← Κύπρος

PJSC OTKRITIE BANK FC ν. 01 GROUP LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 176/18, 24/1/2018

PJSC OTKRITIE BANK FC ν. 01 GROUP LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 176/18, 24/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 176/18 Μεταξύ: PJSC OTKRITIE BANK FC Εναγόντων και

  1. 01 GROUP LIMITED
  2. 01 PROPERTIES LIMITED
  3. 01 GROUP FINANCE LLC
  4. LIRA LLC
  5. SEMELA LLC
  6. NORI HOLDING LIMITED
  7. CENTIMILA SERVICES LIMITED
  8. CONISTON MANAGEMENT LIMITED
  9. LEBLANC INVESTMENTS LIMITED
  10. AGDALIA HOLDINGS LIMITED
  11. ICT HOLDING LIMITED
  12. EVGENY DANKEYVICH Εναγομένων Αίτηση εναγόντων ημερομηνίας 19.1.18 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Χρ. Κληρίδης με κ. Α. Καραμανώλη Για Εναγόμενους 1, 4, 5, 6, 7, 9 και 10 - Καθ' ων η αίτηση: κ. Π. Πολυβίου με κ. Α. Χαβιαρά, κ. Π. Μακρίδη, κ. Γ. Μίτλετον και κ. Λ. Χαβιαρά Για Εναγόμενους 2 και 3 - Καθ' ων η αίτηση: κ. Στ. Παύλου με κ. Θ. Συμεωνίδη Για Εναγόμενους 8 - Καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Τσιρίδης Για Εναγόμενους 11 - Καθ' ων η αίτηση: κ. Τ. Παντελή με κα Μ. Βιολάρη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 19.1.18 οι ενάγοντες καταχώρησαν την αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, αξιώνοντας εναντίον των εναγομένων αριθμό Αποφάσεων και/ή Διαταγμάτων. Την ίδια ημέρα και ώρα 12:40 μ.μ. καταχώρησαν μονομερή αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση αριθμού Προσωρινών Διαταγμάτων τύπου Mareva και Norwich Pharmacal. Ενόψει του ότι μεσολαβούσε Σαββατοκύριακο, η εν λόγω αίτηση ορίστηκε για εξέταση από το Δικαστήριο στις 22.1.
  13. Κατά την εν λόγω ημερομηνία, εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι δικηγόροι κ. Π. Πολυβίου, κ. Α. Χαβιαράς, κ. Γ. Μίτλετον, κ. Μ. Παναγίδης και Λ. Χαβιαράς εκπροσωπώντας τους εναγόμενους 1, 4, 5, 6, 7, 9 και 10 και ο κ. Στ. Παύλου εκπροσωπώντας τους εναγόμενους 2 και
  14. Προτού εξετάσω την εν λόγω αίτηση, καθηκόντως και σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Nicholas v Cyprus, Appl. no. 63246/10, ημερομηνίας 9.1.18, κατά την έναρξη της διαδικασίας, έφερα σε γνώση όλων των δικηγόρων ότι: α) ο ένας εκ των υιών μου είναι ασκούμενος δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ που εκπροσωπεί ο κ. Π. Πολυβίου ενώ β) ο άλλος μου ανήλικος υιός είναι αναδεκτός (βαφτιστικός) του κ. Στ. Παύλου ο οποίος εκπροσωπεί το δικηγορικό γραφείο Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Ο κ. Χρ. Κληρίδης εκ μέρους των εναγόντων, εισηγήθηκε ότι θα ήταν «καλύτερο» η παρούσα αίτηση να τεθεί ενώπιον άλλου Δικαστή διότι οι Ενάγοντες, οι οποίοι είναι Ρωσική Εταιρεία και διοικούνται από την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας, είναι δύσκολο να αντιληφθούν τη σχέση του Δικαστηρίου με τους πιο πάνω δικηγόρους. Αντίθετα, ο κ. Πολυβίου, ο κ. Παύλου και ο κ. Παναγίδης, επικαλούμενοι την πιο πάνω υπόθεση Nicholas, την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση αρ. 1/2015 ημερομηνίας 23.6.15, του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για Απόλυση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας διά Ανάρμοστη Συμπεριφορά, ως και την υπόθεση Αποστολίδης ν Δημοκρατίας

(2002)3 ΑΑΔ, σελ. 80, υποστήριξαν ότι οι δύο πιο πάνω παράγοντες δεν αποτελούν καλό λόγο ώστε να γίνει αποδεκτό το αίτημα του κ. Κληρίδη, το οποίο εμμέσως πλην σαφώς αφορά την εξαίρεση μου. Έχω εξετάσει με προσοχή τις θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων επί του εγερθέντος θέματος ως και την πιο πάνω σχετική νομολογία. Ό,τι κατά την άποψη μου, έχει σημασία στην παρούσα περίπτωση, είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Nicholas (ανωτέρω):
  1. As to the objective test, it must be determined whether, quite apart from the judge's conduct, there are ascertainable facts which may raise doubts as to his or her impartiality. This implies that, in deciding whether in a given case there is a legitimate reason to fear that a particular judge or a body sitting as a bench lacks impartiality, the standpoint of the person concerned is important but not decisive. What is decisive is whether this fear can be held to be objectively justified (ibid., § 76)
  2. The objective test mostly concerns hierarchical or other links between the judge and other protagonists in the proceedings or the exercise of different functions within the judicial process by the same person (see Kyprianou v. Cyprus [GC], no. 73797/01, § 121, ECHR 2005-XIII). It must therefore be decided in each individual case whether the relationship in question is of such a nature and degree as to indicate a lack of impartiality on the part of the tribunal (see Morice, cited above, § 77).
  3. In this connection, even appearances may be of a certain importance or, in other words, "justice must not only be done, it must also be seen to be done". What is at stake is the confidence which the courts in a democratic society must inspire in the public. Thus, any judge in respect of whom there is a legitimate reason to fear a lack of impartiality must withdraw (Micallef, cited above, § 98). Έχω περαιτέρω εξετάσει ως σχετικό παράγοντα και τη σχετική Δικαστική Πρακτική ημερομηνίας 17.3.1988 όπως τροποποιήθηκε με αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.7.1989, 18.9.2003, 30.11.2006 και 4.10.2011, σύμφωνα με το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Nicholas (ανωτέρω):
  4. Moreover, in order that the courts may inspire in the public the confidence which is indispensable, account must also be taken of questions of internal organisation. The existence of national procedures for ensuring impartiality, namely rules regulating the withdrawal of judges, is a relevant factor. Such rules manifest the national legislature's concern to remove all reasonable doubts as to the impartiality of the judge or court concerned and constitute an attempt to ensure impartiality by eliminating the causes of such concerns. In addition to ensuring the absence of actual bias, they are directed at removing any appearance of partiality and so serve to promote the confidence which the courts in a democratic society must inspire in the public. The Court will take such rules into account when making its own assessment as to whether a tribunal was impartial and, in particular, whether the applicant's fears can be held to be objectively justified (ibid., § 99). Η πιο πάνω Δικαστική Πρακτική έχει ως ακολούθως: «Δικαστής δεν εκδικάζει μόνος ή ως μέλος σύνθεσης δικαστηρίου, κάθε βαθμού δικαιοδοσίας, υποθέσεις στις οποίες εμφανίζονται ενώπιον του δικηγόροι οι οποίοι συνδέονται με αυτόν με στενή συγγένεια ή έχουν μαζί του πνευματική συγγένεια, ή σχέση πεθερού-γαμπρού ή συμπεθέρου. Για τους σκοπούς της οδηγίας αυτής, στενοί συγγενείας θεωρούνται, γονείς, σύζυγοι, τέκνα, σύζυγοι τέκνων, αδελφοί και σύζυγοι αδελφών». Το πρώτο ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο το γεγονός ότι ο ένας μου υιός είναι ασκούμενος δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο του κ. Π. Πολυβίου, αποτελεί καλό λόγο για εξαίρεση μου. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Nicholas (ανωτέρω), όταν ο Δικαστής έχει δεσμούς αίματος με εργοδοτούμενο στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί ένα διάδικο στη διαδικασία, αυτό δεν καθιστά από μόνο του τον Δικαστή ακατάλληλο για να εκδικάσει την υπόθεση, αλλά λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες, όπως ενδεικτικά αυτοί αναφέρονται στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Nicholas (ανωτέρω):
  5. As regards the second ground invoked by the applicant (see paragraph 57 above), the Court finds that when a judge has blood ties with an employee of a law firm representing a party in any given proceedings, this does not in and of itself disqualify the judge (see Ramljak v. Croatia, no. 5856/13, § 29, 27 June 2017). An automatic disqualification on the basis of such ties, as was provided in the judicial code prior to the applicant's case, is not necessarily required (see paragraph 15 above). It is, however, a situation or affiliation that could give rise to misgivings as to the judge's impartiality. Whether such misgivings are objectively justified would very much depend on the circumstances of the specific case, and a number of factors should be taken into account in this regard. These should include, inter alia, whether the judge's relative has been involved in the case in question, the position of the judge's relative in the firm, the size of the firm, its internal organisational structure, the financial importance of the case for the law firm, and any possible financial interest or potential benefit (and the extent thereof) on the part of the relative. Στην παρούσα περίπτωση, έχω λάβει υπόψη μου α) το περιεχόμενο της πιο πάνω Δικαστικής Πρακτικής η οποία δεν αναφέρεται στη σχέση μου με το δικηγορικό γραφείο του κ. Πολυβίου όπως προσδιορίστηκε ανωτέρω, β) το γεγονός ότι δεν έχω δεσμό αίματος με εργοδοτούμενο (employee) στο δικηγορικό γραφείο του κ. Πολυβίου, εφόσον αδιαμφισβήτητα η ιδιότητα του υιού μου ως ασκούμενος δικηγόρος δεν τον καθιστά εργοδοτούμενο στο συγκεκριμένο γραφείο ως και γ) τις διαβεβαιώσεις του κ. Πολυβίου, οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από τον κ. Χρ. Κληρίδη, ότι ο υιός μου καμιά ανάμιξη έχει στην παρούσα υπόθεση, ούτε και υπάρχει πιθανότητα αποκόμισης οικονομικού οφέλους εκ μέρους του από την παρούσα υπόθεση. Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες, είναι η κατάληξη μου ότι η ιδιότητα του υιού μου ως ασκούμενου δικηγόρου στο εν λόγω δικηγορικό γραφείο, δεν αποτελεί καλό λόγο που να οδηγεί σε αποδοχή του αιτήματος του κ. Κληρίδη για εξαίρεση μου. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η σχέση μου με τον κ. Στ. Παύλου ως ανάδοχος του άλλου ανήλικου μου υιού, αποτελεί καλό λόγο εξαίρεσης μου. Σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική (ανωτέρω), Δικαστής δεν εκδικάζει υποθέσεις στις οποίες εμφανίζονται ενώπιον του δικηγόροι οι οποίοι έχουν μαζί του πνευματική συγγένεια. Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, «πνευματική συγγένεια είναι η σχέση αναδόχου και αναδεκτού, ο δεσμός που δημιουργείται από το μυστήριο της βαπτίσεως». Αναμφίβολα η σχέση μου με τον κ. Στ. Παύλου δεν είναι σχέση αναδόχου και αναδεκτού και επομένως δεν έχω μαζί του πνευματική συγγένεια. Τέτοια πνευματική συγγένεια μαζί του, έχει ο ανήλικος υιός μου. Ωστόσο, ό,τι απορρέει από την απόφαση Nicholas (ανωτέρω), είναι σε τελευταία ανάλυση ο δεσμός δικαστή και δικηγόρου (πρωταγωνιστή μιας διαδικασίας) ο οποίος στα μάτια του τρίτου αντικειμενικά δημιουργεί σκιές (έστω) υποψίας για ενδεχομένως ελλοχεύουσα μεροληψία. Είναι αυτή η σκιά που σε τελευταία ανάλυση θα πρέπει να μην αιωρείται σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία. Έχοντας υπόψη την πεμπτουσία της πιο πάνω απόφασης, υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, καταλήγω ότι η σχέση μου με τον κ. Στ. Παύλου είναι τέτοια που αντικειμενικά δεν μπορεί να εξαλείψει τις προαναφερθείσες υπόνοιες μεροληψίας. Ως εκ τούτου, παρά την όποια υποκειμενική μου άποψη για απουσία σκιών μεροληψίας, καταλήγω ότι θα πρέπει να εξαιρεθώ από την εκδίκαση της υπόθεσης. Δίδονται οδηγίες όπως η παρούσα υπόθεση τεθεί ενώπιον του Διοικητικού Προέδρου για περαιτέρω οδηγίες. (Υπ.) ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.