D.A. Koronides Enterprises Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 76/17, 30/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 76/17 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:
- D.A. Koronides Enterprises Ltd
- Διγενής Κορωνίδης
- Ανδρούλλα Γεωργίου Σιαπάχτα Αιτητές - Εφεσείοντες και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 30.11.
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Εφεσείοντες: κ. Τσαγγάρης για κ. Α. Μαθηκολώνη (κα Ο. Λάμπρου για να ακούσει απόφαση). Για Καθ΄ ων η Αίτηση - Εφεσίβλητους: κα Ελ. Ανδρέου για Αντώνης Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση-Έφεση επιδιώκεται ο παραμερισμός των ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ και ΙΒ που απεστάλησαν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για την δια δημοσίου πλειστηριασμού πώληση ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο βαρύνεται με 4 υποθήκες δυνάμει των προνοιών του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεων Νόμου (Ν.9/65)όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.142(Ι)/
- Στην παρούσα υπόθεση ηγέρθηκαν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση δύο "θεμελιακά" ζητήματα τα οποία σύμφωνα με την κα Ανδρέου ανεξάρτητα από τους λόγους που προβάλλονται για αποδοχή της αίτησης και τους λόγους που προβάλλονται στην ένσταση για απόρριψη της είναι καταλυτικά στη διαφοροποίηση της ήδη εκφρασθείσας θέσης του Δικαστηρίου σε άλλες αποφάσεις του ότι η ύπαρξη απόφασης σε αγωγή και διατάγματος εκποίησης της υποθήκης (όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση) εμποδίζει τον ενυπόθηκο δανειστή από του να προωθεί παράλληλα και τη διαδικασία του μέρους VIA του Ν.9/65 για την δια δημοσίου πλειστηριασμού πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Είναι το πρώτο ζήτημα ο λόγος ένστασης 4 και ο δεύτερος οι λόγοι ένστασης 14 και 21 τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: "
- Ο Αιτητής 2 δεν εμπίπτει στον ορισμό «ενυπόθηκος οφειλέτης» ή «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» ή και δεν νομιμοποιείται ή και στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει την υπό εξέταση Αίτηση/Έφεση ή και να αξιώσει παραμερισμό οποιασδήποτε από τις υπό έφεση ειδοποιήσεις ή και να αξιώνει τις αιτούμενες θεραπείες. ..
- Χωρίς επηρεασμό όλων των πιο πάνω λόγων έφεσης, το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας έκδοσης των Αιτούμενων θεραπειών της Αίτησης - Έφεσης ή και η εξουσία του Δικαστηρίου στη βάση Αίτησης / Έφεσης δυνάμει του άρθρου 44(Γ)
(3)του Νόμου περιορίζεται στον παραμερισμό της υπό εξέταση ειδοποίησης τύπου ΙΑ. .. 21. Λαμβανομένου υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(3)ή και 44ΣΤ του Νόμου 9/65 και την υπό εξέταση διαδικασία, οι Αιτητές δεν δικαιούνται να αξιώνουν τις θεραπείες που καταγράφονται στις παραγράφους Β, Γ, Δ, Ε, ΣΤ και Ζ της αίτησης." Δεν θα συμφωνήσω με καμία από τις δύο πιο πάνω εισηγήσεις της κας Ανδρέου που κατά την άποψη της είναι καταλυτικές στην απόρριψη της αίτησης. Ο Αιτητής δεν είναι "ενδιαφερόμενο μέρος" Κατ΄ αρχήν να λεχθεί ότι στον Αιτητή 2 επεδόθηκε η ειδοποίηση τύπου ΙΑ (η ειδοποίηση τύπου ΙΒ επεδόθηκε μόνο στην Αιτήτρια 3 - ενυπόθηκο οφειλέτη). Η θέση της κας Ανδρέου ότι ο Αιτητής 2 δεν είναι "ενδιαφερόμενο μέρος" στηρίζεται στο γεγονός ότι ο Αιτητής 2 "δεν φαίνεται να είναι εγγυητής σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος" (όπως προβλέπεται στο άρθρο 441Ε). Αυτό δεν φαίνεται στη δήλωση σύμβασης υποθήκης όπου δεν συμπεριλαμβάνεται ως εγγυητής στο ενυπόθηκο χρέος. Σύμφωνα με την κα Ανδρέου ο Αιτητής 2 είναι εγγυητής του ενυπόθηκου χρέους της Αιτήτριας Εταιρείας 1 το οποίο εξασφαλίζεται και με υποθήκη που παραχώρησε η Αιτήτρια
- Το ερμηνευτικό άρθρο 441Ε του Νόμου αναφέρει ως προς το τι σημαίνει "ενδιαφερόμενο πρόσωπο": "«ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος." Ο Αιτητής 2 κατά συνέπεια είναι "ενδιαφερόμενο πρόσωπο" και ορθά επεδόθη σ΄ αυτόν η ειδοποίηση τύπου ΙΑ. Το ενυπόθηκο χρέος ταυτίζεται και είναι το οφειλόμενο χρέος της Εναγόμενης 1 Εταιρείας για το οποίο παραχωρήθηκαν προσωπικές εγγυήσεις από τον Αιτητή 2 και την Αιτήτρια 3 η οποία επιπρόσθετα παραχώρησε επί δικής της ιδιοκτησίας κτήματος ως πρόσθετη εξασφάλιση 4 υποθήκες. Ο Αιτητής 2 δεν εγγυάται χρέος της Αιτήτριας
- Αμφότεροι είναι εγγυητές του χρέους της Εναγόμενης 1 -Αιτήτριας 1 Εταιρείας και ως τέτοιοι είναι "ενδιαφερόμενα πρόσωπα" εν τη εννοία του άρθρου 441Ε του Νόμου. Οι Αιτητές επικαλούνται το άρθρο 44(Γ)
(3)που περιοριστικά αναφέρει 4 λόγους ένστασης για τους οποίους μπορεί να παραμεριστεί η ειδοποίηση τύπου ΙΑ ενώ διατείνονται ότι σε περίπτωση έκδοσης απόφασης του Δικαστηρίου δεν ισχύουν οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/65. Και η θέση αυτή δεν έχει έρεισμα. Οι Αιτητές δεν επικαλούνται τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(3)[1] για τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, απλά ισχυρίζονται ότι είναι τουλάχιστον αντιφατικό για το Δικαστήριο όταν έχει εκδοθεί απόφαση για το ενυπόθηκο χρέος και έχει διαταχθεί η εκποίηση της υποθήκης (το 2007 στην αγωγή 769/05) να θεωρήσει υπερήμερο τον ενυπόθηκο οφειλέτη (σε εξ αποφάσεως πλέον χρέος) και να επαναδιατάξει εκ νέου εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου με την δια δημοσίου πλειστηριασμού πώληση του με τον τρόπο που διαλαμβάνεται στο μέρος VIA του Ν.9/65. Επιχειρούνται δύο παράλληλες διαδικασίες εκποίησης της υποθήκης, ανεξάρτητες μεταξύ τους δικονομικά, αλλά όμοιες ως προς την σκοπούμενη κατάληξη τους κάτι που όπως έχει νομολογηθεί συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (βλ. Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 ΑΑΔ 217 και Κοζάκη ν. Κοζάκη
(2002)1Γ ΑΑΔ 1710). Δεν υφίσταται νομοθετική πρόνοια με την οποία να επιτρέπεται στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης με βάση το μέρος VIA του Νόμου 9/65 μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης. Η τροποποίηση του Ν.9/65 δια της εισαγωγής των προνοιών του μέρους VIA που δίδει τέτοιο δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή εγένετο για να παραχωρήσει τέτοιο δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή (της δια δημόσιου πλειστηριασμού πώλησης) σε περίπτωση υπερημερίας του ενυπόθηκου οφειλέτη. Τέτοια όμως υπερημερία δεν μπορεί να υφίσταται σε εκ δικαστικής πλέον απόφασης χρέους. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει και ολόκληρη η διαδικασία που επιχειρήθηκε για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου δια δημόσιου πλειστηριασμού παραμερίζεται ως και η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και ΙΒ, όπως επίσης ακυρώνεται ο προγραμματισμένος ήδη για αύριο δημόσιος πλειστηριασμός. Τα έξοδα είναι προς όφελος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Π. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. [1] "44Γ
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις∙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί∙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή∙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο