← Κύπρος

Hellenic Bank Public Company Limited ν. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της εταιρείας CYPROPERTIES CONSTRUCTIONS LIMITED κ.α., Αίτηση-Έφεση αρ. 49

Hellenic Bank Public Company Limited ν. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της εταιρείας CYPROPERTIES CONSTRUCTIONS LIMITED κ.α., Αίτηση-Έφεση αρ. 494/2017, 18/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αίτηση-Έφεση αρ. 494/2017 Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965 και Αναφορικά με τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμο, Κεφ.224, άρθρο 80 Αναφορικά με την Αίτηση της Hellenic Bank Public Company Limited Αιτήτρια/Εφεσείουσα και

  1. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της εταιρείας CYPROPERTIES CONSTRUCTIONS LIMITED
  2. Ανδρέας Πιπερίδης
  3. Ιωάννα Πιπερίδου Καθ΄ων η αίτηση/Εφεσίβλητων 18 Iανουαρίου,
  4. Για τους εφεσείοντες, εμφανίζεται ο κ.Α.Θέμης για τους κ.κ.Γιώργος Ζ.Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον εφεσίβλητο αρ.1, εμφανίζεται η κα Μ.Εφραίμ Για τους εφεσιβλήτους αρ.2 και 3, εμφανίζεται ο κ.Μ.Π.Κούμας για τους κ.κ.Στέλιος Αμερικάνος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, εμφανίζεται η κα Μ.Λεβέντη για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Απόφαση για την αίτηση ημερ. 01.08.2017 (αίτημα για την έκδοση παρεμπιπτόντων συντηρητικών διαταγμάτων) -------- Δια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο έφεσης, την οποίαν κατεχώρισαν την 01.08.2017, οι εφεσείοντες-αιτητές («οι αιτητές») επιδιώκουν την ακύρωση της απόφασης ημερ. 06.07.2017 την οποίαν εξέδωσε ο Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας («ο Διευθυντής») (τεκμήριο 12 στην έφεση) επί ένστασης που υπεβλήθηκε εκ μέρους τους. Η ένσταση αφορά στην ειδοποίηση ημερ. 26.05.2017 την οποίαν εξέδωσε ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λευκωσίας («ο Κτηματολογικός Λειτουργός») επί του Τύπου «ΙΕ» των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων (Ν.9/1965, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) (τεκμήριο 9 στην έφεση). Πρόκειται για ειδοποίηση και απόφαση οι οποίες εξεδόθηκαν στα πλαίσια εξέτασης αίτησης την οποίαν υπέβαλαν οι εφεσίβλητοι αρ.2 και 3-καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3») ζητώντας την εγγραφή, επ΄ονόματί τους, δύο ενυπόθηκων ακινήτων. Πρόκειται για το ακίνητο υπ΄αριθμόν εγγραφής 0/10234, Φ/Σχ. 21/52W2, τεμάχιο 7082, Έγκωμη, Λευκωσία, και το ακίνητο υπ' αριθμόν εγγραφής 0/10235, Φ./Σχ. 21/52W2, τεμάχιο 7083, Έγκωμη, Λευκωσία («τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα»). Τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα προέκυψαν μετά από το διαχωρισμό του μεγαλύτερου ακινήτου, που περιγράφεται ως ακίνητο υπ΄αριθμον D.5783, Φ/Σχ. 21/52 W2, Tμήμα D, τεμάχιο 5129, Έγκωμη, Λευκωσία, σε οικόπεδα. Οι καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 αγόρασαν τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα από την εταιρεία «Cyproperties Constructions Limited" ("οι Cyproperties") στις 02.12.2002 και στις 06.12.2002 κατέθεσαν το σχετικό πωλητήριο έγγραφο στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα ανήκουν, κατά κυριότητα, στους «Cyproperties» και βαρύνονται με υποθήκες οι οποίες ενεγράφησαν προς το σκοπό εξασφάλισης των πιστωτικών διευκολύνσεων τις οποίες αυτοί έλαβαν από τους αιτητές. Οι οικονομικές οφειλές των «Cyproperties» προς τους αιτητές εξακολουθούν να υφίστανται. Σημειώνεται πως η δυνατότητα του Διευθυντή να απαλλάσσει ενυπόθηκο ακίνητο από τις εγγεγραμμένες, επί αυτού, υποθήκες και/ή από άλλα εγγεγραμμένα, επί αυτού, εμπράγματα βάρη με σκοπό να το μεταβιβάσει στον αγοραστή, ο οποίος κατέβαλε πλήρως το τίμημα πώλησης στον πωλητή (πρόσωπο διαφορετικό από τον ενυπόθηκο δανειστή), εισήχθηκε στην Κυπριακή έννομη τάξη δια του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ.10) Νόμου του 2015 (Ν.139(Ι)/2015). Ο Ν.139(Ι)/2015τέθηκε σε ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, δηλαδή στις 04.09.2015, και προσθέτει, στο βασικό νόμο και συγκεκριμένα στο «ΜΕΡΟΣ VIB: ΠΡΟΣΤΑΣΤΙΑ ΑΓΟΡΑΣΤΩΝ», σειρά άρθρων. Τα άρθρα αυτά, μεταξύ άλλων και αδρομερώς, διαλαμβάνουν τις εξής πρόνοιες: Ο αγοραστής ακινήτου, το οποίο είναι υποθηκευμένο στα πλαίσια δανειοδότησης του πωλητή από τρίτον (τον ενυπόθηκο δανειστή), εφ΄όσον έχει ήδη καταθέσει το πωλητήριο έγγραφο στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, δύναται να ζητήσει από τον Διευθυντή την μεταβίβαση του ακινήτου αυτού ελεύθερου από τυχόν εμπράγματα βάρη, υπό την προϋπόθεση ότι έχει καταβάλει πλήρως το τίμημα της πώλησης και υπάρχει ή είναι εφικτό να υπάρξει ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου (άρθρα 44ΙΗ, 44ΙΘ και 44Κ). Τότε, ο Διευθυντής γνωστοποιεί στον αγοραστή, τον πωλητή, τον ενυπόθηκο δανειστή και σε κάθε πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος και/ή απαγόρευση την πρόθεσή του να μεταβιβάσει το ακίνητο επ΄ονόματι του αγοραστή μετά την παρέλευση σαράντα-πέντε

(45)ημερών. Η γνωστοποίηση αυτή γίνεται δια της επίδοσης γραπτής ειδοποίησης εκδοθείσας επί του Τύπου «ΙΕ». Ο αγοραστής, ο πωλητής, ο ενυπόθηκος δανειστής καθώς και κάθε άλλο πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος ή απαγόρευση δύναται, εντός σαράντα-πέντε
(45)ημερών από την παραλαβή της προαναφερθείσας ειδοποίησης, να υποβάλει ένσταση ενώπιον του Διευθυντή για τους ακόλουθους λόγους: (α) δεν εξεπληρώθηκαν πλήρως οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή έναντι του πωλητή ή (β) η σύμβαση μεταξύ αγοραστή και πωλητή είναι άκυρη και/ή έχει τερματιστεί δυνάμει δικαστικού διατάγματος. Σε περίπτωση παράλειψης υποβολής ένστασης, ως προαναφέρεται, ή σε περίπτωση αποτυχίας τεκμηρίωσης υποβληθείσας ένστασης, ο Διευθυντής προβαίνει σε απαλλαγή, εξάλειψη ή ακύρωση της υποθήκης, του εμπράγματου βάρους ή της απαγόρευσης, και σε μεταβίβαση του ακινήτου επ΄ονόματι του αγοραστή. Ο πωλητής, ο ενυπόθηκος δανειστής και κάθε άλλο πρόσωπο προς όφελος του οποίου επενεργεί εμπράγματο βάρος ή απαγόρευση δύναται, υπό προϋποθέσεις, να ζητήσει όπως, αντί η υποθήκη, το εμπράγματο βάρος ή η απαγόρευση εξαλειφθούν ή ακυρωθούν, μεταφερθούν σε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία του ιδίου του πωλητή ή εγγυητή του (άρθρο 44ΚΒ). Εφ΄όσον κριθεί πως πληρούνται οι προϋποθέσεις για την απαλλαγή, εξάλειψη ή ακύρωση υποθήκης, εμπράγματου βάρους ή απαγόρευσης, τα οποία βαραίνουν το ακίνητο, και εφ΄όσον κριθεί πως πληρούνται οι προϋποθέσεις για την μεταβίβαση του ακινήτου επ΄όνόματι του αγοραστή, ο Διευθυντής επιδίδει στον αγοραστή και τον πωλητή έγγραφες ειδοποιήσεις επί των Τύπων «ΙΣΤ» και «ΙΖ», αντιστοίχως (άρθρο 44ΚΓ). Οι αιτητές εγκαλούν την απόφαση του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017, η οποία εξεδόθηκε επί τη βάσει του άρθρου 44ΙΘ (περί της δυνατότητας του Διευθυντή να μεταβιβάζει ακίνητο επ΄ονόματι αγοραστή, ο οποίος κατέθεσε το πωλητήριο έγγραφο στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης) καθώς και επί τη βάσει του άρθρου 44ΚΒ (περί της δυνατότητας του Διευθυντή να εκδίδει ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΕ» γνωστοποιώντας την πρόθεσή του να απαλλάξει ακίνητο από τα εμπράγματα βάρη του και να το μεταβιβάσει επ΄ονόματι του αγοραστή), κυρίως, ως αντισυνταγματική. Στο σώμα της έφεσης καταγράφονται, μεταξύ άλλων, τα Άρθρα 23, 26 , 28, 29 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας («το Σύνταγμα») και γίνεται η εξής αντιπαραβολή: Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 06.06.2017 και, κατ΄επέκτασιν, τα άρθρα 44ΙΘ και 44ΚΒ των Νόμων παραβιάζουν (α) το Άρθρο 23 του Συντάγματος, γιατί αδικαιολόγητα και χωρίς να συντρέχουν οι συνταγματικές προϋποθέσεις στερούν τους αιτητές από περιουσιακό τους στοιχείο χωρίς την καταβολή οιασδήποτε δίκαιης αποζημίωσης και (β) το Άρθρο 26 του Συντάγματος, γιατί αναιτιολόγητα και χωρίς την τήρηση των συνταγματικών προϋποθέσεων παρεμβαίνουν και αποδομούν ήδη αποκρυσταλλωμένες συμβατικές σχέσεις. Την έφεση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Μιχάλη Κωνσταντίνου, υπαλλήλου των αιτητών, στην οποίαν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, χρήσιμα έγγραφα. Αυθημερόν, δηλαδή την 01.08.2017, οι αιτητές κατεχώρισαν την προκείμενη αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας ζητούν την έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων ως εξής: (α) διάταγμα δια του οποίου να απαγορεύεται στο Διευθυντή να εφαρμόσει και να εκτελέσει την απόφασή του ημερ. 6.07.2017, εξαλείφοντας τις εγγεγραμμένες, επί των επιδίκων ακινήτων, υποθήκες και μεταβιβάζοντας αυτά επ΄ονόματι των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 και (β) διάταγμα δια του οποίου να αναστέλλεται η ισχύς της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017. Kατά τη δικάσιμο ημερ. 03.08.2017 εξεδόθηκαν, μονομερώς, τα ως άνω ενδιάμεσα συντηρητικά διατάγματα («τα διατάγματα ημερ. 03.08.2017»). Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, μεταξύ άλλων, το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τα άρθρα 4 έως και 7 και 9 του περί Πολιτικής δικονομίας Νόμου (Κεφ.6, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τη Δ.48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τα Μέρη VI, VIA και VIB των Νόμων, τα άρθρα 50, 61 και 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου (Κεφ. 224, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και τα Άρθρα 23, 26, 28, 29 και 30 του Συντάγματος. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του προρρηθέντος Μιχάλη Κωνσταντίνου, στην οποίαν, ομοίως, επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, χρήσιμα έγγραφα. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 11.08.2017, οι ευπαίδευτες συνηγόροι του εφεσιβλήτου αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση και του Διευθυντή εδήλωσαν πως δεν έχουν ένσταση στην αίτηση και πως δέχονται να γίνουν απόλυτα τα διατάγματα ημερ. 03.08.2017. Αντιθέτως, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 προέβαλαν ένσταση στην αίτηση. Η γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 κατεχωρίστηκε στις 10.10.2017. Οι πολυάριθμοι, πολυσχιδείς, και συχνά επαναλαμβανόμενοι λόγοι, οι οποίοι προβάλονται δια της ένστασης αυτής, αφορούν τόσον σε ζητήματα ουσίας όσον και σε ζητήματα διαδικασίας. Συνοψίζονται δε ως εξής:
(1)Δεν πληρούνται οι νομοθετημένες και νομολογημένες προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων ημερ. 03.08.2017.
(2)Η έφεση είναι παράτυπη, καταχρηστική και νόμω και ουσία αβάσιμη.
(3)Ο Διευθυντής, κατά την άσκηση των εξουσιών που του παρέχουν οι Νόμοι, δεν δύναται να αποφασίσει για ζητήματα αντισυνταγματικότητας άρθρων των Νόμων. Ο Διευθυντής ενήργησε, εν προκειμένω, κατά δέσμια αρμοδιότητα. Κατ΄ακολουθίαν, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ελέγξει την απόφαση του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017 επί της ουσίας και ούτε έχει εξουσία να αποφασίσει για ζητήματα αντισυνταγματικότητας άρθρων των Νόμων.
(4)Εν πάση περιπτώσει, τα άρθρα 44ΙΗ έως και 44 ΚΖ των Νόμων είναι συνταγματικά, η δε έφεση δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει την αντισυνταγματικότητα των άρθρων αυτών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
(5)Η έφεση δεν υποστηρίζεται από επαρκή μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει την παράβαση, εν προκειμένω, άρθρων των Νόμων.
(6)Οι αιτητές κατεχώρισαν την έφεση χωρίς να προβούν σε όλα τα διαβήματα, τα οποία οι Νόμοι προνοούν προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Συγκεκριμένα, οι αιτητές δεν ζήτησαν την μεταφορά των επίδικων υποθηκών σε άλλο ακίνητο των «Cyproperties».
(7)Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017 αποτελεί το προϊόν δέουσας έρευνας και είναι δεόντως αιτιολογημένη.
(8)Επειδή η έφεση δεν αποτελεί «αγωγή», η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στα πλαίσια της, δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες των άρθρων 4 και 5 του Κεφ.6.
(9)Τα διατάγματα ημερ. 03.08.2017 είναι παράτυπα, αντικανονικά και καταχρηστικά εφ΄όσον ο Διευθυντής δεν αποτελεί διάδικο στην έφεση. Περαιτέρω, το διάταγμα ημερ. 03.08.2017, δια του οποίου αναστέλλεται η ισχύς της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017, είναι παράτυπο, αντικανονικό και παράνομο εφ΄όσον δεν απευθύνεται σε οιονδήποτε πρόσωπο.
(10)Η παροχή εγγύησης, η οποία διετάχθηκε ως όρος έκδοσης των διαταγμάτων ημερ. 03.08.2017, είναι παράτυπη, αντικανονική και ανεπαρκής.
(11)Εν προκειμένω, δεν συντρέχει η απαραίτητη προϋπόθεση του κατεπείγοντος εφ΄όσον οι Νόμοι δημοσιεύθηκαν επισήμως και τέθηκαν σε ισχύ στις 04.09.2015, ημερομηνία κατά την οποίαν οι αιτητές όφειλαν να γνωρίζουν για τη μεταβίβαση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων επ΄ονόματί των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3. Eν πάση περιπτώσει, η κρίσιμη απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε στις 26.05.2017 και κοινοποιήθηκε στους αιτητές.
(12)Οι αιτητές απετάθηκαν μονομερώς στο Δικαστήριο χωρίς να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και/ή παραπλανώντας το Δικαστήριο εν σχέσει με ουσιώδη γεγονότα. Συγκεκριμένα, οι αιτητές (α) παραπλανητικώς αναφέρουν πως οι καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 οφείλουν το ποσόν των €10.000, (β) παρέλειψαν να παρουσιάσουν τις επιστολές ανειλημμένης υποχρέωσης (commitment letters), oι οποίες περιέχουν σημαντικούς όρους για τις συμφωνίες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων προς του «Cyproperties», (γ) παραπλανητικώς δεν ανέφεραν πως τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα απηλλάγηκαν από κάποιες υποθήκες, (δ) παρέλειψαν να παρουσιάσουν μαρτυρία για την αξία των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων καθώς και άλλων ακινήτων τα οποία οι καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 αγόρασαν, (ε) παρέλειψαν να παρουσιάσουν μαρτυρία και/ή επαρκή μαρτυρία εν σχέσει με το ύψος των οικονομικών απαιτήσεων τους εναντίον των "Cyproperties", εν σχέσει με την αξία των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων, εν σχέσει με την αξία άλλων πωληθέντων ακινήτων και την ακριβή χρηματική ζημιά την οποίαν αυτοί, κατ΄ισχυρισμόν, θα υποστούν εάν τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα μεταβιβαστούν επ΄ονόματι των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3.
(13)Οι αιτητές εγνώριζαν περί της πώλησης των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων στους καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 και την επέτρεψαν χωρίς να διεκδικήσουν την εκ μέρους των «Cyproperties» εξόφληση των χρηματικών οφειλών τους. Με τον τρόπο αυτό οι αιτητές ανέλαβαν κίνδυνο εν σχέσει με την αποπληρωμή των χρηματικών αξιώσεών τους εναντίον των «Cyproperties».
(14)Η έκδοση των διαταγμάτων ημερ. 03.08.2017, επί τη βάσει μονομερούς αίτησης, παραβιάζει το τεκμήριο συνταγματικότητας των άρθρων 44ΙΗ έως και 44ΚΖ των Νόμων, εφ΄όσον το Δικαστήριο δεν έκρινε τα άρθρα αυτά ως αντισυνταγματικά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.
(15)Εάν τα διατάγματα ημερ. 03.08.2017 καταστούν απόλυτα θα παραβιαστούν συνταγματικώς και δια νόμου κατοχυρωμένα δικαιώματα των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3. Περαιτέρω, η θέση των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 θα είναι δυσχερής εφ΄όσον, παρά το ότι έχουν εξοφλήσει τη τιμή πώλησης, τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα θα παραμείνουν στην κυριότητα των «Cyproperties», oι οποίοι τελούν υπό εκκαθάρισιν.
(16)Αντιθέτως, η απόρριψη της αίτησης και η ακύρωση των διαταγμάτων ημερ. 03.08.2017 δεν θα εμποδίσει την εκτέλεση των επίδικων συμφωνιών υποθήκης, οι οποίες αφορούν σε ακίνητο μεγαλύτερης έκτασης. Την ένσταση των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ΄ου η αίτηση αρ.2 Ανδρέα Πιπερίδη. Πρόκειται, για μακροσκελή και λεπτομερή ένορκη δήλωση, στην οποίαν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε των μαρτύρων. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υπεστήριξαν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Όσον αφορά στο νομοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης υποθέσεων ως η προκείμενη, σημειώνεται, κατ΄αρχάς, πως «Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32» [Βλ. Γρηγορίου v. Χριστόφορου
(1995)1 A.Α.Δ. 248, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) και Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807]. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις ή στην πρωτογενή εναρκτήρια κλήση, αναλόγως, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής ή της πρωτογενούς εναρκτήριας κλήσης, αναλόγως, και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής ή της πρωτογενούς εναρκτήριας κλήσης, αναλόγως . Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος ή τους καταχωρήσαντος την πρωτογενή εναρκτήρια κλήση, αναλόγως, δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανόμενου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογέρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (B) Α.Α.Δ 1237, 1244], To Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χατζήβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Περαιτέρω, και επειδή, εν προκειμένω, συζητείται η οριστικοποίηση των διαταγμάτων ημερ. 03.08.2017, τα οποία εξεδόθηκαν στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, σημειώνεται πως μια τέτοια αίτηση «είναι υψίστης πίστεως («uberrima fides») και παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση» [Larissa (Αρ. 2)
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1333, 1342 δείτε και τη Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264-7]. Στην απόφαση Μ.and Ch. Mitsinqas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, 1797 αναφέρονται τα εξής: «Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, συναρτάται προς την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε ζητείται η παροχή θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Το κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλυφθούν είναι αντικειμενικό. Το ηθελημένο ή μη της παράλειψης δεν είναι σημαντικό- ούτε η πρόθεση εξαπάτησης αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος για την μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζεται από το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Επιπλέον, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος.» (Δείτε, επίσης, την πρόσφατη απόφαση Rybolovlev v. Rybolovleva
(2010)1 A.A.Δ. 82).
(2)Ακολουθεί η σκιαγράφηση της εκατέρωθεν παρουσιασθείσας μαρτυρίας:
(2)(α) Ο μάρτυς των εφεσειόντων Μιχάλης Κωνσταντίνου δηλώνει τα εξής τα οποία υποστηρίζονται από έγγραφα, συνημμένα στην γραπτή ένορκη δήλωση του ημερ. 01.08.2017, ως τεκμήρια: Οι εφεσείοντες αποτελούν τραπεζικό πιστωτικό ίδρυμα και στα πλαίσια της επαγγελματικής δραστηριότητάς τους παρείχαν στους «Cyproperties», κατά καιρούς, δάνεια και άλλες τραπεζικές/πιστωτικές διευκολύνσεις. Προς το σκοπό εξασφάλισης αυτών των τραπεζικών/πιστωτικών διευκολύνσεων ενεγράφησαν επί του ακινήτου υπ΄αριθμόν εγγραφής D5783, Φ/Σχ. 2152W2, Tμήμα D, τεμάχιο 5124, Έγκωμη, Λευκωσία, οι υποθήκες υπό αναφοράν Υ5322/2001 (ημερομηνία εγγραφής η 21.
  1. 2001), Υ5327/2001 (ημερομηνία εγγραφής η 21.05.2001), Υ5328/2001 (ημερομηνία εγγραφής η 21.06.2001), Υ5329/2001 (ημερομηνία εγγραφής η 21.06.2001), Υ2507/2004 (ημερομηνία εγγραφής η 11.3.2004), Υ2508/2004 (ημερομηνία εγγραφής η 11.03.2004) και Υ9312/2005 (ημερομηνία εγγραφής η 30.08.2005) (τεκμήριο 5). Έως και σήμερα οι χρηματικές οφειλές των «Cyproperties» προς τους εφεσείοντες ανέρχονται περί τα €16.487.780,00 (τεκμήριο 8). Στις 02.12.2002 οι «Cyproperties», χωρίς να λάβουν τη συγκατάθεση των εφεσειόντων, πώλησαν στους καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 δια σχετικού αγοραπωλητηρίου εγγράφου («το αγοραπωλητήριο έγγραφο»), τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα (τεκμήριο 7). Τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα προέκυψαν μετά από το διαχωρισμό, σε οικόπεδα, του προαναφερθέντος ενυπόθηκου ακινήτου υπ΄αριθμόν εγγραφής D5783, Φ/Σχ. 21/52W2, Τμήμα D, τεμάχιο 5129, Έγκωμη, Λευκωσία. Το αγοραπωλητήριο έγγραφο κατετέθηκε στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας («το Κτηματολογικό Γραφείο») για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Η κατάθεση αυτή έχει αναφορά ΠΩΕ 2290/
  2. Κατά το έτος 2013 οι εφεσείοντες κατεχώρισαν, ενώπιον του Κτηματολογικού Γραφείου, αιτήσεις για την αναγκαστική πώληση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων προς το σκοπό αποπληρωμής των χρηματικών οφειλών των «Cyproperties». Οι αιτήσεις αυτές, οι οποίες έχουν αναφορά ΑΝΠ 236/2013, ΑΝΠ 237/2013, ΑΝΠ 239/2013, ΑΝΠ 242/2013, ΑΝΠ 245/2013, ΑΝΠ 248/2013 και ΑΝΠ 251/2013, εξακολουθούν να εκκρεμούν ενώπιον του Κτηματολογικού Γραφείου. Επικαλούμενοι τις πρόνοιες του Ν.139(Ι)/2015, οι καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 υπέβαλαν, ενώπιον του Κτηματολογικού Γραφείου, την αίτηση υπό αναφοράν Α.Ε.Α. 427/2015, με αίτημα την επ΄ονόματί τους μεταβίβαση των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων. Στις 26.05.2017 ο Κτηματολογικός Λειτουργός εξέδωσε ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΕ» των Νόμων, η οποία επεδόθηκε στους εφεσείοντες (τεκμήριο 9). Αυτοί υπέβαλαν ένσταση (τεκμήριο 10). Δια της απόφασής του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017 (τεκμήριο 12) η ένσταση αυτή απερρίφθηκε. Περαιτέρω, ο Διευθυντής ενημέρωσε τους εφεσείοντες πως θα προχωρήσει στην απαλλαγή των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων από τις υποθήκες που τα βαραίνουν και θα τα μεταβιβάσει επ΄ονόματι των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και
  3. Ο Μιχάλης Κωνσταντίνου προσθέτει και τα εξής: «.....................
  4. .. με αυτήν την ενέργεια του Διευθυντή πλήττονται ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα και δικαιώματα της Αιτήτριας, τα οποία είχε κατοχυρώσει με την καταχώρηση και την εγγραφή των συμφωνιών υποθήκης αλλά και με την καταχώρηση των αιτήσεων για καταναγκαστική πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.
  5. Εάν ολοκληρωθεί η επικείμενη μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ελεύθερο από κάθε εμπράγματο βάρος και ακυρωθούν οι υποθήκες της Αιτήτριας, τότε η αξία της υποθηκευμένης προς όφελος της Αιτήτριας περιουσίας θα μειωθεί δραματικά και οι υποχρεώσεις της Καθ' ης η Αίτηση 1, θα παραμένουν ανεξασφάλιστες για μεγαλύτερο ποσόν.
  6. .. Επίσης, εάν προχωρήσει η επικείμενη μεταβίβαση η Αιτήτρια θα απωλέσει το Συνταγματικό της Δικαίωμα βάσει του Άρθρου 23, του ελέγχου και της απόλαυσης της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας η οποία από το 2001 μέχρι σήμερα είναι υποθηκευμένη προς όφελος της, σε αντάλλαγμα πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησε προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη, την εταιρεία CYPROPERTIES CONSTRUCTIONS LIMITED.
  7. ... η απόφαση του Διευθυντή να προχωρήσει στην μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου, παραβιάζει επίσης το Συνταγματικό Δικαίωμα της Αιτήτριας της ελευθερίας του συμβάλλεσθε βάσει του Άρθρου 26 του Συντάγματος της Kυπριακής Δημοκρατίας.
  8. Η Αιτήτρια με την εταιρεία CYPROPERTIES CONSTRUCTIONS LIMITED, υπέγραψαν συμβάσεις υποθήκης από το
  9. Με την σκοπούμενη μεταβίβαση εμποδίζεται η εκτέλεση των συμβάσεων αυτών, και παραβιάζονται ουσιώδεις όροι των συμφωνιών, οι οποίες υπογράφτηκαν με την ελεύθερη βούληση των Μερών και με κάποιο αντάλλαγμα (consideration). Η επικείμενη μεταβίβαση καταστρατηγεί τους όρους των συμβάσεων υποθήκης, την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης συμφώνησε να τηρήσει. Εάν προχωρήσει η μεταβίβαση, ο ενυπόθηκος οφειλέτης, αποποιείται των υποχρεώσεων του δυνάμει των συμβάσεων υποθήκης και τα δικαιώματα της Αιτήτριας εξαλείφονται. .....................» Ας σημειωθεί πως στα συνημμένα, ως τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Κωνσταντίνου ημερ. 01.08.2017, έγγραφα των συμβάσεων και δηλώσεων που αφορούν στις υποθήκες υπό αναφοράν Υ5322/2001, Υ5327/2001, Υ5328/2001 και Υ5329/2001 και στη σελίδα με τίτλο «METAΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ», υπάρχουν εγγραφές σύμφωνα με τις οποίες στις 11.03.2004 ένα πολύ μικρό μέρος του ενυπόθηκου ακινήτου υπ΄αριθμόν εγγραφής D5783, Φ/Σχ.21/52W2, Tμήμα D, τεμάχιο 5129, Έγκωμη, Λευκωσία, και συγκεκριμένα το μέρος που ισούται με τα 23/385434 αυτού, απηλλάγηκε από αυτές τις τέσσερεις
(4)υποθήκες. Ας σημειωθεί, επίσης, πως τόσον στην ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΕ» όσον και στην απόφαση του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017 (τεκμήρια 9 και 12, αντιστοίχως, στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Κωνσταντίνου ημερ. 01.08.2017) τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα παρουσιάζονται να εξακολουθούν να βαρύνονται και με τις υποθήκες υπό αναφοράν Υ5322/2001, Υ5327/2001, Υ5328/2001 και Υ5329/2001, ως επίσης, και με τις αιτήσεις αναγκαστικής πώλησης υπό αναφοράν ΑΝΠ 236/2013, ΑΝΠ237/2013, ΑΝΠ239/2013, ΑΝΠ242/2013, ΑΝΠ245/2013, ΑΝΠ 248/2013, ΑΝΠ251/2013 και ΑΝΠ427/2015.
(2)(β) Τα όσα ουσιώδη ο καθ΄ου η αίτηση αρ.2 Ανδρέας Πιπερίδης προσθέτει ενόρκως συνοψίζονται ως εξής: Το αγοραπωλητήριο έγγραφο κατετέθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο στις 06.12.2002 και έχει αναφορά ΠΩΕ 2290/2002. Το τίμημα αγοράς των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων, για τα οποία έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας, έχει εξοφληθεί. Έχουν, επίσης, εξοφληθεί όλοι οι σχετικοί φόροι και τέλη. Όταν οι αιτητές συνομολογούσαν τις συμφωνίες υποθήκης υπό αναφοράν Υ2507/2004, Υ2508/2004 και Υ9312/2005 γνώριζαν περί της ύπαρξης του αγοραπωλητηρίου εγγράφου και περί της κατάθεσής του, στις 06.12.2002, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Απευθυνόμενοι μονομερώς στο Δικαστήριο για την έκδοση των διαταγμάτων ημερ. 03.08.2017, οι εφεσείοντες όφειλαν να αποκαλύψουν το γεγονός πως τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα έχουν απαλλαγεί από τις υποθήκες υπό αναφοράν Υ5322/2001, Υ5327/2001, Υ5328/2001 και Υ5329/2001.
(3)Στην προκειμένη περίπτωση, μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας των καθ' ων η αίτηση αρ.2 και 3, η εικόνα που αρχικώς δημιουργήθηκε με βάση την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Κωνσταντίνου ημερ. 01.08.2017 και τα συνημμένα σε αυτήν έγγραφα δεν έχει ανατραπεί. Αντιπαραβάλλοντας την μαρτυρία που προσεκόμισαν οι διάδικοι δεν εντοπίζεται οιονδήποτε ουσιώδες γεγονός το οποίον να μην έχει αποκαλυφθεί από τους αιτητές διά της ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Κωνσταντίνου ημερ. 01.08.2018 και δια των συνημμένων, σε αυτήν, εγγράφων. Όσα αφορούν και δύνανται εξ αντικειμένου να επέδρασαν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση των διαταγμάτων ημερ. 03.08.2017 έχουν αποκαλυφθεί από τους αιτητές. Η μαρτυρία, όπως σκιαγραφείται πιο πάνω, συνεχίζει να αποκαλύπτει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση καθώς και την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της έφεσης. Συναφώς αναφέρεται πως οι κεντρικοί ισχυρισμοί του Μιχάλη Κωνσταντίνου καθώς και τα κατατεθειμένα, από αυτόν, τεκμήρια, σε συνδυασμό με τα όσα ο καθ΄ου η αίτηση αρ.2 Ανδρέας Πιπερίδης δηλώνει δημιουργούν την εξής εικόνα: Δια της απόφασης του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017, η οποία εξεδόθηκε δυνάμει των άρθρων 44ΙΗ έως 44ΚΖ των Νόμων, θίγονται, δραστικά και μονομερώς, περιουσιακά και συμβατικά δικαιώματα των αιτητών, προστατευόμενα δια του Συντάγματος, προς όφελος των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και
  1. Οι αιτητές ουδέποτε συνεβλήθηκαν και/ή ουδέποτε σχετίσθηκαν, για τους σκοπούς της προκείμενης έφεσης, με τους καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και
  2. Συναφώς αναφέρεται πως το χαρακτήρα της υποθήκης, ενός συμβατικού δικαιώματος με οικονομική αξία, ως περιουσιακού στοιχείου, αναγνωρίζει τόσον η θεωρία όσον και η νομολογία. Στο σύγγραμμα των D.J.Harris, M.O'Bοyle, C. Warbrick, Law of the European Convention on Human Rights, Butterworths, 1995, σελ. 516 επ. αναφέρονται και τα εξής: «Article I, First Protocal Every natural or legal person is entitled to the peaceful enjoyment of his possessions ...» ................................ Τhe English language text uses the word "possessions" to describe the protected interest but any suggestions that it should be read narrowly is refuted by the word "biens" in the French text which indicates that a wide range of proprietorial interests were intended to be protected. It embraces immoveable or moveable property and corporal and incorporeal interests such as shares and patents. Contractual rights, including leases, and judgment debts are possessions. The essential characteristic is the acquired economic value of the individual interest». Στην απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της Ελλάδος στην Υπόθεση αρ. 1283/2012 Δικηγορικός Σύλλογος Καλαμάτας κ.α. v. Υπουργού Οικονομικών κ.α., ημερ. 02.02.2012 (σκέψη 30) αναφέρονται τα εξής: «Στην έννοια της περιουσίας, η οποία έχει αυτόνομο περιεχόμενο ανεξάρτητο από την τυπική κατάταξη των επιμέρους περιουσιακών δικαιωμάτων στο εσωτερικό δίκαιο, περιλαμβάνονται όχι μόνο τα εμπράγματα δικαιώματα αλλά και όλα τα δικαιώματα «περιουσιακής φύσεως», καθώς και τα κεκτημένα «οικονομικά συμφέροντα». Καλύπτονται, κατ΄αυτόν τον τρόπο, και τα ενοχικής φύσεως περιουσιακά δικαιώματα και, ειδικότερα, οι απαιτήσεις που απορρέουν από έννομες σχέσεις του δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου, είτε αναγνωρισμένες με δικαστική ή διαιτητική απόφαση, είτε απλώς γεννημένες κατά το εθνικό δίκαιο, εφόσον υπάρχει νόμιμη προσδοκία, με βάση το ισχύον έως την προσφυγή στο δικαστήριο δίκαιο, ότι μπορεί να ικανοποιηθούν δικαστικώς, εφόσον, δηλαδή, υφίσταται σχετικώς μια επαρκής νομική βάση στο εσωτερικό δίκαιο του συμβαλλόμενου κράτους, προϋπόθεση που συντρέχει, ιδίως, όταν η απαίτηση θεμελιώνεται σε νομοθετική ή κανονιστική διάταξη ή σε παγιωμένη νομολογία των δικαιοδοτικών οργάνων του συμβαλλόμενου κράτους» Τα αμέσως ανωτέρω υιοθετήθηκαν από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις συνεδικασθείσες υποθέσεις αρ. 1480/2011 κ.α. Γεώργιος Χαραλάμπους κ.α. v. Δημοκρατίας, ημερ. 11.06.
  3. Η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, ως αυτή σκιαγραφείται πιο πάνω, αποκαλύπτει ένα ζήτημα το οποίο χρειάζεται παρεμπίπτουσα ρύθμιση εφ' όσον οι εκ μέρους του Διευθυντή ενέργειες συνιστούν απειλή για τα νόμιμα συμφέροντα των αιτητών και ενδέχεται να προκαλέσουν τετελεσμένα μη δυνάμενα να αντιμετωπισθούν με την καταβολή αποζημιώσεων σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης [David Bean, Isabel Parry and Andrew Burns, Injunctions, 12th edition, Sweet and Maxwell, 2015, para. 4070 έως 4-72]. Περαιτέρω, και όσον αφορά σε ζητήματα τα οποία εγείρονται με την ένσταση των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 και την αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, αναφέρονται και τα εξής: (α) Τα επιδιωκόμενα, δια της αίτησης, να εκδοθούν παρεμπίπτοντα διατάγματα αποτελούν ασφαλιστικά μέτρα διαρκούσης της εκκρεμότητας της έφεσης. Διαφοροποιούνται δε από τις επιδιωκόμενες, δια της έφεσης, θεραπείες οι οποίες συνίστανται στην έκδοση διηνεκών διαταγμάτων [Zena Company Ltd v. Demian Catering Ltd
(2011). (β) Επειδή κάθε δικαστική διαδικασία ελέγχεται από το Δικαστήριο και όσον αφορά στο ενδεχόμενο αυτή να είναι καταχρηστική, καταπιεστική ή κακόπιστη, εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στις γραπτές ένορκες δηλώσεις του Μιχάλη Κωνσταντίνου και του καθ΄ου η αίτηση αρ.2 Ανδρέα Πιπερίδη και τα όσα μαρτυρούν τα κατατεθειμένα, δια των δηλώσεων αυτών, έγγραφα και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής, καταπιεστικής ή κακόπιστης συμπεριφοράς εκ μέρους των αιτητών. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει συμπεριφορά που να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των αιτητών και εις βάρος των καθ' ων η αίτηση αρ.2 και
  1. Η επιλογή των αιτητών να επιδιώξουν, στο συγκεκριμένο χρόνο, την έκδοση παρεμπιπτόντων απαγορευτικών διαταγμάτων δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Η έκδοση τέτοιων διαταγμάτων σε περιπτώσεις ως προκειμένη προβλέπεται στο νόμο και την νομολογία και επιτυγχάνεται στις κατάλληλες περιπτώσεις. (γ) Η θέση των αιτητών περί της δυσχέρειας ή της αδυναμίας απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο προβάλλεται επαρκώς από το μάρτυρα τους Μιχάλη Κωνσταντίνου. Σημειώνεται η σύνδεση των επίδικων ενεργειών του Διευθυντή με συνταγματικώς κατοχυρωμένα περιουσιακά και συμβατικά δικαιώματα των αιτητών. Επί του ζητήματος τούτου αναφέρονται τα εξής στην απόφαση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd (ανωτέρω): «..δεν ήταν αδήριτη ανάγκη η περαιτέρω εξήγηση ...ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απομενηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αρκούσε, υπό τις συνθήκες, η..σύνδεση των ενεργειών της εφεσίβλητης με το παράνομο της ενέργειας της, παρανομία που έχει τη δική της καταλυτική σημασία εφόσον ένα Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ανέχεται τη διαιώνιση μίας κατάστασης πραγμάτων κατά παράβαση είτε των συμφωνηθέντων είτε του νόμου». (δ) Ανάγνωση της έφεσης καθιστά σαφές πως με αυτήν προσβάλλεται το κύρος και η ισχύς μίας απόφασης του Διευθυντή ο οποίος, όμως, δεν είναι διάδικος. Επί του παρόντος σημειώνεται πως τα δικαστικά έγγραφα έχουν επιδοθεί στο Διευθυντή και αυτός παρουσιάσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και συμμετέσχε στην εκδίκαση της αίτησης. Κατ΄ακρίβειαν, κατά τη δικάσιμο ημερ. 11.08.2017 εδηλώθηκε εκ μέρους του Διευθυντή πως αυτός δεν έχει ένσταση στην αίτηση και πως δέχεται να καταστούν απόλυτα τα διατάγματα ημερ. 03.08.
  2. (ε) Το άρθρο 51 των Νόμων ορίζει την έφεση (δηλαδή μία πρωτογενή εναρκτήρια κλήση - originating summons) ως το ένδικο μέσο δια του οποίου δύναται να επιδιωχθεί η ακύρωση απόφασης του Διευθυντή. Μάλιστα, ο νομοθέτης καθορίζει την αυστηρή προθεσμία των 30 ημερών ως την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να καταχωριστεί η έφεση αυτή. Εφ΄όσον το συγκεκριμένο ένδικο μέσο μνημονεύεται στους Νόμους η χρήση του είναι παραδεκτή. Περαιτέρω, σημειώνεται πως τόσον η πρωτογενής εναρκτήρια κλήση (originatiing summons) όσον και το κλητήριο ένταλμα (writ of summons) αποτελούν «αγωγή» (action). (στ) Ο ισχυρισμός της πλευρά των καθ΄ων η αίτηση αρ.2 και 3 περί εξάλειψης των υποθηκών υπό αναφοράν Υ5322/2001, Υ5327/2001, Υ5328/2001 και Υ5329/2001 δεν φαίνεται να ευσταθεί. Όπως προαναφέρεται, στα συνημμένα, ως τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Κωνσταντίνου ημερ. 01.08.2017, έγγραφα αυτών των υποθηκών, δηλώνεται πως μόνον έναν πολύ μικρό μέρος του ενυπόθηκου ακινήτου υπ΄αριθμόν εγγραφής D5783, Φ/Σχ.21/52W2, Tμήμα D, τεμάχιο 5129, Έγκωμη, Λευκωσία, απηλλάγηκε από αυτές. Περαιτέρω, όπως, επίσης, προαναφέρεται, τόσον στην ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΕ» όσον και στην απόφαση του Διευθυντή ημερ. 06.07.2017, (τεκμήρια 9 και 12, αντιστοίχως, στην ένορκη δήλωση των Μιχάλη Κωνσταντίνου ημερ. 01.08.2017), τα επίδικα ενυπόθηκα ακίνητα παρουσιάζονται να εξακολουθούν να βαρύνονται και με τις τέσσερις
(4)αυτές υποθήκες. Επί τη βάσει όλων των πιο πάνω κρίνεται πως το αίτημα να καταστούν απόλυτα τα διατάγματα ημερ. 03.08.2017 είναι βάσιμο, δικαιολογημένο και δίκαιο. Σημειώνεται, συναφώς, πως στο παρόν στάδιο η δικαστική κρίση περιορίζεται σε μια εκ πρώτης όψεως θεώρηση των περιστάσεων και δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη ουσιαστικού δικαιώματος των αιτητών [Τ.Α. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd (ανωτέρω)]. Για τους πιο πάνω λόγους τα παρεμπίπτοντα απαγορευτικά διατάγματα ημερ. 03.08.2017 καθίστανται απόλυτα. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών και εναντίον των εφεσιβλήτων αρ.2 και 3-καθ'ων η αίτηση. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της έφεσης. (Υπ) .............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.