ΕΤΛΕΒΑ ΤΖΟΥΜΠΑ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΕΦΑΛΑΣ, Αρ. Αίτησης: 51/17, 7/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:ODLAR:2017:29 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Τσαγγαρίδη, Π. Αρ. Αίτησης: 51/17 Μεταξύ: ΕΤΛΕΒΑ ΤΖΟΥΜΠΑ Αιτήτρια και ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΕΦΑΛΑΣ Καθ΄ού η αίτηση Μονομερής Αίτηση Ημερ. 13.10.2017 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 7 Δεκεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Μ. Χατζηκωνσταντή για κ. Πιττάτζιη Για τον Καθ΄ου η αίτηση: κ. Σ. Μιχαήλ για κα Μικελλίδου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης, είναι η διατήρηση ή μη σε ισχύ ή η τυχόν τροποποίηση ή ακύρωση του προσωρινού διατάγματος διατροφής που εκδόθηκε στις 17.10.17, με το οποίο ο Καθ΄ου η αίτηση διατάχθηκε όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από τη επίδοση του εν λόγω διατάγματος, το ποσό των €650 μηνιαίως, ως συνεισφορά του στη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων παιδιών των διαδίκων, Παναγιώτας και Στυλιανού. Σημειωτέον ότι η Αιτήτρια, με τη μονομερή της αίτηση, αιτείτο προσωρινώς το ποσό των €800 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του Καθ΄ου η αίτηση στη διατροφή των παιδιών τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση στις 13.11.17, καταχώρησε ένσταση. ΟΙ λόγοι της ένστασης είναι: «
- Η αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης.
- Η αιτήτρια δεν υποστηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο τους ισχυρισμούς της.
- Η αίτηση είναι εκδικητική.
- Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αδικαιολόγητη.
- Δεν πληρούνται και/ή δεν ικανοποιούνται οι νομικές προϋποθέσεις έκδοσης του ζητούμενου διατάγματος.
- Από τα γεγονότα της Ενόρκου Δηλώσεως δεν φαίνεται να υπάρχει ορατή πιθανότητα για επιτυχία στην κυρίως Αίτηση της Αιτήτριας.
- Η ΄Ενορκος Δήλωση της Αιτήτριας δεν στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα και δεν αναφέρεται η πηγή των πληροφοριών.
- Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα, τα οποία γνώριζε, και αν τα γνώριζε το Δικαστήριο θα επηρέαζαν την κρίση του και δεν θα εξέδιδε το διάταγμα
- Τα έξοδα που αναφέρει η Αιτήτρια δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
- Τα έξοδα που αναφέρει η Αιτήτρια είναι υπερβολικά και/ή υπέρογκα.
- Λαμβάνοντας υπόψη τους πιο πάνω λόγους και τα γεγονότα της Ενόρκου Δηλώσεως του Καθ΄ου η αίτηση είναι σημαντικό όπως απορριφθεί η Αίτηση της Αιτήτριας.
- Δεν καταδεικνύεται ούτε αποδεικνύεται η ύπαρξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ώστε να δικαιολογείται η έκδοση και/ή τήρηση μονομερώς του επιδίκου διατάγματος.» Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση υποστηρίζεται αντίστοιχα, με τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων. Η Αιτήτρια και ο Καθ΄ου η αίτηση είναι σύζυγοι. Τέλεσαν πολιτικό γάμο στις 3.11.05 και ακολούθως θρησκευτικό γάμο στις 3.6.
- Από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά. Την Παναγιώτα που γεννήθηκε στις 25.7.11 και τον Στυλιανό που γεννήθηκε στις 7.10.
- Βρίσκονται σε διάσταση από τα τέλη Αυγούστου του 2017, οπότε η Αιτήτρια μετακόμισε μαζί με τα παιδιά σε άλλη οικία. Στο συζυγικό οίκο παρέμεινε ο Καθ΄ου η αίτηση. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, ο Καθ΄ου η αίτηση είναι δάσκαλος σε δημόσιο σχολείο, με μηνιαίο εισόδημα περί τα €2.
- Η ίδια εργάζεται ως ιδιωτική υπάλληλος με μισθό περί τα €1.000 μηνιαίως. Η Αιτήτρια, ως αναφέρει, κατάγεται από την Ελλάδα και δεν έχει συγγενείς στην Κύπρο. Τα έξοδα για τη διατροφή και συντήρηση των παιδιών, έχουν κατά τη θέση της, ως ακολούθως: «ΕΞΟΔΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ α) Διατροφή €200 β) Παιδική λέσχη €100 γ) ΄Ενδυση & Υπόδηση € 60 δ) Αναλογία ρεύματος, νερού και άλλων εξόδων € 60 ε) Ιατρικά ΄Εξοδα € 50 στ) Μεταφορικά έξοδα-βενζίνη € 50 στ) Ψυχαγωγία-παιχνίδια κλπ € 50 ζ) Είδη καθαριότητας ή και άλλα έξοδα €100 η) Αναλογία ενοικίου €133 €803 ΕΞΟΔΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ α) Παιδική Λέσχη €115 β) Διατροφή €200 γ) ΄Ενδυση & Υπόδηση € 70 δ) Αναλογία ρεύματος, νερού και άλλων εξόδων € 60 ε) Ιατρικά ΄Εξοδα € 60 στ) Μεταφορικά έξοδα-βενζίνη € 80 στ) Ψυχαγωγία-παιχνίδια κλπ € 50 ζ) Είδη καθαριότητας ή και άλλα έξοδα €100 η) Αναλογία ενοικίου €133 €740» Περαιτέρω, ο Στυλιανός λόγω προβλήματος το οποίο αντιμετωπίζει, κατόπιν ιατρικής συμβολής, πηγαίνει σε ειδικό για λογοθεραπεία και εργοθεραπεία, με τη σχετική δαπάνη να ανέρχεται στα €200 μηνιαίως. Σύμφωνα με την Αιτήτρια, ο Καθ΄ου η αίτηση πριν τη διάσταση συνεισέφερε το μεγαλύτερο ποσό για τις ανάγκες των παιδιών τους. Μετά τη διάσταση όμως, παρά τις εκκλήσεις της, παραλείπει να το πράξει. Αρχικά της έλεγε ότι θα της δίνει €500 μηνιαίως. Δεν το αποδέχτηκε και της είπε ότι δεν θα της δίνει οτιδήποτε μέχρι η ίδια να συμφωνήσει να επιλύσουν όλες τις διαφορές τους, συμπεριλαμβανομένων και των περιουσιακών τους διαφορών, όπως ο ίδιος επιθυμεί. Ο Καθ΄ου η αίτηση σε σχέση με τα εισοδήματά του, ισχυρίζεται ότι λαμβάνει μηνιαίως €2.165, και ότι από το συνολικό του μισθό αποκόπτονται €725 μηνιαίως που αφορά το δάνειο για τη συζυγική οικία. Λαμβάνει και 13ον μισθό, ο οποίος είναι για να καλύπτει τα έξοδα του που ανακύπτουν λόγω εορτών και άλλων αναγκών του. Το καθαρά ποσό που παίρνει είναι €1.440 μηνιαίως. Στο δάνειο αυτό συνοφειλέτης είναι και η Αιτήτρια, η οποία επίσης είναι συνοφειλέτης και σε τρεχούμενο λογαριασμό με χρεωστικό υπόλοιπο €7.000 και το οποίο μέχρι πρόσφατα το αποπλήρωνε ο ίδιος. Επίσης, πληρώνει και άλλα έξοδα, όπως ασφάλειες ζωής και άλλα για τα οποία επισυνάπτει σχετικά έγγραφα ως τεκμήρια στην ένστασή του. Χαρακτηρίζει τα διάφορα έξοδα που ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι απαιτούνται για τη διατροφή των παιδιών ως υπέρογκα, θέτοντας, ως προς τούτο, αναλυτικά τη θέση του στην παράγραφο 12 της ένορκής του δήλωσης. Διαφωνεί ως προς την έκταση του προβλήματος υγείας του παιδιού τους και ότι η λογοθεραπεία και η εργοθεραπεία, κατά την άποψή του, είναι επίπονη και κουραστική για ένα παιδί ηλικίας 3 ετών. Ο Καθ΄ου η αίτηση αρνείται ότι δεν συνεισφέρει κανένα ποσό στην Αιτήτρια για τα παιδιά τους. Ο Καθ΄ου η αίτηση, σε σχέση με τους ισχυρισμούς του που προβάλλονται στην ένορκη του δήλωση, επισυνάπτει τα τεκμήρια «Α έως Θ». Η ακρόαση της ενδιάμεσης αίτησης, διεξήχθηκε με τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων, οι θέσεις των οποίων θα απαντηθούν κατωτέρω. Για να δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 πρέπει να συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος (βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.α. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253). Το Δικαστήριο πρέπει επίσης στο τελικό στάδιο να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χατζηβασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152). Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Επιπλέον, υπάρχει η υποχρέωση του Αιτητή όταν αιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς να αποκαλύπτει όλα τα ουσιώδη γεγονότα (βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 (Α) Α.Α.Δ. 583, Σάββα v. Τηλεμάχου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2081). Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: "(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του". Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές εύστοχα καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Επομένως, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι η Αιτήτρια έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση. Περαιτέρω, το θέμα διατροφής ανηλίκου είναι άμεσα συνυφασμένο με την καθημερινή διαβίωση και ευημερία του ανηλίκου και η μη συνεισφορά του γονέα εύλογου ποσού για τη διατροφή του ανηλίκου είναι κάτι το οποίο αναπόφευκτα επηρεάζει δυσμενώς την καθημερινή διαβίωση και την εν γένει ευημερία του. Επομένως, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση. Προβάλλεται εκ μέρους του Καθ΄ ού η αίτηση, ως λόγος ακυρότητας του προσωρινού διατάγματος, ότι η Αιτήτρια απέκρυψε και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο σε σχέση με τα εισοδήματά του, την παράλειψη της Αιτήτριας να αναφέρει την καταβολή μηνιαίας δόσης από τον Καθ΄ου η αίτηση, με αποτέλεσμα να διαμορφώσει για τον Καθ΄ου η αίτηση μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου σε υποθέσεις διατροφής, έχει καθορίσει ότι το μέτρο με το οποίο θα καθορισθεί η διατροφή δεν μπορεί να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των κονδυλίων με περισσή αυστηρότητα, ενώ η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων (βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1386, Παναγιώτου v. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625, Χαραλάμπους v. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 951). Όσον αφορά τα ισχυριζόμενα έξοδα των ανηλίκων, για τα οποία προβάλλεται ο ισχυρισμός από τον Καθ΄ ού η αίτηση η θέση ότι είναι υπερβολικά, παρατηρώ ότι σύμφωνα με τη νομολογία, το μέτρο της διατροφής δεν μπορεί να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς, η δε κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν ρόλο στην καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών του δικαιούχου (βλ. Ο. Παναγιώτου v. Χρ. Σφικτού (πιο πάνω)). Το Δικαστήριο με βάση την πιο πάνω νομολογιακή αρχή, καθόρισε, στη βάση μονομερούς αιτήσεως πάντοτε, προσωρινά τη συνεισφορά του Καθ΄ ού η αίτηση στο ποσό των €650 και όχι στο ποσό των €800 μηνιαίως, το οποίο αξίωνε η Αιτήτρια. Η ύπαρξη χρεών δεν απαλλάσσει τον Καθ΄ου η αίτηση από την νομική υποχρέωση του για συνεισφορά στη διατροφή των παιδιών τους, γιατί σύμφωνα με την νομολογία η διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων και προηγείται των οιονδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους (βλ. Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 1418). Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Καθ΄ ού η αίτηση, ότι η Αιτήτρια απέκρυψε και-ή παραπλάνησε το Δικαστήριο για τα εισοδήματα του, τονίζω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, η Αιτήτρια δεν έχει υποχρέωση αποκάλυψης των εισοδημάτων ή της οικονομικής δυνατότητας του Καθ΄ ού η αίτηση αλλά απεναντίας το καθήκον αληθινής αποκάλυψης των πιο πάνω, βαραίνει τον ίδιο τον Καθ΄ ού η αίτηση, όπως βεβαίως και την Αιτήτρια για τα δικά της εισοδήματα ή τη δική της οικονομική δυνατότητα. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Δημητρίου v. Περδίου (πιο πάνω) όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33
(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90)η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μίας οικογένειας ανήκει και στους δύο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δύο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette
(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ού η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το Δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ού η αίτηση έχει ψηλότερα, απ΄ ότι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer
(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης κ.α.
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων. Περαιτέρω αναφέρουμε ότι από σχετική νομολογία φαίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη όχι μόνο τα πραγματικά εισοδήματα αλλά και την ικανότητα του Καθ΄ ού η αίτηση να κερδίζει (his potential earning capacity). (Βλ. Klucinsky v. Klucinsky
(1953)1 All E.R. 683 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All E.R. 708)". Πέραν των πιο πάνω, τα οποία κατά την άποψη μου, αποτελούν σύμφωνα με τη νομολογία επαρκή δικαιολογία για το Δικαστήριο να οριστικοποιήσει το προσωρινό διάταγμα, θα ήθελα εμφαντικά να τονίσω τα ακόλουθα. Ο μηνιαίως μισθός του Καθ΄ου η αίτηση θα πρέπει να υπολογισθεί εφόσον λαμβάνει και 13ον μισθό στη βάση του 13 Χ €2.165= €28.145 ετησίως και διά 12=2.345 μηνιαίως. Ως προελέχθη, η υποχρέωση διατροφής ανηλίκων προηγείται των οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων των γονέων, ως είναι για παράδειγμα τα δάνεια. Ο Καθ΄ου η αίτηση, καταβάλλει ένα ποσό έναντι του δανείου της τάξεις των €725 μηνιαίως με το οποίο ουσιαστικά αφενός μεν καλύπτει την ανάγκη στέγασης του και αφετέρου και συγχρόνως το κεφαλαιοποιεί ως περιουσιακό του στοιχείο. Αντίθετα, η Αιτήτρια καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως για ενοίκιο. Αν κάτι πρέπει να συρρικνωθεί στην παρούσα υπόθεση δεν είναι ασφαλώς η διατροφή και η ευημερία των παιδιών. Τέλος, δεν πρέπει να παραγνωρισθεί και το γεγονός ότι από τη διάσταση που επήλθε τον Αύγουστο του 2017 μέχρι και την ημέρα που εξεδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, 17.10.17, ο Καθ΄ου η αίτηση , ουδέν ποσό κατέβαλε στην Αιτήτρια για τη διατροφή των παιδιών τους, αφήνοντας ουσιαστικά την Αιτήτρια μόνη της, με το μισθό της των €1.000 μηνιαίως, να καλύψει, για ένα τόσο μεγάλο διάστημα, όλες τις ανάγκες των παιδιών, στεγαστικές, διατροφικές και άλλες. Με βάση όλα τα πιο πάνω, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 17.10.17 καθίσταται απόλυτο. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση, καταβλητέα όμως μετά το πέρας της εναρκτήριας αίτησης. (Υπ.) ........... Μ. Τσαγγαρίδης, Π. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο