Επί τοις αφορώσι τον Ηλία Α. Αθανασιάδη, Αρ. Αιτήσεως: 67/15, 30/1/2018

(1)/96 και Επί τοις αφορώσι τον Ηλία Α. Αθανασιάδη, από τη Λευκωσία -------------------- Αίτηση ημερ. 13.6.16 από τον Αναστάσιο Αθανασιάδη, αιτητή 30 Iανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Α. Ιωαννίδου Για την Καθ΄ ης η Αίτηση 2: κα Ε. Μιχαήλ ------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής ζητά: «

1. Οδηγίες και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους διαχειριστές του ως άνω ανικάνου και/ή με το οποίο να διατάζονται οι διαχειριστές του ως άνω ανικάνου να καταχωρήσουν αγωγή και/ή να λάβουν όλα τα δέοντα μέτρα προς τον σκοπό όπως το ποσό των 2,000,000 ευρώ πλέον τόκους που ευρίσκεται κατατεθειμένο στον λογαριασμό της ΣΠΕ Κυπερούντας με αριθμό 3218423-1 αναληφθεί και/ή μεταφερθεί και/ή κατατεθεί στον λογαριασμό της διαχείρισης του ως άνω ανικάνου.
2. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους διαχειριστές του ως άνω ανικάνου και/ή στον αιτητή όπως παρουσιάζεται ενώπιον οιασδήποτε Τράπεζας και/ή Συνεργατικού Ιδρύματος και/ή οιασδήποτε κυβερνητικής, ημικρατικής ή άλλης αρχής, υπηρεσίας και/ή οργανισμού και/ή Τραπεζών και υπογράφει κάθε αναγκαίο έγγραφο και/ή αίτηση και/ή δήλωση και/ή βεβαίωση που θα αφορά την διενέργεια των ως άνω πράξεων και/ή μέχρι την εκδίκαση της παρούσας και/ή τυχόν αγωγής που θα καταχωρηθεί στην βάση της παρούσας και/ή την ολοκλήρωση των ως άνω υπό

(1)πράξεων την ανανέωση του γραμματίου που αφορά τον λογαριασμό της ΣΠΕ Κυπερούντας με αριθμό 3218423-1.» Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον Περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμο (Ν. 23

(1)/96), μεταξύ άλλων, άρθρα 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 12 και 18, στους Περί Διανοητικά Ασθενών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, μεταξύ άλλων, 22 και 23, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.

1. Δ.25, Δ.48, Δ.57, Δ.64, στις αρχές του κοινοδικαίου και του δικαίου της επιείκειας, στην νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση ευρίσκονται στην επισυνημμένη στην Αίτηση του αιτητή ένορκη δήλωση και ευρίσκονται και εντός του φακέλου της υπόθεσης. Λέγει ο ενόρκως δηλών ότι: Ο Ηλίας Αθανασιάδης κηρύχθηκε ανίκανος με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 10/9/2015 και με το ίδιο διάταγμα διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου μαζί με τους Δρ. Ιωάννη Στεφάνου και την Δήμητρα Γεωργίου. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων τους και στην προσπάθεια τους να πληροφορηθούν τα της περιουσίας του ανικάνου περιήλθε σε γνώση τους ότι ο ανίκανος διατηρεί μαζί με άλλα 9 πρόσωπα κοινό λογαριασμό κατάθεσης προθεσμίας στην ΣΠΕ Κυπερούντας με αριθμό λογαριασμού 3218423-1 και αριθμό γραμματίου 955836 για ποσό εκ 2,000,000 ευρώ πλέον τόκους. Η περαιτέρω έρευνα τους κατέδειξε ότι τα χρήματα αυτά αποτελούν περιουσία του ανικάνου, ο οποίος για τον φόβο νέου «κουρέματος» καταθέσεων, κατά ή περί τον Μάιο του 2014, κατόπιν προτροπής και συμβουλής και υπαλλήλου της σχετικής Συνεργατικής, αποφάσισε να προβεί στην προσθήκη ακόμη 9 ατόμων τα οποία να παρουσιάζονται ως συνδικαιούχοι του ποσού αυτού, με τον όρο να του παρέχουν πληρεξούσιο να χειρίζεται εν λευκώ τον σχετικό λογαριασμό και ποσό, ήτοι να προσθέσει τυπικά 9 συνδικαιούχους αλλά τα χρήματα να παραμείνουν περιουσία του και να τυγχάνουν διαχείρισης μόνο από αυτόν. Αφού ερεύνησαν το όλο θέμα, ζήτησαν κατά ή περί τον Δεκέμβριο του 2015 την δέσμευση του σχετικού λογαριασμού από την οικεία ΣΠΕ η οποία και έλαβε χώρα με την υπογραφή τους. Εν συνεχεία συναντήθηκαν ως διαχειριστές και συζητώντας το όλο θέμα κατέληξαν, αυτός και ο Δρ. Στεφάνου, ότι η μόνη ηθικά και νομικά ορθή λύση ήταν να λάβουν χώρα όλες οι δέουσες ενέργειες για να μεταφερθεί ολόκληρο το ποσό (και τα 2 εκατομμύρια πλέον τόκοι) στην περιουσία του ανικάνου. Ακολούθησαν διάφορες συναντήσεις με κάποιους από τους συνδικαιούχους στον εν λόγω λογαριασμό και άλλα πρόσωπα, οι οποίες δυστυχώς δεν κατέληξαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα καθότι κάποιοι από τους συνδικαιούχους διατηρούν διαφορετική άποψη επί των γεγονότων και επί του τι πρέπει να γίνει. Εν πάση περιπτώσει αφού οι ως άνω διαβουλεύσεις δεν κατέληξαν θεωρεί ότι η μοναδική ορθή και νόμιμη λύση είναι η κατάθεση ολόκληρου του ποσού πλέον τους τόκους στον λογαριασμό του ανικάνου. Για τον σκοπό αυτό προχώρησε και απέστειλε στους συνδιαχειριστές του επιστολή ημερομηνίας 24/5/16 με την οποία τους καλούσε να συγκατατεθούν στην λήψη των αναγκαίων μέτρων για τον σκοπό αυτό. Δυστυχώς η μεν Δήμητρα Γεωργίου δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα την συγκατάθεση της ο δε Δρ. Στεφάνου, ο οποίος εξαρχής ήτο θετικός και συμφωνούσε με την θέση του, καταχώρησε αίτηση ημερομηνίας 30/5/2016 για παύση του από συνδιαχειριστής. Πέραν των πιο πάνω, το υπό αναφορά γραμμάτιο δεν έχει ανανεωθεί και παρά την γραπτή ειδοποίηση του προς τους συνδιαχειριστές του για να προχωρήσουν με την ανανέωση του, για να λαμβάνει ο ανίκανος τόκους μέχρι να επιλυθεί το όλο ζήτημα, δεν είχε ανταπόκριση μέχρι σήμερα. Προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας και πίστευε και εισηγείται ότι είναι προς το συμφέρον του ανικάνου να εγκριθεί η παρούσα αίτηση και ότι η παρούσα αίτηση είναι αναγκαία για προστασία των συμφερόντων του ανικάνου και της περιουσίας του. Στις 20.10.16 εκδόθηκε σχετικό διάταγμα με το οποίο ο Δρ. Στεφάνου έπαυσε να είναι συνδιαχειριστής της περιουσίας του πιο πάνω ανικάνου προσώπου και παρέμειναν ως συνδιαχειριστές ο Αιτητής και η Δήμητρα Γεωργίου. Η Διαχειρίστρια, Δήμητρα Γεωργίου, καταχώρισε ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, κατέγραψε πέντε λόγους ένστασης στην ειδοποίηση ένστασης, τους ακόλουθους: «
2. Η αίτηση είναι έκδηλα καταχρηστική καθότι δεν εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον του Ανικάνου προσώπου και της περιουσίας του.
3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για εξασφάλιση της άδειας καταχώρισης αγωγής που επιζητείται.
4. Σε κάθε περίπτωση δεν αποκαλύπτεται καλό αγώγιμο δικαίωμα που να δικαιολογεί την καταχώριση της επιζητούμενης αγωγής.
5. Η παρούσα αίτηση έρχεται σε αντίθεση με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 10.9.2015 με το οποίο ορίζεται ρητά ποιοι θα αποτελούν τους διαχειριστές της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και ποιες είναι οι αρμοδιότητές τους.
6. Με την παρούσα αίτηση επιχειρείται καταστρατήγηση των προνοιών του Νόμου για εξυπηρέτηση προσωπικών και αλλότριων επιδιώξεων ορισμένων επίδοξων κληρονόμων του Ανίκανου προσώπου.» Η ένσταση βασίζεται στα ίδια νομοθετήματα που βασίζεται και η Αίτηση. Στα δε γεγονότα βασίζεται σ΄ αυτά που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της ίδιας της διαχειρίστριας, Δήμητρας Γεωργίου. Λέγει στην ένορκη της δήλωση τα ακόλουθα: Είναι αδελφότεκνη του ανικάνου προσώπου, κ. Ηλία Αθανασιάδη. Το ανίκανο αυτό πρόσωπο δεν παντρεύτηκε και δεν έχει παιδιά. Ως εκ τούτου οι πιο στενοί του συγγενείς ήταν τα τέσσερα του αδέλφια, η Παναγιώτα Στεφάνου, η Αυγούστα Γεωργίου, ο Κώστας Αθανασιάδης και ο αποθανόντας Νικόλαος Αθανασιάδης. Αυτή είναι κόρη της Αυγούστας Γεωργίου και ο συνδιαχειριστής της, Αναστάσιος Αθανασιάδης είναι υιός του αποθανόντα Νικόλαου Αθανασιάδη. Ο πρώην συνδιαχειριστής της Δρ. Ιωάννης Στεφάνου είναι υιός της Παναγιώτας Στεφάνου. Κατά τη διαδικασία απογραφής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου προέκυψε μεταξύ των συνδιαχειριστών διαφωνία ως προς το τι αποτελούσε περιουσία του ανικάνου προσώπου. Η αιτία της διαφωνίας ήταν ένας κοινός λογαριασμός με συνδικαιούχο τον ίδιο τον Ηλία Αθανασιάδη και 9 άλλα πρόσωπα από το στενό συγγενικό του κύκλο, συμπεριλαμβανομένης αυτής και του Ιωάννη Στεφάνου. Το ποσό αυτό ανέρχεται σε €2.000.
7. Ο Αναστάσιος Αθανασιάδης, με πρωτοβουλία του οποίου ασκήθηκε η παρούσα Αίτηση, δεν είναι συνδικαιούχος του λογαριασμού αυτού. Ο συνδιαχειριστής αυτός ήθελε το πιο πάνω ποσό να μεταφερθεί στην περιουσία του ανικάνου προσώπου. Το γεγονός αυτό δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Ο Ηλίας Αθανασιάδης επέλεξε να είναι συνδικαιούχος μαζί με τα 9 συγκεκριμένα άτομα στο ποσό των €2.000.
8. Ο Ηλίας Αθανασιάδης δεν άνοιξε αυτό τον κοινό λογαριασμό για προστασία των χρημάτων του από ένα δεύτερο ενδεχόμενο κούρεμα. Η υπόλοιπη περιουσία του ανικάνου προσώπου είναι αρκετή για να υπερκαλύψει όλες τις ανάγκες του για το υπόλοιπο της ζωής του. Είναι η άποψη της ότι τυχόν άδεια του Δικαστηρίου για έγερση αγωγής εναντίον των συνδικαιούχων του κοινού λογαριασμού του κ. Ηλία Αθανασιάδη θα αντιστρατεύεται πλήρως την ίδια τη βούληση του ανικάνου προσώπου και ουδόλως θα εξυπηρετήσει το συμφέρον του ιδίου ή της περιουσίας του. Μια τέτοια κίνηση, λέγει, θα βλάψει την περιουσία και τα συμφέροντα της περιουσίας του ίδιου του ανικάνου καθώς θα επωμιστεί το κόστος των δικαστικών εξόδων. Τους μόνους που θα εξυπηρετήσει ένας τέτοιος δικαστικός αγώνας είναι αυτούς που αποβλέπουν σε μελλοντικά κληρονομικά δικαιώματα από το ανίκανο πρόσωπο και οι οποίοι ίσως νιώθουν αδικημένοι από τη μη συμπερίληψή τους στο κοινό λογαριασμό των €2.000.
9. Αυτοί είναι οι μόνοι που θα αντλήσουν όφελος από ένα τέτοιο δικαστικό αγώνα. Το άρθρο 5 του Νόμου 23

(1)/1996 προβλέπει τα εξής, μεταξύ άλλων, ως Γενικές Εξουσίες του αρμόδιου Δικαστηρίου σχετικά με την περιουσία και τις υποθέσεις ανίκανου προσώπου: «5.-

(1)Το αρμόδιο δικαστήριο έχει εξουσία, σχετικά με την περιουσία και τις υποθέσεις ανίκανου προσώπου, να λάβει ή να φροντίσει να ληφθούν όλα τα μέτρα, τα οποία κρίνει αναγκαία ή σκόπιμα- (α) Για την εν γένει διαχείριση της περιουσίας και των υποθέσεων του ανίκανου προσώπου. ή (β) για τη συντήρηση ή για άλλο όφελος του ανίκανου προσώπου. ή» Το δε άρθρο 6 του ιδίου Νόμου προβλέπει τα εξής: «6.-

(1)Άνευ επηρεασμού της γενικότητας του άρθρου 5 το αρμόδιο δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει, αναθεωρεί, τροποποιεί ή ακυρώνει διατάγματα και να δίδει τέτοιες Οδηγίες, τις οποίες κρίνει αναγκαίες για τους σκοπούς του άρθρου αυτού και ειδικότερα για- (α) Τον έλεγχο (με ή χωρίς τη μεταβίβαση ή την παραχώρηση περιουσίας ή την πληρωμή ή την κατάθεση στο δικαστήριο χρημάτων ή αξιογράφων) και τη διαχείριση της περιουσίας του ανίκανου προσώπου. (γ) την απόκτηση οποιασδήποτε περιουσίας από ή για λογαριασμό του ανίκανου προσώπου. (η) την έγερση ή υπεράσπιση αγωγών ή τη λήψη δικαστικών μέτρων από ή για λογαριασμό του ανίκανου προσώπου νοουμένου ότι, προκειμένου περί έγερσης αγωγής ή της λήψης άλλων δικαστικών μέτρων που σχετίζονται με τον προσωπικό θεσμό, απαιτείται η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.» Ως διαχειριστής, ένα πρόσωπο, έχει ορισμένα καθήκοντα και προπάντων έχει καθήκον να ενεργεί προς όφελος του συμφέροντος του ανικάνου προσώπου. Τα καθήκοντα του διαχειριστή προδιαγράφονται στο άρθρο 9 του Νόμου. Το άρθρο 9 προβλέπει μεταξύ άλλων και τα εξής: «9.-

(1)Το αρμόδιο δικαστήριο πριν από το διορισμό του διαχειριστή του τον καλεί να παράσχει εγγύηση του είδους και του ύψους που αυτό Ορίζει, εξασφαλίζοντας την πιστή και αποτελεσματική εκτέλεση της εγγύησης.

(2)Ο διαχειριστής οφείλει, μέσα σε τριάντα ημέρες από την ημερομηνία του διορισμού του, να υποβάλει στο αρμόδιο δικαστήριο λεπτομερή απογραφή της περιουσίας του ανίκανου προσώπου.

(3)Ο διαχειριστής, μέσα σε δώδεκα μήνες από την ημερομηνία του διορισμού του, καταχωρεί λογαριασμούς για τη διαχείριση και καθόλη τη διάρκεια της διαχείρισης, κάθε δώδεκα μήνες, συμπληρωματικούς ή περιοδικούς λογαριασμούς εκτός αν o πρωτοκολλητής του αρμόδιου δικαστηρίου επεκτείνει για εύλογη αιτία την περίοδο των δώδεκα μηνών.» Σκοπός αυτής της διαδικασίας που προβλέπεται στο Νόμο 23

(1)/1996 δεν είναι η εξασφάλιση περιουσιακών ή κληρονομικών δικαιωμάτων ή η διατήρηση περιουσιακών στοιχείων στην κατοχή άλλων προσώπων με σκοπό την διατήρηση ακέραιων των κληρονομικών τους δικαιωμάτων σε περίπτωση θανάτου του ανικάνου προσώπου και ο αποκλεισμός από αυτά άλλων συγγενών, κληρονόμων ή ο αποκλεισμός περιουσίας από κληρονομικά δικαιώματα στο μέλλον, σε περίπτωση θανάτου του ανικάνου προσώπου. Σκοπός της διαδικασίας αυτής, το ζητούμενο, είναι η εξεύρεση καλύτερου τρόπου προστασίας της περιουσίας του ανικάνου προσώπου ώστε να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του ανικάνου προσώπου. Πρώτιστο καθήκον του διαχειριστή είναι η εξεύρεση και απογραφή λεπτομερώς της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και μάλιστα μέσα σε καθορισμένο χρονικό διάστημα, μέσα σε τριάντα μέρες από την ημερομηνία του διορισμού του. Στην απόφαση Ανδρέας Θεμιστοκλέους ν. Αθηνάς Λεωνίδου

(2005)1Α Α.Α.Δ. 417 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής: «Ο περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμος του 1996 αποβλέπει στην προστασία της περιουσίας του ανικάνου και κατ' επέκταση στην ευημερία του. Ο νόμος, παρέχει στα δικαστήρια σειρά εξουσιών για τον όσο το δυνατό αποτελεσματικό έλεγχο της δράσης του διαχειριστή. Στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου εναπόκειται η ανάθεση του ελέγχου των λογαριασμών από κατάλληλο πρόσωπο διοριζόμενο από το δικαστήριο (βλ. άρθρο 9

(5)του νόμου) καθώς και ο διορισμός ερευνητή με εντολή εξέτασης όλων των περιστάσεων της υπόθεσης προτού το δικαστήριο προχωρήσει στην έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του νόμου (βλ. άρθρο 13 του νόμου). Η διαδικασία που ακολουθείται σε κάθε περίπτωση, έχει χαρακτήρα ερευνητικό. Η αντιπαράθεση δεν είναι συμβατή με το αντικείμενο και τους σκοπούς του νόμου. Το δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του δεν ενεργεί ως δικαστήριο επίλυσης διαφορών μεταξύ αντιδίκων σε κατ' αντιμωλία δίκη αφού σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο είναι η κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο προστασία της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και η ευημερία του ιδίου και της οικογένειάς του. Η καθιέρωση πρακτικού και ευέλικτου συστήματος ελέγχου και έρευνας, αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη συστηματική παρακολούθηση της πορείας της διαχείρισης από το δικαστήριο και την έγκαιρη επέμβασή του όπου διαπιστώνονται σημεία κακοδιαχείρισης.» Είναι προς το συμφέρον του ανικάνου προσώπου αλλά και καθήκον των διαχειριστών να διεκδικήσουν και αποκτήσουν οποιαδήποτε περιουσία από ή για λογαριασμό του ανικάνου προσώπου και να υποβάλουν λεπτομερή απογραφή της περιουσίας του ανικάνου προσώπου στο Δικαστήριο. Φαίνεται μέσα από τη μαρτυρία ότι το ποσό των €2.000.000 που είναι κατατεθειμένο σε συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα πιθανόν να ανήκει εξ ολοκλήρου στην περιουσία του ανικάνου προσώπου. Είναι υποχρέωση των διαχειριστών, εφόσον δεν επέρχεται συνεννόηση και συμβιβασμός για να επιστραφεί το ποσό των €2.000.000 στην περιουσία του ανικάνου προσώπου, να διεκδικηθεί με δικαστικά μέσα η κυριότητα του ποσού αυτού. Επειδή ένα από τα συνδικαιούχα πρόσωπα του λογαριασμού είναι και ένας από τους διαχειριστές, η Δήμητρα Γεωργίου, δηλαδή έχει οικονομικό συμφέρον και θα πρέπει να είναι Εναγομένη, δεν μπορεί στην ίδια δικαστική διαδικασία το ίδιο πρόσωπο να είναι Ενάγουσα και Εναγομένη, η αγωγή ή οποιαδήποτε δικαστικά μέτρα να ληφθούν από τον ένα διαχειριστή μόνον, τον Αιτητή. Συνεπώς η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα όπως ο διαχειριστής, Αιτητής στην παρούσα Αίτηση καταχωρίσει αγωγή, ως διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου, με σκοπό τη διεκδίκηση του ποσού των €2.000.000 που ευρίσκονται κατατεθειμένα σε κοινό λογαριασμό με άλλα 9 πρόσωπα στο συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα και τη συμπερίληψή του στην περιουσία του ανικάνου προσώπου. Ο διαχειριστής αυτός διατάσσεται όπως προβεί σε οποιαδήποτε πράξη ή ενέργεια σχετικά με το επίδικο γραμμάτιο ή λογαριασμό σχετικά με τη λήψη των δικαστικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένης και της ανανέωσης του γραμματίου αυτού. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της συνδιαχειρίστριας του, Δήμητρας Γεωργίου, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι τα έξοδα θα πληρωθούν από την ίδια προσωπικά και όχι από τη διαχείριση. (Υπ.) Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο