως νομότυπος και/ή νόμιμος και/ή έγκυρος καθότι ο τερματισμός δεν αμφισβητείται και/ή δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και/ή τεκμαίρεται ως νομότυπος και ορθός υπό τις περιστάσεις. Συνεπεία του νόμιμου τερματισμού των κατ' ισχυρισμό Συμφωνιών, τυχόν έγκριση της Αίτησης θα συνεπάγεται ότι κατοχή των Ξενοδοχείων θα λάβουν οι Αιτητές οι οποίοι θα είναι παράνομοι επεμβασίες. (
- iv)οι Συμφωνίες είναι προϊόν δόλου και/ή απάτης και/ή συνομωσίας και/ή αποτελούν εικονικές και/ή μη πραγματικές συμφωνίες οι οποίες δεν παράγουν οιονδήποτε νομικό και/ή έννομο αποτέλεσμα καθότι συνομολογήθηκαν μεταξύ των Αιτητών και των Εταιρειών την ίδια ώρα που τα πρόσωπα που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο έλεγχαν τους Αιτητές και τις Εταιρείες (πριν να τεθούν υπό διαχείριση) ήταν τα ίδια και/ή συνδεδεμένα, με σκοπό την καταδολίευση των πιστωτών των Εταιρειών και/ή της Τράπεζας και/ή την αποφυγή των συνεπειών των συμφωνιών παροχής πιστωτικών και/ή τραπεζικών διευκολύνσεων και/ή υποθηκών και/ή των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. (ζ) Οι Εταιρείες μέσω του παραλήπτη-διαχειριστή τους δικαιούντο να πάρουν κατοχή των Ξενοδοχείων ενόψει των ανωτέρω και είχαν το δικαίωμα να εισέλθουν στα Ξενοδοχεία. Εν πάση περιπτώσει, η είσοδος των Εταιρειών μέσω του παραλήπτη διαχειριστή ήταν καθ' όλα ειρηνική και πολιτισμένη. 5. Η Αίτηση δεν ικανοποιεί την 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960καθότι δεν αποδεικνύει στον απαιτούμενο βαθμό και/ή καθόλου ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο: (α) Η μόνη αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση σε σχέση με την προϋπόθεση της «ανεπανόρθωτης βλάβης» είναι η παρ. 31, όπου ο ενόρκως δηλών προσδιορίζει την ζημιά του σε ζημιά στη φήμη των Αιτητών και σε οικονομική ζημιά. (β) Η σχετική παράγραφος είναι γενική και αόριστη και δεν δύναται να υποστηρίξει το αίτημα για απαγορευτικό διάταγμα σύμφωνα με τις καθιερωμένες αρχές της νομολογίας. (γ) Όσον αφορά το ζήτημα της «ζημιάς στη φήμη», το αιτούμενο διάταγμα δεν θα εμποδίζει τους εναγόμενους από το να αναφέρουν οτιδήποτε σε σχέση με τη φήμη των Αιτητών, και συνεπώς η κατ' ισχυρισμό ζημιά στη φήμη των Αιτητών είναι παντελώς άσχετη με το επίδικο ζήτημα του κατά πόσο το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή όχι. (δ) Όσον αφορά το ζήτημα της «οικονομικής ζημιάς», η Αίτηση δεν παραθέτει οποιαδήποτε στοιχεία που να εξειδικεύουν την οικονομική ζημιά που ισχυρίζονται οι Αιτητές, δεν παραθέτει στοιχεία για την οικονομική ευχέρεια και/ή φερεγγυότητα των Εναγόμενων. Εν πάση περιπτώσει, οι Καθ'ων η Αίτηση 1 είναι τραπεζικό ίδρυμα με τεράστια οικονομική επιφάνεια που μπορεί να καλύψει οιεσδήποτε ζημιές ήθελε επιδικαστούν εναντίον τους. 6. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα: (α) διαταράξει τον υφιστάμενο status quo, ήτοι την κατοχή των Ξενοδοχείων από τις Εταιρείες μέσω του νομίμως διορισθέντος παραλήπτη/ διαχειριστή τους. (β) προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη σε μη διάδικο, ήτοι τις Εταιρείες, καθότι θα τους αποστερηθεί το δικαίωμα της κατοχής και χρήσης των Ξενοδοχείων. (γ) παραβιάσει το δικαίωμα των Εταιρειών σε ακρόαση επί ζητήματος που τις αφορά, χωρίς να τους δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν. (δ) προκαλέσει οικονομική ζημιά στην Τράπεζα καθότι: (
- i)θα επηρεαστεί το δικαίωμα του παραλήπτη διαχειριστή να παραλάβει και να διαχειριστεί την περιουσία των Εταιρειών προς όφελος των πιστωτών συμπεριλαμβανομένης και της Τράπεζας. (
- ii)Θα επιτραπεί και/ή επικροτηθεί η παραβίαση των όρων των συμφωνιών Δανείου, υποθήκης και ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης με αποτέλεσμα να δυσχεραίνει την δυνατότητα της Τράπεζας να εισπράξει τα οφειλόμενα ποσά από τις Εταιρείες. (ε) επικροτήσει και/ή επιβεβαιώσει τις παράνομες και/ή άκυρες και/ή ακυρώσιμες Συμφωνίες, κάτι το οποίο συγκρούεται με την καθιερωμένη αρχή ότι δεν εκδίδεται θεραπεία που συνιστά παρανομία. (στ) συνεπάγεται ότι κατοχή των Ξενοδοχείων θα λάβουν οι Αιτητές οι οποίοι θα είναι παράνομοι επεμβασίες. (ζ) Η Αίτηση ουσιαστικά αποσκοπεί στην ανατροπή και/ή καταστρατήγηση του Ομολόγου Επιβάρυνσης 20/05/2010 με έμμεσο τρόπο με την καθυστέρηση ή παρεμπόδιση των ενεργειών του Παραλήπτη / Διαχειριστή και να τον παρεμποδίσει από το να προστατεύσει την περιουσία των Εταιρειών και να διεκπεραιώσει τα καθήκοντα του στην βάση των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 20.5.2010 από τα οποία και διορίστηκε. 7. Η Αίτηση προωθείται κακόπιστα και/ή κακόβουλα και/ή καταχρηστικά. Μεταξύ άλλων οι Αιτητές: (α) εσκεμμένα και/ή παραπλανητικά απέκρυψαν ότι τα άτομα που ελέγχουν τους Αιτητές είναι τα ίδια άτομα που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο πριν το διορισμό του παραλήπτη διαχειριστή έλεγχαν και τις Εταιρείες. Οι Αιτητές είναι εταιρεία με αρχικούς μετόχους τους κκ Σπύρου Χατζηγιάννη και Χαράλαμπο Χατζηγιάννη, έκαστος εκ των οποίων κατείχε κατά το ιδρυτικό έγγραφο των Αιτητών 500 μετοχές, ενώ οι σημερινοί διευθυντές και μέτοχοι των Αιτητών είναι άτομα συνδεδεμένα με τους κκ Χατζηγιάννη. (β) εσκεμμένα και/ή παραπλανητικά παρέθεσαν ένα πλασματικό και/ή μη ορθό και/ή εσφαλμένο πραγματικό υπόβαθρο, επιχειρώντας να παραπλανήσουν το σεβαστό Δικαστήριο ότι οι κατ' ισχυρισμό Συμφωνίες είναι γνήσιες συμφωνίες μίσθωσης, με όρους δίκαιους (at arm's length) και που τάχα δημιούργησε δικαιώματα στους Αιτητές, κάτι το εντελώς εσφαλμένο και παραπλανητικό. (γ) εσκεμμένα και/ή παραπλανητικά αναφέρουν ότι η Τράπεζα γνώριζε και/ή συμφώνησε στη συνομολόγηση των κατ' ισχυρισμό Συμφωνιών, κάτι το παντελώς ανυπόστατο και εσφαλμένο. (δ) εσκεμμένα και/ή παραπλανητικά περιέγραψαν την είσοδο των Εταιρειών στα Ξενοδοχεία μέσω του παραλήπτη διαχειριστή ως «εισβολή» με χαρακτηρισμούς μεταξύ άλλων για «καουμπόικο ύφος» και «βία», παραλείποντας να υποδείξουν ότι δεν αμφισβητείται ο νόμιμος τερματισμός των Συμφωνιών και ότι η είσοδος των Εταιρειών στα Ξενοδοχεία ήταν νόμιμη, νομότυπη και ειρηνική. (ε) εσκεμμένα και/ή παραπλανητικά δεν αποκάλυψαν ότι παρόμοια διαδικασία εκκίνησε και άλλη εταιρεία που ελέγχεται από τα ίδια πρόσωπα, ήτοι την Αγωγή 479/2017 υπό της εταιρείας Syrtis Tourist Enterprises Ltd. (στ) η παρούσα διαδικασία αποσκοπεί στην ανατροπή και/ή καταστρατήγηση του Ομολόγου Επιβάρυνσης 20/05/2010 με έμμεσο τρόπο με την καθυστέρηση ή παρεμπόδιση των ενεργειών του Παραλήπτη / Διαχειριστή και να τον παρεμποδίσει από το να προστατεύσει την περιουσία των Εταιρειών και να διεκπεραιώσει τα καθήκοντα του στην βάση των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερ. 20.5.2010 από τα οποία και διορίστηκε. 8. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική, ασαφής, αόριστη και ανεπίτρεπτη καθότι μεταξύ άλλων δεν εκτίθενται σε αυτή επαρκή γεγονότα για να στηρίξουν την έκδοση των επιζητούμενων διαταγμάτων και/ή έρχεται σε αντίθεση με την Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας." Θα προσπαθήσω να συνοψίσω με πολλή συντομία τα γεγονότα όπως αυτά παρατίθενται από τους ενόρκως δηλούντες τόσο στην αίτηση όσο και στην ένσταση. Τα ξενοδοχεία Maistros Hotel Apartments και Maistrali Hotel Apartments στον Πρωταρά ανήκουν ιδιοκτησιακά στις εταιρείες Συγκρότημα Χατζηγιάννη Δημόσια Εταιρεία Λτδ και S & H Hadjiyiannis Investments Λτδ αντίστοιχα. Αμφότερες οι ιδιοκτήτριες εταιρείες είναι χρεώστες της Εναγομένης 1 Τράπεζας για ένα σημαντικό χρηματικό ποσό το οποίο εξασφαλίζεται με ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί ολόκληρης της περιουσίας τους (περιλαμβανομένων και των ξενοδοχείων) ημερ. 20.5.2010 όπως επίσης και υποθηκών οι οποίες εξασφαλίζουν περαιτέρω τα οφειλόμενα ποσά των ιδιοκτητριών εταιρειών προς την Εναγόμενη 1 Τράπεζα. Στις 21.9.17 η Τράπεζα (Εναγόμενη 1) επέδωσε ειδοποίηση - απαίτηση πληρωμής του οφειλομένου ποσού τάσσοντας προς τούτο προθεσμία αποπληρωμής του. Παρελθούσης της προθεσμίας αυτής η Τράπεζα κάνοντας χρήση των δικαιωμάτων που απορρέουν από το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης που παραχωρήθηκε προς όφελος της από τις ιδιοκτήτριες εταιρείες, διόρισε διαχειριστή - παραλήπτη της περιουσίας τους τον Εναγόμενο 2 Αντώνη Βασιλείου ο οποίος σύμφωνα με τους Ενάγοντες - Αιτητές εισέβαλε στα ξενοδοχεία υπό την προσωπική του ιδιότητα (αφού ενάγεται ως τέτοιος) με 30 άλλα πρόσωπα (άνδρες ασφαλείας) με πρόθεση να λάβει κατοχή των ξενοδοχείων. Σύμφωνα με τους Εναγόμενους ο Αντώνης Βασιλείου ασκώντας τις εξουσίες και τα δικαιώματα που απορρέουν από τον διορισμό του ως διαχειριστή - παραλήπτη εισήλθε ειρηνικά εντός αυτών για να λάβει κατοχή των υπό διαχείριση των ιδιοκτητριών εταιρειών περιουσιακών στοιχείων (ξενοδοχείων). Οι Ενάγοντες - Αιτητές διατείνονται επίσης ότι την 30.9.15 είχαν ενοικιάσει αμφότερες δυνάμει συμβάσεων μίσθωσης από τις ιδιοκτήτριες εταιρείες τις ξενοδοχειακές μονάδες αντί νομίμου ανταλλάγματος για 7 χρόνια με δικαίωμα ανανέωσης για άλλα 7 χρόνια. Θεωρούν οι Ενάγοντες ότι δυνάμει των συμβάσεων μίσθωσης ημερ. 30.9.15 που συνομολογήθηκαν μετά των ιδιοκτητών νόμιμα κατέχουν, εκμεταλλεύονται, καταβάλλουν τις φορολογίες και εργοδοτούν προσωπικό συμβαλλόμενοι με τουριστικούς πράκτορες και/ή παραχωρώντας τμήματα των ξενοδοχειακών μονάδων προς εκμετάλλευση από άλλα νομικά πρόσωπα και κατά συνέπεια θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν εκδώσει το απαγορευτικό διάταγμα που να εμποδίζει τους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση να επεμβαίνουν "παράνομα" εντός των ξενοδοχείων, να προκαλούν με τον τρόπο αυτό ανασφάλεια στους εργαζόμενους, αναστάτωση στους πελάτες και γενικά να επηρεάζουν την εύρυθμη λειτουργία των ξενοδοχείων. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση διατείνονται ότι ο διαχειριστής - παραλήπτης ο οποίος ενεργεί ως αντιπρόσωπος των ιδιοκτητριών εταιρειών έχει δικαίωμα το οποίο άσκησε για να εισέλθει εντός των ξενοδοχείων και να αναλάβει κατοχή των περιουσιακών στοιχείων των υπό διαχείριση ιδιοκτητριών εταιρειών. Διατείνονται επίσης ότι οι συμφωνίες μίσθωσης ημερ. 30.9.15 είναι άκυρες εξ υπαρχής και/ή ακυρώθηκαν από τον διαχειριστή - παραλήπτη των ιδιοκτητριών εταιρειών και ότι αυτές δεν ήταν σε γνώση των Εναγομένων 1 - Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και συνήφθηκαν μεταξύ ιδιοκτητριών εταιρειών και ενοικιαστών (Εναγόντων) κατά παράβαση του όρου 13(η) του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης που απαγορεύει τη μίσθωση των ξενοδοχειακών μονάδων πέραν των 2 ετών και χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση των ομολογιούχων και του όρου 7(γ) των υποθηκών που δεν επιτρέπει τη μίσθωση επίσης των ξενοδοχειακών μονάδων πέραν του ενός έτους χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση των ενυπόθηκων δανειστών. Περαιτέρω οι Καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι συμβάσεις μίσθωσης ημερ. 30.9.15 καταρτίστηκαν με ευτελές ενοίκιο μεταξύ των ιδίων ουσιαστικά νομικών προσώπων (ιδιοκτητών - ενοικιαστών) τα οποία ελέγχονται από την οικογένεια Χατζηγιάννη με δόλο και/ή απάτη για καταδολίευση της Τράπεζας και προς αποφυγή της καταβολής της οφειλής τους. Οι Αιτητές διατείνονται ότι είναι νόμιμοι κάτοχοι των ξενοδοχείων γιατί οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1 γνώριζαν για τη συμφωνία μίσθωσης τους και τις αποδέχθηκαν. Παραθέτουν στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης Γεώργιου Κωμοδρόμου 4 λόγους για τους οποίους καταφαίνεται αυτή η γνώση της Τράπεζας και η σιωπηρή αποδοχή της, ενώ αντίθετα η Τράπεζα αρνείται ότι είχε γνώση αυτών. Στην παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης Κωμοδρόμου (ανωτέρω) οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση ενημερώθηκαν τόσο προφορικά όσο και γραπτώς για τις συμβάσεις μίσθωσης με το email τους προς την τράπεζα ημερ. 10.3.17 (Τεκμήριο 17 στην ένορκη δήλωση Κωμοδρόμου) το οποίο όμως εστάλη στην Τράπεζα για άλλο λόγο, δηλαδή για να δει η Τράπεζα ενδεικτικές τιμές που προσφέρουν οι ιδιοκτήτριες εταιρείες στους τουριστικούς πράκτορες. Δεν μπορεί να συναφθεί ως γραπτή ενημέρωση της Τράπεζας το γεγονός ότι με πολύ μικρά γράμματα στις επισυνάψεις του μηνύματος ότι τα συμφέροντα των ξενοδοχείων εκπροσωπούντο από τους Αιτητές. Δεν μπορεί επίσης να συναφθεί από την επιστολή της Τράπεζας ημερ. 21.7.17 (Τεκμήριο 18 στην ένορκη δήλωση Κωμοδρόμου) ότι τέτοια γνώση της Τράπεζας υπήρχε. Το αντίθετο επιβεβαιώνεται με αυτή. Ότι η Τράπεζα αγνοούσε την ύπαρξη των συμβάσεων και εφιστούσε την προσοχή των ιδιοκτητών στους όρους του ομολόγου και των υποθηκών. Επίσης τέτοια γνώση δεν μπορεί να συναφθεί από το ότι οι Γενικές Ασφάλειες Κύπρου (εταιρεία του ομίλου της Τράπεζας Κύπρου) θεωρούσε ως ασφαλιζόμενους της τους Αιτητές για τα ξενοδοχεία προς τους οποίους εξέδιδε ασφαλιστικά συμβόλαια. Τέλος δεν συνάγεται γνώση γιατί οι Αιτητές κατέθεταν το ενοίκιο σε λογαριασμό των ιδιοκτητριών εταιρειών στην Τράπεζα. Σύμφωνα με τους όρους του ομολόγου και των υποθηκών για τη μίσθωση απαιτείτο η εκ των προτέρων γραπτή συγκατάθεση των ομολογιούχων - ενυπόθηκων δανειστών και όχι η εκ των υστέρων έμμεση και με τον τρόπο που επιχειρήθηκε ενημέρωση τους. Νομική Πτυχή Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικά διατάγματα πηγάζει από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, οι οποίες προσδιορίζουν και τα όρια του πεδίου εφαρμογής τους. Για να δικαιολογείται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος ένας Αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για: (α) την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Παράλληλα το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. ενδεικτικά Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 ΑΑΔ 557, ABP Holdings Ltd v. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων
(1994)1 ΑΑΔ 694, Γρηγορίου & άλλων ν. Χριστοφόρου & άλλων
(1995)1 ΑΑΔ 248 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 152). Η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης σε αναφορά και συνάρτηση με τα καταχωρημένα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση σχετίζεται με την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και συναρτάται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα. Η προσφερόμενη μαρτυρία όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις έρχεται να θεμελιώσει την αξίωση στη πραγματική της διάσταση και επί των γεγονότων. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται όταν οι αποζημιώσεις κρίνονται ως μη ικανοποιητική θεραπεία κάτω από τις περιστάσεις. Μάλιστα, όταν η απαίτηση είναι καθαρά χρηματική, τότε δεν εκδίδονται απαγορευτικά διατάγματα. Αν και το Δικαστήριο καλείται να διαπιστώσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος και όχι να βγάλει τελικά συμπεράσματα (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 663), δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η υποχρέωση απόδειξης των αμφισβητούμενων γεγονότων η οποία υφίσταται και διατηρείται σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας εκδίκασης ενός συντηρητικού διατάγματος στους ώμους του Αιτητή (Ιacovou Brothers v. Fashionwise
(2000)1(B) ΑΑΔ 1377). Στη θεμελιακή επί του θέματος απόφαση στην υπόθεση Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanger Co Ltd,
(1987)1 CLR 583, ο Δικαστής Πικής - όπως ήταν τότε- υπέδειξε πως «η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για χορήγηση διατάγματος τύπου Mareva πρέπει να ασκείται με μεγάλη περίσκεψη και πάντοτε λαμβανομένου δεόντως υπόψη των ειδικών σκοπών του νόμου». Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο (εκ πρώτης όψεως βαθμό) ότι έχουν νόμιμο δικαίωμα κατοχής/ χρήσης των Ξενοδοχείων κατά το χρόνο καταχώρισης της Αγωγής και της Αίτησης. Μόνο αν καταδειχθεί ότι οι Αιτητές έχουν νόμιμο δικαίωμα κατοχής/χρήσης των ξενοδοχείων μπορούν να ζητούν το αιτούμενο απαγορευτικό διάταγμα. Με βάση τα όσα αναφέρονται ανωτέρω σε σχέση με την μη εγκυρότητα των συμφωνιών οι οποίες συνήφθησαν κατά παράβαση όρων του ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης και των υποθηκών χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση των Καθ΄ ων η Αίτηση 1 και - εν πάση περιπτώσει - τον τερματισμό τους από τον διαχειριστή - παραλήπτη (Καθ΄ ου η Αίτηση 2), οι Αιτητές δεν έχουν δικαίωμα νόμιμης κατοχής των ξενοδοχείων, και συνεπώς δεν μπορούν να ζητούν διάταγμα εναντίον οποιουδήποτε τρίτου και/ή των ιδιοκτητών για να μην επεμβαίνουν στα ξενοδοχεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, παράνομα οι Αιτητές κατέχουν και επεμβαίνουν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εντός των ξενοδοχείων και παράνομα ανέλαβαν κατοχή των ξενοδοχείων ενώ γνώριζαν (ως μέλη της οικογένειας Χατζηγιάννη) ότι οι καταρτισθείσες συμβάσεις μίσθωσης δεν μπορούσαν να συναφθούν χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση των ομολογιούχων - ενυπόθηκων δανειστών γιατί αυτές παρέβαιναν ρητούς απαγορευτικούς όρους του ομολόγου και των υποθηκών. Οι Αιτητές βασίζουν το κατ' ισχυρισμό δικαίωμα τους για κατοχή των ξενοδοχείων στις δήθεν συμφωνίες μίσθωσης ημερ. 30.9.15. Οι συμφωνίες αυτές όμως δεν μπορούσαν να προσδώσουν οιονδήποτε δικαίωμα κατοχής και διαχείρισης των ξενοδοχείων στους Αιτητές, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν προσδίδουν οιονδήποτε δικαίωμα στους Αιτητές από την 22.9.2017 όταν αυτές τερματίστηκαν από τον διαχειριστή - παραλήπτη άμεσα, μέσα στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων του. Παράλληλα αν εξετάσουμε στις δύο βάσεις αγωγής την επιδιωκόμενη με μονομερή αίτηση θεραπεία δεν μπορώ να θεωρήσω ότι έχω ικανοποιητικά γεγονότα που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφήνοντας πίσω τη νομική πτυχή της αίτησης. Η παράγραφος 19 της ένορκης δήλωσης του Γεώργιου Κωμοδρόμου στην οποία εξειδικεύεται η βάση της αγωγής της παράνομης επέμβασης (".. Ο κ. Βασιλείου συνοδευόμενος από 30 άνδρες ιδιωτικής ασφάλειας . εισέβαλαν με καουμπόικο ύφος και στα δύο ξενοδοχεία ..") και της επιζήμιας ψευδολογίας (". και διατυμπάνιζαν ότι ανέλαβαν τη διαχείριση των ξενοδοχείων."), δεν αφήνει με την παράθεση των γεγονότων κανένα περιθώριο άσκησης διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος των Αιτητών οι οποίοι από την ισχυριζόμενη επέμβαση και την ισχυριζόμενη επιζήμια ψευδολογία δεν παρουσιάζουν καμία μαρτυρία ότι υπέστησαν οποιαδήποτε ζημιά και/ή ότι οι πράξεις των Εναγομένων προκάλεσαν πράγματι ζημιά. Αυτό που επιχείρησε ο παραλήπτης-διαχειριστής δεν ήταν η λήψη της κατοχής των ξενοδοχείων αλλά η διαχείριση αυτών και όχι ο τερματισμός της λειτουργίας τους. Στα πλαίσια των καθηκόντων του όφειλε να διαφυλάξει τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και δεν έχω καμία μαρτυρία ενώπιον μου ότι η ενέργεια του να κλειδώσει το γραφείο του διευθυντή (ουσιαστικά να αναλάβει τον έλεγχο και τη διαχείριση των ξενοδοχείων) επηρέασε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τους πελάτες, τους συνεργάτες, τους τουριστικούς πράκτορες και γενικά την εύρυθμη λειτουργία των ξενοδοχείων. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές δεν έχουν δικαίωμα να ζητούν την μη επέμβαση στα ξενοδοχεία των ιδιοκτητών, δηλαδή των ιδιοκτητριών εταιρειών, οι οποίες αντιπροσωπεύονται πλέον από τον διαχειριστή - παραλήπτη και όχι τον Αντώνη Βασιλείου υπό την προσωπική του ιδιότητα, του οποίου εν πάση περιπτώσει τον διορισμό ως διαχειριστή - παραλήπτη δεν αμφισβήτησαν. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι αντλούν δικαιώματα κατοχής και διαχείρισης των ξενοδοχείων από τις συμβάσεις μίσθωσης ημερ. 30.9.15 μεταξύ των και των ιδιοκτητριών εταιρειών και όμως δεν στρέφονται εναντίον των ιδιοκτητριών εταιρειών (ουσιαστικά του παραλήπτη - διαχειριστή) για την υπαιτιότητι αυτών αδυναμία εκτέλεσης των συμβάσεων με την έννοια ότι οι ιδιοκτήτριες εταιρείες δεν τους ενημέρωσαν για την αδυναμία σύναψης σύμβασης μίσθωσης (αν βέβαια οι Αιτητές τις θεωρούν νομικά ισχυρές και έγκυρες και οι ίδιοι δεν γνώριζαν τους όρους του ομολόγου και των υποθηκών) δυνάμει των μεταξύ τους και του πιστωτή συναφθέντος ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης και των υποθηκών. Κατά συνέπεια οι Αιτητές δεν έχουν το αγώγιμο δικαίωμα της παράνομης επέμβασης εναντίον των Εναγομένων. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Διατάγματα-Injunctions των κ.κ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, σελ. 55 «. το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας προτού παραχωρήσει τη θεραπεία του απαγορευτικού διατάγματος». Ακόμη και εάν θεωρηθεί ότι οι Αιτητές έχουν νόμιμο δικαίωμα κατοχής των ξενοδοχείων, θα μπορούσαν να κινηθούν μόνο εναντίον των ιδιοκτητριών εταιρειών οι οποίες είναι τα νομικά πρόσωπα που είναι ιδιοκτήτες των ξενοδοχείων και που σήμερα έχουν μερική ή ολική κατοχή, μέσω του παραλήπτη-διαχειριστή τους και όχι εναντίον του διαχειριστή - παραλήπτη προσωπικά. Κανένα δικαίωμα δεν έχουν οι Αιτητές εναντίον της Τράπεζας (Εναγόμενης 1), η οποία δεν έχει κατοχή των ξενοδοχείων. Δεν έχει παρουσιαστεί καμία μαρτυρία ότι η Τράπεζα η ίδια επιχείρησε να λάβει κατοχή ή να εισέλθει στα ξενοδοχεία. Η μόνη μαρτυρία για είσοδο στα ξενοδοχεία αφορά τον παραλήπτη-διαχειριστή (Εναγόμενο 2), ο οποίος είναι αντιπρόσωπος των ιδιοκτητριών εταιρειών και όχι της Τράπεζας. Επιπρόσθετα, και πολύ σημαντικό, κανένα δικαίωμα δεν έχουν οι Αιτητές εναντίον του παραλήπτη υπό τη προσωπική του ιδιότητα. Την κατοχή των ξενοδοχείων επιχείρησαν να λάβουν οι ιδιοκτήτριες εταιρείες, μέσω του νομίμως διορισθέντα παραλήπτη τους, και όχι ο κ. Βασιλείου προσωπικά. Υπάρχει όμως και άλλη βάση αγωγής. Η επιζήμια ψευδολογία. Σύμφωνα με τη νομολογία και τα σχετικά συγγράμματα το αδίκημα της επιζήμιας ψευδολογίας διαπράττεται όταν κάποιος προκαλεί ζημιά σε άλλο, με το να κάμει ψευδείς και επιζήμιες δηλώσεις (βλ. Χρυσόστομος Ηλία & Υιός Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2011)1 ΑΑΔ 1970). Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, προστίθεται είναι, πρώτο, η δημοσίευση δήλωσης, δεύτερο, που είναι ψευδής και τρίτο, που γίνεται κακόβουλα και να αφορά το επάγγελμα ή τα αγαθά ή τον τίτλο κυριότητας άλλου, υπό την έννοια ότι γίνεται με κακή πίστη, με σκοπό την πρόκληση ζημιάς στον ενάγοντα και όχι την καλόπιστη υπεράσπιση των δικαιωμάτων του εναγόμενου. Στην παρούσα περίπτωση δεν τυγχάνει εφαρμογής το αστικό αυτό αδίκημα της επιζήμιας ψευδολογίας καθότι δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία για οιαδήποτε ψευδολογία, ούτε και σχετίζεται το αιτούμενο διάταγμα με οιονδήποτε τρόπο με το αστικό αδίκημα της επιζήμιας ψευδολογίας. Πιθανόν εάν δικογραφείτο η ισχυριζόμενη επιζήμια ψευδολογία και ζητείτο η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος για να τερματιστεί, τούτο να είχε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 της ανεπανόρθωτης ζημιάς. Πλην όμως ως βάση αγωγής - η επιζήμια ψευδολογία - δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος της μη επέμβασης. Εν κατακλείδι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 δεν ικανοποιούνται καθιστώντας ουσιαστικά την αίτηση ατελέσφορη και υποκείμενη σε απόρριψη. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο