← Κύπρος

Μαρίας Κώστα, διά μέσω της φυσικού γονέως και κηδεμόνος αυτής Παναγιώτας Ευαγγελίδου ν. Αλέξανδρου Κώστα, Αρ. Αγωγής: 2470/2015, 25/1/2018

Μαρίας Κώστα, διά μέσω της φυσικού γονέως και κηδεμόνος αυτής Παναγιώτας Ευαγγελίδου ν. Αλέξανδρου Κώστα, Αρ. Αγωγής: 2470/2015, 25/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΜΗΛΙΩΤΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2470/2015 Μεταξύ: Μαρίας Κώστα, διά μέσω της φυσικού γονέως και κηδεμόνος αυτής Παναγιώτας Ευαγγελίδου Ενάγουσας ν. Αλέξανδρου Κώστα Εναγομένου Αίτημα για απόρριψη της Αγωγής Ημερομηνία: 25/1/2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Δ. Παυλίδης (για ν' ακούσει απόφαση η κα Κουνούπη) Για Εναγόμενο: κ. Δ. Παπαχρυσοστόμου (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Χρ. Παπαχρυσοστόμου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 26/5/2015 με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στην Κλίμακα €2.000-€10.000, η Ενάγουσα, η οποία είναι ανήλικη, αξιώνει εναντίον του Εναγομένου, ο οποίος είναι πατέρας της, αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, παρενόχληση, εκφοβισμό, πόνο, οδύνη, ταλαιπωρία κλπ. που κατ' ισχυρισμό υπέστη ως αποτέλεσμα ισχυριζόμενων επιθέσεων και/ή χρήσης παράνομης βίας από μέρους του Εναγομένου προς το πρόσωπό της κατά ή περί τις 25/5/2015 στον χώρο συγκεκριμένου περιπτέρου στα Λατσιά, της Επαρχίας Λευκωσίας. Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 28/5/2015 και στις 10/6/2015 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του. Στις 17/6/2015 η Ενάγουσα καταχώρησε Έκθεση Απαίτησης και, ένεκα του ότι ο Εναγόμενος δεν καταχώρησε εμπρόθεσμα Υπεράσπιση, στις 3/7/2015 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, η οποία τελικά καταχωρήθηκε την 1/9/

  1. Η Απάντηση της Ενάγουσας καταχωρήθηκε στις 14/9/
  2. Στις 2/10/2015 η Ενάγουσα ζήτησε τον ορισμό της Αγωγής για Ακρόαση και, κατόπιν τούτου, το Δικαστήριο όρισε την Αγωγή για Οδηγίες, με βάση την παλαιά Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις 19/11/
  3. Εκείνη την ημέρα, η Αγωγή επαναορίστηκε για Οδηγίες στις 21/12/2016, ημερομηνία κατά την οποία εκδόθηκαν εκατέρωθεν διατάγματα αποκάλυψης και η Αγωγή επαναορίστηκε για Οδηγίες στις 22/2/
  4. Στο μεταξύ αμφότεροι των διαδίκων καταχώρησαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης και η Αγωγή επαναορίστηκε για Οδηγίες στις 15/4/
  5. Την εν λόγω ημερομηνία η Αγωγή ορίστηκε για Ακρόαση στις 31/10/2016, ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο ανέβαλε την ακρόαση λόγω έλλειψης χρόνου και επαναόρισε την Αγωγή για Ακρόαση στις 24/3/2017, ημερομηνία κατά την οποία χορηγήθηκε αναβολή κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου της Ενάγουσας. Η Αγωγή επαναορίστηκε για Ακρόαση στις 2/11/
  6. Στις 2/11/2017, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιόν μου η παρούσα, ο συνήγορος του Εναγομένου ανέφερε πως υπάρχει πρόβλημα στην Αγωγή, εφόσον δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία της νέας Δ.
  7. Η συνήγορος της Ενάγουσας ζήτησε χρόνο για να μελετήσει το εγερθέν ζήτημα και αναβολή της Ακρόασης, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, συμφωνούντος και του συνηγόρου του Εναγομένου, και η Αγωγή ορίστηκε για Οδηγίες στις 19/1/
  8. Στις 19/1/2018, ο συνήγορος του Εναγομένου, με αναφορά στις πρόνοιες της νέας Δ.30, πρόβαλε τη θέση πως η Αγωγή θα έπρεπε να είχε απορριφθεί από το Δικαστήριο εντός 30 ημερών από την καταχώρηση Απάντησης, εφόσον η Ενάγουσα δεν προχώρησε στην έκδοση Κλήσης για Οδηγίες δυνάμει της Δ.
  9. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου γιατί δεν υπέδειξαν το εν λόγω ζήτημα ενωρίτερα, ο κ. Παπαχρυσοστόμου ανέφερε πως κακώς δεν έπραξαν τούτο, αλλά σε κάθε περίπτωση ήταν η θέση του πως όσα επακολούθησαν δεν συνιστούν θεραπεία και δεν χρειαζόταν να γίνει κάποιο διάβημα από την πλευρά του Εναγομένου. Σε περαιτέρω ερώτηση του Δικαστηρίου κατά πόσον θα μπορούσαν να παραταθούν οι προθεσμίες, ο κ. Παπαχρυσοστόμου ανέφερε πως δεν υπάρχει αίτημα ενώπιον του Δικαστηρίου για παράταση οποιωνδήποτε προθεσμιών. Η Αγωγή έπρεπε να είχε απορριφθεί πριν την πρόσφατη τροποποίηση της νέας Δ.30 και αυτή δεν μπορεί να αναβιώσει. Στην αντίπερα όχθη, ο συνήγορος της Ενάγουσας πρόβαλε τη θέση πως η πλευρά του Εναγομένου με τη στάση της έχει αποποιηθεί του δικαιώματός της βάσει της Δ.30 να ζητά απόρριψη της Αγωγής, εφόσον από το 2015 δεν εγέρθηκε ξανά τέτοιο ζήτημα, ούτε και υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημα με βάση αυτή. Ήταν, περαιτέρω, η θέση του πως το Δικαστήριο έχει την εξουσία, δυνάμει της νέας Δ.30, να δώσει οδηγίες για τον περαιτέρω χειρισμό της Υπόθεσης και ζήτησε την έκδοση οδηγιών για καταχώρηση ονομαστικού καταλόγου μαρτύρων και συνόψεων της μαρτυρίας τούτων. Όπως είναι γνωστό, με τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014 και περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015, οι οποίοι δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 26/9/2014 και 6/2/2015 αντίστοιχα, επήλθε τροποποίηση, μεταξύ άλλων, της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δια της αντικατάστασής της με τη νέα Δ.30, η οποία αρχικά στόχευε να τύχει εφαρμογής σε όλες τις αγωγές που καταχωρήθηκαν από την 1/1/
  10. Με τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015, ο οποίος δημοσιεύτηκε στην Επίσημη της Δημοκρατίας στις 13/5/2015, καθορίστηκε πως οι διατάξεις της νέας Δ.30 θα εφαρμόζονται σε αγωγές που καταχωρήθηκαν από την 1/1/2015, αλλά η εφαρμογή τους αναστάλθηκε αναφορικά και μόνο με αγωγές κλίμακας πέραν των €10.000 μέχρι τις 31/12/
  11. Από την 1/1/2016, οι διατάξεις της νέας Δ.30 θα τυγχάνουν, ασχέτως κλίμακας, καθολικής εφαρμογής. Για τις αγωγές που καταχωρήθηκαν μέχρι και τις 31/12/2014 και σε αγωγές κλίμακας πέραν των €10.000 που καταχωρήθηκαν ή θα καταχωρούνταν μέχρι τις 31/12/2015, οι πρόνοιες της υφιστάμενης πριν την έναρξη ισχύος της νέας Δ.30 θα εξακολουθούν να εφαρμόζονται μέχρι την αποπεράτωσή τους. Κατ' αρχάς, πρέπει να λεχθεί πως εφόσον η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 26/5/2015 και η κλίμακά της δεν είναι πέραν των €10.000, αναμφίβολα εφαρμόζονται στην παρούσα οι διατάξεις της νέας Δ.
  12. Η Θεσμός 1 της νέας Δ.30, όπως ήταν κατά τον χρόνο καταχώρησης της Αγωγής μέχρι και τις 28/7/2017, ημερομηνία κατά την οποία επήλθαν νέες τροποποιήσεις, διαλάμβανε τα εξής: «1.(α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός τριάντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, επιδίδεται ειδοποίηση προς τον ενάγοντα που εκδίδει ο εναγόμενος στον συνημμένο τύπο, με την οποία τον ενημερώνει για την παράλειψη και τον καλεί όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης να καταχωρήσει την αίτηση για οδηγίες. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες, η αγωγή ή η ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα είναι η περίπτωση. ............» Περαιτέρω, ο Θεσμός 2(β) της νέας Δ.30 προνοούσε τα εξής: «(β) Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται ανωτέρω στους Θεσμούς 1(α) και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός αν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.» Με την τροποποίηση που επήλθε στις 28/7/2017, οι Θεσμοί 1 και 2(β) της νέας Δ.30 έχουν ως εξής: «1.(α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με το συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής. Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψή της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. .................................... .................................... 2.(α) ...... (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράτασή τους.» Είναι σημαντικό να επισημανθεί πως η τροποποίηση που έχει επέλθει στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας με τη νέα Δ.30 στοχεύει στην ταχύτερη και δικαιότερη εκδίκαση μιας υπόθεσης, καθώς και στη διάσωση ή τον περιορισμό των εξόδων. Οι εν λόγω στόχοι μπορεί να επιτευχθούν μέσω της υποβολής του συνόλου των ενδιάμεσων αιτήσεων των διαδίκων σε στάδιο πριν τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση, αντιμετωπίζοντας έτσι το φαινόμενο των αναβολών και καθυστερήσεων που παρατηρούνταν στο παρελθόν από αιτήσεις της τελευταίας στιγμής, αλλά και μέσω της προηγούμενης ενημέρωσης του αντιδίκου ως προς τη φύση και την ουσία της μαρτυρίας, η οποία θα παρουσιαστεί κατά την ακρόαση. Βασικός σκοπός της νέας Δ.30 δεν ήταν η τροχιοδρόμηση πολλαπλών διαδικασιών και ο πολλαπλασιασμός των εξόδων. Αντιθέτως, η εν λόγω Διαταγή περιλαμβάνει πρόνοιες, οι οποίες στοχεύουν στην απλοποίηση των διαδικασιών και στην εξοικονόμηση εξόδων. Τα κριτήρια αυτά εμπεριέχονται στον Θεσμό 9 της νέας Δ.30, ο οποίος ουσιαστικά ενσωματώνει το σύνολο των κριτηρίων στη βάση των οποίων ενεργεί το Δικαστήριο προς επίτευξη του υπερισχύοντος σκοπού (overriding principle) της ορθής διαχείρισης των υποθέσεων. Ο εν λόγω Θεσμός 9 έχει ως εξής: «
  13. Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε περίπτωση να εκδώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες των ανωτέρω οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα ακόλουθα κριτήρια: (α) την εκδίκαση της υπόθεσης το ταχύτερο δυνατό (β) τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό των εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογία προς: (ι) το χρηματικό αντικείμενο της διαφοράς (ιι) τη σπουδαιότητά της (ιιι) το περίπλοκο των εγειρόμενων θεμάτων, πραγματικών ή νομικών.» Είναι σαφές από το λεκτικό του Θεσμού 1 της νέας Δ.30, όπως αυτή ίσχυε κατά τον χρόνο συμπλήρωσης των δικογράφων της παρούσας, ότι η Ενάγουσα ήταν υποχρεωμένη εντός περιόδου 30 ημερών από τις 21/9/2015, ήτοι 7 ημέρες μετά την καταχώρηση της Απάντησης, να εκδώσει Κλήση για Οδηγίες με βάση τις διατάξεις της νέας Δ.30 (βλ. Δ.26 Θ.11 ως προς το στάδιο που τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα). Είναι, περαιτέρω, σαφές από το λεκτικό του εν λόγω Θεσμού ότι σε περίπτωση κατά την οποία ο ενάγων δεν ενεργήσει με βάση τα καθοριζόμενα στην εν λόγω Διαταγή και νοουμένου ότι έχει παρέλθει και η προθεσμία που δίδεται στον εναγόμενο να τον ειδοποιήσει για την εν λόγω παράλειψη, ούτως ώστε ο ενάγων να προχωρήσει με την έκδοση Κλήσης για Οδηγίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο. Στην υπό εξέταση περίπτωση, είναι σαφές πως η εν λόγω προθεσμία των 60 ημερών παρήλθε και η Ενάγουσα δεν προχώρησε στην έκδοση Κλήσης για Οδηγίες με βάση τη νέα Δ.30, ούτε και ο Εναγόμενος επέδωσε την προβλεπόμενη ειδοποίηση. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί γεγονός πως το Δικαστήριο, το οποίο επιλαμβανόταν τότε την Υπόθεση, δεν απέρριψε την Αγωγή ως εγκαταλειφθείσα. Αντιθέτως, το Δικαστήριο, όπως και οι υπόλοιποι παράγοντες της δίκης, ουδόλως θεώρησε την Αγωγή ως εγκαταλειφθείσα, εφόσον, μετά την καταχώρηση Αίτησης Ορισμού από την Ενάγουσα, προχώρησε και όρισε την Αγωγή για Οδηγίες με βάση την παλαιά Διαταγή 30, εκδίδοντας μάλιστα στη συνέχεια, προφανώς συναινούντων και των διαδίκων, εκατέρωθεν διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων, ενώ ακολούθως προχώρησε, μεταξύ άλλων, και στον ορισμό δικασίμων. Παρατηρώ κατ' αρχάς πως, παρά τις όποιες ενέργειες θα έπρεπε να είχαν γίνει περί τον Νοέμβριο του 2015 είτε από το Πρωτοκολλητείο είτε από το Δικαστήριο, η Αγωγή σήμερα αδιαμφισβήτητα βρίσκεται εν ζωή, εφόσον ουδέποτε απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Βλ., μεταξύ άλλων, Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1996)1 Α.Α.Δ. 323 και Lupusco Volga Farming Ltd v. Kismetia Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A77, Πολιτική Έφεση Αρ. 209/2014, ημερομηνίας 6/12/
  1. To ερώτημα, συνεπώς, που προκύπτει είναι κατά πόσον το Δικαστήριο θα προχωρήσει να απορρίψει την Αγωγή, ως το αίτημα του συνηγόρου του Εναγομένου, ή κατά πόσον παρέχεται η ευχέρεια στο παρόν στάδιο διάσωσης της Αγωγής, όπως ήταν η θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας, και έκδοσης κατάλληλης διαταγής για συμμόρφωση με τις πρόνοιες της νέας Δ.
  2. Υπό το φως των επιτακτικών προνοιών της νέας Δ.30, θεωρώ πως η μόνη θεραπεία που θα μπορούσε να χορηγηθεί για σκοπούς διάσωσης της τύχης της Αγωγής είναι η παράταση της προθεσμίας για την έκδοση από την Ενάγουσα Κλήσης για Οδηγίες δυνάμει της νέας Δ.30, εφόσον η διαδικασία που ακολουθήθηκε μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων στην παρούσα, ανεξάρτητα του ότι αυτή αποσκοπούσε στην εκδίκαση της Αγωγής, ήταν κατά παρέκκλιση της διαδικασίας που προνοεί η νέα Δ.
  3. Παρά το ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρο αίτημα από μέρους του κ. Παυλίδη για παράταση δυνάμει του Θεσμού 2(β) της Διαταγής 30, εντούτοις από το λεκτικό του εν λόγω Θεσμού προκύπτει πως η εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει την προθεσμία που προβλέπεται στον Θεσμό 1(α) δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις, όπου υποβάλλεται σχετικό αίτημα από κάποιο διάδικο, αλλά το Δικαστήριο δύναται να παρατείνει τούτη και αυτεπαγγέλτως, νοουμένου βεβαίως ότι καταδειχθεί «αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης» ή «άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση.» Στην υπό εξέταση περίπτωση σαφώς και δεν υφίστατο αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης της Ενάγουσας με τις πρόνοιες της νέας Δ.30, εφόσον σε διάστημα 15 περίπου ημέρων μετά την καταχώρηση Απάντησης αυτή καταχώρησε Αίτηση Ορισμού. Ταυτόχρονα, όμως, οι ενέργειες της Ενάγουσας μετά την καταχώρηση Απάντησης, όπως και ο τρόπος που ενήργησε κατά τα προηγούμενα στάδια της διαδικασίας, όπου προχωρούσε εμπρόθεσμα στην καταχώρηση των δικογράφων της, καταδεικνύουν ακριβώς τη σπουδή και το ενδιαφέρον που αυτή επιδεικνύει εξ αρχής και συνεχώς για την προώθηση της υπόθεσής της. Από εμφανές λάθος των δικηγόρων της, ένεκα προφανώς και του ότι η Αγωγή καταχωρήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα αφότου τέθηκε σε ισχύ η νέα Δ.30, δεν έγινε αντιληπτό ότι η εν λόγω Διαταγή τύγχανε εφαρμογής, με αποτέλεσμα η πλευρά της Ενάγουσας να μη συμμορφωθεί με τις διατάξεις της. Το ότι πρόκειται για καλόπιστο λάθος, το οποίο μάλιστα διέλαθε της προσοχής όλων των παραγόντων της δίκης, προκύπτει και από το ότι ουδείς ήγειρε ζήτημα μη συμμόρφωσης πριν τις 2/11/2017, δηλαδή την τρίτη φορά που η Αγωγή ήταν ορισμένη για Ακρόαση. Όλα τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με τη φύση της απαίτησης, η οποία αφορά αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμόν επίθεση πατέρα προς την ανήλικη θυγατέρα του, καθώς και ότι καμιά ζημιά δεν θα υποστεί η πλευρά του Εναγομένου, η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με την κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα, πέραν ίσως κάποιων μηνών που θα προστεθούν στην εκκρεμοδικία της παρούσας, κατά την άποψή μου συνιστούν «καλό λόγο» και δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της χορήγησης παράτασης για συμμόρφωση με τις προθεσμίες του Θεσμού 1(α) της νέας Δ.
  4. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, έχω ικανοποιηθεί πως είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η παράταση των εν λόγω προθεσμιών και κατ' επέκταση η διάσωση της τύχης της Αγωγής, εφόσον, στα περιστατικά της παρούσας, θα ήταν ιδιαίτερα επαχθές και άδικο μέτρο η απόρριψή της Για την πιο πάνω κατάληξή μου άντλησα, μεταξύ άλλων, καθοδήγηση από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Αίτηση Αρ. 25/2017, ημερομηνίας 17/2/
  5. Συνεπώς, το αίτημα του Εναγομένου για απόρριψη της Αγωγής απορρίπτεται και περαιτέρω εκδίδεται διάταγμα, δυνάμει της Δ.30 Θ.2(β) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διά του οποίου ο χρόνος για την έκδοση Κλήσης για Οδηγίες από την Ενάγουσα παρατείνεται για περίοδο 7 (επτά) ημερών από σήμερα. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί. Τα σημερινά έξοδα, όπως και τα απωλεσθέντα συνεπεία της χορηγηθείσας παράτασης, επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, αλλά θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................................ Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.