ΝΙΚΟΣ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ΤΣΙΗΚΚΟΣ ΛΤΔ ν. TAPOLOS DEVELOPERS LTD, Αρ. Αγωγής: 329/2015, 20/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 329/2015 Μεταξύ: ΝΙΚΟΣ ΟΔΥΣΣΕΩΣ ΤΣΙΗΚΚΟΣ ΛΤΔ Ενάγουσα -και- TAPOLOS DEVELOPERS LTD Εναγομένη Αίτηση τροποποίησης ημερ. 6.12.16 20 Οκτωβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα - καθ΄ ης η αίτηση: κ. Ε. Φλουρέντζος (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Βασιλακάς) Για εναγόμενη - αιτήτρια: κ. Μ. Μαρκουλλής (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Πέτρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Η ενάγουσα με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο αξιώνει από την εναγομένη το ποσό των €273.548,23 πλέον τόκους ως οφειλόμενο ποσό για αγορά προϊόντων. Η εναγομένη στην έκθεση υπεράσπισής της, μεταξύ άλλων, αρνείται τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και προβάλλει ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό σε αυτήν. Αναφέρει δε ότι η ενάγουσα δεν παρέχει λεπτομέρειες σε σχέση με ουσιώδη γεγονότα και ο ισχυρισμός για ύπαρξη υπολοίπου είναι γενικός, αόριστος και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
- Με την παρούσα αίτηση η εναγομένη επιζητεί την τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης με την προσθήκη ισχυρισμού ότι η ενάγουσα δεν εξέδωσε ή και δεν παρέδωσε οποιαδήποτε τιμολόγια στους εναγομένους και χωρίς επηρεασμό της θέσης της εναγομένης ότι οι οποιεσδήποτε χρεώσεις της ενάγουσας είναι αυθαίρετες ή και μη συμφωνημένες ή και δεν ανταποκρίνονται στις σωστές ποσότητες και επιπρόσθετα ότι η ενάγουσα προέβη σε υπερχρεώσεις.
- Η αίτηση βασίζεται στην Δ.25 θ1-6 και στη Δ.48 θ1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Π. Ταπολού. Αναφέρεται σ΄ αυτήν ότι αρχικά η εναγόμενη καταχώρησε αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες η οποία αποσύρθηκε κατόπιν συνεννόησης των διαδίκων ότι θα προβούν σε ένορκες αποκαλύψεις εγγράφων. Η ενάγουσα συμμορφούμενη με το διάταγμα ημερ. 9.12.15 καταχώρισε στις 27.1.16 ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων. Ακολούθησε συνάντηση που είχε με τους δικηγόρους και αφού εκτέθηκαν οι θέσεις, τους αναφέρθηκε ότι για να δικαιούνται να τις προβάλουν θα πρέπει να προχωρήσουν με αίτηση για τροποποίηση. Αναφέρεται ότι η αίτηση δεν υποβάλλεται καθυστερημένα αφού απαιτείτο χρόνος για μελέτη και δεν υπάρχει οποιαδήποτε πρόθεση καταστρατήγησης της διαδικασίας. Στην περίπτωση δε, που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η εναγομένη θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού δεν θα δικαιούται να προβάλει τη θέση της, ενώ η ενάγουσα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα.
- Η ενάγουσα - καθ΄ ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και μεταξύ άλλων προβάλλει ότι η αίτηση υποβάλλεται με καθυστέρηση και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Τα δε γεγονότα που περιβάλλουν την αίτηση δεν αποτελούν λόγο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
- Οι Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων έχουν συνοψιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική στην υπόθεση Φοινιώτης v. Green Navigation
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 33 ως εξής:
(1)«Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη και τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D.361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». (Βλ. και Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607).
- Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. (Βλ. Icos Cif Ltd ν.
- Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.2014)
- Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι το δικονομικό μας σύστημα επιτρέπει στη δικογραφία την ύπαρξη διαζευκτικών ή και ακόμη αντιφατικών ισχυρισμών. Δεν επιτρέπεται όμως η μαρτυρία να περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς. Στην προκείμενη περίπτωση σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους επιζητείται η τροποποίηση δεν υφίστανται διαζευκτικοί ισχυρισμοί. Εκείνο που ουσιαστικά επιζητεί η εναγόμενη να προσθέσει είναι ότι δεν εκδόθηκαν και δεν παραδόθηκαν σ΄ αυτήν οποιαδήποτε τιμολόγια και ότι οι χρεώσεις είναι αυθαίρετες, μη συμφωνημένες, δεν ανταποκρίνονται στις ορθές ποσότητες και ότι η ενάγουσα προέβηκε σε υπερχρεώσεις.
- Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. υπόθεση Icos Cif Ltd, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες).
- Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα κι όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754 στην οποία αναφέρονται τα εξής: "I start with the principle, well settled, than an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Και σε μετάφραση στα ελληνικά: «Ξεκινώ με την αρχή, που είναι καλά καθιερωμένη, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται έστω και αν ζητείται αργά, αν είναι αναγκαία, για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, καθόσον οποιαδήποτε δυσχέρεια θα ήθελε προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Αυτή η αρχή ισχύει εδώ». 10. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω κι αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Επίσης έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για την διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2ΑΑΔ 203, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84, Λυσιώτη v. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515/22.3.2000 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989), Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Σωτηρούλας Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Ζήνωνα Ποφαϊδη και άλλων Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 αντίστοιχα ημερ. 24/10/
- Στην υπόθεση Astor Manufacturing ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής καθότι υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της Έκθεσης Απαίτησης γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα ως επίσης στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες.
- Όπως έχει ήδη επισημανθεί προβάλλεται ως λόγος ένστασης η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης τροποποίησης από μέρους της εναγόμενης - αιτήτριας. Λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης είναι χρήσιμα. Στις 28.4.2015 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και ακολούθως στις 26.5.2015 η εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης. Η έκθεση υπεράσπισης καταχωρήθηκε την 30.6.2015 και η απάντηση στην υπεράσπιση καταχωρήθηκε στις 15.9.
- Ακολούθως στις 30.9.2015 η εναγόμενη καταχώρησε αίτηση για παροχή λεπτομερειών, η οποία αποσύρθηκε και στα πλαίσια της αγωγής εκδόθηκε διάταγμα όπως η ενάγουσα και η εναγόμενη προβούν σε ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εντός συγκεκριμένης προθεσμίας ως επίσης εκδόθηκε και διάταγμα επιθεώρησης. Η ενάγουσα στις 27.1.2016 καταχώρησε την ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων, σε αντίθεση με την εναγομένη. Η αγωγή ορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για οδηγίες. Ακολούθως στις 6.12.2016 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση όπως διαφαίνεται από το ιστορικό της υπόθεσης όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει. Διαπιστώνεται επίσης ότι υφίσταται καθυστέρηση από μέρους της εναγόμενης στην καταχώριση της επίδικης αίτησης. Λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό της υπόθεσης όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω, το γεγονός ότι η ακροαματική διαδικασία δεν άρχισε, τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση δεν είναι τέτοια ώστε να οδηγεί από μόνη της προς την κατεύθυνση της απόρριψης σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν διαπιστώνεται καθοιονδήποτε τρόπο η ανυπαρξία καλής πίστης από μέρους της εναγόμενης. Περαιτέρω δε, σε περίπτωση που το αίτημα εγκριθεί αδυνατώ να αντιληφθώ πως θα επηρεαστεί δυσμενώς η ενάγουσα και δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να επιφέρει αδικία σ΄ αυτήν, λαμβανομένου υπόψη ότι μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με την επιδίκαση εξόδων. Δεν καταδεικνύεται κατάχρηση ή οτιδήποτε άλλο που να οδηγεί προς την κατεύθυνση της απόρριψης της αίτησης, έχοντας υπόψη τη φύση και την έκταση της αιτούμενης τροποποίησης όπως εκτίθεται πιο πάνω.
- Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι Α και Β της αίτησης. Τροποποιημένο δικόγραφο να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος νοουμένου ότι αυτό θα ζητηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα. Στη συνέχεια ν΄ ακολουθηθούν οι θεσμοί. Αναφορικά με τα έξοδα, τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και όλα τα σπαταληθέντα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ ης η αίτηση και εναντίον της εναγομένης - αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.) ................................. Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αναφορά: Ενδιάμεση/ Αίτηση τροποποίησης Subject: Endiamesi/ Aitisi tropopiisis cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο