Ανδρέα Ταπακούδη ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 9019/07, 25/1/2018

Ανδρέα Ταπακούδη ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 9019/07, 25/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A47 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9019/07 Μεταξύ: Ανδρέα Ταπακούδη Ενάγοντα και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένου --------------------- Αίτηση Ημερομηνίας 7.8.17 για Τροποποίηση Υπεράσπισης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25 Ιανουαρίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: Η κ. Θ. Πιπερή, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. Για τον Ενάγοντα/Καθ' ου η αίτηση: Καμία εμφάνιση (Απών). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας Από Την Έδρα) Άκουσα την συνήγορο και διεξήλθα του αιτήματος, με το οποίο ζητείται η τροποποίηση της Υπεράσπισης, ως εξής (κατά αυτούσια περικοπή): « (α) αμέσως μετά το τέλος της παραγράφου 2 αυτής της ακόλουθης νέας παραγράφου 2Α, ως ακολούθως: «2Α. Παράλληλα και/ή διαζευκτικά ο Εναγόμενος εγείρει τρίτη προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η Έκθεση Απαιτήσεως δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του με βάση το νόμο και τη νομολογία, καθότι δεν υπήρξε καταδίκη, αλλά απαλλαγή του Ενάγοντα κατά την ποινική διαδικασία εναντίον του, συνεπώς, δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για θεμελίωση «δίωξης» και/ή «κακόβουλής δίωξης» επί της οποίας να μπορεί να βασισθεί αγωγή για κακόβουλη δίωξη, είτε δυνάμει του άρθρου 32 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148), είτε δυνάμει του κοινοδικαίου. Συγκεκριμένα υπογραμμίζεται ότι στις 16.3.2007 εκδόθηκε η Ενδιάμεση Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Ποινική Υπόθεση αρ. 17711/2006, με την οποία ο Ενάγοντας απαλλάχθηκε των κατηγοριών που αντιμετώπιζε (βλ. σχετικό απόσπασμα: «Με δεδομένο τον παράνομο τρόπο της παραλαβής και μεταφοράς του κατηγορούμενου στη Δημοκρατία, το Δικαστήριο, δεν επιτρέπεται κατά την ταπεινή μου αντίληψη, στηριζόμενο και ενεργώντας στη βάση αυτής της παρανομίας, να επιτύχει την περαιτέρω προώθηση της παρούσας διαδικασίας σε βάρος του. Συνακόλουθα, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι οι κατηγορίες 1 έως και 61 που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο, ως πιο πάνω έχει αναφερθεί θα πρέπει ούτως ή άλλως να διακοπούν, αφού προσκρούουν στον κανόνα της [σελ-6-] ειδικότητας, η παρούσα διαδικασίας στο σύνολό της για τους λόγους που πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, αναπόδραστα θα πρέπει να διακοπεί. Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται των κατηγοριών που αντιμετωπίζει.»)». Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση, αποτυπώνονται σε ένορκη δήλωση της Ναυσικάς Πίρροκα έχουν (αυτολεξεί), ως ακολούθως: « .....................................................
2. Στις 11.9.2007 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή σε ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα.
3. Στις 17.5.2010 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης του Εναγόμενου.
4. Στις 11.5.2011 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση του Εναγόμενου.
5. Όπως με συμβουλεύει και/ή με πληροφορεί η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, μετά την καταχώριση της Υπεράσπισης, κρίθηκε σκόπιμη η μελέτη απαραίτητων ενεργειών για την περαιτέρω προώθηση της αγωγής -καθότι μέχρι και σήμερα δεν έχει ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης-, έγινε αντιληπτό ότι τα νομικά και πραγματικά ζητήματα που εγείρονται στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής δεν μπορούν να θεμελιώσουν κακόβουλη δίωξη, καθότι δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για θεμελίωση «δίωξης» και/ή «κακόβουλής δίωξης» επί της οποίας να μπορεί να βασισθεί αγωγή για κακόβουλη δίωξη, είτε δυνάμει του άρθρου 32 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148), είτε δυνάμει του κοινοδικαίου, και η σημαντική αυτή πτυχή δεν είχε τεθεί με οποιοδήποτε τρόπο ενώπιον του δικαστηρίου με την Υπεράσπιση του Εναγόμενου.
6. Όπως με συμβουλεύει και/ή με πληροφορεί η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, μέσα από την ανάγνωση των δικογράφων για σκοπούς προετοιμασίας της περαιτέρω προώθησης της εκδίκασης της υπόθεσης διαπιστώθηκε συγκεκριμένα ότι ο Εναγόμενος, δεν αθωώθηκε, αλλά απαλλάχθηκε από την ποινική διαδικασία που κινήθηκε εναντίον του, γεγονός που δεν επιτρέπει την θεμελίωση αξιώσεων στη βάση είτε δυνάμει του άρθρου 32 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148), είτε δυνάμει του κοινοδικαίου.
7. Όπως ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, είναι άκρως ουσιώδες για την παρούσα αγωγή να τροποποιηθεί η Υπεράσπιση του Εναγόμενου, ειδικά στη βάση των γεγονότων των προηγούμενων παραγράφων της παρούσας Ένορκης Δήλωσης, με την προσθήκη της νέας παραγράφου 2Α, διότι αφενός, η προδικαστική ένσταση αναφορικά με τη θεμελίωση αξιώσεων αποζημίωσης στη βάση κακόβουλης δίωξης, είναι ζήτημα τόσο καίριο και ουσιώδες για την περαιτέρω πορεία της εκδίκασης της παρούσας αγωγής ώστε εάν αυτή επιτύχει καταργεί το υπόβαθρο της υπό εκδίκαση αγωγής. Και αφετέρου, η παράγραφος 2Α διασαφηνίζει τη θέση του Εναγόμενου ως προς τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας.
8. Όπως ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, είναι αναγκαίο και δίκαιο να τροποποιηθεί η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου, για σκοπούς υποβολής ενώπιον του Δικαστηρίου όλων των εκκρεμούντων επίδικων θεμάτων σχετικά με το επίδικο αντικείμενο, δεδομένου μάλιστα ότι αποδοχή της αίτησης από το δικαστήριο δεν συνεπάγεται οποιαδήποτε καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης.
9. Όπως ειλικρινά πιστεύω και όπως με συμβουλεύει η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση, η παρούσα αίτηση προωθείται νόμιμα και ορθά προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, δεδομένου ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμα ξεκινήσει, για λόγους που δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα του Εναγόμενου, αλλά οφείλονται στη προώθηση ενδιάμεσων δικαστικών διαδικασιών.
10. Ως εκ των ανωτέρω, πιστεύω ότι είναι ορθό, δίκαιο, εύλογο και πρόσφορο για σκοπούς εύρυθμης λειτουργίας της διαδικασίας και προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης και της οικονομίας της δίκης, όπως εγκριθεί το αίτημα του Εναγόμενου». Η έλλειψη ενστάσεως στο αίτημα αν και δεν μπορεί να παραγνωριστεί ως αποτιμήσιμος παράγοντας, ποσώς οδηγεί αναποδράστως σε αποδοχή της αίτησης. Ο τελικός λόγος επί τούτω εναπόκειται πάντοτε στο Δικαστήριο και στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, στη βάση καλώς καθιερωμένων αρχών. Το αίτημα εδράζεται, ανάμεσα σε άλλα, στην Δ.25 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Είχα την ευκαιρία να διεξέλθω τού κειμένου αγόρευσης με το οποίο με εφοδίασε η συνήγορος του εναγομένου/αιτητή. Αποκλίνω με κάθε σεβασμό από τις θέσεις που προέταξε. Το αίτημα έχει καταχωριστεί με πολλή καθυστέρηση. Υπέρμετρη. Αδικαιολόγητη. Βεβαίως, από μόνη της, η μεταβλητή αυτή - διότι περί μεταβλητής πρόκειται - δεν οδηγεί απαρεγκλίτως και άνευ ετέρου σε απόρριψη τέτοιων αιτημάτων. Όμως, εν προκειμένω, η καθυστέρηση, ως εκ της φύσης και έκτασης της, κάλλιστα μπορεί να οδηγήσει (και οδηγεί εδώ), όχι μόνο σε δικαστικούς συνειρμούς για απόρριψη του αιτήματος αλλά - ως μετουσίωση πια και απόρροια των αντίστοιχων δικηγορικών χειρισμών - και σε μη αποδοχή του ως τελική πλέον κατάληξη. Από το κείμενο της ένορκης δήλωσης, εν σχέσει πάντα προς το ζήτημα της καθυστέρησης, δεν προκύπτει επαρκές δικαιολογητικό και αιτιολογικό υπόβαθρο αναφορικώς προς τον μεσολαβήσαντα χρόνο. Απεναντίας, το τι αναδύεται, σε μια γενικότερη διάσταση, είναι πως το αίτημα ήταν δυνατόν να είχε καταχωριστεί πολύ ενωρίτερα, υποτιθέστο ασφαλώς ότι κάποιος ήθελεν αποδεχθεί την προφορική τοποθέτηση/εξήγηση τής συνηγόρου πως η πρώτη αφορμή για κάτι τέτοιο είχε διαπλαστεί μετά την έκδοση ενδιάμεσης απόφασης την 19.12.16 (σχετιζόμενης τούτης με την εκδίκαση προδικαστικών ζητημάτων στην παρούσα υπόθεση), με το αίτημα να υποβάλλεται (πάλι με αδικαιολόγητη καθυστέρηση), οκτώ τόσους μήνες μετά. Δεν διαφεύγει την προσοχή ότι η αγωγή καταχωρίστηκε στις 11.9.
11. Τούτο, μαζί με τα υπόλοιπα που θίχτηκαν, συνυπολογίζεται ως μέρος του συνόλου της προκύπτουσας εικόνας, όπως επίσης και το ότι έχουν περάσει επτά περίπου έτη από την καταχώριση της Υπεράσπισης (στις 11.5.11), οπόταν και θα έπρεπε, ή ευλόγως θα αναμενόταν, να εντοπιζόταν το βασικό γεγονός, εάν συνιστά τωόντι γεγονός, πως ο ενάγων δεν είχε αθωωθεί αλλά είχε απαλλαχθεί στο πλαίσιο της επίδικης ποινικής δίωξης. Έχω διεξέλθει τον φάκελο του Δικαστηρίου με μεγάλη προσοχή ούτως ώστε να διαπιστώσω κατά πόσο μπορεί να εφαρμοστεί εδώ στην πράξη, η αρχή (σοφή ως είναι), ότι ο χρόνος που διαρρέει από τη στιγμή δημιουργίας τού λόγου για υποβολή αιτήματος τροποποίησης μέχρι την καταχώριση του, δύναται να αντικριστεί και αξιολογηθεί εντός της ευρείας, πράγματι, δικαστικής συναφούς διακριτικής ευχέρειας. Τίποτε δεν προτάχθηκε σε σχέση προς αυτή την παράμετρο, σε τέτοια έκταση τουλάχιστον που να δικαιολογεί έτερη προσέγγιση. Μονάχα συμπερασματικές τοποθετήσεις, αποτμημένες αιτιολογίας και γεγονότων. Το ότι σε κάποια στιγμή φαίνεται να έγιναν αντιληπτά τα περί απαλλαγής και όχι αθώωσης δεν αρκεί για να ρίξει φως ως προς το γιατί, ύστερα από τόσα χρόνια, δεν δρομολογήθηκαν τα αναγκαία δικονομικά διαβήματα για τροποποίηση. Η νομολογιακή συνισταμένη πως τροποποιήσεις μπορεί να εγκριθούν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είναι δεδομένη. Είναι προσέτι δοσμένο - για λόγους που δεν θα απασχολήσουν τώρα - ότι η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει καίτοι παρέρευσε χρόνος πέραν της δεκαετίας από την καταχώριση της αγωγής. Τυχόν επιτυχία του αιτήματος (νοουμένου πως θα κρινόταν πρώτα και ως εύλογο, που δεν είναι), θα οδηγούσε σε ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση την έναρξη της δίκης. Εν πάση περιπτώσει, η δικονομία προβλέπει και άλλους μηχανισμούς διά των οποίων η ουσία του αιτήματος θα μπορούσε να τεθεί κατοπινά ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως φερ' ειπείν, με τη διατύπωση και έγκριση παραδεκτών γεγονότων. Τούτο μολαταύτα είναι κάτι άλλο. Το αίτημα απορρίπτεται. Υπό τις συνθήκες - και λόγω της απουσίας του ενάγοντα/καθ' ου η αίτηση από τη σημερινή διαδικασία αλλά και ένεκα της μη καταχώρισης ένστασης εκ μέρους ή από μέρους του - δεν εκδίδεται διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο