ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ R.A.V. RUSSIAN AGRICULTURAL VENTURES LIMITED, Αίτηση Εκκαθάρισης: 1140/16, 10/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αίτηση Εκκαθάρισης: 1140/16 ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ R.A.V. RUSSIAN AGRICULTURAL VENTURES LIMITED ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 Αίτηση ημ. 30.6.17 για Τροποποίηση Αίτησης Εκκαθάρισης Ημερομηνία: 10 Ιανουαρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Α. Μυλωνάς για Αναστάσιος Μυλωνάς & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ης: κ. Γιορδαμλής για Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Πιστωτή: κ. Ιωαννίδης για Χατζηαναστασίου, Ιωαννίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά την έναρξη της ακρόασης και αφού κατέθεσε και ένας μάρτυρας εκ μέρους της Καθ΄ ης εταιρείας, με την ως άνω αίτηση του ο Αιτητής ζήτησε άδεια για τροποποίηση των αιτητικών στην κυρίως αίτηση του δια της προσθήκης της ακόλουθης παραγράφου: «(1Α) «Διαζευκτικά με την παράγραφο 1 διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 293 του περί Εταιρειών Νόμου διά συνέχιση της εκούσιας εκκαθάρισης που έχει εγκριθεί με ειδικό ψήφισμα από την Γενική Συνέλευση της εταιρείας στις 22/12/16 με την εποπτεία του Δικαστηρίου και με τους όρους και προϋποθέσεις που θα καθορίσει το Δικαστήριο»». Παράλληλα ζητά την προσθήκη του άρθρου 293 του περί Εταιρειών Νόμου στη νομική βάση της αίτησης του. Η ενδιάμεση αίτηση βασίζεται στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, κ. 3, 4, 6, 8 στους περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς 1933-1938, κ. 92, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25 κ. 1-3, Δ.48 κ. 1, 4, 5, 6, 9, Δ.30 κ. 1-5, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 209, 211-215 και 293, και στη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της (εργαζόμενης στο γραφείο των συνηγόρων του Αιτητή) δικηγόρου κας Δ. Χριστοδούλου, στην οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων: (α) Ότι μετά την καταχώριση της κυρίως αίτησης (για εκκαθάριση) η Γενική Συνέλευση της Καθ΄ ης στις 22.12.16 έλαβε ειδικό ψήφισμα για την εκούσια εκκαθάριση της και διόρισε τον κ. Σάββα Πολυβίου ως εκκαθαριστή. (β) Ο Αιτητής είναι της άποψης ότι θα είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης αν το Δικαστήριο έχει ως διαζευκτική επιλογή την έκδοση διατάγματος για συνέχιση της εκούσιας εκκαθάρισης με εποπτεία του Δικαστηρίου. Ενστάσεις Τόσο η Καθ΄ ης εταιρεία όσο και η λαμβάνουσα μέρος στην ακροαματική διαδικασία ενδιαφερόμενη πιστώτρια Lite Venture Holding Ltd καταχώρισαν ενστάσεις προβάλλοντας η μεν πρώτη εννιά η δε δεύτερη δέκα λόγους προς απόρριψη της αίτησης. Ειδικότερα η Καθ΄ ης προβάλλει ότι: 1. Δεν συντρέχει βάσιμος λόγος για τροποποίηση. 2. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση. 3. Δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση και η αναγκαιότητα τροποποίησης. 4. Τα γεγονότα ήταν γνωστά στον Αιτητή. 5. Λόγω της ριζικής μετατροπής προκαλείται δυσμενής επηρεασμός. 6. Η τροποποίηση οδηγεί σε εκτροχιασμό και αδυναμία εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου. 7. Υπάρχει κακοπιστία και κατάχρηση. 8. Η αίτηση συνιστά απέλπιδα προσπάθεια διάσωσης μιας καταδικασμένης (κυρίως) αίτησης. 9. Η τροποποίηση θα επιφέρει την επαναστοιχειοθέτηση των επίδικων θεμάτων. Η πιστώτρια εταιρεία στη δική της ένσταση προβάλλει ότι: 1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.25. 2. Δεν έχει καταδειχθεί ότι έχουν προκύψει νέα δεδομένα. 3. Η εκούσια εκκαθάριση δεν αποτελεί νέο δεδομένο. 4. Γίνεται προσπάθεια να τεθούν νέες βάσεις στην αίτηση εκκαθάρισης. 5. Υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση. 6. Θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά. 7. Η τυχόν τροποποίηση θα μεταβάλει την υπό κρίση διαδικασία σε μια εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα. 8. Η τροποποίηση δεν είναι απαραίτητη. 9. Δεν είναι δίκαιο να επιτραπεί η τροποποίηση. 10. Υπάρχουν αλλότριοι σκοποί και ή κακοπιστία και ή κατάχρηση. Η ένσταση της Καθ΄ ης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του (εργαζομένου στο γραφείο των δικηγόρων της) δικηγόρου κ. Χ. Γεωργίου ενώ της πιστώτριας από ένορκη δήλωση της (εργαζομένης στο γραφείο των δικών της δικηγόρων) δικηγόρου κας Π. Παπαπέτρου. Οι δυο ενόρκως δηλούντες αναφέρονται στα γεγονότα τα οποία προηγήθηκαν της καταχώρισης της κυρίως αίτησης, καθώς και στην πορεία της ακρόασης. Τόνισαν ιδιαίτερα ότι ο Αιτητής γνώριζε από τις 22.11.16 τη σύγκληση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης για τις 15.12.16 για να μελετηθεί μεταξύ άλλων το ενδεχόμενο λήψης Ειδικού Ψηφίσματος για εκούσια εκκαθάριση, η οποία (συνέλευση) ελλείψει απαρτίας αναβλήθηκε για τις 22.12.16, οπότε εν τέλει εξασφαλίστηκε τέτοιο ψήφισμα, πλην όμως ο Αιτητής είχε καταχωρίσει την κυρίως αίτηση του την προηγούμενη μέρα, 21.12.16. Κατά τη γνώμη τους ο Αιτητής μπορούσε να συμπεριλάβει εξαρχής το συγκεκριμένο αιτητικό στην αρχική αίτηση του και τα προαναφερθέντα γεγονότα δεν συνιστούν επαρκή δικαιολογία και βάσιμο λόγο για έγκριση τροποποίησης μετά την έναρξη της ακρόασης. Νομική Πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή του θέματος θα πρέπει κατ΄ αρχάς να σημειωθεί ότι είναι ορθή η θέση όλων των πλευρών πως ελλείψει ειδικής πρόνοιας στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς του 1933 τυγχάνει εφαρμογής ο κ.92 αυτών ο οποίος έχει ως εξής: «92. Where no provision is made in these Rules regarding any mater arising out of winding-up proceedings, the Rules of Court governing civil proceedings (including the Bankruptcy Rules) shall, so far as they are not repugnant to these Rules, apply to such matter». Μέσω λοιπόν του πιο πάνω κανονισμού εφαρμόζεται κατ΄ αναλογίαν η Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ο Αιτητής στην αγόρευση του ισχυρίζεται ότι «[Σ]ύμφωνα με τη Δ.25 θ.1 το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να μεταβάλει ή να τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα του κατά τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα ήταν δίκαιοι». Είναι όμως προφανές πως αναφέρεται στον κ.1 της παλαιάς Δ.25 όπως αυτός ίσχυε πριν την αντικατάσταση της Δ.25 κατά το 2014 (26.9.14) και αναμφίβολα η πιο πάνω εισήγηση δεν ευσταθεί, τουλάχιστον κατά τον τρόπο που τίθεται, ως προς το περιεχόμενο του κανονισμού. Ο νέος κ.1, όπως έχει διαμορφωθεί, μετά την πρόσφατη τροποποίηση κατά το 2017 (28.7.17), προβλέπει ουσιαστικά τρεις δυνατότητες τροποποίησης δικογράφων, ήτοι: (
- i)Πριν την επίδοση κλητηρίου, χωρίς άδεια δικαστηρίου [κ.1
(1)]. (ii) Άπαξ μετά την επίδοση κλητηρίου και πριν την έκδοση Κλήσης Οδηγιών (ή κατ΄ εξαίρεση εντός 15 ημερών), χωρίς άδεια δικαστηρίου [κ.1
(2)]. (iii) Μετά την έκδοση της Κλήσης Οδηγιών, κατόπιν άδειας δικαστηρίου και για συγκεκριμένους λόγους [κ.1
(3)]. Η αλήθεια είναι πως ο Αιτητής παραθέτει στην αγόρευση του αυτούσιο και τον κ.1
(3)της νέας Δ.25, λέγοντας πως σε αυτόν στηρίζεται η αίτηση. Θέση η οποία είναι ορθή, δεδομένου αφενός ότι όντως τυγχάνει εφαρμογής η νέα Δ.25 και αφετέρου ότι η ακρόαση στην κυρίως αίτηση ευρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Ο εν λόγω κ.1
(3)εφαρμόζεται κατ΄ αναλογίαν και έχει ως εξής: «
(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης». Παρά την παράθεση του νέου κανονισμού, εντούτοις ο Αιτητής αναφέρεται στη συνέχεια μέσω του συνηγόρου του σε σειρά αποφάσεων και νομολογίας η οποία αφορούσε την παλαιά Δ.25, με προεξάρχουσα τη Φοινιώτης ν. 1. Greenmar Navigation
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 33, τονίζοντας την ανάγκη ορθού προσδιορισμού των επίδικων θεμάτων, καθώς και τη σύγχρονη τάση των Δικαστηρίων να επιτρέπουν τροποποιήσεις ακόμα και αν η αναγκαιότητα αυτή είναι αποτέλεσμα αμέλειας, καθυστέρησης ή αβλεψίας νοουμένου ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με έξοδα. Είναι όμως προφανές από το λεκτικό του πιο πάνω νέου κανονισμού (κ.1
(3)της Δ.25) πως τροποποίηση επιτρέπεται μόνο κατ΄ εξαίρεση και τούτο στις περιπτώσεις στις οποίες καταδεικνύεται: - είτε εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη δικογράφου. - είτε νέο δεδομένο μη υπαρκτό κατά τη λήψη των οδηγιών σύνταξης του επίμαχου προς τροποποίηση δικογράφου. Κατά τον ίδιο τρόπο ο Αιτητής προβάλλει, μέσω του συνηγόρου του, πως «[Τ]ο κύριο έρεισμα της αίτησης τροποποίησης είναι το αναντίλεκτο γεγονός ότι κατά την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης δεν υπήρχε απόφαση για εκούσια εκκαθάριση», αφού το σχετικό Ψήφισμα λήφθηκε στις 22.12.
- Όλοι συμφωνούν πως το Ειδικό Ψήφισμα για την εκούσια εκκαθάριση λήφθηκε στις 22.12.16, δηλαδή μια ημέρα μετά την καταχώριση της κυρίως αίτησης του Αιτητή για αναγκαστική εκκαθάριση βάσει του άρθρου 211(ε) του Κεφ.
- Ο Αιτητής όντως χρησιμοποιεί τη λήψη του πιο πάνω ψηφίσματος ως βάση για την αίτηση του, παρουσιάζοντας το ως «νέο δεδομένο» μη υπαρκτό κατά την υποβολή της αίτησης εκκαθάρισης, το οποίο δικαιολογεί, κατά την άποψη του, την τροποποίηση. Όπως αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, εκ μέρους του Αιτητή, η κα Χριστοδούλου: «
- Έχω ενημερωθεί από τον Αιτητή και τον κ. Αναστάσιο Μυλωνά που χειρίζεται την Αίτηση στο Δικαστήριο ότι μετά την καταχώρηση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτησης, η γενική συνέλευση της Καθ' ης η αίτηση στις 22/12/16 είχε λάβει ειδικό ψήφισμα για την εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας και διόρισε τον κ. Σάββα Πολυβίου ως εκκαθαριστή.
- Κατά τον χρόνο καταχώρησης της υπό τον πιο πάνω αριθμόν και τίτλον αίτησης δεν υφίστατο τέτοιο διάταγμα εκούσιας εκκαθάρισης. Έχει διαφανεί από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι ο κ. Σάββας Πολυβίου έχει αποδεκτεί τον διορισμό του και έχει προβεί σε προκαταρκτικές ενέργειες διά την εκκαθάριση της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας». Είναι λοιπόν δεδομένο και αναντίλεκτο πως, όντως δεν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία των Γενικών Συνελεύσεων μέχρι τις 21.12.16 και όντως τυπικά δεν υπήρχε το ψήφισμα για εκούσια εκκαθάριση μέχρι την καταχώριση της αίτησης. Όμως ο ίδιος ο Αιτητής γνώριζε από τότε τις προσπάθειες των υπολοίπων για εκούσια εκκαθάριση. Εξ ου και κατέγραψε στην κυρίως αίτηση του στις 21.12.16 τα ακόλουθα: «
- Το διοικητικό συμβούλιο της Εταιρείας συγκάλεσε έκτακτη γενική συνέλευση στις 15 Δεκεμβρίου 2016 διά την ψήφιση ειδικού ψηφίσματος δια εκούσια εκκαθάριση της Εταιρείας υπό πιστωτές (sic), λόγω αδυναμίας της Εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της.
- Η ρηθείσα έκτακτη γενική συνέλευση της εταιρείας αναβλήθηκε διά την 22 Δεκεμβρίου λόγω απουσίας απαρτίας.
- Στις 15 Δεκεμβρίου συγκλήθηκε Συνέλευση Πιστωτών στην οποία τέθηκε από ή εκ μέρους του Αιτητή ζήτημα όπως η εκκαθάριση γίνει από το Δικαστήριο ή υπό της επιτήρησης του Δικαστηρίου για συγκεκριμένους λόγους και ότι θα έπρεπε ο εκκαθαριστής να διορισθεί από το Δικαστήριο και το οποίο θα έλεγχε την όλη διαδικασία της εκκαθάρισης. Η πιο πάνω εισήγηση του Αιτητή δεν έγινε δεκτή». Μάλιστα δε στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την κυρίως αίτηση ο ενόρκως δηλών εκ μέρους του Αιτητή (κ. Κ. Κωνσταντίνου) καταλήγει με τη θέση ότι «είναι ορθό και δίκαιο όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αντί δια εκούσια εκκαθάριση από πιστωτές», προφανώς επειδή είχε υπόψιν τις προηγηθείσες διεργασίες. Παρόλα αυτά όμως επέλεξε σαφώς να ζητήσει την αναγκαστική εκκαθάριση. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως η ίδια η Καθ΄ ης με την ένσταση της ημερ. 6.3.17, την οποίαν καταχώρισε στην κυρίως αίτηση, προέβαλε από τότε ότι η ίδια ευρίσκετο σε καθεστώς εκούσιας εκκαθάρισης κατόπιν απόφασης της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης ημερ. 22.12.
- Μάλιστα δε τη συνοδευτική (στην εν λόγω ένσταση) ένορκη δήλωση είχε υπογράψει ο διορισθείς από τις 22.12.16 εκκαθαριστής κ. Σάββας Πολυβίου (ο οποίος αργότερα κλήθηκε και ως μάρτυς, στην κυρίως αίτηση, από την Καθ΄ ης). Στην εν λόγω ένορκη δήλωση του εκκαθαριστή εξηγείτο όλο το ιστορικό γεγονότων το οποίο οδήγησε στο ψήφισμα της 22.12.16 και στον διορισμό του, και επισυνάπτοντο ακόμα και τα πρακτικά των Συνελεύσεων ημερ. 15.12.16 και 22.12.16 (Τεκμήρια 4 και 5). Το ίδιο ιστορικό αναφέρετο και στην ένορκη δήλωση ημερ. 11.4.17 η οποία συνόδευε την ένσταση της ενδιαφερόμενης πιστώτριας Lite Venture Holding Ltd. Από τα πιο πάνω λοιπόν συνάγεται κατά πρώτον πως ο Αιτητής έχοντας υπόψιν τις δρομολογηθείσες διεργασίες για εκούσια εκκαθάριση επέλεξε να προστρέξει γρηγορότερα ζητώντας όμως αναγκαστική εκκαθάριση και μη αναμένοντας το αποτέλεσμα της συνέλευσης στις 22.12.
- Πρέπει δε να λεχθεί πως βασική θέση του Αιτητή είναι πως μέσω της εταιρείας Pasandoro Ltd ο ίδιος συμμετέχει ως μέτοχος στην Καθ' ης με ποσοστό 5,54% του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου. Έχει δε τη σημασία του πως ο συνήγορος του Αιτητή, ως εκπρόσωπος της Pasandoro Ltd έλαβε μέρος στη Συνέλευση της 22.12.16 και μάλιστα (όπως φαίνεται από τα πρακτικά) αναφερόμενος στην παρούσα κυρίως αίτηση προέβαλε από τότε πως θα ήταν προτιμότερο εάν η εκκαθάριση προχωρούσε υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου και περαιτέρω ότι υπήρξε αντικανονικός υπολογισμός του οφειλόμενου χρέους προς τον Αιτητή. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν πως ο Αιτητής ήταν πλήρως ενήμερος εξαρχής για όλες τις διεργασίες καθώς και για το Ψήφισμα, από την ημέρα εξασφάλισής του. Ακόμα όμως και αν δεν μπορούσε να λεχθεί ότι ο Αιτητής γνώριζε τα πάντα εξαρχής είναι βέβαιο πως τουλάχιστον έλαβε πλήρη γνώση μέσω της ένστασης της Καθ' ης στις 6.3.17 με ένορκη δήλωση του εκκαθαριστή κ. Πολυβίου, καθώς και μέσω της ένστασης της πιστώτριας (Lite) στις 11.4.
- Παρά ταύτα όμως, ο Αιτητής επέλεξε να μην λάβει οποιοδήποτε διάβημα για τροποποίηση αλλά να αφήσει την ακρόαση της κυρίως αίτησης να αρχίσει στις 22.5.17 και να προχωρήσει με το σύνολο της προφορικής μαρτυρίας και ύστερα να καταχωρίσει την αίτηση για τροποποίηση, ήτοι λίγο πριν τις τελικές αγορεύσεις. Με την αίτησή του δεν προέβαλε οποιοδήποτε εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος για τη μη συμπερίληψη αιτητικού προς εκούσια εκκαθάριση. Προέβαλε μεν την ύπαρξη νέου δεδομένου, πλην όμως είναι σαφές από τα πιο πάνω πως η ενημέρωσή του για το εν λόγω Ψήφισμα εκούσιας εκκαθάρισης και για τον διορισμό εκκαθαριστή προηγήθηκε κατά πολύ της έναρξης της ακρόασης. Υπό τις περιστάσεις αυτές (και παρότι αυστηρώς ομιλούντες το Ψήφισμα δεν είχε τυπικά ληφθεί στις 21.12.16 που καταχωρίστηκε η αίτηση) δεν μπορεί να λεχθεί ότι η λήψη απόφασης για εκούσια εκκαθάριση συνιστά νέο δεδομένο το οποίο δικαιολογεί την τροποποίηση της βάσης της αίτησης και των αξιώσεων του Αιτητή, οι οποίες όντως μεταβάλλουν την αίτηση σε μια διαφορετικού είδους. Είναι γεγονός πως γενικά και υπό προϋποθέσεις δεν απαγορεύεται ακόμα και η προσθήκη νέας βάσης αγωγής ή και ο ανασχηματισμός ή αναδιαμόρφωση του δικογράφου ενός διαδίκου ούτως ώστε να αναδείξει την πραγματική αμφισβητούμενη διαφορά μεταξύ των διαδίκων. Η δυνατότητα αυτή επιβεβαιώνεται από τα αναφερόμενα στο σύγγραμμα των Bullen and Leake and Jacob's PRECEDENTS OF PLEADINGS, 2η έκδοση, σελ. 127 ως εξής: «Thus, before the trial, leave to amend is readily granted on the usual terms that the costs of and occasioned by the amendment, including the costs of the application, are to be paid by the party amending in any event. So, the plaintiff may add a new cause of action and the defendant a new ground of defence or either party may re-frame or re-formulate his case so as to bring out the real question in controversy between them». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην παρούσα περίπτωση όμως η ακρόαση προχώρησε με την παρουσίαση όλης της μαρτυρίας από όλους τους διαδίκους, στη βάση της αρχικής αίτησης. Τόσο η αρχική ένορκη δήλωση όσο και η κυρίως αίτηση υποστηρίζουν με τα περιεχόμενα τους μόνο το αίτημα για αναγκαστική εκκαθάριση χωρίς να επιχειρείται με την υπό κρίση αίτηση (για τροποποίηση) οποιαδήποτε παράλληλη διαφοροποίηση των εν λόγω δικογράφων προς υποστήριξη του αιτήματος για εκούσια εκκαθάριση υπό επιτήρηση. Δηλαδή ακόμα και να εγκριθεί η προσθήκη αιτητικού, δεν θα υπάρχει στην κυρίως αίτηση υπόβαθρο υποστήριξης του, πράγμα το οποίο ούτως ή άλλως καθιστά μάταιη την τροποποίηση. Αναμφίβολα επίσης η έγκριση του αιτήματος σε ένα τέτοιο προχωρημένο στάδιο της ακρόασης θα επέφερε δυσμενή επηρεασμό στην υπερασπιστική γραμμή της Καθ' ης και της πιστώτριας, δεδομένου ότι δεν θα είχαν την ευχέρεια να αντεξετάσουν επί της νέας γραμμής που προωθεί ο Αιτητής. Θεωρώ συνυπολογίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες πως τυχόν έγκριση της αίτησης, η οποία υπεβλήθη καθυστερημένα, θα προκαλέσει αδικία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Ούτως η άλλως ο Αιτητής διατηρεί πάντοτε το δικαίωμά του να υποβάλει ειδική αίτηση εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους επιζητεί την επιτήρηση του Δικαστηρίου. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης και της Πιστώτριας, και εις βάρος του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογιστούν, συν Φ.Π.Α. (εάν υπάρχει) και τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της κυρίως αίτησης. (Υπ.).................. Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΧΒΧ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο